1,721,024 research outputs found
THE PATH OF WISDOM - ALEXIS KARPOUZOS
No full textAs with so many mystics, Alexis karpouzos intuitively know the oneness of cosmic creation and historic humanity as part of all that is and all there isn't. So, the originality of Alexis Karpouzos thought is that it crosses the most diverse fields, the most opposing philosophies, to unite them into an often contradictory and broken whole. Marx and Heidegger, Nietzsche, Freud and Heraclitus, poets and political theorists all come together in the same distance and the same unusual proximity. Alexis karpouzos use Pre-Socratics philosophy and generally the ancient Greek philosophy, as well as the pre-philosophical thinking of The Upanishads, the Vedas and Buddhism in India, of Lao Tzu, of Zen Buddhism and the Taoist tradition in China, of the Arab mystics and poets, with their metaphysical religiosity as the metaphysical basis for the interpretation and understanding of the world and existence. At the same time the ancient metaphysics is connect with Hegel’s dialectical ontology and with the modern thinking of Marx, Nietzsche, Freud, Heidegger, and others as the interpretive context for understanding the central problems of the technical and scientific world during his time. Novalis, Hölderlin, Rimbaud, Whitman, Eliot and others show the dreamy nature of existence, the transcendence of the Cosmos, welcome the infinity. For Alexis karpouzos the combination of ancient and modern thought creates the holistic experience of universal space-time and the consciousness of the unity. The poetic thought of Alexis karpouzos is a expressions of soul's inner experiences, expression of universality. The inspiring visual images and the symbolic use of language offer a description of elevating experiences of consciousness, a glimpse of higher worlds. The philosophy of Alexis karpouzos speak to the human experience from a universal perspective, transcending all religions, cultural and national boundaries. Using vivid images and a direct language that speaks to the heart, his philosophy evokes a sense of deep communication with the collective unconscious, a sense of connection to all the creatures of the world, compassion for others, admiration for the beauty of nature, reverence for all life, and an abiding faith in the invisible touch of world. Alexis karpouzos thoughts are often terse and paradoxical, challenging us to to break out of the box of limiting beliefs and see things from a new perspective. Above all, Alexis karpouzos continually calls to us to wake up and explore the mysteries within our own selves, i.e the mysteries of universe
Non-Duality
Full text linkSelf – organizing is closely connected to the phenomenon of life. The creation of complexity, which is necessary for the creation of life, is connected to the process of storing information in molecules of which the living cell is constituted. All living systems, either unicellular or multicellular organisms, are extremely complex systems compared to all the other species of the non living matter that exist in the Universe. Complexity is the result of effect processes, leading to systems with great organization, containing large information stocks. This organization of the molecules of a living organism, a result of accumulation of information, is what makes them able to produce useful work. The useful work involves both the fulfillment of basic biological processes, such as metabolism and reproduction, and the further increase in the information content that builds up in living systems. This last process is subject to the great chain of evolution of biological systems, this development is governed by the law of natural selection. The capability of reproduction, mutation and metabolism are necessary conditions for the latter
FRIEDRICH HOLDERLIN : THE WISDOM OF POETRY - ALEXIS KARPOUZOS
No full textFriedrich Hölderlin, a German Romantic poet and philosopher, is renowned for his profound and enigmatic poetry, which has significantly influenced modern philosophical thought. His work is characterized by a unique blend of poetic expression and philosophical inquiry, often referred to as "poetosophy". By bridging the gap between poetry and philosophy, Hölderlin’s work invites us to reconsider the ways in which we understand and experience the world. Hölderlin’s poetry frequently explores the relationship between nature and the divine, portraying nature as a manifestation of the divine presence. His poems often depict nature as a source of spiritual revelation and a means to connect with the transcendent.
Hölderlin’s poetry often portrays nature as a sacred realm where the divine presence is immanent. He believed that the beauty and grandeur of the natural world are reflections of the divine essence, providing a means for humans to connect with the transcendental. In his poems, nature is not merely a backdrop for human activities but a living, breathing entity that reveals the sacred. For example, in his poem "The Archipelago," Hölderlin describes the sea as a vast, infinite expanse that mirrors the boundless nature of the divine. This imagery evokes a sense of awe and reverence, inviting readers to perceive the divine presence in the natural world. Hölderlin’s use of symbolic and evocative language helps to convey the spiritual dimension of nature, making it a central theme in his work.
