320 research outputs found

    Predictive value of treatment quality indicators on outcomes in patients with diabetes

    Full text link
    Een rigide gebruik van kwaliteitsindicatoren voor diabeteszorg leidt niet automatisch tot betere zorg voor alle diabetespatiënten. Dat geldt bijvoorbeeld voor indicatoren die de kwaliteit van een bloeddrukverlagende behandeling beogen te meten. Dat is één van de conclusies van het promotieonderzoek van Grigory Sidorenkov naar de relatie tussen kwaliteitsindicatoren en patiëntuitkomsten bij de behandeling van diabetes. De kwaliteit van gezondheidszorg wordt steeds vaker gemeten met kwaliteitsindicatoren. Het is daarvoor van groot belang dat de kwaliteitsindicatoren overeenkomen met betere uitkomsten onder patiënten. Slecht gedefinieerde kwaliteitsindicatoren of indicatoren met een verkeerde aanname resulteren niet in betere uitkomsten, aldus Sidorenkov. De promovendus identificeert vervolgens een aantal behandelingsindicatoren die gerelateerd zijn aan betere uitkomsten. Zo blijken onder andere indicatoren die het voorschrijven van een cholesterolverlagende behandeling meten bij patiënten met diabetes, gerelateerd te zijn aan een lager risico op complicaties op lange termijn. Indicatoren die het voorschrijven van een glucoseverlagende behandeling meten, voorspellen maar bij een deel van de patiënten minder complicaties. De relatie tussen de indicatoren voor de behandeling van hoge bloeddruk en patiëntuitkomsten bleek onvoldoende. Sidorenkov pleit er op basis van deze resultaten voor om voorzichtig te zijn bij het gebruik van kwaliteitsindicatoren, omdat ze kunnen leiden tot zorg die niet voor alle patiënten goed is

    Predictive value of treatment quality indicators on outcomes in patients with diabetes

    Full text link
    Een rigide gebruik van kwaliteitsindicatoren voor diabeteszorg leidt niet automatisch tot betere zorg voor alle diabetespatiënten. Dat geldt bijvoorbeeld voor indicatoren die de kwaliteit van een bloeddrukverlagende behandeling beogen te meten. Dat is één van de conclusies van het promotieonderzoek van Grigory Sidorenkov naar de relatie tussen kwaliteitsindicatoren en patiëntuitkomsten bij de behandeling van diabetes. De kwaliteit van gezondheidszorg wordt steeds vaker gemeten met kwaliteitsindicatoren. Het is daarvoor van groot belang dat de kwaliteitsindicatoren overeenkomen met betere uitkomsten onder patiënten. Slecht gedefinieerde kwaliteitsindicatoren of indicatoren met een verkeerde aanname resulteren niet in betere uitkomsten, aldus Sidorenkov. De promovendus identificeert vervolgens een aantal behandelingsindicatoren die gerelateerd zijn aan betere uitkomsten. Zo blijken onder andere indicatoren die het voorschrijven van een cholesterolverlagende behandeling meten bij patiënten met diabetes, gerelateerd te zijn aan een lager risico op complicaties op lange termijn. Indicatoren die het voorschrijven van een glucoseverlagende behandeling meten, voorspellen maar bij een deel van de patiënten minder complicaties. De relatie tussen de indicatoren voor de behandeling van hoge bloeddruk en patiëntuitkomsten bleek onvoldoende. Sidorenkov pleit er op basis van deze resultaten voor om voorzichtig te zijn bij het gebruik van kwaliteitsindicatoren, omdat ze kunnen leiden tot zorg die niet voor alle patiënten goed is

    Predictive value of treatment quality indicators on outcomes in patients with diabetes

    Full text link
    Een rigide gebruik van kwaliteitsindicatoren voor diabeteszorg leidt niet automatisch tot betere zorg voor alle diabetespatiënten. Dat geldt bijvoorbeeld voor indicatoren die de kwaliteit van een bloeddrukverlagende behandeling beogen te meten. Dat is één van de conclusies van het promotieonderzoek van Grigory Sidorenkov naar de relatie tussen kwaliteitsindicatoren en patiëntuitkomsten bij de behandeling van diabetes. De kwaliteit van gezondheidszorg wordt steeds vaker gemeten met kwaliteitsindicatoren. Het is daarvoor van groot belang dat de kwaliteitsindicatoren overeenkomen met betere uitkomsten onder patiënten. Slecht gedefinieerde kwaliteitsindicatoren of indicatoren met een verkeerde aanname resulteren niet in betere uitkomsten, aldus Sidorenkov. De promovendus identificeert vervolgens een aantal behandelingsindicatoren die gerelateerd zijn aan betere uitkomsten. Zo blijken onder andere indicatoren die het voorschrijven van een cholesterolverlagende behandeling meten bij patiënten met diabetes, gerelateerd te zijn aan een lager risico op complicaties op lange termijn. Indicatoren die het voorschrijven van een glucoseverlagende behandeling meten, voorspellen maar bij een deel van de patiënten minder complicaties. De relatie tussen de indicatoren voor de behandeling van hoge bloeddruk en patiëntuitkomsten bleek onvoldoende. Sidorenkov pleit er op basis van deze resultaten voor om voorzichtig te zijn bij het gebruik van kwaliteitsindicatoren, omdat ze kunnen leiden tot zorg die niet voor alle patiënten goed is

