1,720,968 research outputs found
1. Valavanis (Panos), Games and Sanctuaries in Ancient Greece : Olympia, Delphi, Isthmia, Nemea, Athens
No full textMaffre Jean-Jacques. 1. Valavanis (Panos), Games and Sanctuaries in Ancient Greece : Olympia, Delphi, Isthmia, Nemea, Athens. In: Revue des Études Grecques, tome 119, Janvier-juin 2006. pp. 446-447
Deux acropoles antiques sur les montagnes de Galaxidi
No full textΣτις κορυφές των λόφων ΝΔ του Γαλαξιδίου σώζονται σε καλή κατάσταση τα λείψανα δύο οχυρώσεων με ενδιαφέροντα οικοδομικά χαρακτηριστικά, που εκτός από τον καμπύλο περίβολο, διαθέτουν και μακρό τείχος, το οποίο κλείνει σημαντικούς δρόμους-περάσματα της περιοχής. Η πρώτη, στο Κεφαλάρι, είναι μια τυπική προϊστορική ακρόπολη, που μάλλον χρονολογείται στα Μυκηναϊκά χρόνια, παρόλο που στην περιοχή υπάρχει και παλιότερη κεραμική. Η δεύτερη, στον Άγιο Αθανάσιο, έχει μυκηναϊκό πρόδομο αλλά ανοικοδομείται στην ύστερη Γεωμετρική περίοδο, συγχρόνως με ανεσκαμμένο κοντινό νεκροταφείο. Η καλή διατήρηση του περιβόλου και του μακρού τείχους, καθώς και η απουσία μεταγενέστερων επεμβάσεων αναδεικνύουν την ακρόπολη του Αγίου Αθανασίου σε μια σημαντικότατη για την κυρίως Ελλάδα θέση, που μέχρι σήμερα είχε αγνοηθεί από την έρευνα.Sur le sommet des collines au Sud-Ouest de Galaxidi subsistent les vestiges bien conservés de deux sites fortifiés aux caractéristiques architecturales intéressantes : enceinte courbe, long mur contrôlant des routes-passages importantes de la région. Le premier site, à Képhalari, est une acropole préhistorique typique, datant probablement — malgré la présence de céramique plus ancienne — de l'époque mycénienne. Le second site, à Haghios Athanassios, a un prédécesseur mycénien, mais fut reconstruit au Géométrique Récent, dont date également une nécropole fouillée à proximité. Le bon état de conservation de l'enceinte et du long mur, ainsi que l'absence de réaménagements postérieurs font de l'acropole d'Haghios Athanassios, sur un emplacement stratégique de Grèce continentale, inconnu jusqu'à ce jour, un site qui mérite l'attention.Baziotopoulou Effie, Valavanis Panos. Deux acropoles antiques sur les montagnes de Galaxidi. In: Bulletin de correspondance hellénique. Volume 117, livraison 1, 1993. pp. 189-209
Les hippodromes et les concours hippiques dans la grèce antique
No full textLes courses hippiques ont eu dans le monde grec une importance considérable, non seulement dans les concours olympiques, mais dans beaucoup d’autres rencontres sportives de fréquentation locale, régionale ou panhellénique. Ce volume constitue le premier ouvrage exclusivement consacré à ces courses et aux hippodromes. Il rend compte des importants progrès faits ces dernières années dans l’analyse des représentations iconographiques et des textes littéraires ou épigraphiques ayant trait aux sports hippiques. Il contient de nouvelles restitutions d’hippodromes déjà connus, comme ceux d’Olympie et du Lykaion, et la présentation de pistes nouvellement identifiées, comme celles de Delphes ou d’Épidaure. Vingt-huit articles, issus d’un colloque international qui s’est tenu à Athènes en 2016, restituent dans toute leur ampleur et dans toute leur diversité la place et la forme des hippodromes et des courses hippiques dans l’architecture, les arts figurés, la poésie et l’histoire politique, économique, sociale et religieuse du monde grec.Horse racing held a significant role in the Greek world, not only in the Olympic competitions, but in many other sporting events – local, regional or Panhellenic. This volume is the first study to exclusively investigate these races and hippodromes. This volume acknowledges the significant progress made in recent years in the analysis of iconographic representations and literary or epigraphic texts relating to hippic sports. It outlines new reproductions of already known racetracks, such as those of Olympia and the Lykaion, and presents newly identified tracks, such as those of Delphi or Epidaurus. Twenty-eight articles, coming out of an international conference held in Athens in 2016, reproduce in all their breadth and diversity, the place and the form of racetracks and horse racing in architecture, the figurative arts, poetry and the political, economic, social and religious history of the Greek world
