4,046 research outputs found
About art of word in "Potrójny z Plauta" by Piotr Ciekliński (selected problems)
No full textThe article deals with the question of the language and the style of drama Potrójny z Plauta by Piotr Ciekliński.
The author of the treatise emphasized the most important components creating the artistic structure of the work, especially regional elements which are so essential for the writings of old literature
About art of word in "Potrójny z Plauta" by Piotr Ciekliński (selected problems)
No full textThe article deals with the question of the language and the style of drama Potrójny
z Plauta by Piotr Ciekliński.
The author of the treatise emphasized the most important components creating the artistic
structure of the work, especially regional elements which are so essential for the writings of
old literature.Zadanie pt. „Digitalizacja i udostępnienie w Cyfrowym Repozytorium Uniwersytetu Łódzkiego kolekcji czasopism naukowych wydawanych przez Uniwersytet Łódzki” nr 885/P-DUN/2014 zostało dofinansowane ze środków MNiSW w ramach działalności upowszechniającej naukę
Władza — etyka — egzystencja (uwagi o powieści Piotra Aleszkowskiego „Twierdza”)
No full textUsing metaphorical connotations terms functioning within postcolonial theory, the author analyzes mechanisms ruling the world of the novel Fortress (Крепость) by Piotr Aleshkovsky.Using metaphorical connotations terms functioning within postcolonial theory, the author analyzes mechanisms ruling the world of the novel Fortress (Крепость) by Piotr Aleshkovsky
With the Left Hand. Polish Theoreticians of Concrete Poetry as Concrete Poets (Józef Bujnowski, Tadeusz Sławek, Piotr Rypson)
No full textFor an abstract in Polish, scroll down.Piotr BogaleckiDepartment of Comparative LiteratureInstitute of Polish LiteratureUniversity of Silesia in Katowice
With the Left Hand. Polish Theoreticians of Concrete Poetry as Concrete Poets (Józef Bujnowski, Tadeusz Sławek, Piotr Rypson)
Abstract: The present article, inscribing itself into the field of literary anthropology (as projected by Danuta Ulicka) and attempting at a neo-avant-guard re-interpretation of Polish post-war poetry (inspired chiefly by H. Foster's propositions), is dedicated to the oeuvre of three notable scholars of concrete poetry in Poland. Even though the theoretical propositions put forth by Józef Bujnowski (especially those presented in 1970s), Tadeusz Sławek (1980s) and Piotr Rypson (1990s) would determine the directions of the reception of concrete poetry over three subsequent decades, their intermedial, visual and auditory poetic experiments either remain unknown or have been forgotten. Bringing them back to the forefront of the academic attention and subjecting them to an analysis, the author of this article argues that taking such text into account in the diachronic study of the Polish literary culture does not only enrich the existing narratives oscillating around Polish concrete poetry and allow their reinterpretation, but also makes visible a number of research problems, of which the most important are related to the role played by authors who simultaneously are involved in literary scholarship and in writing, especially in the context of the neo-avant-guard shift of the borders between institutionalized scholarship and art.Keywords: concrete poetry, essayist literary scholarship, limits of art, limits of scholarship
Piotr BogaleckiKatedra Literatury PorównawczejInstytut Nauk o Literaturze PolskiejUniwersytet Śląski w KatowicachLewą ręką. Polscy teoretycy poezji konkretnej jako konkretyści (Józef Bujnowski, Tadeusz Sławek, Piotr Rypson)
