114 research outputs found
Variation and association in Lathyrus species based on seed biochemical constituents
No full textGülümser, Erdem (Bilecik, Author)
Mut, Hanife (Bilecik, Author)The seeds of twelve Lathyrus species were analyzed for crude protein, ODAP, ash, mineral contents and thousand seed weight. CP content varied from 20.78% in L. cicera to 30.92% in L. ochrus. ODAP content was the most variable trait (CV= 97.81%), being highest (10.31 mg g(-1)) in L. clymenum (cultivar) and lowest (0.65 mg g(-1)) in L. laxiflorus (wild). This was followed by thousand seed weight (TSW) being highest in L. sativus (114.54 g) and lowest in L. nissolia (3.45 g). These species also exhibited a reasonable variation regarding mineral contents, especially for Ca (CV= 40.29%) and Mn (CV= 40.96%). Correlation analysis, based on interspecies means indicated that ODAP was highly correlated with TSW (r = 0.762), Zinc (r= 0.732) and B (r=- 0.507), while there was no significant correlation of ODAP with CP and ash contents
Effects of different improvement methods on some soil properties in a secondary succession rangeland
No full textBu çalışma, Bursa Uludağ Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsünde İlknur Ayan'in danışmanlığında Hanife Mut tarafından yazılan "Sürülüp terkedilen bir merada farklı ıslah yöntemlerinin etkinliklerinin belirlenmesi" adlı doktora tezine dayanılarak hazırlanmıştır.This study was conducted between 2005 and 2008 in a native pasture which was ploughed 30 years ago and abandoned, located in Ondokuz Mayis University Campus in order to investigate the effects of different improvement treatments on chemical characters of pasture soil. Treatment application started in 2006; i) control, ii) aeration, iii) early cutting, iv) commercial fertilization, v) sheep manure application, vi) reseeding, and their combinations. The effects of applied pasture improvement treatments showed differences both in the same year and among the years. There was an outstanding increase in the plots where manure alone was applied; however the increase was not so distinctive in the plots where manure was applied with other treatments (manure and its combinations). Soil physical properties were improved with extra organic matter. Electrical conductivity values of the soil samples of the experimental area were 0.568 – 0.793 dS/m in 2006, 0.459 – 0.675 dS/m in 2007 and 0.289 – 0.698 dS/m in 2008. Potassium, calcium and magnesium contents of the soil samples were very high and changed between 0.261 and 0.798; 28.333 and 37.417; 7.958 and 15.083 cmol kg-1, respectively. In the 3-year study, it was concluded that native pastures should definitely be improved by implementing appropriate improvement methods considering climatic conditions, soil characters, plant species and their botanical compositions
Determining the yield and quality acteristics of different alfalfa varieties under Bilecik ecological conditions
No full textBu araştırma, farklı dormansi grubunda yer alan 22 adet yonca (Medicago sativa L.) çeşidinin Bilecik ekolojik şartlarında verim ve kalite özelliklerini belirlemek amacıyla yürütülmüştür. Çalışmada, Ranger, Toros, Blue Moon. SW 6330, Frigos, Galaxie, Timbale, Prosomenti, Kalender, Nimet, Özpınar, Queen, Planet, Gea, Safkan, Alphil, Verdor, Gözlü 1, Artemis, Tomris, Delta, Azzurra çeşitleri materyal olarak kullanılmıştır. Deneme Bilecik Şeyh Edebali Üniversitesi Tarımsal Uygulama ve Araştırma Merkezi deneme alanında tesadüf blokları deneme desenine göre 2020-2022 vejetasyon döneminde yürütülmüştür. Çalışmada yonca çeşitlerinin bitki boyu, kuru ot verimi, ham protein verimi, ADF, NDF ve mineral madde içerikleri (Ca, Mg, P, K) belirlenmiştir. Çalışma sonucunda 6 biçimin ortalamasında en uzun bitki boyu 76.8 cm ile Nimet çeşidinde belirlenirken, Safkan çeşidi 59.2 cm ile en kısa boya sahip çeşit olmuştur. Ekimi yapılan çeşitlerden altı biçimin toplamında elde edilen kuru ot verim sonuçları incelendiğinde, en düşük kuru ot veriminin dekara 1249.5 kg ile 3 dormansi grubunda yer alan Ranger çeşidinde, en yüksek kuru ot veriminin ise 2119.9 kg/da ile 7 dormansi grubunda yer alan Nimet çeşidinden alındığı görülmüştür. Denenen yonca çeşitlerinin ham protein verimleri 282.8 – 444.9 kg/da, ADF oranları % 30.9 – 36.8, NDF oranları % 41.6 – 47.8, fosfor oranları, % 0.36 – 0.39, potasyum oranları % 2.62 – 2.89, kalsiyum oranları % 1.32 – 1.48 ve magnezyum oranları ise % 0.26 – 0.30 arasında değişmiştir. Çalışma sonucunda, Bilecik ekolojik şartlarında verim ve kalite bakımından 6, 7 ve 8 dormansi grubunda yer alan Özpınar, Nimet, Kalender ve Prosomenti çeşitlerinin en uygun çeşitler olduğu saptanmıştır. Ayrıca bu sonuçlar göz önüne alındığında, sahil iklim koşullarına uygun olan 8 dormansi grubundaki çeşitlerin, Bilecik gibi geçit kuşağı iklim şartlarına sahip bölgelerde de yetişebildiği, verim ve kalitelerinde düşüş olmadığı görülmüştür.This research was established to determine the yield and quality characteristics of 22 different
