2,316 research outputs found
Toetsing ingegoten bekledingen, bestaande kennis en kennisleemten
No full textIn de periode 2001 tot 2003 zijn diverse onderzoeken uitgevoerd naar de stabiliteit van met gietasfalt ingegoten steenzettingen bij ontwerpomstandigheden. Het tot dusver uitgevoerde onderzoek bestond uit drie veldproeven en een aantal bureaustudies. Het uitgevoerde onderzoek heeft het inzicht in het gedrag van een ingegoten bekleding aanzienlijk vergroot. Een ingegoten bekleding blijkt zich gunstiger te gedragen dan tot dusver voar de toetsing op veiligheid werd aangenomen. Nader onderzoek is echter nodig om dit te vertalen in een realistische toetsmethodiek voor ingegoten bekledingen. In dit rapport worden de achtergrond van deze onderzoeken, de bereikte resultaten, de nog bestaande onzekerheden en mogelijk vervolgonderzoek om deze onzekerheden te verkleinen beschreven.Steenzettinge
Dichte bekleding op filter, wateraccumulatie onder bekleding bij een storm.
No full textEen eenvoudig model is opgesteld om de waterstroming in een filterlaag onder een dichte bekleding tijdens golfaanval te beschrijven. In dit model is de mogelijkheid dat de bekleding lokaal los komt van de ondergrond tijdens golfbelasting meegenomen. Met dit model zijn berekeningen uitgevoerd, zowel met geschematiseerde golfdrukken als met gemeten golfdrukken op het talud. Doel van de berekeningen is na te gaan of tijdens een storm de bekleding, welke plaatselijk los komt van de ondergrond, weer gaat aanliggen of dat de waterstroming zodanig is dat dit niet gebeurd (de toestroming van water naar deze plek is gemiddeld groter dan de afstroming, er is dan sprake van een cumulatief effect van de waterstroming). Uit de berekeningen volgt dat dit cumulatief effect waarschijnlijk niet optreedt als de freatische lijn in de filterlaag op hetzelfde niveau of lager ligt dan de stilwaterlijn. Indien de freatische lijn in de filterlaag hoger ligt dan de stilwaterlijn kan dit verschijnsel wel optreden.TAW A4 Asfalttoepassinge
Triaxiale beproeving van asfaltbeton ten behoeve van een constititief model (concept-meetrapport).
No full textINHOUD: 1. INLEIDING 1 2. PRINCIPE-OPZET VAN HET PROEFPROGRAMMA 3 2.1 Modelbepalende proeven 3 2.2 Verificatie proeven 6 2.3 Toegevoegd onderzoek 6 3. MONSTERPREPARATIE 8 4. DE MEETOPSTELLING 10 4.1 De belastingsmodule 10 4.2 De proefcel 10 4.3 De meetconfiguratie 10 4.4 Regeling en data-acquisitie 12 5. DATABEWERKING EN PRESENTATIE 15 6. PROEFBESCHRIJVINGEN 17 6.1 Druk-relaxatie proeven 17 6.2 Trek-relaxatie proeven 28 6.3 Impuls-kruip proeven 36 6.4 Verificatie proeven 43 7. CONCLUSIES EN AANBEVELINGEN 45 8. REFERENTIES 46TAW A4 Asfalttoepassinge
Overlaging van een steenzetting op een filter \u96 versie 01.
