1,720,972 research outputs found
Relative tenses in Italian
Full text linkOvaj rad bavi se problemom semantičke i temporalne vrednosti onih glagolskih Vremena
za koje se može reći da su najznačajnija u italijanskom jeziku, kako po frekvenciji, tako i po
funkcijama koje obavljaju. Pažnja u radu usredsređena je na: presente, imperfetto, passato
prossimo, passato remoto, trapassato prossimo, dok su druga Vremena predmet samo uzgrednih
analiza i uzimaju se u obzir u okviru šire diskusije o upravo navedenim Vremenima. Pomenuta
vremena mogu da se odnose na prilično rastegljiv raspon kada je tradicionalno shvaćena
temporalna dimenzija u pitanju; presente, na primer, može da se upotrebi za iskazivanje radnji
koje pripadaju svim trima temporalnim dimenzijama, što predstavlja lingvistički problem koji
zavređuje punu pažnju.
U radu autor nastoji da prikaže modalitete upotrebe pomenutih vremena i da objasni
razloge i mehanizme takvih upotreba usvajajući kao polazište načelo da glagolska Vremena
imaju jedinstveno značenjsko jezgro i načelo da se pojam hronološkog vremena ne bi smeo
koristiti u spekulaciji o Vremenima, budući da ni sam nije naučno definisan.
Autor takođe nastoji da prikaže veze koje postoje između raznih Vremena u tekstu.This work deals with the problem of semantic and temporal value of those tenses for
which we can say that they are the most important in the Italian language according to their
frequency and their functions. The particular attention in this work is paid to presente,
imperfetto, passato prossimo, passato remoto, trapassato prossimo, while other tenses are
subject of occasional and less profound analyses and they are considered in wider discussion
about these tenses. These tenses can be related to a rather wide framework when the traditional
temporal dimension is concerned. Presente, for example, can be used to express actions which
belong to all of the three temporal dimensions, which represents a linguistic problem worth of
full attention.
In this work the author tries to present ways of the usage of the above mentioned tenses
and to explain reasons and mechanisms of these uses taking as initial point the concept that
tenses have a homogeneous meaning nucleus and the concept that the chronological time should
not be used in a speculation about tenses, because the latter concept is not scientifically defined.
The author also tries to present connections between different tenses in a text
Relative tenses in Italian
No full textOvaj rad bavi se problemom semantičke i temporalne vrednosti onih glagolskih Vremena za koje se može reći da su najznačajnija u italijanskom jeziku, kako po frekvenciji, tako i po funkcijama koje obavljaju. Pažnja u radu usredsređena je na: presente, imperfetto, passato prossimo, passato remoto, trapassato prossimo, dok su druga Vremena predmet samo uzgrednih analiza i uzimaju se u obzir u okviru šire diskusije o upravo navedenim Vremenima. Pomenuta vremena mogu da se odnose na prilično rastegljiv raspon kada je tradicionalno shvaćena temporalna dimenzija u pitanju; presente, na primer, može da se upotrebi za iskazivanje radnji koje pripadaju svim trima temporalnim dimenzijama, što predstavlja lingvistički problem koji zavređuje punu pažnju. U radu autor nastoji da prikaže modalitete upotrebe pomenutih vremena i da objasni razloge i mehanizme takvih upotreba usvajajući kao polazište načelo da glagolska Vremena imaju jedinstveno značenjsko jezgro i načelo da se pojam hronološkog vremena ne bi smeo koristiti u spekulaciji o Vremenima, budući da ni sam nije naučno definisan. Autor takođe nastoji da prikaže veze koje postoje između raznih Vremena u tekstu.This work deals with the problem of semantic and temporal value of those tenses for which we can say that they are the most important in the Italian language according to their frequency and their functions. The particular attention in this work is paid to presente, imperfetto, passato prossimo, passato remoto, trapassato prossimo, while other tenses are subject of occasional and less profound analyses and they are considered in wider discussion about these tenses. These tenses can be related to a rather wide framework when the traditional temporal dimension is concerned. Presente, for example, can be used to express actions which belong to all of the three temporal dimensions, which represents a linguistic problem worth of full attention. In this work the author tries to present ways of the usage of the above mentioned tenses and to explain reasons and mechanisms of these uses taking as initial point the concept that tenses have a homogeneous meaning nucleus and the concept that the chronological time should not be used in a speculation about tenses, because the latter concept is not scientifically defined. The author also tries to present connections between different tenses in a text
Relative tenses in Italian
No full textOvaj rad bavi se problemom semantičke i temporalne vrednosti onih glagolskih Vremena
za koje se može reći da su najznačajnija u italijanskom jeziku, kako po frekvenciji, tako i po
funkcijama koje obavljaju. Pažnja u radu usredsređena je na: presente, imperfetto, passato
prossimo, passato remoto, trapassato prossimo, dok su druga Vremena predmet samo uzgrednih
analiza i uzimaju se u obzir u okviru šire diskusije o upravo navedenim Vremenima. Pomenuta
vremena mogu da se odnose na prilično rastegljiv raspon kada je tradicionalno shvaćena
temporalna dimenzija u pitanju; presente, na primer, može da se upotrebi za iskazivanje radnji
koje pripadaju svim trima temporalnim dimenzijama, što predstavlja lingvistički problem koji
zavređuje punu pažnju.
