1,720,970 research outputs found
Yeni tanı hpertansiyonda tedavi ile apelin düzeyi değişimi ve sol ventrikül diyastolik işlevi ile ilişki
No full textApelin kardiyovasküler sistem üzerine çeşitli etkileri saptanmış olan yeni bir endojen peptiddir. Bu çalışmada hipertansiyon tanısı konan ve yeni ilaç tedavisi başlanan hastalarda apelin düzeyindeki değişimin saptanması ve tedavi sonrası apelin düzeyi ile diyastolik işlev parametrelerindeki iyileşme arasındaki ilişkinin araştırılması amaçlandı.
Avrupa Kardiyoloji Derneği (ESC) kılavuzuna göre evre 1 ve 2 hipertansiyon tanısı konulmuş 90 hasta (50 erkek, 40 kadın) çalışmaya alındı. Koroner arter hastalığı , diabetes mellitus , ciddi kapak hastalığı, sol ventrikül ejeksiyon fraksiyonu % 45’ in altında olan, vücut kitle indeksi 30 kg/ m2’ nin üstünde olan ve kreatinin düzeyi 1,6 mg/dl’ den yüksek olan hastalar çalışmadan çıkarıldı. Hastaların yarısına 80 mg telmisartan, diğer yarısına da 10 mg amlodipin tedavisi rastgele olarak verildi. Tedavi öncesi apelin düzeyi için kan alınıp, transtorasik ekokardiyografi uygulandı. Rutin ekokardiyografik ölçümlerin yanında doku doppler ekokardiyografileri yapıldı. Doku doppler ekokardiyografi ile anüler septal ve lateral e’ dalgaları kaydedilip, analizlerde ikisinin ortalaması kullanıldı. Ayrıca M-mod ekokardiyografi ile mitral propagasyon velositeleri (Vp) ölçüldü. Bir aylık tedavi sonrası plazma apelin düzeyi ölçümü ve ekokardiyografi tekrarlandı.
Onüç hasta kontrole gelmediği için çalışmadan çıkarıldı. Yaş ortalaması 48 ± 10 olan 77 hastanın verileri analiz edildi. Her iki grup yaş, cinsiyet dağılımı, bazal kan basıncı ölçümleri, bazal apelin düzeyleri ve bazal ekokardiyografik ölçümleri açısından birbirine benzerdi (p>0,05). 1 aylık tedavi sonrasında hem amlodipin hem de telmisartan grubu beraber değerlendirildiğinde apelin düzeylerinde anlamlı artış izlendi (sırasıyla 0,32±0,02’e karşın 0,38±0,02 ng/dl ve 0,27±0,02’e karşın 0,34±0,02 ng/dl; p<0,001). Bu artış miktarı her iki grupta birbirine benzerdi (p=0,671). Yine hem amlodipin hem de telmisartan grubu beraber değerlendirildiğinde sistolik kan basıncında (sırasıyla 154±11’e karşın 123±10 mmHg ve155±7’e karşın 122±9 mmHg) ve diyastolik kan basıncında (sırasıyla 96±9’a karşın 76±8 mmHg ve 92±6’ya karşın 74±9 mmHg) anlamlı azalma izlendi (p<0,001). Bu azalma miktarı her iki grupta birbirine benzerdi (p=0,628). Her iki grupta diyastolik işlevin değerlendirilmesinde kullanılan ekokardiyografik parametrelerde gelişme izlendi (p<0,05). Spearman korelasyon testlerinde, apelin düzeyindeki artış ile ekokardiyografik diyastolik işlev parametrelerindeki gelişme arasında istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki saptanmadı.
Bu çalışmanın sonucunda, yeni tanı hipertansiyon hastalarında 1 aylık antihipertansif tedavi altında etkin kan basıncı kontrolü ile apelin düzeylerinde anlamlı artış saptandı. Apelin düzeyindeki artış ile diyastolik işlevdeki iyileşme arasında anlamlı bir ilişki saptanmadı.
Apelin is a novel endogenous peptide which has different functions in cardiovascular system. In this study we aimed to investigate the change in apelin levels in patients with newly diagnosed hypertension after one month of drug therapy and identify the relation between apelin level and improvement in left ventricular diastolic function.
