1,721,042 research outputs found
Comparison of regional foreign policies during 2007-2019: republic of Turkey and Russian Federation
No full textThis thesis analyzes the regional foreign policies of the Republic of Turkey and the Russian Federation in the Middle East. It investigates the role of regional foreign policies of Turkey and Russia for attaining regional power through detailed examples. Perceptions and interactions with global powers and neighboring countries surrounding Russia and Turkey will be analyzed throughout the thesis. Furthermore, the thesis aims to demonstrate how the policies of both countries impact their diverse geographic needs. Hence, the method of agreement is used to establish the presence of causal relationship among these events as developed by John Stuart Mill. In this regard, considering the factors such as playing a stabilizing role in the region as well as playing a role as a regional leader and peacemaker, understanding the responsibilities towards neighbors’ abilities to maintain regional security, the capacity to represent leadership, and acceptance by neighboring states, regional power conditions of Turkey and Russia were analyzed. It will touch upon the regional security complex theory in order to examine the security patterns as a social construct by a group of states in the same region. The dynamics of the region will be examined to understand the present background of regional foreign policies of Turkey and Russia.Bu tez çalışması Türkiye Cumhuriyeti’nin ve Rusya Federasyonu’nun Orta Doğu bölgesine yönelik dış politikalarını incelemektedir. Bu çalışma Türkiye ve Rusya’nın bölgesel güç olmak için geliştirdikleri bölgesel dış politikaları detaylı örneklerle ele almaktadır. Çalışmada Türkiye ve Rusya’nın çevre ülkelerle ve küresel güçlerle olan etkileşimleri ve algılanışları da incelenecektir. Bu çalışma iki ülkenin sürdürdüğü politikaların çeşitli coğrafi ihtiyaçlarını nasıl etkilediğini göstermeyi amaçlamaktadır. Bu nedenle, olaylar arasında mantıksal bir ilişki kurmak için John Stuart Mill tarafından geliştirilen benzerlik metodu kullanılmaktadır. Bu açıdan, bölgede istikrar sağlayan bir rol oynamak, güç kapasitesi, bölgesel liderlik ve barışçıl olmak ve bu durumun komşu devletler tarafından kabul görmesi gibi faktörler ele alınarak Türkiye ve Rusya’nın bölgesel güç olma kavramı analiz edilmiştir. Bu çalışma, aynı bölgede bulunan bir grup devletlerin oluşturduğu sosyal yapının, güvenlik modellerinin incelemesi amacıyla Bölgesel Güvenlik Kompleksi Teorisi’ni ele alacaktır. Türkiye ve Rusya’nın mevcut bölgesel dış politikalarının arka planını anlamak için ise bölgenin dinamikleri incelenecektir
Comparative analysis of EU crisis management policies: eurozone and pandemic crises
Full text linkBu tez, Avro Bölgesi krizi ve COVID-19 salgını sırasında Avrupa Birliği'nin kriz yönetimi stratejilerinin karşılaştırmalı bir analizini sunmaktadır. Bu analizin çerçevesini çoklu kriz dönemi oluşturmaktadır. Uygulama alanı yaklaşımını kullanan çalışma, AB'nin tepkilerini incelemek için teorik perspektifler olarak yeni işlevselcilik ve hükümetlerarasıcılığı uygulamaktadır. Araştırma, krizlerdeki hem benzerlikleri hem de farklılıkları tanımlamaktadır. Özellikle, her iki krizin de dış kökenleri ve ardından gelen iç değişimleri vardır. AB'nin tepkileri yenilikçi kurumsal tedbirleri içermektedir. Çalışma, hükümetlerarasıcılığın başlangıçtaki koalisyon oluşumlarını ve ulusal tercihleri etkili bir şekilde açıkladığını teyit etmektedir. Yeni işlevselcilik ise uluslarüstü kurumların rolünü ve entegrasyon sonuçlarını açıklığa kavuşturmaktadır. Ancak her iki teori de tek başına kriz çözümünün dinamiklerini tam olarak açıklayamamaktadır. Bu durum birleşik bir hipotezin geliştirilmesine yol açmıştır. Hipotez, üye devletler arasındaki politika tercihi farklılığının derecesinin uluslarüstü aktivizmin kapsamını etkilediğini ileri sürmektedir. Bulgular, Avro para birimi ve Schengen Bölgesi gibi kilit kazanımların korunmasında birleşik bir AB tepkisinin kritik önemini vurgulamaktadır. Bu araştırma, AB kriz yönetimi ve entegrasyon teorilerinin anlaşılmasına katkıda bulunmaktadır. Karmaşık ve çok yönlü krizler karşısında gelecekteki politika oluşturma süreçleri