1,720,962 research outputs found
Going Beyond Counting First Authors in Author Co-citation Analysis
Full text linkThe present study examines one of the fundamental aspects of author co-citation analysis (ACA) - the way co-citation
counts are defined. Co-citation counting provides the data on which all subsequent statistical analyses and mappings
are based, and we compare ACA results based on two different types of co-citation counting - the traditional type that
only counts the first one among a cited work's authors on the one hand and a non-traditional type that takes into
account the first 5 authors of a cited work on the other hand. Results indicate that the picture produced through this non-traditional author co-citation counting contains more coherent author groups and is therefore considerably clearer. However, this picture represents fewer specialties in the research field being studied than that produced through the traditional first-author co-citation counting when the same number of top-ranked authors is selected and analyzed. Reasons for these effects are discussed
Variations on the Author
Full text link“Variations on the Author” discusses two of Eduardo Coutinho’s recent films (Um Dia na Vida, from 2010, and Últimas Conversas, posthumously released in 2015) and their contribution to the general question of documentary authorship. The director’s filmography is characterized by a consistent yet self-effacing form of authorial self-inscription: Coutinho often features as an interviewer that rather than express opinions propels discourses; an interviewer that is good at listening. This mode of self-inscription characterizes him as an author who is not expressive but who is nonetheless markedly present on the screen. In Um Dia na Vida, however, Coutinho is completely absent form the image, while Últimas Conversas, on the contrary, includes a confessional prologue that moves the director from the margins to the center of his films. This article examines the ways in which these works stand out in the filmography of a director who offers new insights into the notion of cinematic authorship
Appropriate Similarity Measures for Author Cocitation Analysis
Full text linkWe provide a number of new insights into the methodological discussion about author cocitation analysis. We first argue that the use of the Pearson correlation for measuring the similarity between authors’ cocitation profiles is not very satisfactory. We then discuss what kind of similarity measures may be used as an alternative to the Pearson correlation. We consider three similarity measures in particular. One is the well-known cosine. The other two similarity measures have not been used before in the bibliometric literature. Finally, we show by means of an example that our findings have a high practical relevance.information science;Pearson correlation;cosine;similarity measure;author cocitation analysis
Σύγκριση της κλασσικής κερκιδικής αρτηριακής προσπέλασης με την άπω κερκιδική αρτηριακή προσπέλαση (snuffbox) για τη διενέργεια διαγνωστικής στεφανιογραφίας και αγγειοπλαστικής στεφανιαίων αγγείων: ανασκόπηση της βιβλιογραφίας και παρουσίαση των προκαταρκτικών αποτελεσμάτων τυχαιοποιημένης κλινικής μελέτης του Καρδιολογικού Τμήματος του Πανεπιστημιακού Γενικού Νοσοκομείου Πατρών
