1,239 research outputs found
R. A. Dahl, M. Haire et P. F. Lazars-feld, Social science research on business : product and potential, 1959
No full textR. A. Dahl, M. Haire et P. F. Lazars-feld, Social science research on business : product and potential, 1959. In: Sociologie du travail, 3ᵉ année n°3, Juillet-septembre 1961. pp. 304-306
Investigations of Protactinium Metal under Pressure Provide Important Insights into Actinide Bonding Concepts
No full textInvestigations of Protactinium Metal under Pressure Provide Important Insights into Actinide Bonding Concepts
R. G. Haire,1 S. Heathman,2 M. Idiri,2 T. Le Bihan,3 A. Lindbaum,4 and J. Rebizant2
1Oak Ridge National Laboratory, CSD, PO Box 2008, MS-6375, Oak Ridge, TN 37831
2European Commission, JRC, Institute for Transuranium Elements, Postfach 2340D-76125, Karlsruhe, Germany
3European Synchrotron Radiation Facility, B.P. 220, F-38043 Grenoble Cedex, France
4Vienna University of Technology, Institute for Solid State Physics, Wiedner Hauptstrasse 8-10/138, Wien, Austri
A great Australian performer
No full textReview Details
Date: 12 July 2013
Author: Frank Bongiorno
Publisher: Australian Review of Public Affairs (ARPA)
Owning Institution(s): University of Sydney
Book Details
Title: Norman Haire and the Study of Sex
Publisher: Sydney University Press
Date Published: 2012
Author/s: Diana Wyndham
His name is barely known today except among scholars of sexuality but Dr Norman Haire (1892–1952) was probably one of the more globally influential intellectuals Australia produced during the 20th century. A eugenicist, some of whose books were burned by the Nazis, a campaigner for contraception on compassionate grounds, a man made rich by transplantation of testicular tissue in the pursuit of ‘rejuvenation’, Haire is the subject of a new biography by Diana Wyndham titled Norman Haire and the Study of Sex, that reminds us of Australia’s place in the larger world of ideas.
Read Frank Bongiorno\u27s full article in the Australian Review of Public Affairs.
Image: book cove
Black improvisational music: The alienation of an authentic black cultural particularity from the black community, 1986
No full text«Πώς πας, ποταμέ;» Περνώντας μαζί εποχέςαλλαγών
No full textI was delighted to join the Approaches team in January 2023, and the last three years have flown by. Working alongside Andeline, Giorgos and Lucy and being in contact with different authors, reviewers and readers has been a huge privilege. Thinking together about how to expand, shape and develop the journal further has been one of the most enjoyable aspects of this role. I have learned from each member of the editorial team and loved the open attitude and exploratory invitations to play together.
When I was invited to apply for the role of associate editor, I took each of the letters of the word APPROACHES and used these as tiny catalysts for statements about how I might see myself working with the team and what I thought I could bring. Looking back at this, my words – Arts-based inquiry; Possibilities; Plus; Resonances; Open (access); Attitude; Creativity; Humour; Ethos; Supporting scholarship – still offer a generative introduction to the role of Approaches in the field of music therapy and beyond, and more broadly offer points for reflection around what I think a journal can do.
As well as using this editorial to offer thanks to everyone I have worked with, my intention was to reflect a little on my time with Approaches and the role of being an associate editor. Through this process, I found myself revisiting ideas around our previous editorial (dos Santos et al., 2025) and thinking about questions well beyond my own role as associate editor with the journal.
KNOWING FLOW
In our arts-based exploration of thoughts and experiences of gatekeeping (dos Santos et al., 2025), the Approaches editors engaged in individual arts-based reflexive process. Collectively, these explorations led to threads which warrant further expansion. Re-reading Andeline dos Santos’ reflections on her early sense of being a new researcher separated from a more experienced researcher by a flowing river struck me as particularly vivid. Understanding different levels of experience as points of pause whilst looking across an expanse of knowing flow seemed, to me, to capture my own sense of knowing as an ever-emerging expansive process. Perhaps we do not just move between knowing and not knowing, jumping across the river as we come to know more, but move through knowing.
