7 research outputs found
An Ottoman Historian in an Age of Reform: Ahmed Vasif Efendi (ca. 1730-1806).
Get PDFIn the late eighteenth century the Ottoman Empire experienced a time of profound crisis, political as well as intellectual, moral, and ideological. This dissertation explores the mental and moral climate of the period through the work of Ahmed Vasif Efendi, a statesman, ambassador, intellectual, and author of one of the century’s largest histories, and also through his personal development as a reformer.
Divided into five chapters, each treating a distinct aspect of Vasif’s thought, this dissertation argues that Ottoman elites after 1774 responded to growing foreign and domestic challenges with not only military reform but a broad re-evaluation of subjects like war, peacemaking, moral rule, and human agency in history. It suggests these debates, including a basic disagreement over the legitimate place of human reason and action across life’s many spheres, indicate a vital if fractured response to the crisis, and an incipient breakdown in certain storied intellectual frameworks. In Chapter One I provide a short biography of the author in addition to a discussion of the structure and content of his history, his epistemology, and his understanding of historiography as a field of knowledge. In Chapter Two I more closely examine Vasif’s philosophy of history in relation to contemporary debates in the empire over human agency, reform, and theodicy, concluding that his approach might be called reformist. Chapter Three introduces the reader to ongoing discussions among Ottoman elites over the merits of peace and peacemaking, and shows through Vasif a distinct shift in rhetoric by the turn of the nineteenth century. Chapter Four attempts to convey a sense of Vasif’s moral universe, including his understanding of justice, ideal social order, and proper rule, all treated through the Aristotelian tradition of practical philosophy. Lastly, in Chapter Five, I seek to understand how Vasif and his peers conceptualized political reform, especially in terms Chapter Four’s universal moral order.PhDNear Eastern StudiesUniversity of Michigan, Horace H. Rackham School of Graduate Studieshttp://deepblue.lib.umich.edu/bitstream/2027.42/108892/1/emenchin_1.pd
Medya, sanat ve dil üçgeni : Eurovision şarkı yarışmasında ortak kültürün oylama davranışına etkisi (1998-2016)
Get PDF06.03.2018 tarihli ve 30352 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan “Yükseköğretim Kanunu İle Bazı Kanun Ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun” ile 18.06.2018 tarihli “Lisansüstü Tezlerin Elektronik Ortamda Toplanması, Düzenlenmesi ve Erişime Açılmasına İlişkin Yönerge” gereğince tam metin erişime açılmıştır.Bu çalışma 60 yılı aşkın geleneksel tarihi ve popüler kültürün ürünü olan en büyük televizyon programı Eurovision Şarkı Yarışmasını ele almaktadır. Eurovision Şarkı yarışması 1956 yılından itibaren Avrupa Yayın Birliği'nin (European Broadcasting Union) aktif üyelerinin katılımıyla televizyon tarihinin en uzun soluklu devam eden programıdır. Medya ürünü olarak bu yarışma her yıl düzenlenmekte ve yaklaşık 400-600 milyon kişi tarafından takip edilmektedir. Yarışma sadece Avrupa kıtasından değil, Kanada, Brezilya ve Japonya gibi Avrupa dışındaki ülke seyircileri tarafından da merakla izlenmektedir. Katılımcılar kendi kimlikleri ile birlikte temsil ettikleri ülkenin de ulusal kimliğin büründüklerinden, Eurovision sadece müzik ve sanat yarışması değildir. Bu nedenle şarkı yarışmasında oylama davranışına birçok faktörler etki etmektedir. 