U radu autor nastoji da prikaže modalitete upotrebe pomenutih vremena i da objasni
razloge i mehanizme takvih upotreba usvajajući kao polazište načelo da glagolska Vremena
imaju jedinstveno značenjsko jezgro i načelo da se pojam hronološkog vremena ne bi smeo
koristiti u spekulaciji o Vremenima, budući da ni sam nije naučno definisan.
Autor takođe nastoji da prikaže veze koje postoje između raznih Vremena u tekstu.This work deals with the problem of semantic and temporal value of those tenses for
which we can say that they are the most important in the Italian language according to their
frequency and their functions. The particular attention in this work is paid to presente,
imperfetto, passato prossimo, passato remoto, trapassato prossimo, while other tenses are
subject of occasional and less profound analyses and they are considered in wider discussion
about these tenses. These tenses can be related to a rather wide framework when the traditional
temporal dimension is concerned. Presente, for example, can be used to express actions which
belong to all of the three temporal dimensions, which represents a linguistic problem worth of
full attention.
In this work the author tries to present ways of the usage of the above mentioned tenses
and to explain reasons and mechanisms of these uses taking as initial point the concept that
tenses have a homogeneous meaning nucleus and the concept that the chronological time should
not be used in a speculation about tenses, because the latter concept is not scientifically defined.
The author also tries to present connections between different tenses in a text
Difficulties in the learning process caused by negative transfer in the written production of serbian students studying two tipologically closely related languages - the case of Italian as L2 and Spanish as L3
No full textPredmet istraživanja ovog rada jeste uticaj drugog jezika (italijanskog) na proces
učenja (tipološki sličnog) trećeg jezika (španskog) kod srbofonih studenata. Pažnja je
usmerena na negativni međujezički uticaj (negativni transfer) u pisanoj produkciji
informanata.
Iako je godinama istraživanje transfera ili međujezičkog uticaja (Crosslinguistic
Influence - CLI) na učenje stranih jezika bilo usmereno prvenstveno na uticaj maternjeg
jezika (L1) na učenje drugog jezika (L2), u poslednjih par decenija uočava se sve veće
interesovanje za način na koji prethodno naučeni nematernji jezik ili jezici utiču na tok
učenja novog jezika (Tremblay, 2006: 109). Razlog tome je porast višejezičnih
govornika u svetu i činjenica da mehanizmi učenja trećeg jezika, zbog svoje složenosti,
predstavljaju potpuno drugačiji proces od učenja drugog jezika. U slučaju tro-
/višejezičnosti učenikovi i maternji i prethodno naučeni nematernji jezici potencijalno
jesu izvor transfera prilikom učenja novog jezika jer se, za razliku od učenja drugog
jezika, gde maternji jezik može biti jedini izvor transfera, kod višejezičnih govornika
moraju se uzeti u obzir svi prethodno naučeni jezici kako bi se ustanovilo koji će jezik i
u kojoj meri biti izvor međujezičkog uticaja...The present study examines the influence of the second language (Italian) on the
learning process of the (typologically closely related) third language (Spanish) in
Serbophone students. The focus is on the negative cross-linguistic influence (negative
transfer) in the written production of the participants.
