1,720,971 research outputs found
Going Beyond Counting First Authors in Author Co-citation Analysis
Full text linkThe present study examines one of the fundamental aspects of author co-citation analysis (ACA) - the way co-citation
counts are defined. Co-citation counting provides the data on which all subsequent statistical analyses and mappings
are based, and we compare ACA results based on two different types of co-citation counting - the traditional type that
only counts the first one among a cited work's authors on the one hand and a non-traditional type that takes into
account the first 5 authors of a cited work on the other hand. Results indicate that the picture produced through this non-traditional author co-citation counting contains more coherent author groups and is therefore considerably clearer. However, this picture represents fewer specialties in the research field being studied than that produced through the traditional first-author co-citation counting when the same number of top-ranked authors is selected and analyzed. Reasons for these effects are discussed
Variations on the Author
Full text link“Variations on the Author” discusses two of Eduardo Coutinho’s recent films (Um Dia na Vida, from 2010, and Últimas Conversas, posthumously released in 2015) and their contribution to the general question of documentary authorship. The director’s filmography is characterized by a consistent yet self-effacing form of authorial self-inscription: Coutinho often features as an interviewer that rather than express opinions propels discourses; an interviewer that is good at listening. This mode of self-inscription characterizes him as an author who is not expressive but who is nonetheless markedly present on the screen. In Um Dia na Vida, however, Coutinho is completely absent form the image, while Últimas Conversas, on the contrary, includes a confessional prologue that moves the director from the margins to the center of his films. This article examines the ways in which these works stand out in the filmography of a director who offers new insights into the notion of cinematic authorship
Appropriate Similarity Measures for Author Cocitation Analysis
Full text linkWe provide a number of new insights into the methodological discussion about author cocitation analysis. We first argue that the use of the Pearson correlation for measuring the similarity between authors’ cocitation profiles is not very satisfactory. We then discuss what kind of similarity measures may be used as an alternative to the Pearson correlation. We consider three similarity measures in particular. One is the well-known cosine. The other two similarity measures have not been used before in the bibliometric literature. Finally, we show by means of an example that our findings have a high practical relevance.information science;Pearson correlation;cosine;similarity measure;author cocitation analysis
Dispelling the Myths Behind First-author Citation Counts
Full text linkWe conducted a full-scale evaluative citation analysis study of scholars in the XML research field to explore just how different from each other author rankings resulting from different citation counting methods actually are, and to demonstrate the capability of emerging data and tools on the Web in supporting more realistic citation counting methods. Our results contest some common arguments for the continued
use of first-author citation counts in the evaluation of scholars, such as high correlations between author rankings by first-author citation counts and other citation
counting methods, and high costs of using more realistic citation counting methods that are not well-supported by the ISI databases. It is argued that increasingly available digital full text research papers make it possible for citation analysis studies to go beyond what the ISI databases have directly supported and to employ more
sophisticated methods
'n Ondersoek na bloedplaatjiefunksie met spesiale verwysing na die invloed van weefselekstrakte
No full textAfrikaans: Bloedplaatjies speel 'n sleutelrol by hemostase en intravas=
kulêre, veral arteriële, stolling. Normaalweg kleef plaatjies
nie aan die endoteelvoering van bloedvate nie, maar is belang=
rik vir die instandhouding van hierdie sellaag. Sodra die
onderliggende basaalmembraan en kollageen ontbloot word, word
'n reeks beskermingsreaksies ontketen:
Plaatjies kleef aan kollageen, met daaropvolgende eksplo=
siewe vrylating van endogene adenosiendifosfaat (ADP) uit
plaatjiegranules. Dit lei tot die vorming van 'n losse
plaatjieprop as primêre hemostatiese meganisme. Die
gelyktydige aktivering van bloedstolling, versnel deur
plaatjie-inhoud, lei tot onomkeerbare trornbien-geïndu="
seerde plaatjieklomping en fibrien-versterkte stolselkonsolidasie.
Trombose kan gesien word as 'n skadelike variant van hemo=
stase, gekenmerk deur 'n meer volledige verloop van hierdie
proses en veral deur obstruksie van bloedvloei. Intravasku=
lêre murale trombose op areas van bloedvatwandbesering en
inkorporasie van die trombus in die arteriële intima-laag
speel 'n belangrike rol by die vroeë sowel as laat stadia
van die patogenese van aterosklerose. Die aterosklerotiese
plaket met sy growwe, gebreekte en soms verkalkte oppervlak,
dien dan as grondslag vir verdere trombose en ook plaatjietrombo-embolisme, wat as In belangrike komplikasie van hierdie
ernstige degeneratiewe siektetoestand beskou word.
