1,720,958 research outputs found
Μελέτη των μοριακών μηχανισμών της piRNA-διαμεσολαβούμενης γονιδιακής ρύθμισης
No full textFrom prokaryotic CRISPR to eukaryotic RNA interference (RNAi), small RNA-based mechanisms have been universally employed to defend the host against genome invaders, including viruses and transposable elements. Transposons and endogenous retroviruses are genomic DNA sequences that can change their position within the genome (transposition), causing mutagenesis and threatening genome stability. In animal gonads, a germline-specific class of small RNAs, associate with the PIWI subfamily of Argonaute proteins (PIWI-interacting RNAs, piRNAs) and guide the suppression of transposable elements on both transcriptional and post-transcriptional level. From invertebrates to mammals, the piRNA pathway is essential for germ cell development and fertility. During piRNA biogenesis, large genomic loci (piRNA clusters) produce long single stranded RNA precursors which are processed into thousands of unique piRNA sequences in a non-predictable manner. As a result, millions of different piRNAs have been observed in flies and mice. This remarkable diversity combined with the tolerated mismatches during target-recognition, pose a challenge to understand the non-self specificity of the piRNA-mediated genome defense. Here we investigated mechanisms of piRNA-guided transcriptional silencing through a combination of molecular, genetic, and computational approaches. We particularly aimed to understand how the diverse population of piRNAs avoids off-target events that would permanently shut down essential host genes. To accomplish this goal, we developed a quantitative piRNA-sequencing method and a direct reporter assay to measure piRNA-guided silencing at single cell level. Our work revealed that universally the abundance of unique piRNA sequences is highly skewed and only a few of the most-abundant piRNAs are present in every cell. We observe that individual piRNA abundance is regulated during the biogenesis step and is determined by the sequence preferences of the Zucchini processor. Our direct reporter assay demonstrated that efficient silencing of a target correlates with the combined abundance of antisense piRNAs and allowed us to observe cell to cell differences in piRNA-mediated transcriptional silencing. The vast majority of the diverse piRNA sequences occur sporadically and establish cell to cell diversity. Biogenesis of these sporadic piRNAs could be indicative of a mechanism that allows adaptation to new invaders. Furthermore, by establishing cell to cell diversity, piRNAs could be promoting reproductive polymorphism and increase the chances of species survival under evolutionary pressure. A direct consequence of our study is that piRNA abundance becomes a key consideration when studying mechanisms of piRNA function, biogenesis and targeting.Our results also emphasized the importance of high-quality, quantitative piRNA datasets that accurately distinguish between rare and abundant piRNA sequences. Thus, during this PhD, we also established a simple and reliable method for the preparation of high-quality piRNA sequencing libraries. Our method has eliminated the need for radioactive labeling and UREA-polyacrylamide gel purification, and provided an unbiased view of the complete bona fide piRNA population in Drosophila. With our improved method, we characterized Piwi-piRNA complexes in the different cell lineages of the Drosophila ovary. We observe that the same PIWI protein targets different transposons in the germ cells and in the follicle cells of the ovary. Upon association with a piRNA, this PIWI protein enters the nucleus and is responsible for the de novo epigenetic silencing of active transposons. Follicle PIWI-piRNA complexes target almost exclusively a single family of