Going Beyond Counting First Authors in Author Co-citation Analysis
Full text linkThe present study examines one of the fundamental aspects of author co-citation analysis (ACA) - the way co-citation
counts are defined. Co-citation counting provides the data on which all subsequent statistical analyses and mappings
are based, and we compare ACA results based on two different types of co-citation counting - the traditional type that
only counts the first one among a cited work's authors on the one hand and a non-traditional type that takes into
account the first 5 authors of a cited work on the other hand. Results indicate that the picture produced through this non-traditional author co-citation counting contains more coherent author groups and is therefore considerably clearer. However, this picture represents fewer specialties in the research field being studied than that produced through the traditional first-author co-citation counting when the same number of top-ranked authors is selected and analyzed. Reasons for these effects are discussed
Variations on the Author
Full text link“Variations on the Author” discusses two of Eduardo Coutinho’s recent films (Um Dia na Vida, from 2010, and Últimas Conversas, posthumously released in 2015) and their contribution to the general question of documentary authorship. The director’s filmography is characterized by a consistent yet self-effacing form of authorial self-inscription: Coutinho often features as an interviewer that rather than express opinions propels discourses; an interviewer that is good at listening. This mode of self-inscription characterizes him as an author who is not expressive but who is nonetheless markedly present on the screen. In Um Dia na Vida, however, Coutinho is completely absent form the image, while Últimas Conversas, on the contrary, includes a confessional prologue that moves the director from the margins to the center of his films. This article examines the ways in which these works stand out in the filmography of a director who offers new insights into the notion of cinematic authorship
Appropriate Similarity Measures for Author Cocitation Analysis
Full text linkWe provide a number of new insights into the methodological discussion about author cocitation analysis. We first argue that the use of the Pearson correlation for measuring the similarity between authors’ cocitation profiles is not very satisfactory. We then discuss what kind of similarity measures may be used as an alternative to the Pearson correlation. We consider three similarity measures in particular. One is the well-known cosine. The other two similarity measures have not been used before in the bibliometric literature. Finally, we show by means of an example that our findings have a high practical relevance.information science;Pearson correlation;cosine;similarity measure;author cocitation analysis
Topographical indications for the site of the hippodrome of Delphi
No full textLocating the position of the Delphic hippodrome is a long‑standing question in the archaeology of the site. The suggestions made so far by early modern travellers and contemporary researchers have not yielded results, and thus it is considered to be lost in the alluvial soils of the Chrisso olive groves. In general, our inability to spot ancient Greek hippodromes is due to their lack of monumental structures, as they were situated in any suitable, naturally landscaped space. The site of Gonia, 1 km north of Itea in the southwestern part of the Kirrha plain, matches the information gleaned from the ancient literary sources for this monument, from Pindar to Pausanias, and brings together all the features required for an ancient hippodrome: the elongated space of about 1 km in length would easily fit the racing grounds themselves, its dimensions corresponding to