In their recent article, Lewsley et al., (2025) articulate a feminist ethics of care through their co-creative storying of the health of a section of the Dyarubbin river in Western Australia. Through narrative inquiry they draw on their felt interactions with this river to trouble at experiences of “paternalistic, extractivist, and anthropocentric” (p. 525) ways of knowing that privilege normative temporalities and follow expected linearities in academic knowledge production. Engaging with the river in this way allowed them an embodied dialogue which moved beyond just a human knowledging and the river rivering. The authors’ communing with the river could be summed up by Donna Haraway’s (2015) idea of sympoeisis, or making-with.
KNOWING THROUGH FLOWING
Lewsley et al.’s (2025) point of departure was the question: ‘How are you going, river?’ I enjoyed this question and used it to catalyse an arts-based reflexive exploration of my own role as an associate editor over the last three years. I audio recorded a 6–7-minute solo improvisation using my violin and then drew freely while listening to the recording I had just made. Following this, I made some brief written reflections. I have referred to this elsewhere as thinking through improvisation (Haire, 2022). The drawing that emerged seemed to capture an expansive surge of watery energy. I have included a brief excerpt below along with the hand-drawn image.
Repetition and bubbling-ness. Images of water flowing over rocks. Rapids, and changes in speed came to me... There was a lot of movement in my playing... less of a slow deep river feel.... I think I was caught in a stream. [See pdf for image.]
The riverness of a river, to me, offers a generative notion of how knowing emerges and changes as time flows.
THE FLOW OF A JOURNAL
A dialogic ethos is something that drew me to apply for the role of an associate editor. The emphasis on critical reflexivity and dialogue is a strong aspect of my own work, and I know that many new authors, alongside more established researchers and practitioners submit their work to Approaches precisely due to the strong support for knowing as an emergent and ongoing process. Along with this, being a diamond open access journal supports a non-exclusive stance and helps foster non-linear nature of knowing.
How are you going, journal?
It is not just the work of the editors to find a way to cross a river, or construct points of rest on the bank. At their most alive, journals exist through authorship and readership, positioned somewhere between, offering a throughway for the exchange of knowing. This position is necessarily responsive to context and weather, so to speak, perhaps somewhat like Haraway’s (2015) idea of response-ability. In academic scholarship – such as that undertaken through Approaches – one could say that as a journal we are respons-able for taking care of a knowing flow.
FLOWING ON
Approaches is entering a period of transition as we move to a rolling publication model alongside changes in our editorial team as some colleagues move on and some colleagues join. This movement, whilst requiring considerable administrative organisation, also allows for a re-appraisal of how Approaches works and thinking around its ongoing development.
Being a part of the editorial team at Approaches has offered me many things regarding scholarship and inquiry. The catalysts I used to generate a statement of intent when applying for the role of associate editor would be the same if I applied for the role tomorrow.
I am sorry to leave, but also looking forward to re-establishing the flow of music therapy practice in my week. I feel excited about the reverberations of Approaches Plus and finding ways into the inbetween and ‘behind-the-scenes’ aspects of scholarship that we have been working to find a home for. There are so many hidden experiences as part of inquiry and research that are often left out of the distilled version of events. The stories untold feel, to me, as interesting and important as the ‘clean’ version of events that usually remain and offers one way to know with an author through dialogue about their process.
Approaches continues to support the growth of a culture of inquiry and scholarship through its current sponsorship of the research talks at Queen Margaret University (QMU). Most recently, we welcomed Kat McFerran to QMU for a fascinating presentation about musical pleasure and treating anhedonia in music therapy. We are also very excited about our upcoming roundtable as a journal at the 18th World Congress of Music Therapy in Bologna: Bridges of recognition and epistemic justice: A dialogue with an open-access journal. I hope to see you there!
