26,469 research outputs found

    60 Jahre M. Schmid & Söhne, Wilhelmsburg

    No full text
    60 JAHRE M. SCHMID & SÖHNE, WILHELMSBURG 60 Jahre M. Schmid & Söhne, Wilhelmsburg ( -

    Sette litografie di Aldo M. Schmid

    No full text
    Poster invito della mostra Sette litografie di Aldo M. Schmid allestita dal 17 al 31 ottobre 1964 presso la Galleria d\u27arte "L\u27Argentario" di Trento con elenco delle opere esposte

    Tapeinosperma sessilifolium var. ouazangouense M. Schmid 2012, var. nov.

    No full text
    Tapeinosperma sessilifolium Mez var. ouazangouense M.Schmid, var. nov. A var. sessilifolio laminis foliaribus ad basim longe et regulatim attenuatis in angulum plus minusve acutum atque petiolo crasso, 0,1-0,5 cm longo, praecipue differt. TYPUS. — Nouvelle-Calédonie. Massif du Ouazangou, vers 250 m, arbuste (2 m), en maquis, axes infloresc. et fl. blancs, 5.III.1979, MacKee 36638 (holo-, P!; iso-, MO, NOU, NSW, P). AUTRE MATÉRIEL EXAMINÉ. — Nouvelle-Calédonie. Koniambo, vers 150 m, arbuste (2 m), fl. rose pâle, 10.IV.1975, MacKee 30001 (G, MO, NOU, NSW).Published as part of Schmid, Maurice, 2012, Contribution à la connaissance des Primulaceae (ex Myrsinaceae) de Nouvelle-Calédonie. III. Les genres Tapeinosperma Hook. f. et Mangenotiella gen. nov., pp. 279-341 in Adansonia (3) (3) 34 (2) on page 303, DOI: 10.5252/a2012n2a7, http://zenodo.org/record/537114

    Tapeinosperma tchingouense M. Schmid 2012, sp. nov.

    No full text
    Tapeinosperma tchingouense M.Schmid, sp. nov. (Fig. 15 F-J) Frutex 1-4 m altus. Lamina pergamentacea vel coriacea, elliptica vel elliptico-lanceolata, ad apicem plus minusve late obtusa, ad basim rotundata vel late cuneata, in petiolo non decurrens, 6-20 cm longa, 1,5-5 cm lata, punctis glandulosis bene visibilibus generaliter praedita. Nervatio pennato-reticulata, tenuis, interdum in sicco infirme visibilis. Petiolus 1,5-6 cm longus. Inflorescentiae terminales, saepe in ramulis brevibus cum foliis pro ratione parvis, aggregatis infra, non magis quam bipinnatim paniculatae, laxae. Axes secondarii patentes. Flores 3,5-4 mm longi, in vivo rosei, pedicello filiformi, 5-10 mm longo, non vel paulo arcuato. Sepala ovalia, c. 1,5 mm longa (pars libera). Petala oblonga, 3-4 mm longa, ad ⅓ coalita. Sepala et petala non manifeste glandulosa. Antherae ad apicem plus minusve acutae, dorso numerosis punctis glandulosis praeditae. Stylus 2,5-3 mm longus, tenuis. Stigma punctiforme. Fructus globulosi, 7-9 mm diametro, ante maturitatem viridis cum lineis rubris, tum nigri. TYPUS. — Nouvelle-Calédonie, versant oriental du massif du Tchingou, vers 800 m, arbuste (1,5 m), en maquis avec des îlots forestiers, sur terrain ultramafique, fl., fr. jeunes, 6. I.1969, MacKee 20118 (holo-, P!). PARATYPUS. — Nouvelle-Calédonie, Tchingou, vers 800 m, fl. rose vif, 6.I.1969, MacKee 20114 (P!). CLÉ DES VARIÉTÉS DE TAPEINOSPERMA TCHINGOUENSE M.SCHMID, SP. NOV. 1. Limbe coriace, à nervation peu apparente; pétiole épais, rigide, de longueur assez variable, mais atteignant rarement 6 cm............................................................. var. tchingouense — Limbe parcheminé-membraneux, à nervation bien apparente – au moins à la face inférieure –, pennée-réticulée et un peu irrégulière; pétiole relativement fin et souple, atteignant souvent 6 cm................................................... var. longipetiolatum M.Schmid, var. nov.Published as part of Schmid, Maurice, 2012, Contribution à la connaissance des Primulaceae (ex Myrsinaceae) de Nouvelle-Calédonie. III. Les genres Tapeinosperma Hook. f. et Mangenotiella gen. nov., pp. 279-341 in Adansonia (3) (3) 34 (2) on page 336, DOI: 10.5252/a2012n2a7, http://zenodo.org/record/537114

