1,720,960 research outputs found
Going Beyond Counting First Authors in Author Co-citation Analysis
Full text linkThe present study examines one of the fundamental aspects of author co-citation analysis (ACA) - the way co-citation
counts are defined. Co-citation counting provides the data on which all subsequent statistical analyses and mappings
are based, and we compare ACA results based on two different types of co-citation counting - the traditional type that
only counts the first one among a cited work's authors on the one hand and a non-traditional type that takes into
account the first 5 authors of a cited work on the other hand. Results indicate that the picture produced through this non-traditional author co-citation counting contains more coherent author groups and is therefore considerably clearer. However, this picture represents fewer specialties in the research field being studied than that produced through the traditional first-author co-citation counting when the same number of top-ranked authors is selected and analyzed. Reasons for these effects are discussed
Variations on the Author
Full text link“Variations on the Author” discusses two of Eduardo Coutinho’s recent films (Um Dia na Vida, from 2010, and Últimas Conversas, posthumously released in 2015) and their contribution to the general question of documentary authorship. The director’s filmography is characterized by a consistent yet self-effacing form of authorial self-inscription: Coutinho often features as an interviewer that rather than express opinions propels discourses; an interviewer that is good at listening. This mode of self-inscription characterizes him as an author who is not expressive but who is nonetheless markedly present on the screen. In Um Dia na Vida, however, Coutinho is completely absent form the image, while Últimas Conversas, on the contrary, includes a confessional prologue that moves the director from the margins to the center of his films. This article examines the ways in which these works stand out in the filmography of a director who offers new insights into the notion of cinematic authorship
Appropriate Similarity Measures for Author Cocitation Analysis
Full text linkWe provide a number of new insights into the methodological discussion about author cocitation analysis. We first argue that the use of the Pearson correlation for measuring the similarity between authors’ cocitation profiles is not very satisfactory. We then discuss what kind of similarity measures may be used as an alternative to the Pearson correlation. We consider three similarity measures in particular. One is the well-known cosine. The other two similarity measures have not been used before in the bibliometric literature. Finally, we show by means of an example that our findings have a high practical relevance.information science;Pearson correlation;cosine;similarity measure;author cocitation analysis
Dispelling the Myths Behind First-author Citation Counts
Full text linkWe conducted a full-scale evaluative citation analysis study of scholars in the XML research field to explore just how different from each other author rankings resulting from different citation counting methods actually are, and to demonstrate the capability of emerging data and tools on the Web in supporting more realistic citation counting methods. Our results contest some common arguments for the continued
use of first-author citation counts in the evaluation of scholars, such as high correlations between author rankings by first-author citation counts and other citation
counting methods, and high costs of using more realistic citation counting methods that are not well-supported by the ISI databases. It is argued that increasingly available digital full text research papers make it possible for citation analysis studies to go beyond what the ISI databases have directly supported and to employ more
sophisticated methods
koamabayili/VECTRON-author-checklist: VECTRON author checklist
