1,720,982 research outputs found
Invoice in the light of Supreme Court decisions
No full textTicari faaliyetlerde kullanılan belgelerden biri faturadır. Yargıtay İBHGK'nin 27.06.2003 tarihli 2001/1 Esas 2003/1 Karar sayılı kararında fatura, "ticari satışlarda satıcı tarafından alıcıya verilen ve satılan malın miktarını, vasıflarını, ölçüsünü, fiyatını ve sair hususları veya ifa edilmiş hizmetleri gösteren hesap pusulası olup ticari belge niteliğinde olduğu" ifade edilerek tanımlanmıştır. Çok yönlü amaca hizmet eden yazılı ticari bir belge olan fatura, düzenleyen tacirin aleyhine delil niteliğine sahiptir. Karşı tarafın süresinde faturaya itiraz etmemesi sebebiyle fatura içeriği kabul edilmiş sayılacağından; fatura taraflar arasında yazılı delil niteliğine sahip olacaktır. Böylelikle, faturaya süresinde itiraz etmeyen taraf, faturanın aksini ancak başka yazılı delillerle ispat etmelidir. Faturaya süresi içerisinde karşı taraf itiraz ederse, faturayı düzenleyen tacir ispat yükü altında faturayı taraflar arasındaki ilişkiye uygun düzenlediğini ispat etmelidir. TTK'nin 21.maddesi fatura ile ilgili taraflar arasında çıkabilecek uyuşmazlıkların çözümü için ayrıntılı bir düzenleme ihtiva etmemektedir. Tez çalışmamızda fatura ile ilgili düzenlemeler incelenerek bu alanda uyuşmazlıkların nasıl sonuçlandırıldığı, ticari hayattaki gelişmelerin fatura alanındaki uyuşmazlıkları nasıl etkilediği hususları tezimin temel amacını oluşturmaktadır. Bu kapsamda, fatura ile ilgili kanuni düzenlemelerin, ticari örf ve âdetin uyuşmazlıklara uygulanmasında öneme sahip yargı kararları incelenmiştir. Faturanın kapsamında yapılan işin; miktarı, fiyatı, tutarı, türü, bedeli gibi hususların bulunması gereken asli unsurlardan olduğu, faturadaki vade farkı kaydı taraflarca kararlaştırılmamış ancak tacir tarafından faturada düzenlenmişse karşı tarafın faturaya süresinde itiraz etmemesi vade farkı kaydının geçerli olduğu anlamına gelmeyeceği sonuçlarına ulaşılmıştır. TTK'ye göre faturayı tebliğ alan kişinin kanunen tacir olması şart değildir. Yargıtay güncel kararlarında faturayı tebliğ alan kişi tacir değilse fatura tebliğ edildikten sonra 8 gün içinde faturaya itiraz edebileceği, etmediği takdirde TTK'nin 21/2.fıkrasında düzenlenen kanuni karinenin geçerli olacağını vurgulamıştır. Bu sebeple faturaya itiraz edilmediği takdirde tacir olmayan kişilerin fatura itirazına bağlanan kanuni karinenin hüküm ve sonuçlarından etkilenmeleri hakkaniyete uygun olmayacağından faturayı tebliğ alan kişinin tacir olması gerektiği sonucuna güncel Yargıtay içtihatları da dikkate alınarak tezin amacı doğrultusunda varılmıştır. Anahtar Kelimeler: Fatura, Faturanın Kapsamı, Faturaya İtiraz, İspat, Yazılı Delil, Vade FarkıOne of the documents used in commercial activities is the invoice. In the decision of Supreme Court General Board of Case Law Unification (IBGK) dated 27.06.2003 and numbered 2001/1 Basis 2003/1, the invoice is defined as the accounting roll given to the buyer by the seller in commercial sales and showing the quantity, characteristics, size, price and other matters or services performed. Furthermore, it has been defined by stating that it is a commercial document. The invoice, which is a written commercial document serving a versatile purpose, has the nature of evidence against the issuing merchant. The invoice has the quality of documentary evidence between the parties as the content of the invoice is deemed to be accepted when the other party does not object to the invoice in due time. Thus, the party that does not object to the invoice in due time has to prove the opposite of the invoice only with other documentary evidence. If the other party objects to the invoice in due time, the merchant who issues the invoice must prove that the invoice is arranged in accordance with the relationship between the parties under the burden of proof. Article 21 of the Turkish Commercial Code (TCC) does not contain a detailed regulation for the resolution of disputes that may arise between the parties related to the invoice. The main purpose of my thesis is to examine the invoice