1,720,964 research outputs found
Kształcenie zintegrowane dzieci o specjalnych potrzebach edukacyjnych
Full text linkObecnie można mówić o dwóch etapach realizacji obowiązku szkolnego
w szkole podstawowej przez dzieci o specjalnych potrzebach edukacyjnych.
Kształcenie na pierwszym etapie szkoły podstawowej przyjęło charakter zintegrowany,
co oznacza, że nauczyciel organizuje zajęcia według ustalonego programu
obejmującego treści zgrupowane wokół określonych rodzajów edukacji,
a nie tradycyjnych przedmiotów szkolnych. Za cel koronny uznać trzeba pomoc
uczniowi w odkrywaniu jego człowieczeństwa.
Istotny wpływ na obecny kształt nauczania początkowego mają: celowe interwencyjne
oddziaływania pedagogiczne na występujące u dzieci niepełnosprawnych
odchylenia rozwojowe od normy. Podstawowym warunkiem zarówno teoretycznej
wiedzy, jak i propozycji praktycznych jest wypracowanie skutecznych
form, metod i środków oraz sposobów organizowania pracy z dzieckiem o specjalnych
potrzebach edukacyjnych.
Opisane w książce powiązania i zależności omawianych koncepcji kształcenia
zintegrowanego wskazują na elementy łączące nauczanie całościowe. Sięgając do
historii warto przywołać metodę ośrodków pracy M. Grzegorzewskiej i jej niezmienną
wartość rewalidacyjną. Praktyczna realizacja nauczania tą metodą natrafia
na trudności, gdyż wymaga ona spełnienia warunków organizacyjnych i twórczych
ze strony nauczyciela. Stosowanie konkretnych technik i metod stymulujących
kreatywność dziecka pozwala na rozwijanie elementarnych zdolności twórczych
uczniów. Sytuacje edukacyjne, stwarzane przez nauczyciela w ramach nauczania
zintegrowanego oraz w wyniku dodatkowej pomocy dzieciom, pozwalają na stymulowanie
poznawczego rozwoju uczniów.
Trzeba zaznaczyć, że dorobek metodyki nauczania dzieci ze specjalnymi potrzebami
jest imponujący. Ważnym aspektem, na jaki należy zwrócić uwagę, jest
trudność doboru szczegółowych treści nauczania. Stąd istotne stało się przedstawienie
nowych koncepcji realizacji programu nauczania dzieci o specjalnych potrzebach
edukacyjnych z klas początkowych.
Obecny stan realizacji edukacji szkolnej wymaga od nauczyciela różnych
kompetencji, między innymi poznawczych, komunikacyjnych, społecznych, organizacyjnych
i instrumentalnych (metodycznych).
Powstają one dzięki operatywności wiedzy merytorycznej, psychologicznej,
pedagogicznej, która umożliwia efektywną pracę nauczyciela. Anglicy definiują
jego pracę, jako „ożywioną interakcję z ludźmi", którzy muszą rozwiązywać różne
praktyczne problemy. Musi to być człowiek z inicjatywą.
Uczeń - najważniejszy podmiot wszystkich działań pedagogicznych - musi
mieć szansę rozwoju osobowego przez akty twórczego komunikowania się z nauczycielem.
Na książkę tę składają się teksty stanowiące efekt pracy zespołu. Prezentowany
wybór zawiera zatem prace najnowsze, pisane specjalnie dla nauczycieli i studentów.
Materiały zostały dobrane tak, aby przedstawić najważniejsze koncepcje i założenia
teoretyczne współczesnej dydaktyki specjalnej.
Podstawy programowe obowiązujące w szkolnictwie specjalnym i integracyjnym
określają zadania sprzyjające rozwojowi uczniów. Nauczyciele dostosowują
je do potrzeb i możliwości dzieci o specjalnych potrzebach edukacyjnych.
