1,720,987 research outputs found
The clinical features of children who are hospitalized after earthquake
No full textAmaç: Bu çalışmada izmit depreminde enkaz altından çıkarılarak Marmara Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi 'nde hospitalize edilen depremzede çocuk ve ergenlerin yaşadıkları ağır travmanın oluşturduğu ruhsal tepkileri ve psikopatolojiyi değerlendirmektir. Yöntem: Hospitalize edilen 49 depremzede çocuk ve ergenden dosyalarına ulaşılabilen 21 olgunun yaş, cinsiyet, yakınmalar ve tanı açısından dosyaları retrospektif olarak değerlendirilip veriler toplanmıştır. Ruhsal belirtiler DSM-IV tanı kriterlerine göre değerlendirilmiş, veriler ki-kare, Mann-Whitney U testi ile hesaplanmıştır. Grup sayılarının istatistik hesaplamalar için yeterli olmadığı durumlarda sonuçlar % olarak verilmiş, 'eğilim' olarak değerlendirilmiştir. Sonuç: Depremzede çocukların büyük bir bölümünün akut stres bozukluğu veya buna benzer semptom kümesi gösterdiği yapılan ilk değerlen-dirme ve izlemde saptanmıştır. İstatiksiksel olarak anlamlı fark bulunmasa da, bazı ruhsal belirtilerin kızlarda daha çok görüldüğü saptanmıştır. Ağır fiziksel travmaya maruz kalan çocuklarda uykusuzluk (X2=3.82, df=l, p=0.03) ve ağrı (X2=5.96, df=l, p=0.06) daha yüksek oranda bulunmuştur. Enkaz altında kalma süresi arttıkça duygusal izolasyon (Mann-Whitney U=22.500, p=0.032) artmaktadır. Tartışma: Ağır fiziksel ve ruhsal travmalardan hemen sonra akut stres bozukluğu (ASB) her yaşta görülebilmektedir. Araştırma grubumuzdaki çocukların hepsinde bu belirtiler saptanmıştır. Şiddetli fiziksel ve ruhsal travma olan enkaz altında kalma süresi arttıkça depremi yeniden yaşama hissi, duygusal izolasyon artmakta, enkaz altında kalış süresinin psikopatoloji için başlı başına risk faktörü olabileceğini düşündürmektedir. Bazı ruhsal belirtilerin sayı olarak kızlarda daha fazla bulunması ile, travmadan çok sonraki yıllarda depresyon, anksiyete bozukluğu gibi psikopatolojilerin kızlarda daha sık oranda görülmesi arasındaki ilişki, izleme çalışmaları ile aydınlatılmalıdır.Objective: The aim of this study> is to assess the effects of trauma on children who are severely injured and hospitalised after the earthquake. Method: The records of 21 children who are hospitalised in various clinics of Marmara Medical Faculty after the earthquake is reviewed retrospectively. Psychiatric symptoms are classified according to DSM-IV diagnostic criteria. The data is analysed with khi square and Mann-Whitney U tests statistically. of the number of the patients in a group is less than requiredfor the statistical analysis, results are seen in the girls more than the boys. Children who are severely injured had insomnia (khi square=3.82, p=0.03), and pain (khi square=5.96, p=0.06) more than the others. The severity of emotional isolation (Mann-Whitney U=22.500, p=0.032) increased with the time spent under the ruins. Conclusion: Incidence of acute stress disorder (ASD) is high according to DSMIV, after severe physical and psychological trauma. Ali of the children in our group had ASD symptoms. Emotional isolation increased with the time spent under the ruins. Severe emotional and physical trauma, such as staying under a collapsed house seemed to increased the risk of psychopathology. in our sample, some psychiatric symptoms such as insomnia, hopelessness, emotional isolation are seen in the girls than the boys. follow-up studies are required in order to understand the long term psychiatric effects of trauma on children and adults
Depremin Marmara Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Psikiyatrisi Polikliniği'ne başvuru profili üzerine etkisi
No full textAmaç: 1998 ve 1999 deprem sonrası aylarda Marmara Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Psikiyatrisi Polikliniği'ne ilk kez başvuran hastaları yaş, cinsiyet ve tanı açısından karşılaştırmalı incelemektir. Yöntem: 1998 ve 1999 yıllarında, 18 Ağustos-18 Kaım tarihleri arasında Marmara Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Psikiyatrisi Polikliniği'ne ilk kez başvuran hastaların dosyaları geriye dönük olarak değerlendirilip veriler toplanmıştır. Sonuç: 1998 yılında başvuran cocuklarda daha çok iletişim bozuklukları ve dışa atım bozuklukları, 1999 yılında başvuranlarda daha çok anksiyete bozuklukları tanısı konmuştur.Objective: The aim of research is compare the age, sex initial problems, final diagnosis of the outpatients firstly admitted to Child Psychiatry Department of Marmara University Feculty in txo years before and after earthquake. Method: The data is obtained from the archive of our department from the patients reports. Results: In 1999, after the earthquake, children had the diagnosis of anxiety disorders more than the previous year
