1,721,006 research outputs found
Health effects and toxicity mechanisms of rare earth elements-Knowledge gaps and research prospects
Get PDFIn the recent decades, rare earth elements (REE) have undergone a steady spread in several industrial and medical applications, and in agriculture. Relatively scarce information has been acquired to date on REE-associated biological effects, from studies of bioaccumulation and of bioassays on animal, plant and models; a few case reports have focused on human health effects following occupational REE exposures, in the present lack of epidemiological studies of occupationally exposed groups. The literature is mostly confined to reports on few REE, namely cerium and lanthanum, whereas substantial information gaps persist on the health effects of other REE. An established action mechanism in REE-associated health effects relates to modulating oxidative stress, analogous to the recognized redox mechanisms observed for other transition elements. Adverse outcomes of REE exposures include a number of endpoints, such as growth inhibition, cytogenetic effects, and organ-specific toxicity. An apparent controversy regarding REE-associated health effects relates to opposed data pointing to either favorable or adverse effects of REE exposures. Several studies have demonstrated that REE, like a number of other xenobiotics, follow hormetic concentration-related trends, implying stimulatory or protective effects at low levels, then adverse effects at higher concentrations. Another major role for REE-associated effects should be focused on pH-dependent REE speciation and hence toxicity. Few reports have demonstrated that environmental acidification enhances REE toxicity; these data may assume particular relevance in REE-polluted acidic soils and in REE mining areas characterized by concomitant REE and acid pollution. The likely environmental threats arising from REE exposures deserve a new line of research efforts. (c) 2015 Elsevier Inc. All rights reserved
Rare earth elements in human and animal health: State of art and research priorities
Get PDFBackground: A number of applications have been developed using rare earth elements (REE), implying several human exposures and raising unsolved questions as to REE-associated health effects.
Methods: A MedLine survey was retrieved from early reports (1980s) up to June 2015, focused on human and animal exposures to REE. Literature from animal models was selected focusing on REE-associated health effects.
Results: Some REE occupational exposures, in jobs such as glass polishers, photoengravers and movie projectionists showed a few case reports on health effects affecting the respiratory system. No case-control or cohort studies of occupational REE exposures were retrieved. Environmental exposures have been biomonitored in populations residing in REE mining areas, showing REE accumulation. The case for a iatrogenic REE exposure was raised by the use of gadolinium-based contrast agents for nuclear magnetic resonance. Animal toxicity studies have shown REE toxicity, affecting a number of endpoints in liver, lungs and blood. On the other hand, the use of REE as feed additives in livestock is referred as a safe and promising device in zootechnical activities, possibly suggesting a hormetic effect both known for REE and for other xenobiotics. Thus, investigations on long-term exposures and observations are warranted.
Conclusion: The state of art provides a limited definition of the health effects in occupationally or environmentally REE-exposed human populations. Research priorities should be addressed to case-control or cohort studies of REE-exposed humans and to life-long animal experiments
Sea Urchin Bioassays in Toxicity Testing: I. Inorganics, Organics, Complex Mixtures and Natural Products
No full textFitoremediation of wastewater in organize industrial zone by using water hyacinth (Eichhornia crassipes)
No full textGünümüzde bazı bitkiler ile gerçekleştirilen fitoremediasyon, biyoteknolojinin çok yeni bir alanıdır ve son yıllarda giderek artan bilimsel bir ilgi görmüştür. Bu çalışmada İzmir Tekeli Organize Sanayi Bölgesi arıtma tesisinden alınan çeşitli atık sularda (dengeleme havuzu, membran biyoreaktör çıkışı, nanofiltrasyon ve ters osmoz süzüntüleri) su sümbülü, Eichhornia crassipes yetiştirilmesi ve bu suların E.crassipes yardımıyla arıtılması ile ilgili laboratuvar ölçeğinde denemeler gerçekleştirilmiştir. E.crassipes ile denemeler 22˚C ve 25˚C olmak üzere iki farklı sıcaklık değerinde gerçekleştirilmiştir. Çalışma sonucunda su sümbüllerinin her iki sıcaklıkta da membran biyoreaktör sonrası çıkış suyunun ve dengeleme havuzu ham atık sularının pH, iletkenlik, tuzluluk, toplam çözünmüş katı madde, toplam azot, nitrat