1,720,965 research outputs found
Greek Migration and Settlement in Eastern and South Asia
Full text linkΠρόσφυγες και εκτοπισμένοι Έλληνες, θύματα κοινωνικο-οικονομικών και πολιτικών συγκυριών από το χώρο της Ρωσίας, φιλοπερίεργοι έμποροι από τη Βαλκανική και τη Μικρά Ασία, Xιώτες, Σάμιοι και Κασιώτες, Επτανήσιοι νησιώτες ναυτικοί και τυχοδιώκτες, μέλη πολύτεκνων οικογενειών ήσαν οι πρώτοι Έλληνες έποικοι που εγκαταστάθηκαν στις χώρες της Νοτιανατολικής Ασίας, Άπω Ανατολής και Ειρηνικού. Αρκετοί από αυτούς είχαν πρωταρχικά εγκατασταθεί στα μεγάλα αστικά κέντρα της Αλεξάνδρειας, της Κωνσταντινούπολης, της Σμύρνης, της Αγίας Πετρούπολης, της Οδησσού και της Φιλιππούπολης από το 1725. Αυτό τουλάχιστον μαρτυρούν οι ταφόπετρες στο κοιμητήριο του Καθολικού Ναού της Παναγίας στο προάστιο Murghihatta της Καλκούττας, όπου είναι θαμμένοι αρκετοί απ’ αυτούς.
Due to copyright restrictions the published version of this book chapter is unavailable. The author\u27s final version is available for download
Greek Migration and Settlement in South America
Full text linkΗ μετανάστευση 100.000 Ελλήνων στις χώρες της Νοτίου Αμερικής ήταν ουσιαστικά προπολεμικό φαινόμενο (1880-1940), με εξαίρεση την εποίκιση των Ελλήνων στη Βραζιλία που συντελέστηκε στην περίοδο 1952-1970. Την ελληνική αυτή εποίκιση διέκρινε μεγάλη κινητικότητα, σποραδική εγκατάσταση, ελλιπή κοινωνική διαδικτύωση και χαλαρή κοινοτική διάρθρωση. Οι πρώτες εγκαταστάσεις οργανώθηκαν σε λιμάνια, αφού κυρίως ναυτικοί και νησιώτες ήσαν στην πλειοψηφία τους οι πρωτοπόροι. Τα επαγγέλματα που άσκησαν ήσαν εποχικά, οι οργανώσεις που συνέπηξαν είχαν χαρακτήρα αλληλοβοηθητικό, οι συνθήκες διαβίωσης πρωτόγονες. Πλεόναζαν οι εργένηδες και τα γεροντοπαλήκαρα, συχνά ανέστιοι και ενδείς περιφέρονταν από πόλη σε πόλη για την εξασφάλιση εργασίας. Αργότερα (μετά το 1924) έστησαν τις πρώτες κοινότητες, ίδρυσαν εθνοτπικιά σωματεία, αναζήτησαν να θεραπεύσουν τις θρησκευτικές τους ανάγκες. Η εποίκιση των Ελλήνων υπήρξε άρρυθμη, αλυσιδωτή, και ανδροκεντρική. Στην πλειοψηφία τους ήσαν οικονομικοί μετανάστες και πρόσφυγες των δύσκολων μεσοπολεμικών καταστάσεων που συγκλόνισαν την Ελλάδα και τον ευρύτερο ιστορικό της χώρο.
Due to copyright restrictions the published version of this book chapter is unavailable. The author\u27s final version is available for download
Greek Migration and Settlement in Oceania
Full text linkThis Chapter on Oceania is divided into two parts - New Zealand and Australia.