regulations, how the disputes are resolved and how the developments in commercial life affect the disputes in the invoice area. In this context, the judicial decisions that are important in the application of legal regulations related to the invoice for the dispute of commercial customs were examined. It is concluded that the subjects such as the quantity, price, amount, type, price of the work done within the scope of the invoice are essential elements that must be found, and if the late fee record in the invoice is not decided by the parties, but it is arranged by the merchant in the invoice, the fact that the other party does not object to the invoice does not mean that the late fee record is valid. According to TCC, it is not legally required for the person receiving the invoice to be a merchant. In the current decisions of the Supreme Court, it is emphasized that if the person receiving the invoice is not a merchant, the person can object to the invoice within 8 days after the invoice is notified, if he does not object, the legal presumption in the paragraph 21/2 of the TCC will be valid. Therefore, it is concluded that the person receiving the invoice must be a merchant, taking into account the current Supreme Court case law, since it would not be fair for non-merchants to be affected by the provisions and consequences of the legal presumption, which is subject to the objection of the invoice. Key Words: Invoice, Scope of Invoice, Objection to Invoice, Proof, Documentary Evidence, Late Fe
Harassment in the workplace
No full textİşyerinde psikolojik taciz kavramı, çalışma hayatının başlangıcından beri var olmasına rağmen, bu kavramın yasal düzenlemelerde yer alması son yıllarda gerçekleşmiştir. Farklı karakterdeki insanların bir arada çalışmasının olağan bir sonucu olan işyerinde psikolojik taciz, tüm dünyada hem kamu kurumlarında hem de özel sektördeki işyerlerinde yaygın şekilde görülmektedir. Buna rağmen halen birçok ülkede doğrudan bu kavrama ilişkin bir yasal düzenleme bulunmamaktadır. İşyerinde meydana gelen her çatışmanın, maruz kalınan her haksız davranışın psikolojik tacizi oluşturmadığı hususu önem arz etmektedir. Günümüzde çalışma hayatında sorun yaşamayan insan sayısı yok denecek kadar azdır. Bu nedenle de haksız davranışa maruz kalan her çalışan psikolojik tacize uğradığı düşüncesine kapılmaktadır. İşyerinde psikolojik tacizin diğer haksız davranışlardan ayırt edilmesi yargılama açısından önemlidir. Çalışmamızda işyerinde psikolojik tacizin unsurları ve nasıl bir süreç içerisinde meydana geldiği, psikolojik taciz kavramına ilişkin uluslararası belgeler ile ülkemiz ve çeşitli yabancı ülkelerin yasal düzenlemeleri incelenmiştir. Son olarak Türkiye'de işyerinde psikolojik tacize maruz kalan bir çalışanın hangi hukuki yollara başvurabileceği ile psikolojik tacizi uygulayan çalışanına karşı bir işverenin neler yapabileceği hususları irdelenmiştir. Anahtar Kelimeler: İşyerinde Psikolojik Taciz - Mobbing - Manevi Taciz - Maddi Tazminat - Manevi TazminatDespite the fact that the concept of psychological harassment in the workplace has been present since the beginning of work life, only in recent years has this concept been included in legal regulations. Psychological harassment, which is a common result of people with diverse characters working together, is widespread in workplaces within both public and private sectors all around the globe. Despite this, there is still no legal regulation directly related to this concept in many countries. It is important to point out to the fact that not every conflict in the workplace, or every incident of unjust treatment constitutes psychological harassment. Today, the number of people who have zero problems in work life is almost nonexistent. Consequently, each employee who is exposed to unjust treatment has the idea that he or she is psychologically harassed. For the purpose of judgement, it is crucial to distinguish psychological harassment at the workplace from other unjust treatment. In our study, the elements of psychological harassment at the workplace and in what process it occurs, the international documents related to the concept of psychological harassment, and the legal regulations of our country and various foreign countries were examined. Lastly, the questions of which legal remedies an employee who is exposed to psychological harassment in Turkey may seek and what an employer may do against an employee who performs psychological harassment were addressed. Keywords: Harassment in the Workplace - Mobbing - Spiritual Harassment - Material Compensation - Spiritual Compensatio
