1,720,974 research outputs found
Diagnoza i rewalidacja indywidualna dziecka ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi
Rewalidacja indywidualna stanowi niezwykle istotny element współczesnej
praktyki psychopedagogicznej w zakresie pomocy dziecku o specjalnych
potrzebach edukacyjnych. Jej wyjątkowa rola wiąże się przede wszystkim
z tym, że obejmuje się nią dzieci o szczególnych, często bardzo specyficznych
trudnościach w rozwoju i codziennym funkcjonowaniu. To zaś implikuje
konieczność przeprowadzenia wieloaspektowej diagnozy i na jej podstawie
określenia potrzeb dziecka, jego możliwości i barier rozwojowych,
kierunków działania, a także metod pracy, które powinny uwzględniać nie
tylko wąsko rozumiany aspekt edukacyjny, ale także aspekt szeroki - terapeutyczny.
Głównie tym zagadnieniom poświęcona jest niniejsza publikacja.
Zawarte w niej treści mają charakter przede wszystkim praktyczny, co
jest odpowiedzią na zgłaszane przez czynnych zawodowo nauczycieli problemy
z uzyskaniem wskazówek, zaleceń i propozycji rozwiązań metodycznych
w omawianym zakresie. Jednym słowem, opracowanie przeznaczone
jest głównie dla nauczycieli, ale również psychologów-praktyków oraz studentów
pedagogiki przygotowujących się do pracy z osobami o specjalnych
potrzebach edukacyjnych. Może być również źródłem informacji dla rodziców
dzieci niepełnosprawnych, którzy zechcą czynnie współpracować z terapeutą
w procesie rewalidacji.
Książka składa się z sześciu rozdziałów. Pierwszy zawiera informacje
na temat psychopedagogicznej diagnozy dziecka o specjalnych potrzebach
edukacyjnych. Proces diagnozy został tu przedstawiony w aspekcie jego
struktury, postępowania diagnostyczno-terapeutycznego oraz opracowania
charakterystyki indywidualnego przypadku. Omówiono rolę i zadania zespołu
diagnozującego, w tym problem rozdzielenia czynności diagnostycznych
między psychologa, pedagoga specjalnego i pedagoga szkolnego. Podkreślony
został także dynamiczny charakter diagnozy i wynikające stąd trudności
w określeniu jedynego poprawnego jej wzorca.
Kolejne dwa rozdziały dotyczą wskazówek do pracy rewalidacyjnej
z dzieckiem z globalnym i parcjalnym deficytem rozwojowym w sferze poznawczej.
W rozdziale II przedstawiona została charakterystyka psychoruchowego
rozwoju dziecka z niepełnosprawnością intelektualną. Należy zaznaczyć,
że przedstawione strategie postępowania mogą być stosowane zarówno w pracy z dzieckiem, jak i uczniem dorosłym.
Podobnie w rozdziale
III omówiono zalecenia i praktyczne rozwiązania metodyczne na poziomie
edukacji wczesnoszkolnej, ale także takie, które dotyczą uczniów starszych.
Ogólnie rzecz biorąc, treści zawarte w tym rozdziale koncentrują się wokół
diagnozy i terapii specyficznych trudności w czytaniu i pisaniu. Poza diagnozą
psychopedagogiczną przedstawiono 3-etapową strukturę postępowania
terapeutycznego z wykorzystaniem przykładowych metod, a także strukturę
jednostki metodycznej. Należy zaznaczyć, że specyficzne trudności w uczeniu
się współwystępują niekiedy z zespołem nadpobudliwości psychoruchowej
- ADHD. O zespole i postępowaniu metodycznym z dzieckiem z ADHD
traktuje rozdział IV. Przedstawiono w nim kryteria diagnostyczne wspomnianego
zespołu, zasady pracy z uczniem, a przede wszystkim zaprezentowano
zestaw ćwiczeń obniżających napięcie, usprawniających koncentrację uwagi
oraz służących przeformowaniu agresji dziecka.