No full textWe have done our best to complete the author checklist relating to the use of animals in the hut study. Note that the objective for the hut study was to evaluate the IRS treatment applications for residual efficacy against Anopheles mosquitoes, including the local An. coluzzii mosquito population. Cows were only used to attract mosquitoes into the huts and no tests were carried out directly on the cows. The author checklist is intended for use with studies where experiments are carried out on animals, which is why we have had such difficulty in completing this for the hut study, as many of the questions do not relate to how the cows were used
Helicobacter pylori as a risk factor for the onset of coronary heart disease. The role of the helicobacter pylori-induced proinflammatory cytokines
No full textIntroduction: Helicobacter pylori (H. pylori), a Gram-negative, spiral, microaerophilic bacterium, has been associated with a variety of intestinal and extraintestinal disorders, including atherosclerosis. The results, however, originating from related studies are controversial. Objective& Methods: The objectives of the study were to determine the frequency of H. pylori infection among IHD patients and otherwise healthy individuals and examine the effect of the infection on lipids, coagulation, inflammatory indices and determinants of homocysteine levels. IgG and IgA antibody titres against H. pylori were calculated in 248 individuals (134 IHD patients and 114 subjects, all meeting inclusion criteria) by means of an enzyme-linked immunosorbent assay. In order to eliminate confounding factors, subjects exhibiting systemic inflammatory disorders, malignancies, renal insufficiency, cholestasis, thyroid diseases, depression or were under medication that could alter the levels of the tested parameters, were excluded from the study. Based on serology, the study participants were classified into H. pylori-seropositive and seronegative sex, age, body mass index, diabetes mellitus and smoking-matched subgroups. Lipids -total cholesterol, low and high density lipoproteins (LDL, HDL) and triglycerides- caogulation parameters - platelet count, mean platelet volume, prothrombin time, active partial prothrombin time, fibrinogen and D-dimers- inflammatory indices - white blood cell count, C reactive protein, serum amyloid A, ceruloplamin, complement factors C3 and C4- as well as BNP and fetuin A were determined in all study participants (expressed as mean ± SEM). Results: Higher levels of LDL were recorded in seropositive (115.6 ± 4.157mg/dL) compared to seronegative individuals (102.2 ± 2.991mg/dL) (P<0.01). Moreover, H. pylori seropositive subjects tended to exhibit lower HDL levels (46.44 ± 1.349mg/dL) as compared to those found in the seronegative qroup (42.72 ± 1.414mg/dL), although this difference reached only a statistical trend (P=0.06). An upregulation of ceruloplasmin became evident in the seropositive (26.82 ± 0.5181mg/dL) compared to the seronegative (25.36 ± 0.4866mg/dL) participants (P=0.041). Moreover, these elevated ceruloplasmin concentrations correlated with anti-H.pylori IgG titer (r=0.326, P=0.0007). Subjects with a positive serology for H. pylori tended to exhibit lower C3 levels (112.4 ± 2.341mg/dL) compared to those with a negative serology (117.7 ± 1.793mg/dL) (P=0.076). As far as fetuin A levels are concerned, a positive qualitative and quantitative (IgG and IgA titers) link with seropositivity was recorded: 0.7702 ± 0.03357g/L in seropositive and 0.5575 ± 0.02563g/L in seronegative individuals without IHD (P=0.0005), along with a P=0.047, r= 0.249 for IgG and a P=0.001, r=0,395 for ΙgA antibodies. Conclusion: While the changes in the levels of lipids are suggestive of an H. pylori-induced dyslipidemic background, complement activation and the upregulation of ceruloplasmin are indicative of an associated inflammatory, oxidative disequilibrium. The upregulation of fetuin A, on the other hand, suggests the induction of a metabolic dysregulation, that of insulin resistance. Conclusively, our results show that H. pylori infection may predispose to atherosclerosis by sustaining a multivariate atherogenic condition.