Full text linkΕπιστημονικό υπόβαθρο: Η κερκιδική αρτηριακή προσπέλαση (TransRadial Approach, TRA) παρουσιάζει πολλαπλά πλεονεκτήματα συγκριτικά με τη διαμηριαία προσπέλαση κατά τη διενέργεια στεφανιογραφίας και αγγειοπλαστικής στεφανιαίων αγγείων (percutaneous coronary intervention, PCI). Ωστόσο, η TRA σχετίζεται και αυτή με κίνδυνο για αγγειακές επιπλοκές, συχνότερη από τις οποίες είναι η απόφραξη της κερκιδικής αρτηρίας (radial artery occlusion, RAO). H χρήση της άπω κερκιδικής αρτηρίας στην περιοχή της ανατομικής ταμπακοθήκης έχει προταθεί ως μια εναλλακτική προσπέλαση (distal radial access, DRA) με πιθανά οφέλη. Ωστόσο, τα υπάρχοντα δεδομένα αναφορικά με την DRA είναι γενικώς περιορισμένα και προέρχονται κυρίως από μελέτες παρατήρησης. Σκοπός: Σκοπός της κλινικής μας μελέτης είναι να συγκριθεί η DRA με την καθιερωμένη TRA ως προς την αποτελεσματικότητα και την ασφάλεια, σε ασθενείς που υποβάλλονται σε διαγνωστική στεφανιογραφία ή PCI. Μέθοδοι: Σχεδιάσαμε μια προοπτική, τυχαιοποιημένη, μονοκεντρική κλινική μελέτη με παράλληλο σχεδιασμό και single masking για τον αξιολογητή του πρωτογενούς καταληκτικού σημείου, που διεξάγεται στο Αιμοδυναμικό Εργαστήριο της Καρδιολογικής Κλινική του Π.Γ.Ν. Πατρών. Στη μελέτη εντάσσονται ασθενείς με ένδειξη για διενέργεια διαγνωστικής στεφανιογραφίας ή PCI, μετά από έγγραφη συγκατάθεση, και τυχαιοποιούνται 1:1 σε TRA και DRA. Οι ασθενείς 30 (+/-10) ημέρες από την ημέρα τυχαιοποίησης υποβάλλονται σε εκτίμηση της βατότητας της δεξιάς κερκιδικής αρτηρίας στο αντιβράχιο και στη θέση της ανατομικής ταμπακοθήκης με χρήση triplex υπερηχογραφίας. Πρωτογενές καταληκτικό σημείο είναι το ποσοστό RAO στις 30 (±10) ημέρες από την τυχαιοποίηση. Ως προκαθορισμένα δευτερογενή καταληκτικά σημεία της μελέτης έχουν οριστεί τα ακόλουθα: ποσοστό επιτυχημένης τοποθέτησης θηκαριού, συνολικός χρόνος που απαιτήθηκε για τοποθέτηση του θηκαριού, αριθμός παρακεντήσεων που απαιτήθηκαν, ποσοστό επιτυχούς ολοκλήρωσης στεφανιογραφίας, ποσοστό επιτυχούς ολοκλήρωσης PCI, συνολική ποσότητα χορηγούμενου σκιαγραφικού, συνολικός χρόνος ακτινοσκόπησης, συνολική δόση ακτινοβολίας, συνολικός απαιτούμενος χρόνος για ολοκλήρωση της διαγνωστικής στεφανιογραφίας, συνολικός απαιτούμενος χρόνος για ολοκλήρωση PCI, χρόνος που απαιτήθηκε για επίτευξη αιμόστασης, ποσοστό εμφάνισης αιματώματος, βαθμός άλγους που αναφέρει ο ασθενής κατά τη διαδικασία (visual analog pain scale 0-10), ποσοστό απόφραξης της άπω κερκιδικής αρτηρίας. Ο εκτιμώμενος αναγκαίος αριθμός ασθενών είναι 774. Προκαταρκτικά αποτελέσματα: Η παρούσα interim ανάλυση αφορά το χρονικό διάστημα 11/06/2019-06/12/2019. Κατά το συγκεκριμένο χρονικό διάστημα, 443 ασθενείς είχαν ενταχθεί στη μελέτη (223 στην ομάδα TRA και 220 στην ομάδα DRA). Το προκαθορισμένο follow-up ήταν ολοκληρωμένο για 128 (57,3%) από τους ασθενείς της ομάδας TRA και για 131 (59.5%) από τους ασθενείς της ομάδας DRA. Δεν υπήρχαν στατιστικώς σημαντικές διαφορές στα βασικά χαρακτηριστικά των ασθενών που τυχαιοποιήθηκαν στη μελέτη μεταξύ των δύο ομάδων. Η διάμεση ηλικία των ασθενών ήταν 68 έτη για την ομάδα TRA και 66 έτη για την ομάδα TRA. Η πλειοψηφία των ασθενών ήταν άνδρες (74% στην ομάδα TRA, 74,1% στην ομάδα DRA). Σε 41 ασθενείς (19%) της ομάδας TRA και σε 28 ασθενείς (13%) της ομάδας DRA είχε προηγηθεί TRA. O στεφανιογραφικός έλεγχος διενεργήθηκε λόγω οξέος στεφανιαίου συνδρόμου σε 69 ασθενείς (31,5%) της ομάδας TRA και σε 65 ασθενείς (29,8%) της ομάδας DRA. Οι αναλύσεις ως προς τα καταληκτικά σημεία ήταν ‘intention-to-treat’. Η τοποθέτηση του θηκαριού ήταν επιτυχής συχνότερα στην ομάδα της TRA [σε 208 ασθενείς (93,3%) της ομάδας TRA έναντι 162 ασθενών (73,6%) της ομάδας DRA, p<0,001]. Για την εξασφάλιση αρτηριακής πρόσβασης απαιτήθηκε μεγαλύτερος αριθμός παρακεντήσεων στην ομάδα της DRA [διάμεση τιμή (Q1-Q3): 1 (1-2) στην ομάδα TRA έναντι 2 (1-3) στην ομάδα DRA, p<0,001]. Η διάρκεια τοποθέτησης του αρτηριακού θηκαριού ήταν μεγαλύτερη στην ομάδα DRA [διάμεση τιμή (Q1-Q3): 80 sec (54-140) στην ομάδα TRA έναντι 120 sec (60-250) στην ομάδα DRA, p<0,001]. O χρόνος που απαιτήθηκε για την αιμόσταση μετά την αφαίρεση του θηκαριού ήταν μικρότερος για την ομάδα της DRA [διάμεση τιμή (Q1-Q3): 120 