The rights, obligations and responsibilities of the cooperative partners in the light of the decisions of the supreme court
No full textKooperatifler müşterek ekonomik menfaat ve ihtiyaçlarla bir çatı altında toplanan kişilerin oluşturduğu bir örgütlenme modelidir. Temelde birlikte iş yapmaya dayanan bu örgütlenme ekonomik işbirliğini esas alır. Ortaklar, karşılıklı yardımlaşma ve dayanışma suretiyle ekonomik menfaatlerinin ve ihtiyaçlarının karşılanması, sağlanması ve korunmasını amaçlar. Bu bakımdan kooperatiflerin amaçları, hukuki nitelikleri, ortakları ve ortaklarına tanıdıkları haklar, yükledikleri yükümlülükler ve sorumluluklar gerek ticaret hukukunda gerek uygulamada önemli bir yere sahiptir. Çalışmamızın amacı bu çerçevede kooperatif ortaklarının hangi haklara sahip olup hangi yükümlülük ve sorumluluk hükümlerine tabi olduğunu belli bir sistematiğe oturtmaktır. Anahtar Kelimeler: Kooperatif Ortakları, Haklar, Yükümlülükler, SorumluluklarCooperatives are an organizational model formed by people gathered under one roof with common economic interests and needs. This organization, which is mainly based on doing business together, is based on economic cooperation. Partners aim to meet, ensure and protect their economic interests and needs through mutual aid and solidarity. In this regard, the objectives, legal qualities, the rights they give to their partners and partners, their obligations and responsibilities have an important place both in commercial law and in practice. The purpose of this study is to put a certain systematic on which rights the cooperative partners have and which obligations and responsibilities are subject to. Keywords: Cooperative Partners, Rights, Liabilities, Responsibilitie
Executive board meeting in joint stock companies
No full textGelişen ekonomik hayatın vazgeçilmez ve temel unsurlarından olan anonim şirketlerin yönetim ve temsil organı olan yönetim kurulunun oluşumu, toplanması, karar alması ile üyelerin sorumluluklarının neden ve kapsamlarının belirlenmesi oldukça önemli ve hukukumuzda da tartışmalı olan konulardır. Çalışmamıza yönetim kurulunun yapısı ve işleyişinin bütünü üzerinde değil özellikle yönetim işlevi, toplanma ve karar alma süreçleri ile kararların geçerliliği konu edilmiştir. Bu kapsamda birinci bölümde yönetim kurulu hakkında genel açıklamalar başlığı altında, yönetim kurulunun yapısı, toplantının anlamı ve yönetim kurulunun görev ve yetkileri, ikinci bölümde yönetim kurulu toplantısının işleyişi başlığı altında, toplanma ve karar almaya ilişkin usulü işlemler, üçüncü bölümde ise yönetim kurulunun işleyişine ilişkin usule aykırılığın sonuçları başlığı altında, kararların geçersizliği ve üyelerin sorumluluğu incelenmiştir. Anahtar kelimeler: Yönetim Kurulu, Yönetim Kurulu Toplantısı, Kararların Geçersizliği, Toplantıya Davet.Management of joint stock companies which are among the indispensable and fundamental parts of developing economic life, formation, convention and decision-making process of their executive boards which are the representative organs of joint stock companies, determination of the reasons and scopes of the responsibilities belonging to their members is a very important and controversial subjects in our legal literature. The subject of this thesis is the executive role, convention and decision making processes of the executive board and the validity of their resolutions, not the whole aspects of the board. In this scope, the first part of the thesis treats the structure of executive board, meaning of meeting, duties and powers of the executive board under the heading of general information on executive board. The second part attempts to examine procedural transactions on convention of the board and decision making process under the heading of functioning of executive board meeting, while the third part discusses invalidity of resolutions and the responsibility of members under the heading of consequences of violation of executive board meeting procedure. Key Words: Executive Board, Executive Board Meeting, Invalidity of Decisions, Invitation to Meeting