1998 yılından itibaren oylama sistemi ulusal jürilerden alınarak tele-oylamaya sistemine geçilmiş, böylece izleyicilere favori yarışmacılarına telefondan mesaj göndermekle seçme şansı tanınmıştır. Araştırmada, özellikle 1998 yılında Eurovision Şarkı Yarışması'nda oylama sisteminin değiştirilerek seyircilerin oy vermesine imkân yaratan tele-oylama sistemine geçilmesinden sonraki döneme odaklanılmıştır. Bu dönemde elde edilen sonuçlarda dil, medya, sanat ve ortak kültür gibi etkenlerin oylama davranışına etkisi incelenmiştir. İncelenen dönem içerisinde, ülkelerin ister coğrafi komşuluk, tarih, isterse de dilsel yakınlık açısından birbirlerinin taraflarını tuttuğu gözlenmiştir. Elde edilen sonuçlar, oylamada politik etkilerin olduğunu da göstermektedir. Çalışmadan çıkan bulgular ışığında oylama sistemine yönelik bazı çözüm ve öneriler sunulmuştur.This study will handle the Eurovision Song Contest, the largest television program, a product of over 60 years of traditional history and popular culture. The Eurovision Song Contest is the longest running program in television history since 1956 with the participation of active members of the European Broadcasting Union. As a media product, this competition is organizing every year and following by approximately 400-600 million people all around world. The contest is not only watching by the European continent, also by the audience of non-European countries such as Canada, Brazil and Japan. Eurovision is not only a music and art competition, as the participants take on the national identity of the country they represent along with their own identity. Accordingly, many factors affect the voting behaviour in the song competition. Since 1998, the voting system has been changed from national juries to tele-voting, which allowed the audience to support their favourite competitors by sending votes from the phone. Therefore, especially in the Eurovision Song Contest from 1998, the period after the transition to the tele-voting system, which enabled the voting system to be changed, was taken into consideration. In this period, the effects of the factors such as language, media, art, etc. on the voting behaviour of the common culture were examined. It has been observed that research time countries hold each other's sides in terms of geographical neighbourhood, history or linguistic proximity. The results also show that there are political effects on the votes. In the light of the findings obtained, some solutions and suggestions about more fair voting systems were presented in the research
Perforatör fleplerin pedikülünü kama rezeksiyonla taşımayı sağlayan mikrovasküler anastomoz modeli
Get PDFYumuşak doku defektlerini onarmak için çeşitli teknikler kullanılabilir. Rekonstrüktif merdivenin üst basamaklarında, son yıllarda rastgele veya aksiyal pediküllü fleplerin yerini serbest fleplerin ve perforatör fleplerin aldığını görüyoruz. Teknik olarak daha zahmetli ve zaman alıcı olmasına rağmen, bu flepler rekonstrüktif cerrahların bir doku defektini fonksiyonel ve estetik açıdan daha kabul edilebilir bir şekilde onarmasına olanak tanır. Bu deneysel çalışmada, kısa pedikülün üstesinden gelmek için perforatörün ana damar sistemine veya tamamen daha uygun bir damar sistemine yeniden konumlandırılmasına yönelik bir teknik geliştirdik. Perforatör, kaynak damarından bir kama şeklinde köklendirilir ve daha sonra başka bir pozisyona aktarılır ve uç-yan kama şeklinde anastomoz yapılır. Donör kama eksizyon bölgesi primer onarılırken, alıcı damarda kısmi bir transeksiyon yapıldı ve perforatör yeniden köklendirildi. Perforatör fleplerde karşılaşılan çoğu problemin üstesinden bu şekilde gelinebileceği düşüncesindeyiz. 21 sıçanda epigastrik damar perforatörü bazlı kasık yağ yastığı flepleri kaldırıldı ve her birinde yedi sıçan olacak şekilde rastgele üç gruba ayrıldı. Grup 1'de epigastrik arter femoral arterden alınarak distale (1 cm) taşınarak 11-0 polietilen sütürlerle yeniden köklendirildi. Grup 2'de epigastrik arter femoral arterden köklendirildi ve 11-0 polietilen sütür ile aynı pozisyona tekrar köklendi. Kontrol grubunda (Grup 3) epigastrik serbest flep klasik yöntemle yapıldı; flep femoral damar sisteminden kaldırılarak 10-0 polietilen sütürlerle uç uca anastomoz yapılarak aynı damar sistemine tekrar yerleştirdi. 