27 research outputs found
Ibrahim el-Antaki's divan called Burhanul-Burhan-examination and verification
No full textDoktora TeziBu araştırma, Arap ve İslam kültür mirasına katkı sağlamak amacıyla, şair İbrahim el-Antaki'nin (H. 926-M. 1520) "Burhanu'l-Burhan" adlı divanının yazma nüshasını incelemektedir. Başka bir eseri bulunmayan ve çok tanınmayan yazarın bu eseri, araştırmacılar ve muhakkikler tarafından yeterince ele alınmamıştır. Yazarın şiirleri dönemin toplumsal yapısını, halk kültürünü, geleneklerini ve karakteristik özelliklerini yansıtmasına rağmen, eser uzun süre yazarına atfedilmemiştir. Divan, dönemin toplumsal entelektüel seviyesini ortaya koyması ve günümüz kültürüyle karşılaştırma imkânı sunması bakımından önem arz etmektedir. Araştırmada bilimsel inceleme ilkeleri ve tahkik kuralları çerçevesinde yazarın biyografisi, eserin yazara aidiyeti, divanın anlaşılmayan kasidelerinin ve aruz vezinlerinin tespiti, divandaki aruz, dil ve gramer hatalarının tashihi ile şiirlerdeki Beyan ve Bediî sanatlarının özellikleri incelenmiştir.This research examines the manuscript of the divan named "Burhanu'l-Burhan" by poet Ibrahim al-Antaki (H. 926-A.D. 1520) in order to contribute to the Arab and Islamic cultural heritage. This work of the author, who has no other works and is not very well known, has not been sufficiently studied by researchers and scholars. Although the author's poems reflect the social structure, folk culture, traditions and characteristic features of the period, the work has not been attributed to its author for a long time. The divan is important in terms of revealing the social intellectual level of the period and providing an opportunity for comparison with today's culture. In the research, the following issues were addressed within the framework of scientific examination principles and investigation rules: the author's biography, the work's belonging to the author, the detection of the divan's incomprehensible odes and aruz meters, the correction of aruz, language and grammar errors in the divan, and the characteristics of the arts of Beyan and Bediî in the poems were examined
Mehmet Şemsettin Günaltay’s view on the theories of human soul in the Islamic intellectual tradition
No full textBu çalışmada Mehmet Şemsettin Günaltay’ın (1883 – 1961) Materyalizm ve Pozitivizme karşı kaleme aldığı Felsefe-i Ûla: İsbât-ı Vâcib ve Rûh Nazariyeleri adlı eser merkeze alınarak İslam entelektüel geleneğindeki ruh teorilerine bakışı incelenmiştir. Bu bağlamda tezimiz üç bölüm olarak kurgulanmıştır. İlk bölümde müellifin felsefe-bilim ilişkileri zemininde esas aldığı metafizik perspektif, Tanrı’nın varlığı ve ruhun varlık/ mahiyetini el almaktaki amacı ve klasik dönem İslam düşünürlerinin ruh hakkındaki teorilerini felsefe tarihinde nasıl konumlandırdığı tahlil edilmiştir. Sonraki bölümlerde ise cismani ruh teorileri ve cismani olmayan ruh teorileri ayırımına dayalı erken ve geç dönem kelamcılar ile İbn Sina’nın ünlü ruh teorisi mukayeseli biçimde ele alınmıştır. Tezimizde tarihsel ve güncel yorumuyla metin okuması, felsefi kavram ve problemlerin karşılaştırmalı analizi ve fikirlerin eleştirisi yöntemi izlenmiştir. Bu incelemeyle müellifin titizlikle atıf yaptığı konular öncelikli olmak üzere konuyla ilgili klasik kaynaklara başvurulmuş müellifin tespitleri günümüz araştırmaları ışığında doğruluk değeri açısından sınanmıştır. Sonuç olarak Günaltay’ın Materyalizm ve Pozitivizm’in iddialarının aksine fizik ile metafizik, felsefe ile bilim, din ile bilim arasındaki ilişkinin bir uzlaşma ve birbirini tamamlama üzerinden kurulması gerektiği fikrini savunduğu tespit edilmiştir. Genelde ruh nazariyeleri tarihinin özelde ise İslam entelektüel geleneğindeki ruh teorileri tarihinin onun açısından bilimsellikten uzak ama tarihi bir delil olma niteliği taşıdığı saptanmıştır. Bu bağlamda ele aldığı İslam entelektüel tarihindeki ruh nazariyelerini Fahreddin er-Razi’nin meşhur eseri et-Tefsîrü’l-Kebir (Mefâtihü’l-Gayb) üzerinden konumlandırmıştır. İslam entelektüel geleneğindeki ruh nazariyelerini