1,720,979 research outputs found
The Pots with human-faces of Liman Tepe, Bakla Tepe and Kocabaş Tepe
No full textBu tezin, veri tabanı üzerinden yayınlanma izni bulunmamaktadır. Yayınlanma izni olmayan tezlerin basılı kopyalarına Üniversite kütüphaneniz aracılığıyla (TÜBESS üzerinden) erişebilirsiniz.Sosyal Bilimler Enstitüsü, Arkeoloji Ana Bilim DalıÖZET Prehistorik dönemlerden itibaren çok yoğun bir iskana sahne olan Ege Bölgesi'nde en çok tercih edilen yer, İzmir Körfezi ve çevresi olmuştur İzmir Körfezi kıyılarındaki prehistorik merkezlerden Liman Tepe, Bakla Tepe ve Kocabaş Tepe'de yürütülen arkeolojik çalışmalarla Ege arkeolojisine çok önemli katkılarda bulunulmuş, özellikle de Ege ve İzmir Bölgesinde Bronz Çağlan boyunca bir kültürel beraberliğin varlığı aydınlık kazanmıştır. Çanak-çömlek repertuarında ayrıcalıklı bir yapıya sahip olan insan yüzlü kapların incelendiği bu çalışmada, Liman Tepe, Bakla Tepe ve Kocabaş Tepe'den bulunmuş bu malzeme grubu incelenerek, bir katalog oluşturulmuştur. Kazı malzemesinin diğer bölge ve kültürlerdeki örneklerle karşılaştırması yapılarak bir dağılım haritası çıkarılmaya ayrıca sanatsal ortaya konularak insan ve sosyal yaşamıyla ilişkisi açıklanmaya çalışılmıştır. Çalışmamızda ele aldığımız malzemeler, bilim dünyasında "antropomorf kaplar" olarak genel bir isimle anılmaktadır. Ancak incelediğimiz örnekler bize, insan yüzlü kaplar ile antropomorf yani insan biçimli kapların farklı ele alınması gerektiğini göstermiştir. Kaplar üzerinde görülen yüz sembolü bir varlığın temsilidir ve bu tür kapların dini rolü yadsınamaz. Kaplardaki bu şekillendirme farklı uygulamalarla bile olsa geç dönem örneklerinde de izlenmekte ve devamlılık gösteren bir sanat anlayışını ortaya koymaktadır. Sınır tanımaz bir yayılım gösteren bu kaplar, Mezopotamya, Anadolu, Ege Adaları, Balkanlar ve İberik Yarımadası gibi çok geniş bir dağılım haritasına sahiptir.ABSTRACT This thesis focuses on the anthropomorphic pots recovered from the three major Bronze Age sites of the İzmir region: Liman Tepe, Bakla Tepe, and Kocabaş Tepe. These relief decorated pots, which are mainly represented by fragments, are described in detail in reference to shapes, fabric, decoration, and manufacturing techniques. Because similar pots are found in a large geographical area that covers much of the Aegean, Anatolia, Mesopotamia, and the Balkans, the evidence iş used to reconstruct the ways how these artifacts were used and understand the nature of cultural interactions during this period. The results of this study imply that anthropomorphic pots were not the object of daily life, but of special artifacts with some kind of religious value, their presence in mortuary contexts is one of the indications of this assumption. The presence of similar anthropomorphic pots in a large geographical area demonstrate the extent of cultural interactions during this period and suggests that the cultures of these different regions shared a similar ideology in the way these distinctive pots were used. This conclusion is not surprising in view of the fact that the îzmir region was located ona very strategic location that tied the east with the west
Early Iron Age pottery from Van-Karagunduz cemetery
Full text linkSosyal Bilimler Enstitüsü, Arkeoloji Ana Bilim DalıVan Gölü çevresinde Erken Demir Çağı üzerine yapılan araştırmalar, bu süreci bize tanıtmanın dışında, yeterince aydınlatıcı olamamışlardır. Karagündüz Nekropolü'nde yapılan araştırmalarla Erken Demir Çağı kültürünü yansıtan verilere ulaşılmış olması açısından önem taşımaktadır. Nekropolün Erken Demir Çağı'na özgü çanak çömleği incelenerek Karagündüz'ün Van Gölü ve çevresindeki diğer nekropollerle olan ilişkileri saptanarak, bu çağa ait karanlıkta kalan bazı noktalar aydınlatılmaya çalışılmıştır. Bu amaçla incelenen çanak çömlek, mezarların bütünlüğünü bozmamak amacıyla tek tek ele alınmış ve sistematik bir şekilde sınıflandırılmıştır. Elde edilen verilerle, bu nekropolün Erken Demir Çağın farklı aşamalarını yansıttığı ve kimi mezarların diğerlerine göre daha geç olup, merkezi Urartu Krallığı'nın otoritesi altoda toplanmadan önceki geçiş sürecini yansıttığı sonucuna ulaşılmıştır.This thesis focuses on the analysis of the Early Iron Age pottery recovered from the archaeological excavations carried out at the site of Karagündüz near Lake Van in eastern Anatolia The pottery assemblage derived from the cemetery was classified and described in detail in order to