In die lig van die feit dat die plaatjie-kollageen interaksie
van kardinale belang is by intravaskulêre trombose en selfs
aterosklerose, is die invloed van arteriële bloedvatlae op
plaatjieklomping verder ondersoek.
Ekstrakte berei van Achilles-tendon, aorta-media en aortaintima
is verstel tot gelykwaardige proteieninhoud (as indeks
van konsentrasie) en die klompingsdoeltreffendheid van die
ekstrakte in 'n EEL-klompingsmeter, as verandering in optiese
digtheid van plaatjieryk-plasma (PRP) bepaal. Geen kwanti=
tatiewe verskille in die klompingsaktiwiteit van Achillestendon
en aorta-media is aangetoon nie, terwyl die intimaekstrak
as klompingsinduseerder onaktief was. Met behulp van
die ensiem kollagenase is bewys dat die media se klompings=
aktiwiteit spesifiek kollageen-afhanklik was.Dat arteriële intima nie oor klompingsaktiwiteit beskik het
nie, was verrassend aangesien hierdie laag kollageen sowel
as basaalm~mbraan bevat. Preinkubasie van kollageen met
intima, en ook ADP met intima, het hierdie induseerders se
aggregasievermoë geinhibeer. In intima was daar dus 'n in=
hibitor van plaatjieklomping aanwesig. Met voldoende konsen=
trasies van intima-ekstrak kon ADP-geinduseerde klomping totaal geinhibeer word, terwyl dié van kollageen slegs tot
maksimum 80% opgehef kon word. Die geaardheid van hierdie
inhibitor is verder ondersoek.
Met papier kromatografiese analise van die intima-ekstrak
kon geen adenosien, die belangrikste fisiologiese inhibitor
van p1aatjie-k10mping, aangetoon word nie.
Proewe waar die intima-ekstrak en ADP saam geïnkubeer is en
deelvolumes van die mengsel daarna papier-kromatografies en
met hoë-spanning elektroforese, geskei is, het In tydafhanklike
sekwensië1e afbraak van ADP na adenosienmonofosfaat (AMP), ade=
nosien, inosien en hipoxantien, getoon. Dit is bekend dat
ADP op vergelykbare wyse deur 'n p1asma-ensiemste1se1 afge=
breek kan word. Die twee stelsels verskil skynbaar: In
teenstelling met die plasma-stelsel het intima-geïnduseerde
ADP afbraak gelei tot hoër AMP-vlakke en vertraagde vorming
van hipoxantien. Inhibisie van ADP-geïnduseerde klomping
was dan die gevolg van ADP afbraak deur intima en die vraag
het ontstaan of inhibisie van kollageen-geïnduseerde klomping
ook aan ADP-afbraak gekoppel kon word. Opeenvolgende toevoeging van eers intima-e~rak en daarna
kollageen by PRP het inhibisie van soortgelyke orde teweeg=
gebring as wanneer intima en kollageen voorafgemeng en dan
by PRP gevoeg is. Adrenalien en trombien, induseerders met
klompingsvermoë wat, soos kollageen, ook deels op vrylating. van plaatjie-ADP berus, het met intima 'n soortgelyke inhibisiedie
patroon gewys. Hierdie inhibisie verskil van~patroon waarop
adenosien plaatjieklomping teenhou.
Die resultaat van hierdie proewe dui daarop dat die kinetika
van ADP-afbraak deur die intima-ekstrak (in teenstelling met
dié van plasma) van so 'n aard is dat dit in staat is om
endogene ADP, vanaf die vrylatingsreaksie, te vernietig
voordat hierdie ADP plaatjieklomping kan induseer.