için pratik bilgiler sunmaktadır.This thesis presents a comparative analysis of the European Union's crisis management strategies during the Eurozone crisis and the COVID-19 pandemic. It frames this analysis within the polycrisis era. Using a domain-of-application approach, the study applies neofunctionalism and intergovernmentalism as theoretical perspectives to examine the EU's responses. The research identifies both similarities and differences in the crises. Notably, both crises have external origins and subsequent internal changes. The EU's responses included innovative institutional measures. The study confirms that intergovernmentalism effectively explains the initial coalition formations and national preferences. Neofunctionalism clarifies the role of supranational institutions and integration outcomes. However, neither theory alone fully captures the dynamics of crisis resolution. This led to the development of a combined hypothesis. The hypothesis posits that the degree of policy preference variance among member states influences the extent of supranational activism. The findings highlight the critical importance of a unified EU response in preserving key achievements, such as the Euro currency and the Schengen Area. This research contributes to the understanding of EU crisis management and integration theories. It offers practical insights for future policy-making in the face of complex, multifaceted crises
Politicization of the European refugee crisis : a framing analysis of Turkish newspapers
Full text linkThe significance of mass media in shaping the attitudes and reinforcing judgments towards issues and events is well-documented in political communication and media studies from various perspectives and theoretical approaches. To perform this function, mass media often rely on dominant ideologies and powerful voices in society. Bearing these postulations in mind, it is clear that international issues and crises are filtered and transmitted to the audiences in line with the national lens and the positions of powerful parties. Following this logic, this thesis aims at identifying the key frames and narratives employed by the Turkish news media when reporting the European refugee crisis. Furthermore, it is also aimed to explore whether the European Union is framed and mediatized through the crisis with the focus on the contemporary and historical dynamics of the EU-Turkey relations. To address these goals, this study conducted a framing analysis of 644 news selected from five Turkish Newspapers over a 2-year period (200152017). The results show that the European refugee crisis is a highly polarized issue in Turkey and frames vary in accordance with the political affiliations and ideological stances of the newspapers. It is also noteworthy to point out that the coverage on the European refugee crisis is mostly produced via the lens of Turkey’s own political agenda.Kitle iletişim araçlarının durum ve olaylar karşısında bireylerin tutumlarını şekillendirme, var olan yargılarını pekiştirme noktasındaki rolü farklı disiplinlerin sunduğu perspektif ve teorik yaklaşımlar tarafından desteklenmektedir. Medya bu işlevleri yerine getirirken toplumdaki hâkim ideoloji ve güçlü seslerden beslenmektedir. Bu varsayımlardan yola çıkarak, bu tez kapsamında Türk medyasının Avrupa Mülteci Krizini aktarırken kullandığı çerçeveler ve söylemler analiz edilecektir. Bunun yanı sıra, mülteci krizi üzerinden Avrupa Birliği’nin çerçevelenmesi ve medyatize edilmesi Türkiye ve AB ilişkilerinin tarihsel ve güncel dinamiklerinden faydalanılarak sorgulanacaktır. Bu bağlamda, Türk medyasından seçilmiş beş gazetenin iki yıllık süreç içerisinde yayımladığı konuya ilişkin 644 haberin çerçeve analizi yapılmıştır. Araştırmanın sonucunda; Avrupa mülteci krizinin polarize edilmiş bir konu olduğu ve ilgili haberlerde kullanılan çerçevelerin gazetelerin siyasi ilintileri ve ideolojik duruşlarına göre farklılık gösterdiği bulgulanmıştır. Ayrıca krizin ulusal bir bakış açısıyla, Türkiye’nin yerel gündemine referansla değerlendirilme eğiliminde olduğu sonucuna varılmıştır
The impact of Turkey's European Unıon accession process on EU-Turkey energy relations