retrotransposons, namely Gypsy, while the corresponding germ cell complexes target a broader range of retrotransposon families and different members of the Gypsy family. This observation is linked to the differential expression of piRNA-generating clusters in the two ovarian cell types. How this differential expression of piRNA-generating regions is initially established and how are the transposons that are neglected by the piRNA pathway in the different compartments controlled, are open questions that would require further investigation. In summary my PhD work provides novel insight into key questions regarding the piRNA-mediated transcriptional silencing and it created resources and foundations for future piRNA studies.Από το CRISPR στους προκαρυώτες μέχρι και την παρεμβολή RNA (RNA interference, RNAi) στους ευκαρυώτες, μηχανισμοί που βασίζονται σε μικρά μόρια RNA, χρησιμοποιούνται εκτεταμένα για την άμυνα του ξενιστή ενάντια σε γονιδιωματικούς εισβολείς, όπως οι ιοί και τα μεταθετά στοιχεία (τρανσποζόνια). Τα τρανσποζόνια και οι ενδογενείς ρετροϊοί είναι αλληλουχίες γονιδιωματικού DNA, που έχουν τη δυνατότητα να μεταπηδούν σε διαφορετικές θέσεις μέσα στο γονιδίωμα (μετάθεση), προάγοντας έτσι τη μεταλλαξιγένεση και διακινδυνεύοντας τη σταθερότητα του γονιδιώματος. Στις γονάδες των ζώων, μία ειδική κατηγορία μικρών μορίων RNA, αλληλεπιδρούν με την PIWI υποοικογένεια των Αργοναυτών πρωτεϊνών (PIWI-interacting RNAs, piRNAs) και καθοδηγούν την καταστολή των μεταθετών στοιχείων σε μεταγραφικό και μετα-μεταγραφικό επίπεδο. Από τα ασπόνδυλα στα θηλαστικά, το μονοπάτι piRNA είναι απαραίτητο για την ανάπτυξη των γαμετικών κυττάρων και τη γονιμότητα. Κατά τη βιογένεση των piRNA μορίων, μεγάλοι γονιδιακοί τόποι (piRNA clusters) παράγουν μακριά μονόκλωνα πρόδρομα RNA, τα οποία διασπώνται σε χιλιάδες ξεχωριστές αλληλουχίες piRNA με μη προβλέψιμο τρόπο. Ως αποτέλεσμα, εκατομμύρια μοναδικά piRNA έχουν ανιχνευθεί στη φρουτόμυγα και στο ποντίκι. H αξιοσημείωτη αυτή ποικιλία σε συνδυασμό με την ανοχή για μη πλήρη συμπληρωματικότητα κατά την αναγνώριση του στόχου, δυσκολεύουν την κατανόηση μας γύρω από την εξειδίκευση της piRNA-διαμεσολαβούμενης γονιδιωματικής άμυνας για ξένα στοιχεία. Στην παρούσα εργασία μελετήθηκαν οι μηχανισμοί της piRNA-διαμεσολαβούμενης μεταγραφικής αποσιώπησης χρησιμοποιώντας έναν συνδυασμό μοριακών, γενετικών και υπολογιστικών προσεγγίσεων. Σκοπός της μελέτης ήταν να κατανοήσουμε πώς ο ιδιαίτερα ετερόκλιτος πληθυσμός των piRNA αποφεύγει άστοχα συμβάντα που θα οδηγούσαν στη μόνιμη αποσιώπηση σημαντικών για τον ξενιστή γονιδίων. Για την επίτευξη του στόχου αυτού, αναπτύχθηκαν μία ποσοτική μέθοδος αλληλούχισης piRNA και ένα σύστημα άμεσης αναφοράς (direct reporter assay) για τη μέτρηση της piRNA-διαμεσολαβούμενης μεταγραφικής αποσιώπησης σε κυτταρικό επίπεδο. Η μελέτη ανέδειξε πως η ποσότητα των μεμονωμένων αλληλουχιών piRNA είναι εξαιρετικά δυσανάλογη και πως μόνο τα κορυφαία σε αφθονία piRNA είναι παρόντα σε κάθε κύτταρο. Παρατηρήθηκε ότι η αφθονία των μεμονωμένων piRNA ρυθμίζεται στο στάδιο της βιογένεσης και καθορίζεται από τις προτιμήσεις του ενζύμου Zucchini. Το σύστημα άμεσης αναφοράς υπέδειξε πως η αποτελεσματική αποσιώπηση ενός στόχου σχετίζεται με τον συνδυαστικό αριθμό συμπληρωματικών μορίων piRNA και επέτρεψε την ανίχνευση διαφορών στην piRNA-διαμεσολαβούμενη μεταγραφική αποσιώπηση από κύτταρο σε κύτταρο. Η πλειοψηφία των ετερόκλητων piRNA αλληλουχιών προκύπτει σποραδικά και οδηγεί σε κυτταρική ανομοιογένεια. Η βιογένεση αυτών των σπάνιων piRNA ενδεχομένως να υποδεικνύει την ύπαρξη ενός μηχανισμού που επιτρέπει την προσαρμογή σε νέους εισβολείς. Επιπλέον, προωθώντας την κυτταρική ανομοιογένεια, τα piRNAs θα μπορούσαν να προάγουν την αναπαραγωγική ποικιλομορφία και να αυξάνουν τις πιθανότητες επιβίωσης του είδους υπό εξελικτικές πιέσεις. Μία άμεση συνέπεια της παρούσας