1,720,968 research outputs found
Empathy under arrest? : functional and structural neural correlates of empathy in psychopathy
Om interacties met anderen goed te laten verlopen, is het belangrijk dat we begrijpen wat zij doen en ervaren. Uit onderzoek is gebleken dat een van de mogelijke mechanismen hierachter ligt in het ‘heractiveren’van hersengebieden - die we gebruiken om acties uit te voeren en emoties en aanrakingen te ervaren - wanneer we anderen waarnemen die deze handelingen uitvoeren of emoties en aanrakingen ervaren. Deze ‘heractivatie’ van hersengebieden zou ons een soort privé ervaring van het gevoel van een ander kunnen geven. Neem als voorbeeld van de pijn die we zelf voelen, wanneer we iemand anders zien die zich in de vinger snijdt. In dit proefschrift onderzochten we het neurale mechanisme dat hieraan ten grondslag ligt bij een groep mensen gediagnosticeerd met psychopathie. Een belangrijk kenmerk van deze mentale stoornis is het verminderd vermogen om mee te voelen met de emoties van anderen en deze te herkennen. Wij hebben in dit onderzoek bekeken of dit samenhangt met een vermindere activatie van de hersengebieden voor emoties, acties en sensaties, wanneer mensen met psychopathie kijken naar andere mensen die iets meemaken. De resultaten van dit proefschrift suggereren dat psychopathie niet zozeer een onvermogen is om deze gebieden te activeren, maar wel dat zij dit spontaan minder sterk doen. Aangezien het de eerste keer is dat soortgelijk onderzoek is uitgevoerd bij deze doelgroep, zullen de resultaten nog moeten worden geverifieerd in vervolgonderzoek. Deze informatie zou dan mogelijk kunnen leiden tot alternatieve therapeutische strategieën.
Emotions of other people are very contagious. Imagine you are a scientist, giving a lecture about the results of your work. While walking up and down the stage, enthusiastically explaining your findings, you forget to pay attention to your feet, stumble, and disappear behind the table. A case-study, completed by the author of this thesis, revealed that gasps will immediately emerge from the audience and when you get up and peer out over the table, many of those that were sitting in the front row will by now have walked a few steps towards you to check whether you are ok (data not published).
The example above indicates that emotions and feelings of others can touch us in a very real way: when someone you see is feeling hurt, there is a big chance that some of this hurt spills over to you as well. In the neuroscientific literature, this phenomenon has been shown at the neural level: When you observe other people perform actions or experience emotions or sensations, this activates brain regions that you would normally use to perform these actions and experience these emotions and sensations yourself.
In this thesis, we examined the mechanism behind this sharing at the neural level, using functional and structural Magnetic Resonance Imaging. More specifically, we were interested in a group of people with a documented lack of responses to emotions of others, namely individuals diagnosed with a disorder called psychopathy. Results from this thesis suggest that psychopathy is not so much an inability to empathize with other people, but a reduced propensity to do so. This information may lead to alternative therapeutic strategies, given that they can be replicated and extended in future research.
