42 research outputs found
Electromagnetic inverse profiling of stratified media
No full textElectrical Engineering, Mathematics and Computer Scienc
Evidence of the Beneficial Impact of Three Probiotic-Based Food Supplements on the Composition and Metabolic Activity of the Intestinal Microbiota in Healthy Individuals: An Ex Vivo Study
No full textAuthor Contributions: Protocol design, M.C.S., M.J.C. and M.H.; methodology, M.C.S., A.H. and A.L.-P.; formal analysis and investigation, M.C.S., A.H. and S.T.; data curation, M.C.S., A.H. and S.T.; writing—original draft preparation, M.C.S., A.H. and S.T.; writing—review and editing, M.J.C., L.C. and M.H. All authors have read and agreed to the published version of the manuscript.Scientific evidence has increasingly supported the beneficial effects of probiotic-based food supplements on human intestinal health. This ex vivo study investigated the effects on the composition and metabolic activity of the intestinal microbiota of three probiotic-based food supplements, containing, respectively, (1) Bifidobacterium longum ES1, (2) Lactobacillus acidophilus NCFM®, and (3) a combination of L. acidophilus NCFM®, Lactobacillus paracasei Lpc-37™, Bifidobacterium lactis Bi-07™, and Bifidobacterium lactis Bl-04™. This study employed fecal samples from six healthy donors, inoculated in a Colon-on-a-plate® system. After 48 h of exposure or non-exposure to the food supplements, the effects were measured on the overall microbial fermentation (pH), changes in microbial metabolic activity through the production of short-chain and branched-chain fatty acids (SCFAs and BCFAs), ammonium, lactate, and microbial composition. The strongest effect on the fermentation process was observed for the combined formulation probiotics, characterized by the significant stimulation of butyrate production, a significant reduction in BCFAs and ammonium in all donors, and a significant stimulatory effect on bifidobacteria and lactobacilli growth. Our findings suggest that the combined formulation probiotics significantly impact the intestinal microbiome of the healthy individuals, showing changes in metabolic activity and microbial abundance as the health benefit endpoint.Depto. de MedicinaFac. de MedicinaTRUEpu
Openbaar vervoer knooppunten in optima forma? Netwerkanalyse van openbaar vervoer knooppunten
No full textVoor een goede werking van het openbaar vervoer is bundeling nodig in tijd, vervoersrelaties en in- en uitstapplaatsen. Door deze bundeling wordt automatisch gekozen voor overstappen. Deze overstap vormt een extra hinder voor de reizigers, er moet naar een andere halte of stallingsplaats worden gelopen, en soms worden gewacht op het volgende transportmiddel. Om de overstap zo comfortabel mogelijk te maken wil men zo min mogelijk afstand afleggen tussen het punt van herkomst ei vertrek. Om dit te kunnen realiseren is er inzicht nodig in de optredende vervoersstromen. Echter hoe meer vormen van transport er samenkomen op een knooppunt, hoe complexer de situatie wordt. Dit leidt tot de volgende probleemstelling en doelstelling; Probleemstelling De inrichting van een openbaar-vervoerknooppunt wordt complexer als het aantal modaliteiten dat gebruik van het knooppunt toeneemt. Het optimaliseren van de reizigersstromen wordt daardoor ondoorzichtig, en het effect van veranderingen in de ruimtelijke indeling van een knooppunt is slecht te voorspellen. Doelstelling Het verkrijgen van inzicht in de rond een knooppunt optredende vervoersstromen, met behulp van een model. Bovendien moet het verschil duidelijk kunnen worden gemaakt tussen verschillende varianten, en moet zichtbaar kunnen worden gemaakt wat de effecten zijn van een verandering in de ruimtelijke configuratie van het netwerk. Modelontwikkeling De modellering is gedaan met behulp van de grafentheorie. Alle belangrijke punten en verbindingen worden vereenvoudigd tot knopen en takken. Indien er tussen twee punten een verbinding is, wordt deze in de graaf weergegeven als een tak. Door gewichten aan de graaf toe te kennen in de vorm van afstand of tijd kan er met deze schematisatie op een overzichtelijke manier met het probleem worden omgegaan. Het ontwikkelde model is gerealiseerd in AutoCAD, met behulp van de taal AutoLISP. Binnen deze omgeving is een programma gemaakt om met behulp van een bestaande ondergrond de graaf op een eenvoudige wijze te tekenen. Aan de hand van de ingevoerde graaf is met behulp van de grafische wisselwerking van het programma AutoCAD, en het gebruik van het algoritme van Dijkstra de mogelijkheid geschapen om een kortste route berekening uit te voeren. Voor het berekenen van de kortste route kan als criterium de tijd die nodig is om van herkomst naar bestemming te komen worden genomen, of de afstand die moet worden afgelegd op een tak. Na invoer van gegevens als herkomst-bestemmingsmatrix, knoopnummers van transferpunten en