Dwa następne rozdziały poświęcone zostały zagadnieniom rewalidacji
indywidualnej dzieci z niepełnosprawnością sensoryczną. W rozdziale V
zaprezentowany został proces postępowania diagnostycznego oraz rewalidacji
indywidualnej dziecka z wadą słuchu. Przedstawiono diagnozę medyczną
i psychopedagogiczną z podkreśleniem znaczenia rozpoznania
środowiska rodzinnego. Omówiono strukturę zajęć rewalidacyjnych oraz
metody pracy z dzieckiem z wadą słuchu, koncentrując się na metodzie
werbo-tonalnej. Z kolei rozdział VI prezentuje problemy postępowania terapeutycznego
z dzieckiem z dysfunkcją wzroku. Wiele miejsca poświęcono
wczesnej interwencji, na którą składa się wczesne wykrywanie, kompleksowa
diagnoza oraz realizacja programu usprawniania, terapii dziecka oraz
wspomagania rodziny. Zaprezentowane zostały również zagadnienia projektowania
programu terapeutycznego oraz optymalny model współpracy
z rodzicami dziecka z wadą wzroku
Aktywizacja ucznia z niepełnosprawnością w różnych obszarach jego edukacji
Publikacja, którą oddajemy w Państwa ręce, została opracowana przez pracowników Katedry Dydaktyki Specjalnej i Psychoedukacji Instytutu Pedagogiki Specjalnej Uniwersytetu Pedagogicznego w Krakowie. Jej głównym celem jest wsparcie działań pedagogów praktyków w ich codziennej, trudnej, ale jakże cennej pracy z osobami o specjalnych potrzebach edukacyjnych i to zarówno w szkolnictwie specjalnym, integracyjnym, jak i ogólnodostępnym. Książka adresowana jest głównie do pedagogów praktyków, ale również do studentów różnych kierunków pedagogicznych, gdyż każdy z nich w przyszłości z dużym prawdopodobieństwem, niezależnie od formy kształcenia, spotka się z osobami o specjalnych potrzebach edukacyjnych, a wiedza na temat ich aktywizowania znajdzie wówczas praktyczne zastosowanie.
Wszelkie próby dynamizowania i optymalizacji edukacji oraz rehabilitacji dzieci i młodzieży z różnymi rodzajami niepełnosprawności nie mogą być w pełni skuteczne, jeżeli sam zainteresowany nie będzie brał w nich czynnego udziału. Bierna, jedynie receptywna postawa nie pozwala nawet na pełną asymilację przedstawianych treści, nie mówiąc już o ich zrozumieniu i zastosowaniu. Tym trudniej jest sobie wyobrazić opanowanie jakiejkolwiek umiejętności, wykorzystanie jej w praktyce lub dokonanie jej modyfikacji, zgodnie z wymaganiami danej sytuacji. Bierne uczestnictwo osób z niepełnosprawnością zarówno w procesie edukacji, jak i rehabilitacji ogranicza zatem nawet odtwórcze działania, nie mówiąc już o zachowaniach twórczych. Dotykamy tu problemu o znacznie bardziej podstawowym charakterze, jakim jest podmiotowość osoby z niepełnosprawnością. Można powiedzieć, że przejawia się ona głównie w regulacji własnego zachowania, inicjatywie, wyznaczaniu celów i realizacji zadań aż do ich zakończenia. Tym samym świadczy to o aktywności, która jest przejawem woli człowieka. Jednak aby aktywność w takim
rozumieniu była możliwa, to w toku zarówno edukacji, jak i rehabilitacji niezbędna jest aktywizacja – drobny element, ale o dużym znaczeniu na drodze do zwiększania aktywności i podmiotowości osoby z niepełnosprawnością.
Aktywizację w edukacji można interpretować jako postępowanie mające na celu wzmożenie, ożywienie działania wychowanka. Takie właśnie formy i metody pracy z uczniem niepełnosprawnym są przedmiotem niniejszej książki. Za główny cel Autorzy poszczególnych rozdziałów postawili sobie przedstawienie propozycji praktycznych rozwiązań w zakresie aktywizacji ucznia niepełnosprawnego w różnych obszarach jego edukacji. Dlatego też książka ma wymiar głównie praktyczny, stanowi próbę odpowiedzi na zapotrzebowanie pedagogów praktyków w zakresie sposobów aktywizowania ucznia z niepełnosprawnością nie tylko we wspomnianych już różnych obszarach funkcjonowania, ale również w zróżnicowanych formach szkolnictwa dla dzieci i młodzieży o specjalnych potrzebach edukacyjnych. Obecnie dzieci z niepełnosprawnością, oprócz tradycyjnego szkolnictwa specjalnego oraz integracyjnego, coraz częściej
trafiają do szkół ogólnodostępnych. Sytuacja taka jest m.in. następstwem prawa rodziców do stanowienia o formie kształcenia ich dzieci z niepełnosprawnością. Należy jednak zaznaczyć, że nauczyciele w tych szkołach niekoniecznie dysponują odpowiednią wiedzą i umiejętnościami w zakresie pedagogiki specjalnej. Stąd też wynika dodatkowa potrzeba przedstawienia różnych sposobów aktywizowania ucznia niepełnosprawnego w toku edukacji.