azotu, sodyum ve kalsiyum miktarlarında önemli giderimler gerçekleştirdiği gözlemlenmiştir. Bunun yanında E.crassipes ters osmoz ve nanofiltrasyon konsantrelerindeki bazı parametrelerde giderimler gerçekleştirdiği fakat yüksek tuzluluk değerleri bitkinin sağlıklı gelişimini sınırlandırdığı görülmüştür. Ayrıca yapılan tuzluluk denemeleri sonucunda su sümbülü bitkisi için letal tuzluluk değeri 3 ppt olarak bulunmuştur.Nowaday, phytoremediation with some plants is a very new field of biotechnology and it has recieved increasing scientific attention in recent years. In this study, water hyacinth, Eichhornia crassipes were cultivated in various wastewaters (balancing pool, membrane bioreactor outflow, concantrates of nanofiltration and reverse osmosis) collected from İzmir Tekeli Organized Industrial Zone. Experiments were carried out at the laboratory scale for the phytoremediation of these waters with E. crassipes. Experiments with E.crassipes were carried out at two different temperatures, 22°C and 25°C. As a result of the study, it was observed that the water hyacinths performed significant decreases in the pH, conductivity, salinity, total dissolved solids, total nitrogen, nitrate nitrogen, ammonium nitrogen, sodium and calcium contents of the raw wastewaters of balancing pool and membrane bioreactor outflow treated waters. It has also be shown that E. crassipes performed decrease in some parameters of reverse osmosis and nanofiltration concentrates but high salinity values were found limit plant' healthy development. In addition, as a result of the salinity tests, lethal salinity value for water hyacinth plant was found to be 3 ppt
Arbacia lixula embriyolojik gelişimi üzerine antifouling boyaların karşılaştırılmalı toksisitesi
No full textUzun yıllar antifouling boya olarak kullanılan TBT (tributilkalay)' nin denizel organizmalar üzerine çok toksik özellik göstermesi nedeniyle yasaklaması sonucunda denizcilik marketlerinde Zineb (çinko etilenbisditiyokarbamat), ZnPT (çinko piritron) gibi çeşitli kimyasallar antifouling boya olarak kullanılmaya başlanmıştır. TBT, Uluslararası Denizcilik Örgütü tarafından yasaklanmasına rağmen sınırlı da olsa denizel ortamda antifouling boya olarak kullanıldığı birçok araştırmada belirtilmektedir. Bu nedenle bu çalışmada yeni biosidler olan Zineb ve ZnPT ile birlikte TBT'ın hedef olmayan denizel organizmalar üzerine etkileri, Arbacia lixula türünün embriyoları kullanılarak araştırılmıştır. A. lixula embriyonik gelişimi üzerine tüm bu biyositlerin etkileri araştırılmış ve eski antifouling boya olan TBT ile yeni boyalar olan Zineb ve ZnPT'un zararlı etkileri karşılaştırılmıştır. Farklı ZnPT, Zineb ve TBTO derişimlerine maruz bırakılan A. lixula'nın embriyolarında gelişim bozukluğuna sahip bireylerin bulunma oranının derişim arttıkça artış gösterdiği belirlenmiştir. ZnPT, Zineb ve TBTO derişimlerine maruz bırakılan pluteuslarda EC50 değerleri sırasıyla 78.86, 6.81 ve 5.67 og/L olarak bulunmuştur. A. lixula üzerine antifouling boyaların toksik etkilerinin sırasıyla TBTO > Zineb > ZnPT şeklinde olduğu tespit edilmiştir
Deniz kestanesi (Sphaerechinus granularis Lamarck, 1816)'nde sıcaklık ve ışık değişkenleri içinde çinko piritionun embriyotoksik potansiyelinin araştırılması
No full textTribütilkalayın yasaklanmasından sonra alternatif olarak sunulan antifouling bileşik çinko piritionun (ZnPT) farklı ışık ve sıcaklık değişkenleri içerisinde deniz kestanesi, Shpaerechinus granularis embriyonik gelişimi üzerine etkisi laboratuar toksisite testleri ile araştırıldı. Yarısını etkileyen derişim (EC50) karanlık ortamda 17°C’de 65,9±8,3nM, 20°C’de 83,1±15,2nM, 23°C’de 81,5±10,8nM ve 26°C’de 55,9±15,9nM’dır. 16/8 saat ışık ve karanlık derişimlerinde ise 17°C’de 69,7±12,5nM, 20°C’de 55,4±3,5nM, 23°C’de 137,1±37,1nM ve 26°C’de 64,2±19,5nM’dır. Sıcaklığın ve ışık etkisinin değişmesinin ZnPT’ye maruz kalan S. granularis pluteuslar üzerinde belirli derişimlerde farklılık yarattığı ancak EC50 değerlerinde bariz bir farklılık yaratmadığı belirlendi. Dolayısıyla ZnPT’nin güneş ışığı etkisinin sınırlı olduğu denizel ortamlarda kalıcı olduğu ve denizel ekosistem için zarar oluşturabiliceği fikrindeyiz
Determination of short and long term toxicity of irgarol by using two sea urchin species (Arbacia lixula and Paracentrotus lividus)