    De vulnere thoracis et pulmonis sinistri feliciter sanato

    No full text
    quam ... pro gradu doctoratus summisque in medicina immunitatibus & privilegiis legitime obtinendis publico eruditorum examini submittit Iohannes Conradus Schmid, Helveto- Lithopolitanus. Ad diem 10. May, an. M D CC XL. ...Diss. med. Basel, 174

    Gottlieb Schmid s/m R. Rahn ad p. m

    No full text
    Dedikationssilhouette nach links von Gottlieb Schmid, gewidmet Johann Rudolf Rahn (1841-1912)Anonyme/r Künstler/inHandschriftliche Widmung unterhalb des Porträts "Gottlieb Schmid s[eine]m R. Rahn ad p. m.

    De concrementis uteri

    No full text
    quam ... pro summis in arte medica honoribus ac privilegiis doctoralibus rite capessendis, publico eruditorum examini submittit Ioh. Georgius Schmid, Lithopolitano-Helvetus. Ad d. ... Iulii M. DCC. LIII. H.L.Q.S.Enthält 27 ThesenDiss. med. Basel, 175

    Miscophus paolorosai Schmid-Egger 2011

    No full text
    <i>Miscophus paolorosai</i> SCHMID- EGGER, 2011 <p> <i>Miscophus paolorosai</i> SCHMID- EGGER, 2011: 552. ♀ ♁, holotype ♀ UAE (CSE). SCHMID- EGGER (2014), new records from UAE. GADALLAH (2020), checklist for Arabian Peninsula.</p> <p>M a t e r i a l e x a m i n e d: OMAN, northern Provinces; 1♀ 07.iii.2022, 18 km SW Sur 22,463 N 59,387 E (CSE, in yellow pan traps); 1♀ 01.iv.2020, Al Kamel 22.257 N 59.169 E (AJ).</p> <p> R e m a r k: <i>M. grangeri</i>, described from Algeria, is very close to <i>M. paolorosai</i> and differs by a distinct bluish shimmer of head, mesosoma and abdomen (black in <i>M. paolorosai</i>). Propodeal dorsum lacks the fine longitudinal keel of <i>M. paolorosai</i>, the medial part is somewhat irregulary sculptured in <i>M. grangeri</i>; and AS 3 is black in <i>M. grangeri</i>, and at least red below in <i>M. paolorosai</i>. POL of <i>M. grangeri</i> female is 2.0x HD, in <i>M. paolorosai</i> only 1.0x HD.</p> <p> D i s t r i b u t i o n <b>AP</b>: UAE, Oman.</p>Published as part of <i>Schmid, Christian, Al, Ali & J, A -, 2022, The genus Miscophus JURINE, 1807 in Arabian Peninsula and southern Israel with description of seven new species (Hymenoptera, Spheciformes), pp. 319-340 in Linzer biologische Beiträge 54 (1)</i> on page 330, DOI: <a href="http://zenodo.org/record/7507544">10.5281/zenodo.7507544</a&gt

    Mangenotiella stellata M. Schmid 2012, sp. nov.