REFERENCES
dos Santos, A., Haire, N., Bolger, L., & Tsiris, G. (2024). Images of “gatekeeping”. Approaches: An Interdisciplinary Journal of Music Therapy, 16(2), 158-163. https://doi.org/10.56883/aijmt.2024.569
Haire, N. (2022). “How can you have music therapy without humour?!”: A phenomenologically informed arts-based reflexive study exploring humour in music therapy with persons living with dementia. [Doctoral thesis, University of Edinburgh]. https://hdl.handle.net/1842/38803
Haraway, D. (2016). Staying with the trouble: Making kin in the Chthulucene. Duke University Press. Lewsley, H., Vermeulen, B., Dollin, J., & Ryan, M. (2025). Storying the river: Toward a feminist ethics of care. Environmental Humanities, 17(2), 525-535. https://doi.org/10.1215/22011919-11713430Ήταν χαρά μου να ενταχθώ στην ομάδα του Approaches τον Ιανουάριο του 2023, και τα τελευταία τρία χρόνια πέρασαν πολύ γρήγορα. Η συνεργασία μου με την Andeline, τον Γιώργο και τη Lucy, καθώς και η επικοινωνία με διαφορετικούς συγγραφείς, κριτές και αναγνώστες, αποτέλεσαν μεγάλη τιμή. Η κοινή μας σκέψη για το πώς να επεκτείνουμε, να διαμορφώσουμε και να αναπτύξουμε περαιτέρω το περιοδικό ήταν μία από τις πιο ευχάριστες πτυχές αυτής της θέσης. Έμαθα πολλά από το κάθε μέλος της συντακτικής ομάδας και μου άρεσε ιδιαίτερα η ανοιχτή διάθεση καθώς και οι διερευνητικές και παιγνιώδεις προσκλήσεις για συνεργασία.
Όταν με κάλεσαν να υποβάλω αίτηση για τη θέση της αναπληρώτριας συντάκτριας, πήρα κάθε ένα από τα γράμματα της λέξης APPROACHES και τα χρησιμοποίησα ως μικρούς καταλύτες για να δηλώσω το πώς φανταζόμουν τον εαυτό μου να συνεργάζεται με την ομάδα και τι πίστευα ότι θα μπορούσα να προσφέρω. Κάνοντας μια αναδρομή, οι λέξεις μου – Arts-based inquiry (έρευνα βασισμένη στις τέχνες), Possibilities (δυνατότητες), Plus (συν), Resonances (αντηχήσεις), Open (access) (ανοικτή [πρόσβαση]), Attitude (στάση), Creativity (δημιουργικότητα), Humour (χιούμορ), Ethos (ήθος), Supporting scholarship (υποστήριξη της επιστημονικής ενασχόλησης) – εξακολουθούν να προσφέρουν μια δημιουργική εισαγωγή στον ρόλο του Approaches στο πεδίο της μουσικοθεραπείας και πέρα από αυτόν, και πιο ευρέως προσφέρουν σημεία για προβληματισμό σχετικά με το τι πιστεύω ότι ένα περιοδικό μπορεί να κάνει.
Εκτός από το να χρησιμοποιήσω αυτό το σημείωμα σύνταξης για να ευχαριστήσω όλους με τους οποίους συνεργάστηκα, η πρόθεσή μου ήταν να αναστοχαστώ λίγο πάνω στον χρόνο μου στο Approaches και στον ρόλο της αναπληρώτριας συντάκτριας. Μέσα από αυτή τη διαδικασία, βρέθηκα να επανεξετάζω ιδέες γύρω από το προηγούμενο σημείωμα σύνταξής μας (dos Santos και συν., 2025) και να σκέφτομαι ερωτήματα πολύ πέρα από τον δικό μου ρόλο ως αναπληρώτριας συντάκτριας του περιοδικού.
