25 research outputs found
Families Suffering With HIV/AIDS: What Family Nursing Interventions Are Useful to Promote Healing?
No full text The purpose of this clinical research project was to examine the usefulness of a family nursing intervention program offered to families experiencing illness suffering related to HIV/AIDS. The interventions were based on the Family Caregiving Model and the Illness Beliefs Model. Sixteen Thai families with one or more family members living with HIV/AIDS were offered three to four family clinical sessions by an advanced practice family nurse. The audiotaped family clinical sessions and field notes were analyzed using thematic analysis. The outcomes reported by families included a competence to manage illness care of family members experiencing HIV/AIDS, new meaning and purpose, improved family interaction, embraced facilitating beliefs and changed constraining beliefs, and a recognition of the family’s strengths. </jats:p
ผลของรูปแบบการพยาบาลต่อความทุกข์ทรมานของมารดาที่มีทารกแรกเกิดน้ำหนักน้อย ที่เข้ารับการรักษาในหออภิบาลทารกแรกเกิดป่วย Effects of Nursing Intervention Model on Suffering in Mothers with Low Birth Weight Infants Hospitalized in Sick Newborn Care Unit
No full textบทคัดย่อ วัตถุประสงค์: เพื่อศึกษาผลของรูปแบบการพยาบาลต่อความทุกข์ทรมานของมารดาที่มีทารกแรกเกิดน้ำหนักน้อยที่เข้ารับการรักษาในหออภิบาลทารกแรกเกิดป่วย วิธีการศึกษา: การวิจัยกึ่งทดลองนี้ มีกลุ่มตัวอย่างเป็นมารดาของทารกแรกเกิดที่มีน้ำหนักน้อยที่เข้ารับการรักษาในหออภิบาลทารกแรกเกิดป่วย ในโรงพยาบาลศูนย์เขตภาคตะวันออกแห่งหนึ่งจำนวน 42 คน แล้วสุ่มอย่างง่ายเข้ากลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุม กลุ่มละ 21 คน กลุ่มทดลองได้รับการพยาบาลตามรูปแบบการพยาบาล 4 ครั้ง ส่วนกลุ่มควบคุมได้รับการพยาบาลตามปกติ วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณาและวิเคราะห์เปรียบเทียบด้วยการทดสอบค่าทีแบบอิสระ ผลการศึกษา: เมื่อสิ้นสุดการทดลอง มารดากลุ่มทดลองมีคะแนนความทุกข์ทรมานลดลงจากก่อนการทดลอง (37.90 คะแนน) มากกว่ามารดากลุ่มควบคุม (20.76 คะแนน) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (t = -8.43, P-value < 0.001) สรุป: รูปแบบการพยาบาลสามารถลดความความทุกข์ทรมานของมารดาที่มีทารกแรกเกิดน้ำหนักน้อยที่เข้ารับการรักษาในหออภิบาลทารกแรกเกิดป่วยได้ ดังนั้นพยาบาลและบุคลากรทางสุขภาพสามารถประยุกต์ใช้รูปแบบการพยาบาลนี้ เพื่อลดความทุกข์ทรมานของมารดาและเพิ่มคุณภาพการดูแลมารดาที่มีทารกแรกเกิดน้ำหนักน้อย คำสำคัญ: มารดา, ความทุกข์ทรมาน, รูปแบบการพยาบาล, ทารกแรกเกิดน้ำหนักน้อย การดูแลทารกแรกเกิดป่วย Abstract Objective: To examine the effect of nursing intervention model on suffering in mothers with low birth weight infants hospitalized in sick newborn care unit. Methods: This quasi-experimental study recruited 42 mothers with low birth weight infants who met inclusion criteria from a regional public hospital in Eastern Thailand and randomly assigned them into experimental and control groups of equal size. Both groups attended the regular care. The experimental group also received 4 sessions of the nursing intervention model. Descriptive statistics and independent t-test were conducted for data analysis. Results: At the end