klasik gelenekle uyumlu bir şekilde sınıflandırmıştır. Her ne kadar özellikle Gazzali ve Fahreddin er-Razi bahsinde bu iki düşünürün ruh teorilerini sınırlı eserler üzerinden aktarsa da vardığı sonuçlar itibariyle doğru tespitlerde bulunduğu gözlenmiştir.In this study, Mehmet Şemsettin Günaltay's (1883 - 1961) view on the theories of human soul in the Islamic intellectual tradition was examined by focusing on the work titled On First Philosophy: Existence of God and Soul Theories, which he wrote against Materialism and Positivism. In this context, our thesis is structured in three parts. In the first chapter, the author's metaphysical perspective on the basis of philosophy-science relations, his purpose in discussing the existence of God and the existence/ nature of the soul, and how he positioned the theories of the classical period Islamic thinkers about the soul in the history of philosophy were analyzed. In the following sections, early and late theologians based on the distinction between corporeal soul theories and non-corporeal soul theories and Ibn Sina's famous soul theory are discussed comparatively. In our thesis, the method of text reading with historical and current interpretation, comparative analysis of philosophical concepts and problems and criticism of ideas was followed. In this review, classical sources on the subject were consulted, primarily the issues to which the author meticulously referred, and the author's findings were tested for accuracy in the light of today's research. As a result, it has been determined that Günaltay, contrary to the claims of Materialism and Positivism, defends the idea that the relationship between physics and metaphysics, philosophy and science, religion and science should be established through a compromise and complementarity. It has been determined that the history of soul theories in general, and the history of soul theories in the Islamic intellectual tradition in particular, is far from scientificness in her view, but is a historical evidence. In this context, he positioned the soul theories in Islamic intellectual history through Fahreddin er-Razi's famous work et-Tefsirü'l-Kebir (Mefatihü'l-Gayb). He classified the soul theories in the Islamic intellectual tradition in accordance with the classical tradition. Although he conveyed the soul theories of these two thinkers through limited works, especially regarding Gazzali and Fahreddin er-Razi, it was observed that he made correct determinations in terms of the conclusions he reached
Molla Civen ve et-Tefsiratü’l-Ahmediyye Adlı Ahkam Ayetleri Tefsiri
No full textİslam âlimleri, başlangıçtan itibaren Kur’an’ın farklı yönlerine eğilmiş ve bu konuda eserler telif etmişlerdir. Bu yönlerden birisi de Kur’an’da ahkâm ifade eden âyetlerin tefsiridir. Tarih boyunca ahkâm âyetlerini tefsir eden çok sayıda tefsir yazılmış, müfessirler bu tefsirlerde genellikle kendi mezhep görüşlerinin savunmasını yapmışlardır. Hanefi mezhebinin görüşlerini savunmak üzere yazılan ahkam tefsirlerinden birisi de Molla Civen tarafından yazılan et-Tefsiratü’l-Ahmediyye adlı tefsirdir. Bu tefsirin ahkam âyetleri tefsirleri arasındaki yerini ve önemini ortaya çıkarabilmek için önce müellifin biyografisi üzerinde durulmuş, daha sonra da tefsirin tahlili yapılmıştır. Buna göre Molla Civen, Hindistan’da İslam hakimiyetinin zirvede olduğu bir dönemde, 1638-1718 tarihleri arasında yaşamış, genç yaşta hocalığa başlamış, devrinin sultanına hocalık yapmış bir fakihtir. et-Tefsiratü’l-Ahmediyye isimli ahkâm âyetleri tefsirini yazmaya 16 yaşında iken başlamış, 1665 senesinde 27 yaşında iken son şeklini vermiştir. Molla Civen bu tefsirinde klasik metotlara bağlı kalmış, ancak seleften gelen rivayetlere ağırlık vermiştir. Daha ziyade Hanefi mezhebini destekleyen görüşleri tercih etmiştir. Molla Civen ahkâm âyeti mefhumunu daha geniş ele almış ve Kelâm ilminin alanına giren âyetleri de ahkâm âyeti olarak tefsir etmiştir. Molla Civen, et-Tefsiratü’l-Ahmediyye, Ahkam Tefsiri, Fıkhi Tefsir.From the beginning of the Islamic