alfalfas (Medicago sativa L.) varieties in different dormancy groups under Bilecik ecological
conditions. Ranger, Toros, Blue Moon. SW 6330, Frigos, Galaxie, Timbale, Prosomenti,
Kalender, Nimet, Özpınar, Queen, Planet, Gea, Safkan, Alphil, Verdor, Gözlü 1, Artemis,
Tomris, Delta, Azzurra varieties were used. The experiment was carried out in the experimental
area of the Agricultural Application and Research Center of Bilecik Şeyh Edebali University,
in the vegetation period of 2020-2022, according to the randomized complete block design. In
this study, plant height, dry matter yield, crude protein yield, ADF, NDF, and mineral content
(Ca, Mg, P, K) of alfalfa varieties were determined. In the average of 6 cuttings, the highest
plant height was determined in Nimet with 76.8 cm while the shortest height was determined
in Safkan with 59.2 cm. When the hay yield results of obtained from the total six cuttings of
the cultivated varieties were examined, the lowest hay yield was obtained from Ranger which
was in the 3 dormancy group with 1249.5 kg/da, and the highest hay yield was obtained from
Nimet which was in the 8 dormancy group with 2119.9 kg/da. Crude protein yield of alfalfa
cultivars ranged between 282.8 – 444.9 kg/da, ADF ratios ranged between % 30.9 – 36.8, NDF
ratios ranged between % 41.6 – 47.8, phosphorus ratios ranged between % 0.36 – 0.39,
potassium ratios ranged between % 2.62 – 2.89, calcium ratios ranged between % 1.32 – 1.48
and magnesium ratios varied between % 0.26 – 0.30. The highest hay yield was obtained from
Nimet variety. As a result of this study, it was determined that Özpınar, Nimet, Kalender and
Prosomenti varieties, which are in the 5,7 and 8 dormancy groups, are the most suitable varieties
in terms of yield and quality in Bilecik ecological conditions. In addition, considering these
results, it has been observed that the varieties in the 8 dormancy groups, which are suitable for
coastal climate conditions, can also be grown in regions with transition zone climate conditions
such as Bilecik, without loss of yield and qualit
Determination of nutritional values of barley and common vetch mixtures germinated by hydroponic method
No full textBu çalışmanın amacı, ruminant hayvanlarda kaba yem ihtiyacının giderek artmasıyla birlikte alternatif yem arayışı içerisinde hidroponik yem üretim sisteminin değerlendirilmesidir. Hidroponik yem üretim sistemlerinde birçok bitki kullanılmaktadır. Fakat en yaygın kullanılan tahıllar grubunda yer alan arpa, buğday, yulaf ve çavdar gibi bitkilerdir. Bu bitki tohumları hidroponik sistemde çimlendirme esasına dayanarak 7-8 günlük periyot sonunda hayvan beslemede alternatif seçenek olarak kullanılmaktadır. Yaptığımız çalışmada yaygın kullanımın aksine arpa ve yaygın fiğin yalın ve karışımlarının hidroponik yem verimi ve kalitesi incelenmiştir. Deneme Bilecik Şeyh Edebali Üniversitesi Ziraat ve Doğa Bilimleri Fakültesi Tarla Bitkileri Bölümüne ait Hızlı Islah ve İklim Odasında yürütülmüştür. Deneme kontrollü koşullarda 8 gün süre ile 23 ºC’ de ve % 65 oransal nem koşullarında tesadüf parselleri deneme desenine göre 3 tekrarlamalı olarak yürütülmüştür. İlk çıkışlar gözlenene kadar yaklaşık iki gün karanlık diğer günlerde ise 16:8 saat aydınlık/karanlık foto periyot şartları uygulanmıştır. Çalışmada yeşil yem verimi (g/işlem), ham protein oranı, asit deterjanda çözünmeyen lif (ADF), nötr deterjanda çözünmeyen lif (NDF), nispi yem değeri, mineral madde (Ca, Mg, K ve P) içerikleri ve tetani değerlerine bakılmıştır. Çalışma sonucunda; yeşil yem verimi 138.9 – 309.3 g, ham protein oranı % 13.81 – 31.90, ADF oranı % 12.13 – 19.66, NDF oranı % 24.24 – 35.66, nispi yem değeri 206.2 – 297.7 ve tetani değeri % 1.899 – 3.611 arasında değişim göstermiştir. Ayrıca mineral besin elementleri yeterli seviyede bulunmuştur. Bu çalışma, yaygın fiğin arpa bazlı