1,720,957 research outputs found
THE MIMETIC ASPECTS OF HUMAN DESIRE IN PEYAMI SAFA’S NINTH EXTERNAL WARD
No full text1961 yılında Fransa’da yayımlanan Romantik Yalan ve Romansal Hakikat adlı yapıt yazın dünyasında geniş bir yankı ve tepki uyandırır. Kuramsal düzlemde Friedrisch Nietzsche, Max Scheler, Georg Wilhelm Friedrich Hegel gibi düşünürlerin yapıtlarından hareketle ressentiment kavramı temelinde oluşturduğu kuramıyla Girard, yapıtında insan arzusunun bir nesneye hangi koşullarda yöneldiğini, Cervantes, Stendhal, Marcel Proust, Gustave Flaubert ve Fyodor Dostoyevski gibi büyük romancıların yapıtları üzerinden derinlemesine inceler. Arzu olgusunda özne-nesne eksenine dolayımlayıcı değişkenini de eklemleyerek üçgen arzu adını verdiği mimetik kuramını oluşturur. Söz konusu kuram bir yandan arzuda nesnenin rolünü hiçe indirgerken, öte yandan dolayımlayıcıyı üçgenin başköşesine oturtur. Buna göre; öznede, nesneye yönelik arzunun oluşması için aynı nesneyi arzulayan veya zaten ona iye olan bir ötekinin (dolayımlayıcı) varlığına her zaman gereksinim vardır. Bu durumda arzuyu kışkırtan ve onu doğuran, saymaca bir değeri olan nesnenin kendisi değil, aynı nesne odağında yarışılan kişidir. Böylece Girard şu sonuca varır: nesneye yönelmiş arzu, asla öznenin kendisinden kaynaklı değildir, hep başkasından kopya edilir. Bu çarpıcı sonuç insanın en büyük yanılsamasına, arzusunun kendiliğinden oluştuğu yalanına parmak bastığı içindir ki, yazın çevrelerinde soğuk ve sakınımlı bir yankı bulur. Biz bu çalışmada Girard’ın mimetik kuramından hareketle, Türk yazınının önemli yapıtlarından Dokuzuncu Hariciye Koğuşu adlı romanı incelemeyi amaçlıyoruz. Bu doğrultuda söz konusu romana, Girard kuramındaki görüngülerin nasıl ve ne ölçüde yansıdığını irdeleyerek, yapıtın romantik-romansal karşıtlığının hangi ekseninde yer aldığı belirlemeye çalışacağız.The work called “Deceit, Desire, and the Novel” which was published in France in 1961 has repercussions and creates reactions in the literary world. Starting from the works of philosophers such as Nietzsche, Scheler and Hegel in the theoretical framework, Girard with his theory that was formed on the basis of “ressentiment” concept examines thoroughly the conditions that the human desire heads for an object on the works of great novelists such as Cervantes, Stendhal, Proust, Flaubert and Dostoyevsky in his work of art. Adding the “mediator” variable to the subject-object axis in the phenomenon of desire, he generates mimetic theory which he called as triangle of the desire. On the one hand, the theory mentioned cancels out the role of object in desire; on the other hand it places “the mediator” to the center of the triangle. According to this, there is always a need for the presence of the other (mediator) being already a proprietor to it or desiring the same object so as to form the desire towards the object in the subject. In this case, it is the person competed for in the focus of the same object, not the object itself that has a par value provoking the desire and bringing about. Thus, Girard concludes as: The desire towards the object never stems from the object itself. It is always duplicated from the other. Because this striking result draws attention to, the greatest illusion of human, the lie that desire occurs by itself, it has a cold and prejudicial repercussion in the literary world. In this study, we aim to examine Ninth External Ward, which is one of the significant works of Turkish literature with reference to Girard’s mimetic theory. In this context, we will try to identify in which axis of romantic- novelistic contrast the novel take place by exploring how and to what extent the phenomena in the theory of Girard reflect on the novel in question
A Reading of a Political Novel in Nedim Gürsel's Devil, Angel, and Communist
Get PDFBu çalışmada, Nedim Gürsel’in Şeytan, Melek ve Komünist adlı romanı siyasal roman kuramı çerçevesinde incelenecektir. Siyasal roman, siyasi bir düşünce üretme ve bunu okura benimsetme gibi ereği olmayan, bunun yerine tarihsel bir dönemin siyasi olay ve kişilerden devinimle egemen olan siyasi bakış açılarını sanatsal bir kaygıyla sorunsallaştıran bir tür olarak tanımlanır. Bu bağlamda Gürsel’in romanı, bir yandan bütünüyle siyasal bir uzam olan Berlin Duvarı özelinde dönemin iki kutuplu dünyasını, öte yandan da şair Nazım Hikmet’in kişiliğinde o dönem Türkiye’sinin siyasal olaylarını anlatısının odağına yerleştirir. Şair Nazım Hikmet’in yaşamöyküsünü yazmak isteyen bir yazarın