ΓΝΩΡΙΖΟΝΤΑΣ ΤΗ ΡΟΗ
Στη βασισμένη στις τέχνες εξερεύνηση των σκέψεων και των εμπειριών της «θυροφύλαξης» (gatekeeping) (dos Santos και συν., 2025), οι συντάκτες του Approaches ασχοληθήκαμε με μια ατομική καλλιτεχνική αναστοχαστική διαδικασία. Συλλογικά, αυτές οι αναζητήσεις οδήγησαν σε νήματα σκέψης που χρήζουν περαιτέρω διερεύνησης. Ξαναδιαβάζοντας τους αναστοχασμούς της Andeline dos Santos αναφορικά με το αρχικό της αίσθημα ως μια νέα ερευνήτρια η οποία διαχωρίζεται από έναν πιο έμπειρο ερευνητή από ένα ποτάμι που κυλάει, με εντυπωσίασε η ζωντάνια της περιγραφής. Η κατανόηση των διαφορετικών επιπέδων εμπειρίας ως σημείων παύσης, ενώ ταυτόχρονα κοιτάζουμε απέναντι σε ένα πεδίο γνώσης που ρέει, φάνηκε, κατά τη γνώμη μου, να αιχμαλωτίζει τη δική μου αίσθηση της γνώσης ως μιας διαρκώς αναδυόμενης, διευρυνόμενης διαδικασίας. Πηδώντας πέρα από το ποτάμι καθώς αποκτούμε περισσότερη γνώση, ίσως δεν κινούμαστε απλώς μεταξύ του να γνωρίζουμε και του να μη γνωρίζουμε, αλλά κινούμαστε μέσα από τη γνώση.
Στο πρόσφατο άρθρο τους, οι Lewsley et al. (2025) αρθρώνουν μια φεμινιστική ηθική της φροντίδας μέσα από τη συν-δημιουργική τους αφήγηση της υγείας ενός τμήματος του ποταμού Dyarubbin στη Δυτική Αυστραλία. Μέσω αφηγηματικής έρευνας, αντλούν από τις βιωματικές αλληλεπιδράσεις τους με αυτόν τον ποταμό για να αμφισβητήσουν τις εμπειρίες των «πατερναλιστικών, εξαγωγικών και ανθρωποκεντρικών» (σ. 525) τρόπων γνώσης που ευνοούν κανονιστικές παροδικότητες και ακολουθούν αναμενόμενες γραμμικότητες στην παραγωγή ακαδημαϊκής γνώσης. Η αλληλεπίδραση τους με τον ποταμό με αυτόν τον τρόπο επέτρεψε έναν ενσώματο διάλογο που κινήθηκε πέρα από μια απλή ανθρώπινη γνώση και ποταμίσια ροή. Η κοινωνία των συγγραφέων με τον ποταμό θα μπορούσε να συνοψιστεί με την ιδέα της Donna Haraway (2016) για τη συνποίηση, ή τη συν-δημιουργία.
ΓΝΩΡΙΖΟΝΤΑΣ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΗ ΡΟΗ
Το σημείο εκκίνησης των Lewsley et al. (2025) ήταν η ερώτηση: «Πώς πας, ποταμέ;» Μου άρεσε αυτή η ερώτηση και τη χρησιμοποίησα ως καταλύτη για μια καλλιτεχνική αναστοχαστική εξερεύνηση του δικού μου ρόλου ως αναπληρώτριας συντάκτριας τα τελευταία τρία χρόνια. Ηχογράφησα έναν ατομικό αυτοσχεδιασμό 6-7 λεπτών χρησιμοποιώντας το βιολί μου και στη συνέχεια ζωγράφισα ελεύθερα ενώ άκουγα την ηχογράφηση που μόλις είχα κάνει. Στη συνέχεια, έγραψα κάποιους σύντομους αναστοχασμούς. Έχω αναφερθεί σε αυτό αλλού ως σκέψη μέσω αυτοσχεδιασμού (Haire, 2022). Το σχέδιο που προέκυψε φάνηκε να αποτυπώνει μια επεκτατική ορμή υδάτινης ενέργειας. Παρακάτω περιλαμβάνω ένα σύντομο απόσπασμα μαζί με τη χειρόγραφη εικόνα.
Επανάληψη και αίσθημα ζωντάνιας. Εικόνες νερού που κυλάει πάνω στα βράχια. Ορμητικά ρεύματα και αλλαγές στην ταχύτητα ήρθαν στο νου μου... Υπήρχε πολλή κίνηση στο παίξιμό μου... λιγότερο από μια αίσθηση ενός αργοκίνητου βαθύ ποταμού... Νομίζω ότι παρασύρθηκα από ένα ρεύμα.