hidroponik yem üretimine dahil edilmesinin hem verimi hem de besin kalitesini önemli ölçüde artırdığını göstermektedir. Sonuçlar, baklagillerin eklenmesiyle yeşil yem verimi, ham protein oranı ve nispi yem değerinin arttığını, mineral besin elementlerinin ise yeterli seviyede korunduğunu ortaya koymuştur. Özellikle arpa tanelerine %60 ve 80 oranında yaygın fiğ eklenmesinin hem yem verimi hem de yem kalitesi açısından en etkili kombinasyon olduğu belirlenmiştir.The aim of this study is to evaluate the hydroponic forage production system as an alternative forage source in response to the increasing demand for roughage in ruminant animals. Various plant species are used in hydroponic forage production systems, with the most commonly utilized ones belonging to the cereal group, such as barley, wheat, oats, and rye. These plant seeds are germinated in a hydroponic system and can be used as an alternative forage source at the end of a 7–8-day period. In contrast to common practices, this study examines the hydroponic forage yield and quality of pure and mixed forms of barley and common vetch. The experiment was conducted in the Rapid Breeding and Climate Room of the Department of Field Crops at Bilecik Şeyh Edebali University, Faculty of Agriculture and Natural Sciences. The trial was carried out for eight days under controlled conditions at 23 ºC and 65% relative humidity, following a completely randomized plot design with three replications. Until the first emergence, the seeds were kept in darkness for approximately two days, followed by a 16:8 hour light/dark photoperiod condition. Irrigation was performed with tap water in equal amounts, considering the condition of the germinated seedlings. In this study, green forage yield (g/treatment), crude protein ratio, ADF, NDF, Relative Forage Value (RFV), mineral content (Ca, Mg, K, and P), and tetany values were analyzed. The results showed that green forage yield ranged between 138.9 – 309.3 g, crude protein content varied from 13.81% to 31.90%, ADF ratio was between 12.13% and 19.66%, NDF ratio ranged from 24.24% to 35.66%, RFV varied between 206.2 and 297.7, and tetany values ranged from 1.899% to 3.611%. Additionally, mineral nutrient elements were found to be at sufficient levels. The findings of this study demonstrate that the integration of common vetch into barley-based hydroponic forage production significantly enhances both yield and nutritional quality. The results indicate that green forage yield, crude protein content, and relative forage value improve with the inclusion of legumes, while maintaining sufficient mineral nutrient levels. Specifically, the incorporation of 60-80% common vetch into barley gr
Determination of grass and silage yield and feed quality in the maize-sorghum intercropping system and life cycle assessment
No full textBilecik ilinde 2023 ve 2024 yıllarında yürütülen bu çalışma, silajlık mısır (SM) ve sorgum-sudanotu melezi (SSM) bitkilerinin yalın ekimleri ile kendi aralarında ve ayçiçeği ve soya fasulyesi ile birlikte ekimlerinin (yalın SM, yalın SSM, yalın SF, yalın AY, %75 SM + %25 SSM, %50 SM + %50 SSM, %25 SM + %75 SSM, %50 SM + %50 SF, %50 SSM + %50 SF, %50 SM + %50 SF ÜG-, %50 SSM+ %50 SF ÜG-, %50 SM + %50 AY, %50 SSM + %50 AY) verim, yem kalitesi ve çevresel etkilerinin karşılaştırılması amacıyla yürütülmüştür. Elde edilen sonuçlara göre işlemlerin kuru ot verimleri, kuru otta ham protein verimleri, ADF, NDF ve kondense tanen içerikleri sırasıyla 1212.0 – 2813.3 kg da-1, 89.59- 254.2 kg da-1, % 37.56 – 43.30, % 48.04 – 73.47 ve % 0.507 – 0.748 arasında değişmiştir. Ele alınan işlemlerin silaj verimleri ve silaj ham protein verimleri 3246.4- 7535.7 kg da- ve 414.8 - 708.9 kg da-1 arasında değişmiş olup, silajların besin madde kompozisyonunun (ADF, NDF, NYD, kondense tanen) ve fermantasyon kalitesinin (pH, Flieg puanı, organik asit içerikleri) hayvan besleme açısından yeterli düzeyde olduğu saptanmıştır. Yapılan yaşam döngüsü değerlendirmesinde (YDD) ise incelenen on bir çevresel etki kategorisinden altısında (ATPF, ÖP, KIP, İTP, DEP, OTİP) en düşük çevresel yük %25 SM + % 75 SSM, iki etki kategorisinde (AP ve FOOP) %50 SM + %50 SSM, iki etki kategorisinde (AP ve FOOP) yalın sorgum-sudanotu melezi ve TSEP kategorisinde yalın ayçiçeği işleminde belirlenmiştir. Yalın soya fasulyesi ekiminin ise 11 etki kategorisinin 10 tanesinde en fazla çevresel etkiye neden olduğu belirlenmiştir.