Dat kollageen-geïnduseerde klomping tot In maksimum van on=
geveer 80% geïnhibeer kan word, is 'n aanduiding dat hierdie
klomping uit verskeie fases bestaan. Na 'n latente periode,
die lengte waarvan verband hou met die kollageen-konsentrasie,
vind die klompingsfase plaas. Hierdie fase berus grotendeels
·(ongeveer 80% van die totaal) op die effek van ADP losgelaat
uit plaatjie-granules, en kan deur die intima-ekstrak opge=
die
hef word. Die kleiner komponent vanAklompingsfase (ongeveer
20% van die totaal) kan nie deur ADP-afbraak inhibeer word
nie en is dus waarskynlik aan 'n direkte kollageen-effek toe
te skryf. Die hipotese word gestel dat intima 'n belangrike rol mag speel
by die bepaling van die uiteindelike grootte van die plaatjieaggregaat
wat op In bloedvatbesering volg. Wanneer die be=
sering omvangryk is met prominente kollageen-geïnduseerde plaatjieklomping en kontak-aktivering van die stollingsmeganisme,
sal bovermelde ADP-afbraak deur intima die hemostatiese reak~
sie waarskynlik min beïnvloed. By die geringe slytasie-trauma
waaraan die bloedvatendoteel voortdurend blootgestel is, sal
hemostase deur hierdie ADP-afbraak moontlik effektief tot
klewing en minimale klomping beperk word. ADP-onafhanklike
kollageen-geïnduseerde klomping sou dan genoegsaam kon wees
om aan die benodigdhede van die helingsproses te voldoen sonder
dat die bykomstige skadelike komplikasies van trombose en em=
bolisme uitgelok word.
Dit sou belangwekkend wees indien vroeë ateroom met verminderde
of vertraagde intimale ADP-afbraak geassosieerd is. Minimale
trauma sal dan tot meer.uitgesproke klomping, groter aggregate
en moontlik trombose lei. Inkorporasie van hierdie plaatjie=
trombi in die arteriële wand sal dan die aterosklerotiese
plaket en sy bekende patologiese implikasies tot gevolg hê.
In voorlopige steekproewe waar gesonde en ateromateuse intimaekstrakte
met ADP geïnkubeer is, kon 'n verskil in ADP-half=
leeftyd nie aangetoon word nie. Die eksperimentele model
behoort egter verder uitgebou en die probleem uitvoerig onder=
soek te word
Radionuclide cisternography: imaging and study of the cerebrospinal fluid circulation
No full textEnglish: English: Radionuclide cisternography performed in 200 selected patients
with neurological disease has proved to be a simple and relatively safe procedure, v,rithminimal disturbing side effects,
which can provide useful information about cerebrospinal fluid
(eSF) flow and dynamics.
Following the subarachnoid or ventricular injection of an appropiate radiopharmaceutical, the tracer flows with the eSF
and demonstrates the pathways of circulation under normal and
abnormal conditions with virtually no disruption of the existing eSF physiology.
The eventual distribution of the tracer is complex. The range
of normal varies from rapid ascent with early absorption of the
radiopharmaceutical to slower ascent and absorption, frequently
with laterilization of flow to one or other side intracranially
and occasionally with transient ventricular reflux.
In pathological states the cisternographic picture varies ac=
cation (or lack of it) of the ventricles with the subarachnoid
cording to the underlying disease. It may lack the ability to
establish the precise anatomical features available from air
encephalography. However ventricular dilatation, the communispace, and the delay or lack of absorption are only satisfactorily demonstrated by radionuclide cisternography. Repeated
examinations may be readily performed to show progression of
the disease or the results of surgical treatment.
The abnormal flow pattern in patients with normal pressure
hydrocephalus proved to be the most important criterion in
their selection for extracranial neurosurgical eSF shunting.
When properly selected, these patients often respond to surgical treatment. The routine use of radionuclide cisternography in the examination of patients with suspected presenile
dementia and compensated hydrocephalus results in a low yield
of operable patients. When operation is contraindicated
conservative management of the patient is then instituted
and unnecessary surgical intervention avoided.
Radionuclide cisternography gained wide acceptance in the
evaluation of shunt patency. The test is fast and safe in
the presence of extracranial diversionary eSF shunts. The
rapid flow into the cerebral ventricles and the fast disappearance of the radioactive tracer, as well as the relative
size of the ventricular system, are valuable indexes for the
determination of patency and efficaccy of the shunt. Another
important use of radionuclide cisternography is the investigation of eSF leaks and eSF spinal flow obstruction. It may
demonstrate the existence and site of eSF leakage or block
and offer valuable assistance to the neurosurgeon.
Radionuclide cisternographic images are usually interpreted
subjectively on the basis of abnormal regional and temporal
concentrations of radiopharmaceuticals in the eSF space. The
evaluation of images can be improved by the use of quantitative computerized digital scanning, increasing the sensitivity and value of the measurements.
The further extension of these studies involving abnormalities of cerebrospinal fluid dynamics would seem worthwhile,
and the value of the methods described in this thesis and their
limitations, remain a potential and challenging field for
further exploration.Afrikaans: Radionuklied-sisternografie is by 200 geselekteerde pasiënte
met neurologiese aandoenings uitgevoer. Dit is gevind om 'n
eenvoudige en veilige ondersoekprosedure te wees - 'n tegniek
met minimale komplikasies, wat nuttige inligting betreffende
serebrospinale vloeistof (S.S.V.)-vloei en ~dinamika verskaf.