Ninety patients (50 men, 40 women) were enrolled who were diagnosed as stage 1 and 2 hypertension based on Eurepean Society of Cardiology guidelines. Patients who had coronary artery disease, diabetes mellitus, severe valvular disease, body mass index above 30 kg/ m2, left ventricle ejection fraction below 45 % and creatinine level above 1.6 mg/dl were excluded. Patients were randomized to treatment groups of 80 mg telmisartan and 10 mg amlodipine. At baseline, blood samples for apelin level were obtained and transthoracic echocardiography was performed. In addition to routine echocardiographic measurements, lateral and septal annular e’ wave velocities were measured using tissue Doppler method. Transmitral flow propagation velocity (Vp) was measured by M-mode echocardiography. After 1 month of treatment, ambulatory blood pressure monitoring was performed and plasma apelin level measurement and echocardiography were repeated.
Thirteen patients were excluded due to incomplete follow-up. Data from 77 patients with a mean age of 48 ± 10 were analyzed. Mean age, gender, baseline blood pressure, apelin levels and echocardiographic measurements were similar between the groups (p > 0,05 for all). When both amlodipin and telmisartan group evaluated together, there was a significant increase in apelin levels after one month of treatment (0,32±0,02 vs 0,38±0,02 ng/dl and 0,27±0,02 vs 0,34±0,02 ng/dl respectively; p<0,001). This increase was similar between both groups (p=0,671). In both amlodipin and telmisartan groups, there was a significant decrease in systolic (154±11 vs 123±10 mmHg and 155±7 vs 122±9 mmHg respectively) and diastolic blood pressure values (96±9 vs 76±8 mmHg and 92±6 vs 74±9 mmHg respectively)(p<0,001). This decrease was similar between both groups (p=0,628). Parameters indicating diastolic function were improved in both telmisartan and amlodipine groups (p<0,05). On spearman rank correlation test analysis, diastolic function indices which were improved with treatment were not significantly related to follow-up apelin level.
Apelin levels were significantly increased in newly diagnosed hypertensive patients after one month of treatment and effective blood pressure control either with telmisartan or amlodipine. Change in apelin level was not related to improvement in diastolic function
Mekanik protez aort kapağı olan hastalarda protez kapak darlığını öngörmede miyokardiyal gerilme (strain) ve rotasyon rolü
Get PDFMekanik protez aort kapağı bulunan hastaların takibinde protez kapak işlevi değerlendirilmesi esas olarak transtorasik ekokardiyografi ile yapılmaktadır. Bu amaçla, transtorasik ekokardiyografi dışında kullanılabilen pratik ve yaygın bir yöntem bulunmamaktadır. Miyokardiyal gerilme (strain) görüntüleme ve sol ventrikül rotasyonu ölçümü son yıllarda klinik kullanım alanı gittikçe yaygınlaşan yeni ekokardiyografik yöntemlerdir. Strain görüntüleme ile miyokart işlevindeki subklinik değişiklikler dahi belirlenebilir. Bu çalışmada, mekanik protez aort kapağı olan hastalarda protez kapak darlığını öngörmede miyokardiyal strain ve rotasyonun rolünün belirlenmesi amaçlanmıştır.
Çalışmaya mekanik protez aort kapağı olan 60 hasta ve yapısal kalp hastalığı olmayan 30 kontrol grubu olmak üzere 90 hasta alındı. Protez aort kapağı olan hastalar ortalama aort kapak gradyanı < 20 mmHg olan (normal gradyanlı grup, 27 hasta) ve ortalama gradyanı ≥ 20 mmHg olan (yüksek gradyanlı grup, 33 hasta) hastalar olmak üzere 2 gruba ayrıldı. Tüm hastalara ayrıntılı 2-boyutlu ve Doppler ekokardiyografi uygulandı. EchoPAC analiz paketi (General Electric, Horten, Norway) ile benek takibi yöntemi kullanılarak, apikal dört boşluk (4B), iki boşluk (2B) ve apikal uzun eksen pencerelerden global ve segmental longitudinal tepe sistolik strain analizleri yapıldı. Parasternal kısa eksen görüntülerden sirkumferensiyal strain, radyal strain, apikal ve bazal rotasyon, burulma değerleri belirlendi. Tüm hastalardan ekokardiyografi ile aynı gün alınan venöz kan örneklerinden fluorescence immunoassay yöntemi ile BNP düzeyi ölçüldü.