No full textAvrupa Birliği (AB), dünyada ekonomik ve politik olarak etkili bir kuruluştur. Kıtalararası konumuyla Türkiye, bu eşsiz birliğin en önemli ortaklarından biridir. Ancak, Türkiye'nin coğrafi konumu diğer komşularına kıyasla öncelik kazandırmaktadır. Türkiye Avrupa'nın, Asya'nın ve Ortadoğu'nun tam ortasında yer alarak bir köprü gibidir. Türkiye ve Avrupa Birliği arasındaki hukuki ilişkilerin dayanağını oluşturan Ankara Anlaşması (1963) ile siyasi ilişkiler başlamıştır. İki tarafın siyasi ilişkilerinden çok, Türkiye'nin 1999'dan beri aday ülke olması önemlidir. Söz konusu ilişkilersiyasi, ekonomik, güvenlik ve tabii ki enerji konusunu da içermektedir. Enerji kaynakları yenilenebilir ve yenilenemez olarak sınıflandırılabilir; bu çalışmada yenilenemeyen enerji kaynakları üzerinde durulacaktır. Petrol ve doğal gaz, yenilenemeyen kritik enerji kaynaklarıdır. Hazar bölgesi, Orta Doğu ve Asya’daki ülkelerin bu kaynakların önemli miktarda rezervlerine sahip olduğu bilinmektedir. Avrupa Birliği'nin yirmi yedi üyesi vardır ve enerji kaynakları kapasitesi ihtiyaçlarını karşılamaya yetmemektedir. Öte yandan Türkiye bu alanda dışa bağımlı bir ülkedir. Her iki tarafın enerji alanındaki ortak kaygıları, iş birliğine ihtiyaç olduğunu göstermektedir. Bu çalışmada, Avrupa Birliği ve Türkiye'nin enerji politikalarını üyelik süreci üzerinden incelenecektir. Tezin araştırma sorusu “Türkiye'nin AB'ye katılım süreci, AB ile Türkiye arasındaki enerji ilişkilerini nasıl etkiler?” şeklindedir. Bu soruya cevap verebilmek için çalışmada genel olarak üyelik öncesi ve üyelik süreci incelenmiştir. Ayrıca Komisyon tarafından yayınlanan ilerleme raporlarında enerji faslı da incelenmiştir. Her iki tarafı da ilgilendiren enerji boru hattı projeleri de kısaca açıklanmıştır. Bütün bu analizler ve açıklamalar Avrupalılaşma yaklaşımıyla açıklanmaya çalışılmıştır. Genel olarak araştırılmak istenen cevap, “Türkiye'nin AB üyelik sürecinin iyi ve kötü dönemlerinin Türkiye-AB enerji politikalarını nasıl etkilediği veya etkilediği midir?”The European Union (EU) is an economically and politically influential organization in the world. The transcontinental country of Turkey is one of the most important partners of this unique union. Barely, the geographic position of Turkey makes precedence in comparison to other neighbours. Turkey is in the middle of Europe, Asia, and the Middle East like a bridge. Turkey has been establishing political relations with the Union since the Ankara Agreement (1963), which constitutes the legal basis of relations between the European Union and Turkey. Rather than political relations, the most important thing is that Turkey has been a candidate country since 1999. However, those relations include cooperation on political, economic, security, and of course, energy issues. Energy resources can be classified as being renewable or non-renewable; in thisstudy, non-renewable energy sources will be focused on. Oil and natural gas are critical non-renewable energy resources. It is well-known that Caspian region, Middle Eastern and Asian countries contain significant stocks of these resources. The European Union has twenty-seven members, and its energy resources capacity is not enough for their needs. On the other hand, Turkey is a dependent country in this field. The common concerns of both sides in the field of energy show that cooperation is needed. However, this study will examine the energy politics of the European Union and Turkey through the membership process. The research question of the thesis is “How does Turkey’s EU accession process affect energy relations between the EU and Turkey?” In order to answer this question, the study examined generally the pre- and membership process. In addition, the energy chapter in the annual reports published by the Commission was examined.Energy pipeline projects that concern both sides are also briefly explained. All these analyses and explanations have been tried to be explained through the Europeanization approach. In general, the answer that is wanted to be researched is how the good and bad periods of Turkey's EU membership process have affected or have affected Turkey's EU energy policies
Going Beyond Counting First Authors in Author Co-citation Analysis