Termination of Psychotherapy in Adolescents
No full textBir çok araştırmacı ergen psikoterapisinde sonlanışa ilişkin çok az sayıda klinik materyal olduğuna dikkat çekmektedir. Buna karşın literatürde sonlanışı belirleyen ölçütler açısından görüş birliğinin bulunduğunu söylemek güçtür. Genelde ödipal sorunların işlenmesi, ödipal bağların çözümü, genital kimliğin gelişmesi, ayrışma süreçlerindeki ilerlemeler sonlanışın temel belirlileyicileri olarak anlaşılmaktadır. Çalışmada ise sayılan çatışmaların ve süreçlerin işlenmesi yanı sıra yapısal ve işlevsel değişimler de sonlanışın belirleyicileri arasında sayılmaktadır. Bu nedenle sorunların işlenmesindeki süratlenme, genital döneme ulaşma, savunmaların yumuşaması, aktarımın işlenebilirliliği, stabil bir hasta terapist ilişkisi, kimlik yapılanması gibi sonlanışın ölçütleri arasında bu çalışmada yapısal ve işlevsel değişimler de yer almaktadır.Most researchers have noted that there is paucity of clinical case material on termination in adolescent psychotherapy. However, there is no consensus on criteria for termination in the literature. Generally, working through of oedipal conflicts, resolution of oedipal ties, development of sexual identity, and working through of separation issues are considered as basic characteristics of termination. In addition to those, there are also structural and functional changes among the criteria for termination. There are structural changes such as gaining speed in working through of issues, arriving at genital period, the ability to acquire flexible use of defenses, gaining true insight into the distortions of transference and a stable therapist-patient relationship
The neurobiology of attachment
No full textAmaç: Bağlanma bakım veren kişi ve çocuk arasında duygusal bağ olarak tanımlanmaktadır. İnsanlarda,annelik davranışı bilişsel, genetik, kültürel, sosyolojik, coğrafi etmenlerin ve nörohormonldnn etkisi ile şekillenmektedir. Bağlanmanın biyolojik yönleri incelendiğinde oksitosin ve vazopresin dikkati çekmeldedir.Bu yazıda bakım venne ve bağlanmanın nörobiyolojisi ile ilgili çalışmaların gözden geçirilmesi ve bağlanma bozuklukları ile ilgili ileri sürülen varsayımların incelenmesi amaçlanmıştır. Yöntem: Çalışma, geriye dönük 68 adet kaynak taranarak yapılmış, içlerinden 50 tanesinden alıntı yapılmıştır. Kaynaklar, Pubmed arama motont ve "attachment, parenthood, maternal care, oxytosin, vasopressin, social recognition, social behavior, affiliation" anahtar kelimeleri kullanılarak elde edilmiştir. Ulaşılan kaynaklardan bağlanma ve bakım verme nörobiyolojisi ile ilgili olanlar seçilmiştir. Konuyla ilgili teoriler ve çalışmalar gözden geçirilmiştir. Sonuçlar: Bağlanma ve bakım vermenin nörobiyolojisi incelendiğinde anatomik olarak ön singulat korteks, septal alan, stria terminalisin bed çekirdeği, hipotalamusun medial preoptik alanı ve mezensefalik bağlar gibi beyin bölgeleri ile oksitosin, vazopressin ve prolaktin hormonlan ile endojen opioidler karşımıza çıkmaktadır. Araştırrnalardan elde edilen verilerden, doğum sırasında ve sonrasındaki biyokimyasal değişikliklerin anneyi anneliğe hazırladığı ve bağlanmayı kolaylaştırdığı anlaşılmıştır. Tartışma: Bağlanma bozuklukları, depresyon ve panik bozukluğun etiyolojisindeki nörobiyolojik ve nörokimyasal düzenekleri anlamanın koruyucu çocuk, ergen ve erişkin ruh sağlığı açısından önemli olduğu ve bu konuda ileri çalışmaların yapılmasının gerektiği düşünülmüştür.The emotional bond uniting the care giver and the child is defined as attachment. Maternal behavior of humans is shaped with the effects of cognitive, genetic, cultural, sociological, geoghraphic factors and neurohormones. Oxytocin and vasopressin are two hormones associated with the biology of attachment. The objective of this review was to overview the studies that had been performed on the neurobiological bases of mothering and attachment and the suggested hypothesis about the attachment pathologies. Method: For this review 68 references were searched and 50 of them were used. Pubmed search engine was used for the literature search and “attachment, parenthood, maternal care, oxytosin, vasopressin, social recognition, social behavior, affiliation” were used as key words. References about the neurobiology of attachment were used for the review. Results: The brain areas like anterior cingulate cortex, septal area, bed nucleus of stria terminalis, medial preoptic area of hypothalamus and mesencephalic junctions; and hormones like oxytocin, vasopressin, prolactin and endogen opioids have an important role on the neurobiology of attachment and care giving. Data of researches shows us that biochemical changes taking place in the biological systems of mothers before and during giving birth can prepare them for “mothering”. Discussion: It is important to understand the neurobiology and neurochemical circuits underlying attachment pathologies, depression and panic disorders for preventive mental health of children, adolescents and adults. Future studies will further help us to understand these issues