generatiepunten, en de wachttijden van verschillende overstappen kunnen deze gegevens worden gebruikt om de vervoersstromen over de getekende qraaf te berekenen. Aan de hand van deze berekeningen kunnen dan de tijden en afstanden worden bepaald, die de reizigers gezamenlijk in het netwerk doorbrengen of afleggen. Case Nadat de ontwikkeling van het model is aan de hand van de situatie in Delft een case uitgevoerd. Hiertoe zijn eerst alle gegevens bepaald die nodig waren voor de invoer en is de huidige situatie doorgerekend. Vervolgens zijn er verschillende varianten ontwikkeld. Ook deze varianten zijn doorgerekend en vervolgens zijn er vergelijkingen gemaakt met de huidige situatie. Hieruit bleek dat het model goed werkt. Na de berekening zijn er veel gegevens beschikbaar, waardoor per overstap bepaald kan worden of een variant een verbetering is of juist een verslechtering voor de betreffende overstap. Daarnaast kunnen ook de totale tijden en afstanden in het netwerk: per modaliteit met elkaar worden vergeleken. Uit de case blijkt dat er voldoende mogelijkheden zijn om de situatie in Delft voor de reizigers te verbeteren. Alleen als er echt verbeteringen willen optreden vraagt dit ook om flinke investeringen, in de vorm van een tunnel, een brug of een combinatie daarvan. Conclusies en aanbevelingen Het model dat is ontwikkeld is zeer geschikt voor het vergelijken van aanpassingen aan de ruimtelijke indeling van stations. Tot in detail van de specifieke overstap kan worden gekeken wat de effecten zijn op de tijden en afstanden in het netwerk. De afwegingen welke verbetering gemaakt moet worden is er echter ook altijd één van geld, en is dus ook de kosten-batenverhouding van de varianten van belang. Een koppeling met de financiële effecten per variant zou dus zeer wenselijk zijn. Daarnaast is ook de rekentijd nog voor verbetering vatbaar. Indien de kortste route berekening wordt geprogrammeerd in een compileert Dare computertaal kan het gebruikersgemak worden vergroot. Daarnaast zouden uitbreidingen als knooppuntweerstand en capaciteit het model nog kunnen verbeteren en breder toepasbaar maken. Tenslotte is het model ook toepasbaar voor andere modelleringen dan de nu gebruikte toepassing. Doordat zeer veel parameters door de gebruiker kunnen worden gewijzigd, is het model ook te gebruiken in andere situaties dan een station, waarbij andere modaliteiten samenkomen.Transport & PlanningCivil Engineering and Geoscience
Synthesis and Characterization of Novel Pyridine and Pyrimidine Based 1,2,4-Triazoles with Nematicidal Activity
No full textSilicate Liquid Immiscibility within the Crystal Mush: Evidence from Ti in Plagioclase from the Skaergaard Intrusion
No full textA key target in the study of layered intrusions is to constrain the liquid line of descent of the magma. However, the evolution of the interstitial liquid is rarely considered, and its liquid line of descent is often assumed to be equivalent to that of the bulk magma. Because of extensive sub-solidus and diffusional changes that occur in slowly cooled rocks, clues to the composition of the interstitial liquid can only be obtained using very slowly diffusing trace elements and components. This study uses the Ti concentrations and anorthite contents of interstitial plagioclase to consider the compositional evolution of the interstitial liquid in the Skaergaard Intrusion. Ti-XAn zoning of interstitial plagioclase does not follow the same cryptic variations that develop in plagioclase primocrysts as a function of stratigraphic height, demonstrating that the bulk and interstitial liquid lines of descent are not equivalent. After Fe-Ti oxides start to crystallize, Ti concentrations decrease in both primocryst and interstitial plagioclase as a result of decreasing melt Ti. However, in the interstitial plagioclase within a single thin section, divergent trends develop adjacent to fine-grained interstitial pockets containing diverse mineral assemblages, which are interpreted to represent the crystallized products of late-stage immiscible liquids. These trends vary systematically as a function of stratigraphic height and spatial location within the intrusion. The distribution and compositions of these plagioclase zoning trends are used to comment on the spatial distribution and differential movement of interstitial immiscible liquids within the intrusion. © The Author 2010. Published by Oxford University Press. All rights reserved
Performance measurement: learning from the past and projecting the future
Get PDFAbstract Purpose – This paper aims to review the developments in performance
measurement over the last 20 years, reflecting on the past and projecting into
the future. Design/methodology/approach – The author presents a personal
reflection on research and practice. Findings – The paper identifies seven
issues for management, seven issues for research and three enduring dilemmas.