εργασίας είναι ότι η αφθονία των μεμονωμένων μορίων piRNA πρέπει να λαμβάνεται υπόψη κατά τη μελέτη μηχανισμών που αφορούν τη λειτουργία, βιογένεση και στόχευση των piRNA. Τα αποτελέσματα της παρούσας μελέτης υπέδειξαν επίσης την αναγκαιότητα για υψηλής ποιότητας, ποσοτικά δεδομένα αλληλούχισης piRNA. Συνεπώς, στα πλαίσια αυτής της διατριβής αναπτύχθηκε επίσης μία απλοποιημένη και αξιόπιστη μέθοδος για την προετοιμασία υψηλής ποιότητας βιβλιοθηκών piRNA για αλληλούχιση νέας γενιάς. Η καινούρια αυτή μέθοδος εξάλειψε την απαίτηση για ραδιοσήμανση και απομόνωση του RNA υπό αποδιατακτικές συνθήκες εξασφαλίζοντας έτσι την αμερόληπτη πρόσβαση στον πλήρη πληθυσμό piRNA της Drosophila melanogaster. Η βελτιωμένη αυτή μέθοδος, επέτρεψε το χαρακτηρισμό των συμπλόκων Piwi-piRNA στις διαφορετικές κυτταρικές σειρές της ωοθήκης στην Drosophila έπειτα από διασταυρώσεις. Τα αποτελέσματά μας υποδηλώνουν πως η ίδια PIWI πρωτεΐνη ρυθμίζει ξεχωριστά μεταθετά στοιχεία στα κύτταρα της γαμετικής σειράς και στα ωοθυλακικά κύτταρα της ωοθήκης. Έπειτα από πρόσδεση ενός piRNA, η συγκεκριμένη PIWI πρωτεΐνη εισέρχεται στον πυρήνα όπου μεσολαβεί στην de novo επιγενετική αποσιώπηση των ενεργών μεταθετών στοιχείων. Στα ωοθυλακικά κύτταρα τα σύμπλοκα PIWI-piRNA στοχεύουν σχεδόν αποκλειστικά μία οικογένεια μεταθετών στοιχείων που ονομάζεται Gypsy. Αντιθέτως, τα αντίστοιχα σύμπλοκα στα κύτταρα της γαμετικής σειράς στοχεύουν ένα εύρος οικογενειών μεταθετών στοιχείων και ξεχωριστά μέλη της οικογένειας Gypsy. Τα αποτελέσματα αυτά συνδέονται με την διαφορική έκφραση των piRNA clusters που παρατηρήθηκε στους δύο κυτταρικούς τύπους της ωοθήκης. Πώς αυτή η διαφορική έκφραση των γονιδιακών τόπων που παράγουν piRNAs καθιερώνεται αρχικά και πώς ελέγχονται τα μεταθετά στοιχεία που παραβλέπονται από το μονοπάτι piRNA στις διαφορετικές κυτταρικές σειρές της ωοθήκης, είναι ερωτήματα που απαιτούν περαιτέρω μελέτη. Εν κατακλείδι, η παρούσα διδακτορική εργασία συμβάλει στην κατανόηση της piRNA-διαμεσολαβούμενης μεταγραφικής αποσιώπησης και παράλληλα δημιούργησε θεμέλια και μεθόδους για μελλοντικές piRNA μελέτες
Η επίδραση της διδασκαλίας CLIL και της εκμάθησης της Αγγλικής ως ξένης γλώσσας στην εργαζόμενη μνήμη και τις εκτελεστικές λειτουργίες
No full textThe topic of the present dissertation is to investigate whether two forms of bilingual education under the conditions they are implemented in the Greek educational context can impact upon learners’ particular cognitive skills. Bilingualism in this study is not equated with balanced bilingualism since it refers to learners who are not equally proficient in the two languages. 72 Greek-English ‘bilingual’ children aged 10 years old were examined in three different experiments after they had been divided into different groups. The study primarily investigated whether the exposure to CLIL instruction, the differential amount of exposure to CLIL instruction and finally, the differential amount of exposure to EFL instruction affect the cognitive functioning of young Greek learners. The main cognitive variables investigated in the study are Working Memory (WM) and in particular its subcomponents; the Phonological Loop (PL), the Visuo-spatial Sketchpad (VSSP) and the Central Executive System (CES) (Baddeley & Hitch, 1974). Furthermore, learners’ performance (accuracy) in Proactive (PI) and Retroactive (RI) Interference tasks as well as their resistance to PI and RI are measured to draw conclusions about their executive functions (EFs), particularly about inhibition and selective attention (Bialystok & Feng, 2009). To our knowledge, the impact of CLIL instruction on these particular executive functions in a bilingual educational context with the under-researched language combination (L1 Greek_L2 English) has never been attempted before. The main hypotheses of the thesis are that the learners’ exposure to CLIL instruction, intensive exposure to CLIL instruction and intensive exposure to L2 English will have a beneficial effect on the young learners’ cognitive skills. A wealth of studies has investigated how the experience of being bilingual affects our language and cognitive abilities (Bialystok, 2016). Moreover, micro studies looked into the language outcomes of CLIL students in comparison with the language outcomes of EFL learners (Merikivi & Pietilä, 2014). Research conducted during the past ten years suggest a common finding; that is, CLIL learners’ overall language ability is greatly benefited by the ‘bilingual education’ context CLIL promotes (Bialystok, 2016; Lorenzo & Moore, 2010). Furthermore, studies on the impact of CLIL or, in fact, of any type of bilingual education on content outcomes are considerably fewer (Dalton-Puffer, 2011; Mattheoudakis, Alexiou & Ziaka, 2018). What has been even less researched is whether the bilingual advantage in EFs emerges in learners who attend L2 programs of different intensity, i.e. CLIL instruction or intensive EFL instruction (Efstathiadi & Mattheoudakis, 2022). Overall, the results of this thesis are more than promising, as they strongly suggest that CLIL instruction and particularly intensive exposure to CLIL instruction can definitely enhance certain cognitive skills in young learners. Resistance to PI and RI, which strongly relies on executive control, seems to relate to the one form of bilingual education which is examined, namely CLIL instruction (Cenoz, 2015; Moore & Nikula, 2016). However, the differential amount of exposure to EFL instruction, another form of bilingual education based on contemporary references (Baker & Wright, 2021), does not seem to impact upon executive control (Lynch, 2017; Uriel, 1953). Finally, in line with previous studies which did not find evidence of a bilingual advantage in WM capacity, this thesis fails to associate either CLIL instruction or EFL instruction with any of the components of WM. This thesis provides new data on the role of CLIL instruction as a form of bilingual education in the development of learners’ cognition. The outcome of this work reveals for the first time that learning in two languages is beneficial not only for the development of language and content-knowledge but cognition as well, a fact that may have implications for the education of bilingual learners as a whole.Το θέμα της παρούσας διδακτορικής διατριβής είναι να διερευνήσει εάν δύο μορφές δίγλωσσης εκπαίδευσης υπό τις συνθήκες που εφαρμόζονται στο ελληνικό εκπαιδευτικό πλαίσιο μπορούν να επιδράσουν σε συγκεκριμένες γνωστικές δεξιότητες των μαθητών. Η διγλωσσία σε αυτήν την έρευνα δεν καλύπτει την ισοβαρή διγλωσσία, καθώς αναφέρεται σε μαθητές που δεν είναι εξίσου ικανοί στις δύο γλώσσες. 72 «δίγλωσσα» παιδιά με την ελληνική ως Γ1 και την αγγλική ως Γ2 ηλικίας 10 ετών εξετάστηκαν σε τρία διαφορετικά πειράματα αφού χωρίστηκαν σε διαφορετικές ομάδες. Ερευνήθηκαν πρωτίστως αν η έκθεση στη διδασκαλία CLIL, ο διαφορετικός βαθμός έκθεσης στη διδασκαλία CLIL και, τέλος, ο διαφορετικός βαθμός έκθεσης στην διδασκαλία της Αγγλικής Γλώσσας επηρεάζουν τη γνωστική λειτουργία των νέων Ελλήνων μαθητών. Οι κύριες γνωστικές μεταβλητές που εξετάστηκαν είναι η Εργαζόμενη Μνήμη (WM) και ειδικότερα τα υποσυστήματά της, δλδ το Φωνολογικό Κύκλωμα, το Οπτικοχωρικό Σημειωματάριο και ο Κεντρικός Επεξεργαστής (Baddeley & Hitch, 1974). Επιπλέον, η επίδοση (ακρίβεια) των μαθητών σε έργα Προσθενεργούς και Οπισθενεργούς Παρεμβολής καθώς και η αντίστασή που επέδειξαν στις παρεμβολές αυτές μετρώνται για να εξαχθούν συμπεράσματα σχετικά με τις εκτελεστικές τους λειτουργίες, ειδικότερα σχετικά με την αναστολή και την επιλεκτική προσοχή (Bialystok & Feng, 2009). Από όσο γνωρίζουμε, η επίδραση της διδασκαλίας CLIL στις συγκεκριμένες εκτελεστικές