12,617 research outputs found
Bibliographie Leo Perutz : Stand: 26. April 2010
No full textIn den gut eineinhalb Jahrzehnten, die seit der Bibliographie von Hans-Harald Müller und Wilhelm Schernus (Nr. 140) vergangen sind, hat sich die Perutz-Forschung etabliert. Dies zeigt schon ein flüchtiger quantitativer Vergleich. Der Abschnitt "Wissenschaftliche Untersuchungen" bestand damals aus einer Handvoll Magisterarbeiten und Dissertationen; in der vorliegenden Bibliographie nimmt die Sekundärliteratur mehr als die Hälfte des Raums ein. Die Rechtfertigung einer neuen Perutz-Bibliographie liegt denn auch vor allem darin, ein aktuelles, möglichst vollständiges Verzeichnis der wissenschaftlichen Literatur zu Leo Perutz (unter Einschluß der vor 1990 erschienenen Titel) vorzulegen. Der Abschnitt "Primärliteratur" schließt dagegen chronologisch an Müller und Schernus an
ESPERIENZE DI CRONACA TEATRALE: IL COLLODI DELL’«ITALIA MUSICALE»
No full textIl presente contributo studia, in prospettiva linguistica, alcuni degli articoli giornalistici che Carlo Lorenzini ebbe modo di pubblicare sulla rivista «L’Italia Musicale» nei primissimi anni della sua carriera nella pubblicistica: dal primo articolo della sua storia, risalente al 29 dicembre del 1847, alla più intensa attività del biennio 1857-1858. Attraverso l’esame cui sono stati sottoposti i testi, è stato innanzitutto possibile delineare un pezzo sconosciuto, perché scarsamente approfondito dagli studi, della complessa figura collodiana, considerando l’autore nelle vesti del critico di musica e di spettacolo e riconducendolo, specie linguisticamente, ad un preciso settore del giornalismo dell’epoca, quello della cronaca teatrale; l’analisi dei tratti linguistici concede di fotografare la lingua dell’autore nel torno di anni descritto, permettendo, oltretutto, il raffronto tra la scrittura del giovane giornalista con quella delle opere contemporanee (in particolare Un romanzo in vapore del 1856) e successive. Il risultato dell’indagine mostra una lingua tendenzialmente in linea con il panorama verbale in cui l’autore si inseriva (sia esso giornalistico, sia esso quello della più impegnativa scrittura delle opere in volume), ma non priva di note distintive, di peculiarità che meglio individuano lo scrittore e autorizzano un più preciso inquadramento della riconoscibile penna del Collodi.
Theatrical reporting experiences: Carlo Collodi onthe magazine “L’Italia Musicale”
The present contribution examines, from a linguistic standpoint, some of the journalistic pieces that Carlo Lorenzini published in the magazine «L’Italia Musicale» at the very beginning of his publishing career: from the publication of his first article on December 29, 1847, to the more active period between 1857 and 1858. It is first possible to define an understudied work of the complex Collodian figure, considering the author in his role of music and entertainment critic and linking his writing, particularly linguistically, to a specific area of contemporary journalism, that of theatrical reporting. An analysis of linguistic features provides a picture of the author’s language at the time mentioned above, and permits comparisons between the young journalist’s writing and that of his contemporary (in particular, Un romanzo in vapore of 1856) and later works. The investigation’s findings reveal a language that generally conforms to the verbal environment in which the author was placed (whether as a journalist or as an author engaged in the more difficult writing of volume works), but that is not without its distinctive notes. These peculiarities help to better identify the author and allow for a more precise framing of Collodi’s recognizable pen
De laatsten zullen de eerste zijn (1): Over prioriteiten bij herstructurering