Although the research of transfer or cross-linguistic influence (CLI) on foreign
language learning has for years been aimed primarily at the influence of the mother
tongue (L1) on second language learning (L2), in the past couple of decades there has
been an increasing interest in the way previously learnt non-native language or
languages influence the learning process of the new language (Tremblay, 2006: 109).
The reason for this interest is the rise in the number of plurilingual speakers in the world
and the fact that the learning mechanisms of the third language are a completely
different process from second language learning, due to their complexity. In case of
trilingualism or plurilingualism, both the learner’s mother tongue and the previously
learnt non-native languages are a potential source of transfer when learning a new
language, because, unlike the second language learning, where the mother tongue can
be the only source of transfer, in plurilingual speakers, all previously learnt languages
have to be taken into account so as to establish which language and to what degree will
be the source of cross-linguistic influence..
Difficulties in the learning process caused by negative transfer in the written production of serbian students studying two tipologically closely related languages - the case of Italian as L2 and Spanish as L3
Full text linkPredmet istraživanja ovog rada jeste uticaj drugog jezika (italijanskog) na proces
učenja (tipološki sličnog) trećeg jezika (španskog) kod srbofonih studenata. Pažnja je
usmerena na negativni međujezički uticaj (negativni transfer) u pisanoj produkciji
informanata.
Iako je godinama istraživanje transfera ili međujezičkog uticaja (Crosslinguistic
Influence - CLI) na učenje stranih jezika bilo usmereno prvenstveno na uticaj maternjeg
jezika (L1) na učenje drugog jezika (L2), u poslednjih par decenija uočava se sve veće
interesovanje za način na koji prethodno naučeni nematernji jezik ili jezici utiču na tok
učenja novog jezika (Tremblay, 2006: 109). Razlog tome je porast višejezičnih
govornika u svetu i činjenica da mehanizmi učenja trećeg jezika, zbog svoje složenosti,
predstavljaju potpuno drugačiji proces od učenja drugog jezika. U slučaju tro-
/višejezičnosti učenikovi i maternji i prethodno naučeni nematernji jezici potencijalno
jesu izvor transfera prilikom učenja novog jezika jer se, za razliku od učenja drugog
jezika, gde maternji jezik može biti jedini izvor transfera, kod višejezičnih govornika
moraju se uzeti u obzir svi prethodno naučeni jezici kako bi se ustanovilo koji će jezik i
u kojoj meri biti izvor međujezičkog uticaja...The present study examines the influence of the second language (Italian) on the
learning process of the (typologically closely related) third language (Spanish) in
Serbophone students. The focus is on the negative cross-linguistic influence (negative
transfer) in the written production of the participants.
Although the research of transfer or cross-linguistic influence (CLI) on foreign
language learning has for years been aimed primarily at the influence of the mother
tongue (L1) on second language learning (L2), in the past couple of decades there has
been an increasing interest in the way previously learnt non-native language or
languages influence the learning process of the new language (Tremblay, 2006: 109).
The reason for this interest is the rise in the number of plurilingual speakers in the world
and the fact that the learning mechanisms of the third language are a completely
different process from second language learning, due to their complexity. In case of
trilingualism or plurilingualism, both the learner’s mother tongue and the previously
learnt non-native languages are a potential source of transfer when learning a new
language, because, unlike the second language learning, where the mother tongue can
be the only source of transfer, in plurilingual speakers, all previously learnt languages
have to be taken into account so as to establish which language and to what degree will
be the source of cross-linguistic influence..