Likelihood of confusion between trademark and domain name
No full textSon yıllarda teknoloji alanında yaşanan gelişmeler sonucunda internet, hem günlük yaşantımızın hem de ticari yaşantımızın olmazsa olmaz bir parçası hâline gelmiştir. Uluslararası statüye sahip olan ve sınırları tam olarak çizilemeyen internetin hayatımıza bu denli girmesi, özellikle alan adı ile markaya ilişkin pek çok ihtilafın ortaya çıkmasına sebep olmuştur. Çalışmamızda ise bu alana ilişkin sorunlar tespit edilerek, bunlara ilişkin çözüm yolları incelenmiştir. İşletme sahiplerinin, mal veya hizmetlerini internet yoluyla oldukça geniş kitlelere sunma imkânı, özellikle markalar olmak üzere tanıtıcı ad ve işaretlerin alan adı olarak kullanılması sonucunu doğurmaktadır. Ancak bir başkasına ait markanın haksız bir şekilde alan adı olarak kullanılması iltibasa sebep olabilecek ve dolayısıyla hak ihlâline yol açabilecektir. İltibas sebebiyle olan bu kullanım, marka sahibi hakkına tecavüz oluşturabileceği gibi, alan adı sahibinin hakkına da tecavüz oluşturabilecektir. Bu noktada, önceki tarihli üstün hak sahibinin tespitinin yapılması gerekmektedir. Alan adları ile marka arasındaki iltibas sebebiyle doğan uyuşmazlıklara, ihtilaf konusuna göre haksız rekabet veya markalara ilişkin hükümler uygulanabilir. Bu hükümlere dayanarak hak ihlâline maruz kalan kişiler, dava yoluyla ihlâlin ortadan kaldırılmasını sağlayabilirler. Ancak marka ve alan adı uyuşmazlıklarında hakkı ihlâl edilen kişiler, haklarını adli yollarla arayabilecekleri gibi bunun dışında kurulmuş olan alternatif uyuşmazlık çözüm yollarına da başvurma imkânına sahiptirler. Alternatif uyuşmazlık çözüm yolunun avantajı, uyuşmazlıkların kısa sürede ve etkin bir şekilde çözüme kavuşturulabilecek olmasıdır. Alternatif uyuşmazlık çözüm yolları, uluslararası ve ulusal olmak üzere iki kategoride toplanmaktadır. Uluslararası boyutta Dünya Fikri Mülkiyet Örgütü bünyesinde bulunan ve ICANN tarafından kabul edilen Yeknesak Uyuşmazlık Çözüm Politikalarını (UDRP) uygulayan Tahkim ve Arabuluculuk Merkezi bulunmaktadır. Ulusal boyutta ise her ülke kendi ülke uzantılı alan adlarına ilişkin Uyuşmazlık Çözüm Mekanizması oluşturabilmektedir. Türkiye'de de ".tr" uzantılı alan adlarına ilişkin ihtilafların çözümüne yönelik Uyuşmazlık Çözüm Mekanizması oluşturulmuştur. Anahtar Kelimeler: Alan Adı, Marka, İltibas, Uyuşmazlık Çözüm MekanizmasıIn recent years, as a result of technological development, internet has became an essential part of our daily and bussines lifes. Introduction of internet, which has international status and doesn't have definite boundaries, to our lives creates plenty of disputes especially in trademark and domain names. In our study the problems of this area are identified and possible solutions are examined. Proprietors' opportunity to exhibit their goods and services to large mass of people via internet results in the use of identifier names and signs, and especially trademarks, as domain names. However use of a trademark that belongs to third parties as domain name in an unfair way, may be able to create likelihood of confusion and therefore may be able to create violation of right. This use of trademark can create violation both to the right of trademark owner and to the right of domain name owner. At this point owner of ante-dated superior right must be ascertained. In the disputes that arise from likelihood of confusion between trademark and domain name, provisions of unfair competition or trademarks can be applied with respect to the subject of dispute. With these provisions, persons whose rights are violated can