of the study, the decrease in the suffering score in the experimental group (37.90 points) was greater than that in the control group (20.76 points) with statistical significance (t = -8.43, P-value < 0.001). Conclusion: The suffering among mothers with low birth weight infants receiving the nursing intervention model was relieved better than those receiving only a regular care. This intervention model should be used to relieve suffering among mothers of low birth weight infants. The nurses and health care professionals could apply this model to increase a quality of nursing care. Keyword: mother, suffering, nursing intervention model, low birth weight infants, sick newborn car
ความสัมพันธ์ระหว่างความเครียดหลังเหตุการณ์สะเทือนใจ การเจริญเติบโตหลังเหตุการณ์สะเทือนใจ การสนับสนุนทางสังคม ในสตรีหลังทารกตายปริกำเนิด ประเทศจีน Relationships between Post-traumatic Stress Disorder, Post-traumatic Growth, and Social Support in Women with Perinatal Loss in China
No full textบทคัดย่อ
วัตถุประสงค์: เพื่อประเมินระดับความเครียดหลังเหตุการณ์สะเทือนใจ การเจริญเติบโตหลังเหตุการณ์สะเทือนใจ การสนับสนุนทางสังคม และทดสอบความสัมพันธ์ของสามปัจจัยนี้ ในสตรีหลังทารกตายปริกำเนิดชาวจีน วิธีการศึกษา: ใช้วิธีสุ่มตัวอย่างตามความสะดวกเพื่อคัดเลือกสตรี 131 รายภายใน 6 เดือนหลังทารกตามปริกำเนิด ที่โรงพยาบาล Maternal and Child Health Hospital, Xia Pu County, ประเทศจีน ในช่วงกันยายน 2564 ถึงมิถุนายน 2565 รวบรวมข้อมูลประชากรศาสตร์ ใช้แบบสอบถามประเมินความเครียดหลังเหตุการณ์สะเทือนใจ การเจริญเติบโตหลังเหตุการณ์สะเทือนใจ การสนับสนุนทางสังคม ฉบับภาษาจีน ซึ่งมีค่าสัมประสิทธิอัลฟาของครอนบาคเป็น 0.90, 0.85 และ 0.93 ทดสอบและแสดงค่าความสัมพันธ์ของเพียร์สัน ผลการศึกษา: พบอัตราการเกิดความเครียดหลังเหตุการณ์สะเทือนใจร้อยละ 55.7 ซึ่งค่อนข้างสูง คะแนนเฉลี่ยของการเจริญเติบโตหลังเหตุการณ์สะเทือนใจอยู่ที่ 36.98 ± 5.11 คะแนน ซึ่งต่ำกว่าการศึกษาที่ผ่านมา คะแนนเฉลี่ยการรับรู้การสนับสนุนทางสังคมอยู่ระหว่าง 37 - 60 อยู่ในระดับปานกลาง พบความสัมพันธ์เชิงบวกระหว่างความเครียดหลังเหตุการณ์สะเทือนใจและการเจริญเติบโตหลังเหตุการณ์สะเทือนใจ (r = 0.245, P-value < 0.01) การเจริญเติบโตหลังเหตุการณ์สะเทือนใจและการรับรู้การสนับสนุนทางสังคม (r = 0.173, P-value < 0.05) แต่ความสัมพันธ์ระหว่างความเครียดหลังเหตุการณ์สะเทือนใจและการรับรู้การสนับสนุนทางสังคมไม่มีนัยสำคัญทางสถิติ (r = 0.052, P-value > 0.05) สรุป: ความเครียดหลังเหตุการณ์สะเทือนใจสูงทำให้การเจริญเติบโตหลังเหตุการณ์สะเทือนใจเพิ่มขึ้นด้วย แต่ความเครียดหลังเหตุการณ์สะเทือนใจไม่สัมพันธ์กับการสนับสนุนทางสังคมในสตรีที่สูญเสียปริกำเนิดกลุ่มนี้
คำสำคัญ: ทารกตายปริกำเนิด; ความเครียดหลังเหตุการณ์สะเทือนใจ; การเติบโตหลังเหตุการณ์สะเทือนใจ; การสนับสนุนทางสังคม; ชาวจีน
Abstract
Objective: To determine post-traumatic stress disorder (PTSD), post-traumatic growth (PTG), and social support (SS) and examine their relationships in Chinese women after perinatal loss. Method: A convenience sampling method was used to recruit 131 women within 6 months after perinatal loss at the Maternal and Child Health Hospital, Xia Pu County, China. It was conducted from September 2021 to June 2022. Four instruments used for data collection included 1-demographic record form, 