No full textDe stabiliteit van een bekleding bestaande uit een dichte toplaag op een steenzetting op een filterlaag is beschouwd. Als maatgevend bezwijkmechanisme is het oplichten van de bekleding beschouwd. In het eerste deel van het rapport zijn de diverse belastingen en mogelijke bezwijkmechanismen beschreven. Het tweede deel bevat een kwantificering van de volgende aspecten: - gedrag van de bekleding bij lokale overdruk onder de bekleding - waterstroming in de filterlaag - stabiliteit van de filterlaag bij oplichten. Geconstateerd wordt dat oplichten zelf geen maatgevend bezwijkmechanisme is. Wel belangrijk is vervolgschade bij oplichten in de vorm van instabiliteit van de onderliggende filterlaag. Een eerste methode voor het kwantificeren van de benodigde laagdikte is gegeven. Voor gebruik als ontwerpmethode is een diepgaandere studie van het gedrag van de filterlaag wenselijk.TAW A4 Asfalttoepassinge
Zur Eignung von Gd-EOB-DTPA zur Visualisierung des Transportes von Arzneimitteln zum Ort der Wirkung
No full textGadolinium-Ethoxybenzyl-Diethylentriaminpentaessigsäure (Gd-EOB-DTPA) ist ein leberspezifisches Magnetresonanztomographie (MRT)-Kontrastmittel. Es ist ein häufig in der Klinik eingesetztes Diagnostikum bei fokalen Leberläsionen. Im Vergleich zu anderen Gadolinium-haltigen Kontrastmitteln wird Gd-EOB-DTPA spezifisch von gesunden Hepatozyten aufgenommen. Somit ist es bei der Erkennung von hepatischen Tumoren von großer Bedeutung. Nach einer Bolusinjektion wird Gd-EOB-DTPA bis zu 50% über die Galle und 50% über die Nieren ausgeschieden. Die Mechanismen der hepatischen Aufnahme und der biliären Elimination sind bisher nur unzureichend verstanden. Ein weiterführendes Verständnis ist aber auch nötig, um die großen interindividuellen Unterschiede der Leberanreicherung von Gd-EOB-DTPA bei Patienten zu erklären und auch mögliche Arzneimittelinteraktionen vorhersagen zu können. Deswegen war das Ziel der vorliegenden Dissertation, erstens die Transportmechanismen des Kontrastmittels in in vitro Experimenten und dabei sowohl die Aufnahme- also auch die Effluxtransporterproteinen zu untersuchen. Zweitens wurde ein Tierexperiment in Wildtyp- und Abcc2-definzienten Ratten durchgeführt, um die Mechanismen der hepatobiliären Elimination von Gd-EOB-DTPA zu untersuchen und den intestinalen Arzneimitteltransportweg mit Hilfe des bildgegebenden Verfahrens MRT zu visualisieren. Diese in vitro-Untersuchungen zeigten, dass Gd-EOB-DTPA ein Substrat der leberspezifischen Transporter OATP1B1, OATP1B3 und NTCP, aber nicht des ubiquitären OATP2B1 ist. Hiermit kann die hohe Leberspezifität des Kontrastmittels erklärt werden. In vitro wurde Gd-EOB-DTPA von allen genetischen Varianten des OATP1B1 mit unterschiedlichen Km-Werten aufgenommen, wobei die *1b Variante eine signifikant erhöhte Transportkapazität im Vergleich zum Wildtyp (WT) zeigte. Allerdings sieht man bei OATP1B1*5 (nicht signifikant) und *15 (signifikant) eine verringerte Aufnahme von Gd-EOB-DTPA. Bei OATP1B3, zeigte die Variante p.233Ile eine signifikant niedrigere Substrat-Affinität in vitro. Gd-EOB-DTPA wurde über den Polymorphismus p.112Ala/233Ile mit einer signifikant niedrigeren Transportaktivität aufgenommen im Vergleich zum WT. Nach intravenöser Applikation von Gd-EOB-DTPA in Wildtyp- und Abcc2-defizienten Ratten wurde gezeigt, dass Abcc2 eine zentrale Rolle für die hepatobiliäre Ausscheidung von Gd-EOB-DTPA spielt. Gleichzeitig wurde gezeigt, dass bei Abcc2-defizienten Ratten die Ausscheidung des Kontrastmittels vollständig über die Nieren kompensiert wird. In Abcc2-defizienten Ratten ist die Expression des