Η αίσθηση της κίνησης του ποταμού, για μένα, προσφέρει μία δημιουργική ιδέα σχετικά το πώς η γνώση αναδύεται και μεταβάλλεται με τη ροή του χρόνου.
Η ΡΟΗ ΕΝΟΣ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ
Ένα διαλογικό ήθος είναι κάτι το οποίο με ώθησε να κάνω αίτηση για τη θέση της αναπληρώτριας συντάκτριας. Η έμφαση στην κριτική αναστοχαστικότητα και στον διάλογο είναι μία σημαντική πτυχή του έργου μου, και γνωρίζω ότι πολλοί νέοι συγγραφείς, αλλά και πιο έμπειροι ερευνητές και επαγγελματίες, υποβάλλουν τις εργασίες τους στο Approaches ακριβώς λόγω της ισχυρής υποστήριξης που δίνεται στη γνώση ως μια αναδυόμενη και συνεχιζόμενη διαδικασία. Παράλληλα, το γεγονός ότι είναι ένα περιοδικό διαμαντένιας ανοικτής πρόσβασης υποστηρίζει μια μη μονοπωλιακή θέση και συμβάλλει στην καλλιέργεια της μη γραμμικής φύσης της γνώσης.
Πώς πας, περιοδικό;
Δεν είναι μόνο έργο των συντακτών να βρουν έναν τρόπο να διασχίσουν έναν ποταμό ή να κατασκευάσουν σημεία ανάπαυσης στην όχθη. Στην πιο ζωντανή τους μορφή, τα περιοδικά υπάρχουν μέσω της συγγραφικής και της αναγνωστικής κοινότητας, τοποθετημένα κάπου ενδιάμεσα, προσφέροντας έναν δίαυλο για ανταλλαγή της γνώσης. Αυτή η θέση ανταποκρίνεται απαραίτητα στο πλαίσιο και στις συνθήκες, θα μπορούσε να πει κανείς, ίσως κάπως όπως η ιδέα της Haraway (2016) περί ευθύνης ικανότητας-απόκρισης (response-ability). Στην ακαδημαϊκή έρευνα – όπως αυτή που πραγματοποιείται μέσω του Approaches – θα μπορούσε να πει κανείς ότι ως περιοδικό είμαστε υπεύθυνοι και αποκρινόμαστε στη φροντίδα της ροής της γνώσης.
ΡΕΟΝΤΑΣ
Το Approaches εισέρχεται σε μια μεταβατική περίοδο, καθώς υιοθετούμε ένα μοντέλο κυλιόμενων δημοσιεύσεων, παράλληλα με αλλαγές στη σύνθεση της συντακτικής μας ομάδας, καθώς κάποιοι συνάδελφοι αποχωρούν και άλλοι προστίθενται. Αυτή η κίνηση, αν και απαιτεί σημαντική διοικητική οργάνωση, επιτρέπει επίσης μια επανεκτίμηση του τρόπου λειτουργίας του Approaches και μια αναθεώρηση της συνεχιζόμενης ανάπτυξής του.
Η συμμετοχή μου στη συντακτική ομάδα του Approaches μου έχει προσφέρει πολλά σχετικά με την ακαδημαϊκή και ερευνητική μου πορεία. Οι καταλύτες που χρησιμοποίησα για τη δημιουργία μια δήλωσης πρόθεσης όταν υπέβαλα αίτηση για τη θέση της αναπληρώτριας συντάκτριας θα παρέμεναν οι ίδιοι αν έκανα αίτηση για τη θέση αύριο.