Çalışmaya alınan protez aort kapak hastalarının yaş ortalaması 46 ± 20 yıl, kontrol grubunun yaş ortalaması 45 ± 17 yıl idi. Yüksek gradyan (Y ) grubunda, normal gradyan (N ) grubu ile karşılaştırıldığında Doppler velosite indeksi (DVİ) daha düşük (p<0.001), akselerasyon zamanı (AZ) daha uzun (p=0.001) ve ejeksiyon zamanına (EZ) oranı daha yüksekti (p=0.009). Etkin kapak alanı (EKA) ve vücut yüzey alanına indekslenmiş etkin kapak alanı (İEKA), YG grubunda, NG grubu ile karşılaştırıldığında anlamlı olarak daha düşüktü (p<0.001). Dört boşluk ve 2B global longitudinal strain (GLS), kontrol grubunda hasta grubuna göre daha yüksek saptandı (p<0.001 ve p=0.008). N ve Y grupları arasında 4B ve 2B LS değerleri açısından anlamlı fark saptanmadı (sırasıyla p=0.096, p=0.355). Apikal uzun eksen LS değerleri açısından gruplar arasında anlamlı fark yoktu (p=0.957). Ortalama LS, Y grubunda kontrol ve N grubuna göre anlamlı olarak düşük bulundu (sırasıyla p<0.001 ve p=0.022). Lateral duvar bazal ve mid segmentleri longitudinal strain (LS) değerleri kontrol grubuna göre N ve Y grubunda daha düşüktü (sırasıyla p=0.003, p=0.008). Bazal rotasyonun Y grubunda kontrol grubuna göre daha düşük olduğu saptanırken (p=0.048), apikal rotasyon ve burulma açısından gruplar arasında fark anlamı değildi (sırasıyla p=0.452, p=0.07). BNP düzeyi kontrol grubunda ortalama 17.1 ± 9.6 pg/ml, NG grubunda ortalama 24.1 ± 15.6 pg/ml, YG grubunda ortalama 36.5 ± 42 pg/ml olarak bulundu. Üç grup arasındaki fark anlamlıydı (p=0.048). Hasta grubunda yapılan korelasyon analizinde aort kapak ortalama gradyanı ile BNP, LS, bazal rotasyon arasında anlamlı ilişki saptanmazken, DVİ, AZ, AZ/EZ, EKA, İEKA arasında istatiksel anlamlı ilişki saptandı. Çok değişkenli regresyon analizinde sadece DVİ, aort kapağı ortalama gradyanını tahmin etmede kullanılabilecek bağımsız bir parametre olarak bulundu.
Sonuç olarak; geleneksel yöntemlere ek olarak sol ventrikül longitudinal strain ölçümü ve sol ventrikül rotasyon değerlendirmesi mekanik aort protez gradyan artışında yardımcı parametreler olarak bulunmamıştır. Bu parametrelerin protez kapak darlığı tanısı koymadaki güvenilirlikleri daha fazla sayıda protez aort kapak darlığı olan hasta gruplarında araştırılmalıdır. eleneksel Doppler ekokardiyografi yöntemleri bu hastaların değerlendirilmesinde halen vazgeçilmez ve güvenilir yöntemlerdir.
Evaluation of mechanical prosthetic aortic valve function is mainly done by transthoracic echocardiography. For this purpose, no practical common method is used except transthoracic echocardiography. Myocardial strain imaging and measurement of left ventricular rotation are new echocardiographic methods, and these methods are widespread in clinical use recently. By strain imaging, even subclinical changes in myocardial function can be identified. In this study, we aimed to determine the role of myocardial strain and rotation in predicting prosthetic valve stenosis in patients with mechanical prosthetic aortic valve.
