1,720,966 research outputs found
Synthesis and Characterization of Perovskite Materials with Self-Organizing Organic Cations for Stable Optoelectronic Applications.
No full textHybrid organic-inorganic perovskites have been known for over a century,1 been
studied for a few decades2 but have significantly impacted the research
community only since 2011. Hybrid perovskites are a versatile class materials that
can be used in a wide range of optoelectronic devices (including but not limited to
transistors, superconductors, or light-emitting diodes). Currently, the record
power conversion efficiency (PCE) for perovskite solar cells (PSCs) is 25.5%.3 Next
to their high PCE, PSCs are solution-processable, have a low temperature
formability, and a low amount of material is required for this thin-film technology.
However, two major challenges still impede the commercialization of perovskite
solar cells and by extension also other optoelectronic applications. The first
challenge is the presence of the heavy metal lead, which frightens the community
due to possible environmental or toxicological disasters.4-5 The second one
persistent stability issue of the material itself.
Both problems have received a lot of attention in recent times and significant
improvements have been made. However, the commercialization of hybrid
perovskite optoelectronic applications is still limited. Research attention shifted
recently from trying to take lead out of the perovskite structure, to partially
replacing it with other metals such as tin to reduce the lead content. For the simple
reason that lead is necessary to make high performing devices with a suitable
bandgap. Stability can be increased by substituting volatile species (e.g.
methylammonium) a thermally sensitive species (e.g. formamidinium) for nonvolatile alternatives such as cesium. Another option is to reduce defect formation
(defects act as the nucleation point for degradation processes) by incorporating
small amounts of additives or altering processing conditions. A third option is to reduce the dimensionality of the perovskite to a 2D hybrid, that has an intrinsically
increased barrier towards perovskite external factors. More recently, a “sandwich”
structure of 2D and 3D perovskites is preferred because it combines the benefits
of the high-performing 3D perovskite with the increased stability of the 2D
perovskite at the exposed surface.6-10
The goal of the work in this thesis was to look for lead-free perovskites that could
be used as solar cell materials and to overcome the stability issue surrounding
hybrid perovskites. These objectives were explored initially by fully replacing lead
with other metals and afterward partly replacing lead to develop novel solar cell
materials. The hybrid perovskite stability was investigated with the means of ion
substitution.
Firstly, devices based on silver and bismuth were produced as a joint effort
between UHasselt, Imec, and Flamac. Despite our collaborative effort, we were
only able to produce a device with an efficiency of 0.15%. A more detailed study
is necessary to enhance the contact between different layers and boost the
efficiency of the device. During the synthesis of these materials, we struggled with
insoluble impurities when HI acid was added to the precursor solution. Because of
these particles, we had to filter the solution before we were able to continue the
processing and we were no longer sure what the exact stoichiometry of the
precursor solution was. It is therefore important to reevaluate the results when
purified HI is used, and impurity-free precursor solutions could be achieved. From
the T-XRD results, we can exclude temperature dependent decomposition of the
material since the materials are stable until at least 200 °C. In the end, the film
morphology on TiO2 substrates was improved, using hot-casting with a hot
substrate and hot solution (though still some pinholes were observed). A higher spin-coating speed was preferred and it was crucial to reduce the annealing
temperature to 95 °C to prevent degradation of the film. Adding HI acid to the
precursor solution improves the solubility but does not avoid the formation of a
film with an unfavorable morphology having pinholes.
As a next step, hybrid perovskites with a reduced lead content were investigated.
The inclusion of 5FPEA cations in (FASnI3)0.5(MAPbI3)0.5 perovskite solar cells
showed a beneficial effect on the stability and VOC. It should be noted that the
organic cation does not directly participate in the electronic states near the
valance band or conduction band edges but indirectly affects the bandgap through
the structural changes imposed on the inorganic structure. The champion device
had a VOC of 0.84 V and PCE of 19.13%. The addition of a small amount of 5FPEA
cations produces the homogenous growth of more crystalline and oriented 3D
perovskite grains. The increased order and fused grains could be the main cause
of the reduced number of grain boundaries, the lower background carrier density
with respect to the control devices, and the decreased trap-assisted recombination
losses.
