99,802 research outputs found

    Getuigen Verhalen, Kamp Amersfoort, interview 052

    No full text
    Geïnterviewde (1926) was nog scholier en had zich niet gemeld voor de Arbeitseinsatz. Hij kon slecht opschieten met zijn stiefmoeder en was veel bij een vriend. Toen hij op een avond na spertijd bij die vriend wegging en thuiskwam, hing het touwtje niet door de brievenbus, dus heeft hij aangebeld. Zijn vader was doof en waarschijnlijk wilde zijn stiefmoeder hem er niet meer inlaten. Hij besloot terug te gaan naar zijn vriend, maar onderweg werd hij aangehouden, omdat hij buiten spertijd op straat was. Ook was zijn Ausweis stuk. Hij werd overgebracht naar de Ortskommandatur en toen naar de Palmkazerne in Bussum. Vandaar werd hij overgebracht naar de Euterpestraat, waar hij werd ondervraagd door Fischer. Vervolgens ging hij naar de gevangenis Weteringschans en op transport per bus naar Kamp Amersfoort. Op 15 januari 1945 ging hij op transport naar Duitsland per trein. Hij is over de IJssel tussen Deventer en Oldenzaal uit de trein gesprongen, en heeft in Oldenzaal aangebeld bij een huis. De volgende dag is hij overgebracht naar Lemseloo. Hij heeft ca. 4 uur gelopen, is bij een smid ondergedoken en keerde in juli 1945 naar huis. Van de 500 man die in deze trein werden afgevoerd, zijn er slechts ca. 100 teruggekomen. Geïnterviewde was erg sportief. Na de oorlog deed hij als oorlogsvrijwilliger dienst in het leger als sportinstructeur. Hij is 3 jaar en 3 maanden naar Indië geweest. Daarna was hij werkzaam als schade-expert bij een verzekeringsmaatschappij. Na de oorlog ging hij regelmatig kijken bij het voormalige Kamp Amersfoort totdat het in 1968 afgebroken werd. Geïnterviewde heeft een van de onderdelen van de muurschildering in de ontvangstruimte van Kamp Amersfoort onthuld

    Joshua Davis: Author of Spare Parts

    No full text
    Citation: K-State First (2016). Joshua Davis: Author of Spare Parts [Flier]. Manhattan, Kansas: K-State First.Flyer advertising Joshua Davis's author talk at Kansas State University

    Steven Johnson Author Talk Poster

    No full text
    K-State Book NetworkA poster advertising an author talk by Steven Johnson at Kansas State University on September 3, 2014. Steven Johnson's book "The Ghost Map" was the 2014-2015 common book

    Erfgoed van de Oorlog, Nederlandse oud-gevangenen van kamp Buchenwald

    No full text
    Op de Ettersberg, een forse met bossen begroeide heuvel acht kilometer ten noorden van Weimar, werd in 1937 door de nazi"s het concentratiekamp Buchenwald opgericht. Het werd al snel een van de grootste concentratiekampen van het Derde Rijk. En het kamp was al snel ook berucht: van de naar schatting 240.000 mensen die in het kamp gevangen zaten, zijn er officieel 34.000 gestorven. Maar tegenwoordig schat men het sterftecijfer veel hoger, namelijk op 50.000. Nadat Nederland in mei 1940 door Duitsland was veroverd, werden er al snel ook Nederlanders na Buchenwald getransporteerd: het gaat naar schatting om 3300 mensen. Het betrof onder andere gijzelaars, joden, verzetsmensen, Jehova"s Getuigen en werkweigeraars. Hoe het hen in Buchenwald is vergaan, is lang niet altijd meer te achterhalen. Zeker is wel dat er 497 Nederlanders in Buchenwald zijn omgekomen en dat toen het kamp werd bevrijd zich daar nog 384 Nederlanders bevonden. In de periode 2000-2001 zijn er daarvan 38 geïnterviewd. De voormalige Vereniging van Oud-Buchenwalders heeft in 2002 de gefilmde interviews van Nederlandse oud-gevangenen van kamp Buchenwald overgedragen aan het NIOD Instituut voor Oorlogs-, Holocaust- en Genocidestudies. Deze interviews zijn financieel mogelijk gemaakt door het Ministerie van VWS in het kader van het project 'Tegoeden Tweede Wereldoorlog'. Met dit interviewproject greep de Vereniging Oud-Buchenwalders een van de laatste mogelijkheden aan om de ervaringen van deze ooggetuigen vast te leggen. In 2001 werd de Vereniging opgeheven en vervangen door het Herdenkingscomité Buchenwald dat zich primair richt op de voortgang van de herdenkingen. Het NIOD heeft de interviews digitaal ontsloten en doorzoekbaar gemaakt. Dit werd financieel mogelijk gemaakt door het Ministerie van VWS in het kader van het project 'Erfgoed van de Oorlog' (2007-2009). In opdracht van het NIOD heeft filmmaker Emiel Bakker, op basis van de interviews, de documentaire 'Vooral niet opvallen. Nederlanders in Buchenwald' (2008) gemaakt. De documentaire is in november 2008 tijdens het 21e "International Documentary Film Festival Amsterdam" (IDFA) in première gegaan en op 4 mei 2009 door de NPS op TV uitgezonden