No full textDe idee dat de wettelijke en contractuele rangorde bij insolventieprocedures wordt gerespecteerd, is bij de huidige Belgische reorganisatieprocedure door collectief akkoord eerder een mythe dan realiteit. De achtergestelde aandeelhouders behou-den structureel hun positie in het kapitaal terwijl de niet-gesecureerde schuldeisers afschrijvingen ondergaan. Het systematisch niet-respecteren van een ex ante overeen-gekomen rang bij een herstructurering is niet alleen vreemd vanuit juridisch oogpunt, maar heeft ook verstrekkende economische implicaties die inefficiënt zijn. De implementatie van de Europese Herstructureringsrichtlijn, die de lidstaten oplegt om bij de richtlijnconforme herstructureringsprocedures de relative priority rule (RPR) of de absolute priority rule (APR) te introduceren, stemt tot nadenken. Op basis van rechtsvergelijkende en rechtseconomische inzichten bepleiten we de introductie van een gerelativeerde APR. De gerelativeerde APR heeft, net zoals de (gewone) APR, als uitgangspunt de wettelijke en contractuele rangorde bij faillissement. Afwijken kan enkel mits de klasse wiens pre-akkoordrechten niet worden gerespecteerd daarmee instemt. De gerelativeerde APR verduidelijkt dat (i) de gesecureerde schuldeisers enkel een bevoorrechte aanspraak hebben op de liquidatiewaarde van hun onderpand (gewaardeerd in een stuksgewijze verkoop of in een verkoop in continuïteit), en niet op de reorganisatiewaarde (d.i. gewaardeerd in de situatie dat het akkoord tot stand komt, bv. via een discounted cash flow methode) (bifurcatie), en dat (ii) aandeelhouders (een deel van) hun belang kunnen aanhouden als zij in ruil nieuwe waarde (financiering) inbrengen in de onderneming of als zij daadwerkelijk cruciaal zijn voor de onder-neming en gedurende een redelijke termijn verbonden blijven met de onderneming (te vergelijken met een inbreng in geld of in natura)-een gelijkaardige redenering kan worden gemaakt voor strategische schuldeisers. Tot slot argumenteren we dat de 20%-regel die we vandaag naar Belgisch recht kennen eigenlijk niets meer is dan een verdelingsregel die resoluut afwijkt van de door ons verdedigde (gerelativeerde) APR en botst met de gekende rechtseconomisch inzichten. (1) Vrij naar Matteüs 19, 30; Marcus 10, 31 en Lukas 13, 30. * Dr. Frederik De Leo is advocaat aan de balie van Brussel, vrijwillig wetenschappelijk medewerker aan het Instituut voor Handels-en Insolventierecht (KU Leuven), en gedurende academiejaar 2021-2022 gastdocent Insolventierecht aan de UHasselt. Dr. Simon Landuyt is jurist en gastdocent Vennootschappen en financieel recht (master in het vennootschaps-recht) aan de KU Leuven. De delen II tot en met IV zijn hoofdzakelijk geschreven door Simon Landuyt en de delen V en VI door Frederik De Leo. De theorie van de delen V en VI (zij het zonder een specifieke focus op aandeelhouders en zonder het cijfervoorbeeld) kan men ook terugvinden in het doctoraal proefschrift van Frederik De Leo. De finale versie van deze bijdrage werd ingeleverd op 7 november 2021
De laatsten zullen de eerste zijn (1): Over prioriteiten bij herstructurering
No full textDe idee dat de wettelijke en contractuele rangorde bij insolventieprocedures wordt gerespecteerd, is bij de huidige Belgische reorganisatieprocedure door collectief akkoord eerder een mythe dan realiteit. De achtergestelde aandeelhouders behou-den structureel hun positie in het kapitaal terwijl de niet-gesecureerde schuldeisers afschrijvingen ondergaan. Het systematisch niet-respecteren van een ex ante overeen-gekomen rang bij een herstructurering is niet alleen vreemd vanuit juridisch oogpunt, maar heeft ook verstrekkende economische implicaties die inefficiënt zijn. De implementatie van de Europese Herstructureringsrichtlijn, die de lidstaten oplegt om bij de richtlijnconforme herstructureringsprocedures de relative priority rule (RPR) of de absolute priority