Empathy under arrest?:functional and structural neural correlates of empathy in psychopathy
Om interacties met anderen goed te laten verlopen, is het belangrijk dat we begrijpen wat zij doen en ervaren. Uit onderzoek is gebleken dat een van de mogelijke mechanismen hierachter ligt in het ‘heractiveren’van hersengebieden - die we gebruiken om acties uit te voeren en emoties en aanrakingen te ervaren - wanneer we anderen waarnemen die deze handelingen uitvoeren of emoties en aanrakingen ervaren. Deze ‘heractivatie’ van hersengebieden zou ons een soort privé ervaring van het gevoel van een ander kunnen geven. Neem als voorbeeld van de pijn die we zelf voelen, wanneer we iemand anders zien die zich in de vinger snijdt. In dit proefschrift onderzochten we het neurale mechanisme dat hieraan ten grondslag ligt bij een groep mensen gediagnosticeerd met psychopathie. Een belangrijk kenmerk van deze mentale stoornis is het verminderd vermogen om mee te voelen met de emoties van anderen en deze te herkennen. Wij hebben in dit onderzoek bekeken of dit samenhangt met een vermindere activatie van de hersengebieden voor emoties, acties en sensaties, wanneer mensen met psychopathie kijken naar andere mensen die iets meemaken. De resultaten van dit proefschrift suggereren dat psychopathie niet zozeer een onvermogen is om deze gebieden te activeren, maar wel dat zij dit spontaan minder sterk doen. Aangezien het de eerste keer is dat soortgelijk onderzoek is uitgevoerd bij deze doelgroep, zullen de resultaten nog moeten worden geverifieerd in vervolgonderzoek. Deze informatie zou dan mogelijk kunnen leiden tot alternatieve therapeutische strategieën
Empathy under arrest?:functional and structural neural correlates of empathy in psychopathy
Om interacties met anderen goed te laten verlopen, is het belangrijk dat we begrijpen wat zij doen en ervaren. Uit onderzoek is gebleken dat een van de mogelijke mechanismen hierachter ligt in het ‘heractiveren’van hersengebieden - die we gebruiken om acties uit te voeren en emoties en aanrakingen te ervaren - wanneer we anderen waarnemen die deze handelingen uitvoeren of emoties en aanrakingen ervaren. Deze ‘heractivatie’ van hersengebieden zou ons een soort privé ervaring van het gevoel van een ander kunnen geven. Neem als voorbeeld van de pijn die we zelf voelen, wanneer we iemand anders zien die zich in de vinger snijdt. In dit proefschrift onderzochten we het neurale mechanisme dat hieraan ten grondslag ligt bij een groep mensen gediagnosticeerd met psychopathie. Een belangrijk kenmerk van deze mentale stoornis is het verminderd vermogen om mee te voelen met de emoties van anderen en deze te herkennen. Wij hebben in dit onderzoek bekeken of dit samenhangt met een vermindere activatie van de hersengebieden voor emoties, acties en sensaties, wanneer mensen met psychopathie kijken naar andere mensen die iets meemaken. De resultaten van dit proefschrift suggereren dat psychopathie niet zozeer een onvermogen is om deze gebieden te activeren, maar wel dat zij dit spontaan minder sterk doen. Aangezien het de eerste keer is dat soortgelijk onderzoek is uitgevoerd bij deze doelgroep, zullen de resultaten nog moeten worden geverifieerd in vervolgonderzoek. Deze informatie zou dan mogelijk kunnen leiden tot alternatieve therapeutische strategieën
Empathy under arrest?:functional and structural neural correlates of empathy in psychopathy
Om interacties met anderen goed te laten verlopen, is het belangrijk dat we begrijpen wat zij doen en ervaren. Uit onderzoek is gebleken dat een van de mogelijke mechanismen hierachter ligt in het ‘heractiveren’van hersengebieden - die we gebruiken om acties uit te voeren en emoties en aanrakingen te ervaren - wanneer we anderen waarnemen die deze handelingen uitvoeren of emoties en aanrakingen ervaren. Deze ‘heractivatie’ van hersengebieden zou ons een soort privé ervaring van het gevoel van een ander kunnen geven. Neem als voorbeeld van de pijn die we zelf voelen, wanneer we iemand anders zien die zich in de vinger snijdt. In dit proefschrift onderzochten we het neurale mechanisme dat hieraan ten grondslag ligt bij een groep mensen gediagnosticeerd met psychopathie. Een belangrijk kenmerk van deze mentale stoornis is het verminderd vermogen om mee te voelen met de emoties van anderen en deze te herkennen. Wij hebben in dit onderzoek bekeken of dit samenhangt met een vermindere activatie van de hersengebieden voor emoties, acties en sensaties, wanneer mensen met psychopathie kijken naar andere mensen die iets meemaken. De resultaten van dit proefschrift suggereren dat psychopathie niet zozeer een onvermogen is om deze gebieden te activeren, maar wel dat zij dit spontaan minder sterk doen. Aangezien het de eerste keer is dat soortgelijk onderzoek is uitgevoerd bij deze doelgroep, zullen de resultaten nog moeten worden geverifieerd in vervolgonderzoek. Deze informatie zou dan mogelijk kunnen leiden tot alternatieve therapeutische strategieën
Empathy under arrest?:functional and structural neural correlates of empathy in psychopathy