Going Beyond Counting First Authors in Author Co-citation Analysis
Full text linkThe present study examines one of the fundamental aspects of author co-citation analysis (ACA) - the way co-citation
counts are defined. Co-citation counting provides the data on which all subsequent statistical analyses and mappings
are based, and we compare ACA results based on two different types of co-citation counting - the traditional type that
only counts the first one among a cited work's authors on the one hand and a non-traditional type that takes into
account the first 5 authors of a cited work on the other hand. Results indicate that the picture produced through this non-traditional author co-citation counting contains more coherent author groups and is therefore considerably clearer. However, this picture represents fewer specialties in the research field being studied than that produced through the traditional first-author co-citation counting when the same number of top-ranked authors is selected and analyzed. Reasons for these effects are discussed
Variations on the Author
Full text link“Variations on the Author” discusses two of Eduardo Coutinho’s recent films (Um Dia na Vida, from 2010, and Últimas Conversas, posthumously released in 2015) and their contribution to the general question of documentary authorship. The director’s filmography is characterized by a consistent yet self-effacing form of authorial self-inscription: Coutinho often features as an interviewer that rather than express opinions propels discourses; an interviewer that is good at listening. This mode of self-inscription characterizes him as an author who is not expressive but who is nonetheless markedly present on the screen. In Um Dia na Vida, however, Coutinho is completely absent form the image, while Últimas Conversas, on the contrary, includes a confessional prologue that moves the director from the margins to the center of his films. This article examines the ways in which these works stand out in the filmography of a director who offers new insights into the notion of cinematic authorship
Appropriate Similarity Measures for Author Cocitation Analysis
Full text linkWe provide a number of new insights into the methodological discussion about author cocitation analysis. We first argue that the use of the Pearson correlation for measuring the similarity between authors’ cocitation profiles is not very satisfactory. We then discuss what kind of similarity measures may be used as an alternative to the Pearson correlation. We consider three similarity measures in particular. One is the well-known cosine. The other two similarity measures have not been used before in the bibliometric literature. Finally, we show by means of an example that our findings have a high practical relevance.information science;Pearson correlation;cosine;similarity measure;author cocitation analysis
Dispelling the Myths Behind First-author Citation Counts
Full text linkWe conducted a full-scale evaluative citation analysis study of scholars in the XML research field to explore just how different from each other author rankings resulting from different citation counting methods actually are, and to demonstrate the capability of emerging data and tools on the Web in supporting more realistic citation counting methods. Our results contest some common arguments for the continued
use of first-author citation counts in the evaluation of scholars, such as high correlations between author rankings by first-author citation counts and other citation
counting methods, and high costs of using more realistic citation counting methods that are not well-supported by the ISI databases. It is argued that increasingly available digital full text research papers make it possible for citation analysis studies to go beyond what the ISI databases have directly supported and to employ more
sophisticated methods
- …
