1,720,955 research outputs found
The October Revolution in Soviet Cinema of the 1930s: Narrative Structure and the Stalin Cult
Get PDFΤο άρθρο εστιάζει σε δυο σοβιετικές ταινίες που γυρίστηκαν την περίοδο 1937–1938 για την εικοστή επέτειο της Οκτωβριανής Επανάστασης του 1917: Ο Λένιν τον Οκτώβρη (Lenin v Oktyabre, 1937) σε σκηνοθεσία του Μιχαήλ Ρομ —η οποία εξετάζεται στο άρθρο στην πρωτότυπη, πλήρη μορφή της— και Η μεγάλη λάμψη του Μιχαήλ Τσιαουρέλι (Velikoe zarevo, 1938). Αντίθετα από τις παγκοσμίως γνωστές, επικές ταινίες του σοβιετικού μοντάζ της δεκαετίας του 1920, που γυρίστηκαν για την δέκατη επέτειο του 1917 [Το τέλος της Αγίας Πετρούπολης (Konets Sankt-Peterburga, 1927) του Βσέβολοντ Πουντόβκιν και Οκτώβρης (Oktyabr’, 1928) του Σεργκέι Μ. Αϊζενστάιν], οι ταινίες Ο Λένιν τον Οκτώβρη και Η μεγάλη λάμψη αναπαράστησαν το παρελθόν με τον εύληπτο τρόπο του σοσιαλιστικού ρεαλισμού και εξύμνησαν τη συμβολή των ηγετών, πρωτίστως του Στάλιν, στην επιτυχία της Οκτωβριανής Επανάστασης. Το άρθρο εξετάζει τον τρόπο με τον οποίο η αφήγηση στο Λένιν τον Οκτώβρη και τη Μεγάλη λάμψη δομήθηκε έτσι ούτως ώστε να υπηρετηθεί η λεγόμενη «λατρεία της προσωπικότητας» του Στάλιν. Υποστηρίζεται ότι οι συγκεκριμένες ταινίες δανείστηκαν και αναθεώρησαν τις «δύο γραμμές πλοκής» του κλασικού κινηματογράφου και έθεσαν τον Στάλιν στο κέντρο και των δυο γραμμών, ως πρωταρχικό αιτιακό παράγοντα. Η μορφή του Στάλιν συνενώνει τις δυο γραμμές πλοκής και οδηγεί στην επιτυχή έκβασή τους, ως σωτήρας του Λένιν, σχεδιαστής της επανάστασης, προφανής διάδοχος στην εξουσία του κόμματος και πατρική φιγούρα που συμβολικά εμπνέει και επικυρώνει τον ρομαντικό έρωτα ενός νεαρού ζευγαριού μπολσεβίκων
"Influencing the audience in the desired direction..." : S. Μ. Eisenstein\u27s Theatre of the 1920s and his Transition from Theatre to Cinema
No full textΤο άρθρο εξετάζει το θέατρο του Σ. Μ. Αϊζενστάιν κατά τη δεκαετία του 1920 και τη μετάβαση του σκηνοθέτη από το θέατρο στον κινηματογράφο μέσα στη σύγχρονή τους πολιτισμική πραγματικότητα. Οι πρώτες θεατρικές και κινηματογραφικές αναζητήσεις του Αϊζενστάιν φωτίζονται σε σχέση με ένα από τα σημαντικότερα καλλιτεχνικά ζητήματα της εποχής του, την επίδραση του έργου τέχνης στο θεατή. Οι απόψεις του Αϊζενστάιν, που γίνονται φανερές τόσο από τα θεωρητικά κείμενά του όσο και τις καλλιτεχνικές δημιουργίες του, πέρασαν από τρία στάδια. Στο πρώτο στάδιο (1918-1921) χρησιμοποίησε πρακτικές της σύγχρονής του τέχνης της αγκιτάτσιας, δημιουργώντας σχετικά εύληπτα έργα που στόχευαν στην άμεση πολιτική προπαγάνδα μέσω της χρήσης του «τυπάζ», ευανάγνωστων χρωματικών και ενδυματολογικών κωδίκων και συγκεκριμένων εικόνων για τη μετάδοση αφηρημένων εννοιών. Κατά το δεύτερο στάδιο (1922-1924) ο Αϊζενστάιν ανέπτυξε πιο εκλεπτυσμένες απόψεις για την επίδραση στο θεατή, μαθητεύοντας δίπλα στο θεατρικό σκηνοθέτη Μεγιερχόλντ. Ο Αϊζενστάιν έβαλε σε εφαρμογή τις μεθόδους του δασκάλου του ως σκηνοθέτης του θεάτρου Προλετκούλτ της Μόσχας, διαρκώς αναθεωρώντας τις πρακτικές του, εξοβελίζοντας αναποτελεσματικές μεθόδους και δοκιμάζοντας νέες, όπως αποδεικνύουν οι παραστάσεις και τα θεωρητικά του κείμενα. Στο τρίτο στάδιο συντελείται η μετάβασή του στον κινηματογράφο με την ταινία Απεργία (1925). Σε αυτήν, ο σκηνοθέτης επαναχρησιμοποίησε στοιχεία της προηγούμενης καλλιτεχνικής δουλειάς του (με χαρακτηριστικότερο το «μοντάζ των ατραξιόν») αλλά έβαλε σε εφαρμογή και νέους τρόπους που του αποκάλυψε η ιδιαιτερότητα της κινηματογραφικής τέχνης, όπως η ενσωμάτωση εικόνων ανεξάρτητων από το διηγηματικό κόσμο της ταινίας.