15,169 research outputs found
Indemnitet i jego granice
The author aims to draw attention to the issue of immunity by presenting the modern understanding of the concept of parliamentary immunity and defining the limits of its operation as well as indicating its characteristics (permanence, absolute, absolute as well as frequency). The author focuses his attention mainly on the analysis of the regulations on the problem in question, expanded by a number of views of the doctrine.Artykuł ma na celu zwrócenie uwagi na zagadnienie indemnitetu poprzez przedstawienie współczesnego rozumienia pojęcia immunitetu parlamentarnego, określenie granic jego działania i wskazanie jego cech (trwałość, bezwzględność, absolutność i częstotliwość). Autor skupia uwagę przede wszystkim na analizie regulacji dotyczących przedmiotowego problemu oraz poszerza ją o przywołanie licznych poglądów doktryny
Dairy supply chain restructuring and its impact on farmers' revenues in Poland
Supply chain restructuring and its impact on farmers’ situation have become the subject of vast interest among agricultural economists. However, there have been relatively few studies trying to quantitatively asses this issue. This paper analyses the impact of supply chain modernisation on dairy farmers in Poland. It is shown that joining the modern marketing channel positively affects farmers’ revenues. The decision to enter the modern channel is crucially dependent on access to funds and facilitated by having larger cow herds.Supply chain, restructuring, dairy sector, Poland, Agribusiness, Livestock Production/Industries,
Man – A Portrait Multiplied. Commentary on Abraham J. Heschel’s anthropological distinction
Jedną z manifestacji ludzkiego subiectum jest jego dualność. To, że człowiek jest podmiotem dualnym, może być rozumiane wielorako. Występuje on w roli podmiotu wiedzy, ale także w roli podmiotu wiary. Ponadto bywa podmiotem wiedzy, która dotyczy jego jako bytu, ale też podmiotem wiedzy dotyczącej go jako bycia – zgodnie z różnicę między tymi określeniami wyeksplikowaną przez Abrahama J. Heschela (1907–1972). O ile „byt” jawi się tu jako określenie indyferentne aksjologicznie, o tyle „bycie”, przeciwnie, jest określeniem zaangażowanym normatywnie. Co więcej, oto kolejna subtelność, w przypadku ludzkich odniesień do własnego bytu lub do bycia, człowiek może kierować się zarówno wiedzą,jak i wiarą. Heschel nie tylko odróżnia „byt ludzki” (human being) od „bycia ludzkim” (being human), ale ponadto kontestuje możliwość definiowania człowieka przy użyciu jedynie pierwszego z tych określeń. Postrzeganie człowieka w kategoriach ontycznych, jako „bytu ludzkiego”, bez uwzględnienia wymiaru normatywnego, czyli „bycia ludzkim”, prowadzi do redukcjonistycznej deformacji uniemożliwiającej adekwatne uchwycenie specyfiki człowieka, a właśnie ta specyfika odróżnia go od wszelkich innych bytów. Doceniając wagę wprowadzonej przez Heschela dystynkcji, zakładam, że może być ona przyczynkiem i impulsem do próby rewindykacji pytania o istotę człowieka. Jest ono wprawdzie niepopularne w obrębie współczesnej refleksji filozoficznej, a jednak – jak wolno założyć – nadal zasługuje na uwzględnienie.
Duality is a manifestation of the human subiectum. The fact that humans are dual subjects can be understood in a number of ways, e.g., they act as subjects of knowledge, but also as subjects of faith. At times, they are the subject of knowledge that concerns them as human beings, but also the subject of knowledge concerning them as being human, in line with the anthropological distinction explained by Abraham J. Heschel (1907–1972). While human being is an axiologically neutral term, being human is, by contrast, a normatively charged one. There is yet another subtlety here: when humans refer to themselves as human beings or consider themselves being human, they may be guided by both knowledge and faith. Not only does Heschel distinguish between the concepts of human being and being human, but he also refutes the possibility of defining man solely by using the former. Perceiving man in ontological terms, as a human being, without taking into account the normative dimension, i.e., being human, leads to a reductionist distortion that prevents an adequate grasp of what makes man unique, and it is precisely this unique quality that sets him apart
from all other beings. Appreciating the weight of Heschel’s distinction, I believe it could be a starting point and an impulse to revisit the question of the essence of humanity. As unpopular as it is in contemporary philosophical thought, it still deserves some attention
O pułapce „skojarzeniowej” w humanistyce. (Na marginesie uroszczenia S. Gałkowskiego w jego próbie „logicznej” wykładni Znanieckiego)
Autor polemiki we wstępie wskazuje na zjawisko "reductio ad absurdum" koncepcji Znanieckiego w wykładni adresata jego krytyki. Dalej jest zarysowana ogólna perspektywa sprzeciwu wobec podejścia Stanisława Gałkowskiego. Przedstawiono także krytycyzm i pochwały wobec Znanieckiego ze strony autora polemiki. W tekście wskazuje się na pułapkę czytania epistemicznego jako etyczne nadużycie logiki. Wreszcie, zamiast zakończenia, mówi się o traktowaniu tradycji myśli humanistycznej i uczula na błędy interpretacyjne popełnione przez krytykowanego autora. Główny błąd polega na skojarzeniach czytelnika blokujących mu głębszy dostęp do znaczenia czytanej koncepcji.In his introduction the author of this polemic indicates the phenomenon of "reductio ad absurdum" of Znaniecki's conception in the exegesis of the addressee of this criticism. Next there is an outline sketched concerning the general perspective of disagreement against the approach by S. Gałkowski. There is also outlined criticism and appraisal towards Znaniecki by the author of this polemics. The text illustrates the trap of an epistemic reading as an ethical abuse of logics. Finally instead of a conclusion one is discussing the ways of treatement of the tradition of humanistic reflection and it warns against interpretative errors committed by the criticised author. The basic error is perceived as the result of domination of application of harmful associations of the leader blocking the way to deeper sense of the conception
Czy Gombrowicza czytano w Argentynie za jego życia?