in der basolateralen Membran der Hepatozyten exprimierten Effluxtransporters Abcc3 signifikant erhöht. In vitro konnte eine konzentrationsabhängige Aufnahme von Gd-EOB-DTPA in ABCC2- bzw. ABCC3-enthaltende inside-out Vesikel dargestellt werden. Abcc3 könnte ein Kandidat für den Rücktransport von Gd-EOB-DTPA aus den Hepatozyten ins Blut sein. ABCC2 und ABCC3 sind auch im Darm exprimiert. Da Gd-EOB-DTPA ein Substrat von ABCC2 und ABCC3 ist, wurde untersucht, ob das Kontrastmittel auch im Darm absorbiert wird und somit die Absorption von Arzneimitteln visualisiert werden könnte. Nach oraler Gabe wurde Gd-EOB-DTPA im Darm der Ratten hinreichend absorbiert (Bioverfügbarkeit 17%). Für den intestinalen Efflux scheint ABCC2 von großer Bedeutung zu sein. Denn nach oraler Applikation stieg die Bioverfügbarkeit von Gd-EOB-DTPA in Abcc2-defizienten Ratten von 17% auf 25%. Zusammenfassend konnte die vorliegende Dissertation verdeutlichen, dass Gd-EOB-DTPA ein in vitro-Substrat der leberspezifischen Transporter OATP1B1, OATP1B3 und NTCP ist und auch von OATP1A2, ABCC2 und ABCC3 prozessiert wird. Der Arzneistoff ist somit ein gutes Beispiel für das komplexe Wechselspiel von intestinalem und hepatischem Aufnahme- und Effluxtransport, welcher für zahlreiche Stoffe bereits gut etabliert ist (z.B. Statine, Ezetmib). Es konnte gezeigt werden, dass die leberspezifische Aufnahme von Gd-EOB-DTPA über OATP1B1 und OATP1B3 realisiert wird, wohingegen ABCC2 den wesentlichen Effluxtransporter der hepoatobiliären Elimination darstellt. Die Arbeit konnte des Weiteren zeigen, dass genetische Varianten eine plausible Erklärung für die in der klinischen Praxis beobachtete hohe interindividuelle Variabilität der Leberanreicherung wären. Basierend auf den in vitro- und in vivo-Ergebnissen erweist sich, Gd-EOB-DTPA als neues „probe drug“, um den Absorptionsweg von Arzneimitteln zu visualisieren und die Funktion der Transporter zu charakterisieren.Gadolinium ethoxybenzyl diethylenetriaminepentaacetic acid (Gd-EOB-DTPA) is a liver-specific magnetic resonance imaging (MRI) contrast agents. It is a widely used in clinical diagnostic use in focal liver lesions. Compared to other gadolinium-containing contrast agents Gd-EOB-DTPA is specifically taken up by hepatocytes. After intravenously bolus injection of Gd-EOB-DTPA is excreted up to 50% via the biliary and 50% via the kidneys. The mechanisms of hepatic uptake and biliary elimination are poorly understood. A further understanding is also needed to explain the large interindividual differences in liver accumulation of Gd-EOB-DTPA in patients and also to predict possible drug interactions. Therefore, the aim of this thesis was to explain the transport mechanisms of the contrast agent. Firstly in vitro experiments, the substrate affinity of Gd-EOB-DTPA would be examined in stable transfected cells. Secondly, an animal experiment was performed in wild-type and Abcc2 deficient-rats to investigate the mechanisms of hepatobiliary elimination of Gd-EOB-DTPA and to visualize the intestinal drug absorption using MRI procedure. These in vitro studies showed that Gd-EOB-DTPA is a substrate of the liver-specific transporters OATP1B1, OATP1B3 and NTCP, but not the ubiquitous OATP2B1. Therefore high liver specificity of the contrast agent can be explained. In vitro Gd-EOB-DTPA was taken up by all genetic variants of OATP1B1 with different Km values, the * 1b variant showed a significantly increased transport capacity compared to the wild type (WT). However the OATP1B1 * 5 (not significant) and 15 * (significant) showed a decreased uptake of Gd-EOB-DTPA. For