rule (APR) te introduceren, stemt tot nadenken. Op basis van rechtsvergelijkende en rechtseconomische inzichten bepleiten we de introductie van een gerelativeerde APR. De gerelativeerde APR heeft, net zoals de (gewone) APR, als uitgangspunt de wettelijke en contractuele rangorde bij faillissement. Afwijken kan enkel mits de klasse wiens pre-akkoordrechten niet worden gerespecteerd daarmee instemt. De gerelativeerde APR verduidelijkt dat (i) de gesecureerde schuldeisers enkel een bevoorrechte aanspraak hebben op de liquidatiewaarde van hun onderpand (gewaardeerd in een stuksgewijze verkoop of in een verkoop in continuïteit), en niet op de reorganisatiewaarde (d.i. gewaardeerd in de situatie dat het akkoord tot stand komt, bv. via een discounted cash flow methode) (bifurcatie), en dat (ii) aandeelhouders (een deel van) hun belang kunnen aanhouden als zij in ruil nieuwe waarde (financiering) inbrengen in de onderneming of als zij daadwerkelijk cruciaal zijn voor de onder-neming en gedurende een redelijke termijn verbonden blijven met de onderneming (te vergelijken met een inbreng in geld of in natura)-een gelijkaardige redenering kan worden gemaakt voor strategische schuldeisers. Tot slot argumenteren we dat de 20%-regel die we vandaag naar Belgisch recht kennen eigenlijk niets meer is dan een verdelingsregel die resoluut afwijkt van de door ons verdedigde (gerelativeerde) APR en botst met de gekende rechtseconomisch inzichten. (1) Vrij naar Matteüs 19, 30; Marcus 10, 31 en Lukas 13, 30. * Dr. Frederik De Leo is advocaat aan de balie van Brussel, vrijwillig wetenschappelijk medewerker aan het Instituut voor Handels-en Insolventierecht (KU Leuven), en gedurende academiejaar 2021-2022 gastdocent Insolventierecht aan de UHasselt. Dr. Simon Landuyt is jurist en gastdocent Vennootschappen en financieel recht (master in het vennootschaps-recht) aan de KU Leuven. De delen II tot en met IV zijn hoofdzakelijk geschreven door Simon Landuyt en de delen V en VI door Frederik De Leo. De theorie van de delen V en VI (zij het zonder een specifieke focus op aandeelhouders en zonder het cijfervoorbeeld) kan men ook terugvinden in het doctoraal proefschrift van Frederik De Leo. De finale versie van deze bijdrage werd ingeleverd op 7 november 2021
Pour le commentaire de Villon (Testament, v. 447)
No full textSpitzer Leo. Pour le commentaire de Villon (Testament, v. 447). In: Romania, tome 64 n°256, 1938. pp. 522-523
Sur le v. 2015 du Testament de Villon
No full textSpitzer Leo. Sur le v. 2015 du Testament de Villon. In: Romania, tome 65 n°257, 1939. pp. 101-103
LA RISCOPERTA DE’ L’ORTOGRAFIA ITALIANA ET ALTRE OSSERVATIONI DELLA LINGUA DI ALTOBELLO GAGLIARO (1631)
No full textNell’ottica del più ambizioso progetto di riscoperta delle opere grammaticali del Seicento, trascurate dalla moderna letteratura scientifica, si inserisce il presente contributo, dedicato all’Ortografia italiana et altre osservationi della lingua di Altobello Gagliaro (1631). Oltre allo studio di una grammatica dimenticata e, quindi, alla ricostruzione della storia dell’opera e alla descrizione dei contenuti, l’articolo si propone di evidenziare alcune non trascurabili riflessioni di natura sintattica con cui l’autore, sovente, costella la riflessione metalinguistica. La sicura distinzione tra i concetti di periodo e membro, la frequenza con cui fa ricorso alle nozioni di dipendenza e reggenza, l’abbozzo di una rudimentale analisi del periodo e altre intuizioni, assieme all’impiego di una precisa terminologia tecnica, rendono l’opera meritevole di attenzione, permettendo di descrivere e conoscere un autore che sentì il bisogno di supportare le asserzioni sulla lingua con l’analisi di unità maggiori alla parola e che produsse riflessioni puntuali che testimoniano il perfezionamento teorico di quanto già acquisito nel secolo precedente.