2-PTSD Checklist - Civilian Version, 3-Chinese Version of Post Traumatic Growth Inventory and 4-Perceived Social Support Scale. Scales numbers 2 – 4 yielded Cronbach’s alpha coefficients of 0.90, 0.85, and 0.93, respectively. Results: The incidence rate of positive PTSD was about 55.7%, which was relatively high. The average score of PTG was 36.98 ± 5.11 point which was lower than previous studies. SS’s average score was between 37 - 60 points, i.e., at the moderate level of perceived social support. There was a positive correlation between PTSD and PTG (r = 0.245, P-value < 0.01), PTG and SS (r = 0.173, P-value < 0.05). There was no significant correlation between PTSD and SS (r = 0.052, P-value > 0.05). Conclusion: Heavier PTSD demonstrated stronger PTG among women experiencing perinatal loss. However, PTSD had no association with SS.
Keywords: perinatal loss; post-traumatic stress disorder; post-traumatic growth; social support; Chines
A cross cultural study of vaginal practices and sexuality: Implications for sexual health
No full textBetween 2005 and 2006, we investigated vaginal practices in Yogyakarta, Indonesia; Tete, Mozambique; KwaZulu-Natal, South Africa; and Bangkok and Chonburi, Thailand. We sought to understand women's practices, their motivations for use and the role vaginal practices play in women's health, sexuality and sense of wellbeing. The study was carried out among adult women and men who were identified as using, having knowledge or being involved in trade in products. Further contacts were made using snowball sampling. Across the sites, individual interviews were conducted with 229 people and 265 others participated in focus group discussions. We found that women in all four countries have a variety of reasons for carrying out vaginal practices whose aim is to not simply 'dry' the vagina but rather decrease moisture that may have other associated meanings, and that they are exclusively "intravaginal" in operation. Practices, products and frequency vary. Motivations generally relate to personal hygiene, genital health or sexuality. Hygiene practices involve external washing and intravaginal cleansing or douching and ingestion of substances. Health practices include intravaginal cleansing, traditional cutting, insertion of herbal preparations, and application of substances to soothe irritated vaginal tissue. Practices related to sexuality can involve any of these practices with specific products that warm, dry, and/or tighten the vagina to increase pleasure for the man and sometimes for the woman. Hygiene and health are expressions of femininity connected to sexuality even if not always explicitly expressed as such. We found their effects may have unexpected and even undesired consequences. This study demonstrates that women in the four countries actively use a variety of practices to achieve a desired vaginal state. The results provide the basis for a classification framework that can be used for future study of this complex topic