Biorą oni pod uwagę zarówno czynniki zdrowotne, fizyczne, sensoryczne,
środowiskowe, jak i inne, które są istotne w toku programowania zajęć. Integrowanie
treści zaczyna się wcześniej, kiedy nauczyciel planuje pracę, pisząc swój tzw.
rozkład materiału. Jednak właściwy żywy proces integrowania dokonuje się w toku
pracy nauczyciela z uczniem. Skomplikowany z natury proces nauczania zintegrowanego
ukazuje styczność dyscyplin, na których opiera się proces rewalidacji
uczniów w okresie wczesnoszkolnym. Podkreślić tu trzeba kompetencje praktyków,
którzy uczestnicząc w procesie edukacji dziecka przyczyniają się do podniesienia
poziomu pracy nauczycieli i uczniów
Aktywizacja ucznia z niepełnosprawnością w różnych obszarach jego edukacji
Full text linkPublikacja, którą oddajemy w Państwa ręce, została opracowana przez pracowników Katedry Dydaktyki Specjalnej i Psychoedukacji Instytutu Pedagogiki Specjalnej Uniwersytetu Pedagogicznego w Krakowie. Jej głównym celem jest wsparcie działań pedagogów praktyków w ich codziennej, trudnej, ale jakże cennej pracy z osobami o specjalnych potrzebach edukacyjnych i to zarówno w szkolnictwie specjalnym, integracyjnym, jak i ogólnodostępnym. Książka adresowana jest głównie do pedagogów praktyków, ale również do studentów różnych kierunków pedagogicznych, gdyż każdy z nich w przyszłości z dużym prawdopodobieństwem, niezależnie od formy kształcenia, spotka się z osobami o specjalnych potrzebach edukacyjnych, a wiedza na temat ich aktywizowania znajdzie wówczas praktyczne zastosowanie.
Wszelkie próby dynamizowania i optymalizacji edukacji oraz rehabilitacji dzieci i młodzieży z różnymi rodzajami niepełnosprawności nie mogą być w pełni skuteczne, jeżeli sam zainteresowany nie będzie brał w nich czynnego udziału. Bierna, jedynie receptywna postawa nie pozwala nawet na pełną asymilację przedstawianych treści, nie mówiąc już o ich zrozumieniu i zastosowaniu. Tym trudniej jest sobie wyobrazić opanowanie jakiejkolwiek umiejętności, wykorzystanie jej w praktyce lub dokonanie jej modyfikacji, zgodnie z wymaganiami danej sytuacji. Bierne uczestnictwo osób z niepełnosprawnością zarówno w procesie edukacji, jak i rehabilitacji ogranicza zatem nawet odtwórcze działania, nie mówiąc już o zachowaniach twórczych. Dotykamy tu problemu o znacznie bardziej podstawowym charakterze, jakim jest podmiotowość osoby z niepełnosprawnością. Można powiedzieć, że przejawia się ona głównie w regulacji własnego zachowania, inicjatywie, wyznaczaniu celów i realizacji zadań aż do ich zakończenia. Tym samym świadczy to o aktywności, która jest przejawem woli człowieka. Jednak aby aktywność w takim
rozumieniu była możliwa, to w toku zarówno edukacji, jak i rehabilitacji niezbędna jest aktywizacja – drobny element, ale o dużym znaczeniu na drodze do zwiększania aktywności i podmiotowości osoby z niepełnosprawnością.
Aktywizację w edukacji można interpretować jako postępowanie mające na celu wzmożenie, ożywienie działania wychowanka. Takie właśnie formy i metody pracy z uczniem niepełnosprawnym są przedmiotem niniejszej książki. Za główny cel Autorzy poszczególnych rozdziałów postawili sobie przedstawienie propozycji praktycznych rozwiązań w zakresie aktywizacji ucznia niepełnosprawnego w różnych obszarach jego edukacji. Dlatego też książka ma wymiar głównie praktyczny, stanowi próbę odpowiedzi na zapotrzebowanie pedagogów praktyków w zakresie sposobów aktywizowania ucznia z niepełnosprawnością nie tylko we wspomnianych już różnych obszarach funkcjonowania, ale również w zróżnicowanych formach szkolnictwa dla dzieci i młodzieży o specjalnych potrzebach edukacyjnych. Obecnie dzieci z niepełnosprawnością, oprócz tradycyjnego szkolnictwa specjalnego oraz integracyjnego, coraz częściej
trafiają do szkół ogólnodostępnych. Sytuacja taka jest m.in. następstwem prawa rodziców do stanowienia o formie kształcenia ich dzieci z niepełnosprawnością. Należy jednak zaznaczyć, że nauczyciele w tych szkołach niekoniecznie dysponują odpowiednią wiedzą i umiejętnościami w zakresie pedagogiki specjalnej. Stąd też wynika dodatkowa potrzeba przedstawienia różnych sposobów aktywizowania ucznia niepełnosprawnego w toku edukacji.
Książka składa się z dwóch części. Pierwsza poświęcona jest zagadnieniom diagnozy, organizacji oraz realizacji działań edukacyjno-terapeutycznych w integracyjnej formie kształcenia, natomiast druga dotyczy aktywizacji ucznia z niepełnosprawnością w ramach różnych zajęć edukacyjnych.