Çalışmada elde edilen sonuçlar, SM+SSM karışık ekim sistemlerinin, aynı istatistiksel grupta yer alan verimleri ve kabul edilebilir yem kalitesi ile SM ekimine alternatif olabileceği, özellikle iklim değişikliği nedeniyle artan sıcaklıklar, azalan ve düzensizleşen yağış koşullarında hayvan yemi arz güvenliğine katkı sağlayabileceğini göstermiştir. Bununla birlikte YDD sonuçlarına göre incelenen 11 etki kategorisinden altısında en düşük çevresel etkiye sebep olan %25 SM + % 75 SSM karışık ekim sisteminin öncelikli olarak, iki kategoride en düşük çevresel etkiye sebep olan %50 SM + %50 SSM ekim sisteminin ise alternatif olarak önerilebileceği değerlendirilmiştir.This study, conducted in Bilecik province during 2023 and 2024, aimed to compare the yield, forage quality, and environmental impacts of sole and intercropping systems involving silage maize (SM) and sorghum-sudangrass (SSM), as well as their combinations with sunflower (AY) and soybean (SF). The evaluated treatments were: sole crops of SM, SSM, SF, AY and 75% SM + 25% SSM, 50% SM + 50% SSM, 25% SM + 75% SSM, 50% SM + 50% SF, 50% SSM + 50% SF, 50% SM + 50% SF (UG-), 50% SSM + 50% SF (UG-), 50% SM + 50% AY, and 50% SSM + 50% AY intercropping systems. In hay evaluation, the dry matter yields, crude protein (CP) yields in dry matter, ADF, NDF, condensed tannin, and RFV ranged from 1212.0 to 2813.3 kg da⁻¹, 89.59 to 254.2 kg da⁻¹, 37.56–43.30%, 48.04–73.47%, 0.507–0.748%, and 70.37–106.76, respectively. Silage yields and silage crude protein yields of the treatments varied between 3246.4–7535.7 kg da⁻¹, 414.8–708.9 kg da⁻¹, respectively. The nutrient composition (ADF, NDF, RFV, condensed tannin) and fermentation quality (pH, Flieg score, organic acid content) of the resulting silages were determined to be sufficient for animal nutrition. LCA revealed that, among the eleven categories evaluated, the 25% SM + 75% SSM in six categories (ATPF, EP, GWP, HT, ODP, METP), the 50% SM + 50% SSM in two categories (AP, POCP), the sole SSM in two categories (ATPE, TETP) and the sole AY in one category (FETP) resulted in the lowest environmental burdens. Conversely, the sole SF accounted for the highest environmental burdens in 10 of the 11 categories.
The findings suggest that SM + SSM intercropping systems can be recommended as alternatives to SM by their yield values and forage quality. Such systems may contribute to feed supply security under conditions of increasing temperatures and decreasing and irregular precipitation caused by climate change. Moreover, based on the LCA results, the 25% SM + 75% SSM intercropping system is prioritized due to its lowest environmental impact across six categories, while the 50% SM + 50% SSM system can be considered as an alternative, given its relatively low environmental impact in two categories.Bilecik Şeyh Edebali Üniversitesi Bilimsel Araştırma Projeleri Koordinatörlüğü TEZ-D-2O24-544 numaralı Billimsel Araştırma Projesi
Determination of silage quality of alfalfa (Medicago Sativa L.) and annual ryegrass (Lolium Multiflorum L.) mixture
No full textYem maliyetleri hayvancılık işletmelerinde karlılığı belirleyen önemli bir faktördür. Bu nedenle bitkisel ve hayvansal üretimin aynı işletme içerisinde uyumlandırılması gerekmektedir. Hayvancılıkta kaba yem ihtiyacı; çayır – meralardan, tarla tarımından elde edilen yeşil ot, kuru ot, silaj ve saman gibi kaynaklardan sağlanmaktadır. Özellikle son dönemde Türkiye'de silaj üretiminin artması silajlara verilen önemin göstergesidir. Bu çalışmada farklı oranlarda yonca ve italya çimi karışımlarında silaj kalitesinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Bu çalışma, yonca ve italyan çimi karışımlarının (100:0, 80:20, 60:40, 40:60, 20:80 ve 0:100) silaj kalitesinin belirlenmesi amacıyla yapılmıştır. Hasat edilen bitkiler bir miktar soldurulduktan sonra 2 cm boyutunda kesilerek karışım oranları dikkate alınarak 2 kg'lık vakumlu silaj ambalajlara doldurulmuştur. Vakumlu paketleme makinesi ile havası alınan ve ağızları kapatılan silaj örnekleri 25±2 oC'de 45 gün süreyle depolanmıştır. Uygulamalarda fiziksel gözlemler, kuru madde, pH, ham protein, asit deterjan lifi, nötr deterjan lifi, bağıl yem değeri, asetik asit, laktik asit ve bazı mineral içerikleri belirlenmiştir. Bilecik koşullarında düz ve farklı karışım oranlarında yonca ve tek yıllık otlardan yapılan silajların kalitesinin belirlenmesi amacıyla yapılan bu çalışmada sonuç olarak yoncaya farklı oranlarda eklenen yıllık çavdar otunun silaj kalitesini olumlu yönde etkilediği belirlenmiştir. İncelenen tüm karakterler göz önüne alındığında, yonca silajına yıllık % 40 oranında çim ilavesinin silaj kalitesi açısından daha iyi sonuç verdiği tespit edilmiştir.Feed costs are an important factor determining profitability in livestock enterprises. For this reason, it is necessary to harmonize plant and animal production within the same enterprise. The roughage requirement for animal husbandry is provided from meadows and pastures and sources such as green grass, hay, silage and hay obtained from field agriculture. Especially recently, the increase in silage production in Türkiye is an indication of the increasing importance given to silage. In this study, it was aimed to determine the silage quality of mixtures of alfalfa and ryegrass at different rates. This study was carried out to determine the silage quality of alfalfa and Italian grass mixtures (100:0, 80:20, 60:40, 40:60, 20:80 and 0:100). The harvested plants were cut into 2 cm size after wilting a little and filled into 2 kg vacuum silage packages considering the mixing ratios. The silage samples, whose air was removed by vacuum packaging machine and their mouths were closed, were stored at 25±2 oC for 45 days. In treatments were determined physical observations, dry matter, pH, crude protein, acid detergent fiber, neutral detergent fiber, relative feed value, acetic acid, lactic acid and some mineral contents. In this study, which was carried out to determine the quality of silages made of alfalfa and annual grass in plain and different mixture ratios in Bilecik conditions. As a result, it was determined that annual ryegrass added to alfalfa at different rates positively affected silage quality. Considering all the examined characters, it was found that adding 40 % annual ryegrass to the alfalfa silage as better results in terms of silage quality
Determination of silage yield and quality of mixtures of berseem clover (trifolium alexandrinum l.) and annual ryegrass (lolium multiflorum lam.)