Full text linkThe present study examines one of the fundamental aspects of author co-citation analysis (ACA) - the way co-citation
counts are defined. Co-citation counting provides the data on which all subsequent statistical analyses and mappings
are based, and we compare ACA results based on two different types of co-citation counting - the traditional type that
only counts the first one among a cited work's authors on the one hand and a non-traditional type that takes into
account the first 5 authors of a cited work on the other hand. Results indicate that the picture produced through this non-traditional author co-citation counting contains more coherent author groups and is therefore considerably clearer. However, this picture represents fewer specialties in the research field being studied than that produced through the traditional first-author co-citation counting when the same number of top-ranked authors is selected and analyzed. Reasons for these effects are discussed
Variations on the Author
Full text link“Variations on the Author” discusses two of Eduardo Coutinho’s recent films (Um Dia na Vida, from 2010, and Últimas Conversas, posthumously released in 2015) and their contribution to the general question of documentary authorship. The director’s filmography is characterized by a consistent yet self-effacing form of authorial self-inscription: Coutinho often features as an interviewer that rather than express opinions propels discourses; an interviewer that is good at listening. This mode of self-inscription characterizes him as an author who is not expressive but who is nonetheless markedly present on the screen. In Um Dia na Vida, however, Coutinho is completely absent form the image, while Últimas Conversas, on the contrary, includes a confessional prologue that moves the director from the margins to the center of his films. This article examines the ways in which these works stand out in the filmography of a director who offers new insights into the notion of cinematic authorship
Constructivist approaches to EU-Turkey relations
No full textThis chapter provides a critical survey of constructivist approaches to EU–Turkey relations, which place significance on the role of norms, identities, discourse, ideas, and values in the relationship. It outlines the main contours of the constructivist school of thought in International Relations (IR) with a discussion of how the different variants of constructivism can be applied to the study of the case of EU–Turkey relations. It is followed by an illustrative survey of the academic contributions in the field of EU–Turkey relations that base their accounts on constructivist theoretical premises in three periods: 1997–1999, 2000–2010, and 2011–2020. The chapter concludes with a discussion of potential areas for further constructivist research on EU–Turkey relations
EU-Turkey Relations
Full text linkThis open access book explores the new complexities and ambiguities that epitomize EU-Turkey relations. With a strong focus on the developments in the last decade, the book provides full access to a comprehensive understanding of the multifaceted relationship through three entry points: (1) Theories and Concepts, (2) Institutions, and (3) Policies. Part I brings together complementary and competing analytical approaches to study the evolution of EU-Turkey relations, ranging from traditional integration theories to novel concepts. Part II investigates the institutional machinery of EU-Turkey relations by analyzing the roles and perspectives of the European Council, the European Commission, and the European Parliament. Part III offers analyses of the policies most relevant for the relationship: enlargement policy, trade and macroeconomic policies, foreign and security policy, migration and asylum policies, and energy policy. In Part IV, the volume closes with a systematic survey of the conditions under which cooperative trends in EU-Turkey relations could be (re)invigorated. The systematic setup and the balanced combination of distinguished experts from EU- and Turkey-based institutions make this book a fundamental reading for students, researchers, lecturers, and practitioners of EU-Turkey relations, European integration and Turkish foreign policy
- …