abrogate the violation by remedies. However, those whose rights are violated in trademark and domain name disputes have the possibility to seek their rights through judicial means as well as to resort to alternative dispute resolution methods established outside of them. The advantage of the alternative dispute resolution route is that disputes can be resolved in a short time and effectively. Alternative dispute resolution methods are categorized into two categories, international and national. At the international level, there is the Arbitration and Mediation Center in the World Intellectual Property Organization, which implements the Uniform Dispute Resolution Policy (UDRP) adopted by ICANN. At the national level, each country can create a Conflict Resolution Mechanism for its country-extension domain names. In Turkey also Dispute Resolution Mechanism has been established for the settlement of disputes relating to ".tr" domain name extensions. Keywords: Domain Name, Trademark, Likelihood of Confusion, Dispute Resolution Mechanis
Proof of commercial books
No full textTicari defterlere ilişkin kanuni düzenlemeler mevzuatımızda dağınık bir şekilde yer almaktadır. Ticari defterlerin şekil ve esasları Türk Ticaret Kanunu ile düzenlenirken, ticari defterlerde yer alan vergi veya muhasebe ile ilgili kayıtlara ilişkin hükümler Vergi Usul Kanunumuzda yer almaktadır. Kooperatifler Kanunu, Bankacılık Kanunu veya Sermaye Piyasası Kanunu gibi kanunlarda ise konularına göre özel nitelikte ticari defterlerin kapsamlarını düzenlemiştir. Ticari defterlerin içerdiği kayıtların, ticari hayatın devamlılığı açısından oluşturduğu önem nedeniyle kanun koyucular tarafından daima düzenleme altına alınan belgeler olarak karşımıza çıkmaktadır. Ancak bu tutum, ticari defterin delil mahiyetiyle yargılamalarda ispat aracı olarak kullanılması şeklinde gündeme geldiğinde, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu, mülga kanunların aksine ticari defterin sahibi olan tacir lehine veya aleyhine delil oluşturma fonksiyonun kaldırılması yönünde tercihte bulunmuştur. Ticari defterlerin ispat kuvvetinin ortadan kaldırılması Türk Ticaret Kanunun tasarı aşamasında doktrinde fazlasıyla eleştirilen bir durumdu. Nitekim yapılacak düzenlemenin hukukumuzda uygulanan senetle ispat mecburiyetine olan bağımlılığın daha da artıracağı ve uygulamamızda ticari defterin delil olarak kullanılmasına çokça başvurulması gerekçeleri dikkate alınarak 6102 sayılı Türk Ticaret Kanununa alınmayan hükümler, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununda düzenlenmiştir. Yapılan yeni düzenlemeler ile mülga kanundaki tartışılan; ismen belirsiz defter, tamamlayıcı yemin, kesin delil niteliği gibi hususlara çözümler getirilmişse de madde metninde kullanılan dil ve ifadeler lafzi yorumla hareket ederek değerlendirildiğinde çok ciddi mağduriyetlere yol açacak şekildeydi. Gerek TTK'da 6355 sayılı kanunla yapılan değişiklikler gerekse HMK'da 7251 sayılı kanunla yapılan değişiklerle sorunlar giderilmeye çalışılmış ve ticari defterlerin ispat hukukuna dair gücü sağlamlaştırılmaya çalışılmıştır. Ticari defterlerin ispat kuvveti; ticari işletmelerin mali durumlarını göstermesi, alacak ve borç ilişkilerini içermesi, üçüncü kişilerle yapılan hukuki işlemlerin tespiti, genel kurul veya yönetim kurullarında alınan kararların belgelendirilmesi gibi hukuki uyuşmazlıklarda kanunun belirlediği şartları sağlaması koşuluyla kendini göstermekte ve bu kapsamda yer alan ticari defterler sahibi lehine veya aleyhine delil olarak kullanılabilmektedir.Legal regulations regarding commercial books are scattered in our legislation. While the forms and principles of the commercial books are regulated by the Turkish Commercial Code, the provisions of the tax and accounting records of the commercial enterprise in the commercial book are included in our Tax Procedure Law. On the other hand, in laws such as the Cooperatives Law, the Banking Law or the Capital Market Law, the scope of commercial books of a special nature has been determined according to the subjects. Commercial books are an institution that