In the next stage, we reported the synthesis, optical properties, crystal structure,
and phase behavior of a series of 2D layered lead(II) halide hybrid perovskites
(Bit-C3)2PbX4 (with X= Cl, Br, and I). We have demonstrated how the nature of
the lead(II) halide framework can directly influence the self-assembly of large
organic ammonium cations. The inorganic framework allows for a modulation of
the molecular degrees of freedom of the organic ammonium cations. In this way,
the possible conformations an organic ammonium cation can adopt are
determined by the inorganic framework. This modulation leads to a decrease in
phase diversity in the crystal structure as one moves from iodide to bromide and chloride. Furthermore, it was demonstrated that the substitution of a small
amount of iodide into bromide anion content could induce a substantial reduction
of the presence of lower-dimensional hybrids next to the desired iodide-based 2D
layered perovskite in thin film.
Finally, we showed that multiple large organic cations (BTBT and Cz) could be
integrated simultaneously as an interlayer in a p-i-n device architecture at the
hole transport layer’s side. On its own, the BTBT derivative increased the VOC but
had a poor wettability and the Cz derivative had improved wettability but low
efficiency nonetheless. The combination of the two cations resulted in a material
with high VOC, high wettability, and an efficiency of 17.8% for the champion
device.Hybride organisch-anorganische perovskieten zijn al meer dan een eeuw
bekend, worden al enkele decennia bestudeerd, maar hadden pas sinds
2011 een significante impact op de wetenschap. Hybride perovskieten zijn een
veelzijdige materiaalklasse die kan worden ingezet in een breed scala aan optoelektronische apparaten (inclusief maar niet beperkend tot transistors,
supergeleiders of LED-lampen). Momenteel is de hoogste efficiëntie voor
zonnecellen met een hybride perovskiet actieve laag 25,5%. Naast hun hoge
efficiëntie zijn perovskietzonnecellen verwerkbaar vanuit oplossing, zijn de
materialen op lage temperatuur te produceren en is er weinig materiaal nodig
omdat het een dunne-filmtechnologie is. Twee grote uitdagingen belemmeren
echter nog steeds de commercialisering van dit type zonnecel en bij uitbreiding
ook andere opto-elektronische toepassingen gebaseerd op perovskieten. De
eerste uitdaging is de aanwezigheid van het zware metaal lood, dat niet wenselijk is vanwege mogelijke milieu- of toxicologische risico’s. De tweede uitdaging is het
aanhoudende stabiliteitsprobleem van het materiaal zelf.
Beide problemen hebben veel aandacht gekregen in de onderzoekswereld en er
zijn belangrijke verbeteringen gerealiseerd. De commercialisering van optoelektronische toepassingen gebaseerd op hybride perovskieten is echter nog
beperkt. De aandacht van het onderzoek is recentelijk verschoven van het
proberen om lood uit de perovskietstructuur te halen, naar het gedeeltelijk
vervangen door andere metalen zoals tin om het loodgehalte te verminderen. De
belangrijkste reden hiervoor is dat lood gewoon nodig is om hoogwaardige
apparaten met een geschikte bandgap te maken. De stabiliteit van perovskieten
kreeg het meeste aandacht van onderzoekers en is de afgelopen tien jaar sterk
verbeterd. In dit veld worden meerdere oplossingen bekeken. De stabiliteit kan
worden vergroot door vluchtige componenten (bijv. methylammonium) of
thermisch gevoelige componenten (bijv. formamidinium) te vervangen door nietvluchtige alternatieven zoals cesium. Een andere optie is om de vorming van
defecten te verminderen (defecten fungeren als kiem voor degradatieprocessen)
door kleine hoeveelheden additieven toe te voegen of de methode voor de
materiaalontwikkeling te wijzigen. Een derde optie is om de dimensionaliteit van
perovskiet te verlagen tot een 2D perovskiet, die een intrinsiek verhoogde barrière
heeft tegen externe factoren. Meer recentelijk kreeg een "sandwichstructuur” van
2D- en 3D-perovskieten de voorkeur omdat deze de voordelen van efficiënte 3Dperovskiet combineert met de verhoogde stabiliteit van 2D-perovskiet.