Abstrakt: Wpisujący się w projektowaną przez D. Ulicką antropologię literaturoznawstwa oraz stanowiący próbę neoawangardowej reinterpretacji polskiej poezji powojennej (inspirowanej głównie propozycjami H. Fostera) artykuł Lewą ręką poświęcony jest artystycznej działalności trzech ważnych badaczy poezji konkretnej w Polsce. Chociaż ich teksty teoretyczne określały kierunki jej recepcji przez trzy kolejne dekady – propozycje Józefa Bujnowskiego zwłaszcza w latach 70., Tadeusza Sławka w 80., a Piotra Rypsona w 90. – podejmowane przez nich intermedialne, wizualne i dźwiękowe, eksperymenty poetyckie pozostają albo nieznane, albo zapomniane. Przypominając je i omawiając, autor artykułu argumentuje, że ich uwzględnienie nie tylko wzbogaca i zreinterpretować pozwala istniejące narracje poświęcone kształtowaniu się polskiego konkretyzmu, ale i uwidocznia kilka niebagatelnych problemów badawczych, spośród których najistotniejsze związane są z rolą autorów uprawiających zarówno pisarstwo literaturoznawcze, jak i literackie, w neoawangardowym przemieszczaniu zastanych granic instytucji nauki i sztuki. Słowa kluczowe: poezja konkretna, pisarstwo literaturoznawcze, granice sztuki, granice nauki For an abstract in Polish, scroll down.Piotr BogaleckiDepartment of Comparative LiteratureInstitute of Polish LiteratureUniversity of Silesia in Katowice
With the Left Hand. Polish Theoreticians of Concrete Poetry as Concrete Poets (Józef Bujnowski, Tadeusz Sławek, Piotr Rypson)
Abstract: The present article, inscribing itself into the field of literary anthropology (as projected by Danuta Ulicka) and attempting at a neo-avant-guard re-interpretation of Polish post-war poetry (inspired chiefly by H. Foster's propositions), is dedicated to the oeuvre of three notable scholars of concrete poetry in Poland. Even though the theoretical propositions put forth by Józef Bujnowski (especially those presented in 1970s), Tadeusz Sławek (1980s) and Piotr Rypson (1990s) would determine the directions of the reception of concrete poetry over three subsequent decades, their intermedial, visual and auditory poetic experiments either remain unknown or have been forgotten. Bringing them back to the forefront of the academic attention and subjecting them to an analysis, the author of this article argues that taking such text into account in the diachronic study of the Polish literary culture does not only enrich the existing narratives oscillating around Polish concrete poetry and allow their reinterpretation, but also makes visible a number of research problems, of which the most important are related to the role played by authors who simultaneously are involved in literary scholarship and in writing, especially in the context of the neo-avant-guard shift of the borders between institutionalized scholarship and art.Keywords: concrete poetry, essayist literary scholarship, limits of art, limits of scholarship
Piotr BogaleckiKatedra Literatury PorównawczejInstytut Nauk o Literaturze PolskiejUniwersytet Śląski w KatowicachLewą ręką. Polscy teoretycy poezji konkretnej jako konkretyści (Józef Bujnowski, Tadeusz Sławek, Piotr Rypson)
Abstrakt: Wpisujący się w projektowaną przez D. Ulicką antropologię literaturoznawstwa oraz stanowiący próbę neoawangardowej reinterpretacji polskiej poezji powojennej (inspirowanej głównie propozycjami H. Fostera) artykuł Lewą ręką poświęcony jest artystycznej działalności trzech ważnych badaczy poezji konkretnej w Polsce. Chociaż ich teksty teoretyczne określały kierunki jej recepcji przez trzy kolejne dekady – propozycje Józefa Bujnowskiego zwłaszcza w latach 70., Tadeusza Sławka w 80., a Piotra Rypsona w 90. – podejmowane przez nich intermedialne, wizualne i dźwiękowe, eksperymenty poetyckie pozostają albo nieznane, albo zapomniane. Przypominając je i omawiając, autor artykułu argumentuje, że ich uwzględnienie nie tylko wzbogaca i zreinterpretować pozwala istniejące narracje poświęcone kształtowaniu się polskiego konkretyzmu, ale i uwidocznia kilka niebagatelnych problemów badawczych, spośród których najistotniejsze związane są z rolą autorów uprawiających zarówno pisarstwo literaturoznawcze, jak i literackie, w neoawangardowym przemieszczaniu zastanych granic instytucji nauki i sztuki. Słowa kluczowe: poezja konkretna, pisarstwo literaturoznawcze, granice sztuki, granice nauki