โปรแกรมการส่งเสริมพัฒนาการของทารกคลอดก่อนกำหนดแบบเบ็ดเสร็จ ขณะรักษาตัวในโรงพยาบาล: การศึกษานำร่อง The Comprehensive Preterm Infant Developmental Care Program in Hospitalized Preterm Infants: A Pilot Study
No full text
Abs
บทคัดย่อ
วัตถุประสงค์: เพื่อศึกษาความเป็นไปได้ของโปรแกรมการส่งเสริมพัฒนาการของทารกคลอดก่อนกำหนดแบบเบ็ดเสร็จต่อการรับรู้สมรรถนะแห่งตนของผู้ปกครอง การเจริญเติบโตและพัฒนาการด้านประสาทพฤติกรรมของทารกคลอดก่อนกำหนดขณะรักษาตัวในโรงพยาบาล วิธีการศึกษา: การศึกษานำร่องนี้เป็นการวิจัยกึ่งทดลองเปรียบเทียบกลุ่มเดียววัดผลก่อน-หลังการทดลองและติดตามผล กลุ่มตัวอย่างคัดเลือกโดยใช้เทคนิคการสุ่มกลุ่มตัวอย่างอย่างง่าย เป็นผู้ปกครองและทารกคลอดก่อนกำหนดอายุครรภ์ 28 - 32 สัปดาห์ ที่รักษาตัวในหอผู้ป่วยทารกแรกเกิดวิกฤต โรงพยาบาลชลบุรี 10 ราย รวบรวมข้อมูล 4 สัปดาห์ โดยจัดกิจกรรมเป็นรายบุคคลใช้เวลา 1 สัปดาห์ จำนวน 4 ครั้งๆ ละ 60 - 90 นาที ครอบคลุมกิจกรรมทั้ง 6 ระยะ เครื่องมือที่ใช้เก็บรวบรวมข้อมูลประกอบด้วยแบบประเมินพัฒนาการด้านประสาทพฤติกรรมของทารก เครื่องชั่งน้ำหนัก เทปวัด และแบบสอบถามการรับรู้สมรรถนะแห่งตนในการเลี้ยงดูทารกของผู้ปกครอง วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณนา และสถิติความแปรปรวนทางเดียวแบบวัดซ้ำ ผลการศึกษา: หลังการเข้าร่วมโปรแกรมกลุ่มตัวอย่างมีค่าเฉลี่ยคะแนนการรับรู้สมรรถนะแห่งตน การเจริญเติบโตและพัฒนาการด้านประสาทพฤติกรรมของทารกคลอดก่อนกำหนดระยะหลังการเข้าร่วมโปรแกรมและระยะติดตามผลเพิ่มขึ้นกว่าในระยะก่อนเข้าร่วมโปรแกรมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ P-value < 0.01 กลุ่มตัวอย่างมีความพึงพอใจในกิจกรรมของโปรแกรม สรุป: โปรแกรมการดูแลพัฒนาการของทารกคลอดก่อนกำหนดแบบเบ็ดเสร็จมีความเป็นไปได้ที่จะนําทดสอบในการศึกษาหลัก โดยทดลองกับกลุ่มตัวอย่างที่ใหญ่ขึ้น
คำสำคัญ: โปรแกรมการส่งเสริมพัฒนาการแบบเบ็ดเสร็จ, ทารกคลอดก่อนกำหนด, ประสาทพฤติกรรม, สมรรถนะแห่งตน
tract
Objective: To examine the feasibility of the comprehensive preterm infant developmental care program on parental self-efficacy, growth and neurobehavioral development of hospitalized preterm infants. Methods: This pilot study was a quasi-experimental design with a one-group comparison, pre-posttest, and follow-up. Ten parent-preterm infant dyads were recruited by using a simple random sampling technique. Preterm infants were born at a gestational age of between 28 – 32 weeks and were hospitalized in the NICU at Chon Buri Hospital, Muang district, Chon Buri province, Thailand. Data were collected for 4 weeks. The program was carried out at a hospital with individuals, which contained activities of one week’s duration, including six stages within four sessions. Each session lasted 60 - 90 minutes. Questionnaire consisted of the Neonatal Neurobehavioral Examination, a digital weight scale, a measuring tape, and the Perceived Maternal Parenting Self-Efficacy. Data were analyzed by using descriptive statistics and repeated measures ANOVA. Results: The scores of parental self-efficacy, preterm infant growth, and neurobehavioral development at post-test and follow-up were significantly higher than the pre-test (P-value < 0.01 for all). The parents were satisfied with the program’s activities. Conclusion: The comprehensive preterm infant developmental care program was feasible for further studies with a larger sample size.