OATP1B3, showed the variant p.233Ile a significantly lower substrate affinity in vitro. Gd-EOB-DTPA was taken up to the polymorphism p.112Ala/233Ile with a significantly lower transport activity compared to the WT. After intravenous administration of Gd-EOB-DTPA in wild-type and Abcc2-deficient rats has been shown that Abcc2 plays a important role in the hepatobiliary excretion of Gd-EOB-DTPA. At the same time it was shown that in Abcc2-deficient rat the elimination of the contrast agent is fully compensated by the kidneys. In Abcc2-deficient rats expression of ABCC3, which expresses in the basolateral membrane of the hepatocytes, is significantly increased. In vitro, a concentration-dependent uptake of Gd-EOB-DTPA was shown in ABCC2 or ABCC3-containing inside-out vesicles. ABCC3 could be a candidate for the return transport of Gd-EOB-DTPA from the hepatocytes into the blood. ABCC2 and ABCC3 are also expressed in the intestine. Since Gd-EOB-DTPA is a substrate of ABCC2 and ABCC3, it was investigated whether the contrast agent is also absorbed in the intestine and thus the absorption of drugs could be visualized. After oral administration of Gd-EOB-DTPA was absorbed (bioavailability 17%) in the intestine of rats. ABCC2 seems to be of great importance, because the bioavailability after oral administration of Gd-EOB-DTPA in Abcc2-deficient rats increased from 17% to 25%. In summary, this dissertation illustrate that Gd-EOB-DTPA is an in vitro substrate of the liver-specific transporters OATP1B1, OATP1B3 and NTCP. It is also a substrate OATP1A2, ABCC2 and ABCC3. The drug is therefore a good example of the complex interplay between intestinal absorption and hepatic and Effluxtransport, which for many substances already well established (eg, statins, Ezetmib). It was shown that the liver-specific uptake of Gd-EOB-DTPA is realized by OATP1B1 and OATP1B3, whereas ABCC2 represents the major efflux transporter of hepoatobiliären elimination. The work could further show that genetic variants would be a plausible explanation for the in clinical observed high interindividual variability of liver enrichment. Based on the in vitro and in vivo results of Gd-EOB-DTPA turns out, that Gd-EOB-DTPA is a new "probe drug" to visualize the absorption of drugs and to characterize the function of the transporter
Síntese e caracterização de um novo ligante aminofenólico de interesse farmacológico
No full textTCC (graduação) - Universidade Federal de Santa Catarina. Centro de Ciências Físicas e Matemáticas. Curso de Química.O potencial de aplicação de fármacos inorgânicos em medicina nuclear e ressonância magnética para diagnóstico e/ou terapia é muito amplo. Entretanto, os fármacos inorgânicos devem possuir determinadas propriedades que permitam sua utilização para tal finalidade. Os fármacos devem ser de baixa toxicidade, cinética e termodinamicamente estáveis e preferencialmente específicos para um determinado tipo de tecido. Os radiofármacos são drogas que contêm obrigatoriamente um radionuclídeo adequado e são usados rotineiramente na medicina nuclear para diagnóstico e terapia de várias doenças. Os radiofármacos são em sua maioria complexos metálicos, onde o metal é um radionuclídeo com decaimento apropriado à sua aplicação, por exemplo, 99mTc, 67Ga e 113mIn são emissores de radiação g e usados em cintigrafia. Por outro lado, os agentes de contraste são fármacos administrados nos pacientes com a finalidade de realçar a imagem em exames clínicos por ressonância magnética, permitindo obter maior exatidão nos diagnósticos. Os agentes de contraste são complexos dotados de um íon metálico