Książka składa się z dwóch części. Pierwsza poświęcona jest zagadnieniom diagnozy, organizacji oraz realizacji działań edukacyjno-terapeutycznych w integracyjnej formie kształcenia, natomiast druga dotyczy aktywizacji ucznia z niepełnosprawnością w ramach różnych zajęć edukacyjnych.
Pierwszą część otwiera rozdział autorstwa Elżbiety Lubińskiej-Kościółek dotyczący zadań zespołu diagnozującego psychospołeczne funkcjonowanie ucznia z niepełnosprawnością intelektualną w szkole ogólnodostępnej. Autorka omawia między innymi podstawowe narzędzia wykorzystywane w procesie diagnozy omawianej grupy uczniów. Dwa kolejne rozdziały zogniskowane są wokół zagadnień edukacji integracyjnej. Teresa Oleńska-Pawlak oraz Anna Bombińska-Domżał zwracają uwagę na podstawowe znaczenie współpracy nauczyciela przedmiotu oraz nauczyciela wspomagającego dla efektywności edukacji uczniów z niepełnosprawnością w klasach integracyjnych. W kolejnym rozdziale Anna Bombińska-Domżał akcentuje konieczność wspólnego realizowania działań edukacyjnych przez pedagoga specjalnego i nauczyciela przedmiotu w klasie integracyjnej. Podkreśla, iż praca dwóch nauczycieli podczas zajęć dydaktycznych z jednym zespołem klasowym wymaga zrównoważenia działań obu nauczycieli.
Drugą część opracowania otwiera rozdział autorstwa Janiny Wyczesany charakteryzujący możliwości aktywizowania uczniów z niepełnosprawnością intelektualną w stopniu lekkim na lekcjach języka polskiego. Autorka formułuje m.in. konkretne zalecenia do pracy z uczniem z niepełnosprawnością wspomnianego typu. Kolejny rozdział dotyczy analogicznych zagadnień, ale w obszarze matematyki. Piotr Majewicz przedstawia sposób aktywizowania logicznego myślenia (metoda „kombinatoryki”) oraz metody pracy z uczniami z trudnościami w zakresie uczenia się matematyki (metoda czynnościowa, metoda naprzemiennego układania i rozwiązywania zadań tekstowych). Rozdział trzeci, autorstwa
Agnieszki Buczek, poświęcony jest zagadnieniom aktywizowania ucznia niepełnosprawnego w procesie nabywania umiejętności z zakresu technologii informacyjnej, co stanowi niewątpliwy wymóg naszych czasów, a zarazem środek do osiągania coraz lepszego przystosowania wspomnianej grupy osób. Bez znajomości podstaw technologii informacyjnej trudno jest mówić o optymalizacji kształcenia osób z niepełnosprawnością. Na równie ważny problem zwraca uwagę Anna Wójcik, która omawia zagadnienia pracy nauczyciela z uczniami z zaburzeniami psychicznymi. Należy zaznaczyć, że jest to problem rzadko poruszany na gruncie pedagogiki i dlatego wskazówki do pracy ze wspomnianą grupą dzieci są
szczególnie cenne dla pedagogów praktyków.
