1,721,247 research outputs found
Development of novel bacterial anti-adherence coatings for hydroxyapatite
Get PDFVeerman, E.C.I. [Promotor]Bikker, F.J. [Copromotor]Brand, H.S. [Copromotor
The Role of Salivary Agglutinin and Statherin in the Defence against Micro-organisms
Get PDFVeerman, E.C.I. [Promotor]Nieuw Amerongen, A. van [Promotor]Ligtenberg, A.J.M. [Copromotor
Creviculaire vloeistof
No full textBij beschadiging van de mucosa komen serumeiwitten in mondvloeistof terecht.Bij gingivitis en parodontitis komt GCF in de mondvloeistof terecht. GCF bevat naast serumeiwitten ook componenten die afkomstig zijn van bacteriën en ontstekingscellen in de parodontale pocket.Speeksel van parodontitispatiënten bevat daarnaast producten die ontstaan bij de afbraak van kaakbot.Bij experimentele gingivitis brengt de parotisklier cystatine C tot expressie.<br/
Salivary gland tumors: profiling and biomarker discovery
Get PDFBloemena, E. [Promotor]Veerman, E.C.I. [Promotor]Bolscher, J.G.M. [Copromotor
Speeksel als diagnostische vloeistof
No full textSpeekselonderzoek wordt gebruikt voor de diagnose van speekselklieraandoeningen zoals het syndroom van Sjögren. De progressie van het syndroom van Sjögren kan met speekseltesten worden vervolgd.In speeksel kunnen antilichamen tegen hiv, hepatitis en tuberculose worden aangetoond. Deze testen, die berusten op een ja/nee-uitslag, zijn in de praktijk zeer waardevol.Van een aantal steroïdhormonen, onder andere cortisol en sommige geslachtshormonen correleert de speekselconcenratie met de concentratie van het vrije hormoon in bloed.Van een groot aantal geneesmiddelen kunnen de kinetiek en het serumniveau doelmatig worden bestudeerd in speeksel.Drugsgebruik, dopinggebruik en het rookgedrag kunnen betrouwbaar in speekselmonsters worden geanalyseerd.Voor forensische diagnostiek is speeksel een eenvoudig en gemakkelijk verkrijgbaar diagnosticum
Leeftijd en speeksel
No full textUit de onderzoeksgegevens van speeksel van de oudere mens kan worden geconcludeerd dat:onder normale omstandigheden geen verlaagde speekselsecretie optreedt bij het ouder worden;speekselklieren een overcapaciteit hebben aan secretoire cellen en aan secretiegranules;hyposalivatie vaak te verbeteren is door stimulatie van het kauwproces en door smaakstimulatie, met name wanneer dit een gevolg is van medicijngebruik;indien de speekselsecretie niet te verbeteren is, de voornaamste oorzaak van een speekselklierdisfunctie een gevolg is van:een systemische ziekte, vooral het syndroom van Sjögren en andere auto-immuunziekten;een speekselklieraandoening, onder andere na radiotherapie.In ieder geval dient de droge-mondklacht serieus te worden genomen en niet te worden afgedaan met ‘het hoort nu eenmaal bij het ouder worden’ of ‘een droge mond is niet levensbedreigend’. Als de arts en tandarts de klacht serieus nemen, kan naar een doelmatige therapie worden gezocht, waarmee dit voor de patiënt vaak lastige euvel kan worden verholpen of verlicht
Sialorroe
No full textPathologisch kwijlen is in de meeste gevallen een gevolg van neurologische afwijkingen en/of afwijkingen in het orofaciale gebied.Kwijlen kan op verschillende manieren worden bestreden:Logopedie (verbetering slikfunctie) en fysiotherapie (verbetering lichaamshouding) in milde gevallen, bij patiënten die ervoor openstaan.Anticholinerge medicatie (scopolamine, benzatropine en glycopyrrolaat) kan worden gebruikt om de speekselsecretie te remmen.Injecteren van speekselklieren met botulinetoxine A; dit toxine remt gedurende een aantal maanden de speekselafgifte en kan daarna herhaald worden.Chirurgisch verwijderen van de speekselklieren of verleggen van de afvoergangen.Lage dosis radiotherapie