İstanbul’dan Berlin’e gelmesiyle başlayan olay örgüsü, yazarın geçmişteki Berlin serüvenleriyle ilerlerken adının Ali Albayrak olduğunu öğrendiğimiz eski bir komünistin yazara verdiği bazı belgelerle yapıt siyasal bir içeriğe bürünür. Söz konusu bu eski komünistin kendi geçmişiyle yüzleşmesi ve hesaplaşması olarak görebileceğimiz edimleri, okura Türkiye’de yapılan darbeye ve bir dönemin düşülkesi olan komünizme içerden bakma olanağı sunar. Yazar yeri geldikçe adı geçen olay ve kavramları eleştirmekten geri durmaz. Romandaki yapı, olay örgüsü, kişiler ve uzamlar, yukarıda kısaca tanımını yapmaya çalıştığımız siyasal roman kavramı çerçevesinde işlevselleştiğinden, yapıtı tür olarak siyasal roman ulamında değerlendirmemize olanak tanır. Bu doğrultuda yapıt, yapısal ögelerden olay örgüsü gibi içeriğe ilişkin tüm düzlemlerde siyasal roman kuramı çerçevesinde irdelenecek ve tartışılacaktır.In this study, Nedim Gürsel's novel Satan, Angel and Communist will be analysed within the framework of political novel theory. The political novel is defined as a genre that does not aim to produce a political thought and make the reader adopt it, but instead problematises the political perspectives that dominate the political events and people of a historical period with an artistic concern. In this context, Gürsel's novel places the bipolar world of the period at the centre of its narrative, on the one hand through the Berlin Wall, a purely political space, and on the other hand through the personality of the poet Nazım Hikmet, the political events of Turkey of that period. The plot begins when a writer who wants to write the biography of the poet Nazım Hikmet travels from Istanbul to Berlin and progresses with the writer's past adventures in Berlin, while the work takes on a political content with some documents given to the writer by a former communist, whose name we learn is Ali Albayrak. The actions of this former communist, seen as a confrontation and reckoning with his own past, offer the reader the opportunity to look at the coup d'état in Turkey and communism, once a dream country, from the inside. The author does not refrain from criticising the events and concepts mentioned from time to time. Since the structure, plot, people, and spaces in the novel are functionalised within the framework of the concept of political novel, which we have tried to briefly define above, it allows us to evaluate the work in the genre of political novel. In this direction, the work will be analysed and discussed within the framework of the theory of the political novel on all levels related to content such as structural elements and plot
Going Beyond Counting First Authors in Author Co-citation Analysis
Get PDFThe present study examines one of the fundamental aspects of author co-citation analysis (ACA) - the way co-citation
counts are defined. Co-citation counting provides the data on which all subsequent statistical analyses and mappings
are based, and we compare ACA results based on two different types of co-citation counting - the traditional type that
only counts the first one among a cited work's authors on the one hand and a non-traditional type that takes into
account the first 5 authors of a cited work on the other hand. Results indicate that the picture produced through this non-traditional author co-citation counting contains more coherent author groups and is therefore considerably clearer. However, this picture represents fewer specialties in the research field being studied than that produced through the traditional first-author co-citation counting when the same number of top-ranked authors is selected and analyzed. Reasons for these effects are discussed
Variations on the Author
Get PDF“Variations on the Author” discusses two of Eduardo Coutinho’s recent films (Um Dia na Vida, from 2010, and Últimas Conversas, posthumously released in 2015) and their contribution to the general question of documentary authorship. The director’s filmography is characterized by a consistent yet self-effacing form of authorial self-inscription: Coutinho often features as an interviewer that rather than express opinions propels discourses; an interviewer that is good at listening. This mode of self-inscription characterizes him as an author who is not expressive but who is nonetheless markedly present on the screen. In Um Dia na Vida, however, Coutinho is completely absent form the image, while Últimas Conversas, on the contrary, includes a confessional prologue that moves the director from the margins to the center of his films. This article examines the ways in which these works stand out in the filmography of a director who offers new insights into the notion of cinematic authorship