min (60-120) στην ομάδα TRA έναντι 60 min (60-120) στην ομάδα DRA, p=0,002]. Ανάμεσα στις δυο ομάδες δεν παρατηρήθηκαν στατιστικώς σημαντικές διαφορές όσον αφορά το ποσοστό επιτυχούς ολοκλήρωσης της στεφανιογραφίας (100% και στις δυο ομάδες), το ποσοστό επιτυχούς ολοκλήρωσης της PCI (97,8% στην ομάδα TRA, 100% στην ομάδα DRA, p=0,437), τον όγκο σκιαγραφικού που χορηγήθηκε, το χρόνο ακτινοσκόπησης και τη δόση ακτινοβολίας. Ο συνολικός χρόνος που απαιτήθηκε για τη διενέργεια της διαγνωστικής στεφανιογραφίας ήταν υψηλότερος στην ομάδα DRA [διάμεση τιμή (Q1-Q3): 9 min (7-12) στην ομάδα TRA έναντι 10 min (7-14) στην ομάδα DRA, p=0,021]. Επίσης, το άλγος που ανέφερε ο ασθενής κατά τη διαδικασία (visual analogue scale 0-10) ήταν ηπιότερο στην ομάδα της DRA [διάμεση τιμή (Q1- Q3): 4 (3-6) στην ομάδα TRA έναντι 3 (2-5) στην ομάδα DRA, p=0,032]. Το πρωτογενές καταληκτικό σημείο της RAO (intention-to-treat analysis) δε διέφερε σημαντικά μεταξύ των δυο ομάδων [9 ασθενείς (7%) στην ομάδα TRA, 6 ασθενείς (4,6%) στην ομάδα DRA, p=0,436]. Σε μη-προκαθορισμένη per-protocol ανάλυση για το πρωτογενές καταληκτικό σημείο, οι RAOs ήταν στατιστικώς σημαντικά λιγότερες στην ομάδα της DRA [9 ασθενείς (7,6%) στην ομάδα TRA, 1 ασθενής (1%) στην ομάδα DRA, p=0,025]. Δεν παρατηρήθηκαν σημαντικές διαφορές στα δευτερογενή καταληκτικά σημεία ασφαλείας (αιμορραγία BARC>2, σπασμός που επηρεάζει σημαντικά το χειρισμό των καθετήρων, αιμάτωμα mEASY≥II, απόφραξη άπω κερκιδικής αρτηρίας, ψευδοανεύρυσμα, αρτηριοφλεβική fistula). Απόφραξη της άπω κερκιδικής αρτηρίας παρατηρήθηκε σε 3 ασθενείς (2,3%) της ομάδας DRA και σε κανέναν ασθενή της ομάδας TRA. Στους ασθενείς της ομάδας DRA με απόφραξη της άπω κερκιδικής αρτηρίας, η ροή στην κερκιδική αρτηρία στην περιοχή του αντιβραχίου ήταν διατηρημένη. Συμπεράσματα: Για την εξαγωγή ασφαλών συμπερασμάτων θα πρέπει να αναμένουμε τα τελικά αποτελέσματα της μελέτης. Ωστόσο, από τα ανωτέρω προκαταρκτικά αποτελέσματα φαίνεται ότι η DRA αποτελεί μια ασφαλή εναλλακτική επιλογή για τη διενέργεια διαγνωστικής στεφανιογραφίας και PCI. Η μέθοδος φαίνεται πως είναι απαιτητική τεχνικά και περισσότερο χρονοβόρα, και σε ένα σημαντικό ποσοστό ασθενών πραγματοποιείται τελικά crossover στην TRA. Από τα μέχρι τώρα δεδομένα, η στρατηγική της DRA ως αρχικής προσπέλασης δε φαίνεται να ελαττώνει τις RAOs στην περιοχή του αντιβραχίου (intention-to-treat analysis). Στα πιθανά πλεονεκτήματα της μεθόδου καταγράφεται η ταχύτερη επίτευξη αιμόστασης και το ελαττωμένο άλγος που αναφέρουν οι ασθενείς κατά τη διαδικασία. Δεν προέκυψαν ζητήματα ασφαλείας για την τεχνική αυτή μέχρι στιγμής. Περαιτέρω έρευνα είναι αναγκαία πάνω σε αυτή τη νέα προσέγγιση.Background: Transradial approach (TRA) has significant benefits compared with the transfemoral approach in coronary angiography and percutaneous coronary interventions (PCI). However, TRA is also associated with vascular complications. Radial artery occlusion (RAO) is the most common of them. Arterial access through the distal radial artery in the anatomical snuffbox, has been described as an alternative arterial access (distal radial access, DRA) with potential benefits. However, data regarding DRA are limited and come mainly from observational studies. Purpose: The purpose of our clinical study is to compare DRA with TRA regarding their efficacy and safety in patients subjected to coronary angiography or PCI. Method: We designed a prospective, randomized, single-center clinical trial with parallel assignment and single masking for the primary outcome assessor. The study is being conducted in the Catheterization Laboratory of the Department of Cardiology of Patras University Hospital. Patients with indication for coronary angiography or PCI are enrolled in the