The study included 90 subjects; 60 patients with mechanical prosthetic aortic valve and 30 individuals who have no structural heart disease as the control group. Patients with prosthetic aortic valve were divided into 2 groups; aortic valve mean gradient < 20 mmHg (27 patients with normal gradient) and 20 mmHg (33 patients with high gradient). Detailed 2-dimensional and Doppler echocardiography were performed to all patients. Global and segmental peak systolic longitudinal strain analysis were performed by speckle tracking method using EchoPAC analysis package (General Electric, Horten, Norway), from apical four-chamber (4C), two-chamber (2C) and apical long-axis views. Circumferential strain, radial strain, apical and basal rotation and twist values were determined from parasternal short-axis views. Venous blood sample were taken on the same day with echocardiographic examination for BNP measurements using fluorescence immunoassay.
Mean age of patients with aortic valve prosthesis and controls were 46 ± 20 and 45 ± 17 years, respectively. Doppler velocity index (DVI) was lower in high gradient (HG) group compared with normal gradient (NG) group, (p<0.001); acceleration time (AT) was longer (p=0.001) and ratio of AT to ejection time (ET) was higher (p=0.009) HG group than NG group. Effective valve area (EVA) and indexed effective orifice area (IEVA) were lower in HG group compared with NG group (p<0.001). Four-chamber global longitudinal strain (GLS) and 2C GLS was higher in the control group compared to patients (p<0.001 and p=0.008, respectively). No significant difference was detected in terms of 4C and 2C GLS values between the NG and HG groups (p=0.096 and p=0.355, respectively). There was no significant difference between the groups in terms of apical long axis GLS levels (p=0.957). Mean GLS was lower in HG group compared to control and NG groups (p<0.001 and p=0.022 respectively). Longitudinal strain levels of basal and mid segments of the lateral wall were lower in NG and HG groups compared to control group (p=0.003 and p=0.008, respectively). While basal rotation was lower in HG group compared to control group (p=0.048), there was no significant difference between the groups in terms of apical rotation and twist (p=0.452 and p=0.07, respectively). BNP levels were; 17.1 ± 9.6 pg/ml in control group; 24.1 ± 15.6 pg/ml in N group; and 36.5 ± 42 pg/ml in HG group, and the difference was significant between 3 groups (p=0.048). While no significant relationship was found in the correlation analysis carried out in the patient group between aortic valve mean gradient and BNP, GLS, basal rotation; there was statistically significant correlation between aortic valve mean gradient and DVI, AT, AT/ET, EVA, and IEVA values. In the multivariate regression analysis, only DVI was found to be an independent parameter that can estimate the aortic valve mean gradient.
As a result, in addition to traditional methods, left ventricular longitudinal strain measurement and assessment of left ventricular rotation are not found as auxiliary parameters in aortic prosthesis gradient increment. Reliability of these parameters in the diagnosis of prosthetic valve stenosis should be investigated in larger studies with greater number of patients with prosthetic aortic valve stenosis. In evaluating these patients, traditional measurements with Doppler echocardiography are still indispensable and reliable methods
Opere fallot tetralojili hastalarda pulmoner kapak yetersizliğinin sağ ventrikül işlevi üzerine etkisinin farklı ekokardiyografik teknikler ve galectin-3 düzeyi ile değerlendirilmesi
No full textTam düzeltme ameliyatı yapılmış Fallot Tetraloji (ToF) hastalarında uzun dönem
izlemde pulmoner yetmezlik (PY) çoğunlukla gelişmektedir. Pulmoner yetmezliğe bağlı
sağ ventrikülde (SğV) hacim yüklenmesi, SğV dilatasyonu ve fonksiyon bozukluğu
gelişmesine yol açmaktadır. Bu hastalarda pulmoner kapak replasmanı endikasyonları ve
zamanlaması net değildir. Çalışmamızda amaç, PY’nin SğV fonksiyonları üzerine
etkisinin farklı ekokardiyografik yöntemlerle değerlendirilmesi ve SğV fonksiyonu ile
fibrozisten sorumlu olduğu bilinen galektin-3 düzeyi arasındaki ilişkinin belirlenmesidir.