Keywords: comprehensive preterm infant developmental care program, preterm infants, neurobehavioral development, self-efficac
Factors Associated with Depression among Elderly Migrants in Wenzhou, China: A Cross-sectional Study
No full textบทคัดย่อ
วัตถุประสงค์: เพื่อศึกษาระดับภาวะซึมเศร้าและตรวจสอบปัจจัยทำนายภาวะซึมเศร้าในผู้อพยพที่เป็นผู้สูงอายุในเมืองเหวินโจว วิธีการ: การศึกษาภาคตัดขวางดำเนินการในเมืองเวิ่นโจว มณฑลเจ้อเจียง ประเทศสาธารณรัฐประชาชนจีน กลุ่มตัวอย่างเป็นผู้สูงอายุที่เป็นผู้อพยพจำนวน 160 คน คัดเลือกจากการสุ่มตัวอย่างแบบแบ่งกลุ่ม รวบรวมข้อมูลด้วยแบบสอบถาม ได้แก่ แบบบันทึกลักษณะประชากร และแบบประเมินความซึมเศร้าผู้สูงอายุ การดูแลตนเอง ความสัมพันธ์ของครอบครัว และการสนับสนุนทางสังคมพหุมิติ ทดสอบค่าสัมประสิทธิ์ความสัมพันธ์ของเพียร์สัน และการถดถอยพหุคูณ ผลการวิจัย: คะแนนเฉลี่ยภาวะซึมเศร้าคือ 2.96 ± 2.72 คะแนนซึ่งอยู่ในระดับปกติ ปัจจัยความสัมพันธ์ในครอบครัว (r = -0.461) การดูแลตัวเอง (r = -0. 381) และการสนับสนุนทางสังคม (r = - 0.289) สัมพันธ์ทางลบกับภาวะซึมเศร้าอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (P-value < 0.001 ทั้งหมด) แต่พบว่ามีเพียงความสัมพันธ์ในครอบครัวที่สามารถทำนายภาวะซึมเศร้าได้อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (β = -0.343, P-value < 0.001) และอธิบายความแปรปรวนของคะแนนซึมเศร้าได้ร้อยละ 23.0 สรุป: ภาวะซึมเศร้าในผู้สูงอายุที่เป็นผู้อพยพอยู่ในระดับปกติ งานวิจัยในอนาคตควรมุ่งเน้นไปที่การเพิ่มความสัมพันธ์ในครอบครัวเพื่อป้องกันภาวะซึมเศร้าในประชากรนี้
คำสำคัญ: ผู้สูงอายุที่เป็นผู้อพยพ; ภาวะซึมเศร้า; การสนับสนุนทางสังคม; การดูแลตัวเอง; ความสัมพันธ์ในครอบครัว
Abstract
Objectives: To determine depression level and examine the factors predicting depression among elderly migrants in Wenzhou. Methods: A cross-section study was conducted in Wenzhou, Zhejiang province, China. A total of 160 elderly migrants were selected by cluster random sampling technique. Data were collected using demographic questionnaire, the Geriatric Depression Scale, the Appraisal of Self-care Agency Scale, the Brief Family Relationship Scale, and the Multidimensional Scale of Perceived Social Support. Pearson correlation analysis and multiple linear regression were used to analyze the associations. Results: The average score of depression was 2.96 ± 2.72 points indicating a normal level. Family relationships (r = -0.461), self-care (r = -0.381) and social support (r = -0.289) had a negative correlation with depression with statistical significance (P-value < 0.001 for all). Only family relationships significantly predicted depression (β = -0.343, P-value < 0.001) and could explain 23.0% of the variance in depression scores. Conclusions: Depression among elderly migrants in Wenzhou, China was normal. Future research should focus on enhancing family relationships to prevent depression in the elderly migrants.