Εισαγωγή: To Helicobacter pylori (H. pylori), ένα Gram-αρνητικό, σπειροειδές, μικροαερόφιλο βακτήριο έχει συσχετισθεί με ποικίλες διαταραχές, συμπεριλαμβανομένης και της αθηροσκλήρυνσης. Τα αποτελέσματα ωστόσο που προκύπτουν από τις σχετικές μελέτες είναι αντικρουόμενα. Σκοπός&Μέθοδοι: Σκοπός της μελέτης ήταν ο προσδιορισμός της συχνότητας της λοίμωξης από H. pylori σε ασθενείς με στεφανιαία νόσο (ΣΝ), καθώς και η διερεύνηση της επίδρασης της λοίμωξης στα λιπίδια, στην πήξη, στους δείκτες φλεγμονής, καθώς και σε ουσίες - παραμέτρους που σχετίζονται με μυοκαρδιακή αναδιάταξη (remodelling) αλλά και εκείνες που επηρεάζουν τα επίπεδα ομοκυστεΐνης. Οι τίτλοι IgG και IgA αντισωμάτων προσδιορίστηκαν σε 248 άτομα (134 ασθενείς με ΣΝ και 114 κατά τα λοιπά υγιή άτομα μέσω ELISA. Άτομα που έπασχαν από συστηματικά φλεγμονώδη νοσήματα, κακοήθεια, νεφρική ανεπάρκεια, χολοστατικά σύνδρομα, νοσήματα θυρεοειδούς αδένα, κατάθλιψη ή ήταν υπό αγωγή που θα μπορούσε να μεταβάλει τα επίπεδα των μετρούμενων ουσιών, αποκλείστηκαν από τη μελέτη. Με βάση την οροθετικότητα οι μετέχοντες ταξινομήθηκαν σε ομάδες H.pylori-οροθετικές και οροαρνητικές, προτυποποιημένες ως προς το φύλο, ηλικία, δείκτη μάζας σώματος, σακχαρώδη διαβήτη και κάπνισμα. Λιπίδια, τριγλυκερίδια, παράμετροι πήξης, δείκτες φλεγμονής, καθώς και ΒΝΡ αλλά και η φετουΐνη Α, προσδιορίστηκαν σε όλους τους μετέχοντες στην μελέτη (εκφρασμένες ως μέση τιμή ± SEM). Αποτελέσματα: Υψηλότερα επίπεδα LDL καταγράφηκαν σε οροθετικά (115.6 ± 4.157mg/dL) σε σχέση με οροαρνητικά (102.2 ± 2.991mg/dL) άτομα (P<0.01). Επιπλέον, H.pylori-θετικοί ασθενείς εμφάνισαν στατιστική τάση για χαμηλότερα επίπεδα HDL (46.44 ± 1.349mg/dL) σε σύγκριση με τους H. pylori-αρνητικούς (42.72 ± 1.414mg/dL) (P=0.06). Αυξημένες τιμές για τη σερουλοπλασμίνη παρατηρήθηκαν σε οροθετικά (26.82 ± 0.5181mg/dL) σε σχέση με οροαρνητικά άτομα (25.36 ± 0.4866mg/dL) (P=0.041). Μάλιστα, οι αυξημένες αυτές τιμές συσχετίζονταν γραμμικά με τον τίτλο των IgG αντισωμάτων έναντι H.pylori (r=0.326, P=0.0007). Στην ομάδα των οροθετικών ασθενών σημειώθηκε επίσης μια τάση για χαμηλότερα επίπεδα του C3 παράγοντα του συμπληρώματος (112.4 ± 2.341mg/dL) κατά τη σύγκριση με εκείνα των οροαρνητικών (117.7 ± 1.793mg/dL) (P=0.076). Τέλος η οροθετικότητα για H. pylori συνδέθηκε ποιοτικά αλλά και ποσοτικά (τίτλοι IgG και IgA αντισωμάτων κατά H. pylori) με αυξημένα επίπεδα φετουΐνης Α (0.7702 ± 0.03357g/L σε οροθετικούς και 0.5575 ± 0.02563g/L σε οροαρνητικούς χωρίς ΣΝ αντίστοιχα, P=0.0005) (P=0.047, r= 0.249 για τα IgG και P=0.001, r=0,395 για τα ΙgA). Συμπεράσματα: Οι μεταβολές στα επίπεδα των λιπιδίων είναι ενδεικτικές μιας επαγόμενης από το Ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού δυσλιπιδαιμίας. Παράλληλα, η ενεργοποίηση του συμπληρώματος και η αύξηση της συγκέντρωσης της σερουλοπλασμίνης υποδηλώνουν μια φλεγμονώδη, οξειδωτική διαταραχή. Η αύξηση της φετουΐνης Α αναδεικνύει μια μεταβολική διαταραχή σχετιζόμενη με αντίσταση στη δράση της ινσουλίνης. Συνολικά, τα αποτελέσματα της μελέτης αναδεικνύουν το ρόλο της λοίμωξης από το Ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού ως προδιαθεσικού παράγοντα για την εξέλιξη μιας πολυπαραγοντικής αθηροσκληρυντικής διεργασίας
A commentary on Demosthenes' "Epitaphios"
No full textEpitaphs were delivered in Athens to officially honour the war casualties. From the six that have survived, the Epitaph of Demosthenes was delivered in 338 BC, shortly after the ill-fated battle of Chaeronea. Because it is known that it was delivered as an actual speech and does not form part of a wider text, its study allows us to establish the rhetorical technique in relation to the current historical situation in Greece. The present thesis is written as an interpretative lemmatic Commentary of an extended form, something that was missing from the Epitaph Bibliography until now, mainly because the speech was rejected as spurious already in antiquity, as not