Çalışmamıza tam düzeltme ameliyatı yapılmış 42 ToF hastası ve yaş, cinsiyet
olarak benzer 31 sağlıklı birey olmak üzere toplam 73 kişi alındı. Hastaların boy ve kilo
ölçümleri kaydedildi, vücut kitle indeksleri hesaplandı. Elektrokardiyografilerindeki QRS
süreleri kaydedildi. Ekokardiyografik değerlendirme ile aynı gün hastalardan galektin-3
düzeyi için venöz kan örneği alındı ve çalışma sonunda ELISA yöntemiyle galektin-3
düzeyleri ölçüldü. İki boyutlu (2B) ekokardiyografi (EKO) ile hastaların SğV diyastol sonu
çapı, diyastol sonu alanı (DSA), sistol sonu alan (SSA), fraksiyonel alan değişimi (FAD),
M-mod ile triküspit kapak anüler düzlem (TAPSE) ölçümleri yapıldı, doku doppler (DD)
ile SğV serbest duvar S hızı ölçüldü. Benek takibi yöntemiyle SğV serbest duvar ve
interventriküler septum (İVS) strain analizleri yapıldı, global strain hesaplandı. Üç boyutlu
(3B) EKO ile SğV diyastol sonu hacim (DSH), sistol sonu hacim (SSH) ve ejeksiyon
fraksiyonu (EF) ölçüldü. Hasta grubundan son 6 ay içerisinde kardiyak manyetik rezonans
görüntüleme (MRG) yapılmış olanların MRG ile değerlendirilen SğV DSH, SSH, EF ile
sağ kalp kateterizasyonu (SKK) yapılmış hastaların SğV sistolik basınçları (SB)
kaydedildi.
Hasta ve kontrol gruplarının yaş ortalaması sırasıyla 22.3 ± 4.2 ve 22.9 ± 2.5 idi
(p=0.479). Her iki grup arasında cinsiyet dağılımı, boy, kilo, vücut kitle indeksleri
açısından fark yoktu. Tüm bireylerin EKG’leri sinüs ritminde olup, hasta grubunun QRS
süresi, kontrol grubuna göre belirgin uzundu (p≤0.001). Gruplar arasında galektin-3
düzeyleri açısından fark saptanmadı (hasta grubunda ortalama 3.22 ± 2.76 ng/ml, kontrol
grubunda ortalama 3.23 ± 2.70 ng/ml, p=0.993). Hasta grubunda galektin-3 düzeyi ile SğV
diyastol sonu çapı, FAD, TAPSE, SğV serbest duvar S hızı, global strain ve 3B EF
arasında ilişki saptanmadı. Hasta grubunda QRS süreleri ile galektin-3 düzeyleri arasında
istatistiksel olarak anlamlı, ancak zayıf, pozitif yönde bir ilişki saptandı (p=0.046,
r=0.350). Hasta grubunda SğV diyastol sonu çapları kontrol grubuna göre anlamlı olarak
geniş bulundu (p<0.001). Aynı zamanda hasta grubunda SğV DSA ve SğV SSA anlamlı
olarak daha geniş (p<0.001), FAD ve TAPSE anlamlı olarak daha düşük saptandı
(p<0.001). Sağ ventrikül serbest duvar S hızı ve global strain hasta grubunda anlamlı
olarak düşük bulundu (p<0.001). 3B SğV EF hasta grubunda % 46.5 ± 5.5, kontrol
grubunda % 59.09 ± 2.0 bulundu (p<0.001). Korelasyon analizi sonucunda hasta grubunda
3B SğV EF ile TAPSE, FAD, SğV serbest duvar S hızı ve global strain arasında anlamlı
korelasyon saptandı. Hasta grubunda çoklu regresyon analizi ile FAD ve SğV serbest
duvar S hızı, 3B SğV EF’yi tahmin etmekte kullanılabilecek bağımsız belirteçler olarak
bulundu. Alt grup analizinde MRG ile değerlendirilen SğV EF ile galektin-3 düzeyi
arasında ilişki saptanmazken (p=0.552, r=0.161), SKK ile ölçülen SğVSB arasında
galektin-3 düzeyi arasında istatistiksel anlama ulaşmayan zayıf bir ilişki saptandı (p=0.059,
r=0.535). Hasta grubu PVR yapılmış olanlar ve yapılmamış olanlar olarak ayrıldığında
TAPSE ve SğV serbest duvar S hızının PVR yapılmış grupta PVR yapılmamış olan gruba
göre anlamlı olarak düşük olduğu bulundu. 3B SğV EF ve global strain değeri de PVR
yapılmış grupta PVR yapılmamış gruba göre anlamlı olarak daha düşüktü. Kontrol, PVR
yapılmış ve PVR yapılmamış grupta galektin-3 düzeyleri açısından istatistiksel olarak
anlamlı fark izlenmedi.