14 günlük takibin ardından, sıçanlar sakrifiye edildi, yağ yastıkçıkları ve femoral ve epigastrik damarları içeren damar ağaçları, damar açıklığı ve immünohistokimyasal değerlendirmeler açısından makroskobik olarak incelenmek üzere alındı. Anastomoz patensi açısından gruplar arasında anlamlı fark bulunamadı. Enflamasyon, iskemi, kollajen birikimi ve hücre dışı matriks açısından yapılan histopatolojik değerlendirmede çalışma gruplarının kontrol grubuna göre anlamlı derecede daha iyi olduğu görüldü. Bu farklılığın süper mikrocerrahi olarak adlandırılan tekniklerin (çapı 0,3 mm'den küçük damarların manipüle edilmesi) ve aletlerin yanı sıra daha ince dikiş malzemelerinin kullanılmasından kaynaklandığını düşünüyoruz.Several techniques can be used to repair soft tissue defects. Higher up the reconstructive ladder, we are seeing free flaps and perforator flaps replacing random or axial pedicled flaps in the recent decades. Although technically more demanding and time consuming, these flaps allow reconstructive surgeons to repair a tissue defect in a functionally and aesthetically more acceptable manner. Among these flaps, the perforator flaps are the newest, and maybe the most versatile as these flaps can be based on a skin perforator system virtually scattered around the integument. A so-called haute couture reconstruction, made for the said patient, and the said defect can be planned. However, some problems may arise while planning a perforator flap such as a short pedicle, a perforator not originating from an expected mother vessel, or originating from a critical vessel system crucial for the circulation of the extremity. If those concerns arise, a free flap is generally planned from afar which results in a pret-a-porter type reconstruction. In this experimental study we devised a technique to reposition a perforator on a mother vessel system to overcome a short pedicle, or on a more convenient vessel system altogether. The perforator is rooted from its source vessel as a wedge, and subsequently transferred to another position and anastomosed in an end-to-side wedge fashion. The donor wedge was repaired primarily while at the recipient vessel, a partial transection was made and the perforator is re-rooted. This way most of the problems encountered with perforator flaps can be overcome. Epigastric vessel perforator based inguinal fat pad flaps are elevated in 21 rats which were randomly divided into three groups with seven rats each. In group 1, epigastric artery was rooted from the femoral artery and transported distally (1 cm) and re-rooted with 11-0 polyethylene sutures. In group 2, epigastric artery was rooted from the femoral artery and rerooted to the same position with 11-0 polyethylene sutures. In the control group (Group 3), the epigastric free flap was made in the classical fashion; the flap is elevated from femoral vascular system and reinserted to the same vascular system with an end-to-end anastomosis with 10-0 polyethylene sutures. Following 14 days of follow-up, the rats are sacrificed, fat pads and vascular trees including femoral and epigastric vessels were harvested to be macroscopically examined for vascular patency and immunohistochemical assessments. No significant difference was found between groups regarding anastomosis patency. In the histopathologic assessment for inflammation, ischemia, collagen deposition, and extracellular matrix the study groups were found to be significantly better than the control group. We think that this difference as a result of utilizing the so-called super-microsurgery techniques (manipulating vessels with a diameter smaller than 0.3 mm) and instruments, as well as thinner suture materials
Overcoming of Semantic Uncertainty in Criterion Concepts of a Procedural Law Based on Using Fuzzy Inferences