Het doel van dit proefschrift was om te zoeken naar loodvrije perovskieten die
kunnen worden gebruikt als zonnecelmaterialen en om het stabiliteitsprobleem
rond hybride perovskieten te overwinnen. Deze doelstellingen werden onderzocht door eerst lood volledig en daarna gedeeltelijk te vervangen door andere metalen
in nieuwe zonnecelmaterialen. Vervolgens werd het effect van ionen op de
stabiliteit van hybride perovskieten onderzocht.
Als eerste werden structuren op basis van zilver en bismut gemaakt door een
gezamenlijke inspanning van UHasselt, Imec en Flamac. Ondanks onze
gezamenlijke inspanningen, hebben we slechts een zonnecel kunnen produceren
met een efficiëntie van 0,15%. Een meer gedetailleerde studie is nodig om het
contact tussen de verschillende lagen te verbeteren en de efficiëntie van de
zonnecel te verhogen. Tijdens de synthese van deze materialen worstelden we
met onoplosbare onzuiverheden na toevoeging van HI-zuur aan de
oplossing. Vanwege deze deeltjes moesten we de oplossing filtreren voordat we
verder konden met het verwerkingsproces en wisten we niet meer wat de exacte
stoichiometrie van de oplossing was. Het is daarom belangrijk om de resultaten
opnieuw te evalueren wanneer gezuiverd HI wordt gebruikt, en oplossingen vrij
van onzuiverheden kunnen worden bereikt. Uit de temperatuursafhankelijke Xstralen diffractie resultaten kunnen we degradatie van het materiaal door
temperatuursverhoging uitsluiten, aangezien de materialen stabiel zijn tot ten
minste 200 °C. Uiteindelijk werd de filmmorfologie op TiO2-substraten verbeterd
door middel van het gieten van een warme oplossing op een voorverwarmd
substraat (hoewel er nog steeds enkele gaatjes werden waargenomen in de dunne
laag). Een hogere spincoatingsnelheid had de voorkeur en het was cruciaal om de
annealingstemperatuur te verlagen tot 95 ° C om degradatie van de film te
voorkomen. Het toevoegen van HI-zuur aan de precursoroplossing verbetert de
oplosbaarheid, maar vermijdt niet de vorming van een film met een ongunstige
morfologie met gaatjes. Als volgende stap werden hybride perovskieten met een verlaagd loodgehalte
onderzocht. Toevoeging van 5FPEA kationen in (FASnI3)0,5(MAPbI3)0,5 perovskiet
zonnecellen toonde een gunstig effect op de stabiliteit en VOC . Er moet opgemerkt
worden dat het organische kation niet direct deelneemt aan de elektronische
toestanden nabij de valentieband- of conductiebandranden, maar indirect de
bandgap beïnvloedt door de structurele veranderingen die worden opgelegd aan
de anorganische structuur. Het beste apparaat had een VOC van 0,84 V en een
efficiëntie van 19,13%. De toevoeging van een kleine hoeveelheid 5FPEAkationen geeft aanleiding tot de homogene groei van meer kristallijne en
georiënteerde 3D-perovskietkorrels. De verhoogde orde en samengesmolten
korrels zijn vermoedelijk de oorzaak van het verminderde aantal korrelgrenzen,
de lagere dichtheid van de achtergronddragers (met betrekking tot de
controleapparaten) en de verminderde val-geassisteerde recombinatieverliezen.