Sonuç olarak, tam düzeltme ameliyatı yapılmış ToF hastalarında galektin-3 düzeyi
ile SğV fonksiyonlarını değerlendirmekte kullanılan konvansiyonel ve ileri EKO
parametreleri arasında anlamlı ilişki saptanmamıştır. Bu EKO parametreleri kontrol grubu
ile karşılaştırıldığında hasta grubunda anlamlı olarak düşüktür. Sağ ventrikül serbest duvar
S hızı ve FAD, 3B EKO ile ölçülen SğV EF’yi tahmin etmekte kullanılabilecek bağımsız
parametreler olarak bulunmuştur.
Pulmonary regurgitation is a common problem after surgical repair of tetralogy of
Fallot (ToF). Chronic volume overload leads to progressive right ventricle (RV) dilation
and dysfunction. In these patients, indications and optimal timing of pulmonary valve
replacement (PVR) is uncertain. In this study we aimed to assess effect of pulmonary
regurgitation on RV function using different echocardiographic techniques and to identify
the relationship between RV function and galectin-3, which is a mediator of fibrosis.
Forty-two patients with repaired TOF, and thirty-one healthy controls were
prospectively studied. Height and weight measurements of patients were recorded, body
mass indexes were calculated. Electrocardiographic QRS duration of each patient were
recorded. Venous blood samples were taken for galectin-3 analysis from patients on the
same day with echocardiographic assessment and galectin-3 levels were analyzed by
ELISA method at the end of the enrollment of patients. RV end-diastolic diameter, enddiastolic
area, end-systolic area and fractional area change (FAC) were measured by using
two-dimensional echocardiography. Tricuspid annular peak systolic excursion (TAPSE)
was measured using M-mode echocardiography. Tissue Doppler imaging was used to
determine annular RV tissue Doppler S wave. RV lateral free wall and interventricular
septum (IVS) strain and peak systolic global RV strain was determined using speckle
tracking. RV end-diastolic and end-systolic volumes and ejection fraction (EF) were
assessed by 3-dimensional (3D) echocardiography. RV end-diastolic volume, end-systolic
volume and EF measurements were recorded in patients who underwent cardiac magnetic
resonance imaging (MRI) and systolic right ventricle pressure was recorded in patients
who underwent right heart catheterization.
Mean age of the patients and controls were 22.3 ± 4.2 and 22.9 ± 2.5 years,
respectively (p=0.479). There were no differences in sex distribution, height, weight and
body mass index between the two groups. All participants were in sinus rhythm and QRS
duration was significantly longer in patients when compared with the control group.
Galectin-3 concentration were similar between the groups (3.22 ± 2.76 ng/ml for patients
vii
and 3.23 ± 2.70 ng/ml for controls, p=0.993). There was no significant relation between
galectin-3 concentration and RV end diastolic diameter, FAC, TAPSE, RV tissue Doppler
S wave, global strain and 3D RVEF in patients with ToF. There was a significant but weak
positive correlation between galectin-3 levels and QRS duration (p=0.046, r=0.350). RV
end-diastolic diameter, end-diastolic area, and end-systolic area were significantly higher
in patients than controls (p<0.001 for all). FAC and TAPSE were significantly lower in
patients than controls (p<0.001 for both). RV tissue Doppler S wave and global strain were
significantly lower in patients than controls (p<0.001). RVEF with 3D echocardiography
was 46.5 ± 5.5 % in patients and 59.09 ± 2.0 % in controls (p<0.001). 3D RVEF was
significantly correlated to TAPSE, FAC, RV tissue Doppler S wave and global strain. On
multivariate analysis FAC and RV tissue Doppler S wave were independent parameters to
predict 3D RVEF. In subgroup analysis of patients who underwent cardiac MRI, there was
no significant relation between galectin-3 levels and RVEF measured by MRI (p=0.552,
r= - 0.161). Within patients who underwent RHC, there was only a weak correlation
between galectin-3 levels and RV systolic pressure (p=0.059, r=0.535). When patients with
and without PVR were compared; TAPSE, RV tissue Doppler S wave, RV 3D EF and
global strain were significantly lower in patients who underwent PVR. Galectin-3
concentrations were similar between controls and patients with and without PVR.