related to the language and spirit of Demosthenes. By studying the most important manuscripts that make up the two main families of manuscripts we made observations related to the edition of the text which, in many places, allowed us to clarify issues of content. The study of Style is necessary as it allows, firstly, the understanding of the rhetoric of Demosthenes in an epideictic speech; secondly, it contributes to clarifying the question of the authenticity of the Epitaph. The typical linguistic expression of the orator is absent, this however can be interpreted due to the different genre, which requires temperance and decorum, in no case passion. The vocabulary and figures of speech and thought used by the orator, however, are not alien to Demosthenes. The usual topoi, presented in a hurry, are characterized by the occasion, whose main parameter, the painful defeat, is detected in the speech: Demosthenes refers both to his policy and to the causes of Philip's victory and to the dignified peace that, according to him, allows the Athenians to feel proud. These essential elements convince us that the speech we have studied was intended to be delivered - in thegloomy autumn of 338 BC, we believe, as an Epitaph by Demosthenes. In conclusion, the LX speech of the Corpus Demosthenicum, full of innovations and digressions, proves worthy of scholarly attention, as it depicts a turning point in the political and military history of Athens and, most importantly, Demosthenes's reaction immediately after a failure of his policy. The benefits for Rhetoric and History, Philology in general, are not meager.Οι Επιτάφιοι λόγοι εκφωνούνταν στην Αθήνα για να τιμηθούν επίσημα οι νεκροί των πολέμων. Από τους έξι σωζόμενους, ο Επιτάφιος του Δημοσθένη εκφωνήθηκε το 338 π.Χ., λίγο μετά την ατυχή μάχη της Χαιρώνειας. Επειδή είναι γνωστό πως όντως εκφωνήθηκε και δεν αποτελεί τμήμα ενός ευρύτερου κειμένου, η μελέτη του μάς επιτρέπει να διαπιστώσουμε τη Ρητορική τεχνική σε σχέση με την τρέχουσα ιστορική συγκυρία στην Ελλάδα. Η παρούσα διατριβή συντάχθηκε ως ένα ερμηνευτικό λημματικό υπόμνημα εκτεταμένης μορφής, κάτι που έλειπε από την έως τώρα Βιβλιογραφία του Επιταφίου, κυρίως διότι ο λόγος αθετήθηκε ήδη από την αρχαιότητα, ως μη σχετικός με τη γλώσσα και το πνεύμα του Δημοσθένη. Μελετώντας τα σημαντικότερα χειρόγραφα που συνθέτουν τις δύο κύριες οικογένειες χειρογράφων προβήκαμε σε παρατηρήσεις σχετικές με την έκδοση του κειμένου που, σε πολλά σημεία, επέτρεψαν τη διασάφηση ζητημάτων περιεχομένου. Η μελέτη του Ύφους είναι αναγκαία καθώς επιτρέπει, πρώτον, την κατανόηση της ρητορείας του Δημοσθένη σε έναν επιδεικτικό λόγο· δεύτερον, συμβάλλει στη διαλεύκανση του ζητήματος της αυθεντικότητας του Επιταφίου. Η τυπική γλωσσική έκφραση του ρήτορα απουσιάζει, τούτο ερμηνεύεται ωστόσο λόγω του διαφορετικού είδους, το οποίο απαιτεί μετριοπάθεια και ευπρέπεια, σε καμία πάντως περίπτωση πάθος. Το λεξιλόγιο και τα σχήματα λόγου και διανοίας που αξιοποίησε ο ρήτορας, όμως, δεν είναι ξένα στον Δημοσθένη. Οι συνήθεις τόποι, παρουσιασμένοι εν τάχει, προσιδιάζουν με τη συγκυρία, της οποία η βασική παράμετρος, η οδυνηρή ήττα, ανιχνεύεται στον λόγο: ο Δημοσθένης αναφέρεται και στην πολιτική του αλλά και στα αίτια της νίκης του Φιλίππου και στην αξιοπρεπή ειρήνη που, κατ’ αυτόν, επιτρέπει στους Αθηναίους να αισθάνονται υπερήφανοι. Τα ουσιώδη τούτα στοιχεία πείθουν πως ο λόγος που μελετήσαμε προοριζόταν να εκφωνηθεί -το μελαγχολικό φθινόπωρο του 338 π.Χ., πιστεύουμε, ως ο Δημοσθένους Ἐπιτάφιος. Εν κατακλείδι, ο LX λόγος του δημοσθενικού corpus, πλήρης καινοτομιών και παρεκκλίσεων, αποδεικνύει πως αξίζει την προσοχή των μελετητών, καθώς απεικονίζει ένα σημείο καμπής στην πολιτική και στρατιωτική ιστορία της Αθήνας και, το σημαντικότερο, την αντίδραση του Δημοσθένη αμέσως μετά από μία αποτυχία της πολιτικής του. Τα συμπεράσματα για τη Ρητορική και την Ιστορία, τη Φιλολογία εν γένει, δεν είναι πενιχρά
Author-wise bibliometric analysis based on entropy.
No full textAuthor-wise bibliometric analysis based on entropy.</p
- …