No full textAbstractThe method allowing overcoming the semantic uncertainty in criterion concepts of a procedural law is offered. As an example, it had been chosen the Article 165 – “Violation of the author's or adjacent rights” of Criminal Code of Azerbaijan Republic, which is based on the formalism for the criterion concept “extensive damage” coupled with the applied sanction. For imposition of adequate to criterion concept sentence, it is offered the scale of the possible sanctions obtained based on the description of the correspondent legal norm in terms of fuzzy implicative rules
Ahmed Vasıf Efendi ve Mehas nü'l-Asar ve Hakai’ ku'l-Ahbar’ı1209-1219/ 1794-1805(inceleme ve metin)
No full textAHMED VÂSIF EFENDİ VE MEHÂSİNÜ'L-ÂSÂR VE HAKĀ’İKU'L-AHBÂR’I 1209-1219/ 1794-1805 (İNCELEME VE METİN) Marmara Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İslam Tarihi ve Sanatları Ana Bilim Dalı, İslam Tarihi Bilim Dalı, 269 Sayfa İnceleme + 933 Sayfa Metin + 10 Sayfa Ekler, İstanbul 2013 Bu çalışma, Vak‘anüvîs Ahmed Vâsıf Efendi’nin hayatı ve Mehâsinü'l-Âsâr ve Hakā’iku'l-Ahbâr adlı eserinin h. 1209-1219 (m. 1794-1805) yıllarını kapsayan kısmının tenkîtli neşrini konu edinmeyi amaçlamıştır. Çalışma iki ana bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümün üç genel başlığı altında Ahmed Vâsıf Efendi’nin hayatı, eserleri ve çeşitli yönleri konu edilmiştir. İkinci bölümde ise Mehâsinü'l-Âsâr’ın 1209-1219 (1794-1805) yıllarını ihtivâ eden kısmının metin çevirisi yapılmıştır. Çalışmanın sonuna ise konu ile bağlantılı bazı resimler eklenmiştir. Tahlîllerin yer aldığı birinci bölümün “Ahmed Vâsıf Efendi’nin Hayatı” başlıklı birinci kısımda Vâsıf Efendi’nin ailesi, gençliği, katıldığı savaşları, aldığı idârî görevleri ve vefâtı ele alınmıştır. “Ahmed Vâsıf Efendi’nin Eserleri” başlıklı ikinci kısımda ise müellifin tarih, edebiyat, ahlak gibi alanlara ait kaleme aldığı veya tercüme ettiği eserleri ele alınmıştır. Bu kısımda Mehâsinü'l-Âsâr’ın çalışma konumuz olan 1209-1219 (1794-1805) yıllarına ait nüshalarının mukâyesesi ile kaynakları ve kaynak değeri üzerine derinlemesine tahlîllerde bulunulmuştur. “Çeşitli Yönleri İle Ahmed Vâsıf Efendi” başlıklı kısımda ise müellifin şahsiyeti, mirası meselesi, tertîp ve tashîh ettiği eserler, matbaa sâhasında katıldığı faaliyetleri, edebî yönü ve tarihçiliği, dönemin Avrupa’sına, Osmanlı askerî ve sosyo-siyasî hayatına bakışı gibi konular ele alınmıştır. Çalışmanın ikinci bölümünde 1209-1219 (1794-1805) yıllarını ihtivâ eden tüm nüshalar karşılaştırılarak eserin metin çevirisi yapılmıştır. Bu bölümde hicrî tarihlerin karşılıkları, metinde geçen âyet, hadîs, darb-ı mesel, şiir gibi edebî yazınların çevirileri ve yer aldıkları kaynaklarına da dipnotlarda işaret edilmiştir. Vak‘anüvîs, Ahmed Vâsıf Efendi, Mehâsinü'l-Âsâr ve Hakā’iku'l-Ahbâr, Târîh-i Vâsıf, Sultân III. Selîm, Bağdat, 1209-1219/ 1794-1805, Mütercim Ahmed ‘Âsım Efendi, Ahmet Cevdet Paşa, Halîl Nûrî, İzzet Hasan Efendi.AHMED VASIF EFENDİ AND HIS MEHÂSİNÜ'L-ÂSÂR VE HAKĀ’İKU'L-AHBÂR 1209-1219/ 1794-1805 (ANALYSIS AND TEXT) PH.D. THESIS BY HÜSEYİN SARIKAYA SUPERVISOR: PROF. Ziya YILMAZER Marmara University, Institute of Social Sciences, Department of Islamic History and Arts, Science of Islamic History, 269 Pages Analysis + 933 Pages Text + 10 Pages Attachments, Istanbul 2013 This study aims to deal with life of Ahmed Vâsıf Efendi, court historian, and to produce a critical edition of his Mehâsinü'l-Âsâr ve Hakā’iku'l-Ahbâr for the years between 1794 and 1805 (h. 1209 and 1219). The study constitutes two main chapters. The first chapter in three heads sheds lights on Vâsıf’s life, works and various aspects of his life. The second chapter consists of the transliteration of Mehâsinü'l-Âsâr for the years between h. 1209 and 1219 (1794 and 1805). There is attached some related pictures at the end of the thesis. The first part entitled “Ahmed Vâsıf’s Life” of the first chapter examines his family, early life, the military campains he participated, his administrative assignments, and