No full textÜlkemizde üretilen kaba yem miktarı, mevcut hayvan varlığının ihtiyaçlarını karşılamakta
yetersiz kalmaktadır. Bu durum hayvancılık sektörü için büyük bir sorun teşkil etmektedir. Yem
bitkilerinde üretimi artırmak için sadece yem bitkileri ekiliş alanlarını artırmak değil, aynı
zamanda birim alandan alınan verimi artırmak da önemlidir. Bu amaçla yürütülebilecek
çalışmalardan biri de yem bitkileri yetiştiriciliğinde uygulanan karışık ekim sistemleridir. Bu
çalışma, 2022 yılında Bilecik ekolojik koşullarında İskenderiye üçgülü (Trifolium
alexandrinum L.) ile tek yıllık çim (İtalyan çimi) (Lolium multiflorum Lam.) karışımlarının silaj
verimini ve kalitesini belirlemek amacıyla yapılmıştır. Çalışmada, İskenderiye üçgülü (İ.Ü.) ve
tek yıllık çimin (T.Y.Ç.) yalın ve 4 farklı karışım oranı (% 80 İ.Ü. + % 20 T.Y.Ç., % 60 İ.Ü. +
% 40 T.Y.Ç., % 40 İ.Ü. + % 60 T.Y.Ç. ve % 20 İ.Ü. + % 80 T.Y.Ç) olmak üzere 6 adet işlem
denenmiştir. Deneme, tesadüf blokları deneme desenine göre 3 tekrarlı olarak kurulmuştur.
Çalışmanın yapıldığı parsellerden hasat edilen bitkilerin karışım oranları göz önünde tutularak
vakumlu poşetlere silajları yapılmış ve 25±2 °C sıcaklıkta muhafaza edilmiştir. Araştırmadan
elde edilen sonuçlara göre, silaj verimi 1514.0 – 2033 kg/da, ham protein verimi 241.7 – 358.5
kg/da, nispi yem değeri 96.91 – 146.87, kuru madde oranı % 31.4 – 36.5, fleig puanı 83.89 –
93.32 ve pH 4.31 – 4.66 arasında değişiklik göstermiştir. Silajların laktik, asetik, sukkinik,
propiyonik ve sitrik asit değerleri sırasıyla % 1.57 – 2.85, % 0.160 – 0.270, % 0.035 – 0.079,
% 0.378 – 0.810 ve % 0.158 – 0.289 arasında değişim göstermiştir.
Bütün bu özellikler göz önüne alındığında, Bilecik ekolojik koşulları için en uygun sonuçları
İskenderiye üçgülüne % 40 oranında tek yıllık çim karıştırılması ile elde edilen karışımın
olduğu belirlenmiştir.The amount of roughage produced in our country is insufficient to meet the needs of the existing
livestock. This situation constitutes a major problem for the livestock sector. In order to increase
production in fodder crops, it is important not only to increase the cultivation area of fodder
crops, but also to increase the yield obtained from the unit area. One of the systems that can be
carried out for this purpose is the mixed cropping system applied in forage crops cultivation.
This study was conducted to determine the silage yield and quality of Berseem clover (Trifolium
alexandrinum L.) and Annual grass (Italian ryegrass) (Lolium multiflorum Lam.) mixtures
under Bilecik ecological conditions in 2022. In the study, 6 treatments of Berseem clover (I.U.)
and Annual grass (T.Y.Ç.) were tested as lean and 4 different mixture ratios (80% I.U. + 20%
T.Y.Ç., 60% I.U. + 40% T.Y.Ç., 40% I.U. + 60% T.Y.Ç. and 20% I.U. + 80% T.Y.Ç.). The
experiment was established according to the randomized block design with 3 replications. The
plants harvested from the study plots were cut into pieces of about 2 cm in length and silaged
in vacuum bags considering the mixture ratios and stored at 25±2 °C. According to the results
obtained from the study, silage yield varied between 1514.0 - 2033 kg/da, crude protein yield
241.7 - 358.5 kg/da, relative feed value 96.91 - 146.87, dry matter rate 31.4 - 36.5%, fleig score
83.89 - 93.32 and pH 4.31 - 4.66. Lactic, acetic, succinic, propionic and citric acid values of
silages varied between 1.57 - 2.85%, 0.160 - 0.270, 0.035 - 0.079, 0.378 - 0.810 and 0.158 -
0.289, respectively.