Parallelized literary texts and evaluating translation: the case of punctuation
No full textObiettivo di questo articolo è includere nella valutazione delle traduzioni letterarie (dal serbo in italiano) l’analisi dell’interpunzione nel testo originale e in quello della traduzione. La traduzione dovrebbe replicare in altra lingua gli aspetti prosodici della prosa originale, manifestantisi nell’uso dell’interpunzione. L’interpunzione rende visibili gerarchie di idee, immagini e contenuti che in queste due lingue di simile struttura andrebbero conservate nella traduzione. Il metodo adottato è il confronto dei due testi in versione digitale, parallelizzati dall’autore stesso. Una rapida analisi del testo parallelo della Cronaca di Travnik di Andrić (traduzione di Dunja Badnjević) ci ha portati a identificare approssimativamente 592 luoghi in cui l’interpunzione nei due testi è divergente, su un totale di circa 7221 proposizioni. Il risultato di questa analisi è una casistica di soluzioni traduttologiche vertenti intorno all’interpunzione che possono dare spunto ad ulteriori riflessioni linguistiche. Una possibile conclusione di questa ricerca è che il traduttore deve attenersi all’interpunzione originale, risultato della dimensione prosodica del testo, allontanandosene solo nei casi in cui specifici fattori linguistici impongono soluzioni diverse. Uno dei parametri per valutare la qualità di una traduzione potrebbe essere anche la precisione con cui è resa l’interpunzione; questo parametro si può esprimere in termini numerici e può costituire uno dei criteri oggettivi e quantitativi nella valutazione della traduzione letteraria, specialmente quando l’opera originale e la sua traduzione sono disponibili in forma di testi digitali paralleli.This paper approaches the process of evaluating literary translations (from Serbian into
Italian) and proposes the idea of introducing it into the analysis of punctuation in both original and translated texts. The translated text should replicate the rhythm of the original prose,
which is also visible through punctuation, a graphic element that aims to convey author’s hierarchy of ideas, images and contents; since Serbian and Italian share many structural similarities, these elements should be preserved in translation. A comparison was made between
the original text of Adrić’s Chronicle of Travnik and its Italian translation (by Dunja Badnjević), both parallelized and hence easy to analyze. A quick survey of this bitext showed that
approximately 592 sentences contain a different punctuation on an estimated total of 7221
sentences. This paper shows some of the places in which punctuation varies in the translated
text. A possible conclusion of this research is that translators should observe original punctuation, resulting from the rhythm and the syntax of the prose, varying it only in cases when
specific linguistic factors require different solutions. One of the criteria of evaluating a literary
translation should be, among others, the precision applied in transferring punctuation from
one text to the other. This criterion can be expressed numerically and can be adopted as one of
the objective and quantitative criteria in evaluating a literary translation, especially when the
original text and its translation exist in the form of a bitext
An electronic bilingual corpus of serbian literary work and their translation into italian
No full textИзрада двојезичног електронског корпуса који ће обухватити српска књижевна дела у прози и њихове преводе на италијански језик, паралелизоване на нивоу реченица или пасуса, већ у почетној фази реализације омогућује увид у начин на који су дела српске прозе превођена на италијански језик. Анализа двојезичног корпуса може се усредсредити на традуктолошке и стилистичке аспекте појединих превода, или на више превода истовремено. Могуће је пратити рад појединих преводилаца и поредити преводе истог дела, настале као рад различитих преводилаца...Рад је изложен на научном скупу Савремено изучавање српског језика и књижевности и словенских језика као матерњих, инословенских и страних, који је организовао Савез славистичких друштава Србије у сарадњи с Филoлошким факултетом Универзитета у Београду (29-31. август 2014)
Konativna vrednost nekih srpskih glagola i njihovi ekvivalenti u italijanskom jeziku
