1,720,982 research outputs found
Going Beyond Counting First Authors in Author Co-citation Analysis
Full text linkThe present study examines one of the fundamental aspects of author co-citation analysis (ACA) - the way co-citation
counts are defined. Co-citation counting provides the data on which all subsequent statistical analyses and mappings
are based, and we compare ACA results based on two different types of co-citation counting - the traditional type that
only counts the first one among a cited work's authors on the one hand and a non-traditional type that takes into
account the first 5 authors of a cited work on the other hand. Results indicate that the picture produced through this non-traditional author co-citation counting contains more coherent author groups and is therefore considerably clearer. However, this picture represents fewer specialties in the research field being studied than that produced through the traditional first-author co-citation counting when the same number of top-ranked authors is selected and analyzed. Reasons for these effects are discussed
Variations on the Author
Full text link“Variations on the Author” discusses two of Eduardo Coutinho’s recent films (Um Dia na Vida, from 2010, and Últimas Conversas, posthumously released in 2015) and their contribution to the general question of documentary authorship. The director’s filmography is characterized by a consistent yet self-effacing form of authorial self-inscription: Coutinho often features as an interviewer that rather than express opinions propels discourses; an interviewer that is good at listening. This mode of self-inscription characterizes him as an author who is not expressive but who is nonetheless markedly present on the screen. In Um Dia na Vida, however, Coutinho is completely absent form the image, while Últimas Conversas, on the contrary, includes a confessional prologue that moves the director from the margins to the center of his films. This article examines the ways in which these works stand out in the filmography of a director who offers new insights into the notion of cinematic authorship
Appropriate Similarity Measures for Author Cocitation Analysis
Full text linkWe provide a number of new insights into the methodological discussion about author cocitation analysis. We first argue that the use of the Pearson correlation for measuring the similarity between authors’ cocitation profiles is not very satisfactory. We then discuss what kind of similarity measures may be used as an alternative to the Pearson correlation. We consider three similarity measures in particular. One is the well-known cosine. The other two similarity measures have not been used before in the bibliometric literature. Finally, we show by means of an example that our findings have a high practical relevance.information science;Pearson correlation;cosine;similarity measure;author cocitation analysis
Dispelling the Myths Behind First-author Citation Counts
Full text linkWe conducted a full-scale evaluative citation analysis study of scholars in the XML research field to explore just how different from each other author rankings resulting from different citation counting methods actually are, and to demonstrate the capability of emerging data and tools on the Web in supporting more realistic citation counting methods. Our results contest some common arguments for the continued
use of first-author citation counts in the evaluation of scholars, such as high correlations between author rankings by first-author citation counts and other citation
counting methods, and high costs of using more realistic citation counting methods that are not well-supported by the ISI databases. It is argued that increasingly available digital full text research papers make it possible for citation analysis studies to go beyond what the ISI databases have directly supported and to employ more
sophisticated methods
De hel van de Witte Duivels, oftewel een onderzoek naar satire in pamfletten uit 1672 over de moord op Johan en Cornelis de Witt binnen het thema van het hiernamaals