study after provision of informed consent and are randomized 1:1 to TRA and DRA. The patency of the right radial artery at the forearm and at the anatomical snuffbox is evaluated 30 (±10) days after randomization with triplex ultrasound. The primary endpoint is the rate of forearm RAO at 30 (±10) days after the procedure. The following are the pre-specified secondary endpoints of the study: rate of successful arterial sheath placement, total time required for arterial sheath placement, number of punctures required, rate of successful completion of coronary angiography, rate of successful completion of PCI, total contrast volume, total fluoroscopy time, total radiation dose, total time required to complete diagnostic coronary angiography, total time required to complete PCI, time required for hemostasis, rate of hematoma, severity of pain during the procedure reported by the patient (visual analog pain scale 0-10), rate of occlusion of the distal arterial artery. The estimated enrollment is 774 patients. Preliminary results: This interim analysis refers to the period 11/06/2019-06/12/2019. During this period, 443 patients were enrolled in the study (223 in the TRA group and 220 in the DRA group). The planned follow-up was completed in 128 (57.3%) patients of the TRA group and in 131 (59.5%) patients of the DRA group at the time of this analysis. There were no statistically significant differences in the baseline characteristics of the randomized patients between the two groups. The median age of patients was 68 years for the TRA group and 66 years for the TRA group. The majority of patients were men (74% in the TRA group, 74.1% in the DRA group). Forty-one patients (19%) in the TRA group and 28 patients (13%) in the DRA group had prior TRA. Coronary angiography was performed due to acute coronary syndrome in 69 patients (31.5%) in the TRA group and in 65 patients (29.8%) in the DRA group. The statistical analysis for the endpoints was ‘intention-to-treat’. The success rate of arterial sheath placement was higher in the TRA group [208 patients (93.3%) in the TRA group versus 162 patients (73.6%) in the DRA group, p <0.001]. A higher number of punctures for establishment of arterial access was required in the DRA group [median (Q1-Q3): 1 (1-2) in the TRA group versus 2 (1-3) in the DRA group, p<0.001]. The time required for arterial sheath placement was longer in the DRA group [median (Q1-Q3): 80sec (54-140) in the TRA group versus 120sec (60-250) in the DRA group, p<0.001]. The time required for hemostasis after sheath removal was shorter in the DRA group [median (Q1-Q3): 120 min (60-120) in the TRA group versus 60 min (60-120) in the DRA group, p=0.002]. No statistically significant differences were observed between the two groups regarding the rate of successful completion of coronary angiography (100% in both groups), the rate of successful completion of PCI (97.8% in the TRA group, 100% in the DRA group, p=0.437), the volume of contrast administered, the fluoroscopy time and the radiation dose. The total time required for diagnostic coronary angiography was higher in the DRA group [median (Q1-Q3): 9 min (7-12) in the TRA group versus 10 min (7-14) in the DRA group, p=0.021]. The severity of pain reported by the patient during the procedure (visual analogue scale 0-10) was milder in the DRA group [median (Q1-Q3): 4 (3-6) in the TRA group versus 3 (2-5) in the DRA group, p=0.032]. The primary endpoint of RAO (intention-to-treat analysis) did not differ significantly between the two groups [9 patients (7%) in the TRA group, 6 patients (4.6%) in the DRA group, p=0.436]. In a non-prespecified per-protocol analysis for the primary endpoint, RAOs were statistically significantly