Keywords: elderly migrants; depression; social support; self-care; family relationshi
Mediating role of self-efficacy in the relationship between family functioning and self-management behaviors in patients with coronary heart disease: A cross-sectional study in Jiangsu, China
No full textBackground: Self-management behaviors can prevent the negative consequences among patients with coronary heart disease (CHD). The reality of patients followed the self-management behaviors rate are unoptimistic.
Objective: This study aimed to examine whether self-efficacy serves as a mediating role between family functioning and self-management behaviors among coronary heart disease patients.
Methods: A cross-sectional approach was applied, and 140 patients with CHD were included using a cluster sampling strategy. Family functioning was assessed utilizing the Family APGAR Index, self-efficacy was evaluated using the Self-efficacy for Chronic Disease 6-item Scale, and self-management behaviors was examined utilizing the Coronary Artery Disease Self-Management Scale. Data were collected from July to October 2022 and analyzed using descriptive statistics and regression analyses to evaluate the mediating influence.
Results: The degree of self-management behaviors among patients with CHD was at a low level (Mean = 82.23, SD = 11.863). Self-efficacy had a direct and positive impact on self-management behaviors (β = 0.39, p <0.001). Moreover, self-efficacy had a partially intermediary function in the relationship between family functioning and self-management behaviors (indirect effect = 0.14, 95% CI [0.04, 0.27]; direct effect = 0.39, p <0.001).
Conclusion: Self-efficacy demonstrated an association with self-management behaviors and served as a mediation function in the relationship between self-management behaviors and family functioning. Therefore, the significance of family functioning and self-efficacy should be highlighted in nursing practice when developing methods to encourage patients with CHD to improve their self-management behaviors
Relationships between Selected Variables and Physical Activities Among Low-risk Pregnant Women in China: A Cross-sectional Study
No full textบทคัดย่อ
วัตถุประสงค์: เพื่อประเมินระดับกิจกรรมทางกายระหว่างตั้งครรภ์และปัจจัยที่สัมพันธ์กับ PAP ได้แก่ อายุ, จำนวนครรภ์ทั้งหมด, สภาพแวดล้อม, การรับรู้ความเปราะบาง, การรับรู้ความรุนแรง, การรับรู้ประโยชน์, การรับรู้อุปสรรค, และสิ่งชักนำให้ปฏิบัติ วิธีการศึกษา: ผู้ร่วมการวิจัย 170 รายจากการสุ่มอย่างง่ายเป็นหญิงตั้งครรภ์ที่ฝากครรภ์ที่คลินิกฝากครรภ์ของโรงพยาบาลของมหาวิทยาลัยการแพทย์ Wenzhou ประเทศจีน ในช่วงเมษายนถึงพฤษภาคม 2565 รวบรวมข้อมูลเชิงประชากรศาสตร์ ประเมินกิจกรรมทางกายในถิ่นอาศัย กิจกรรมการทางกายตามความเชื่อทางสุขภาพ กิจกรรมทางกายนานาชาติ โดยทั้งหมดเป็นภาษาจีน ทดสอบความสัมพันธ์ระหว่าง PAP กับปัจจัยต่าง ๆ โดยใช้ค่าความสัมพันธ์พอยท์ไบเซอเรียล ผลการศึกษา: ผู้ร่วมการวิจัยน้อยกว่าครึ่งมี PAP ระดับเพียงพอ (ร้อยละ 45.9) การรับรู้ความเปราะบางและการรับรู้ประโยชน์สัมพันธ์ทางบวกกับกิจกรรมทางกายระหว่างตั้งครรภ์อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (r = 0.166, P-value < 0.05 และ r = 0.210, P-value < 0.01 ตามลำดับ) สรุป: หญิงตั้งครรภ์ควรได้รับการประเมินด้านการรับรู้ความเปราะบาง การรับรู้ประโยชน์ และกิจกรรมทางกายภาพระหว่างตั้งครรภ์ โดยมีประโยชน์ทั้งสุขภาพของแม่และลูกในครรภ์ และผลดีต่อสุขภาพหลังคลอดและพัฒนาการของลูก