Hölderlin’s exploration of nature and the divine is characterized by a sense of unity and interconnectedness. He saw the natural world as a manifestation of the divine spirit, where every element is imbued with a sacred presence. This perspective is evident in his hymn-like poems, where he merges the natural and the spiritual to create a sense of wholeness and harmony. In his poem "Patmos," Hölderlin writes about the presence of the divine in nature, suggesting that the sacred can be found in the beauty and mystery of the natural world. This idea of unity between nature and spirit is central to his poetic vision, emphasizing the interconnectedness of all things and the potential for spiritual revelation through nature.
Hölderlin believed that language has the power to reveal the essence of being. He saw poetry as a means to transcend ordinary language and express the ineffable and the divine. This idea resonates with Martin Heidegger’s later assertion that "language is the house of being." For Hölderlin, poetic language is not just a tool for communication but a medium through which the deepest truths about existence can be unveiled.Hölderlin saw language as more than just a tool for communication; he believed it to be a medium through which the essence of being is revealed. For Hölderlin, poetic language has the unique ability to express the ineffable and to capture the profound mysteries of existence. He believed that through poetry, one could access a deeper understanding of reality and the divine. Hölderlin’s poetry is characterized by its rich and evocative use of language. He often employs metaphor, imagery, and symbolism to convey complex philosophical ideas. By transcending the limitations of ordinary language, his poetry seeks to reveal the hidden connections between different aspects of existence. In this way, Hölderlin’s work embodies the idea that language is a means of revelation, a way to uncover the deeper truths that lie beneath the surface of everyday experience. In Hölderlin’s view, the poet plays a crucial role in mediating the relationship between language and being. The poet’s task is to bring forth the sacred and the divine through the power of poetic language. Hölderlin believed that the poet has the ability to transform reality, to make visible the invisible, and to reveal the profound truths that underlie ordinary experience. The poet becomes a bridge between the human and the divine, the finite and the infinite.
Hölderlin’s poetry often explores the idea of the unity of language and being. He believed that poetic language has the power to reveal the inherent interconnectedness of all things. Through his poetry, Hölderlin sought to express a sense of wholeness and harmony that transcends the fragmented reality of everyday life. His work invites readers to engage with the world in a deeply spiritual and contemplative manner, recognizing the divine presence in the beauty and mystery of nature
Going Beyond Counting First Authors in Author Co-citation Analysis
Full text linkThe present study examines one of the fundamental aspects of author co-citation analysis (ACA) - the way co-citation
counts are defined. Co-citation counting provides the data on which all subsequent statistical analyses and mappings
are based, and we compare ACA results based on two different types of co-citation counting - the traditional type that
only counts the first one among a cited work's authors on the one hand and a non-traditional type that takes into