In een volgende fase rapporteerden we de synthese, optische eigenschappen,
kristalstructuur en fasegedrag van een reeks 2D gelaagde lood(II)halogenide
hybride perovskieten (Bit-C3)2PbX4 (met X= Cl, Br en I ). We hebben aangetoond
hoe de aard van het lood(II)halogenideraamwerk de zelfassemblage van grote
organische ammoniumkationen rechtstreeks kan beïnvloeden. Het anorganische
raamwerk maakt een modulatie van de moleculaire vrijheidsgraden van de
organische ammoniumkationen mogelijk. Op deze manier worden de mogelijke
conformaties die een organisch ammoniumkation kan aannemen, bepaald door
het anorganische raamwerk. Deze modulatie leidt tot een afname van de
fasediversiteit in de kristalstructuur als men van jodide naar bromide en chloride
gaat. Verder werd aangetoond dat de substitutie van een kleine hoeveelheid
jodide door bromide een substantiële vermindering van de aanwezigheid van lager-dimensionale hybriden kan induceren naast het gewenste op jodide
gebaseerde 2D-perovskiet in dunne film.
Tot slot hebben we laten zien dat meerdere grote organische kationen (BTBT en
Cz) tegelijkertijd kunnen worden geïntegreerd als een tussenlaag in een p-i-napparaat architectuur aan de kant van de transportlaag voor positieve
ladingsdragers. Op zichzelf zorgt het BTBT-gebaseerde zout voor een sterk
toegenomen VOC , maar heeft een slechte bedekking van het oppervlak en het Czgebaseerde zout levert een significante verbeterde bedekking maar lager
rendement. De combinatie van de twee kationen resulteerde in een zonnecel met
een hoge VOC , een hoge dekking en een efficiëntie van 17,8% voor de meest
performante zonnecel
Synthesis and Characterization of Perovskite Materials with Self-Organizing Organic Cations for Stable Optoelectronic Applications.
No full textHybrid organic-inorganic perovskites have been known for over a century,1 been
studied for a few decades2 but have significantly impacted the research
community only since 2011. Hybrid perovskites are a versatile class materials that
can be used in a wide range of optoelectronic devices (including but not limited to
transistors, superconductors, or light-emitting diodes). Currently, the record
power conversion efficiency (PCE) for perovskite solar cells (PSCs) is 25.5%.3 Next
to their high PCE, PSCs are solution-processable, have a low temperature
formability, and a low amount of material is required for this thin-film technology.
However, two major challenges still impede the commercialization of perovskite
solar cells and by extension also other optoelectronic applications. The first
challenge is the presence of the heavy metal lead, which frightens the community
due to possible environmental or toxicological disasters.4-5 The second one
persistent stability issue of the material itself.
Both problems have received a lot of attention in recent times and significant
improvements have been made. However, the commercialization of hybrid
perovskite optoelectronic applications is still limited. Research attention shifted
recently from trying to take lead out of the perovskite structure, to partially
replacing it with other metals such as tin to reduce the lead content. For the simple
reason that lead is necessary to make high performing devices with a suitable
bandgap. Stability can be increased by substituting volatile species (e.g.
methylammonium) a thermally sensitive species (e.g. formamidinium) for nonvolatile alternatives such as cesium. Another option is to reduce defect formation
(defects act as the nucleation point for degradation processes) by incorporating
small amounts of additives or altering processing conditions. A third option is to reduce the dimensionality of the perovskite to a 2D hybrid, that has an intrinsically
increased barrier towards perovskite external factors. More recently, a “sandwich”
structure of 2D and 3D perovskites is preferred because it combines the benefits
of the high-performing 3D perovskite with the increased stability of the 2D
perovskite at the exposed surface.6-10
The goal of the work in this thesis was to look for lead-free perovskites that could
be used as solar cell materials and to overcome the stability issue surrounding
hybrid perovskites. These objectives were explored initially by fully replacing lead
with other metals and afterward partly replacing lead to develop novel solar cell
materials. The hybrid perovskite stability was investigated with the means of ion
substitution.