Gary-Ajar İronisinde Ontolojik Sorunlar
Get PDFEleştirel yaklaşımın başat biçemlerinden biri olan ironinin, özellikle egemen düşünce kalıplarının yıpratılmasında etkin yöntemlerden biri olduğu kesindir. Çelişkilerle dolu bir evrenin, kendisi de çelişkin olan bir dille ifade edilmesi gerektiği ilkesinden hareket eden çağdaş ironi anlayışı, yaşamın dokunulmaz kabul edilen alanlarına eleştiri oklarını yöneltmekten çekinmemiştir. İnceleme konusu yaptığımız, çağdaş Fransız edebiyatı romancılarından Romain Gary gerek kendi gerekse Émile Ajar imzasıyla yayımladığı romanlarında, mizah kavramına da yaslanan yetkin bir ironi anlayışı geliştirmiş ve bu alanın özgün yazarlarından biri olmuştur. Romancının yapıtlarında açıkça görülebilecek insancıl tutum, bir dünya görüşü olarak eleştirel bakışını tarih, siyaset, gündelik yaşam gibi konuların yanı sıra, ontolojik konulara da yöneltmiş ve varoluşun iç düzeneklerini sorunsallaştırmaya çalışmıştır. İnsanın dünya üzerindeki varlığını, Tanrı-insan ilişkisi, doğa yasaları ve gelişen uygarlık çerçevesinde ele alan yazar, varoluş ilkelerinin kendince kusurlu bulduğu yönlerini keskin bir dille eleştirir. Yazar varoluşun kendince aksak bulduğu yönlerini söz konusu bakış açısıyla irdeleyerek alternatif bir varoluş arayışı içine girmektedir
Appropriate Similarity Measures for Author Cocitation Analysis
Get PDFWe provide a number of new insights into the methodological discussion about author cocitation analysis. We first argue that the use of the Pearson correlation for measuring the similarity between authors’ cocitation profiles is not very satisfactory. We then discuss what kind of similarity measures may be used as an alternative to the Pearson correlation. We consider three similarity measures in particular. One is the well-known cosine. The other two similarity measures have not been used before in the bibliometric literature. Finally, we show by means of an example that our findings have a high practical relevance.information science;Pearson correlation;cosine;similarity measure;author cocitation analysis
ROMAIN GARY’NİN “LA DANSE DE GENGIS COHN” ADLI ROMANINDA MİZAH
No full textRevealing ridiculous parts of life and approaching to social reality amusingly, it is possible to say that the beginning of humor dates back to ancient period comedies. It is doubles that humor, named as “humor” in English and French and “gülmece” in Turkish, holds not only a humorous but also a critical manner. It can’t be said that humor has a generally accepted definition though it is mostly used in daily life. Even if theoretical studies of humor exert definitions within different contexts, it is seen that most of the researchers define humor not as something naturally produced from ridiculous situations of life, but something starting with ridiculous events generated and processed by a person with a conscious deed. Inseparable relation of humor notion with ridicule – thus, with laugh- problematizes laugh notion on the theoretical ground. However, it is not possible to claim that it brings a valid definition to laugh notion. In this study after focusing on important theoretical approaches about laugh and humor, in the light of Romain Gary’s novel understanding, we aim to examine with what sort of perspectives humor notion take part in the novel called “La Danse de Gengis Cohn”.Yaşamın gülünç yanlarını ortaya çıkaran, toplumsal gerçekliğe eğlenceli bir biçemle yaklaşan mizahın başlangıcını antik dönem komedyalarına kadar geri götürmek olasıdır. İngilizce ve Fransızca “humour”, Türkçe “gülmece” olarak adlandırılan mizahın, güldürücü olduğu kadar eleştirel bir tutuma iye olduğu da kuşkusuzdur. Gündelik yaşamda sık kullanılmasına karşın bilimsel alanda mizahın genel kabul görmüş bir tanımının olduğu söylenemez. Konu üzerine yapılmış olan kuramsal çalışmalar farklı bağlamlarda tanımlamalar ortaya koysa da, araştırmacıların büyük bir çoğunluğunun, mizahı içinde yaşanılan çevrede doğal olarak bulunan gülünç durumlardan değil; bir kişi tarafından bilinçli bir edimle işlenerek ortaya konan gülünç olgusundan hareketle tanımladıkları görülür. Mizah kavramının gülünçle –dolayısıyla da gülmeyle- olan bu ayrılmaz ilişkisi kuramsal düzlemde gülme kavramını sorunsallaştırır. Ancak, gülme kavramına da geçerli bir tanım getirilebildiğini söylemek olası değildir Bu çalışmada gülme ve mizah konusundaki önemli kuramsal yaklaşımlara değindikten sonra, Romain Gary’nin roman anlayışı ışığında, mizah kavramının “La Danse de Gengis Cohn” adlı yapıtında ne tür görünümlerle yer aldığını incelemeyi amaçlıyoru