    No full text
    Mangenotiella stellata M.Schmid, sp. nov. typica (Figs 1N; 18) Arbuscula plerumque monocaulis, 1,5-6 m alta, foliis magnis, sessilibus, ad caulis apicem aggregatis. Lamina subcoriacea, anguste oblanceolata, ad basim longe gradatim attenuata, ad apicem acuta vel anguste obtusa, 40-70 cm longa, 8-12 cm lata, punctis glandulosis infirme visibilibus, 40-60 nervorum paribus, regulatim distributis. Inflorescentiae capituliformes, terminales in ramis specialibus, angulosis, rigidis, obtectis per cataphylla coriacea enervia, apice anguste acuta, ad caulis apicem inter folia insidentibus. Axis primarius aliquot cm longus, axes secondarii brevissimi. Florum pedicelli 1-2 mm longi. Bracteae flores involventes late ovatae, 10-20 mm longae, 8-15 mm latae, interdum cum acumine brevi. Flores 5-meri. Sepala elliptica vel ovalia, 5-8 mm longa, 3-4 mm lata, libera (in annulo tenui inserta), interdum cum aliquot ciliis in margine. Petala late dextrorsa, 12-15 mm longa, 3-4 mm lata, ad apicem anguste rotundata, ad basim ¼-⅓ connata, in vivo alba. Bracteae sepalaque tenuiter punctulatoglandulosa; petala valde glandulosa (maculae punctiformes vel lineatae).Staminum filamenta ad basim corollae tubo connata, supra 0,5-1 mm libera. Antherae dorsifixae, 5-6 mm longae, longitudinale dehiscentes. Stylus filiformis, usque 12-15 mm longus post anthesim. Stigma punctiforme. Ovarium cum 5-8 basalibus erectisque ovulis. Fructus stellato-disciformis, usque 30 mm diametro, sinuato-dentato margine,infra planotholiformis, supra cum 5-10(-12) costis linearibus, radiatis, inter eas depressus. Mesocarpium tenue, glandulosum.Semen unicum, discoideum, c. 10 × 1 mm. TYPUS. — Nouvelle-Calédonie. Haute Amoa, vers 400 m, arbuste monocaule en forêt, sur terrain schisto-gréseux, feuilles disposées en plumeau, fr. verts, X.1977, MacKee 33842 (holo-, P!; iso-, NOU, P). AUTRE MATÉRIEL EXAMINÉ. — Nouvelle-Calédonie. Haute Amoa (Néouni), vers 400 m, arbuste monocaule,fl.blanches, calice (?) rouge sombre, fr. olivâtre, 21.XI.1984, Lowry 3615 (MO); arbuste monocaule (2 m), en peuplements ripicoles, bractées brunes, fl. blanches, fr. verts, 2.XI.1977, MacKee & Létocart 34188 (NOU), 34189 (NOU); inflorescences seules, 15.XII.1977, MacKee 34394 (récolté par Létocart) (MO). — Région de Ponérihouen (Nébouéba), vers 50 m, arbuste monocaule (3 m), en forêt sur terrain schisto-gréseux,fr.bruns, 16. V.1991, MacKee 45492 (récolté par Cherrier) (MO). — Vallée de la Ponandou (Touho), arbuste monocaule formant de petits peuplements en forêt humide, fl., fr., 4. VI.2007, Pillon et al. 733 (NOU). — Mont Arago, vers 300 m, fl. blanches, 21.XI.1984, Schmid 5405 (G, NOU, NSW). — Haute Amoa, vers 400 m, grand arbsute (6 m), fl., fr., 6.VIII.1978, Veillon 3768 (NOU). — Région de Wagap, arbuste en forêt de montagne, fl., fr., 1861-67, Vieillard 2858 (NOU). OBSERVATIONS Tout en rappelant, par son port monocaule et ses grandes feuilles, certaines espèces du genre Tapeinosperma, Mangenotiella stellata sp. nov. typica diffère nettement des espèces néo-calédoniennes par ses inflorescences capituliformes et les grandes bractées enveloppant les fleurs et persistant après l’anthèse, qui entraîne la chute des pétales et des étamines qui y sont attachées. L’espèce s’en distingue également par ses fruits disciformes, étoilés, à partie inférieure en dôme très aplani, lisse, à partie supérieure déprimée en alvéoles séparées par des côtes étroites, dont 5-10 rayonnant du centre jusqu’à la marge, d’autres, plus courtes, partant du contour sinué-denté et plus ou moins relevé. On observera aussi que les rameaux spéciaux, portant les inflorescences, sont masqués par des cataphylles sessiles, se recouvrant partiellement, et de forme bien différente de celle des feuilles végétatives, alors que, chez Tapeinosperma, ces rameaux spéciaux, quand ils existent, sont en grande partie nus vers la base, ou portent des cataphylles très lâchement réparties. On notera que Tapeinosperma capitatum (A.Gray) Mez, des Fidji, dont Gillespie avait envisagé de faire un genre nouveau (Smith [1973: 232-235]), montre le même type d’inflorescences et de bractées que Mangenotiella gen. nov., mais ses fruits globuleux, faiblement anguleux, de 20-35 mm de diamètre, ne se distinguent pas morphologiquement de ceux de certains autres Tapeinosperma. L’aire de distribution de Mangenotiella stellata sp. nov. typica est relativement vaste, tout en paraissant circonscrite aux forêts sur terrains schisto-gréseux du centre de la Grande Terre, à altitude moyenne ou assez basse, en conditions humides. L’espèce peut être considérée comme vulnérable, sans être actuellement vraiment menacée.Published as part of Schmid, Maurice, 2012, Contribution à la connaissance des Primulaceae (ex Myrsinaceae) de Nouvelle-Calédonie. III. Les genres Tapeinosperma Hook. f. et Mangenotiella gen. nov., pp. 279-341 in Adansonia (3) (3) 34 (2) on page 340, DOI: 10.5252/a2012n2a7, http://zenodo.org/record/537114

    Tapeinosperma deroinii M. Schmid 2012, sp. nov.