account the first 5 authors of a cited work on the other hand. Results indicate that the picture produced through this non-traditional author co-citation counting contains more coherent author groups and is therefore considerably clearer. However, this picture represents fewer specialties in the research field being studied than that produced through the traditional first-author co-citation counting when the same number of top-ranked authors is selected and analyzed. Reasons for these effects are discussed
ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΝΟΗΤΙΚΗ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ
Full text linkΣτο βιβλίο “εισαγωγή στην κατανοητική φιλοσοφία - η περιπέτεια της ανθρώπινης χειραφέτησης” ιχνηλατούμε τη μακρυτενή πορεία του Λόγου προς την αυτογνωσία του και παρουσιάζουμε συνοπτικά τα ρεύματα και τα υπο-ρεύματα της φιλοσοφικής, κοινωνιολογικής και ψυχολογικής σκέψης που συνέβαλαν αποφασιστικά στη χειραφέτηση της Διάνοιας-Νόησης, δηλαδή του Λόγου και της Γνώσης, από το μυστικισμό, το σκοταδισμό, τις προλήψεις και τις προκαταλήψεις που νοηματοδοτούσαν την εμπειρία της κοινωνικής πρακτικής σ’ όλες τις ιστορικές εποχές του Δυτικού Πολιτισμού... Παράλληλα, όμως, διαπιστώνουμε ότι από τις απαρχές της φιλοσοφικής προβληματικής του Λόγου και σ’ όλη τη μακραίωνη περιπέτειά του και παρά τις πολλαπλές εκφάνσεις του και τις νοηματικές μετουσιώσεις που προσέλαβε στα εκάστοτε κοινωνικά συστήματα που γνώρισε η ανθρωπότητα, εντούτοις ένα δομικό στοιχείο διατηρείται ίδιο και αδιαφοροποίητο στον λογικό πυρήνα του Λόγου: ο αυτο-αναφορικός και αυτο-νοηματοδοτικός χαρακτήρας του όλου ορθολογιστικού εγχειρήματος αποτελεί την εγγενή Ιδεολογική του επένδυση με την οποία ταυτίστηκε ιστορικά η φιλοσοφική σκέψη. Ο αυτό-αναφορικός χαρακτήρας του Λόγου χαρακτηρίζεται από την απολυτοποίηση της αξιακής χρήσης του “ορθού λόγου”, την παραγωγή αφαιρετικής ανθρωποκεντρικής υπεραξίας, η οποία οδηγεί στις μεταφυσικές διαιρέσεις και διακρίσεις και το θετικισμό που πάντοτε ελλόχευαν στον λογικό πυρήνα του Ορθολογικού τρόπου σκέψης και που βέβαια οδήγησε στη θλιβερή μετεξέλιξή του σ’ έναν άκρατο επιστημονισμό-θετικισμό στους νεότερους χρόνους. Βέβαια στη μακραίωνη ιστορία της φιλοσοφικής σκέψης υπήρξαν ρεύματα σκέψης και ρωμαλέες φωνές, που επιχείρησαν να “ανοίξουν” τον ορίζοντα του στοχασμού, πέραν από το αυτο-οριζόμενο Υποκείμενο και τις Ιδεολογικές του ταυτίσεις. Η σύγχρονη σκέψη διευρύνει περαιτέρω τον ορίζοντα της ανθρώπινης κατανόησης και μας καλεί: Πέραν του ανθρώπου, μαζί με τον άνθρωπο....... στον Κόσμο. Ο μετέωρος άνθρωπος ως κοσμικό απόσπασμα..... Στη πρώτη έκδοση του βιβλίου (1996) παρουσιάσαμε την ιστορία της Δυτικής φιλοσοφικής, κοινωνιολογικής και ψυχολογικής σκέψης και τις περιπέτειες του Λόγου, από την ανατολή του, την αρχαία Ελλάδα μέχρι και τη δύση του, τον ανθρωπιστικό Διαφωτισμό των Νεότερων Χρόνων. Στην προσθήκη της δεύτερης έκδοσης (2011) συμπεριλάβαμε τις εξελίξεις στη σύγχρονη κοσμολογική, γνωσιοθεωρητική και κοινωνική-θεωρητική σκέψη. Έτσι η κατανοητική φιλοσοφία, ως εγχειρηματική σκέψη και εμπειρία, διερευνώντας και αφομοιώνοντας την πρότερη γόνιμη ιστορία της κλασικής φιλοσοφικής σκέψης, την μεταμορφώνει δημιουργικά και διευρύνει την προβληματική του στοχασμού της
ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΝΟΗΤΙΚΗ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ
No full textΣτο βιβλίο “εισαγωγή στην κατανοητική φιλοσοφία - η περιπέτεια της ανθρώπινης χειραφέτησης” ιχνηλατούμε τη μακρυτενή πορεία του Λόγου προς την αυτογνωσία του και παρουσιάζουμε συνοπτικά τα ρεύματα και τα υπο-ρεύματα της φιλοσοφικής, κοινωνιολογικής και ψυχολογικής σκέψης που συνέβαλαν αποφασιστικά στη χειραφέτηση της Διάνοιας-Νόησης, δηλαδή του Λόγου και της Γνώσης, από το μυστικισμό, το σκοταδισμό, τις προλήψεις και τις προκαταλήψεις που νοηματοδοτούσαν την εμπειρία της κοινωνικής πρακτικής σ’ όλες τις ιστορικές εποχές του Δυτικού Πολιτισμού... Παράλληλα, όμως, διαπιστώνουμε ότι από τις απαρχές της φιλοσοφικής προβληματικής του Λόγου και σ’ όλη τη μακραίωνη περιπέτειά του και παρά τις πολλαπλές εκφάνσεις του και τις νοηματικές μετουσιώσεις που προσέλαβε στα εκάστοτε κοινωνικά συστήματα που γνώρισε η ανθρωπότητα, εντούτοις ένα δομικό στοιχείο διατηρείται ίδιο και αδιαφοροποίητο στον λογικό πυρήνα του Λόγου: ο αυτο-αναφορικός και αυτο-νοηματοδοτικός χαρακτήρας του όλου ορθολογιστικού εγχειρήματος αποτελεί την εγγενή Ιδεολογική του επένδυση με την οποία ταυτίστηκε ιστορικά η φιλοσοφική σκέψη. Ο αυτό-αναφορικός χαρακτήρας του Λόγου χαρακτηρίζεται από την απολυτοποίηση της αξιακής χρήσης του “ορθού λόγου”, την παραγωγή αφαιρετικής ανθρωποκεντρικής υπεραξίας, η οποία οδηγεί στις μεταφυσικές διαιρέσεις και διακρίσεις και το θετικισμό που πάντοτε ελλόχευαν στον λογικό πυρήνα του Ορθολογικού τρόπου σκέψης και που βέβαια οδήγησε στη θλιβερή μετεξέλιξή του σ’ έναν άκρατο επιστημονισμό-θετικισμό στους νεότερους χρόνους. Βέβαια στη μακραίωνη ιστορία της φιλοσοφικής σκέψης υπήρξαν ρεύματα σκέψης και ρωμαλέες φωνές, που επιχείρησαν να “ανοίξουν” τον ορίζοντα του στοχασμού, πέραν από το αυτο-οριζόμενο Υποκείμενο και τις Ιδεολογικές του ταυτίσεις. Η σύγχρονη σκέψη διευρύνει περαιτέρω τον ορίζοντα της ανθρώπινης κατανόησης και μας καλεί: Πέραν του ανθρώπου, μαζί με τον άνθρωπο....... στον Κόσμο. Ο μετέωρος άνθρωπος ως κοσμικό απόσπασμα..... Στη πρώτη έκδοση του βιβλίου (1996) παρουσιάσαμε την ιστορία της Δυτικής φιλοσοφικής, κοινωνιολογικής και ψυχολογικής σκέψης και τις περιπέτειες του Λόγου, από την ανατολή του, την αρχαία Ελλάδα μέχρι και τη δύση του, τον ανθρωπιστικό Διαφωτισμό των Νεότερων Χρόνων. Στην προσθήκη της δεύτερης έκδοσης (2011) συμπεριλάβαμε τις εξελίξεις στη σύγχρονη κοσμολογική, γνωσιοθεωρητική και κοινωνική-θεωρητική σκέψη. Έτσι η κατανοητική φιλοσοφία, ως εγχειρηματική σκέψη και εμπειρία, διερευνώντας και αφομοιώνοντας την πρότερη γόνιμη ιστορία της κλασικής φιλοσοφικής σκέψης, την μεταμορφώνει δημιουργικά και διευρύνει την προβληματική του στοχασμού της
LES MOTS ONT LE POUVOIR - ALEXIS KARPOUZOS
Full text linkÀ l'aube de la troisième décennie du XXIe siècle, l'existence de l'humanité est devenue hautement périlleuse. Nous abattons nos forêts, épuisons nos aquifères d'eau douce et perdons nos sols vitaux. Nous enlevons la vie de nos océans et la remplaçons par des centaines de millions de tonnes de déchets plastiques. Nous inondons notre environnement
de produits chimiques industriels toxiques. Notre pollution est à l'origine du changement climatique qui provoque des vagues de chaleur, des sécheresses et des incendies de forêt qui déchirent le tissu de la vie sur les continents. Et nous mettons au monde de nouvelles générations, des millions qui ont besoin d'accéder aux ressources d'une existence digne. La portée et l'ampleur des menaces à la vie augmentent jour après jour. Ce n'est pas un mode de