Australia
Η Αυστραλία πρωτοκατοικήθηκε πριν 40.000 χρόνια από ανθρώπους που ήλθαν από τη νοτιανατολική Ασία με αυτοσχέδια κανώ και σχεδίες από μπαμπού. Ο πολιτισμός των πρώτων εποίκων (Αμπορίτζινις), παραμένει ο πλέον αρχαίος συνεχόμενος γνωστός πολιτισμός. Όταν το 1788 άρχισε η ευρωπαϊκή εγκατάσταση, ο αριθμός των ιθαγενών έφτανε περίπου τους 350.000. Ο Πρώτος Στόλος αποτελούνταν από 1000 Βρετανούς, 750 από τους οποίους ήταν κατάδικοι. Για τα πρώτα πενήντα χρόνια της Ευρωπαϊκής εγκατάστασης, οι Αμπορίτζινις και οι νησιώτες των Torres Strait Islandς αποτελούσαν το μεγαλύτερο μέρος του Αυστραλιανού πληθυσμού. Η μεταφορά καταδίκων στην Αυστραλία από τις κατάμεστες βρετανικές φυλακές της Glasgow, Liverpool, Manchester, Doublin και Birmingham (1788) συνεχίστηκε μέχρι και το 1852, όταν οι πρωτοπόροι Έλληνες αφίχθηκαν αναζητώντας την τύχη τους. Από το 1788 μέχρι το 1868, πάνω από 180.000 Βρετανοί και Ιρλανδοί κατάδικοι αφίχθηκαν στην Αυστραλία.
New Zealand
Αν και οι πρώτοι Έλληνες, τυχοδιώκτες και χρυσοθήρες, αρχίζουν να εμφανίζονται στη Νέα Ζηλανδία (ΝΖ) από το 1840, η ελληνική εποίκηση αρχίζει ουσιαστικά το 1873 με την εγκατάσταση του Ιθακήσιου Νικόλαου Μάντζαρη ή Φερνάντου. Ακολούθησε αλυσιδωτή μετανάστευση Ιθακησίων, Ζακυνθινών και Κεφαλονητών πρωτοπόρων, οι οποίοι άνοιξαν τα πρώτα εστιατόρια και ψαράδικα στο Wellington. Στα τέλη του 19ου αιώνα αρχίζει η μετανάστευση Ελλήνων από την ηπειρωτική Ελλάδα, κυρίως Ακαρνάνων, καθώς επίσης από την Κρήτη και τη Σάμο. Στην Απογραφή του 1874 καταγράφονται συνολικά 25 Έλληνες, από τους οποίους οι 12 εργάζονται ως χρυσωρύχοι της εταιρείας South West Gold Field στο Νότιο νησί.. Μετά το 1927, εξαιτίας των συνεπειών της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης, ο αριθμός των Ελλήνων εποίκων που εγκαθίστανται στη ΝΖ μειώνεται, μέχρι και τα πρώτα μεταπολεμικά χρόνια.
Due to copyright restrictions the published version of this book chapter is unavailable for download.
The author\u27s final version, in two parts, is available for download
Greek Migration and Settlement in Central America
Full text linkΗ πολιτική και κοινωνική αστάθεια, οι αλλεπάλληλες δικτατορίες στρατιωτικών καθεστώτων, οι εξωγενείς εμπόλεμες παρεμβάσεις των Ευρωπαϊκών δυνάμεων (Βρετανών και Ισπανών) και κυρίως των ΗΠΑ, οι συνεχείς εμφύλιες αιματοχυσίες και οι δημογραφικοί περιορισμοί με την έντονη παρουσία του ιθαγενούς στοιχείου και μιγάδων με την παράλληλη απουσία συμπαγών ρευμάτων ευρωπαϊκής μετανάστευσης, που χαρακτηρίζουν τη σύνθεση του πληθυσμού, ήσαν οι κύριες αιτίες που δεν επέτρεψαν την εγκατάσταση μεγάλου αρθμού Ελλήνων μεταναστών και εποίκων στις χώρες της Κεντρικής Αμερικής. Παρά την πλούσια υποδομή σε μεταλλεύματα, ορυκτά και πετρέλαιο, η οικονομία των χωρών αυτών παρέμεινε αυστηρά εξαρτώμενη από τις ανεπτυγμένες χώρες της Δύσης και των ΗΠΑ, στην τεχνολογία και τις αγορές των οποίων στηρίχθηκε. Η οικονομική εξάρτηση αυτή, σε συνδυασμό με την έλλειψη έργων υποδομής, την υψηλή ανεργία, την κρατική υπερχρέωση και την άνιση κατανομή του εθνικού πλούτου, προκάλεσε διαρκείς εξωγενείς παρεμβάσεις στο πολιτικό σύστημα της χώρας και γέννησε την πολιτική