A Postmodern Autofictive Novel By Romain Gary: Promise At Dawn
Get PDFYirminci yüzyılın sonlarında, özellikle seksenli yıllardan başlayarak yeni ötesi (postmoderne) bir dönem söz konusu olur. Bu dönemin getirdiği toplumsal ve yazınsal eğilimler sonucunda anlatı evreni önemli ölçüde değişikliklere uğrar. Kökleşik anlatılara özgü ayrıcalıklı yerini yitiren özne, değişik görünümlerle anlatıya geri döner. Bu yeni süreçte Fransız yazınında üç temel eğilim öne çıkar: 'Yazmanın öyküsü, yazarın öyküsü ve bilimlerarasılık'. Eskiden beri değişik adlandırmalarla beliren özyaşamöyküsü ya da özyaşamöyküsel roman türü üzerine yetmişli yıllarda Philippe Lejeune tarafından kuramsal bir çerçeve çizilmeye çalışılır. Seksenli yıllardan sonra Lejeun'un çizdiği bu kuramsal çerçeveden hareketle Serge Doubrovsky roman ve özyaşamöyküsü arasında kalan bir ara anlatı türü olan özkurgu / özkurmaca (autofiction) adlı bir yeni türün kuramsal temellerini atar. Bu yeni tür, bir yandan yazarın yaşamına ilişkin gerçekliği kuşku götürmeyen veriler taşıdığı için özyaşamöyküsü türüne yaslanırken öte yandan kurgusal olan yönleriyle de roman türünün özelliklerine iyedir. Türün belirlenmesine yönelik tartışmalara başka kuramcıların da katılmasıyla birlikte, Vincent Colonna tarafından özsöylenceleme (autofabulation), Arnaud Schmitt tarafından özöyküleme (autonarration) gibi özyaşamöyküsü arasında yer alan bu melez türle birlikte benli anlatılar, yeniötesi bir görünümle anlatı evreninde yeniden gündeme gelir. Biz bu bildiride yukarıda bahsedilen yazınsal yaklaşımlara kısaca göz attıktan sonra yirminci yüzyılın önemli Fransız yazarlarından Romain Gary'nin Şafakta Verilmiş Sözüm Vardı yapıtını bu yaklaşımla çözümlemeyi amaçlıyoruzAt the end of 20th Century, especially starting from 80s, a postmodern period emerged. As a result of the social and literary inclinations brought by the period, narrative world experienced a great deal of transformations. The subject losing its privileged place special to deep rooted narratives returns to narration with different appearances. In this new era, three basic trends show up: “The story of writing, the story of writer and interdisciplinary”. Dating back to old times, a theoretical frame upon autobiography or autobiographical novel, emerged with various names, was tried to be structured by Philippe Lejuene in 70s. After 80s, gaining its momentum from Lejeun’s theoretical framework, Serge Doubrovsky developed the theoretical basis of autofiction, a new intermediary narrative kind between novel and autobiography. This new kind, on one hand, hangs on to autobiography because it carries undoubted facts about the writer’s life, while on the other hand, has novel characteristics because of its fictional structure. With the participation of other theorists with the aim of determining the kind of narration, names such as autofabulation by Vincent Colonna and autonarration by Arnaud Schmitt have been proposed. Along with this hybrid kind between novel and autobiography, auto narratives gains popularity again with a postmodern appearance in the world of narration. In this paper, after having a glance at the literary approaches mentioned above, we aim to analyze the work promise at dawn by Romain Gary using this approac
Dispelling the Myths Behind First-author Citation Counts
Get PDFWe conducted a full-scale evaluative citation analysis study of scholars in the XML research field to explore just how different from each other author rankings resulting from different citation counting methods actually are, and to demonstrate the capability of emerging data and tools on the Web in supporting more realistic citation counting methods. Our results contest some common arguments for the continued
use of first-author citation counts in the evaluation of scholars, such as high correlations between author rankings by first-author citation counts and other citation
counting methods, and high costs of using more realistic citation counting methods that are not well-supported by the ISI databases. It is argued that increasingly available digital full text research papers make it possible for citation analysis studies to go beyond what the ISI databases have directly supported and to employ more
sophisticated methods
- …