Firstly, devices based on silver and bismuth were produced as a joint effort
between UHasselt, Imec, and Flamac. Despite our collaborative effort, we were
only able to produce a device with an efficiency of 0.15%. A more detailed study
is necessary to enhance the contact between different layers and boost the
efficiency of the device. During the synthesis of these materials, we struggled with
insoluble impurities when HI acid was added to the precursor solution. Because of
these particles, we had to filter the solution before we were able to continue the
processing and we were no longer sure what the exact stoichiometry of the
precursor solution was. It is therefore important to reevaluate the results when
purified HI is used, and impurity-free precursor solutions could be achieved. From
the T-XRD results, we can exclude temperature dependent decomposition of the
material since the materials are stable until at least 200 °C. In the end, the film
morphology on TiO2 substrates was improved, using hot-casting with a hot
substrate and hot solution (though still some pinholes were observed). A higher spin-coating speed was preferred and it was crucial to reduce the annealing
temperature to 95 °C to prevent degradation of the film. Adding HI acid to the
precursor solution improves the solubility but does not avoid the formation of a
film with an unfavorable morphology having pinholes.
As a next step, hybrid perovskites with a reduced lead content were investigated.
The inclusion of 5FPEA cations in (FASnI3)0.5(MAPbI3)0.5 perovskite solar cells
showed a beneficial effect on the stability and VOC. It should be noted that the
organic cation does not directly participate in the electronic states near the
valance band or conduction band edges but indirectly affects the bandgap through
the structural changes imposed on the inorganic structure. The champion device
had a VOC of 0.84 V and PCE of 19.13%. The addition of a small amount of 5FPEA
cations produces the homogenous growth of more crystalline and oriented 3D
perovskite grains. The increased order and fused grains could be the main cause
of the reduced number of grain boundaries, the lower background carrier density
with respect to the control devices, and the decreased trap-assisted recombination
losses.
In the next stage, we reported the synthesis, optical properties, crystal structure,
and phase behavior of a series of 2D layered lead(II) halide hybrid perovskites
(Bit-C3)2PbX4 (with X= Cl, Br, and I). We have demonstrated how the nature of
the lead(II) halide framework can directly influence the self-assembly of large
organic ammonium cations. The inorganic framework allows for a modulation of
the molecular degrees of freedom of the organic ammonium cations. In this way,
the possible conformations an organic ammonium cation can adopt are
determined by the inorganic framework. This modulation leads to a decrease in
phase diversity in the crystal structure as one moves from iodide to bromide and chloride. Furthermore, it was demonstrated that the substitution of a small
amount of iodide into bromide anion content could induce a substantial reduction
of the presence of lower-dimensional hybrids next to the desired iodide-based 2D
layered perovskite in thin film.
Finally, we showed that multiple large organic cations (BTBT and Cz) could be
integrated simultaneously as an interlayer in a p-i-n device architecture at the
hole transport layer’s side. On its own, the BTBT derivative increased the VOC but
had a poor wettability and the Cz derivative had improved wettability but low
efficiency nonetheless. The combination of the two cations resulted in a material
with high VOC, high wettability, and an efficiency of 17.8% for the champion
device.Hybride organisch-anorganische perovskieten zijn al meer dan een eeuw
bekend, worden al enkele decennia bestudeerd, maar hadden pas sinds
2011 een significante impact op de wetenschap. Hybride perovskieten zijn een
veelzijdige materiaalklasse die kan worden ingezet in een breed scala aan optoelektronische apparaten (inclusief maar niet beperkend tot transistors,
supergeleiders of LED-lampen). Momenteel is de hoogste efficiëntie voor
zonnecellen met een hybride perovskiet actieve laag 25,5%. Naast hun hoge
efficiëntie zijn perovskietzonnecellen verwerkbaar vanuit oplossing, zijn de
materialen op lage temperatuur te produceren en is er weinig materiaal nodig
omdat het een dunne-filmtechnologie is. Twee grote uitdagingen belemmeren
echter nog steeds de commercialisering van dit type zonnecel en bij uitbreiding
ook andere opto-elektronische toepassingen gebaseerd op perovskieten. De
eerste uitdaging is de aanwezigheid van het zware metaal lood, dat niet wenselijk is vanwege mogelijke milieu- of toxicologische risico’s. De tweede uitdaging is het
aanhoudende stabiliteitsprobleem van het materiaal zelf.