[pol] Czy Gombrowicza czytano w Argentynie za jego życia? A jeżeli tak, to w jaki sposób? Artykuł pokazuje, jaka była recepcja autora Trans-Atlantyku od jego przybycia do Buenos Aires aż do śmierci we Francji. Artykuł jest podzielony na trzy rozdziały. Każdy z nich przedstawia jedną z trzech dekad życia Witolda Gombrowicz - dwie, kiedy mieszkał w Argentynie, oraz ostatnią, kiedy powrócił do Europy. Autor wspomina o inicjalnych próbach nawiązania kontaktu z pisarzami argentyńskimi (na przykład z Borgesem czy czasopismem ¿Sur'), opublikowaniu pierwszych tekstów oraz zbiorowego tłumaczenia Ferdydurke w Café Rex w latach czterdziestych, by zauważyć, że w latach pięćdziesiątych Gombrowicz pogodził się z faktem pisarskiego nieistnienia w kraju swej emigracji i zmienił strategię autopromocji. Dopiero po powrocie do Europy spotkał się z pierwszymi dowodami uznania w Argentynie, czemu towarzyszyła publikacja Diario argentino (Dziennik argentyński, wybór z Dziennika przygotowany z myślą o czytelniku argentyńskim). Pau Freixa Terradas zarysowuje bardziej gorzki niż słodki los twórczości Gombrowicza w Argentynie i pokazuje, w jakiej mierze i w jaki sposób czytano polskiego pisarza w jego drugiej ojczyźnie.[eng] This article presents the Argentinian reception of the author of Trans-Atlantyk from his arrival in Buenos Aires until his death in France. The article is divided into three parts and each of them is dedicated to one of the three last decades of Witold Gombrowicz’s life. The author mentions the initial attempts of establishing relations with Argentinian writers (Jorge Luis Borges, for example, or the circle of the Sur magazine), first publication of texts as well as the collective translation of Ferdydurke in Café Rex during the 1960s, and recognizes that sometime in the 1950s Gombrowicz made peace with the fact of his literary obscurity in the land of his emigration, therefore changing his strategy of self-promotion. Only after he returned to Europe did the first signs of recognition reach him from Argentina, where the Diario argentino was just published (it was a selection of writings from Gombrowicz’s Diary for the Argentine reader)
Umiarkowanie i jego modele
Umiarkowanie jest jedną z czterech cnót kardynalnych, pierwotnie podanych przez Platona. Obecnie pojęcie umiarkowania zajmuje kluczową pozycję w wielu systemach etycznych, w tym w ekofilozofii. Umiarkowanie zakłada zachowanie właściwej równowagi, potrzebnej przy dokonywaniu wyborów życiowych. Próba analizy tego pojęcia przy pomocy prostych środków formalnych pozwala ujawnić ukryte założenia, a także jego strukturę. W pojęciu umiarkowania mieści się zarówno decyzja (wybór), jak i działanie bądź zachowanie jako efekt podjętej decyzji. Pierwszy model oparty jest na koncepcji Arystotelesa i jego „złotego środka” zawartej w Etyce nikomachejskiej. Próba rekonstrukcji koncepcji Arystotelesa pokazuje, że pojęcie umiarkowania w tym ujęciu jest silnie zrelatywizowane do kręgu kulturowego i, co wydaje się zaskakujące, w skrajnych przypadkach jego określenie może okazać się niemożliwe.Drugi model, podany przez Epikura, jest oparty na pojęciu konsekwencji logicznej. Wprawdzie dotyczy jedynie przyjemności i przykrości, ale umiarkowanie najczęściej zalecane jest właśnie w odniesieniu do rzeczy przyjemnych. Zbiór decyzji umiarkowanych jest budowany rekurencyjnie. A – zbiór przyjemności – jest modyfikowany krok po kroku poprzez konsekwencje CR(A), gdzie R jest zbiorem reguł zawierającym prócz reguły modus ponens oraz reguły tożsamości proste, najczęściej nieformalne, reguły działania/wyboru pochodzące z codziennego doświadczenia. Zbiór U jest zbiorem wyborów umiarkowanych w sensie Epikura wtedy i tylko wtedy, gdy dla dowolnego p należącego do zbioru przykrości, p nie należy do zbioru konsekwencji ∀p ∈ P, ~(p ∈ CR(U)).</jats:p
Petroniusz Arbiter i jego kodycyl