Pierwszą część otwiera rozdział autorstwa Elżbiety Lubińskiej-Kościółek dotyczący zadań zespołu diagnozującego psychospołeczne funkcjonowanie ucznia z niepełnosprawnością intelektualną w szkole ogólnodostępnej. Autorka omawia między innymi podstawowe narzędzia wykorzystywane w procesie diagnozy omawianej grupy uczniów. Dwa kolejne rozdziały zogniskowane są wokół zagadnień edukacji integracyjnej. Teresa Oleńska-Pawlak oraz Anna Bombińska-Domżał zwracają uwagę na podstawowe znaczenie współpracy nauczyciela przedmiotu oraz nauczyciela wspomagającego dla efektywności edukacji uczniów z niepełnosprawnością w klasach integracyjnych. W kolejnym rozdziale Anna Bombińska-Domżał akcentuje konieczność wspólnego realizowania działań edukacyjnych przez pedagoga specjalnego i nauczyciela przedmiotu w klasie integracyjnej. Podkreśla, iż praca dwóch nauczycieli podczas zajęć dydaktycznych z jednym zespołem klasowym wymaga zrównoważenia działań obu nauczycieli.
Drugą część opracowania otwiera rozdział autorstwa Janiny Wyczesany charakteryzujący możliwości aktywizowania uczniów z niepełnosprawnością intelektualną w stopniu lekkim na lekcjach języka polskiego. Autorka formułuje m.in. konkretne zalecenia do pracy z uczniem z niepełnosprawnością wspomnianego typu. Kolejny rozdział dotyczy analogicznych zagadnień, ale w obszarze matematyki. Piotr Majewicz przedstawia sposób aktywizowania logicznego myślenia (metoda „kombinatoryki”) oraz metody pracy z uczniami z trudnościami w zakresie uczenia się matematyki (metoda czynnościowa, metoda naprzemiennego układania i rozwiązywania zadań tekstowych). Rozdział trzeci, autorstwa
Agnieszki Buczek, poświęcony jest zagadnieniom aktywizowania ucznia niepełnosprawnego w procesie nabywania umiejętności z zakresu technologii informacyjnej, co stanowi niewątpliwy wymóg naszych czasów, a zarazem środek do osiągania coraz lepszego przystosowania wspomnianej grupy osób. Bez znajomości podstaw technologii informacyjnej trudno jest mówić o optymalizacji kształcenia osób z niepełnosprawnością. Na równie ważny problem zwraca uwagę Anna Wójcik, która omawia zagadnienia pracy nauczyciela z uczniami z zaburzeniami psychicznymi. Należy zaznaczyć, że jest to problem rzadko poruszany na gruncie pedagogiki i dlatego wskazówki do pracy ze wspomnianą grupą dzieci są
szczególnie cenne dla pedagogów praktyków.
Następny rozdział, opracowany przez Ewę Dyduch, obejmuje zagadnienia aktywizacji uczniów z niepełnosprawnością intelektualną na lekcjach wychowania fizycznego. Jest to istotne zagadnienie, gdyż motoryka obok myślenia i mowy (tzw. 3 x M) stanowi szczególny obszar deficytu i zagrożenia rozwoju wspomnianej grupy uczniów. Kolejny rozdział książki, autorstwa Adama Mikruta, dotyczy złożonych problemów oceniania osiągnięć szkolnych uczniów z niepełnosprawnością. To niezwykle istotne zagadnienie zostało zaprezentowane zarówno w perspektywie teoretycznej,
jak i w świetle przepisów prawa oświatowego. Książkę zamyka kolejny już rozdział w opracowaniu Janiny Wyczesany, który obejmuje problemy rehabilitacji uczniów z niepełnosprawnością intelektualną poprzez przygotowanie do pracy. Autorka omawia możliwości rehabilitacji wspomnianej grupy osób poprzez pracę, w tym również w ujęciu trendów
światowych, takich jak program The Gateway Award zainicjowany w Wielkiej Brytanii
Realizing the right to work. Reflections based on the Convention on The Rights of Persons with Disabilities
No full textThe content of the study focuses on the issue of the right to work of persons with disabilities from the point of view of the provisions of the Convention on the Rights of Persons with Disabilities adopted by the General Assembly of United Nations in 2006. The article discusses the formal elements of the national system supporting the professional activity of this group of people. The author also presents opinions of various entities, independent of state authorities, on the compatibility of solutions adopted in our country with the philosophy of the Convention
„Racjonalne usprawnienie” w ramach edukacji dzieci i młodzieży z niepełnosprawnością – rozważania na kanwie konwencji o prawach osób niepełnosprawnych Część 1
