969 research outputs found
Byt duchowy w teologii Wincentego Granata
No full textTreatises on dogmatic theology draw attention to a whole spectrum of theological topics, among which the issue of angels also finds its place. Scholastic theology dealt with this issue within the framework of the treatise on God the Creator; however, it is not exceptional that it is also treated in a separate part. In this paper, we pay attention to spiritual creatures in the context of the eminent Polish theologian Wincent Granat who emphasized respect for the Christian tradition and pointed to the vital values of Christian dogmas. In his pre-Conciliar work Catholic Dogmatics, he discussed most of the issues of dogmatic theology using the scholastic method. In his post-Conciliar work Ku człowiekowi i Bogu w Chrystusie [To Man and God in Christ], the doctrine of angels comes to the fore in close relation to Christian anthropology and its personalistic orientation.Wiedza teologiczna, która przekazuje prawdę Bożego objawienia, pochodzi z dwóch źródeł, którymi są Pismo Święte i Tradycja. Traktaty z zakresu teologii dogmatycznej poświęcają uwagę całemu spektrum tematów teologicznych, wśród których swoje miejsce znajduje również kwestia aniołów. Teologia scholastyczna zajmowała się tym zagadnieniem w ramach traktatu o Bogu Stwórcy, jednak nie jest niczym wyjątkowym, że doczekało się ono także osobnej części. W niniejszym opracowaniu zwracamy uwagę na stworzenia duchowe w kontekście twórczości wybitnego polskiego teologa Wincentego Granata, który podkreślał szacunek dla tradycji chrześcijańskiej i wskazywał na istotne wartości chrześcijańskich dogmatów. W swoim dziele Dogmatyka katolicka, częściowo przedsoborowym, omówił większość zagadnień teologii dogmatycznej, posługując się metodą scholastyczną. W posoborowym dziele Ku człowiekowi i Bogu w Chrystusie doktryna o aniołach wysuwa się na pierwszy plan w ścisłym związku z antropologią chrześcijańską i jej personalistyczną orientacją. Wincenty Granat w teologiczny sposób opisuje nie tylko relację człowieka do Boga, ale także wzajemną interakcję między człowiekiem a stworzeniem duchowym, która również ma swój początek w Bogu
Byt duchowy w teologii Wincentego Granata
No full textTreatises on dogmatic theology draw attention to a whole spectrum of theological topics, among which the issue of angels also finds its place. Scholastic theology dealt with this issue within the framework of the treatise on God the Creator; however, it is not exceptional that it is also treated in a separate part. In this paper, we pay attention to spiritual creatures in the context of the eminent Polish theologian Wincent Granat who emphasized respect for the Christian tradition and pointed to the vital values of Christian dogmas. In his pre-Conciliar work Catholic Dogmatics, he discussed most of the issues of dogmatic theology using the scholastic method. In his post-Conciliar work Ku człowiekowi i Bogu w Chrystusie [To Man and God in Christ], the doctrine of angels comes to the fore in close relation to Christian anthropology and its personalistic orientation.Wiedza teologiczna, która przekazuje prawdę Bożego objawienia, pochodzi z dwóch źródeł, którymi są Pismo Święte i Tradycja. Traktaty z zakresu teologii dogmatycznej poświęcają uwagę całemu spektrum tematów teologicznych, wśród których swoje miejsce znajduje również kwestia aniołów. Teologia scholastyczna zajmowała się tym zagadnieniem w ramach traktatu o Bogu Stwórcy, jednak nie jest niczym wyjątkowym, że doczekało się ono także osobnej części. W niniejszym opracowaniu zwracamy uwagę na stworzenia duchowe w kontekście twórczości wybitnego polskiego teologa Wincentego Granata, który podkreślał szacunek dla tradycji chrześcijańskiej i wskazywał na istotne wartości chrześcijańskich dogmatów. W swoim dziele Dogmatyka katolicka, częściowo przedsoborowym, omówił większość zagadnień teologii dogmatycznej, posługując się metodą scholastyczną. W posoborowym dziele Ku człowiekowi i Bogu w Chrystusie doktryna o aniołach wysuwa się na pierwszy plan w ścisłym związku z antropologią chrześcijańską i jej personalistyczną orientacją. Wincenty Granat w teologiczny sposób opisuje nie tylko relację człowieka do Boga, ale także wzajemną interakcję między człowiekiem a stworzeniem duchowym, która również ma swój początek w Bogu