Considering all these characteristics, it can be suggested that the most suitable mixture for the
ecological conditions of Bilecik was 40% annual grass mixed with Berseem clover
Determination of hay yield and nitrogen use efficiency in oat (avena sativa l.) and common vetch (vicia sativa l.) mixture
No full textHayvancılık sektörünün sürdürülebilirliği, yeterli ve kaliteli yem üretimine doğrudan bağlıdır. Hayvanların artan kaliteli yem ihtiyacı, mera alanlarının daralması ve yem bitkileri tarımının sınırlı alanlarda yapılması, karışık ekim sistemlerine olan ilgiyi artırmıştır. Karışık ekim sistemlerinde yem bitkilerinden buğdaygil-baklagil ekiminin önemi baklagillerin azot bağlama özelliği ve buğdaygillerin bundan faydalanması ile belirgin olarak ortaya çıkmaktadır. Bu çalışma, Bilecik ili Merkez ilçesi koşullarında 2022-2023 ve 2023-2024 vejetasyon dönemlerinde yulaf ve yaygın fiğ bitkilerinin yalın ve %50:50 karışımlarının farklı dozlarda azotlu gübre uygulanarak kuru ot veriminin ve azot kullanım etkinliğinin belirlenmesi amacıyla iki yıl süreyle yürütülmüştür. Çalışmada materyal olarak yulaf bitkisinde Chekota, yaygın fiğ bitkisinde Kubilay 82 çeşidi kullanılmıştır. Çeşitlerin yalın ve %50:50 karışımına 3 farklı dozda azotlu gübre dozu (0, 6, 12 kg/da) uygulanmış olup, deneme tesadüf blokları deneme desenine göre 3 tekrarlı olarak kurulmuştur. Çalışmada, bitki boyu, kuru ot verimi, ham protein verimi, ADF ve NDF oranları, azot kullanım etkinliği, fizyolojik etkinlik ve geri dönüşüm etkinliği ile bazı besin maddesi içerikleri belirlenmiştir. Kuru ot verimi değerleri bu çalışmada iki yılın ortalamasında dekara 382.7 kg ile 1420.5 kg arasında değişmiştir. En yüksek kuru ot verimi değeri % 50 yulaf ve % 50 yaygın fiğ karışımında dekara 6 kg N uygulamasından elde edilmiştir. İki yılın ortalamasında ham protein verimi, ADF ve NDF oranları sırasıyla 71.64 ile 229.38 kg/da, % 31.5 ile 36.4 ve % 49.7 ile 68.8 arasında değişmiştir. Azot kullanım etkinliği değerleri 4.1 ile 51.7 arasında, fizyolojik etkinlik değerleri 314.0 ile 2288.8 arasında ve geri dönüşüm etkinliği değerleri % 1.05 ile 3.73 arasında değişim göstermiştir. Elde edilen veriler incelendiğinde kuru ot verimi, ham protein verimi, azot kullanım etkinliği, fizyolojik etkinlik ve geri dönüşüm etkinliği değerlerinde % 50 yaygın fiğ ve % 50 yulaf karışım parsellerinde dekara 6 kg N uygulaması en yüksek sonuçları vermiştir. Karışık ekimin yalın ekimlere göre verim ve kalitede daha iyi sonuçlar sunduğu, N kullanımında ise dekara 6 kg N uygulamasının verim, ekonomi ve çevre açısından en iyi sonuçları verdiği tespit edilmiştir. Sonuç olarak, yulaf ve yaygın fiğin karışım halinde yetiştirilmesi ve dekara 6 kg azot uygulamasının sürdürülebilir yem üretimi ve azot yönetimi açısından önemli bir potansiyele sahip olduğu belirlenmiştir.The sustainability of the livestock sector is directly dependent on the production of sufficient and high-quality forage. The increasing demand for high-quality feed, the reduction of pasture areas, and the limited cultivation of forage crops have led to a growing interest in mixed cropping systems. In such systems, the significance of cereal-legume intercropping is particularly evident due to the nitrogen-fixing ability of legumes and the benefits that cereals derive from this process. This study was conducted over two consecutive vegetation periods (2022–2023 and 2023–2024) under the conditions of the central district of Bilecik province, aiming to determine the dry matter yield and nitrogen use efficiency of oat and common vetch grown alone and in 50:50 mixtures, with different nitrogen fertilizer doses. The oat cultivar used as the experimental material was Chekota, and the common vetch cultivar was Kubilay 82. Three different nitrogen fertilizer doses (0, 6, and 12 kg N/da) were applied to the sole crops and their 50:50 mixture, and the experiments were established in a randomized complete block design with three replications. In the study, plant height, dry matter yield, crude protein yield, ADF and NDF ratios, nitrogen use efficiency, physiological efficiency, recycling efficiency, and some nutrient contents were determined. The dry matter yield values ranged from 382.7 to 1420.5 kg/da on the two-year average. The highest dry matter yield was obtained from the 50% oat + 50% common vetch mixture with 6 kg N/da application. On a two-year average, crude protein yield, ADF, and NDF ranged from 71.64 to 229.38 kg/da, 31.5% to 36.4%, and 49.7% to 68.8%, respectively. Nitrogen use efficiency ranged from 