    Predictive value of treatment quality indicators on outcomes in patients with diabetes

    Full text link
    Een rigide gebruik van kwaliteitsindicatoren voor diabeteszorg leidt niet automatisch tot betere zorg voor alle diabetespatiënten. Dat geldt bijvoorbeeld voor indicatoren die de kwaliteit van een bloeddrukverlagende behandeling beogen te meten. Dat is één van de conclusies van het promotieonderzoek van Grigory Sidorenkov naar de relatie tussen kwaliteitsindicatoren en patiëntuitkomsten bij de behandeling van diabetes. De kwaliteit van gezondheidszorg wordt steeds vaker gemeten met kwaliteitsindicatoren. Het is daarvoor van groot belang dat de kwaliteitsindicatoren overeenkomen met betere uitkomsten onder patiënten. Slecht gedefinieerde kwaliteitsindicatoren of indicatoren met een verkeerde aanname resulteren niet in betere uitkomsten, aldus Sidorenkov. De promovendus identificeert vervolgens een aantal behandelingsindicatoren die gerelateerd zijn aan betere uitkomsten. Zo blijken onder andere indicatoren die het voorschrijven van een cholesterolverlagende behandeling meten bij patiënten met diabetes, gerelateerd te zijn aan een lager risico op complicaties op lange termijn. Indicatoren die het voorschrijven van een glucoseverlagende behandeling meten, voorspellen maar bij een deel van de patiënten minder complicaties. De relatie tussen de indicatoren voor de behandeling van hoge bloeddruk en patiëntuitkomsten bleek onvoldoende. Sidorenkov pleit er op basis van deze resultaten voor om voorzichtig te zijn bij het gebruik van kwaliteitsindicatoren, omdat ze kunnen leiden tot zorg die niet voor alle patiënten goed is

    Sidorenkov, Grigory

    No full text

    On the anniversary of the breeder Grigory Fedorovich Monakhos

    Full text link
    On March 20, 2024, an outstanding Russian breeder Grigory Fedorovich Monakhos, Head of a scientific school in the field of vegetable breeding, turned 70 years old. The labor, scientific and pedagogical activities of Grigory Fedorovich for more than forty years have been associated with «Timiryazevka” – the Russian State Agrarian University – Moscow Timiryazev Agricultural Academy. Grigory Fedorovich is the author/co-author of more than 70 hybrids of vegetable crops, of which more than 40 are of white cabbage. In his breeding work, G.F. Monakhos paid the greatest attention to the most complex aspects: the genetic resistance of plants to phytopathogens and pests. Under his leadership, 18 candidates of science defended their theses. G.F. Monakhos is a co-author of more than 130 publications, including a textbook and educational manuals. Grigory Fedorovich is a member of the editorial boards of scientific journals “Izvestiya of Timiryazev Agricultural Academy” and “Potato and Vegetables”

    Association between performance measures and glycemic control among patients with diabetes in a community-wide primary care cohort

    Full text link
    Background: Performance measures are used for assessing quality of care. Higher performance shown by these measures is expected to reflect better care, but little is known whether they predict better patient outcomes. Objective: To assess the predictive value of performance measures of glucose management on glycemic control, and evaluate the impact of patient characteristics on this association. Research Design: Cohort study (2007-2009). Subjects: A total of 15,454 type 2 diabetes patients (mean age, 66.5 y; 48% male) from the GIANTT cohort. Measures: We included performance measures assessing frequency of HbA1c monitoring, glucose-lowering treatment status, and treatment intensification. Associations between performance and glycemic control were tested using multivariate linear regression adjusted for confounding, reporting estimated differences in HbA1c with 95% confidence intervals (CI). Impact of patient characteristics was examined through interactions. Results: Annual HbA1c monitoring was associated with better glycemic control when compared with no such monitoring (HbA1c -0.29%; 95% CI -0.37, -0.22). This association lost significance in patients with lower baseline HbA1c, older age, and without macrovascular comorbidity. Treatment status was associated with better glycemic control only in patients with elevated baseline HbA1c. Treatment intensification after elevated HbA1c levels was associated with better glycemic control compared with no intensification (HbA1c -0.21; 95% CI -0.26, -0.16). Conclusions: Performance measures of annual HbA1c monitoring and of treatment intensification did predict better patient outcomes, whereas the measure of treatment status did not. Predictive value of annual monitoring and of treatment status varied across patient characteristics, and it should be used with caution when patient characteristics cannot be taken into account