Full text linkThe authorities of the Republic of Poland, by ratifying the Convention on the Rights of Persons with Disabilities, have undertaken the responsibility to implement such changes in the national legal order and in social policies that aim at ensuring full and equal enjoyment of all rights and freedoms by people with disabilities and preventing their discrimination in different aspects of life. One of the ways to fulfil this commitment is the ‘reasonable accommodation’. According to Article 2 of the Convention the term means ‘(…) necessary and appropriate modification and adjustments not imposing a disproportionate or undue burden’ and its purpose is to reduce physical, technical or social barriers hindering or restricting the various roles and tasks of those affected by disorders in the structure or functions of the body. The author of this article explored manifestations of such activities in the field of education law and its practical applications. He determined that in the analysed area, many solutions are in line with the spirit of the ‘reasonable accommodation’.The authorities of the Republic of Poland have ratified the Convention on the Rights of Persons with Disabilities and have undertaken the responsibility to implement such changes in the internal law and in social policy which aim at ensuring full and equal enjoyment of all rights and freedoms by people with disabilities and preventing their discrimination in different aspects of life. One of the ways of fulfilling this commitment is described as “reasonable accommodation”. The author of this article has attempted to find manifestations of such activities in the field of school legislation and its practical examples. As a result, it turned out that in the analysed area many solutions are in line with the spirit of the “reasonable accommodation”
Going Beyond Counting First Authors in Author Co-citation Analysis
Full text linkThe present study examines one of the fundamental aspects of author co-citation analysis (ACA) - the way co-citation
counts are defined. Co-citation counting provides the data on which all subsequent statistical analyses and mappings
are based, and we compare ACA results based on two different types of co-citation counting - the traditional type that
only counts the first one among a cited work's authors on the one hand and a non-traditional type that takes into
account the first 5 authors of a cited work on the other hand. Results indicate that the picture produced through this non-traditional author co-citation counting contains more coherent author groups and is therefore considerably clearer. However, this picture represents fewer specialties in the research field being studied than that produced through the traditional first-author co-citation counting when the same number of top-ranked authors is selected and analyzed. Reasons for these effects are discussed
Pełnienie roli zawodowej przez pedagogów specjalnych w kontekście ich partycypacji w kulturze
No full textUniwersytet Pedagogiczny im. Komisji Edukacji Narodowej w Krakowie Wydział Pedagogiczny. Rozprawa doktorska napisana pod kierunkiem dr. hab. Adama Mikruta, prof. UP
Variations on the Author
Full text link“Variations on the Author” discusses two of Eduardo Coutinho’s recent films (Um Dia na Vida, from 2010, and Últimas Conversas, posthumously released in 2015) and their contribution to the general question of documentary authorship. The director’s filmography is characterized by a consistent yet self-effacing form of authorial self-inscription: Coutinho often features as an interviewer that rather than express opinions propels discourses; an interviewer that is good at listening. This mode of self-inscription characterizes him as an author who is not expressive but who is nonetheless markedly present on the screen. In Um Dia na Vida, however, Coutinho is completely absent form the image, while Últimas Conversas, on the contrary, includes a confessional prologue that moves the director from the margins to the center of his films. This article examines the ways in which these works stand out in the filmography of a director who offers new insights into the notion of cinematic authorship
Appropriate Similarity Measures for Author Cocitation Analysis
Full text linkWe provide a number of new insights into the methodological discussion about author cocitation analysis. We first argue that the use of the Pearson correlation for measuring the similarity between authors’ cocitation profiles is not very satisfactory. We then discuss what kind of similarity measures may be used as an alternative to the Pearson correlation. We consider three similarity measures in particular. One is the well-known cosine. The other two similarity measures have not been used before in the bibliometric literature. Finally, we show by means of an example that our findings have a high practical relevance.information science;Pearson correlation;cosine;similarity measure;author cocitation analysis
Uwarunkowania zasobu historycznej wiedzy pojęciowej gimnazjalistów z lekką niepełnosprawnością intelektualną
No full textUniwersytet Pedagogiczny im. Komisji Edukacji Narodowej w Krakowie. Wydział Pedagogiczny. Praca doktorska napisana pod kierunkiem dr. hab. prof. UP Adama Mikruta
- …