Następny rozdział, opracowany przez Ewę Dyduch, obejmuje zagadnienia aktywizacji uczniów z niepełnosprawnością intelektualną na lekcjach wychowania fizycznego. Jest to istotne zagadnienie, gdyż motoryka obok myślenia i mowy (tzw. 3 x M) stanowi szczególny obszar deficytu i zagrożenia rozwoju wspomnianej grupy uczniów. Kolejny rozdział książki, autorstwa Adama Mikruta, dotyczy złożonych problemów oceniania osiągnięć szkolnych uczniów z niepełnosprawnością. To niezwykle istotne zagadnienie zostało zaprezentowane zarówno w perspektywie teoretycznej,
jak i w świetle przepisów prawa oświatowego. Książkę zamyka kolejny już rozdział w opracowaniu Janiny Wyczesany, który obejmuje problemy rehabilitacji uczniów z niepełnosprawnością intelektualną poprzez przygotowanie do pracy. Autorka omawia możliwości rehabilitacji wspomnianej grupy osób poprzez pracę, w tym również w ujęciu trendów
światowych, takich jak program The Gateway Award zainicjowany w Wielkiej Brytanii
Going Beyond Counting First Authors in Author Co-citation Analysis
The present study examines one of the fundamental aspects of author co-citation analysis (ACA) - the way co-citation
counts are defined. Co-citation counting provides the data on which all subsequent statistical analyses and mappings
are based, and we compare ACA results based on two different types of co-citation counting - the traditional type that
only counts the first one among a cited work's authors on the one hand and a non-traditional type that takes into
account the first 5 authors of a cited work on the other hand. Results indicate that the picture produced through this non-traditional author co-citation counting contains more coherent author groups and is therefore considerably clearer. However, this picture represents fewer specialties in the research field being studied than that produced through the traditional first-author co-citation counting when the same number of top-ranked authors is selected and analyzed. Reasons for these effects are discussed
Variations on the Author
“Variations on the Author” discusses two of Eduardo Coutinho’s recent films (Um Dia na Vida, from 2010, and Últimas Conversas, posthumously released in 2015) and their contribution to the general question of documentary authorship. The director’s filmography is characterized by a consistent yet self-effacing form of authorial self-inscription: Coutinho often features as an interviewer that rather than express opinions propels discourses; an interviewer that is good at listening. This mode of self-inscription characterizes him as an author who is not expressive but who is nonetheless markedly present on the screen. In Um Dia na Vida, however, Coutinho is completely absent form the image, while Últimas Conversas, on the contrary, includes a confessional prologue that moves the director from the margins to the center of his films. This article examines the ways in which these works stand out in the filmography of a director who offers new insights into the notion of cinematic authorship
Psychoeducational programs in psychiatry – possibilities and limitations of their application
Psychoeducation is currently used in many areas of life, including psychiatry. It is difficult to imagine the modern process of treating people with mental disorders without the use of psychoeducation as a necessary, permanent element of this process, in addition to pharmacotherapy and psychotherapy. Psychoeducational programs are used primarily in the treatment of people with schizophrenia spectrum disorders and those suffering from bipolar affective disorder (BPAD). These programs are not only directed to the patient, but they are also addressed to their family members and friends. The article presents the possibilities of using selected psychoeducational programs, including the PEGASUS program, the Barcelona Psychoeducation Program and the Krakow Program for People with BPAD, as well as limitations of their application. The goals of these programs, their structure and effectiveness were also presented.Psychoeducation is currently used in many areas of life, including psychiatry. It is difficult to imagine the modern process of treating people with mental disorders without the use of psychoeducation as a necessary, permanent element of this process, in addition to pharmacotherapy and psychotherapy. Psychoeducational programs are used primarily in the treatment of people with schizophrenia spectrum disorders and those suffering from bipolar affective disorder (BPAD). These programs are not only directed to the patient, but they are also addressed to their family members and friends. The article presents the possibilities of using selected psychoeducational programs, including the PEGASUS program, the Barcelona Psychoeducation Program and the Krakow Program for People with BPAD, as well as limitations of their application. The goals of these programs, their structure and effectiveness were also presented
Appropriate Similarity Measures for Author Cocitation Analysis