Pedagogiczne implikacje humanizmu personalistycznego Wincentego Granata
No full textThe Servant of God Father. prof. Wincenty Granat was one of the representatives of the Christian personalism mainstream, showing the central role of the human due to the will of God (theological theme) and the ontological uniqueness (philosophical theme). In Granat’s personalist Christian humanism one can observe something that can be conventionally called anthropological-theistic parallelism, where God poses a human in the center of His interest, and the selfsame has only to repay all its temporal reference to the Transcendent. This has some educational consequences. An educator deals with the conditions and methods of personality education, and therefore mainly takes into account its activity (love), autonomy (freedom), plasticity (transformation), and capacity of evaluation (true). According to Granat the Catholic personalism in education will strongly emphasize the humanistic education and the development of self-reliance, will require individual treatment to pupils, and will stimulate sense of responsibility and honour. The belief that a man is not only a member of the nation, the state, the Church, but above all he/she is a person and has an aim to achieve in eternity, must emotionally grow into the ward’s psyche.Sługa Boży ks. prof. Wincenty Granat reprezentował nurt personalizmu chrześcijańskiego, ukazujący centralną rolę człowieka ze względu na wolę Bożą (motyw teologiczny) i wyjątkowość bytową (motyw filozoficzny). W personalistycznym humanizmie chrześcijańskim Granata da się zaobserwować coś, co można umownie nazwać paralelizmem antropo-teistycznym, gdzie Bóg w centrum swego zainteresowania stawia człowieka, a tenże ma się jedynie odwzajemnić odniesieniem całej swej doczesności do Transcendencji. Ma to swoje konsekwencje pedagogiczne. Pedagog zajmuje się warunkami i metodami kształcenia osobowości, a więc głównie uwzględnia jej aktywność (miłość), autonomię (wolność), plastyczność (przemiana), zdolność wartościowania (prawda). Według Granata personalizm katolicki w pedagogice będzie mocno podkreślał wychowanie humanistyczne i rozwój samodzielności, będzie wymagał indywidualnego traktowania wychowanków, będzie rozbudzał poczucie odpowiedzialności i honoru. To przekonanie, że człowiek jest nie tylko członkiem narodu, państwa, Kościoła, ale przede wszystkim jest osobą i ma cel realizujący się w wieczności, musi uczuciowo zrosnąć się z psychiką wychowanka
Author Correction: Coronavirus disease 2019 (COVID-19) in Italy: features on chest computed tomography using a structured report system (Scientific Reports, (2020), 10, 1, (17236), 10.1038/s41598-020-73788-5)
No full textThe original version of this Article contained errors in the spelling of the authors Roberto Grassi, Roberta Fusco, Maria Paola Belfiore, Alessandro Montanelli, Gianluigi Patelli, Fabrizio Urraro, Antonella Petrillo, Vincenza Granata, Palmino Sacco, Maria Antonietta Mazzei, Beatrice Feragalli, Alfonso Reginelli & Salvatore Cappabianca which were incorrectly given as Grassi Roberto, Fusco Roberta, Belfiore Maria Paola, Montanelli Alessandro, Patelli Gianluigi, Urraro Fabrizio, Petrillo Antonella, Granata Vincenza, Sacco Palmino, Mazzei Maria Antonietta, Feragalli Beatrice, Reginelli Alfonso & Cappabianca Salvatore. These errors have now been corrected in the PDF and HTML versions of the Article
Łaska w teologii Wincentego Granata w kontekście filozofii Tomasza z Akwinu