Geneesmiddelen en speeksel
No full textDe bijwerking die sommige geneesmiddelen hebben op speeksel en speekselklieren kan geheel verschillend van aard zijn: de secretiesnelheid kan zijn verlaagd of verhoogd, de klieren zelf kunnen in omvang toenemen, de eiwitbiosynthese kan kwalitatief en kwantitatief veranderen. Tevens kunnen pijngewaarwording in de speekselklieren, smaakveranderingen en halitose optreden.Bij psychiatrische patiënten is de speekselreductie veelal gerelateerd aan het gebruik van antidepressiva, vooral de wat oudere soorten. De apathie en de slechte orale gezondheid, gecombineerd met de door de medicatie geïnduceerde xerostomie, maken deze patiënten tot een hoogrisicogroep voor het ontwikkelen van orale ontstekingen en tandbederf.Chronische toediening van pilocarpine aan patiënten met speekselklierdisfunctie geeft een verhoging van de speekselsecretie zonder opvallende bijverschijnselen. In voorkomende gevallen kan dit een effectief therapeuticum zijn als men met kauw- en smaakstimuli niet uitkomt.Toediening van isoproterenol voor de verhoging van de speekselsecretie resulteert in vergroting van de speekselklieren en kan de samenstelling van speeksel zowel kwalitatief als kwantitatief veranderen
Vorming en secretie van speeksel
No full textSpeeksel wordt geproduceerd door verschillende speekselklieren. Daarnaast bevat mondvloeistof een kleine hoeveelheid serumeiwitten, die via de creviculaire vloeistof in de mondvloeistof terechtkomen.De grootste bijdragen aan speeksel leveren de oorspeekselklieren (gl. parotise), de onderkaakspeekselklieren (gl. submandibulares) en de speekselklieren onder de tong (gl. sublinguales).Anorganische bestanddelen variëren sterk, afhankelijk van stimulatie; vooral Na+, K+, Cl- en HCO3 -. Minder sterk variëren Ca2+, Mg2+ en fosfaat.De ionensamenstelling van primair speeksel lijkt op die van bloedplasma: door resorptie in het afvoerkanaal worden Na+- en HCO3 --ionen geresorbeerd en K+-ionen gesecreteerd. Gevolg van deze resorptieprocessen is dat de mondvloeistof hypotoon is ten opzichte van serum.Speekselsecretie is een neuronaal gereguleerd proces. Secretie van eiwit door acinaire cellen wordt gestimuleerd door adrenerge stimuli. Cholinerge stimuli zetten cellen aan tot secretie van water en ionen
Speeksel en smaak
No full textSpeeksel speelt een belangrijke rol bij smaakwaarneming. Het is zowel oplosmiddel als transportmiddel voor smaakbestanddelen.Smaakherkenning vindt plaats in de papillen: de papillae circumvallatae, papillae fungiformes, papillae foliatae.In de papillen bevinden zich de smaakcellen die receptoren bevatten voor de vijf basissmaken: zoet, zuur, zout, bitter en umami.De vertaling van een smaakstimulus naar een zenuwsignaal verloopt in grote lijnen als volgt. In geval van zout en zuur: de smaakstof gaat de cel binnen via specifieke kanalen. Deze verandering wordt uiteindelijk vertaald in het vrijkomen van neurotransmitters aan de basale kant van de cel. In geval van zoet, bitter en umami: de smaakstof bindt aan een receptoreiwit op het celmembraan. Dit is gekoppeld aan intracellulaire signaalroutes. Ook hier worden uiteindelijk neurotransmitters uitgescheiden aan de basale kant van de cel.Smaakstoornissen kunnen het gevolg zijn van medicijngebruik, radiotherapie, hyposialie (bijv. ziekte van Sjögren) of zinktekort
- …