Piotr Skarga – “Swordsmen of the Counter-Reformation” towards other confessions
No full textPiotr Skarga was a Jesuit theologian, preacher, hagiographer, Catholic polemicist, one of the greatest prose writers of the Polish Renaissance, the author of, among others, famous the Kazania sejmowe. Thanks to the historical and literary legend created during the partitions of the Polish-Lithuanian Commonwealth and surviving to modern times, he became a symbol of a great priest – a patriot. There is a black legend of Piotr Skarga, in which he appears as a huge nietolerant and almost eager for blood of dissidents. There is no lack of objective studies on the other hand, along with a critical analysis of the works of Piotr Skarga
Piotr Skarga – “Swordsmen of the Counter-Reformation” towards other confessions
Full text linkPiotr Skarga was a Jesuit theologian, preacher, hagiographer, Catholic polemicist, one of the greatest prose writers of the Polish Renaissance, the author of, among others, famous the Kazania sejmowe. Thanks to the historical and literary legend created during the partitions of the Polish-Lithuanian Commonwealth and surviving to modern times, he became a symbol of a great priest – a patriot. There is a black legend of Piotr Skarga, in which he appears as a huge nietolerant and almost eager for blood of dissidents. There is no lack of objective studies on the other hand, along with a critical analysis of the works of Piotr Skarga
Lewą ręką. Polscy teoretycy poezji konkretnej jako konkretyści (Józef Bujnowski, Tadeusz Sławek, Piotr Rypson)
Full text linkFor an abstract in Polish, scroll down.Piotr BogaleckiDepartment of Comparative LiteratureInstitute of Polish LiteratureUniversity of Silesia in KatowiceWith the Left Hand. Polish Theoreticians of Concrete Poetry as Concrete Poets (Józef Bujnowski, Tadeusz Sławek, Piotr Rypson)Abstract: The present article, inscribing itself into the field of literary anthropology (as projected by Danuta Ulicka) and attempting at a neo-avant-guard re-interpretation of Polish post-war poetry (inspired chiefly by H. Foster\u27s propositions), is dedicated to the oeuvre of three notable scholars of concrete poetry in Poland. Even though the theoretical propositions put forth by Józef Bujnowski (especially those presented in 1970s), Tadeusz Sławek (1980s) and Piotr Rypson (1990s) would determine the directions of the reception of concrete poetry over three subsequent decades, their intermedial, visual and auditory poetic experiments either remain unknown or have been forgotten. Bringing them back to the forefront of the academic attention and subjecting them to an analysis, the author of this article argues that taking such text into account in the diachronic study of the Polish literary culture does not only enrich the existing narratives oscillating around Polish concrete poetry and allow their reinterpretation, but also makes visible a number of research problems, of which the most important are related to the role played by authors who simultaneously are involved in literary scholarship and in writing, especially in the context of the neo-avant-guard shift of the borders between institutionalized scholarship and art.Keywords: concrete poetry, essayist literary scholarship, limits of art, limits of scholarshipPiotr BogaleckiKatedra Literatury PorównawczejInstytut Nauk o Literaturze PolskiejUniwersytet Śląski w KatowicachLewą ręką. Polscy teoretycy poezji konkretnej jako konkretyści (Józef Bujnowski, Tadeusz Sławek, Piotr Rypson)Abstrakt: Wpisujący się w projektowaną przez D. Ulicką antropologię literaturoznawstwa oraz stanowiący próbę neoawangardowej reinterpretacji polskiej poezji powojennej (inspirowanej głównie propozycjami H. Fostera) artykuł Lewą ręką poświęcony jest artystycznej działalności trzech ważnych badaczy poezji konkretnej w Polsce. Chociaż ich teksty teoretyczne określały kierunki jej recepcji przez trzy