Το άρθρο εξετάζει το θέατρο του Σ. Μ. Αϊζενστάιν κατά τη δεκαετία του 1920 και τη μετάβαση του σκηνοθέτη από το θέατρο στον κινηματογράφο μέσα στη σύγχρονή τους πολιτισμική πραγματικότητα. Οι πρώτες θεατρικές και κινηματογραφικές αναζητήσεις του Αϊζενστάιν φωτίζονται σε σχέση με ένα από τα σημαντικότερα καλλιτεχνικά ζητήματα της εποχής του, την επίδραση του έργου τέχνης στο θεατή. Οι απόψεις του Αϊζενστάιν, που γίνονται φανερές τόσο από τα θεωρητικά κείμενά του όσο και τις καλλιτεχνικές δημιουργίες του, πέρασαν από τρία στάδια. Στο πρώτο στάδιο (1918-1921) χρησιμοποίησε πρακτικές της σύγχρονής του τέχνης της αγκιτάτσιας, δημιουργώντας σχετικά εύληπτα έργα που στόχευαν στην άμεση πολιτική προπαγάνδα μέσω της χρήσης του «τυπάζ», ευανάγνωστων χρωματικών και ενδυματολογικών κωδίκων και συγκεκριμένων εικόνων για τη μετάδοση αφηρημένων εννοιών. Κατά το δεύτερο στάδιο (1922-1924) ο Αϊζενστάιν ανέπτυξε πιο εκλεπτυσμένες απόψεις για την επίδραση στο θεατή, μαθητεύοντας δίπλα στο θεατρικό σκηνοθέτη Μεγιερχόλντ. Ο Αϊζενστάιν έβαλε σε εφαρμογή τις μεθόδους του δασκάλου του ως σκηνοθέτης του θεάτρου Προλετκούλτ της Μόσχας, διαρκώς αναθεωρώντας τις πρακτικές του, εξοβελίζοντας αναποτελεσματικές μεθόδους και δοκιμάζοντας νέες, όπως αποδεικνύουν οι παραστάσεις και τα θεωρητικά του κείμενα. Στο τρίτο στάδιο συντελείται η μετάβασή του στον κινηματογράφο με την ταινία Απεργία (1925). Σε αυτήν, ο σκηνοθέτης επαναχρησιμοποίησε στοιχεία της προηγούμενης καλλιτεχνικής δουλειάς του (με χαρακτηριστικότερο το «μοντάζ των ατραξιόν») αλλά έβαλε σε εφαρμογή και νέους τρόπους που του αποκάλυψε η ιδιαιτερότητα της κινηματογραφικής τέχνης, όπως η ενσωμάτωση εικόνων ανεξάρτητων από το διηγηματικό κόσμο της ταινίας
Α Life and Identity in Flux: Young Pontian Greeks in Konstantinos Giannaris\u27s From the Edge of the City
No full textΤο Από την άκρη της πόλης του Κωνσταντίνου Γιάνναρη αποτελεί την πρώτη μεγάλου μήκους ελληνική ταινία του σκηνοθέτη. Η ταινία, που προβλήθηκε στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης το 1998, προκάλεσε έντονες συζητήσεις σε κοινό και κριτικούς ως προς τη μοντέρνα αισθητική της και την απεικόνισή της μιας ομάδας νεαρών ελληνοποντίων από την πρώην Σοβιετική Ένωση. Το παρόν κείμενο αναλύει τους τρόπους με τους οποίους η αφήγηση του Γιάνναρη, ο συνδυασμός πλοκής και αποσπασμάτων συνέντευξης και η ενσωμάτωση σκηνών φαντασίας ωθούν τον θεατή να συλλέξει πληροφορίες που βρίσκονται διάσπαρτες στην ταινία και να ανακαλέσει την ιστορική πραγματικότητα, έτσι ώστε να κατανοήσει τις δυσκολίες των Ελληνοποντίων και τον εσωτερικό κόσμο των ηρώων. Οι στρατηγικές του Γιάνναρη υπονοούν μια σειρά καίριων κοινωνικών προβληματών: της γλώσσας, της ταυτότητας, της αποξένωσης και του διχασμού ανάμεσα σε ένα εξιδανικευμένο παρελθόν στη Σοβιετική Ένωση και μια σκληρή σύγχρονη πραγματικότητα στην Ελλάδα. Με φόντο τα ζητήματα αυτά, ο σκηνοθέτης οικοδομεί μια πλοκή όπου η νεότερη γενιά μοιάζει να καθορίζεται από το κυνήγι του χρήματος με τραγικές καταλήξεις. Την ίδια στιγμή, οι ήρωες αναδύονται ως πολυδιάστατες, έως και αντιφατικές οντότητες, οδηγώντας τον θεατή περισσότερο σε μια προσπάθεια κατανόησής τους και λιγότερο σε τελεσίδικες κρίσεις.