No full textBu tez çalışmasında, irgarolun genetik olarak farklı iki deniz kestanesi türü (Arbacia lixula ve Paracentrotus lividus) üzerinde kısa ve uzun süreli toksik etkileri araştırılmıştır. Bu amaçla deniz kestanesi embriyoları irgarola 6 saat süreyle maruz bırakılarak genotoksik etkiler, 72 saat süreyle maruz bırakılarak embriyotoksik etkileri araştırılmıştır. Ayrıca 21 gün süreyle irgarola maruz bırakılan pluteus larvalarında gövde genişlikleri ile gövde ve ayak uzunlukları ölçülerek deniz kestanesi larval gelişimi üzerindeki etkileri belirlenmiştir. 30 dakika süreyle irgarola maruz bırakılan sperm hücrelerinin fertilizasyon başarısı üzerindeki etkileri incelenerek bu spermlerle fertilize olan yumurtalardan oluşan 72 saatlik larvalar üzerindeki döl kalitesi de saptanmıştır. Çalışmalar sonucunda irgarolun her iki deniz kestanesi türüne ait embriyolarda genotoksik etki gösterdiği tespit edilmiştir. İrgarolun her iki deniz kestanesi türünde embriyotoksik etkiye de neden olduğu, 21 gün süreli kronik toksisite çalışmalarında ise larval gelişimi olumsuz yönde etkilediği görülmüştür. 72 saat süreyle irgarola maruz bırakılan embriyolarda EC50 değerleri A. lixula ve P. lividus türleri için sırası ile 15.16 ve 15.21 µM irgarol olarak bulunurken kronik toksisite çalışmaları sonucunda EC50 değerleri 0.50-0.52 µM irgarol aralığında bulunmuştur. Kronik toksisite çalışmalarında larvaların beslenmesinde Nannochloropsis oculata türü mikroalg kullanıldığından irgarolun bu tür üzerindeki etkileri de araştırılmıştır. 48 saate kadar irgarolun N. oculata üzerinde fitotoksik etkisi bulunmazken 48. saat ve sonrasında büyüme inhibisyonuna neden olmuş ve bu tür için 72 saat süreli IC50 değeri 0.13 µM irgarol olarak hesaplanmıştır.In this thesis, short- and long-term toxic effects of irgarol on two genetically different sea urchin species (Arbacia lixula and Paracentrotus lividus) were investigated. For this purpose, genotoxic effects of irgarol on sea urchin embryos were investigated by 6-hour-treatment. Embryotoxic effects were examined by exposing embryos to irgarol for 72 hours. In addition, the effects of the test chemical on the larval development were determined by measuring body widths, body length and foot lengths of 21-day-old plutei exposed to irgarol. Offspring quality and fertilization success of the spermatozoa exposed to irgarol for 30 minutes were also examined. It was determined that irgarol had a genotoxic effect on the embryos of both sea urchin species. It was also found that irgarol causes embryotoxic effects in both sea urchin species and adversely affects the larval development in 21-day chronic toxicity tests. The EC50 values of embryos exposed to irgarol for 72 hours were found to be 15.16 and 15.21 μM irgarol for A. lixula and P. lividus species respectively, while EC50 values were found to be in the range of 0.50-0.52 μM irgarol as a result of chronic toxicity studies. Since Nannochloropsis oculata microalgae is used for feeding the plutei in chronic toxicity studies, the effects of irgarol on this species were also investigated. There were no phytotoxic effects of irgarol on N. oculata up to 48 hours whereas it caused growth inhibition at and after the 48th hour. 72-hour IC50 value for this species was found 0.13 μM irgarol
Deniz kestanesi (Paracentrotus lividus) embriyolojik gelişimi üzerine kadmiyum ve çinkonun sıcaklığa bağlı etkileri
No full textBu çalışmada, deniz kestanesi, Paracentrotus lividus (Echinodermata: Echinoidea) erken gelişimi üzerine çinko ve kadmiyum toksisitesi üzerine sıcaklık değişimlerinin etkisi araştırılmıştır. Bu amaçla, P. lividus embryoları çinko (10 -8 M - 3×10 -5 M) ve kadmiyuma (10 -7 M-3×10 -4 M) maruz bırakılarak 18 (standart sıcaklık), 21 ve 24 °C'lerde 72 saat inkübe edildi. EC50 değerleri çinko için 18°C'de 0.48 (0.43-0.54) mg/L; 21°C'de 0.19 (0.16-0.23) mg/L ve 24°C'de 0.19 (0.17-0.22) mg/L olarak bulunmuştur. EC50 değerleri kadmiyum için ise 18°C'de 1.88 (1.80-1.96) mg/L; 21°C'de 1.26 (1.04-1.54) mg/L ve 24°C'de 0.72 (0.63-0.83) mg/L olarak bulundu. Bu sonuçlar çinko ve kadmiyum toksisitesinin sıcaklık artışına bağlı olarak arttığını göstermektedir
Going Beyond Counting First Authors in Author Co-citation Analysis
Get PDFThe present study examines one of the fundamental aspects of author co-citation analysis (ACA) - the way co-citation
counts are defined. Co-citation counting provides the data on which all subsequent statistical analyses and mappings
are based, and we compare ACA results based on two different types of co-citation counting - the traditional type that
only counts the first one among a cited work's authors on the one hand and a non-traditional type that takes into
account the first 5 authors of a cited work on the other hand. Results indicate that the picture produced through this non-traditional author co-citation counting contains more coherent author groups and is therefore considerably clearer. However, this picture represents fewer specialties in the research field being studied than that produced through the traditional first-author co-citation counting when the same number of top-ranked authors is selected and analyzed. Reasons for these effects are discussed
- …