4.1 to 51.7, physiological efficiency from 314.0 to 2288.8, and recycling efficiency from 1.05% to 3.73%. Analysis of the data indicated that the 50:50 oat-common vetch mixture plots with 6 kg N/da application yielded the highest results in terms of dry matter yield, crude protein yield, nitrogen use efficiency, physiological efficiency, and recycling efficiency. Mixed cropping provided better results in yield and quality compared to sole cropping, and applying 6 kg N/da was found to be the most effective rate in terms of yield, economic return, and environmental sustainability. In conclusion, cultivating oat and common vetch in a mixture and applying 6 kg N/da was identified as having significant potential for sustainable forage production and nitrogen management
Determination of Yield and Quality Traits of Different Silage Maize Varieties in Bilecik Ecological Conditions
No full textBu çalışma Bilecik ili ekolojik koşullarında ikinci ürün olarak ekilen 22 adet farklı silajlık
mısır çeşidinin (Samada-07, Arifiye, Sakarya, ADA-9510, ADA-9516, ADA-523, AGA,
Kerbanis, Keravnos, Kolessous, Simpatico, Kilowatt, Kalideas, Larigal, SY-Antex, SY-İnove,
SY-Gladius, Dragma, Pioneer PR31G98, Pioneer P9027, Dekalp 6308 ve Dekalp 6442) silaj
verimi ve kalite özelliklerinin belirlenmesi amacıyla 2020 yıllında yürütülmüştür. Çalışma
Tesadüf Blokları Deneme Desenine göre 3 tekrarlamalı olarak kurulmuştur. Bitkiler hamur
olum döneminde hasat edilmiş, parçalanan bitki örnekleri 2 kg’lık plastik bidonlara 3 tekrar
olacak şekilde doldurulmuş ve 25±2 °C sıcaklıkta muhafaza edilmiştir. Silajlık mısır
çeşitlerinde silaj verimi, fiziksel kalite özellikleri (renk, koku, strüktür), Fleig puanı, laktik
asit, asetik asit, bütirik asit içeriği, pH düzeyi, kuru madde miktarı, ham protein oranı,
kondanse tanen içeriği, asit deterjanda çözünmeyen lif (ADF), nötr deterjanda çözünmeyen lif
(NDF), Nispi yem değeri (NYD), potasyum (K), fosfor (P), kalsiyum (Ca) ve magnezyum
(Mg) içerikleri belirlenmiştir. Elde edilen sonuçlara göre çeşitlerin silaj verimleri 5665.43
kg/da ile (Kalideas) 9971.30 kg/da (Sakarya), Fleig puanı 46.52-98.59, ham protein oranı
% 6.45 (Samada-07) – % 8.95 (ADA-9510), nispi yem değeri ise 82.79-137.19 arasında
değişmiştir. En yüksek laktik asit Arifiye (% 3.316), Sakarya (% 2.636), Larigal (% 3.064),
Sy-Gladius (% 3.062) ve Dekalp 6308 (% 3.154) çeşitlerinden elde edilmiştir. Silajların
mineral madde içerikleri hayvanların ihtiyaçlarını karşılayacak düzeyde olmuştur.
Sonuç olarak Bilecik ekolojik koşullarında ikinci ürün olarak Arifiye, Sakarya, Larigal, SyAntex, Sy-Gladius, PR31G98, P9027 ve Dekalp 6308 çeşitlerinden yapılan silajların diğer
mısır çeşitlerinden daha üstün performans sergilediği belirlenmiştir.The study was conducted to determine silage yield and quality characteristics of 22 different
silage maize varieties (Samada-07, Arifiye, Sakarya, ADA-9510, ADA-9516, ADA-523,
AGA, Kerbanis, Keravnos, Kolessous, Simpatico, Kilowatt, Kalideas, Larigal, SY-Antex,
SY-İnove, SY-Gladius, Dragma, Pioneer PR31G98, Pioneer P9027, Dekalp 6308 and Dekalp
6442) at second crop in the ecological conditions of Bilecik in 2020 year. The experiment was
arranged in randomized blocks design with three replications. The silage corn varieties were
harvested at dough stage. The chopped plant samples were filled in 2 kg plastic bags in 3
repetitions and stored at 25±2 °C. Silage yield, physical quality characteristics (colour, smell,
structure), Fleig score, lactic acid, acetic acid, butyric acid content, pH, dry matter content,
crude protein content, condensed tannin content, acid detergent fiber (ADF), neutral detergent
fiber (NDF), relative feed value (NYD), potassium (K), phosphorus (P), calcium (Ca) and
magnesium (Mg) contents were determined. Silage yields of the varieties were ranged
5665.43 kg/da (Kalideas) - 9971.30 kg/da (Sakarya), Fleig score 46.52-98.59, crude protein
ratio 6.45% (Samada-07) – 8.95% (ADA-9510), relative feed value 82.79-137.19. The highest
lactic content acid was determined in variety of Arifiye (3.316%), Sakarya (2.636%), Larigal
(3.064%), Sy-Gladius (3.062%), and Dekalp 6308 (3.154%).The mineral content of the
silages was at a level to meet the needs of the animals.
As a result, it was determined that the silages of Arifiye, Sakarya, Larigal, Sy-Antex, SyGladius, PR31G98, P9027, and Dekalp 6308 varieties outperformed other corn varieties as
second crop in Bilecik ecological conditions.Bilecik Şeyh Edebali Üniversitesi Bilimsel Araştırma Projesi - BAP - 2021-01.BŞEÜ.01-03.