No full textSince the Middle Ages after Vatican II theological doctrine of grace is essentially built on the teachings of Thomas Aquinas, who has distinguished between the natural (innate) human life ends and supernatural ends. A man realises the first one with natural forces of nature, while the second end, which is not only superior to the natural target, but also achieved more than our natural strength and capabilities, is achieved through the special help of God, which is called grace. In this regard, the doctrine of the grace of the Second Vatican Council is not significantly different from the teaching of Aquinas. Wincenty Granat performs traditional scholastic, division of grace. From the point of view of the wide distribution he discusses the relationship of nature and grace in man. Also he notes that even God respects and protects human free will. God’s grace does not destroy any of the possibilities of human nature, but supports and promotes it. Both nature and grace come from God, and so it is clear that between grace and nature there is can not be a conflict. What is more, the grace builds on nature as a foundation. This scholastic thesis in terms of W. Granat does not interfere with the truth that human nature is weakened by original sin, but it is not destroyed by it and, therefore, can be the foundation grace. Grace – in turn – coming reinforces the same nature preserves in man a foundation. In this way, a man living by God’s grace perfects his humanity, is expanding his personal individuality and personal integrity.Od czasów średniowiecza po Sobór Watykański II teologiczna doktryna łaski budowała się zasadniczo na nauczaniu Tomasza z Akwinu, który odróżnia naturalne (przyrodzone) cele życia człowieka i cele nadprzyrodzone. Pierwsze realizuje człowiek przyrodzonymi siłami natury, natomiast cel drugi, który nie tylko przewyższa cel naturalny, ale również jego osiągnięcie przekracza ludzkie naturalne siły i możliwości, osiągany jest dzięki specjalnej pomocy Boga, którą nazywa się łaską. W tym zakresie również doktryna o łasce ostatniego Soboru nie różni się istotnie od nauczania Akwinaty. Wincenty Granat dokonuje tradycyjnego, scholastycznego, podziału łaski:
1) łaska Boga i łaska Chrystusa Odkupiciela,
2) łaska stworzona i łaska niestworzona,
3) łaska zewnętrzna i wewnętrzna,
4) łaska jako dar i łaska przetwarzająca,
5) łaska habitualna i łaska uczynkowa,
6) łaska działająca i współdziałająca,
7) łaska pobudzająca i wspomagająca,
8) łaska uprzedzająca, towarzysząca i następcza,
9) łaska lecznicza i podnosząca,
10) łaska skuteczna i dostateczna.
Z punktu widzenia tego podziału omawia szeroko relację natury i łaski w człowieku. Zauważa, że Bóg szanuje i nawet chroni wolną wolę człowieka. Łaska Boża nie niszczy żadnej z możliwości natury ludzkiej, ale je wspiera i wspomaga. Od Boga pochodzi zarówno natura, jak i łaska, a więc oczywiste jest, że między łaską a naturą nie może być konfliktu. Co więcej: to łaska buduje się na naturze jako fundamencie. Ta scholastyczna teza w ujęciu W. Granata nie koliduje z prawdą, że natura ludzka jest osłabiona przez grzech pierworodny, lecz nie jest przezeń zniszczona i wobec tego może stanowić fundament łaski. Łaska – z kolei – przychodząc wzmacnia samą naturę, utrwala więc swój w człowieku fundament. W ten sposób człowiek żyjąc łaską Bożą udoskonala swoje człowieczeństwo, rozwija swoją osobistą indywidualność i osobową integralność
Anselmo d'Aosta, Lettere. 2. Arcivescovo di Canterbury. Tomo 1. Introduzioni di Giorgio Picasso, Inos Biffi, Richard W. Southern. Traduzione di Aldo Granata. Commento di Costante Marabelli
No full textVan Steenberghen Fernand. Anselmo d'Aosta, Lettere. 2. Arcivescovo di Canterbury. Tomo 1. Introduzioni di Giorgio Picasso, Inos Biffi, Richard W. Southern. Traduzione di Aldo Granata. Commento di Costante Marabelli. In: Revue Philosophique de Louvain. Quatrième série, tome 90, n°86, 1992. pp. 231-232
Anselmo d'Aosta, Lettere. 2. Arcivescovo di Canterbury. Tomo 1. Introduzioni di Giorgio Picasso, Inos Biffi, Richard W. Southern. Traduzione di Aldo Granata. Commento di Costante Marabelli