คำสำคัญ: กิจกรรมทางกาย, หญิงตั้งครรภ์, การรับรู้ความเปราะบาง, การรับรู้ความรุนแรง, การรับรู้ประโยชน์
Abstract
Objective: To determine physical activity during pregnancy (PAP) in low-risk pregnant women and examine relationship among selected variables (age, parity, environment, perceived susceptibility, perceived severity, perceived benefits, perceived barriers, and cues to action) and PAP in Wenzhou, China. Methods: Simple random sampling was used to recruit 170 participants who visited the general obstetric clinic of the second affiliated hospital of Wenzhou Medical University during the months of April to May 2022. Data were collected by using demographic record form, Chinese version of Physical Activity Neighborhood Environment Scale, Physical Activity Health Belief Scale during Pregnancy, Chinese version of International Physical Activity Questionnaire Short Form. Data were analyzed using point biserial correlation. Results: Less than half achieved adequate levels of physical activity during pregnancy (45.9%). Perceived susceptibility and perceived benefit were positively correlated to physical activity (r = 0.166, P-value < 0.05 and r = 0.210, P-value < 0.01, respectively). Conclusion: Pregnant women should be assessed for perceived susceptibility, perceived benefits, and physical activity. It can impact not only the maternal and fetal health during pregnancy, but also have a long-term impact on mother’s postpartum recovery and infant development.
Keywords: physical activity, low risk pregnancy, perceived susceptibility, perceived severity, perceived benefit
ความเครียดของบิดามารดาและปัจจัยอิทธิพลในมารดาที่มีบุตรเข้ารับการรักษาครั้งแรกที่โรงพยาบาลด้วยโรคปอดบวม: การศึกษาแบบภาคตัดขวาง Parenting Stress and Its Factors among Mothers Having Infants with Pneumonia Hospitalized for the First Time: A Cross-sectional Study
No full textบทคัดย่อ
วัตถุประสงค์: เพื่อประเมินระดับความเครียดของมารดาที่มีบุตรทารกป่วยด้วยโรคปอดอักเสบ โดยใช้โมเดลความเครียดในการเลี้ยงดูบุตรของบิดามารดา และตรวจสอบความสัมพันธ์ระหว่างความเครียดกับตัวแปรที่เลือก (ความรอบรู้ด้านสุขภาพ การรับรู้ความสามารถของตนเอง การสนับสนุนทางสังคม ความวิตกกังวล ความรุนแรงของความเจ็บป่วยของทารก) วิธีการศึกษา: การวิจัยสุ่มตัวอย่างอย่างง่ายจำนวน 200 คน เป็นมารดาที่ดูแลบุตรทารกที่ป่วยด้วยโรคปอดอักเสบและเข้ารับการรักษาในโรงพยาบาลครั้งแรก จากแผนกกุมารเวชกรรม ของโรงพยาบาลที่ 2 มหาวิทยาลัยเหวินโจว ประเทศจีน รวบรวมข้อมูลในช่วงกรกฎาคมถึงพฤศจิกายน 2564 โดยรวบรวมข้อมูลทั่วไป และใช้แบบสอบถามประเมินความรอบรู้ด้านสุขภาพของบิดามารดาชาวจีน การสนับสนุนทางสังคม ความวิตกกังวลด้วยตนเอง ดัชนีความเครียดในการเป็นบิดามารดา (แบบสั้น-15) วิเคราะห์ความสัมพันธ์ด้วยสถิติเพียร์สันและการถดถอยพหุคูณ ผลการศึกษา: คะแนนเฉลี่ยความเครียดในการเป็นบิดามารดาเท่ากับ 34.94 ± 8.81 คะแนน ปัจจัยความวิตกกังวล (β = 0.284, P-value < 0.001) ความรอบรู้ด้านสุขภาพของบิดามารดา (β = -0.192, P-value < 0.05) และการสนับสนุนทางสังคม (β = -0.175, P-value < 0.05) ร่วมกันอธิบายความแปรปรวนของความเครียดในการเป็นบิดามารดา ได้ร้อยละ18.8 (P-value < 0.05) สรุป: ความเครียดในการเป็นบิดามารดาของมารดากลุ่มนี้ต่ำกว่าค่ามัธยฐาน ความรอบรู้ด้านสุขภาพของบิดามารดาและการสนับสนุนทางสังคมเป็นปัจจัยสำคัญในการลดความเครียดของการเป็นบิดามารดา ส่วนความวิตกกังวลเป็นเพิ่มความเครียด สามารถนำปัจจัยเหล่านี้ช่วยลดความเครียดของมารดาที่ทารกป่วยด้วยโรคปอดอักเสบ