Beide problemen hebben veel aandacht gekregen in de onderzoekswereld en er
zijn belangrijke verbeteringen gerealiseerd. De commercialisering van optoelektronische toepassingen gebaseerd op hybride perovskieten is echter nog
beperkt. De aandacht van het onderzoek is recentelijk verschoven van het
proberen om lood uit de perovskietstructuur te halen, naar het gedeeltelijk
vervangen door andere metalen zoals tin om het loodgehalte te verminderen. De
belangrijkste reden hiervoor is dat lood gewoon nodig is om hoogwaardige
apparaten met een geschikte bandgap te maken. De stabiliteit van perovskieten
kreeg het meeste aandacht van onderzoekers en is de afgelopen tien jaar sterk
verbeterd. In dit veld worden meerdere oplossingen bekeken. De stabiliteit kan
worden vergroot door vluchtige componenten (bijv. methylammonium) of
thermisch gevoelige componenten (bijv. formamidinium) te vervangen door nietvluchtige alternatieven zoals cesium. Een andere optie is om de vorming van
defecten te verminderen (defecten fungeren als kiem voor degradatieprocessen)
door kleine hoeveelheden additieven toe te voegen of de methode voor de
materiaalontwikkeling te wijzigen. Een derde optie is om de dimensionaliteit van
perovskiet te verlagen tot een 2D perovskiet, die een intrinsiek verhoogde barrière
heeft tegen externe factoren. Meer recentelijk kreeg een "sandwichstructuur” van
2D- en 3D-perovskieten de voorkeur omdat deze de voordelen van efficiënte 3Dperovskiet combineert met de verhoogde stabiliteit van 2D-perovskiet.
Het doel van dit proefschrift was om te zoeken naar loodvrije perovskieten die
kunnen worden gebruikt als zonnecelmaterialen en om het stabiliteitsprobleem
rond hybride perovskieten te overwinnen. Deze doelstellingen werden onderzocht door eerst lood volledig en daarna gedeeltelijk te vervangen door andere metalen
in nieuwe zonnecelmaterialen. Vervolgens werd het effect van ionen op de
stabiliteit van hybride perovskieten onderzocht.
Als eerste werden structuren op basis van zilver en bismut gemaakt door een
gezamenlijke inspanning van UHasselt, Imec en Flamac. Ondanks onze
gezamenlijke inspanningen, hebben we slechts een zonnecel kunnen produceren
met een efficiëntie van 0,15%. Een meer gedetailleerde studie is nodig om het
contact tussen de verschillende lagen te verbeteren en de efficiëntie van de
zonnecel te verhogen. Tijdens de synthese van deze materialen worstelden we
met onoplosbare onzuiverheden na toevoeging van HI-zuur aan de
oplossing. Vanwege deze deeltjes moesten we de oplossing filtreren voordat we
verder konden met het verwerkingsproces en wisten we niet meer wat de exacte
stoichiometrie van de oplossing was. Het is daarom belangrijk om de resultaten
opnieuw te evalueren wanneer gezuiverd HI wordt gebruikt, en oplossingen vrij
van onzuiverheden kunnen worden bereikt. Uit de temperatuursafhankelijke Xstralen diffractie resultaten kunnen we degradatie van het materiaal door
temperatuursverhoging uitsluiten, aangezien de materialen stabiel zijn tot ten
minste 200 °C. Uiteindelijk werd de filmmorfologie op TiO2-substraten verbeterd
door middel van het gieten van een warme oplossing op een voorverwarmd
substraat (hoewel er nog steeds enkele gaatjes werden waargenomen in de dunne
laag). Een hogere spincoatingsnelheid had de voorkeur en het was cruciaal om de
annealingstemperatuur te verlagen tot 95 ° C om degradatie van de film te
voorkomen. Het toevoegen van HI-zuur aan de precursoroplossing verbetert de
oplosbaarheid, maar vermijdt niet de vorming van een film met een ongunstige
morfologie met gaatjes. Als volgende stap werden hybride perovskieten met een verlaagd loodgehalte
onderzocht. Toevoeging van 5FPEA kationen in (FASnI3)0,5(MAPbI3)0,5 perovskiet
zonnecellen toonde een gunstig effect op de stabiliteit en VOC . Er moet opgemerkt
worden dat het organische kation niet direct deelneemt aan de elektronische
toestanden nabij de valentieband- of conductiebandranden, maar indirect de
bandgap beïnvloedt door de structurele veranderingen die worden opgelegd aan