No full textCilj ovog rada jeste da se prikaže kako u srpskom jeziku perfekat nesvršenih glagola može da poprimi posebno semantičko obeležje – konativnost (ideju „pokušaja“, „nastojanja“ da se izvrši određena radnja) – i kako u transferu na italijanski jezik takva vrednost mora da se iskaže perifrastično, a ne upotrebom (u ovom slučaju) njegovog parcijalnog ekvivalenta, italijanskog imperfekta. Građi koja je obuhvaćena ovim radom pristupamo metodama kontrastivne analize, a rezultati istraživanja i sam zaključak imaju praktičnu vrednost kada je reč o transferu sa srpskog na italijanski; oni mogu, takođe, predstavljati podsticaj za dalja razmišljanja o semantici nekih srpskih glagola. Glagoli koji su zanimljivi za analizu konativnosti i značenjskog glagolskog lika u poređenju s italijanskim jezikom su, između ostalih, ubeđivati, smenjivati, pravdati, objašnjavati, miriti, smirivati. Ako se pomenuti glagoli u nesvršenom obliku prevedu italijanskim imperfektom kao prirodnim ekvivalentom, u prevodu se obično dobija iskaz s naglašenom habitualnošću i cikličnošću, s ponavljanjem radnje, što nije semantički sadržaj i primarna informacija u srpskim glagolima koje navodimo u primerima niže u radu). Nadamo se da ćemo primerima na srpskom jeziku, odgovarajućim prevodima na italijanski i lingvističkom analizom ilustrovati ovaj specifičan kontrastivni problem između našeg i italijanskog jezika
Ambiguita temporali e aspettuali nella traduzione dell'imperfekt e dell'aorist serbocroati in italiano
No full textU ovom radu odnos strategija pripovedanja: opisivanja problematizovano je iz perspektive glagolskih vremena koja u italijanskom i srpskohrvatskom jeziku podržavaju ove dve strategije izlaganja.Nel presente articolo l'autore si propone il compito di illustrare le modalità di traduzione in italiano di due tempi verbali serbocroati, l'imperfekt e l'aorist. Questi due tempi sono caratterizzati da vistosi tratti temporali e aspettuali che tuttavia possono venire rigettati nel transfer in lingua italiana, la quale pure possiede le categorie verbali del tempo e dell'aspetto. I motivi della discrepanze, illustrate con esempi tratti da opere letterarie, vanno ricercati nell'ipotetica esistenza di differenti regole di strutturazione dei testi nelle due lingue. Se invece si dovesse appurare che le regole di strutturazione sono identiche per le due lingue, allora la spiegazione delle discrepanze tempo-aspettuali fra originale serbocroato e traduzione italiana si dovrebbe ricercare, a nostro avviso, in un processo di rivalutazione dei concetti stessi di tempo e aspetto verbale
Lexical variation of the equivalents of Rome dialect vulgar expression mortacci in serbian translation of Pasolini's novel the street boys [Leksička varijacija ekvivalenata dijalektalnog vulgarizma mortacci u srpskom prevodu pazolinijevog romana iskusni m
No full textPasolini's novel Ragazzi di vita (The Street Kids, translated by Ann Goldstein, 2016) is characteristic for the presence of Roman dialect in dialogues and recursive vulgar expressions (cazzo, vaffanculo, stronzo, mortacci). These two stylistic instruments contribute to perceive the main characters of this novel as socially deeply marginalized individuals lacking almost any formal education and prone to criminal activities and fraud. The Serbian translation of this novel (Iskusni momci, by Gordana Subotić, 2015) shows two major defects: one is due to the constraints of Serbian language, which generally does not have the means to replicate in Serbian the parallel usage of literal language and dialect in foreign language prose. Unlike Serbian, Croatian language showed the capability to include in the translation of Gadda's novel That Awful Mess on the Via Merulana (by William Weaver, 1985) Dalmatian dialect alongside Croatian literal language, preserving the “bilingualism” of the Italian text. However, a major (though evitable) defect of the Serbian translation is represented by the choice of Serbian translator to vary, with no apparent reasons, the most dominant vulgar expression in the novel, mortacci (translated in English as “go to hell!”, although other equivalents also match its meanings, like “damn”, “shit”, “fuck (you)” and the like). In the Serbian translation we found 27 equivalents for the 45 occurrences of mortacci, but only a small part of them keep the necessary degree of vulgarity, while other equivalents are either euphemistic or anachronistic. Unmotivated lexical differentiation of this vulgar expression produces a shifted perception of the main characters, of their psychology and their social status. Thanks to the abundance of lexical equivalents, their language seems to be less violent, more controlled and inoffensive, in contrast with their behavior and actions. This distorted perception is particularly alarming because Pasolini is an important Italian author and his works should be translated, ideally, with most accuracy and coherence because of the influence that important and renowned authors have among foreign readers, critics and, potentially writers
- …