Το Από την άκρη της πόλης του Κωνσταντίνου Γιάνναρη αποτελεί την πρώτη μεγάλου μήκους ελληνική ταινία του σκηνοθέτη. Η ταινία, που προβλήθηκε στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης το 1998, προκάλεσε έντονες συζητήσεις σε κοινό και κριτικούς ως προς τη μοντέρνα αισθητική της και την απεικόνισή της μιας ομάδας νεαρών ελληνοποντίων από την πρώην Σοβιετική Ένωση. Το παρόν κείμενο αναλύει τους τρόπους με τους οποίους η αφήγηση του Γιάνναρη, ο συνδυασμός πλοκής και αποσπασμάτων συνέντευξης και η ενσωμάτωση σκηνών φαντασίας ωθούν τον θεατή να συλλέξει πληροφορίες που βρίσκονται διάσπαρτες στην ταινία και να ανακαλέσει την ιστορική πραγματικότητα, έτσι ώστε να κατανοήσει τις δυσκολίες των Ελληνοποντίων και τον εσωτερικό κόσμο των ηρώων. Οι στρατηγικές του Γιάνναρη υπονοούν μια σειρά καίριων κοινωνικών προβληματών: της γλώσσας, της ταυτότητας, της αποξένωσης και του διχασμού ανάμεσα σε ένα εξιδανικευμένο παρελθόν στη Σοβιετική Ένωση και μια σκληρή σύγχρονη πραγματικότητα στην Ελλάδα. Με φόντο τα ζητήματα αυτά, ο σκηνοθέτης οικοδομεί μια πλοκή όπου η νεότερη γενιά μοιάζει να καθορίζεται από το κυνήγι του χρήματος με τραγικές καταλήξεις. Την ίδια στιγμή, οι ήρωες αναδύονται ως πολυδιάστατες, έως και αντιφατικές οντότητες, οδηγώντας τον θεατή περισσότερο σε μια προσπάθεια κατανόησής τους και λιγότερο σε τελεσίδικες κρίσεις
Going Beyond Counting First Authors in Author Co-citation Analysis
Get PDFThe present study examines one of the fundamental aspects of author co-citation analysis (ACA) - the way co-citation
counts are defined. Co-citation counting provides the data on which all subsequent statistical analyses and mappings
are based, and we compare ACA results based on two different types of co-citation counting - the traditional type that
only counts the first one among a cited work's authors on the one hand and a non-traditional type that takes into
account the first 5 authors of a cited work on the other hand. Results indicate that the picture produced through this non-traditional author co-citation counting contains more coherent author groups and is therefore considerably clearer. However, this picture represents fewer specialties in the research field being studied than that produced through the traditional first-author co-citation counting when the same number of top-ranked authors is selected and analyzed. Reasons for these effects are discussed
Variations on the Author