In conclusion, in patients with repaired ToF, no significant relation was detected
between galectin-3 levels and echocardiography parameters which indicates right
ventricular function. Both conventional and advanced echocardiography parameters were
significantly worse in patients when compared with the control group. Tissue Doppler S
velocity and FAC can be used to predict RVEF determined by 3D echocardiography
Going Beyond Counting First Authors in Author Co-citation Analysis
Get PDFThe present study examines one of the fundamental aspects of author co-citation analysis (ACA) - the way co-citation
counts are defined. Co-citation counting provides the data on which all subsequent statistical analyses and mappings
are based, and we compare ACA results based on two different types of co-citation counting - the traditional type that
only counts the first one among a cited work's authors on the one hand and a non-traditional type that takes into
account the first 5 authors of a cited work on the other hand. Results indicate that the picture produced through this non-traditional author co-citation counting contains more coherent author groups and is therefore considerably clearer. However, this picture represents fewer specialties in the research field being studied than that produced through the traditional first-author co-citation counting when the same number of top-ranked authors is selected and analyzed. Reasons for these effects are discussed
Variations on the Author
Get PDF“Variations on the Author” discusses two of Eduardo Coutinho’s recent films (Um Dia na Vida, from 2010, and Últimas Conversas, posthumously released in 2015) and their contribution to the general question of documentary authorship. The director’s filmography is characterized by a consistent yet self-effacing form of authorial self-inscription: Coutinho often features as an interviewer that rather than express opinions propels discourses; an interviewer that is good at listening. This mode of self-inscription characterizes him as an author who is not expressive but who is nonetheless markedly present on the screen. In Um Dia na Vida, however, Coutinho is completely absent form the image, while Últimas Conversas, on the contrary, includes a confessional prologue that moves the director from the margins to the center of his films. This article examines the ways in which these works stand out in the filmography of a director who offers new insights into the notion of cinematic authorship
Appropriate Similarity Measures for Author Cocitation Analysis
Get PDFWe provide a number of new insights into the methodological discussion about author cocitation analysis. We first argue that the use of the Pearson correlation for measuring the similarity between authors’ cocitation profiles is not very satisfactory. We then discuss what kind of similarity measures may be used as an alternative to the Pearson correlation. We consider three similarity measures in particular. One is the well-known cosine. The other two similarity measures have not been used before in the bibliometric literature. Finally, we show by means of an example that our findings have a high practical relevance.information science;Pearson correlation;cosine;similarity measure;author cocitation analysis
Dispelling the Myths Behind First-author Citation Counts
Get PDFWe conducted a full-scale evaluative citation analysis study of scholars in the XML research field to explore just how different from each other author rankings resulting from different citation counting methods actually are, and to demonstrate the capability of emerging data and tools on the Web in supporting more realistic citation counting methods. Our results contest some common arguments for the continued
use of first-author citation counts in the evaluation of scholars, such as high correlations between author rankings by first-author citation counts and other citation
counting methods, and high costs of using more realistic citation counting methods that are not well-supported by the ISI databases. It is argued that increasingly available digital full text research papers make it possible for citation analysis studies to go beyond what the ISI databases have directly supported and to employ more
sophisticated methods
koamabayili/VECTRON-author-checklist: VECTRON author checklist
No full textWe have done our best to complete the author checklist relating to the use of animals in the hut study. Note that the objective for the hut study was to evaluate the IRS treatment applications for residual efficacy against Anopheles mosquitoes, including the local An. coluzzii mosquito population. Cows were only used to attract mosquitoes into the huts and no tests were carried out directly on the cows. The author checklist is intended for use with studies where experiments are carried out on animals, which is why we have had such difficulty in completing this for the hut study, as many of the questions do not relate to how the cows were used
- …