    Another Loveless Father: Grigory in Dostoevsky???s The Brothers Karamazov

    No full text
    One of the major themes of The Brothers Karamazov is fathers and sons, whose bonds allow the author to explore the idea of active love. In the novel, positive father figures, such as Father Zosima, are presented alongside negative ones. Fyodor Karamazov is usually seen as the novel???s prime example of a loveless father, but another father is also worthy of critical attention in this regard: Grigory, Fyodor Karamazov???s loyal servant and Smerdyakov???s foster father. As a father, Grigory seems as incapable of love as Fyodor Karamazov. In fact, when discussing the evil nature of Smerdyakov, Golstein has argued that Grigory is ultimately to blame because his ???stubbornness, dogmatism, and constantly judgmental nature??? (98) have lead him to play a ???destructive role in the shaping of Smerdyakov??? (96). The text certainly provides ample evidence of Grigory???s disastrous conduct as a parent. In the account of Smerdyakov???s childhood, Grigory???s verbal and physical abuse of his foster son is repeatedly mentioned. But while Grigory???s negative role in Smerdyakov???s existence is unquestionable, what remains to be examined is the reason for Grigory???s hatred of him. Since Smerdyakov is a person nearly impossible to like, readers of the novel might well take Grigory???s harsh treatment of his foster son for granted. Yet I would argue that understanding Grigory???s motives requires more than judgments about his character. A more complete analysis of Grigory???s relationship with Smerdyakov will help explain what drives Grigory to become an unloving father. To this end, I will look into the motives, both on conscious and subconscious levels, for Grigory???s antagonism toward Smerdyakov

    Intuitions of future in “existential diaries” of 1920–1930s: Grigory Tseretely, Mikhail Prishvin, Gustav Shpet

    No full text
    A key theme of this article is the relation of the eminent Russian intellectuals: scientist (Grigory Tseretely), writer (Mikhail Prishvin), philosopher (Gustav Shpet) to educational reforms of 1920–1930s in Soviet Russia expressed in their letters and diary notes. The author considersthese records to be an invaluable existential experience which bears evidence of historical dependency of the modern state of intellectual culture and education system in Russia

    Quality of prescribing in chronic kidney disease and type 2 diabetes

    Full text link
    Chronisch nierschade (CNS) en type 2 diabetes (T2D) hebben beide een potentieel grote ziektelast, waarbij adequate medicamenteuze therapie belangrijk is. Beoordeling van de geleverde zorg is belangrijk voor kwaliteitsverbetering. Het eerste deel beschrijft een overzicht van bestaande procesindicatoren voor de CNS-zorg en toont aan dat er veel indicatoren zijn, maar slechts enkelen voldoende gevalideerd zijn. Vervolgens wordt de ontwikkeling en validatie van zestien voorschrijfindicatoren voor CNS met behulp van een Delphi expert panel beschreven. Deze voorschrijfindicatoren richten zich op het voorschrijven van antihypertensiva, albumineverlagende middelen, statines en fosfaatbinders zoals aanbevolen, als ook het mogelijk ongeschikt voorschrijven van verschillende andere geneesmiddelen. Deze set toonde operationele validiteit en bruikbaarheid in zowel de eerstelijns- als tweedelijnszorg. Het tweede deel beschrijft de ontwikkeling en validatie van twintig voorschrijfindicatoren voor T2D. Deze set evalueert het voorschrijven van glucoseverlagende middelen, antihypertensiva, albumineverlagende middelen, statines en fosfaatbinders, met de focus op de huidige medicamenteuze behandeling en medicatiekeuzes, intensivering van medicatie indien nodig, evenals indicators over medicatieveiligheid en mogelijk overbehandelen. In de daaropvolgende cohortstudies zijn associaties gevonden tussen verschillende voorschrijfindicatoren en patiëntuitkomsten op de korte termijn. Er zijn geen associaties gevonden tussen kwaliteit van voorschrijven en kwaliteit van leven bij T2D patiënten. Dit proefschrift beschrijft een aantal belangrijke stappen naar een betere beoordeling van de kwaliteit van voorschrijven en optimale medicamenteuze therapie bij patiënten met CNS of T2D
    corecore