Originality/value – The paper highlights a number of areas where developments
from academic and practitioner co-creation have not been widely adopted in
Preparação e caracterização de hidrogéis superabsorventes a partir de quitosana e poliacrilonitrila
Get PDFTCC (graduação) - Universidade Federal de Santa Catarina, Centro de Ciências Físicas e Matemáticas, Curso de Química.Polímeros hidrogéis são aqueles capazes de reter entre 20 e 100% de água em relação ao seu peso total. Quando o conteúdo de água ultrapassa 100% estes hidrogéis são denominados como hidrogéis superabsorventes (HS). Os polímeros superabsorventes têm sido amplamente aplicados em produtos de cuidado pessoal, materiais para a agricultura, matrizes para liberação controlada de fármacos entre outros. Na agricultura, o potencial de aplicação está relacionado ao melhoramento das condições ecológicas em áreas desertificadas ou em vias de desertificação, podendo o superabsorvente ser o suporte da vida nestas áreas; atenuação do impacto da seca; incremento da retenção da água à superfície em solos aráveis, proporcionando melhores condições de germinação às culturas. Esta ação pode revelar-se indispensável ao processo produtivo em situações onde a escassez de água é o fator limitante. Neste contexto, polímeros como quitosana (QTS) pura ou associada a outros polímeros apresentam forte potencial para as aplicações acima citadas. Foram preparados neste trabalho, HS à base do biopolímero QTS com o polímero poliacrilonitrila (PAN) através de hidrólise alcalina. A reação do ânion alcóxido da QTS com os grupos nitrila da PAN, formam redes tridimensionais com habilidade de intumescer em soluções aquosas. Os principais grupos funcionais da QTS, PAN e do hidrogel formado, foram inicialmente caracterizados por espectroscopia no infravermelho (FTIR). Na análise termogravimétrica (TG) veritificou-se um aumento da estabilidade térmica proporcional ao aumento da concentração de PAN no hidrogel. Por meio dos temogramas da análise de calorimetria diferencial de varredura (DSC) foi possível observar uma única temperatura de transição vítrea para os HS que sugere a formação de apenas uma fase. Na microscopia eletrônica de varredura (MEV) foi possível observar a morfologia dos HS, constatando a formação das redes tridimensionais. O grau de intumescimento (%GI) dos HS alcançou o seu máximo em aproximadamente 10 min, atingindo um intumescimento de mais de 1000%. O aumento da concentração de PAN promoveu um elevado grau de intumescimento para as diferentes composições dos HS
Controlled release of chlorpheniramine maleate through IPN beads of sodium alginate-g-methylmethacrylate
No full textSynthesis and Characterization of SA-g-MAA Co-Polymer: Effect of Grafting and Process Variables on Controlled Release of an Anti-Bacterial Drug
No full textMethacrylic acid (MAA) was grafted onto sodium alginate (SA) by thermal heating at ambient temperature (70±2OC) using potassium persulphate as an initiator (PPS). SA-g-MAA and pure sodium alginate beads were prepared and were characterized using Scanning electron microscopy (SEM), differential scanning calorimetry (DSC) and X-ray diffraction techniques (X-Rd). The resultant products (SA-g-MAA) were used to prepare Glutaraldehyde (GA) crosslinked beads of various formulations by varying, monomer, cross-linker (GA) and drug content (CFHCl) in the graft co-polymer. Preparation conditions of the beads were optimized by considering the percentage entrapment efficiency, swelling capacity and release profiles. Release profile of CFHCl was discussed at 370C in a gastrointestinal atmosphere (pH -7.4 and acidic medium pH-1.2). It was observed that, CFHCl release from the beads increased with increasing MAA content over the entire studied range. As GA and CFHCl content increases, swelling ratio decreases resulting in decrease in the drug release rate. The highest CFHCl release was obtained to be 99% for the beads containing 40% monomer, 0.5mL GA and 10% CFHCl at pH-7.4. It was also observed that the release profiles have effect on pH and hence the graft co-polymeric beads can be used as pH sensitive drug devices.</jats:p
Curcumin encapsulated dual cross linked sodium alginate/montmorillonite polymeric composite beads for controlled drug delivery
No full textThe aim of the present work is fabrication of dual cross linked sodium alginate (SA)/montmorillonite (MMT) microbeads as a potential drug vehicle for extended release of curcumin (CUR). The microbeads were prepared using in situ ion-exchange followed by simple ionotropic gelation technique. The developed beads were characterized by Fourier transform infrared spectroscopy (FTIR), differential scanning calorimetry (DSC), thermogravimetric analysis (TGA), X-ray diffraction (X-RD) and scanning electron microscopy (SEM). The effect of MMT on encapsulation efficiency of CUR and intercalation kinetics was investigated. Dynamic swelling study and in vitro release study were investigated in simulated intestinal fluid (pH 7.4) and simulated gastric fluid (pH 1.2) at 37 °C. Results suggested that both the swelling and in vitro release studies were influenced by the pH of test media, which might be suitable for intestinal drug delivery. The release mechanism was analyzed by fitting the release data into Korsmeyer-Peppas equation