    Nederlandse oud-gevangenen van kamp Buchenwald, interview 05, Pieter Langhorst

    No full text
    De heer Pieter Langhorst vertelt dat hij direct na de bezetting in het verzet is gegaan. Hij werd lid van de organisatie van Vrij Nederland. Na verraad werd hij opgepakt en ter dood veroordeeld. Nadat deze uitspraak was omgezet in levenslang, werd hij afgevoerd naar kamp Amersfoort. Vervolgens heeft hij korte tijd in kamp Vught gezeten, waarna hij op transport werd gesteld naar Buchenwald. In Buchenwald heeft hij enige tijd in de schillenkeuken en in de Bekleidungskammer gewerkt. Hij werd twee maal opgeroepen voor een Nacht-und-Nebel-transport. De eerste keer wist hij daaraan te ontkomen door zich ziek te melden. De tweede keer ontsnapte hij door mee te gaan met een transport naar kamp Wille in Gleina. In Gleina bestond zijn taak uit het ophalen van levensmiddelen in het dorp voor de gevangenen en soldaten. Na het opheffen van kamp Wille in Gleina is hij overgebracht naar Rehmsdorf, waar hij werkte in de Leuna-Werke. Toen de Russen oprukten, werd dit kamp op transport gesteld richting Theresienstadt. Onderweg is Langhorst met anderen gevlucht en uiteindelijk bij de geallieerden terecht gekomen. De latere ontvangst in Nederland ervoer hij als zeer teleurstellend

    Nederlandse oud-gevangenen van kamp Buchenwald, interview 01, Cornelis Willemsen

    No full text
    De heer Cornelis Willemsen vertelt dat hij in 1943 werd opgeroepen voor een cursus en vervolgens vanwege de arbeidsinzet tewerkgesteld werd in Gotha. Tijdens ziekteverlof in Nederland besloot hij niet meer naar Duitsland terug te gaan en samen met een vriend elders werk te zoeken. Op het Centraal Station in Amsterdam werd hij opgepakt. Na een verblijf in de gevangenis aan de Amstelveenseweg en in kamp Amersfoort kwam Willemsen in Buchenwald terecht. Daar werd hij, na een korte periode in het quarantaine kamp te hebben gezeten, ondergebracht in het grote kamp en tewerkgesteld in respectievelijk het Bahnhofkommando en de steengroeve. Willemsen beschrijft de werk- en leefomstandigheden in Buchenwald. In november 1944 is hij overgeplaatst naar een autowerkplaats in Wenen. In reactie op het naderen van de Russen is deze werkplaats naar Beieren verplaatst. Willemsen ging mee met dit transport. Na een paar dagen werd hij met twee anderen in Passau achtergelaten wegens gebrek aan werk. Tijdens hun voettocht stroomopwaarts langs de Donau, stuitten ze op de Amerikanen. Via diverse transporten is Willemsen weer thuisgekomen. Bijzondere indruk op hem heeft gemaakt de werkweigering van gevangenen bij het Bahnhofkommando