com elevado momento magnético, tais como Mn(II), Fe(III) e Gd(III). Os fármacos existentes não apresentam uma grande eficiência principalmente devido à falta de bio-especificidade. Assim, o desenvolvimento de novos compostos com potencialidade farmacológica representa uma área de pesquisa de grande relevância atualmente. Neste trabalho apresentamos a síntese e caracterização de um novo ligante aminofenólico, pentadentado e com um conjunto N3O2 doador, o N,N’ – bis[(3-formil-2-hidroxi-5-metil)benzil]-N-[metil],N’-[2-piridilmetil]-1,3- propanodiamina (H2L), para ser usado como precursor na preparação de possíveis fármacos inorgânicos, seja radiofármacos ou agentes de contraste, pois o mesmo é adequado à coordenação de metais trivalentes como Ga(III), Gd(III) e In(III) que são metais de interesse farmacológico. Tanto os compostos intermediários como o ligante H2L foram caracterizados por espectroscopia no infravermelho e ressonância magnética nuclear de próton
Temporal and spatial variations in signatures of sedimented organic matter in Lingding Bay (Pearl estuary), southern China
No full textTaludbekleding van gezette steen. Band 1: Waterbeweging en golfbelasting op een glad talud
No full textHet onderhavige verslag geeft een gedetailleerde beschrijving van al het relevante onderzoek betreffende de kwasi-stationaire druk op het talud (op het moment vlak vóór de golfklap) dat tot en met 1989 is uitgevoerd bij het Waterloopkundig Laboratorium (WL) en Grondmechanica Delft (GD). Dit onderzoek is uitgevoerd in opdracht van de Dienst Weg- en Waterbouwkunde van Rijkswaterstaat in het kader van het meerjarige onderzoek naar de stabiliteit van taludbekledingen van gezette steen.Steenzettingen - TAW/EN
Physical properties of amorphous Al-Gd-transition metal alloys
No full textAmorphous alloys of the composition Al65Gd15Cu20 and Al1Gd1Fe1 have been prepared by rapid quenching from the melt. The alloys have been studied by X-ray diffraction, thermal analysis and SQUID magnetization methods. Thermal analysis results show crystallization temperatures of 647 and 945 K for Al-Gd-Cu and Al-Gd-Fe, respectively. For Al-Gd-Cu, magnetization measurements show Curie-like behaviour with a localized Gd magnetic moment of 8.0mu(B). Magnetic measurements of Al-Gd-Fe show conventional ferromagnetic behaviour. The Curie temperature is found to be 275 K and a saturation magnetization of 124 emu/g is measured at 4.2 K in an applied magnetic field of 1 T.PT: J; CR: DUNLAP RA, 1989, PHYS REV B, V39, P4808 DUNLAP RA, 1990, J PHYS CONDENS MATT, V2, P4315 DUNLAP RA, 1990, UNPUB HE Y, 1988, SCIENCE, V241, P1640 INOUE A, 1981, J MATER SCI, V16, P1989 INOUE A, 1988, JPN J APPL PHYS, V27, P1796 INOUE A, 1988, JPN J APPL PHYS, V27, L1579 INOUE A, 1988, JPN J APPL PHYS, V27, L479 OHANDLEY RC, 1991, HDB MAGNETIC MATERIA, V6, P453 SRINIVAS V, 1990, J APPL PHYS, V67, P5879 SUZUKI RO, 1985, J MATER SCI, V18, P1195 YEWONDWOSSEN M, 1990, THESIS DALHOUSIE U YEWONDWOSSEN M, 1992, J PHYS-CONDENS MAT, V4, P461; NR: 13; TC: 1; J9: J NON-CRYST SOLIDS; PN: Part 1; PG: 3; GA: LC964Source type: Electronic(1
sj-xlsx-1-acr-10.1177_02841851221134485 - Supplemental material for Predictive value of Gd-EOB-DTPA -enhanced magnetic resonance imaging for post-hepatectomy liver failure: a systematic review and meta-analysis
No full textSupplemental material, sj-xlsx-1-acr-10.1177_02841851221134485 for Predictive value of Gd-EOB-DTPA -enhanced magnetic resonance imaging for post-hepatectomy liver failure: a systematic review and meta-analysis by Cong Ding, Jianye Jia, Genji Bai, Wei Zhou and Wenli Shan in Acta Radiologica</p
- …