Λυπάμαι που φεύγω, αλλά ταυτόχρονα ανυπομονώ να επαναφέρω τη ροή της μουσικοθεραπευτικής πράξης στην εβδομάδα μου. Νιώθω ενθουσιασμό με την απήχηση του Approaches Plus και για τον τρόπο προσέγγισης των ενδιάμεσων και «παρασκηνιακών» πτυχών της επιστημονικής ενασχόλησης, για τις οποίες έχουμε προσπαθήσει να δημιουργήσουμε ένα «σπίτι». Υπάρχουν τόσες πολλές κρυφές εμπειρίες ως μέρος της έρευνας και της μελέτης που συχνά παραλείπονται από την στείρα εκδοχή των γεγονότων. Οι αφηγήσεις που δεν αρθρώνονται μου φαίνονται εξίσου ενδιαφέρουσες και σημαντικές με την «καθαρή» εκδοχή των γεγονότων που συνήθως παραμένει, και προσφέρουν έναν τρόπο να γνωρίσει κανείς με έναν συγγραφέα μέσω του διαλόγου για τη διαδικασία τους.
Το Approaches συνεχίζει να υποστηρίζει την καλλιέργεια μιας κουλτούρας έρευνας και επιστημονικής μελέτης μέσω της τρέχουσας χορηγίας των ερευνητικών διαλέξεων στο Queen Margaret University (QMU). Πρόσφατα, υποδεχθήκαμε την Kat McFerran στο QMU για μια συναρπαστική παρουσίαση σχετικά με τη μουσική ευχαρίστηση και τη θεραπεία της ανηδονίας στη μουσικοθεραπεία. Είμαστε επίσης πολύ ενθουσιασμένοι για την επερχόμενη στρογγυλή μας τράπεζα στο 18ο Παγκόσμιο Συνέδριο Μουσικοθεραπείας στη Μπολόνια με θέμα: «Γέφυρες αναγνώρισης και επιστημικής δικαιοσύνης: Ένας διάλογος με ένα περιοδικό ανοικτής πρόσβασης». Ελπίζω να σας δω εκεί!
ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ
dos Santos, A., Haire, N., Bolger, L., & Τσίρης, Γ. (2024). Εικόνες «θυροφύλαξης». Approaches: Ένα Διεπιστημονικό Περιοδικό Μουσικοθεραπείας, 16(2), 158-163. https://doi.org/10.56883/aijmt.2024.569
Haire, N. (2022). “How can you have music therapy without humour?!”: A phenomenologically informed arts-based reflexive study exploring humour in music therapy with persons living with dementia. [Doctoral thesis, University of Edinburgh]. https://hdl.handle.net/1842/38803
Haraway, D. (2016). Staying with the trouble: Making kin in the Chthulucene. Duke University Press.
Lewsley, H., Vermeulen, B., Dollin, J., & Ryan, M. (2025). Storying the river: Toward a feminist ethics of care. Environmental Humanities, 17(2), 525-535. https://doi.org/10.1215/22011919-1171343
Communication's Role in an Orderly Society
No full text This analysis is a condensation of a talk given before the Third Annual Institute and Seminar for Industrial Editors on the Chicago campus of Northwestern's Medill School of Journalism. The author is an editorial director for the Haire Publishing Company, New York. </jats:p
Haire (Birth, 1877-02-26)
No full textAddress: Reading Rd.942/Pg 99/1877/M W/Ger./Ger./D.D. Bramble, MD.Original record filed in drawer labeled 'HAGEL-HALPIN'
Besprekingsartikel. Vergelijkende organisatiesociologie
No full textAn examination of some recent books on the sociology of organizations. The books include: (1) A. Etzioni, A Comparative analysis of complex organizations, described as \u27the most original and most systematic\u27 of the books under review. (2) P. Blau and W. Richard Scott, Formal organizations: A comparative approach, a review of recent res, with some cautious conclusions. (3) J. A. A. Van Doorn, Sociologie van de organizatie (Sociology of Organization, Leiden, the Netherlands: Stenfert Kroese, 1956), a general book derived from studies of the Dutch military org. (4) T. Parsons, Structure and process in modern societies (see SA 9347), an examination of soc org on a high level of abstraction. (5) M. Haire, Ed, Modern organization theory, a collection of studies by a number of US authorities (C. Argyris, R. Likert, M. Haire). (6) M. Haire, Ed, Organization theory in industrial practice (New York, NY: Wiley, 1962), a collection evaluated as being on a lower level than the theoretical studies in (5). (7) J. G. March and H. A. Simon, Organizations, presents a number of theoretical hyp\u27s on organizations , based on empirical research. (8) A. Etzioni, Complex organizations, a \u27sociological reader.\u27 (9) R. Mayntz, Soziologie der organization (Reinbek, Germany: Rowohlt, 1963), described as the best introduction to the sociology of org for the lay reader. A 20-item Bibliog. I. Langnas
Royal Commission on Human Relationships
No full textThis controversial Royal Commission from the 1970s found that many Australian families were failing to protect their most valuable members, and helped change the shape of public discussion around families, gender and sexuality.