    No full text
    Tapeinosperma deroinii M.Schmid, sp. nov. (Figs 1M; 5) Arbuscula, 2-5 m alta. Lamina pergamentacea vel membranacea, subelliptica, ad apicem rotundata vel late obtusa, ad basim anguste cuneata et in petiolo decurrens, usque 30 cm longa et 10 cm lata, satis regulatim penninervis, cum reticulo tertiario denso et bene visibili, praecipue infra. Puncta glandulosa numerosa, regulatim distributa. Petiolus (pars non alata) 1-2 cm longus. Inflorescentiae terminales, amplae, non folia excedentes, 1-2 pinnatim paniculatae (axes secondarii valde elongati, interdum aliquot axes primarii). Flores in vivo rosei, pro ratione grandes (12- 15 mm diametro), pedicello tenui, 15-30 mm longo, non manifeste arcuato. Sepala fere omnino libera, rotundata, c. 5 mm diametro. Petala elliptica, c. 10 mm longa, ad 1⁄5 coalita. Sepala et petala punctis glandulosis regulatim distributis praedita. Stylus tenuis, 4-5 mm longus. Stigma punctiforme.Stamina c. 4 mm longa, filamento (pars libera) brevissimo. Antherae anguste triangulares, dorso ad apicem dense glanduloso-punctato. Fructus juvenes globuliformes, maturi turbinato-discoidei, supra fere plani, laterale cuneati, c. 20 mm diametro. TYPUS. — Nouvelle-Calédonie, vallée de la Ponandou (région de Touho), entre 10 et 100 m, arbuste élancé (3 m), en forêt-galerie, axes des inflorescences roses, fl. roses (pétales rouges à la base), fr. rouges, 2. I.1973, MacKee 26155 (holo-, P!; iso-, BISH, CHR, G, K, MO, NOU, NSW, P). AUTRE MATÉRIEL EXAMINÉ. — Nouvelle-Calédonie. Vallée de la Ponandou, arbuste (4 m), fr., 22.III.1975, MacKee 29920 (CANB, MO); vers 150 m, arbuste (3 m), zone de contact entre terrains schisto-gréseux et terrains ultramafiques, fr., 3.VII.1979, MacKee 37056; petit arbre (5 m), fl. roses, fr. jeunes globuleux, 16.IV.1980, MacKee 38042 (MO); lit de ruisseau, fr., XI.1978, Veillon 3852. — Haute Tiwaka, vers 250 m, arbuste (4 m) en forêt, sur terrains schisto-gréseux au contact de terrains ultramafiques, fl., fr. jeunes rouge vif, 1. I.1979, MacKee 36335 (Z). — Route de Pam, en forêt sur micaschistes, fr., III.1979, Morat 6352 (MO, NOU, NSW). — Col d’Amoss (Forêt du Bonhomme), fr. jeunes globuleux de 10 mm de diamètre, 9.VIII.1967, Nothis 521 (CANB, NOU, Z). — Col d’Amieu (à l’ouest de Koh), petit arbre en forêt-galerie, fr., 18.XI.1959, Thorne 28449. — [Région de] Wagap, arbuste en montagne, fr., 1861-67, Vieillard 2856 (NOU). OBSERVATIONS Remarquable par ses fleurs relativement grandes et ses fruits turbinés-discoïdes, aplanis vers le haut, T. deroinii sp. nov. apparaît isolé au regard des autres espèces du genre. Croissant en forêt, à altitude peu élevée, il semble lié, préférentiellement sinon exclusivement, aux terrains plus ou moins siliceux et exiger une grande humidité, surtout présente dans les formations vallicoles. Sans être commun, mais avec une aire de répartition depuis la partie centrale jusqu’à tout le nord-est de la Grande Terre, il ne paraît pas actuellement menacé dans sa survie.Published as part of Schmid, Maurice, 2012, Contribution à la connaissance des Primulaceae (ex Myrsinaceae) de Nouvelle-Calédonie. III. Les genres Tapeinosperma Hook. f. et Mangenotiella gen. nov., pp. 279-341 in Adansonia (3) (3) 34 (2) on page 294, DOI: 10.5252/a2012n2a7, http://zenodo.org/record/537114
    corecore