1,721,031 research outputs found
Writing the history of the victors?: discourse, social change and (radical) democracy
No full textRecently, interest in radical democracy and communism has increased dramatically among cultural theorists. This paper draws attention to two other fields in which a similar shift is visible. First, popular scholarly writing on communism, anarchism and socialism. Second, curricular materials for history teaching. Drawing on ethnographic field work at an educational publishing house in Germany, the paper analyses the production of a history textbook. Analysis identifies ambiguities and tensions in the way forms of political organisation and practice are discussed and changes made. One change involves the subtle revalorization of the 1918 revolution and the early days of the Weimar Republic, which could be considered an attempt at shaping a 'radical democracy'. The study contributes to emerging work on discourse and social change which aims to not only critique dominant discourse but also explore fissures in hegemonic formations. By analysing the production of these history materials, we explore competing discursive possibilities - ways of understanding and enacting democracy - circulating today
Emerging linguistic ethnographic perspectives on institutional discourses
No full textstatus: Publishe
Onderzoek naar de bestuurlijke handhaving in de ruimtelijke ordening
No full textnot availableFaculteit Recht en Criminologie Vrije Universiteit Brussel & Faculteit Recht Universiteit Hassel
Onderzoek naar de bestuurlijke handhaving in de ruimtelijke ordening
No full textnot availableFaculteit Recht en Criminologie Vrije Universiteit Brussel & Faculteit Recht Universiteit Hassel
Best practices for developing an interprofessional training for interpreters in healthcare settings
No full textPublic service interpreters are expected to be employable in a wide range of different settings. Interpreter training curricula provide little setting-specific training opportunities, which could possibly prepare student interpreters for the contexts they will be active in. In response to the repeatedly established need for updating interpreter training curricula, providing more practice-induced and setting-specific training, this doctoral dissertation presents and analyses the effects of an interprofessional and situated training initiative, bringing together student interpreters and medical students. In such an interprofessional training, students and trainers can learn from and with each other, bridging the gap between both disciplines and gaining familiarity with each other’s services, expertise and working methods. Ultimately, this doctoral dissertation wants to map out the costs and benefits of such an interprofessional training intervention, drawing up preliminary guidelines for the organization of an interprofessional and situated training practice.
In total, we have conducted four studies, which are included in this doctoral dissertation, providing an answer to the following research questions: (i) “How did the medical students’ and trainee interpreters’ knowledge and skills develop after participating in the training intervention?”, (ii) “Which factors impact on trainee interpreters’ (in)complete rendition of medical students’ communicative goals?” (iii) “How do the different stakeholders involved in the interprofessional training perceive the effects of introducing foreign-language speaking simulated patients?” and (iv) “Are the changes implemented in the interprofessional training beneficial for the quality of the simulated interpreter-mediated consultations?”
The first research question was answered by means of self-efficacy questionnaires and feedback sessions. Student interpreters reported an improvement for the following skills: their active participation in the consultation, their direct address and their willingness to seek clarification. Moreover, student interpreters reported a significant improvement in their knowledge of the communicative goals that are at stake during a medical consultation. In order to further investigate this, a selection of video-recordings of the simulated interpreter-mediated consultations was analysed, providing an answer to the second research question of this dissertation. The analysis revealed that incomplete renditions can be attributed to long turns including more than one communicative goal, long turns including large chunks of information and a combination of previously given and new information in one turn. Based upon these results, we could formulate preliminary recommendations for trainee interpreters. The third research question deals with the biggest change that was implemented in the interprofessional training, namely the introduction of foreign language speaking simulated patients. During three focus group interviews, the perspectives of different stakeholders were explored, revealing that the presence of foreign language speaking simulated patients is highly beneficial for the interprofessional training, as the added value and advantages outweigh the disadvantages. Apart from the introduction of simulated patients, the interprofessional training was subject to other changes as well. The question whether or not these changes have been beneficial for the interprofessional training, is answered by means of a diachronic study, enabling the researchers to draw up recommendations for the future organization and setup of interprofessional training programmes.Van sociaal tolken wordt verwacht dat ze inzetbaar zijn in een brede waaier aan omgevingen en settings om de communicatie tussen hulpverlener en cliënt mogelijk te maken. Tolkopleidingen bieden weinig kansen om hun studenten vertrouwd te maken met de bijzonderheden van de verschillende contexten. Dergelijke kansen zouden tolkstudenten nochtans in staat stellen om zich beter voor te bereiden op hun toekomstige werkomstandigheden. De nood om de tolkopleidingen hier beter op af te stemmen is hoog. Meer praktijkgerichte oefeningen met aandacht voor de verschillende settings en contexten, zou een stap in de goede richting zijn. In een poging tegemoet te komen aan deze nood, presenteert en analyseert dit doctoraatsonderzoek de effecten van een interprofessionele training, waarbij tolkstudenten en geneeskundestudenten worden samengebracht. Op deze manier kunnen zowel studenten als trainers met én van elkaar leren. Bovendien kunnen beide vakgebieden op deze manier dichter bij elkaar worden gebracht en bekend worden gemaakt met elkaars diensten, expertise en methoden. Dit doctoraatsonderzoek stippelt de voor-en nadelen uit van dergelijke samenwerking, waarbij voorzichtige richtlijnen worden geformuleerd om een interprofessionele training op poten te zetten.