Get PDF“Variations on the Author” discusses two of Eduardo Coutinho’s recent films (Um Dia na Vida, from 2010, and Últimas Conversas, posthumously released in 2015) and their contribution to the general question of documentary authorship. The director’s filmography is characterized by a consistent yet self-effacing form of authorial self-inscription: Coutinho often features as an interviewer that rather than express opinions propels discourses; an interviewer that is good at listening. This mode of self-inscription characterizes him as an author who is not expressive but who is nonetheless markedly present on the screen. In Um Dia na Vida, however, Coutinho is completely absent form the image, while Últimas Conversas, on the contrary, includes a confessional prologue that moves the director from the margins to the center of his films. This article examines the ways in which these works stand out in the filmography of a director who offers new insights into the notion of cinematic authorship
Appropriate Similarity Measures for Author Cocitation Analysis
Get PDFWe provide a number of new insights into the methodological discussion about author cocitation analysis. We first argue that the use of the Pearson correlation for measuring the similarity between authors’ cocitation profiles is not very satisfactory. We then discuss what kind of similarity measures may be used as an alternative to the Pearson correlation. We consider three similarity measures in particular. One is the well-known cosine. The other two similarity measures have not been used before in the bibliometric literature. Finally, we show by means of an example that our findings have a high practical relevance.information science;Pearson correlation;cosine;similarity measure;author cocitation analysis
Dispelling the Myths Behind First-author Citation Counts
Get PDFWe conducted a full-scale evaluative citation analysis study of scholars in the XML research field to explore just how different from each other author rankings resulting from different citation counting methods actually are, and to demonstrate the capability of emerging data and tools on the Web in supporting more realistic citation counting methods. Our results contest some common arguments for the continued
use of first-author citation counts in the evaluation of scholars, such as high correlations between author rankings by first-author citation counts and other citation
counting methods, and high costs of using more realistic citation counting methods that are not well-supported by the ISI databases. It is argued that increasingly available digital full text research papers make it possible for citation analysis studies to go beyond what the ISI databases have directly supported and to employ more
sophisticated methods
koamabayili/VECTRON-author-checklist: VECTRON author checklist
No full textWe have done our best to complete the author checklist relating to the use of animals in the hut study. Note that the objective for the hut study was to evaluate the IRS treatment applications for residual efficacy against Anopheles mosquitoes, including the local An. coluzzii mosquito population. Cows were only used to attract mosquitoes into the huts and no tests were carried out directly on the cows. The author checklist is intended for use with studies where experiments are carried out on animals, which is why we have had such difficulty in completing this for the hut study, as many of the questions do not relate to how the cows were used
- …