développement durable. La cause profonde de nos maux provient d'une façon de penser erronée. Qu'est-ce que cela signifie exactement? cela signifie que nous nous considérons principalement comme des êtres matériels, tout en niant notre nature spirituelle. Parce quenous pensons que nous existons en tant qu'êtres matériels et rien de plus, nous accordons la importance à la protection de notre corps contre les dommages et à la prolongation de notre existence matérielle. Notre nature spirituelle, si elle est considérée du tout, est traitée comme un aspect secondaire de notre être physique, quelque chose à ne pas prendre au sérieux. Pour nous, les seules choses qui comptent sont les phénomènes qui apparaissent dans le monde matériel - des choses qui peuvent être vues, ou entendues, ou touchées, ou mesurées, mais nous savons que nos sens nous trompent, les sens sont une construction du cerveau . Ce que nous considérons comme un monde réel est une illusion. La domination de la pensée positiviste et matérialiste conduit à l'irrationalité et à la destruction. Mais où cette approche nous a-t-elle menés ? Cela nous a-t-il apporté un sentiment de bonheur et d'épanouissement ? Plutôt que de vivre chaque jour dans un esprit de coopération joyeuse, avec nos cœurs remplis d'espoir brillant et d'anticipation heureuse, nous avons isolé la
TRADUCTION 1
prépublication des Lettres académiques. nous démarquer des autres et les considérait comme des rivaux ou des ennemis. Nos pensées sont inondées de suspicion, de peur et de cupidité, conduisant à un cycle sans fin de
guerre, de pauvreté, de famine et de destruction de l'environnement. À moins que nous ne nous réveillions bientôt et que nous ne prêtions attention à notre nature spirituelle, il n'y aura pas d'avenir pour l'humanité sur Terre.
Les mots sont la vie. Les mots sont légers. Les mots sont le pouvoir. Les mots sont énergie. Les mots sont la vérité. Les mots peuvent animer et les mots peuvent aussi tuer. Les mots peuvent donner de l'espoir ou nous plonger dans le désespoir. Les gens utilisent des mots pour construire la paix et utilisent des mots pour faire la guerre. Les mots peuvent créer
des murs entre les cultures, les religions et les nations. Et les mots peuvent aussi construire des ponts. L'existence d'un individu, d'une famille, d'une communauté, d'un pays et de notre planète est conduite au bien ou au mal par le pouvoir des mots que nous prononçons. Les mots que nous prononçons sont responsables de tout ce qui se passe dans ce monde. Nous devons donc être responsables des paroles que nous prononçons. Au nom des générations futures, j'espère que chacun de nous fera tout ce qui est en son pouvoir pour ne dire que des mots clairs et lumineux, afin qu'un jour, nos descendants naissent dans un monde rempli de lumière. Il n'y a pas de temps à perdre. À partir de ce moment précis, j'espère que nous examinerons tous de près les mots que nous avons utilisés et que nous ferons des efforts
constants pour les remplir de luminosité. Personne ne changera nos vies à notre place. Personne ne changera le monde à notre place. Il est temps pour chacun de nous de reconnaître le pouvoir créatif prodigieux qui se dégage de chaque mot que nous prononçons et de ne prononcer consciemment que des mots remplis de gratitude, d'encouragement et de bonnes intentions. À partir de ce moment, choisissons des mots qui résonnent d'amour et de pardon pour nous-mêmes et pour les autres. Nous pouvons certainement le faire si nous ne faisons qu'un pas en avant. Un pas à la fois, un mot à la fois, nous pouvons déraciner les germes de la tragédie et de l'isolement dans notre conscience et les convertir en vagues de bonheur et de réconciliation. Pour nousmêmes, pour la Terre Mère et pour les générations futures, utilisons des mots qui contribuent à l'évolution positive de l'humanité sur Terre
- …