his death. The second chapter entitled “Ahmed Vâsıf’s Works” the works in the field of history, literature and morality both written and translated by the author are dealt with. This chapter also contains comparison of the available the copies of Mehâsinü'l-Âsâr for the years 1794 and 1805 as well as comprehensive analysis of its sources and value. The part named “Ahmed Vâsıf Efendi in Various Aspects” covers such subjects as his character, the question of his inheritance, the works prepared and revised by him, his contributions to the printing activities, his literary side and history writing, his view of contemporary Europe and Ottoman military as well as social and political life. The second part of this chapter comprise the transliteration between the years from 1794 to 1805 by comparing the all the available copies. The equivalences of the dates originally given in Islamic calendar, the translations and explanations of such literary writings as the verses from the Qur’an, hadiths, proverbs and poems have been offered and the sources they stemmed from have been indicated in the footnotes. Court historian, Ahmed Vâsıf Efendi, Mehâsinü'l-Âsâr ve Hakā’iku'l-Ahbâr, Târîh-i Vâsıf, Selim III, Bagdad, 1209-1219/ 1794-1805, Müterdjim Ahmed ‘Âsım Efendi, Ahmet Cevdet Pasha, Halîl Nûrî, İzzet Hasan Efendi
Screening policies, preventive measures and in-hospital infection of COVID-19 in global surgical practices
No full textBackground In a surgical setting, COVID-19 patients may trigger in-hospital outbreaks and have worse postoperative outcomes. Despite these risks, there have been no consistent statements on surgical guidelines regarding the perioperative screening or management of COVID-19 patients, and we do not have objective global data that describe the current conditions surrounding this issue. This study aimed to clarify the current global surgical practice including COVID-19 screening, preventive measures and in-hospital infection under the COVID-19 pandemic, and to clarify the international gaps on infection control policies among countries worldwide.Methods During April 2-8, 2020, a cross-sectional online survey on surgical practice was distributed to surgeons worldwide through international surgical societies, social media and personal contacts. Main outcome and measures included preventive measures and screening policies of COVID-19 in surgical practice and centers' experiences of in-hospital COVID-19 infection. Data were analyzed by country's cumulative deaths number by April 8, 2020 (high risk, >5000; intermediate risk, 100-5000; low risk, <100).Results A total of 936 centers in 71 countries responded to the survey (high risk, 330 centers; intermediate risk, 242 centers; low risk, 364 centers). In the majority (71.9%) of the centers, local guidelines recommended preoperative testing based on symptoms or suspicious radiologic findings. Universal testing for every surgical patient was recommended in only 18.4% of the centers. In-hospital COVID-19 infection was reported from 31.5% of the centers, with higher rates in higher risk countries (high risk, 53.6%; intermediate risk, 26.4%; low risk, 14.8%; P<0.001). Of the 295 centers that experienced in-hospital COVID-19 infection, 122 (41.4%) failed to trace it and 58 (19.7%) reported the infection originating from asymptomatic patients/staff members. Higher risk countries adopted more preventive measures including universal testing, routine testing of hospital staff and use of dedicated personal protective equipment in operation theatres, but there were remarkable discrepancies across the countries.Conclusions This large international survey captured the global surgical practice under the COVID-19 pandemic and highlighted the insufficient preoperative screening of COVID-19 in the current surgical practice. More intensive screening programs will be necessary particularly in severely affected countries/institutions