No full textVan Steenberghen Fernand. Anselmo d'Aosta, Lettere. 2. Arcivescovo di Canterbury. Tomo 1. Introduzioni di Giorgio Picasso, Inos Biffi, Richard W. Southern. Traduzione di Aldo Granata. Commento di Costante Marabelli. In: Revue Philosophique de Louvain. Quatrième série, tome 90, n°86, 1992. pp. 231-232
Machine Learning and Radiomics Analysis for Tumor Budding Prediction in Colorectal Liver Metastases Magnetic Resonance Imaging Assessment
No full text<p>We uploaded the Radiomics features extracted by <span>T1-W VIBE sequence arterial phase of the manuscript:</span></p>
<p>Manuscript ID: diagnostics-2765945</p>
<p>Title: Machine Learning and Radiomics Analysis for Tumor Budding prediction in Colorectal Liver Metastases Magnetic Resonance Imaging Assessment</p>
<p>Authors: Vincenza Granata *, Roberta Fusco, Maria Chiara Brunese, Gerardo Ferrara, Fabiana Tatangelo, Alessandro Ottaiano, Antonio Avallone, Vittorio Miele, Nicola Normanno, Francesco Izzo, Antonella Petrillo</p>
V. GRANATA, Politica del teatro e teatro della politica a Parigi nel primo Ottocento. Milano. Unicopli, 2008
No full textQuesta recensione è focalizzata sul libro di Veronica Granata. L'autrice ricostruisce la storia del teatro francese nel corso dell'età moderna, analizzando una larga quantità di fonti manoscritte. Tutte le classi della società francese vanno a teatro. Pertanto, il potere politico cerca di controllare la produzione di opere teatrali, usando la censura. Tuttavia, il teatro, come l'autrice mostra, opera a supporto dei cambiamenti politici e sociali della società come avviene durante la Rivoluzione francese.This review is focused on the book of Veronica Granata. The author reconstructs the story of French theatre during the modern history, analizying a wide quantity of manuscript sources. All the social classes of French society go to the theatre. Therefore, the political power try to control the writing of theatrical operas, using censorship. Nevertheless, the theatre in France, as the author shows, manages to support the political and social changements of society as it happens during French Revolution
Automated Generation of 5G Fine-Grained Threat Models: A Systematic Approach
No full textFifth-generation technology standard for broadband cellular networks, 5G, delivers a significant increase in data speeds and capacity, as well as new capabilities such as higher energy efficiency, lower latency, and the ability to connect a large number of devices. These advances come with a new set of security challenges, as 5G networks will be more complex and integrated with critical infrastructure than previous generations. In order to correctly address such challenges there is the need for fine-grained threat models, that collect a set of well-detailed threats, each of them clearly addressing a system component, taking into account how components are connected and interact with each other, the specific technology and/or the protocols are involved. A fine-grained threat model can be used to support the definition of a penetration testing plan or to identify and verify the effectiveness of technical countermeasures. This paper extends an existing automated threat modelling methodology focusing on 5G architecture and defines a process to build in a systematic way the catalogue of threats on which the technique relies. In order to obtain such results, we extended our modelling technique, in order to model 5G architectures, defined a process to extend our methodology to address additional domains and applied the approach to a concrete case study, applying our technique to a common 5G open-source architecture proposed by our industrial partner. The main contribution of this paper can be summarized as follows: 1) technique to systematically produce an extension of our modelling technique and a threat catalogue for a specific Domain; 2) 5G systems threat catalogue; 3) 5G systems graph-based modelling technique. As an additional result, we validated our approach, applying our technique in a real context and involving industrial experts for the evaluation of the generated fine-grained threat model
- …