Dit doctoraatsonderzoek bestaat uit vier grote studies die zijn opgenomen in deze verhandeling. In deze vier studies proberen we een antwoord te bieden op de volgende onderzoeksvragen: (i) “Op welke manier ontwikkelen de kennis en vaardigheden van de tolkstudenten en de geneeskundestudenten zich na hun deelname aan de interprofessionele training?”, (ii) “Welke factoren spelen een rol bij de (on)volledige overdracht van de communicatieve doelen van de geneeskundestudenten?” (iii) “Op welke manier beschouwen de verschillende partijen de effecten van anderstalige simulatiepatiënten?” en (iv) “Zijn de veranderingen aangebracht in de interprofessionele training gunstig geweest voor de kwaliteit van de gesimuleerde getolkte consultaties?”
De eerste onderzoeksvraag werd beantwoord aan de hand van self-efficacy vragenlijsten en feedbacksessies. Tolkstudenten gaven aan dat, na hun deelname aan het project, enkele van hun vaardigheden verbeterd waren: hun actieve deelname aan het consult, hun directe aanspreking en hun durf om verduidelijking te vragen. Daarnaast bemerkten de studenten een significante vooruitgang in hun kennis van de communicatieve doelen die de geneeskundestudenten tijdens een consult trachten te bereiken. In een poging dit verder te onderzoeken, selecteerden en analyseerden we video-opnames van gesimuleerde getolkte consultaties. Op deze manier probeerden we een antwoord te bieden op de tweede onderzoeksvraag van deze verhandeling. Uit de analyse van de consultaties bleek dat een onvolledige overdracht van de communicatieve doelen kan worden toegeschreven aan verschillende factoren: lange beurten waar meer dan één communicatief doel in vervat zit, lange beurten waarin grote stukken informatie in vervat zitten en beurten waarin oude (reeds gekende) informatie en nieuwe informatie gecombineerd wordt. Op basis van deze resultaten konden we voorzichtige aanbevelingen formuleren voor tolkstudenten. De derde onderzoeksvraag behandelt de grootste verandering die plaatsvond sinds het ontstaan van de interprofessionele training, namelijk de invoering van de anderstalige simulatiepatiënten. Tijdens drie focus groep interviews werd gepeild naar de meningen van de verschillende partijen betrokken bij de training. Dit onderzoek wees uit dat de aanwezigheid van deze simulatiepatiënten zeer gunstig is voor de interprofessionele training. Naast de invoering van de anderstalige simulatiepatiënten, werden doorheen de jaren nog andere veranderingen toegebracht aan de interprofessionele training. De vraag of deze veranderingen bevorderlijk zijn geweest, wordt beantwoord in de vierde studie van deze verhandeling, door middel van een diachronisch onderzoek. Dit stelt ons in staat om aanbevelingen te formuleren voor de organisatie van interprofessionele trainingen in de toekomst
The newsroom’s last line of defence : a linguistic ethnographic investigation into newspaper sub-editing
Full text linkDeaf perspectives on communicative practices in South Africa: institutional language policies in educational settings
No full textThis article reports on a study into communicative practices in educational settings by members of the South African Deaf community. The data contain interviews of miscellaneous South African Deaf people who were interviewed through South African Sign Language (SASL) by Deaf SASL users who received a short training on interview simulation. From the narratives a general prevalence of communicative barriers in educational settings emerges. Similar to many other Deaf communities, Deaf identities appear to be shaped by means of alienation from the hearing community and solidarity among the Deaf community (to a certain extent even across ethnic boundaries). The communication barriers lead to different dimensions of power relations. Moreover, certain educational practices extend beyond the school premises and influence family practices. What also emerged from the South African data were issues of stigmatization of signing and complex issues of communication in South Africa's multilingual society. Linguistic ethnography has proven a very productive methodology as it has yielded interesting "counter-narratives" (i.e., narratives from within the Deaf community that give a different picture than the beliefs put forward within a hearing hegemony) by means of which Deaf South Africans get "a voice" in mainstream society
Embodied learning with and from aikido : a mixed-methods investigation into teaching intercultural communication skills for the workplace
No full textThis doctoral research investigates how the Japanese martial art of aikido can be used as an embodied pedagogy to enhance intercultural business communication training. The project aims to determine the effectiveness of integrating aikido principles (learning from aikido) and corresponding movements (learning with aikido) in developing intercultural competence. The research comprises four studies, primarily using qualitative methods, except for the fourth study, which employs a mixed-methods approach.