lower in the DRA group [9 patients (7.6%) in the TRA group, 1 patient (1%) in the DRA group, p=0.025]. No significant differences were observed in the secondary safety endpoints (BARC> 2 hemorrhage, spasm that significantly affects catheter manipulation, hematoma mEASY≥II, distal radial artery occlusion, pseudoaneurysm, arteriovenous fistula). Occlusion of the distal arterial artery was observed in 3 patients (2.3%) of the DRA group and in none of the TRA group. In DRA patients with occlusion of the distal arterial artery the flow of the forearm radial artery was preserved. Conclusions: No firm conclusions can be drawn till the study is completed and the final results become available. However, the preliminary results indicate that DRA is a safe alternative arterial access site for diagnostic coronary angiography and PCI. The method appears to be technically demanding and more time consuming, and in a significant percentage of patients a crossover is finally performed to the TRA. According to the preliminary data, the strategy of using DRA as default access site does not appear to reduce forearm RAOs (intention-to-treat analysis). The potential advantages of the method include faster hemostasis and reduced pain reported by patients during the procedure. There were no safety issues for this technique so far. Further research is needed regarding this novel approach
Dispelling the Myths Behind First-author Citation Counts
Full text linkWe conducted a full-scale evaluative citation analysis study of scholars in the XML research field to explore just how different from each other author rankings resulting from different citation counting methods actually are, and to demonstrate the capability of emerging data and tools on the Web in supporting more realistic citation counting methods. Our results contest some common arguments for the continued
use of first-author citation counts in the evaluation of scholars, such as high correlations between author rankings by first-author citation counts and other citation
counting methods, and high costs of using more realistic citation counting methods that are not well-supported by the ISI databases. It is argued that increasingly available digital full text research papers make it possible for citation analysis studies to go beyond what the ISI databases have directly supported and to employ more
sophisticated methods
koamabayili/VECTRON-author-checklist: VECTRON author checklist
No full textWe have done our best to complete the author checklist relating to the use of animals in the hut study. Note that the objective for the hut study was to evaluate the IRS treatment applications for residual efficacy against Anopheles mosquitoes, including the local An. coluzzii mosquito population. Cows were only used to attract mosquitoes into the huts and no tests were carried out directly on the cows. The author checklist is intended for use with studies where experiments are carried out on animals, which is why we have had such difficulty in completing this for the hut study, as many of the questions do not relate to how the cows were used
Effect of antiplatelet treatment on coronary blood flow in patients with recent acute coronary syndrome