kolejne dekady – propozycje Józefa Bujnowskiego zwłaszcza w latach 70., Tadeusza Sławka w 80., a Piotra Rypsona w 90. – podejmowane przez nich intermedialne, wizualne i dźwiękowe, eksperymenty poetyckie pozostają albo nieznane, albo zapomniane. Przypominając je i omawiając, autor artykułu argumentuje, że ich uwzględnienie nie tylko wzbogaca i zreinterpretować pozwala istniejące narracje poświęcone kształtowaniu się polskiego konkretyzmu, ale i uwidocznia kilka niebagatelnych problemów badawczych, spośród których najistotniejsze związane są z rolą autorów uprawiających zarówno pisarstwo literaturoznawcze, jak i literackie, w neoawangardowym przemieszczaniu zastanych granic instytucji nauki i sztuki. Słowa kluczowe: poezja konkretna, pisarstwo literaturoznawcze, granice sztuki, granice nauki For an abstract in Polish, scroll down.Piotr BogaleckiDepartment of Comparative LiteratureInstitute of Polish LiteratureUniversity of Silesia in KatowiceWith the Left Hand. Polish Theoreticians of Concrete Poetry as Concrete Poets (Józef Bujnowski, Tadeusz Sławek, Piotr Rypson)Abstract: The present article, inscribing itself into the field of literary anthropology (as projected by Danuta Ulicka) and attempting at a neo-avant-guard re-interpretation of Polish post-war poetry (inspired chiefly by H. Foster\u27s propositions), is dedicated to the oeuvre of three notable scholars of concrete poetry in Poland. Even though the theoretical propositions put forth by Józef Bujnowski (especially those presented in 1970s), Tadeusz Sławek (1980s) and Piotr Rypson (1990s) would determine the directions of the reception of concrete poetry over three subsequent decades, their intermedial, visual and auditory poetic experiments either remain unknown or have been forgotten. Bringing them back to the forefront of the academic attention and subjecting them to an analysis, the author of this article argues that taking such text into account in the diachronic study of the Polish literary culture does not only enrich the existing narratives oscillating around Polish concrete poetry and allow their reinterpretation, but also makes visible a number of research problems, of which the most important are related to the role played by authors who simultaneously are involved in literary scholarship and in writing, especially in the context of the neo-avant-guard shift of the borders between institutionalized scholarship and art.Keywords: concrete poetry, essayist literary scholarship, limits of art, limits of scholarshipPiotr BogaleckiKatedra Literatury PorównawczejInstytut Nauk o Literaturze PolskiejUniwersytet Śląski w KatowicachLewą ręką. Polscy teoretycy poezji konkretnej jako konkretyści (Józef Bujnowski, Tadeusz Sławek, Piotr Rypson)Abstrakt: Wpisujący się w projektowaną przez D. Ulicką antropologię literaturoznawstwa oraz stanowiący próbę neoawangardowej reinterpretacji polskiej poezji powojennej (inspirowanej głównie propozycjami H. Fostera) artykuł Lewą ręką poświęcony jest artystycznej działalności trzech ważnych badaczy poezji konkretnej w Polsce. Chociaż ich teksty teoretyczne określały kierunki jej recepcji przez trzy kolejne dekady – propozycje Józefa Bujnowskiego zwłaszcza w latach 70., Tadeusza Sławka w 80., a Piotra Rypsona w 90. – podejmowane przez nich intermedialne, wizualne i dźwiękowe, eksperymenty poetyckie pozostają albo nieznane, albo zapomniane. Przypominając je i omawiając, autor artykułu argumentuje, że ich uwzględnienie nie tylko wzbogaca i zreinterpretować pozwala istniejące narracje poświęcone kształtowaniu się polskiego konkretyzmu, ale i uwidocznia kilka niebagatelnych problemów badawczych, spośród których najistotniejsze związane są z rolą autorów uprawiających zarówno pisarstwo literaturoznawcze, jak i literackie, w neoawangardowym przemieszczaniu zastanych granic instytucji nauki i sztuki. Słowa kluczowe: poezja konkretna, pisarstwo literaturoznawcze, granice sztuki, granice nauki