is always kept at hand by the lawmakers because of the importance of the records they contain against the legal order. However, when this attitude came to the fore as the use of the commercial books as a means of proof in the proceedings as evidence, the Turkish Commercial Code No. 6102 preferred to abolish the function of creating evidence in favor of or against the merchant who owns the commercial books, contrary to the abrogated laws. The elimination of the proof power of commercial books was a situation that was heavily criticized in the doctrine at the drafting stage of the Turkish Commercial Code. As a matter of fact, the provisions that were not included in the Turkish Commercial Code No. 6102 were regulated in the Code of Civil Procedure No. 6100, taking into account the reasons that the regulation to be made will increase the dependency on the obligation to prove with deed applied in our law and that the use of the commercial book as evidence in our practice is taken into account. With the new regulations made, the debated in the abrogated law; Although the nominally indefinite notebook brought solutions to issues such as supplementary oath and definitive evidence, the language and expressions used in the article texts were in a way that would lead to serious grievances when evaluated with a literal interpretation. With the amendments made in the TCC with the law no. 6355 and the amendments made in the HMK with the law no. 7251, the problems were tried to be resolved and the power of the commercial books on the law of proof was tried to be strengthened. Commercial books are the strength of proof; In legal disputes such as showing the financial status of commercial enterprises, including credit and debt relations, determination of legal transactions with third parties, documenting the decisions taken in the general assembly or board of directors, provided that the conditions determined by the law are met, the commercial books in this scope can be used as evidence in favor of or against the owner
Chairperson of board of directors
No full textSosyal Bilimler Enstitüsü, Özel Hukuk Ana Bilim Dalı"Yönetim Kurulu Başkanı" bir anonim şirketteki en önemli pozisyondur. Zira anonim şirketin idare ve temsil organı yönetim kuruludur. Bir başka ifadeyle anonim şirket yönetim kurulu tarafından yönetilir. Genel kurul tarafından alınan kararlar, yönetim kurulu tarafından uygulanır. Yönetim kurulunun iyi bir şekilde çalışabilmesini sağlayacak olan ise başkandır. Ancak TTK'de yönetim kurulu başkanı hakkında ayrıntılı bir düzenleme bulunmamaktadır. Bu kapsamda başkanlık makamının fonksiyonu, başkanın hakları ve yükümlülükleri ayrıntılı bir şekilde incelenmiştir. Yönetim kurulu başkanı ile ilgili olarak uygulamada birçok soru işareti bulunmaktadır. Örneğin esas sözleşme ile başkanın atanıp atanamayacağı hususu önemli bir sorundur. Uygulamada esas sözleşmeyle başkan atandığı görülmektedir. Ancak bu uygulamanın TTK sistemine uygunluğu sorunludur. Ayrıca başkanın görev ve yetkilerinin ne olduğuyla ilgili birçok problem bulunmaktadır. Bu kapsamda, başkanın yönetim kurulu üyelerini ne şekilde toplantıya davet edeceği, toplantıların ne şekilde idare edileceği ayrıntılı bir şekilde incelenmelidir. Örneğin başkanın bir üyeye kasıtlı olarak toplantıya çağırmaması, toplantıda üyelerinin konuşma hakkının sınırlandırılması, bir üyenin toplantıdan çıkarılması veya toplantının ertelenmesi önemli sorunlardır. Yönetim kurulu başkanın, üyelerin bilgi alma ve inceleme hakkı bakımından da önemli bir rolü bulunmaktadır. Özellikle toplantı dışında bilgi alma hakkı bakımından başkanın sahip olduğu "izin" yetkisi önemli bir problemdir. Anonim şirketler uygulamasında başkanın sahip olduğu izin yetkisini kötüye kullanması sık rastlanılan bir durumdur. Hâl böyle olunca başkanın bu yetkisini kullanırken uyması gereken ilke ve kurallar incelenmiştir. TTK'de başkanın görev ve yetkileri ayrıntılı bir şekilde düzenlenmediğinden, bu çalışmada başkanın kanunda öngörülmeyen görev yetkileri de incelenmiştir. Özellikle divan başkanı olarak yönetim kurulu başkanının, anonim şirket