Na die subaragnoiedale of ventrikulêre inspuiting van 'n geskikte radiofarmaseutiese materiaal, volg die merker die
S.S.V.-vloeibaan. Sonder versteuring van S.S.V.-fisiologie
kan die vloeipatroon by normale of abnormale toestande dan bestudeer word. Die uiteindelike verspreiding van die radioaktiewe
merker word bepaal deur komplekse faktore sekondêr
tot die patologiese en patofisiologiese aard van die besondere siektetoestand.
Die normale patroon van isotoopvloei na spinale inspuiting
wissel van persoon tot persoon. Daar mag vinnige styging
van merker met verspreiding oor die serebrale hemisfere, en
snelle absorpsie wees, of relatief vertraagde vloei en
absorpsie - selfs met 'n mate van intrakraniale isotoop-lateralisering. Soms word kortstondige ventrikulêre refluksvulling
selfs opgemerk.
Die skerpomlynde anatomiese afbeelding van S.S.V.-ruimtes by
lugenkefalografie verkry, ontbreek kwalitatief by radionukliedsisternografie.
Andersynds word ventrikulêre uitsetting met
refluks, S.S.V.-verbindings tussen die ventrikels en die subaragnoiedale ruimte as geheel, asook vertraagde of gebrekkige S.S.V.-absorpsie slegs met sisternografie bevredigend gedemonstreer. Herhaalde ondersoeke kan voorts uitgevoer word
om die verloop van 'n siektetoestand of die gevolg van chirurgiese behandeling te beoordeel.
Die abnormale S.S.V.-vloeipatroon kenmerkend van normale drukhidrokefalus,
was een van die nuttigste kliniese toepassings
van sisternografie - veral by die sorgvuldige selektering van
pasiënte geskik vir ekstrakraniale neuro-chirurgiese aftakkingsprosedures. Hierdie terapeutiese ingreep lei dan dikwels tot
omkering van die siekteproses en verbetering van simptome. Alhoewel die roetine gebruik van radionuklied-sisternografie by
die ondersoek van vermoedelike preseniele demensie en gekompenseerde hidrokefalus gelei het tot 'n lae opbrengs van pasiënte geskik vir vermelde operasie, is 'n negatiewe bevinding tog nuttige bevestiging dat konserwatiewe terapie ingestel
en chirurgiese ingrepe vermy moet word.
Radionuklied-sisternografie is ook van groot waarde by die
doeltreffendheidsbeoordeling van aftakkingsprosedures. So
'n ondersoek kan vinnig en veilig uitgevoer word deur isotoop in die ventrikel te plaas. Die opruimingsnelheid vanuit
die serebrale ventrikels, asook die relatiewe grootte van
die ventrikulêre sisteem is waardevolle aanduidings van die
doeltreffendheid van die ekstrakraniale aftakking.
Ander waardevolle gebruike van radionuklied-sisternografie
sluit in die ondersoek van S.S.V.-lekkasie en obstruksie van spinale S.S.V.-vloei. Dit het unieke waarde by die presiese
anatomiese lokalisering van areas van S.S.V.-lekkasie.
Die nut van sisternografie, op die basis van subjektiewe beoordeling van abnormale vloeipatrone of regionale konsentrasie van radio-farmaseutiese stowwe in die S.S.V.-ruimte, kan
aangevul word deur gebruik te maak van kwantitatiewe gerekenariseerde digitale flikkergrafie.
Die verdere uitbreiding van hierdie studies waardeur abnormaliteite van S.S.V.-vloei atrournaties beoordeel word, bied
vele toekomsmoontlikhede op die gebied van kliniese gebruik
en navorsing
koamabayili/VECTRON-author-checklist: VECTRON author checklist
No full textWe have done our best to complete the author checklist relating to the use of animals in the hut study. Note that the objective for the hut study was to evaluate the IRS treatment applications for residual efficacy against Anopheles mosquitoes, including the local An. coluzzii mosquito population. Cows were only used to attract mosquitoes into the huts and no tests were carried out directly on the cows. The author checklist is intended for use with studies where experiments are carried out on animals, which is why we have had such difficulty in completing this for the hut study, as many of the questions do not relate to how the cows were used
Author-wise bibliometric analysis based on entropy.
No full textAuthor-wise bibliometric analysis based on entropy.</p
- …