establish the chronological and cultural affiliation of the site in question. It is attempted to demonstrate in this thesis that the Early Iron Age Karagündüz cemetery belongs to the pre-Urartian period. The pottery of each grave in this cemetery was examined independently in order to obtain approximate dates for the particular assemblages. The comparisons of the Karagündüz pottery derived from each grave with those of other sites located in the Lake Van area from a stylistic perspective indicate mat the pottery assemblages of each grave represent the various stages of Early Iron Age. These vary from the earlier stages of Iron Age to the sequence that characterize the transition to the Urartian period. In light of the minimal number of evidence dating to the Early Iron Age or Proto- Urartian period, Karagündüz evidence compliments much to our understanding of this one of the most poorly understood periods of eastern Anatolian cultural history
Metal weapons from Karagündüz Necropol
Full text linkSosyal Bilimler Enstitüsü, Arkeoloji Ana Bilim DalıKazısı, 1992-1996 yıllan arasında gerçekleştirilen Karagündüz Nekropolü, Van Gölü Havzası'nda henüz yeni yeni tanımaya başladığımız bir dönem olan, Erken Demir Çağı'na tarihlendirilmektedir. Nekropolde yapılan kazı çalışmaları sonucunda, toplam 9 mezar incelenmiş olup, bu mezarlarda çok sayıda gömü, buna bağlı olarak ölü hediyeleri ve kişisel süs eşyaları ile törensel silahlar bulunmuştur. Bahsi geçen bu silahlar, çalışmamızın esas konusunu oluşturmuştur. Toplam 30 eserden oluşan ve tamamı demir madeninden yapılmış malzeme grubunun, biçim, işçilik ve karakteristik özelliklerine göre değerlendirilmesi sonucunda, tipolojik olarak; 1- hançerler, 2- bıçaklar, 3- mızrak ucu, 4- topuz başı ve 5- halka uçlu demir çubuklar olmak üzere 5 grup altında ele alınması uygun bulunmuştur. Kimyasal analizler, bu silahların, meteorik olmaktan çok, yerkabuğundan elde edilmiş demirden üretildiklerini göstermektedir. Bunun yanı sıra, yüksek dereceli ve yavaşça soğuyan bir ortamda, dövülerek meydana getirildikleri tespit edilmiştir. Karagündüz Nekropolü demir silahlan, biçim ve işçiliklerinden anlaşıldığı üzere, tam bir profesyonellik göstermemektedir. Bu durum, demir metalürjisinin ampirik sürecinin henüz devam etmekte olduğunu işaret etmektedir. Van Gölü Havzası'nın Erken Demir Çağı ve bölgedeki demir metalürjisinin gelişim sürecinin anlaşılmasında sağlayabileceğimiz en büyük aşama, hiç şüphesiz yapılacak yeni arkeolojik kazılar sayesinde olacaktır.This thesis focuses on the examination of the total of thirty iron artifacts that were recently found during the archaeological excavations at the Early Iron Age cemetery at Karagündüz in the Van region. The examination of these artifacts provides information on the earliest stages of the eastern Anatolian archaeology in the Early Iron Age,a which is one of the least understood periods of the region's cultural history. In this thesis, the total of nine graves and the thirty iron artifacts found in them were examined from a numerous perspectives, including the ways how these artifacts were manufactured and used. The iron artifacts were typologically divided into 5 classes: 1 -daggers, 2-knives, 3-spear head, 4-mace head, and 5-bars with circled endings. The low level of technology involved in their manufacture demonstrates that these artifacts were the products of craftsmen experiencing with metal working techniques. The chemical examinations of the iron samples from the selected artifacts indicates mat they were not manufactured from meteoric iron ores. Instead, they appears to have been produced in a high-temperature atmosphere under slowly cooling conditions. As a consequence, this thesis sheds new light on the development of iron technology in the Lake Van area. It is hoped that further excavations in the region will enhance our understanding of the rise of iron industry in Anatolia
The Early Transcaucasia potery of Van - Karagündüz Höyük
Full text linkSosyal Bilimler Enstitüsü, Arkeoloji Ana Bilim Dalı, Arkeoloji Bilim Dalı[Anstract Not Available
Asarlıktepe (Skamandria)