those known from the Olympic racecourse. The flat area is surrounded by natural slopes on three of its four sides, ideal for spectators' stands, where stone seats have been spotted, carved into the bedrock. At the northern end, the grounds appear amphitheatrical; a roughly‑made column drum found there appears similar to that from the Lykaion racecourse, generally identified as the base of a turning‑post. The new find signals a breakthrough in our knowledge of ancient Greek hippodromes, calls for a re‑evaluation of the question of the Archaic stadium at Delphi and its location, and, further, invites consideration regarding the number of participants in equestrian events.Τοπογραφικές ενδείξεις για τη θέση του ιπποδρόμου των Δελφών. Πρόδρομη ανακοίνωση.Η επισήµανση της θέσης του ιπποδρόµου των Δελφών αποτελεί παλαιότατο αίτηµα της δελφικής αρχαιολογίας. Οι µέχρι σήµερα προτάσεις από περιηγητές και σύγχρονους ερευνητές δεν ικανοποιούσαν, µε αποτέλεσµα να θεωρείται χαµένος µέσα στις επιχώσεις του ελαιώνα του Χρισσού. Γενικά, η αδυναµία επισήµανσης αρχαίων ελληνικών ιπποδρόµων οφείλεται στην µη ύπαρξη µνηµειακών κατασκευών αλλά στην εγκατάστασή τους σε κατάλληλους, φυσικά διαµορφωµένους χώρους. Η θέση Γωνιά, 1 χλµ. βορείως της Ιτέας, στο ΝΔ τµήµα του Κιρραίου πεδίου, ταιριάζει µε τις πληροφορίες των αρχαίων πηγών για το µνηµείο αυτό, από τον Πίνδαρο έως τον Παυσανία, και συγκεντρώνει όλα τα χαρακτηριστικά που απαιτούσε ένας αρχαίος ιππόδροµος: Στον επίπεδο επιµήκη χώρο µήκους περ. 1 χλµ. εντάσσεται άνετα η κονίστρα, µε διαστάσεις αντίστοιχες του ολυµπιακού ιπποδρόµου. Στις τρεις πλευρές του ο χώρος περιβάλλεται από φυσικά πρανή, ιδανικά για την παραµονή των θεατών, σε σηµεία των οποίων επισηµάνθηκαν και σκαλισµένα στο βράχο εδώλια. Στο βόρειο στενό άκρο η θεατροειδής γεωµορφολογία θυµίζει τη σφενδόνη, ενώ πλησίον βρέθηκε και χονδρικά επεξεργασµένος σφόνδυλος, παρόµοιος µε αυτόν του ιπποδρόµου του Λυκαίου, που αποδίδεται στη βάση των καµπτήρων. Το νέο εύρηµα θέτει σε νέα βάση τις γνώσεις µας για τους αρχαίους ελληνικούς ιπποδρόµους, επαναφέρει το ζήτηµα της θέσης του αρχαϊκού σταδίου των Δελφών, καθώς και σκέψεις σχετικά µε τον αριθµό των συµµετεχόντων στους ιππικούς αγώνες.Indices topographiques pour l’identification du site de l’hippodrome de Delphes : rapport préliminaire.La découverte de l’emplacement de l’hippodrome de Delphes constitue l’un des plus anciens problèmes de l’archéologie delphique. Les propositions qui ont été faites jusqu’à maintenant par les voyageurs et par les chercheurs contemporains n’ont pas été satisfaisantes : elles ont conduit à penser que la piste était enfouie sous les alluvions de l’oliveraie de Chrisso. La recherche des hippodromes grecs antiques a en général été vouée à l’échec en raison de leur absence d’équipement monumental et de leur implantation dans des lieux favorables, naturellement aménagés. Le site de Gônia, à 1 km au Nord d’Itéa, dans la partie sud‑ouest de la plaine de Kirrha, correspond aux informations données sur l’édifice par les sources antiques, de Pindare à Pausanias, et il présente toutes les caractéristiques requises pour un hippodrome antique. Une piste de dimensions comparables à celle de l’hippodrome d’Olympie peut facilement trouver place dans cette bande de terrain d’environ 1 km de long. Sur trois côtés le site est bordé de pentes naturelles, parfaites pour recevoir des spectateurs. On y relève même par endroit des sièges taillés dans la roche. À son extrémité nord, l’aspect théâtral du terrain fait songer à une sphendonè et tout près a été retrouvé un tambour grossièrement équarri, comparable à celui qui, à l’hippodrome du Mont Lycée, a été restitué à la base d’une borne de virage. Cette découverte renouvelle nos connaissances des anciens hippodromes grecs. Elle conduit à reposer la question de l’emplacement du stade archaïque de Delphes et du nombre de participants aux courses hippiques
3. Panathenäische Preisamphoren aus Ephesos. Forschungen in Ephesos|Die Basilika am Staatmarkt in Ephesos Forschungen in Ephesos IX/2/3|
No full text- …