The first study explores the parallels between aikido interaction and intercultural interaction. It reveals that both emphasise conscious interaction that focuses on co-creating common ground and harmony. Aikido interaction achieves this via physical activities that promote multisensory learning and somatic training. These findings highlight the potential of aikido activities to teach the principles of harmony and common ground, essential for effective intercultural communication.
In the second study, interviews with 20 aikido experts from around the world identify eleven core principles of aikido, categorised into tranquillity, connection, and ecology. These principles form a model of aikido interaction that offers transferable skills. Moreover, the study emphasises that aikido's self-regulating and co-regulating properties can bring about physical, physiological, and mental changes that reduce defensive reactions and influence behaviour positively, making the aikido interaction model a valuable embodied pedagogy for intercultural communication training.
The third study examines the variations in practice, motivation, societal role, and values of the aikido experts interviewed. Despite these differences, the core principles of aikido remain consistent, providing a common foundation for applying aikido interaction models in diverse contexts. This study underscores the adaptability of aikido principles to various contemporary settings while maintaining their core values.
The fourth study assesses the impact of aikido-embodied training on business and organisational participants. A training experiment involving 73 employees, employers, and entrepreneurs from Belgium and the Netherlands compared intercultural communication training with embodied aikido exercises to a version of the training with only theoretical explanations. The measured and surveyed data show that the aikido interaction model (learning from aikido) and the embodied learning experience (learning with aikido) supported participant satisfaction, memory performance, and intercultural competence.
Overall, this doctoral research emphasises the pedagogical and conceptual advantages of incorporating physical activities like aikido into intercultural communication training. Aikido's principles of intrapersonal (inward), interpersonal (outward), and upward development offer a comprehensive method for fostering intercultural competence, focusing on tranquillity, cognitive empathy, anthropocosmic nobility, and lifelong learning. Therefore, integrating aikido into intercultural business communication training enriches existing models and approaches. Aligning the findings with contemporary theories that expand the definition of language, this research eventually suggests that aikido can be understood as a language. This perspective allows future research to examine aikido through linguistic theories, highlighting its potential as a language that involves social interaction, bodily movements, sensory experiences, and contextual meaning-making. Future research with such an approach can provide valuable tools for facilitators and participants in intercultural communication training and support other pedagogical or communicative domains.Dit doctoraatsproject onderzoekt hoe de Japanse krijgskunst aikido kan worden ingezet als een leermethode die lichaam en geest betrekt in interculturele communicatietraining voor de werkplek. Het onderzoeksproject heeft als doel de effectiviteit te bepalen van aikido-principes (leren van aikido) en bijhorende bewegingen (leren met aikido) in de ontwikkeling van interculturele competentie. Het onderzoek bestaat uit vier studies die vooral een beroep doen op kwalitatieve onderzoekmethoden, behalve de vierde studie die een gemengde methoden-benadering gebruikt.