Full text linkSosyal Bilimler Enstitüsü, Arkeoloji Ana Bilim DalıSkamandria, Troas bölgesinde ismi bilinen fakat, yeri tam olarak saptanamayan küçük kentlerden biridir. Bu çalışmada, Ezine yakınlarındaki Asarlık Tepe üzerinde tespit ettiğimiz kalıntıların Skamandria kentine ait olabileceği, coğrafi ve arkeolojik verilerin ışığında ispatlanmaya çalışılmıştır. Antik kaynaklarda Skamandria ile ilgili çok kısıtlı bilgilerden kentin yerinin, Skamandros (Karamendres) çayına yakın olması ve ismini bu çaydan alması dışında bir bilgi edinilememektedir. Bölgede çalışan araştırmacılar da, antik kaynaklardaki bu bilgilere dayanarak kenti, Skamandros çayına yakın antik yerleşimlerde lokalize etmişlerdir. Fakat, bizim de araştırmalarımızda tespit ettiğimiz gibi, bölgede yapılan her yeni araştırma Skamandria'nın yerinin değişmesine neden olmuştur. Üzerinde çalıştığımız Asarlık Tepe gerek konumu, gerekse arkeolojik buluntularıyla, daha önce Skamandria olarak lokalize edilen diğer yerleşim yerlerinin hepsinden daha çok kritere sahiptir. Şimdiye kadar tespiti yapılmamış olan bu tepe üzerindeki kalıntılardan, kentin, Troas'daki diğer küçük antik yerleşimlerin tüm özelliklerini taşıdığı gibi, bölgenin genel iskan tarihiyle de uyum içinde olduğu anlaşılmaktadır.This thesis focuses the localization of the ancient site of Skamandria. By utilizing archaeological, cpigraphic, and literary evidence, I attempt to demonstrate that the ruins found at Asarlık Tepe near the town of Ezine was the site of Skamandria mentioned in ancient written sources. Previously Skamandria was located elsewhere in Troas near the Skamandros stream (Karamendres). But this thesis argues that previous localization studies was wrong, and recent archaeological evidence present in this thesis points to the direction that Asarhk Tepe Was the site of Skamandria. The archaeological evidence derived from the surface studies provides useful information about the chronological affiliations of the site. This evidence reconciles whit the evidence provided by the literary evidence. Therefore, this thesis re-locates Skamandria whit Asarhk Tepe
Bead findings of Van Karagündüz and Altıntepe Necropoles
Full text linkSosyal Bilimler Enstitüsü, Arkeoloji Ana Bilim DalıÖZET Urartu, Van pölü-havzası merkez olmak üzere Doğu Anadolu'da MÖ. DC. yüzyılın ortalarında kurulmuş görkemli bir uygarlıktır. Ancak bölgede birçok arkeolojik araştırma gerçekleştirilmiş olmasına rağmen, Urartu'nun kökeni konusunda bilinenler yok denecek kadar azdır. Buna karşılık Assur kral yıllıklarında, MÖ. XIII. yüzyılın ortalarından beri Doğu Anadolu'da yasayan bir takım kabilelerden söz edilmektedir. Ayrıca bölgedeki MÖ. II. bin yıla ve I. bin yılın başlarına ilişkin mezarlıklardan edinilen verilerin ışığında ekonomileri daha çok pastoralizme dayalı, göçebe bir toplumun varlığı bilinmektedir. Söz konusu dönem Erken Demir Çağ olarak adlandırılmaktadır. Bu dönemi en iyi temsil eden mezarlıklardan biri de Karagündüz Nekropolüdür. Karagündüz ve bir Urartu nekropolü olan Altıntepe'nin boncuk buluntuları ayrı ayrı sınıflandırılarak malzemeleri ve malzemeye bağlı teknikleri incelenmiştir. Yapılan inceleme ve karşılaştırmalar, Karagündüz boncuklarının, Altıntepe'nin boncuklanyla gerek malzeme, form ve gerekse yapım teknikleri açısından benzerlikleri ile materyal kültüründe devamlılığın sürdüğünü ortaya koymaktadır. Ayrıca her iki nekropolün boncuk buluntularının, Kuzey ve Batı İran ile Azerbeycan ve Ermenistan'daki çağdaşlarıyla yerel bir takım özellik ve farklılıkların dışında bir kültür birliği gösterdiği anlaşılmıştır.ABSTRACT This masters thesis concentrates on the analysis of a group of beads that were recovered from the Iron Age cemeteries at the sites of Karagündüz and Altmtepe near Lake Van in eastern Anatolia. This study is important as the Karagündüz cemetery dates to the earlier stages of the Iron Age, while Altintepe is an Urartian site. Thus, the bead evidence can be used to shed new light on the so-called proto-Urartian period. The mortuary evidence, in which the beads were found, is utilized to demonstrate that the roots of Urartian culture can be sought within the Lake Van area. The bead assemblage was analyzed from a multiple perspective that, including manufacturing techniques, consumption, and typology. The beads are classified into different categories based on the material used (e.g. stone, glass, seashell). The results of the analysis contributes much to our understanding of the cultural history of the Early Iron Age in eastern Anatolia. A cultural continuation is observed in the bead assemblages of Karagündüz and Altintepe, the former representing the earlier stages of the Iron Age. In this sense, it can be stated that Karagündüz cemetery belonged to pastoral groups with chiefs, while Altintepe cemetery was used by Urartian elites of later times