de anorganische structuur. Het beste apparaat had een VOC van 0,84 V en een
efficiëntie van 19,13%. De toevoeging van een kleine hoeveelheid 5FPEAkationen geeft aanleiding tot de homogene groei van meer kristallijne en
georiënteerde 3D-perovskietkorrels. De verhoogde orde en samengesmolten
korrels zijn vermoedelijk de oorzaak van het verminderde aantal korrelgrenzen,
de lagere dichtheid van de achtergronddragers (met betrekking tot de
controleapparaten) en de verminderde val-geassisteerde recombinatieverliezen.
In een volgende fase rapporteerden we de synthese, optische eigenschappen,
kristalstructuur en fasegedrag van een reeks 2D gelaagde lood(II)halogenide
hybride perovskieten (Bit-C3)2PbX4 (met X= Cl, Br en I ). We hebben aangetoond
hoe de aard van het lood(II)halogenideraamwerk de zelfassemblage van grote
organische ammoniumkationen rechtstreeks kan beïnvloeden. Het anorganische
raamwerk maakt een modulatie van de moleculaire vrijheidsgraden van de
organische ammoniumkationen mogelijk. Op deze manier worden de mogelijke
conformaties die een organisch ammoniumkation kan aannemen, bepaald door
het anorganische raamwerk. Deze modulatie leidt tot een afname van de
fasediversiteit in de kristalstructuur als men van jodide naar bromide en chloride
gaat. Verder werd aangetoond dat de substitutie van een kleine hoeveelheid
jodide door bromide een substantiële vermindering van de aanwezigheid van lager-dimensionale hybriden kan induceren naast het gewenste op jodide
gebaseerde 2D-perovskiet in dunne film.
Tot slot hebben we laten zien dat meerdere grote organische kationen (BTBT en
Cz) tegelijkertijd kunnen worden geïntegreerd als een tussenlaag in een p-i-napparaat architectuur aan de kant van de transportlaag voor positieve
ladingsdragers. Op zichzelf zorgt het BTBT-gebaseerde zout voor een sterk
toegenomen VOC , maar heeft een slechte bedekking van het oppervlak en het Czgebaseerde zout levert een significante verbeterde bedekking maar lager
rendement. De combinatie van de twee kationen resulteerde in een zonnecel met
een hoge VOC , een hoge dekking en een efficiëntie van 17,8% voor de meest
performante zonnecel
Going Beyond Counting First Authors in Author Co-citation Analysis
Full text linkThe present study examines one of the fundamental aspects of author co-citation analysis (ACA) - the way co-citation
counts are defined. Co-citation counting provides the data on which all subsequent statistical analyses and mappings
are based, and we compare ACA results based on two different types of co-citation counting - the traditional type that
only counts the first one among a cited work's authors on the one hand and a non-traditional type that takes into
account the first 5 authors of a cited work on the other hand. Results indicate that the picture produced through this non-traditional author co-citation counting contains more coherent author groups and is therefore considerably clearer. However, this picture represents fewer specialties in the research field being studied than that produced through the traditional first-author co-citation counting when the same number of top-ranked authors is selected and analyzed. Reasons for these effects are discussed
2D layered perovskite containing functionalised benzothieno-benzothiophene molecules: Formation, degradation, optical properties and photoconductivity
Full text link2D layered hybrid perovskites are currently in the spotlight for applications such as solar cells, light-emitting diodes, transistors and photodetectors. The structural freedom of 2D layered perovskites allows for the incorporation of organic cations that can potentially possess properties contributing to the performance of the hybrid as a whole. In this study, we incorporated a benzothieno[3,2-b]benzothiophene (BTBT) alkylammonium cation into the organic layer of a 2D layered lead iodide perovskite. The formation and degradation of this material are discussed in detail. It is shown that the use of a solvent vapour annealing method significantly enhances the absorption, emission and crystallinity of films of this 2D layered perovskite as compared to regular thermal annealing. The photoconductivity of the films was determined using time-resolved microwave conductivity (TRMC) as well as in a device. In both cases, the solvent vapour annealed films show markedly higher photoconductivity than the films obtained using the regular thermal annealing approach.ChemE/Opto-electronic Material