De eerste studie verkent de parallellen tussen aikido-interactie en interculturele interactie. Het onthult dat beide de nadruk leggen op bewuste interactie die zich richt op het samen creëren van een gemeenschappelijke basis en harmonie. Aikido-interactie bereikt dat via fysieke oefeningen die zintuiglijk leren en belichaamde training ondersteunen. Die bevindingen benadrukken het potentieel van aikido-oefeningen om de principes van harmonie en gemeenschappelijke basis aan te leren die essentieel zijn voor doeltreffende interculturele communicatie.
In de tweede studie werden interviews afgenomen met 20 aikido-experten van over de hele wereld. Daarbij werden elf kernprincipes van aikido geïdentificeerd, verdeeld in drie categorieën: rust, verbinding en ecologie. Die principes vormen een aikido-interactiemodel met overdraagbare vaardigheden. Bovendien benadrukt de studie dat de zelfregulerende en coregulerende eigenschappen van aikido fysieke, fysiologische en mentale veranderingen teweeg kunnen brengen die defensieve reacties verminderen en gedrag positief beïnvloeden. Daardoor vormt het aikido-interactiemodel een waardevolle belichaamde pedagogiek voor interculturele communicatietraining.
De derde studie onderzoekt de variaties in de beoefening, motivatie, maatschappelijke rol en waarden die de aikido-experten rapporteren. Ondanks de verschillen blijven de kernprincipes van aikido consistent waardoor ze een gemeenschappelijk fundament bieden voor de toepassing van aikido-interactiemodellen in diverse contexten. Deze studie benadrukt dat aikido-principes aanpasbaar zijn aan verschillende hedendaagse omgevingen, terwijl de kernwaarden behouden blijven.
De vierde studie beoordeelt de impact van aikido-belichaamde training op deelnemers uit het werkveld. Een trainingsexperiment met 73 werknemers, werkgevers en ondernemers uit België en Nederland vergeleek interculturele communicatietraining met belichaamde aikido-oefeningen enerzijds met een versie van diezelfde training met enkel theoretische uitleg anderzijds. Uit de gemeten en bevraagde gegevens bleek dat het aikido-interactiemodel (leren van aikido) en de belichaamde leerervaring (leren met aikido) een positief effect hebben op de tevredenheid van de deelnemers, hun geheugenprestaties en hun interculturele competentie.
Dit doctoraatsonderzoek benadrukt de pedagogische en conceptuele voordelen van de integratie van fysieke activiteiten zoals aikido in interculturele communicatietraining. De principes van aikido, vooral ter ondersteuning van een intrapersoonlijk (intern), interpersoonlijk (extern) en hoger ontwikkelingsproces, bieden een uitgebreide methode om interculturele competentie te bevorderen met een focus op rust, cognitieve empathie, antropokosmisch-geïnspireerde nobele doelen en levenslang leren. Daarom is de integratie van aikido in professionele interculturele communicatietraining een verrijking voor bestaande modellen en benaderingen. Door de bevindingen van dit onderzoek af te stemmen op vooruitstrevende taalkundige theorieën, suggereert dit onderzoek uiteindelijk dat aikido kan worden begrepen als een taal. Dat perspectief stelt toekomstige onderzoekers in staat om aikido te belichten via taalkundige theorieën, waarbij het potentieel van aikido wordt benadrukt als een taal die sociale interactie, lichaamsbewegingen, zintuiglijke ervaringen en contextuele betekenisvorming omvat. Toekomstig onderzoek met een dergelijke benadering kan waardevolle hulpmiddelen aanreiken aan trainers en deelnemers van interculturele communicatietraining of andere leer- en communicatiedoeleinden ondersteunen
Going Beyond Counting First Authors in Author Co-citation Analysis
Full text linkThe present study examines one of the fundamental aspects of author co-citation analysis (ACA) - the way co-citation
counts are defined. Co-citation counting provides the data on which all subsequent statistical analyses and mappings
are based, and we compare ACA results based on two different types of co-citation counting - the traditional type that
only counts the first one among a cited work's authors on the one hand and a non-traditional type that takes into
account the first 5 authors of a cited work on the other hand. Results indicate that the picture produced through this non-traditional author co-citation counting contains more coherent author groups and is therefore considerably clearer. However, this picture represents fewer specialties in the research field being studied than that produced through the traditional first-author co-citation counting when the same number of top-ranked authors is selected and analyzed. Reasons for these effects are discussed
- …