genel kurulundaki yetkileri üzerine ayrıntılı açıklamalar yapılmıştır. Anahtar kelimeler: Yönetim kurulu başkanı, Yönetim kurulu toplantısı, Başkan yardımcısı, Bilgi alma hakkı, Yönetim kurulunun işleyişi."Chairperson of the Board of Directors" is the most significant position in a joint stock company. This is because, the management and representation body of the joint stock company is the board of directors. In other words, the joint stock company is managed by the board of directors. Resolutions taken by the general assembly are implemented by the board of directors. It is the chairperson who shall ensure the good functioning of the board of directors. However, the Turkish Commercial Code ("TCC") does not contain a detailed provision regarding the chairperson of the board of directors. Within this context, the function of the aforesaid position, the rights and obligations of the chairperson are analyzed in detail. In practice, there are many question marks regarding the chairperson of the board of directors. For instance, whether the chairperson can be appointed by the articles of association is an important issue. In practice, it is observed that the chairperson is appointed by the articles of association. However, the conformity of this practice with the TCC system is problematic. Furthermore, there are many problems in respect of what the duties and authorities of the chairperson are. Within this context, the matters "how the chairperson shall invite the members of the board of directors to the meetings" and "how the meetings shall be managed" should be analyzed in detail. For instance, the cases where the chairperson does not deliberately invite a member to a meeting, where a members' right to speak is limited at a meeting, where a member is expelled from the meeting or the meeting is postponed represent crucial problems. The chairperson of the board of directors also has an important role in terms of the members' right to request information and review. The "permission" authority, held by the chairperson, represents a significant problem particularly in terms of the right to request information outside of the meetings. Abuse of the permission authority by the chairperson is a circumstance frequently encountered in the practice of joint stock companies. That being the case, an analysis is carried out on the principles and rules necessary to be observed by the chairperson while exercising this authority. Since the TCC does not comprehensively regulate the duties and authorities of the chairperson, this study also carries out an analysis on the chairperson's duties and authorities not prescribed by the Code. In particular, detailed explanations are given in respect of the authorities of the chairperson of the board of directors, as the chairperson of the council, in the general assemblies of joint stock companies. Keywords: Chairperson of the board of directors, Board meeting, Vice chairperson, Right to request information, Functioning of the board of director
Going Beyond Counting First Authors in Author Co-citation Analysis
Get PDFThe present study examines one of the fundamental aspects of author co-citation analysis (ACA) - the way co-citation
counts are defined. Co-citation counting provides the data on which all subsequent statistical analyses and mappings
are based, and we compare ACA results based on two different types of co-citation counting - the traditional type that
only counts the first one among a cited work's authors on the one hand and a non-traditional type that takes into
account the first 5 authors of a cited work on the other hand. Results indicate that the picture produced through this non-traditional author co-citation counting contains more coherent author groups and is therefore considerably clearer. However, this picture represents fewer specialties in the research field being studied than that produced through the traditional first-author co-citation counting when the same number of top-ranked authors is selected and analyzed. Reasons for these effects are discussed