Bilecik Seyh Edebali University Scientific Research Project - BAP - 2021-01.BŞEÜ.01-03
Determination of Silage Yield and Qualıty Traits Of Different Silage Maize Varıeties Sown as Second Crop in Bilecik Ecological Conditions
No full textBu çalışma Bilecik ili ekolojik koşullarında ikinci ürün olarak ekilen 22 adet farklı silajlık mısır
çeşidinin (Samada-07, Arifiye, Sakarya, ADA-9510, ADA-9516, ADA-523, AGA, Kerbanis,
Keravnos, Kolessous, Simpatico, Kilowatt, Kalideas, Larigal, SY-Antex, SY-İnove, SYGladius, Dragma, Pioneer PR31G98, Pioneer P9027, Dekalp 6308 ve Dekalp 6442) silaj verimi
ve kalite özelliklerinin belirlenmesi amacıyla 2020 yıllında yürütülmüştür. Çalışma Tesadüf
Blokları Deneme Desenine göre 3 tekrarlamalı olarak kurulmuştur. Bitkiler hamur olum
döneminde hasat edilmiş, parçalanan bitki örnekleri 2 kg’lık plastik bidonlara 3 tekrar olacak
şekilde doldurulmuş ve 25±2 °C sıcaklıkta muhafaza edilmiştir. Silajlık mısır çeşitlerinde silaj
verimi, fiziksel kalite özellikleri (renk, koku, strüktür), Fleig puanı, laktik asit, asetik asit,
bütirik asit içeriği, pH düzeyi, kuru madde miktarı, ham protein oranı, kondanse tanen içeriği,
asit deterjanda çözünmeyen lif (ADF), nötr deterjanda çözünmeyen lif (NDF), Nispi yem değeri
(NYD), potasyum (K), fosfor (P), kalsiyum (Ca) ve magnezyum (Mg) içerikleri belirlenmiştir.
Elde edilen sonuçlara göre çeşitlerin silaj verimleri 5665.43 kg/da ile (Kalideas) 9971.30 kg/da
(Sakarya), Fleig puanı 46.52-98.59, ham protein oranı % 6.45 (Samada-07) – % 8.95
(ADA-9510), nispi yem değeri ise 82.79-137.19 arasında değişmiştir. En yüksek laktik asit
Arifiye (% 3.316), Sakarya (% 2.636), Larigal (% 3.064), Sy-Gladius (% 3.062) ve Dekalp 6308
(% 3.154) çeşitlerinden elde edilmiştir. Silajların mineral madde içerikleri hayvanların
ihtiyaçlarını karşılayacak düzeyde olmuştur.
Sonuç olarak Bilecik ekolojik koşullarında ikinci ürün olarak Arifiye, Sakarya, Larigal, SyAntex, Sy-Gladius, PR31G98, P9027 ve Dekalp 6308 çeşitlerinden yapılan silajların diğer mısır
çeşitlerinden daha üstün performans sergilediği belirlenmiştir.The study was conducted to determine silage yield and quality characteristics of 22 different
silage maize varieties (Samada-07, Arifiye, Sakarya, ADA-9510, ADA-9516, ADA-523, AGA,
Kerbanis, Keravnos, Kolessous, Simpatico, Kilowatt, Kalideas, Larigal, SY-Antex, SY-İnove,
SY-Gladius, Dragma, Pioneer PR31G98, Pioneer P9027, Dekalp 6308 and Dekalp 6442) at
second crop in the ecological conditions of Bilecik in 2020 year. The experiment was arranged
in randomized blocks design with three replications. The silage corn varieties were harvested
at dough stage. The chopped plant samples were filled in 2 kg plastic bags in 3 repetitions and
stored at 25±2 °C. Silage yield, physical quality characteristics (colour, smell, structure), Fleig
score, lactic acid, acetic acid, butyric acid content, pH, dry matter content, crude protein
content, condensed tannin content, acid detergent fiber (ADF), neutral detergent fiber (NDF),
relative feed value (NYD), potassium (K), phosphorus (P), calcium (Ca) and magnesium (Mg)
contents were determined. Silage yields of the varieties were ranged 5665.43 kg/da (Kalideas)
- 9971.30 kg/da (Sakarya), Fleig score 46.52-98.59, crude protein ratio 6.45% (Samada-07) –
8.95% (ADA-9510), relative feed value 82.79-137.19. The highest lactic content acid was
determined in variety of Arifiye (3.316%), Sakarya (2.636%), Larigal (3.064%), Sy-Gladius
(3.062%), and Dekalp 6308 (3.154%).The mineral content of the silages was at a level to meet
the needs of the animals.
As a result, it was determined that the silages of Arifiye, Sakarya, Larigal, Sy-Antex, SyGladius, PR31G98, P9027, and Dekalp 6308 varieties outperformed other corn varieties as
second crop in Bilecik ecological conditions.Bilecik Şeyh Edebali Üniversitesi Bilimsel Araştırma Projesi - BAP - 2021-01.BŞEÜ.01-03.
Bilecik Seyh Edebali University Scientific Research Project - BAP - 2021-01.BŞEÜ.01-03
- …