και κοινωνική αστάθεια. Με τον κύριο όγκο της βιομηχανικής παραγωγής συγκεντρωμένο σχεδόν αποκλειστικά στα μεγάλα αστικά κέντρα του Μεξικού, και με τη δραματική μείωση της βιομηχανικής παραγωγής στις χώρες αυτές, το τελευταίο μισό του 20ου αιώνα, επιχειρήθηκαν διάφορες στρατηγικές όσον αφορά την οικονομική προσαρμογή και σταθεροποίηση, ακόμη και αναχρηματοδοτήσεις χωρίς επιτυχία, οι οποίες οδήγησαν τις χώρες της Κεντρικής Αμερικής σε σοβαρότατη κρίση και αδυναμία εξυπηρέτησης του εξωτερικού χρέους, με τραγικό κοινωνικό κόστος, κυρίως για τους παραμελημένους αγροτικούς πληθυσμούς και τους ακτήμονες. Σε ολόκληρο το διάστημα της μετα-αποικιοκρατικής περιόδου τους, δημιουργήθηκαν εύθραυστες και διαρκώς μεταβαλλόμενες πολιτικές ισορροπίες, με κίνδυνο και πάλι να αναδειχθούν οι ένοπλες δυνάμεις των χωρών τους σε ρυθμιστικό παράγοντα. Οι καταστάσεις αυτές προκάλεσαν βάναυση παράβαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, έξαρση της διακίνησης και εμπορίας ναρκωτικών, διαφθορά και ξέπλυμα βρόμικου χρήματος και τεράστιο δημοσιοοικονομικό χρέος που οδήγησαν τις χώρες αυτές σε πτώχευση και φορολογικό χάος.
Due to copyright restrictions the published version of this book chapter is unavailable. The author\u27s final version is available for download
Going Beyond Counting First Authors in Author Co-citation Analysis
Full text linkThe present study examines one of the fundamental aspects of author co-citation analysis (ACA) - the way co-citation
counts are defined. Co-citation counting provides the data on which all subsequent statistical analyses and mappings
are based, and we compare ACA results based on two different types of co-citation counting - the traditional type that
only counts the first one among a cited work's authors on the one hand and a non-traditional type that takes into
account the first 5 authors of a cited work on the other hand. Results indicate that the picture produced through this non-traditional author co-citation counting contains more coherent author groups and is therefore considerably clearer. However, this picture represents fewer specialties in the research field being studied than that produced through the traditional first-author co-citation counting when the same number of top-ranked authors is selected and analyzed. Reasons for these effects are discussed
Greek language and Culture in Australia
Full text linkThe Greek migration and settlement circle in Oceania comprised four important stages: the stage of exodus of approximately 300,000 Hellenes from their ancestral residences (1829-1974), the painful and agonizing stage of settlement in Australia and New Zealand during the pre- and post-WWlI period, the stage of their socioeconomic and cultural interaction during the years 1975-1995, and the stage of consolidation and citizenship that followed. During this period, Greek and Cypriot settlers arriving as migrants to Australia, were progessively transformed into citizens enhancing their social presence, consolidating their economic and cultural contribution, and overcoming the pre-War restrictive immigation policies and attitudes.