คำสำคัญ: ความเครียดของการเป็นบิดามารดา; ปอดอักเสบ; มารดา; ทารก
Abstract
Objective: To evaluate the level of parenting stress among mothers of infants with pneumonia based on Parenting Stress Model and to examine its relationship with selected variables (health literacy, self-efficacy, social support, anxiety, the Severity of infants’ illness). Methods: Simple random sampling technique was applied to recruit 200 participants who took care of their children with pneumonia, hospitalized at the first time from the pediatric department of the Second Affiliated Hospital of Wenzhou Medical University in Wenzhou, China from July to November 2021. Research instruments included demographic record form, Chinese Parental Health Literacy Questionnaire, Tool of Parenting Self-efficacy, Social Support scale, Self-rating Anxiety Scale, and the Parenting Stress Index-Short-15 Form. Data was using Pearson correlation and multiple regression analysis. Results: The mean score of parenting stress was 34.94 ± 8.81 points. Anxiety (β = 0.284, P-value < 0.001), parental health literacy (β = -0.192, P-value < 0.05), and social support (β = -0.175, P-value < 0.05). together significantly explained 18.8% of variance in parenting stress (P-value < 0.05). Conclusion: Parental stress of mothers was lower than the median. Parental health literacy and social support are important factors for reducing parenting stress, while anxiety is a risk factor for increasing parenting stress. Clinical medical staff can help mothers of children with pneumonia reduce parental stress by intervening these factors.
Keywords: parenting stress; pneumonia; mother; infan
Predictors of Psychological Stress in Bhutanese Hypertensive Adults
No full textObjective: To examine the prediction of illness perception, religiosity, and social support on psychological stress among adults with hypertension in Bhutan
Material and Methods: A predictive correlational design was used, from 120 adults with hypertension; recruited from Jigme Dorji Wangchuk National Referral Hospital, using the simple random sampling technique. Data were self-reported through a demographic data questionnaire, Perceived Stress Scale (PSS, Cronbach’s α=0.76), Brief Illness Perception Questionnaire (Brief IPQ, Cronbach’s α=0.81), Belief into Action Scale (BIAC, Cronbach’s α=0.87) and Multidimensional Scale of Perceived Social Support (MSPSS, Cronbach’s α=0.91); between March, 2020 and April, 2020. Data were analyzed using descriptive statistics, Pearson’s product moment correlations and Standard Multiple Regression.
Results: Regression analysis revealed that psychological stress was predicted by illness perception (β=0.70, p-value0.738). The model explained 67.0% of the total variance for psychological stress. (R2 =0.67, p-value< 0.001). The mean scores were; psychological stress (20.23±5.58), illness perception (44.50±12.31), religiosity (53.48± 16.01), and social support (61.61±12.08).
Conclusion: The findings support the role of illness perception and social support in explaining psychological stress among hypertensive people. Therefore, illness perception and social support may be considered in interventions to manage psychological stress in hypertension patients