λειτουργίες σε ένα ανάλογο δίγλωσσο εκπαιδευτικό πλαίσιο (Γ1 Ελληνικά_Γ2 Αγγλικά) δεν έχει ερευνηθεί ποτέ στο παρελθόν. Οι κύριες υποθέσεις εργασίας είναι ότι η έκθεση των μαθητών στη διδασκαλία CLIL, η εντατική έκθεση στην διδασκαλία CLIL και η εντατική έκθεση στα Αγγλικά ως Γ2 θα έχουν θετική επίδραση στις γνωστικές δεξιότητες των νεαρών μαθητών. Πληθώρα μελετών έχει διερευνήσει την επίδραση της εμπειρίας της διγλωσσίας στη γλώσσα και τις γνωστικές μας ικανότητες (Bialystok, 2016). Επιπλέον, συγκριτικές μελέτες εξέτασαν την επίδραση της διδασκαλίας CLIL και της διδασκαλίας της Αγγλικής ως ξένης γλώσσας στην ίδια τη γλώσσα (Merikivi & Pietilä, 2014). Οι έρευνες που πραγματοποιήθηκαν τα τελευταία δέκα χρόνια έχουν ένα κοινό εύρημα, πως η συνολική γλωσσική ικανότητα των μαθητών που εκτίθενται στην CLIL επηρεάζεται θετικά από το πλαίσιο «δίγλωσσης εκπαίδευσης» που προωθεί η διδασκαλία CLIL (Bialystok, 2016; Lorenzo & Moore, 2010). Επιπρόσθετα, οι μελέτες σχετικά με την επίδραση της CLIL ή οποιασδήποτε μορφής δίγλωσσης εκπαίδευσης στη γνώση του περιεχομένου που διδάσκεται είναι πολύ περιορισμένες (Dalton-Puffer, 2011; Mattheoudakis, Alexiou & Ziaka, 2018). Αυτό που έχει ερευνηθεί ακόμη λιγότερο είναι αν το πλεονέκτημα που έχει ένας δίγλωσσος στις εκτελεστικές του λειτουργίες εμφανίζεται επίσης σε μαθητές που εκτίθενται σε προγράμματα Γ2 διαφορετικής έντασης, όπως είναι η διδασκαλία CLIL ή η εντατική διδασκαλία της αγγλικής ως ξένης γλώσσας (Ευσταθιάδη & Ματθαιουδάκης, 2022). Συνολικά, τα αποτελέσματα αυτής της διατριβής είναι παραπάνω από ενθαρρυντικά, καθώς υποστηρίζουν ότι η διδασκαλία CLIL και συγκεκριμένα η εντατική έκθεση στη διδασκαλία CLIL μπορούν να ενισχύσουν ορισμένες γνωστικές δεξιότητες σε νεαρούς μαθητές. Η αντίσταση στην προσθενεργό και οπισθενεργό παρεμβολή, που βασίζεται σε μεγάλο βαθμό στον εκτελεστικό έλεγχο, φαίνεται να σχετίζεται με την μία μορφή δίγλωσσης εκπαίδευσης που εξετάζεται, δηλαδή τη διδασκαλία CLIL (Cenoz, 2015; Moore & Nikula, 2016). Ωστόσο, ο διαφορετικός βαθμός έκθεσης στη διδασκαλία της Αγγλικής Γλώσσας, μια άλλη μορφή δίγλωσσης εκπαίδευσης βάσει σύγχρονων αναφορών (Baker & Wright, 2021), δεν φαίνεται να επιδρά στον εκτελεστικό έλεγχο (Lynch, 2017; Uriel, 1953). Τέλος, σε συμφωνία και με προηγούμενες μελέτες που δεν βρήκαν στοιχεία θετικού συσχετισμού μεταξύ διγλωσσίας και εργαζόμενης μνήμης, αυτή η διατριβή αποτυγχάνει να συσχετίσει τη διδασκαλία CLIL και την διδασκαλία της αγγλικής ως ξένης γλώσσας με οποιοδήποτε από τα υποσυστήματα της εργαζόμενης μνήμης. Αυτή η διατριβή παρέχει νέα δεδομένα για το ρόλο της διδασκαλίας CLIL ως μορφή δίγλωσσης εκπαίδευσης στην γνωστική ανάπτυξη των μαθητών. Τα αποτελέσματα της παρούσας έρευνας αποκαλύπτουν για πρώτη φορά ότι η εκμάθηση σε δύο γλώσσες είναι ωφέλιμη όχι μόνο για την ανάπτυξη της γλώσσας και της γνώσης του περιεχομένου αλλά και της γνωστικής λειτουργίας του εγκεφάλου, γεγονός που μπορεί να έχει επιπτώσεις στην εκπαίδευση των δίγλωσσων μαθητών στο σύνολό τους
Going Beyond Counting First Authors in Author Co-citation Analysis
Get PDFThe present study examines one of the fundamental aspects of author co-citation analysis (ACA) - the way co-citation
counts are defined. Co-citation counting provides the data on which all subsequent statistical analyses and mappings
are based, and we compare ACA results based on two different types of co-citation counting - the traditional type that
only counts the first one among a cited work's authors on the one hand and a non-traditional type that takes into
account the first 5 authors of a cited work on the other hand. Results indicate that the picture produced through this non-traditional author co-citation counting contains more coherent author groups and is therefore considerably clearer. However, this picture represents fewer specialties in the research field being studied than that produced through the traditional first-author co-citation counting when the same number of top-ranked authors is selected and analyzed. Reasons for these effects are discussed