    Nederlandse oud-gevangenen van kamp Buchenwald, interview 02, Berend Mast

    No full text
    De heer Berend Mast vertelt dat hij is geboren in Friesland, opgegroeid in Noord-Holland en op veertienjarige leeftijd is gaan werken in de tuinbouw. Nadat hij aanvankelijk niet reageerde op een oproep van de Arbeidsdienst, heeft hij zich na een tweede oproep te hebben ontvangen alsnog gemeld. Hij werd tewerkgesteld in de tuinbouw in Duitsland. Tijdens het kerstverlof in 1943 is hij ondergedoken. Vervolgens werd hij in maart (?) 1944 tijdens een razzia opgepakt. Na een verblijf in de gevangenissen aan de Euterpestraat en de Amstelveenseweg kwam hij in kamp Amersfoort terecht. Op 17 april werd hij op transport gesteld naar Buchenwald, waar hij zes weken verbleef in het quarantainekamp en daarna werd ondergebracht in blok 32 van het grote kamp. Hij werd achtereenvolgens geplaatst in het commando dat sleuven voor een waterleiding groef, in de tuinderij en in de steengroeve. Hij vertelt over het verblijf in het kamp, over de vrije zondag, over de SS en over het bombardement. Nadat hij bij dat bombardement gewond raakte, werd hij door Noorse gevangenen verzorgd. Omstreeks november 1944 werd hij overgeplaatst naar Halle om te werken in een vliegtuigfabriek. Hij vertelt over de omstandigheden in Halle. Eind maart 1945 zijn Mast, zijn broer en een Pool vanuit Halle vertrokken op zoek naar werk elders in Duitsland. Ze vonden onderdak in een dorp dat op 17 april werd bevrijd. Van daaruit reisde Mast terug naar Nederland. Eenmaal terug in Nederland werd hij opgeroepen voor militaire dienst en uitgezonden naar Indonesië. Daar bleef hij tot 1950. Mast vertelt dat hij zijn Buchenwald-ervaringen met moeite heeft kunnen verwerken

    ‘Experimentation in contact with the real’: networking with Deleuze & Guattari

    No full text
    This paper draws on data from an longitudinal case study of a Local Learning and Employment Network (LLEN) instituted by a state government in Victoria in the arena of post compulsory education and training to explore the possibilities of a new approach to thinking about networks, their formation and operation, one that is inspired by ‘A Thousand Plateaus’ (Deleuze & Guattari, 1987). Using a rhizomatic approach my focus is on the middle — the plateau — a space that is made of lines moving in multiple directions. Looking at the middle disrupts taken-for-granted understandings and perceptions of linearity; it is in considering middles and plateaus that it is possible to move beyond a concern with joining-up ‘fixed’ entities within existing, and constrained, ways of knowing and, in the process, finding new ways of understanding and realizing the potential of a phenomenon that is ‘fast becoming a standard explanation of structure and action in both the public and private domain’(Considine, 2002)

    Nederlandse oud-gevangenen van kamp Buchenwald, interview 03, Piet Wiers

    No full text
    De heer Piet Wiers vertelt dat hij tijdens de oorlog een vrij bestaan leidde als visser totdat hij op zijn zestiende verjaardag een oproep kreeg om zich te melden bij de Arbeidsdienst. Hij dook onder, maar werd tijdens een overnachting in zijn ouderlijk huis opgepakt en opgesloten in de gevangenis van Hoorn. Vervolgens werd hij naar de gevangenis aan de Euterpestraat gebracht, daarna naar die aan de Amstelveenseweg. Uiteindelijk kwam hij via kamp Amersfoort in Buchenwald terecht. Daar was hij werkzaam in de steengroeve, bij het Bahnhofkommando en bij het crematorium. Op een gegeven moment werd hij door de andere gevangenen van blok 32 benoemd tot nachtwacht en tafeloudste. Eind november 1944 werd hij samen met vijfenzeventig andere gevangenen overgebracht naar kamp Langenstein. Na een paar dagen in de Stollen te hebben gewerkt, werd hij stoker op een locomotief. Tijdens deze werkzaamheden raakte hij ernstig gewond aan zijn bil. Vervolgens werd hij opgenomen in de ziekenbarak. Daar werd hij op 11 april 1945 door de Canadezen bevrijd. Hij reisde samen met een groep krijgsgevangenen per bus terug naar Nederland. Met name de eerste paar jaar was het voor Wiers moeilijk om de draad van het gewone leven weer op te pakken. Gedurende vijfendertig jaar heeft hij zijn herinneringen aan de kampperiode onderdrukt. Tijdens het herstel van een scooterongeluk kwam het kampsyndroom naar boven. Sindsdien is Wiers diverse keren teruggeweest in Buchenwald in de hoop zijn ervaringen te kunnen verwerken
    corecore