No full text1672 was een memorabel jaar voor Nederland. Niet op een goede manier. Het jaar staat bekend als het rampjaar: de Republiek werd aangevallen door drie grote machthebbers en het volk was onrustig. Zo onrustig, dat de twee regenten Johan en Cornelis de Witt publiekelijk vermoord werden. Daarbij was de pamfletproductie hoger dan ooit. In deze scriptie wordt onderzocht welke rol humor speelt in Nederlandstalige pamfletten over de moord op Johan en Cornelis binnen het thema van het hiernamaals
Humor in een jaar van rampspoed
No full textIn deze scriptie zijn humoristische kluchtspelen onderzocht die in de Amsterdamse Schouwburg opgevoerd werden tijdens één van de grootste catastrofes uit de Nederlandse geschiedenis: het Rampjaar 1672. Het lijkt een casus vol contrasten. Met als uitersten aan de ene kant de diepe ellende van de oorlog en als andere uiterste het kluchtige amusement dat ondertussen in de Amsterdamse Schouwburg verzorgd werd om het publiek te vermaken. Deze schrijnende tegenstelling tussen tragiek en entertainment roept de vraag op waardoor de humor gedurende deze crisis gekenmerkt werd: welke humoristische thema’s en procedés treffen we aan in het kluchtenrepertoire dat tijdens het Rampjaar werd opgevoerd? Is er een samenhang tussen de historische werkelijkheid van 1672 en de humoristische werking van de in dat jaar opgevoerde kluchten, of is er in deze tijd van kommer en kwel vooral behoefte aan een bevrijdende lach die juist even niet aan de actuele brandhaarden deed denken
Samuel van Hoogstraten: een man van de penseel en de pen
No full textSamuel van Hoogstraten (1627-1678) is een bekende schilder en schrijver uit de Nederlandse Gouden Eeuw. Hij heeft een kunsttheorie over schilderen geschreven die de Inleyding tot de hooge schoole der Schilderkonst (1678) heet. In deze theorie legitimeert hij schilderen als een vorm van kunst. Hij doet dat door schilderen in te passen in de principes voor de klassieke retorica. Veel onderzoek richt zich op dit boek en op de bijzondere schilderijen van Van Hoogstraten. Naast dat Van Hoogstraten schreef over schildertechniek en schilderen als kunst, schreef hij ook fictie. Er is nog geen onderzoek geweest dat zich richt op Van Hoogstraten als schrijver in het algemeen, en daar wilde ik mij op richten. De onderzoeksvraag voor deze scriptie is: wat zijn de poëticale opvattingen van Samuel van Hoogstraten zoals die naar voren komen in zijn literaire werk en hoe plaatst dit hem binnen de literaire traditie van de zeventiende eeuw? Dit onderzoek gebruikt daarbij de schildertheorie als richtlijn voor het onderzoeken van Van Hoogstratens literatuur. Bij het bestuderen van Inleyding aan de hand van het onderzoek dat T. Weststeijn deed in 2005, komen er acht hoofdaspecten naar voren. Deze hoofdaspecten zijn de richtlijn geweest voor het idee van Van Hoogstraten over kunst: welk idee komt naar voren in Van Hoogstratens literatuur en wat zegt dat over zijn poëtica? Uit het onderzoek komt naar voren dat Van Hoogstratens mening over kunst perfect past binnen de klassieke literaire traditie van de Nederlandse Gouden Eeuw: hij gebruikt veel klassieke kennis (filosofie, verwijzingen) en combineert het met zijn eigen ervaringen. Ook komt uit zijn literatuur naar voren dat hij bewust bezig was met het gebruiken van self-fashioning als strategie om duidelijk te maken dat hij geschikt was om een schrijver te zijn, en hij uit duidelijk zijn interesse in illusie
Huichelen met Tartuffe in de Republiek. Een onderzoek naar de Nederlandstalige edities van Molières Le Tartuffe, ou l'Imposteur (1669) in de zeventiende en achttiende eeuw
No full textIn de zeventiende en achttiende eeuw verschenen er vijf Nederlandstalige edities van Molières Le Tartuffe, ou l’Imposteur (1669): de vertalingen Tartuffe, of De huichelaar (1777) van Bruno Zweerts en De huigchelaar (1789) van Johannes Nomsz, de bewerkingen Steyloor, of De schijnheylige bedrieger (1674) van Pieter Schaak en Tertuffe, of de schynheilige
bedrieger (1733) van Jacob van Ryndorp en de vrije bewerking De schynheilige (1686) van Pieter de la Croix. In dit onderzoek staan deze toneelstukken centraal. Er is gekeken naar de manier waarop Le Tartuffe in de zeventiende en achttiende eeuw naar het Nederlands is overgezet en naar de manier waarop de toneelstukken in deze periode zijn uitgegeven. Hierbij is gebruik gemaakt van theorieën over intertekstualiteit, het analyse-instrument van Paul Claes voor het beschrijven van intertekstuele transformaties en de theorie van Gérard Genette over parateksten
- …