Optyczne własności cienkich warstw dichalkogenków metali przejściowych
Full text linkLink archiwalny https://depotuw.ceon.pl/handle/item/206313268
We Were a Blank Spot On The Academic Map… Piotr Krupiński Talks To Professor Erazm Kuźma
No full textArtykuł jest zapisem rozmowy z prof. Erazmem Kuźmą (1926–2014), szczecińskim teoretykiem i historykiem literatury, krytykiem literackim, autorem m.in. takich książek, jak: Z problemów świadomości literackiej i artystycznej ekspresjonizmu w Polsce (1976), Mit Orientu i kultury Zachodu w literaturze XIX i XX wieku (1980), Między konstrukcją a destrukcją. Szkice z teorii i historii literatury (1994). Prezentowaną rozmowę przeprowadził Piotr Krupiński we wrześniu 2008 roku. Profesor Kuźma był jednym z założycieli szczecińskiej polonistyki uniwersyteckiej i właśnie próbie rekonstrukcji dziejów akademickiego literaturoznawstwa w Szczecinie poświęcono główną część wywiadu. Ale mówiąc o przeszłości, prof. Kuźma stara się również antycypować. Jaka przyszłość czeka polską naukę o literaturze? Czy w dzisiejszych czasach jest jeszcze miejsce dla humanistów? To tylko niektóre z wątków poruszonych w trakcie rozmowy.The article documents a conversation with Prof. Erazm Kuźma (1926–2014), a literary theorist, historian and critic from Szczecin, the author of such books as Z problemów świadomości literackiej i artystycznej ekspresjonizmu w Polsce (From Problems of Literary and Artistic Awareness of Expressionism in Poland) (1976), Mit Orientu i kultury Zachodu w literaturze XIX i XX wieku (The Myth of the Orient and the Culture of the West in the 19th and 20th-century Literature) (1980), Między konstrukcją a destrukcją. Szkice z teorii i historii literatury (Between Construction and Destruction. Sketches from Literary Theory and History) (1994). The presented conversation was conducted by Piotr Krupiński in September 2008. Prof. Kuźma was one of the founders Polish studies at the University of Szczecin and the main part of the interview was an attempt to reconstruct the history of academic literary studies in Szczecin. But talking about the past, Prof. Kuźma is also trying to anticipate. What is the future of Polish literary studies? Is there a place for humanists in the modern world? These are just a few of the issues raised during the conversation
Piotr Zaremba as an "onomastic expert"
No full textArtykuł miał na celu ukazanie pierwszego polskiego prezydenta Szczecina jako człowieka
z zainteresowaniami onomastycznymi. Argumentów dostarczyła publikacja Wspomnienia
prezydenta Szczecina 1945-1950 (Poznań 1977), z której wykorzystano zapiski Piotra
Zaremby z pierwszego roku jego prezydentury, od 28 kwietnia 1945 r. Prześledzono
w nich proces obejmowania polskiej władzy nad miastem ze szczególnym uwzględnieniem
postępującego rozwoju polskiego nazewnictwa urbanonimicznego. Zwrócono uwagę
na specyfikę ówczesnych aktów nominacyjnych, twórców nazw miejskich oraz typy
motywacji towarzyszących kreacji nazw. Przeprowadzona analiza prowadzi do wniosku,
że Piotr Zaremba miał świadomość wagi dokonujących się zmian nazewniczych oraz
posiadał dużą wiedzę onomastyczną.The article was intended to show the first Polish President of Szczecin as a man with
onomastic interests. As an inspiration and a source of research the author used Wspomnienia
prezydenta Szczecina 1945-1950, Poznań 1977 (Memories of President of
Szczecin). Especially, records of Piotr Zaremba of the first year of his presidency, from
28/04/1945 were used. The author of the paper was following the process of embracing
Polish authority over the city with particular emphasis on the progressive development of
Polish urban names. Special attention is paid to the nature of contemporary acts of nomination,
the creators of the urban names and types of motivation accompanying the creation
of names. The accomplished analysis leads to the conclusion that Piotr Zaremba was
aware of the naming changes importance and that he has an extensive onomastic knowledge
- …