ISBN: 978960992970
The Return of Ulysses: 80,000 Australian Citizens Repatriate Home
Full text linkGreece had been the second, after the U.K. most popular recipient country of the world Australian Diaspora.1 During the period 1980-2008 over 135,000 Australian citizens settled permanently in the major urban centres of Greece. Following the European Economic Crisis and the collapse of Greek economy in 2009, a huge repatriation of the Australian Diaspora commenced. The exodus had two different characters: (a) The repatriation in the first instance of approximately 80,000 Australian citizens with their dependent members, children and spouses until the end of 2013, giving a well-estimated total of 110,000 persons within the period 2009-2015; and (b) The immigration of approximately 10,000 new economic Greek settlers to Australia utilizing different forms of visas. This massive influx of more than 100,000 actual and/or prospective Australian citizens enriches Australia socio-economically and culturally as most of them are members of the middle class, comprising (of) professionals, technocrats, businessmen, scientists, artists who had attained TAFE or tertiary education.2 However, neither the organized Greek community nor the Australian institutional life were prepared to receive this massive influx of fellow compatriots; currently, there are no communal or state infrastructure or networks to absorb, utilize or assist them to conform, adapt and acculturate.Greece had been the second, after the U.K. most popular recipient country of the world Australian Diaspora.1 During the period 1980-2008 over 135,000 Australian citizens settled permanently in the major urban centres of Greece. Following the European Economic Crisis and the collapse of Greek economy in 2009, a huge repatriation of the Australian Diaspora commenced. The exodus had two different characters: (a) The repatriation in the first instance of approximately 80,000 Australian citizens with their dependent members, children and spouses until the end of 2013, giving a well-estimated total of 110,000 persons within the period 2009-2015; and (b) The immigration of approximately 10,000 new economic Greek settlers to Australia utilizing different forms of visas. This massive influx of more than 100,000 actual and/or prospective Australian citizens enriches Australia socio-economically and culturally as most of them are members of the middle class, comprising (of) professionals, technocrats, businessmen, scientists, artists who had attained TAFE or tertiary education.2 However, neither the organized Greek community nor the Australian institutional life were prepared to receive this massive influx of fellow compatriots; currently, there are no communal or state infrastructure or networks to absorb, utilize or assist them to conform, adapt and acculturate.La Grèce a été le deuxième meilleur choix comme pays de rapatriement après le Royaume- Uni pour les Australiens d’origine ethnique. Au cours de la période 1980-2008 plus de 135.000 citoyens australiens d’origine grecque se sont installés de façon permanente dans les grands centres urbains de la Grèce. Suite à la crise économique européenne et l’effondrement de l’économie grecque en 2009, un grand nombre des Grecs ayant la citoyenneté australienne a commencé à retourner en Australie. L’exode avait deux visages différents: (a) Le rapatriement en premier lieu d’environ 80 000 Grecs citoyens australiens avec leurs membres de famille à charge, les enfants et les conjoints jusqu’ à la fin de 2013, soit un total estimé à 110 000 personnes et (b) L’ immigration d’environ 10 000 nouveaux immigrants grecs économiques vers l’Australie en utilisant différentes formes de visas. Cet afflux massif de plus de 100 000 Grecs, citoyens australiens, enrichit l’Australie d’un point de vue socio-économique et culturel parce que la plupart d’entre eux sont membres de la classe moyenne, comprenant des professionnels, des technocrates, des hommes d’affaires, des scientifiques, des artistes qui avaient atteint le TAFE (technical and further education) ou l’enseignement supérieur. Cependant, ni la communauté grecque organisée ni la vie institutionnelle australienne n’ont été préparées à recevoir cet afflux massif de Grecs. Actuellement, il n’y a aucune infrastructure ou de réseaux communautaires en état de les aider à s’adapter et à s’intégrer à la société australienne
The Greek language in contact with English in Australia
Full text linkThis paper reports a sociolinguistic study of the state of Greek language in Australia as spoken by native-speaking Greek immigrants and their children. Emphasis is given to the analysis of the linguistic behaviour of these Greek Australians which are attributed to contact with English and to other environmental, social and linguistic influences. The paper discusses the non-standard phenomena in various types of inter-lingual transferences in terms of their incidence and causes and, in correlation with social, linguistic and psychological factors in order to determine the extent of language assimilation, attrition, and the content and context and medium of the language-event. The paper also discusses the transferences from English to Greek and vice- versa from a qualitative and quantitative perspective, of the phonemic, lexical, morphological, syntactic, semantic, pragmatic and prosodic deviations. During the last 170 years of settlement, Greek Australians know and use a new communicative norm with some degree of stability, the Ethnolect, (a non-standard variety of language used by an ethnic group in a static or dynamic bilingual situation) which serves their linguistic needs
The Greek language in the Diaspora/ La langue Grecque en Diaspora
Full text linkExpatriation has been a consistent theme in Greek history since the years immediately after the Fall of Constantinople to the Ottomans (1453) until 1974, when Greece began importing economic migrants and refugees (Tamis, 2005). Greek-speaking communities and clusters of Greek presence were established throughout the world, even in the most remote places. Only recently (post-1974), Greek settlement experience from a socio-cultural and linguistic perspective became a focal point in research for national identity and immigrant studies. During the long periods of settlement in foreign lands, Greek expatriates chose to maintain their ethno-linguistic and religious identity, establishing religious communities and elementary Greek language classes. Unfortunately, since Independence (1830), and until the restoration of Democracy (1974), Greece did not possess, at government level, any language policy for the expatriated Greeks
- …