Variations on the Author
Get PDF“Variations on the Author” discusses two of Eduardo Coutinho’s recent films (Um Dia na Vida, from 2010, and Últimas Conversas, posthumously released in 2015) and their contribution to the general question of documentary authorship. The director’s filmography is characterized by a consistent yet self-effacing form of authorial self-inscription: Coutinho often features as an interviewer that rather than express opinions propels discourses; an interviewer that is good at listening. This mode of self-inscription characterizes him as an author who is not expressive but who is nonetheless markedly present on the screen. In Um Dia na Vida, however, Coutinho is completely absent form the image, while Últimas Conversas, on the contrary, includes a confessional prologue that moves the director from the margins to the center of his films. This article examines the ways in which these works stand out in the filmography of a director who offers new insights into the notion of cinematic authorship
Appropriate Similarity Measures for Author Cocitation Analysis
Get PDFWe provide a number of new insights into the methodological discussion about author cocitation analysis. We first argue that the use of the Pearson correlation for measuring the similarity between authors’ cocitation profiles is not very satisfactory. We then discuss what kind of similarity measures may be used as an alternative to the Pearson correlation. We consider three similarity measures in particular. One is the well-known cosine. The other two similarity measures have not been used before in the bibliometric literature. Finally, we show by means of an example that our findings have a high practical relevance.information science;Pearson correlation;cosine;similarity measure;author cocitation analysis
Dispelling the Myths Behind First-author Citation Counts
Get PDFWe conducted a full-scale evaluative citation analysis study of scholars in the XML research field to explore just how different from each other author rankings resulting from different citation counting methods actually are, and to demonstrate the capability of emerging data and tools on the Web in supporting more realistic citation counting methods. Our results contest some common arguments for the continued
use of first-author citation counts in the evaluation of scholars, such as high correlations between author rankings by first-author citation counts and other citation
counting methods, and high costs of using more realistic citation counting methods that are not well-supported by the ISI databases. It is argued that increasingly available digital full text research papers make it possible for citation analysis studies to go beyond what the ISI databases have directly supported and to employ more
sophisticated methods
koamabayili/VECTRON-author-checklist: VECTRON author checklist
No full textWe have done our best to complete the author checklist relating to the use of animals in the hut study. Note that the objective for the hut study was to evaluate the IRS treatment applications for residual efficacy against Anopheles mosquitoes, including the local An. coluzzii mosquito population. Cows were only used to attract mosquitoes into the huts and no tests were carried out directly on the cows. The author checklist is intended for use with studies where experiments are carried out on animals, which is why we have had such difficulty in completing this for the hut study, as many of the questions do not relate to how the cows were used
Author-wise bibliometric analysis based on entropy.
No full textAuthor-wise bibliometric analysis based on entropy.</p
- …