We provide a number of new insights into the methodological discussion about author cocitation analysis. We first argue that the use of the Pearson correlation for measuring the similarity between authors’ cocitation profiles is not very satisfactory. We then discuss what kind of similarity measures may be used as an alternative to the Pearson correlation. We consider three similarity measures in particular. One is the well-known cosine. The other two similarity measures have not been used before in the bibliometric literature. Finally, we show by means of an example that our findings have a high practical relevance.information science;Pearson correlation;cosine;similarity measure;author cocitation analysis
Teoretyczne i metodologiczne poszukiwania w obszarze problematyki niepełnosprawności – stan bieżący i perspektywy rozwoju
A number of changes caused by paradigmatic changes as well as additionally disturbed by COVID-19 have led to the emergence of solutions slightly different from the conventional ones in theory, methodology and practice of rehabilitation. The primary ecological states for the issues under consideration in which organisms may be found are those of population surplus and population shortage. The first of these states became the basis for the development of the evolution theory, while the second one served as an impulse to consider a number of phenomena in the convention of self-organizing systems, which undoubtedly influenced the formation of certain paradigms in the field of rehabilitation. Currently, the dominant humanistic paradigm with its detailed forms constitutes the basis for the development of research and experience related to the broadly understood issue of disability. With new ideas being constantly generated, the one which has been discussed in the article is the paradigm of the quality of life support for people with disabilities.Liczne zmiany spowodowane przemianami natury paradygmatycznej oraz dodatkowo zakłócenia wywołane przez COVID-19 doprowadziły do powstania w teorii, metodologii oraz praktyce rewalidacyjnej rozwiązań nieco odmiennych od tradycyjnych. Najbardziej pierwotne dla rozpatrywanych zagadnień stany ekologiczne, w jakich mogą znajdować się organizmy, to stan nadwyżki populacyjnej oraz stan niedomiaru populacyjnego. Pierwszy z wymienionych stanów stał się podstawą opracowania teorii ewolucji, a drugi dał impuls do rozpatrywania wielu zjawisk w konwencji samoorganizujących się systemów, co niewątpliwie wywarło wpływ na formowanie się paradygmatów w obszarze rehabilitacji. Obecnie dominujący paradygmat humanistyczny i jego szczegółowe postacie stanowią podstawę rozwoju badań i praktyki związanej z szeroko ujętą problematyką niepełnosprawności. Wciąż pojawiają się nowe propozycje w tym zakresie. Jedną z nich stanowi paradygmat wspierania jakości życia osób z niepełnosprawnością
Psychospołeczna adaptacja osób z niepełnosprawnością ruchową w okresie dorosłości
Książka składa się z dziewięciu rozdziałów, z czego cztery pierwsze obejmują teoretyczne zagadnienia, związane
głównie z psychospołeczną adaptacją oraz problemami niepełnosprawności ruchowej. Pierwszy z nich zawiera
wyjaśnienie podstawowych pojęć związanych z przystosowaniem oraz przegląd homeostatycznych oraz heterostatycznych
koncepcji z tego zakresu. W drugim rozdziale zamieszczone zostały interakcyjne i systemowe ujęcia psychospołecznej
adaptacji osób z niepełnosprawnością fizyczną, w tym wykorzystujące również koncepcje zaczerpnięte z obszaru nauk
ścisłych, takie jak teoria chaosu i złożoności. Rozdział trzeci zawiera informacje odnoszące się do medycznych,
prawnych oraz psychospołecznych aspektów niepełnosprawności ruchowej. Część teoretyczną zamyka przegląd
dotychczasowych wyników badań w obszarze psychospołecznego przystosowania osób dorosłych z dysfunkcją narządu
ruchu, zarówno z uwzględnieniem poszczególnych etapów dorosłości jak i z perspektywy całego jej okresu. Rozdział
piąty przedstawia zamierzenia badawcze, w tym cel, problemy i hipotezy badawcze oraz przyjęty model
psychospołecznej adaptacji, który będzie testowany w części empirycznej. W kolejnych trzech rozdziałach,
składających się na część empiryczną, zawarte zostały rezultaty przeprowadzonych badań. W pierwszej kolejności
przedstawiony został proces psychospołecznej adaptacji oraz jego uwarunkowania w ujęciu temporalnym i to zarówno z
perspektywy modelu dyskretnego, jak i liniowego. Następnie w najobszerniejszym, siódmym rozdziale, zaprezentowane
zostały rezultaty złożonych analiz obejmujących kontrolę wszystkich uwzględnionych w przyjętym modelu zmiennych,
ich interakcje, mediacje itp., co pozwoliło na weryfikację większości hipotez. Ostatni rozdział tej części pracy
dotyczy poszukiwania atraktorów psychospołecznej adaptacji, a więc czynników o szczególnym znaczeniu dla
charakteryzowanego procesu.
Pracę zamyka podsumowanie, zawierające m.in. weryfikację hipotez oraz przyjętego modelu przystosowania osób z
niepełnosprawnością ruchową w okresie dorosłości. Ponadto w tym końcowym rozdziale zostały zamieszczone postulaty
dla praktyki rehabilitacyjnej, wynikające zarówno z przesłanek teoretycznych, jak i wyprowadzone bezpośrednio z
uzyskanych rezultatów badań
- …