Om interacties met anderen goed te laten verlopen, is het belangrijk dat we begrijpen wat zij doen en ervaren. Uit onderzoek is gebleken dat een van de mogelijke mechanismen hierachter ligt in het ‘heractiveren’van hersengebieden - die we gebruiken om acties uit te voeren en emoties en aanrakingen te ervaren - wanneer we anderen waarnemen die deze handelingen uitvoeren of emoties en aanrakingen ervaren. Deze ‘heractivatie’ van hersengebieden zou ons een soort privé ervaring van het gevoel van een ander kunnen geven. Neem als voorbeeld van de pijn die we zelf voelen, wanneer we iemand anders zien die zich in de vinger snijdt. In dit proefschrift onderzochten we het neurale mechanisme dat hieraan ten grondslag ligt bij een groep mensen gediagnosticeerd met psychopathie. Een belangrijk kenmerk van deze mentale stoornis is het verminderd vermogen om mee te voelen met de emoties van anderen en deze te herkennen. Wij hebben in dit onderzoek bekeken of dit samenhangt met een vermindere activatie van de hersengebieden voor emoties, acties en sensaties, wanneer mensen met psychopathie kijken naar andere mensen die iets meemaken. De resultaten van dit proefschrift suggereren dat psychopathie niet zozeer een onvermogen is om deze gebieden te activeren, maar wel dat zij dit spontaan minder sterk doen. Aangezien het de eerste keer is dat soortgelijk onderzoek is uitgevoerd bij deze doelgroep, zullen de resultaten nog moeten worden geverifieerd in vervolgonderzoek. Deze informatie zou dan mogelijk kunnen leiden tot alternatieve therapeutische strategieën
Going Beyond Counting First Authors in Author Co-citation Analysis
The present study examines one of the fundamental aspects of author co-citation analysis (ACA) - the way co-citation
counts are defined. Co-citation counting provides the data on which all subsequent statistical analyses and mappings
are based, and we compare ACA results based on two different types of co-citation counting - the traditional type that
only counts the first one among a cited work's authors on the one hand and a non-traditional type that takes into
account the first 5 authors of a cited work on the other hand. Results indicate that the picture produced through this non-traditional author co-citation counting contains more coherent author groups and is therefore considerably clearer. However, this picture represents fewer specialties in the research field being studied than that produced through the traditional first-author co-citation counting when the same number of top-ranked authors is selected and analyzed. Reasons for these effects are discussed
Variations on the Author
“Variations on the Author” discusses two of Eduardo Coutinho’s recent films (Um Dia na Vida, from 2010, and Últimas Conversas, posthumously released in 2015) and their contribution to the general question of documentary authorship. The director’s filmography is characterized by a consistent yet self-effacing form of authorial self-inscription: Coutinho often features as an interviewer that rather than express opinions propels discourses; an interviewer that is good at listening. This mode of self-inscription characterizes him as an author who is not expressive but who is nonetheless markedly present on the screen. In Um Dia na Vida, however, Coutinho is completely absent form the image, while Últimas Conversas, on the contrary, includes a confessional prologue that moves the director from the margins to the center of his films. This article examines the ways in which these works stand out in the filmography of a director who offers new insights into the notion of cinematic authorship
Appropriate Similarity Measures for Author Cocitation Analysis
We provide a number of new insights into the methodological discussion about author cocitation analysis. We first argue that the use of the Pearson correlation for measuring the similarity between authors’ cocitation profiles is not very satisfactory. We then discuss what kind of similarity measures may be used as an alternative to the Pearson correlation. We consider three similarity measures in particular. One is the well-known cosine. The other two similarity measures have not been used before in the bibliometric literature. Finally, we show by means of an example that our findings have a high practical relevance.information science;Pearson correlation;cosine;similarity measure;author cocitation analysis
Dispelling the Myths Behind First-author Citation Counts
We conducted a full-scale evaluative citation analysis study of scholars in the XML research field to explore just how different from each other author rankings resulting from different citation counting methods actually are, and to demonstrate the capability of emerging data and tools on the Web in supporting more realistic citation counting methods. Our results contest some common arguments for the continued
use of first-author citation counts in the evaluation of scholars, such as high correlations between author rankings by first-author citation counts and other citation
counting methods, and high costs of using more realistic citation counting methods that are not well-supported by the ISI databases. It is argued that increasingly available digital full text research papers make it possible for citation analysis studies to go beyond what the ISI databases have directly supported and to employ more
sophisticated methods
- …