Doğu Anadolu Geç Demir Çağ merkezleri
Full text linkBu tezin, veri tabanı üzerinden yayınlanma izni bulunmamaktadır. Yayınlanma izni olmayan tezlerin basılı kopyalarına Üniversite kütüphaneniz aracılığıyla (TÜBESS üzerinden) erişebilirsiniz.Sosyal Bilimler Enstitüsü, Arkeoloji Ana Bilim DalıÖZET Doğu Anadolu'da Urartu Krallığı'nın tarih sahnesinden silinmesinden (M.Ö. 6.yy sonu) bir sûre sonra bölge, İran'dan gelen Akhaimenid sülalesi tarafindan istila edilir. Doğu Anadolu'da yapılan arkeolojik kazalarda ele geçen malzemeye göre; Geç Demir Çağ olarak bilinen dönem kendini polikrom veya monokrom boyalı genellikle "Triangle ware" tarzında bezemeli çanak çömlek parçalan ile temsil eder. Yapılan çalışmalar sonucunda, Doğu Anadolu'da bu tarz malzemenin bir kısmı Erzincan/Alnntepe, ElazığTîmikuşağı (her iki merkezde de çanak çömlek parçaları dışında bu döneme ait mimari kalıntılar bulunmuştur), Van/Karagündüz, Van Kalesi Höyûğü'nde stratigrafîk düzen içinde ele geçirilmiştir. Bu merkezler dışında, bu döneme ait malzeme; Bayburt/Büyüktepe, Erzmcan/Cimintepe n, Van/Çavuştepe, Van/Eski Norgüh, Erzincan/Kaleciktepe, Malatya/Köşekerbaba, Erzurum/Sos Höyük, Diyarbakır/ Üçtepe, Van Kalesi ve Van/Zivistan'da düzensiz bir stratigrafi içinde ele geçirilmiştir. uıABSTRACT Within a short period after the Kingdom of Urartu in the Eastern Anatolia disappears (end of the 6th century B.C.) the region is invaded by the Akhaimenid Dynsty coming from Iran.According the materials obtained in the archaeological excavations made in the Eastern Anatolia, the period that is known as the Late Iron Age is represented by the pieces of crockery ornamented in the style of "Triangle ware" with polychromaük ör monochromatik dyes. As a result of the studies made, some part of the material of this style was obtained at Erzincan/Altintepe, ElazığVİmikuşağı (Architectural ruins related to this period except for the pieces of crockery were found in the both centers), Van / Karagündüz, the Van Kalesi Höyüğü in a stratigraphic order. Except for these centers, the material belonging to this period was obtained at Bayburt / Büyüktepe, Erzincan / Cimintepe II, Van / Çavuştepe, Van / Eski Norgüh, Erzincan / Kaleciktepe, Malatya / Köşkerbaba, Erzurum / Sos Höyük, Diyarbakır / Üçtepe, Van Kalesi and Van / Zivistan in an irregular stratigraphy. i
Going Beyond Counting First Authors in Author Co-citation Analysis
Full text linkThe present study examines one of the fundamental aspects of author co-citation analysis (ACA) - the way co-citation
counts are defined. Co-citation counting provides the data on which all subsequent statistical analyses and mappings
are based, and we compare ACA results based on two different types of co-citation counting - the traditional type that
only counts the first one among a cited work's authors on the one hand and a non-traditional type that takes into
account the first 5 authors of a cited work on the other hand. Results indicate that the picture produced through this non-traditional author co-citation counting contains more coherent author groups and is therefore considerably clearer. However, this picture represents fewer specialties in the research field being studied than that produced through the traditional first-author co-citation counting when the same number of top-ranked authors is selected and analyzed. Reasons for these effects are discussed
Variations on the Author
Full text link“Variations on the Author” discusses two of Eduardo Coutinho’s recent films (Um Dia na Vida, from 2010, and Últimas Conversas, posthumously released in 2015) and their contribution to the general question of documentary authorship. The director’s filmography is characterized by a consistent yet self-effacing form of authorial self-inscription: Coutinho often features as an interviewer that rather than express opinions propels discourses; an interviewer that is good at listening. This mode of self-inscription characterizes him as an author who is not expressive but who is nonetheless markedly present on the screen. In Um Dia na Vida, however, Coutinho is completely absent form the image, while Últimas Conversas, on the contrary, includes a confessional prologue that moves the director from the margins to the center of his films. This article examines the ways in which these works stand out in the filmography of a director who offers new insights into the notion of cinematic authorship
- …