Variations on the Author
Full text link“Variations on the Author” discusses two of Eduardo Coutinho’s recent films (Um Dia na Vida, from 2010, and Últimas Conversas, posthumously released in 2015) and their contribution to the general question of documentary authorship. The director’s filmography is characterized by a consistent yet self-effacing form of authorial self-inscription: Coutinho often features as an interviewer that rather than express opinions propels discourses; an interviewer that is good at listening. This mode of self-inscription characterizes him as an author who is not expressive but who is nonetheless markedly present on the screen. In Um Dia na Vida, however, Coutinho is completely absent form the image, while Últimas Conversas, on the contrary, includes a confessional prologue that moves the director from the margins to the center of his films. This article examines the ways in which these works stand out in the filmography of a director who offers new insights into the notion of cinematic authorship
Appropriate Similarity Measures for Author Cocitation Analysis
Full text linkWe provide a number of new insights into the methodological discussion about author cocitation analysis. We first argue that the use of the Pearson correlation for measuring the similarity between authors’ cocitation profiles is not very satisfactory. We then discuss what kind of similarity measures may be used as an alternative to the Pearson correlation. We consider three similarity measures in particular. One is the well-known cosine. The other two similarity measures have not been used before in the bibliometric literature. Finally, we show by means of an example that our findings have a high practical relevance.information science;Pearson correlation;cosine;similarity measure;author cocitation analysis
Dispelling the Myths Behind First-author Citation Counts
Full text linkWe conducted a full-scale evaluative citation analysis study of scholars in the XML research field to explore just how different from each other author rankings resulting from different citation counting methods actually are, and to demonstrate the capability of emerging data and tools on the Web in supporting more realistic citation counting methods. Our results contest some common arguments for the continued
use of first-author citation counts in the evaluation of scholars, such as high correlations between author rankings by first-author citation counts and other citation
counting methods, and high costs of using more realistic citation counting methods that are not well-supported by the ISI databases. It is argued that increasingly available digital full text research papers make it possible for citation analysis studies to go beyond what the ISI databases have directly supported and to employ more
sophisticated methods
koamabayili/VECTRON-author-checklist: VECTRON author checklist
No full textWe have done our best to complete the author checklist relating to the use of animals in the hut study. Note that the objective for the hut study was to evaluate the IRS treatment applications for residual efficacy against Anopheles mosquitoes, including the local An. coluzzii mosquito population. Cows were only used to attract mosquitoes into the huts and no tests were carried out directly on the cows. The author checklist is intended for use with studies where experiments are carried out on animals, which is why we have had such difficulty in completing this for the hut study, as many of the questions do not relate to how the cows were used
- …