The rediscovery of L'ortografia italiana et altre osservationi della lingua by Altobello Gagliaro (1631)
The present contribution, dedicated to Altobello Gagliaro’s Ortografia italiana et altre osservationi della lingua (1631), is part of the more ambitious project of rediscovering grammatical works of the 17th century that have been neglected by modern scholarly literature. In addition to the study of a forgotten grammar and, therefore, the reconstruction of the work’s history and the description of its contents, the article aims to highlight some not-inconsiderable reflections of a syntactic nature with which the author often punctuates his metalinguistic reflections. The clear distinction between the concepts of periodo and membro, the frequency with which he makes use of the notions of dependency and regency, the outline of a rudimentary analysis of propositions and other intuitions, together with the use of precise technical terminology, make the work worthy of attention, allowing us to describe and get to know an author who needed to support his assertions on language with the analysis of units greater than a single word and who produced precise reflections that bear witness to the theoretical refinement of what he had already acquired in the previous century
Riccardo Gualdo, DIALOGHI TRA PAROLE E IMMAGINI. IL TESTO VERBALE E NON VERBALE NELLA COMUNICAZIONE SPECIALISTICA
No full text«OGNI FIORENTINO, È DI DIRITTO, SCRITTORE»: STUDIO LINGUISTICO DELLA PRIMA OPERA NARRATIVA DI CARLO COLLODI
No full textSe gli studi collodiani hanno spesso guardato a Un romanzo in vapore (1856), primo esperimento narrativo del giovane Lorenzini, dal punto di vista per lo più strutturale e narratologico, il presente contributo studia l’opera dal punto di vista linguistico, considerandola alla stregua di un documento linguistico inedito. La mutata prospettiva permette di descrivere la prima lingua dell’autore e conseguentemente di individuare che cosa la distanzia o la avvicina alla lingua delle opere successive, con le quali spesso è stato necessario instaurare un confronto aperto. Il risultato dell’indagine mostra come la lingua del giovane Collodi si offra composita e ben si attagli alla stratificazione strutturale dell’opera: accanto ai moduli giornalistici, vivi e ancora lungi dall’essere abbandonati, all’umorismo frizzante e all’indomito espressionismo verbale, si nota un tentativo di irrigidimento linguistico sulla scorta della tradizione letteraria, al quale si affianca quel senso spontaneo e rincuorante della lingua che l’autore mostrerà meglio nelle opere successive. Si scopre, insomma, il primo Collodi, immortalato, linguisticamente e narrativamente, in un’opera che è, a tutti gli effetti, transitoria.
“Every Florentine is, by right, a writer”: a linguistic study of Carlo Collodi’s first narrative work
Un romanzo in vapore (1856), a young Lorenzini’s first narrative experiment, has primarily been analyzed in Collodian studies from a structural and narratological point of view. The present contribution focuses on this work from a linguistic point of view, considering it as an unpublished linguistic document. The adoption of this different viewpoint allows to describe the author’s early language and, by explicitly comparing it with the language of later works, to pinpoint its differences and similarities. The findings of this analysis show that the language of the early Collodi is composite and well suited to the structural stratification of his work. Alongside the journalistic modules (still present and far from being abandoned), witty humor, and an indomitable verbal expressionism, linguistic choices closer to the literary tradition can be observed, as well as a spontaneous and natural linguistic sense, which will be even more evident in the author’s later works. The early Collodi is, therefore, preserved in a work that is transitional in all ways, both grammatically and narratively
- …