Internal directives of the board of directors in join stock companies
No full textSosyal Bilimler Enstitüsü, Özel Hukuk (Ticaret Hukuku) Ana Bilim Dalı, Özel Hukuk Bilim DalıAnonim şirket organları, özel hukuktaki sözleşme özgürlüğünün bir sonucu olarak kendi yetki alanlarına giren konuları iç yönerge ile düzenleyebilirler. Anonim şirket yönetim kurulu da yetki alanına giren konularda iç yönerge çıkarmak suretiyle düzenleme yapabilir. Türk Ticaret Kanunu'nda yönetim kurulunun yönetim yetkisini devrettiği ve sınırlı yetkili ticari vekil ve diğer tacir yardımcıları atadığı durumlarda bu işlemleri bir iç yönerge çıkararak gerçekleştirmesi zorunlu tutulmuştur. Bununla birlikte anonim şirket yönetim kurulu iç yönergesinde iç yönerge çıkarma zorunluluğu doğuran bu iki durum dışında yetki alanına giren diğer birçok konuyu düzenleyebilir. Bu kapsamda belirli durumlarda çıkarılması zorunlu olan bu iç yönergelerin zorunlu içeriğinin dışında, iç yönergede, yönetim kurulunun görevleri, çalışma usulü, yönetim kurulu üyelerinin ve yönetim yetkisinin devredildiği kişilerin hak ve yükümlülükleri gibi birçok husus yer alabilir. Bu düzenlemelerin sınırını da ilk başta Türk Ticaret Kanunu ve diğer kanunların emredici hükümleri oluşturur. Yönetim kurulunun Türk Ticaret Kanunu'nda çizilen yetki sınırları da bu çerçevede yönetim kurulu iç yönergesinin azami içeriğini belirler. Çalışmamızın ilk bölümünde anonim şirketlerde iç yönerge terimi açıklanmaya çalışılmış, ardından yönetim kurulu iç yönergesi terimi yetki devrinden ve sınırlı yetkili ticari vekil ve diğer tacir yardımcısı atanmasından bağımsız şekilde yönetim kurulunun çıkardığı düzenleyici bir metin olarak ele alınmıştır. Çalışmamızın ikinci bölümünde anonim şirket yönetim kurulu iç yönergesinin içerebileceği düzenlemeler ve bunların iç yönergede ne şekilde düzenlenebileceği incelenmiştir. Çalışmamızın son bölümünde ise yönetim kurulunun kendi çıkardığı iç yönergeyi ihlal etmesinin sonuçları gibi iç yönergeye ilişkin diğer meseleler ele alınmıştır.The organs of a joint stock company, as a result of the freedom of contract in private law, can regulate matters within their jurisdiction through internal directives. The board of directors of a joint stock company can also regulate matters within its jurisdiction by issuing internal directives. According to the Turkish Commercial Code, it is mandatory for the board of directors to execute transactions, such as delegating management authority and appointing limited authority commercial representatives and other merchant assistants, through the issuance of an internal directive. However, beyond these two instances where issuing an internal directive is mandatory, the board of directors can regulate many other matters within its jurisdiction through an internal directive. In this context, aside from the mandatory content in specific situations, an internal directive can include many issues such as the duties of the board of directors, working procedures, and the rights and obligations of board members and those to whom management authority has been delegated. The boundaries of these regulations are primarily determined by the mandatory provisions of the Turkish Commercial Code and other laws. The authority limits outlined in the Turkish Commercial Code also define the maximum content of the board's internal directive. In the first part of our study, the term "internal directive" in joint stock companies is explained. Subsequently, the term "internal directive of the board of directors" is examined as a regulatory document issued by the board, independent of authority delegation and the appointment of limited authority commercial representatives and other merchant assistants. In the second part of our study, the potential regulations that could be included in the internal directive of the board of directors of a joint stock company and how these can be arranged within the internal directive are analyzed. In the final part of our study, other issues related to internal directives, such as the consequences of the board of directors violating its own internal directive, are discussed
- …