This is the first time a digitised version of the Royal Commission on Human Relationships\u27 five-volume final report has been made publically available.
The Royal Commission was initiated in 1974, following a failed attempt by the Whitlam government to reform abortion law. The terms of reference were:
To inquire into and report upon the family, social, educational, legal and sexual aspects of male and female relationships, so far as those matters are relevant to the powers and functions of the Australian Parliament and Government, including powers and functions in relation to the Territories:
To give particular emphasis to the concept of responsible parenthood, to have regard to experience in other countries and to include in your inquiry the following aspects of the said matters:
(a) the extent of relevant existing education programs, including sex education programs, and their effectiveness in promoting responsible sexual behaviour and providing a sound basis in the fundamentals of male and female relationships in the Australian social environment;
(b) the extent of relevant existing programs in medical schools and their adequacy to provide comprehensive medical training in contraceptive techniques, in the physical, psychological and sexual problems experienced by women in adapting to marriage and before, during and after menstruation and in matters relating to pregnancy, fertility control, spontaneous and induced abortions and childbirth and to encourage acceptance by the medical profession of its responsibilities in the field of contraceptive counselling;
(c) the provision, adequacy and effectiveness of existing family planning facilities, educational and activational information on family planning and methods of evaluation of all family planning techniques;
(d) the social, economic, psychological and medical pressures on women in determining whether to proceed with unplanned or unwanted pregnancies, having regard to:
(i) the adequacy of housing, child-minding centres, pre-school centres, domestic assistance for families and working mothers, assistance to single parent families, other forms of assistance for mothers employed in industry, and adoption procedures;
(ii) the disabilities of families with handicapped children; and
(iii) the social status of women in the community; the social, psychological and medical results of termination of, or and failure to terminate such pregnancies;
(e) the adequacy and effectiveness of existing medico-legal determinations in relation to termination of pregnancy, the incidence of such terminations, the factors influencing their occurrence, the adequacy of medical training in an evaluation of methods of termination, consultative rights of the family or other persons concerned and the adequacy and effectiveness of pregnancy support services; and
(f) any other matters in relation to the family, social, educational, legal and sexual aspects of male and female relationships to which the attention of the Commission is directed by the Prime Minister in the course of the inquiry.
To make recommendations as to measures that are desirable with respect to the foregoing matters under existing or future laws of the Australian Parliament or of the Territories (including laws providing for grants to the States) and to indicate whether these measures should be implemented through existing bodies or through government instrumentalities to be created.
The final report, presented to Governor-General John Kerr in 1977, contained over 500 recommendations relating to "contraception (access and use), unwanted pregnancies, childbirth, attitudes to sexuality, sexual knowledge, sex education, domestic violence, rape and the police and courts’ treatment of rape victims, the changing roles of women, child care, child abuse, and homosexuality – especially discrimination faced by gays and lesbians."
The report was highly controversial when released and many of its recommendations were not acted on. However, the Royal Commission had a lasting influence. It was said to have brought taboo topics like abortion, rape and child abuse into public discussion, and to have opened up conversations about private life to this day.
---------------
Part of the Policy History Collection. Digitisation of this report has been supported by the National Library of Australia.
Reproduced with permission of the Department of Prime Minister and Cabinet
Haire (Birth, 1876-10-15)
No full textAddress: Jefferson Ave.4428/Pg 58/1876/M W/Amer./Amer./Mary Zeltner, Mid.Original record filed in drawer labeled 'HAGEL-HALPIN'
- …