The aim of this article is analyzing the life and achievements of Petronius the Arbiter, who was a Roman aristocrat, writer and trusted member of the court of Nero, an emperor of Rome. In the last two centuries Petronius the Arbiter’s tragic, suicidal death has grown into a symbol and phenomenon of culture. However, there is a clear dissonance between what about Petronius Arbitrator appears in the historical evidences, and what about him himself - specially about his suicide - can be found in contemporary literature. Therefore, the intention of the author of this article is not only an attempt to verify the Petronius Arbiter’ biography - and in particular his path of career - but, once again, the analysis of the reasons that led him to commit suicide.Celem niniejszego artykułu jest przybliżenie osoby Petroniusza Arbitra, rzymskiego arystokraty, pisarza i zaufanego członka dworu cesarza Nerona. Jego tragiczna, samobójcza śmierć na przestrzeni wieków urosła do rangi kulturowego symbolu. Istnieje jednak wyraźny dysonans między tym, co o Petroniuszu Arbitrze zdają się świadczyć nieliczne zachowane do naszych czasów teksty źródłowe, a tym, co na jego temat – nie mówiąc już o jego samobójczej śmierci – można znaleźć we współczesnej literaturze przedmiotu. Dlatego intencją autora niniejszego artykułu jest nie tylko próba zweryfikowania biografii Petroniusza Arbitra – a w tym zwłaszcza ustalenie etapów jego kariery – ale przeanalizowanie raz jeszcze rzeczywistych powodów, które mogły go skłonić do tak desperackiego aktu, jak odebranie sobie życia z własnej woli
MANAGEMENT IN PRIVATIZED ENTERPRISES IN POLAND
In the article it was pointed out the need to form management school in Poland.Briefly the history of creating shareholding in Poland and legislation connected with it werequoted. For streamlining running a company in 1991 fixed-term management contracts wereenforced. On example of opencast mining sector enterprises an effectiveness and efficiency ofmanagers employed according to this form were demonstrated.management, fixed-term management contracts, management effectiveness, enterprises ofopencast mining sector
System sterowania rynkiem i jego kanałami
W artykule autorzy skoncentrowali swoją uwagę nad systemem zarządzania
i dystrybucji jako podstawowej determinanty kanałów rynkowych. Problem ten
związany jest immanentnie z systemem sterowania rynkiem i jego kanałami.
Autorzy zaprezentowali kryteria oceny sprawności sterowania rynkiem i jego
kanałami oraz wyodrębnili podstawowe cechy kanału rynkowego (z punktu
widzenia segmentów nabywców), które są przedmiotem oddziaływań ze strony
podmiotów systemu) sterowania rynkiem i jego kanałami.
W końcowej części artykułu podjęto próbę zestawienia podstawowych instrumentów planu, rynku i regulacji bezpośredniej w proponowanym, zintegrowanym
systemie sterowania rynkiem i jego kanałami.Zadanie pt. Digitalizacja i udostępnienie w Cyfrowym Repozytorium Uniwersytetu Łódzkiego kolekcji czasopism naukowych wydawanych przez Uniwersytet Łódzki nr 885/P-DUN/2014 zostało dofinansowane ze środków MNiSW w ramach działalności upowszechniającej naukę
Kształtowanie się formy szkaplerza i jego symbolika
The article contains a brief presentation of the scapular and indicates its origins in the field of working clothes at the close of antiquity. The author of the article complements the literary sources with the iconographic material as well as portrays the changes of its form. The article also illustrates the evolution of the function that the scapular went through – from the role of a habit accessory (in St Benedict’s monastic rule) to the sign of piety associated with spiritual exercises of „good death”.Artykuł zawiera krótką prezentację szkaplerza i wskazuje jego genezę w dziedzinie odzieży roboczej u schyłku starożytności. Autor artykułu uzupełnia źródła literackie o materiał ikonograficzny oraz ukazuje przemiany jego formy. Artykuł ukazuje również ewolucję funkcji, jaką przechodził szkaplerz – od roli przynależności habitu (w regule zakonnej św. Benedykta) do znaku pobożności związanego z duchowymi ćwiczeniami „dobrej śmierci”
- …