No full textBackground— Prasugrel and ticagrelor provide a superior anti-ischemic action than clopidogrel, with some of ticagrelor’s benefits possibly attributed to adenosine-mediated mechanisms. We aimed to compare the effect of maintenance dose of ticagrelor versus prasugrel on coronary blood flow velocity (CBFV) during increasing doses of intravenously administered adenosine. Methods and Results— In a prospective, single-center, single-blind, crossover study, 56 patients with non–ST-elevation acute coronary syndrome undergoing percutaneous coronary intervention were randomized to receive either ticagrelor 90 mg BID or prasugrel 10 mg OD with a 15-day treatment period. At the end of each treatment period, CBFV by transthoracic Doppler echocardiography was assessed at baseline and under incremental doses (50 μg/kg per minute, 80 μg/kg per minute, 110 μg/kg per minute, and 140 μg/kg per minute) of adenosine infusion. Maximal CBFV area under the curve was higher for ticagrelor-treated than for prasugrel-treated patients, with a least squares mean difference of 7.16 (95% confidence interval, 2.61–11.7; P=0.003). Maximal CBFV/baseline CBFV ratio was higher with ticagrelor than prasugrel at 50, 80, and 110 μg/kg per minute but not at 140 μg/kg per minute adenosine infusion rate, with mean difference (95% confidence interval) of 0.17 (0.08–0.26; P<0.001), 0.21 (0.02–0.41; P=0.03), 0.24 (0.01–0.47; P=0.04), and 0.14 (-0.12–0.4; P=0.3), respectively. Conclusions— In patients with non–ST-elevation acute coronary syndrome undergoing percutaneous coronary intervention, ticagrelor augments CBFV to a greater extent than prasugrel when incremental doses of adenosine are administered. Although exploratory, these results may represent a pleiotropic action of ticagrelor, possibly contributing to its beneficial effects in such patients.Επιστημονικό υπόβαθρο— Η πρασουγρέλη και η τικαγκρελόρη παρέχουν υψηλότερου βαθμού αντι-ισχαιμική δράση συγκριτικά με την κλοπιδογρέλη, με ορισμένα από τα οφέλη της τικαγκρελόρης να σχετίζονται ενδεχομένως με διαμεσολαβούμενους από την αδενοσίνη μηχανισμούς. Σκοπός της μελέτης μας ήταν να συγκρίνουμε την επίδραση της δόσης συντήρησης τικαγκρελόρης έναντι πρασουγρέλης στην ταχύτητα στεφανιαίας ροής αίματος κατά την ενδοφλέβια έγχυση αυξανόμενων δόσεων αδενοσίνης. Μέθοδοι και Αποτελέσματα— Σε μία προοπτική, μονοκεντρική, μονά-τυφλή, με διασταυρούμενο σχεδιασμό κλινική μελέτη, 56 ασθενείς με οξύ στεφανιαίο σύνδρομο χωρίς ανάσπαση του διαστήματος ST που υποβλήθηκαν σε αγγειοπλαστική με εμφύτευση ενδοστεφανιαίας πρόθεσης, τυχαιοποιήθηκαν να λάβουν είτε τικαγκρελόρη 90 mg δις ημερησίως ή πρασουγρέλη 10 mg ημερησίως για θεραπευτική περίοδο 15 ημερών. Στο τέλος κάθε θεραπευτικής περιόδου, η ταχύτητα στεφανιαίας ροής αίματος εκτιμήθηκε με διαθωρακική Doppler υπερηχοκαρδιογραφία βασικά και υπό σταδιακά αυξανόμενες δόσεις έγχυσης αδενοσίνης (50 μg/kg ανά λεπτό, 80 μg/kg ανά λεπτό, 110 μg/kg ανά λεπτό και 140 μg/kg ανά λεπτό). Η περιοχή κάτω από την καμπύλη της μέγιστης ταχύτητας στεφανιαίας ροής αίματος ήταν υψηλότερη για τους ασθενείς υπό αγωγή με τικαγκρελόρη συγκριτικά με πρασουγρέλη, με μέση διαφορά ελαχίστων τετραγώνων 7,16 (95% διάστημα εμπιστοσύνης, 2,61–11,7, P=0,003). Ο λόγος της μεγίστης προς τη βασική ταχύτητα στεφανιαίας ροής αίματος ήταν υψηλότερος για την τικαγκρελόρη συγκριτικά με την πρασουγρέλη στις δόσεις έγχυσης αδενοσίνης 50, 80 και 110 μg/kg ανά λεπτό, αλλά όχι στη δόση 140 μg/kg ανά λεπτό, με μέση διαφορά (διάστημα εμπιστοσύνης 95%) 0,17 (0,08–0,26, P<0,001), 0,21 (0,02–0,41, P=0,03), 0,24 (0,01–0,47, P=0,04) και 0,14 (-0,12–0,4, P=0,3), αντίστοιχα. Συμπεράσματα— Σε ασθενείς με οξύ στεφανιαίο σύνδρομο χωρίς ανάσπαση του διαστήματος ST που υποβάλλονται σε αγγειοπλαστική με εμφύτευση ενδοστεφανιαίας πρόθεσης, η τικαγκρελόρη αυξάνει την ταχύτητα στεφανιαίας ροής αίματος σε μεγαλύτερο βαθμό συγκριτικά με την πρασουγρέλη υπό αυξανόμενες δόσεις έγχυσης αδενοσίνης. Αν και διερευνητικά, τα αποτελέσματα αυτά πιθανώς αντιπροσωπεύουν μια πλειοτροπική δράση της τικαγκρελόρης που ενδεχομένως συμβάλλει στις ευεργετικές της επιδράσεις στους ασθενείς αυτούς
Author-wise bibliometric analysis based on entropy.
No full textAuthor-wise bibliometric analysis based on entropy.</p
- …