history, Islamic scholars have studied on different aspects of the Quran and have written books about them. One of those aspects is the interpretation of verses that have legal content. There are voluminous tafsir (exegesis/ interpretation of the Quran) books about “legal verses” (ayat al-ahkam) in which scholars usually defend the views of their schools. Al-Tafsirat al-Ahmadiyyah by Molla Ciwan is one of those tafsir books that has been written to defend the Hanefite perspective. In this study, first of all, the biography of the author is treated and afterwards his work is analyzed to expose the position and importance of that work Molla Ciwan lived in India between 1638 and 1718, when the Muslims were culminating in their sovereignity of the region. He began to work as a teacher at an early age and became the teacher of the Sultan. He started to write his al-Tafsirat al-Ahmadiyyah at the age of 16 and finished in 1665 at the age of 27. Molla Ciwan followed the classical methods in his tafsir, while he mentioned many reports from the earlier scholars (salaf). Most of the time, he chose the views that support the Hanefite position. Besides, Molla Ciwan took the concept of “legal verses” (ayat al-ahkam) in a broader sense and he interpreted the verses about theology among legal verses as well. Molla Ciwan, al-Tafsirat al-Ahmadiyyah, legal verses, legal exegesis of the Quran
Habib B. Ali’nin Miftâhu’l-Fâtiha adlı eserinin tahkik ve tahlili
No full textBu çalışmada Osmanlı müfessirlerinden Habib b. Ali’nin Miftâhu’l-Fâtiha isimli yazma eserinin tanıtımı, kaynak ve muhteva analizi konu edilmektedir. Aynı zamanda eserin daha geniş bir okur kitlesiyle buluşması için tahkik edilmesi hedeflenmekte ve Miftâhu’l-Fâtiha özelinde kütüphanelerde tahkik edilmeyi bekleyen Osmanlı tefsir mirasına dair bir farkındalık oluşturmak amaçlanmaktadır. Araştırmada eserin ortaya konduğu döneme ve müellife dair elde edilen kısa bilgilerle birlikte müellifin eserde kullandığı kaynak ve yöntem ortaya konulmakta; aynı zamanda eserin muhtevası farklı açılardan ele alınmaktadır. Neticede müellifin temelde Necmeddin Nesefî’nin tefsirini merkeze almasına rağmen sadece bu esere bağlı kalmayıp pek çok esere müracaat ettiği; farklı kaynaklardan beslenmesine rağmen iktibaslarıyla akıcı ve düzenli bir kurgu oluşturmada başarı gösterdiği; eserin rivâyet yoğunluklu olmasına rağmen Osmanlı döneminde telif edilmiş diğer pek çok tefsirde olduğu gibi dirâyet yönünün baskın olduğu; Kur’an’ın Kur’an ile tefsiri, şiirle istişhad, lügat, kelam, fıkıh ve işari-tasavvufi yönleriyle eklektik bir görüntü arz ettiği sonucuna ulaşılmaktadır.In this study, Habib b. Ali’s Miftahu’l-Fatiha, the presentation of the limited work, the source and content analysis are discussed. At the same time, it is aimed to verify the work to meet a wider audience and to create an awareness of the legacy of Ottoman exegesis in the libraries that has not been verified yet specific to Miftahu’l-Fatiha. In the research, the source and method used by the author in the work are revealed with the short information obtained about the period and the author at the same time the content of the work is considered from different angles.As a result, although the author essentially centered on the commentary of Necmeddin Nesefi, he applied not only to this work but to many other works; Although it is nourished from different sources, it has achieved superior success in creating a flowing and orderly fiction with its quotations; It is concluded that Although it is rumored to be a narrative work of exegesis, as in many other commentaries in the Ottoman period, the direction of acumen is dominant; It is concluded that it presents an eclectic image with its exegesis of the Qur’an with the Qur’an and with poetry, istishhad, vocabulary, kalam, fiqh and ishari-mystic aspects
İbnü’t-Tahhân’ın Hâvi’l-Fünûn ve Selvetü’l mahzûn adlı mûsikî eseri (tahkik ve inceleme)
No full textHâvi’l-Fünûn ve Selvetü’l-Mahzûn adlı eser, X-XI. asırlar arasında Mısır’da (Fâtımîler dönemi), saray müzisyenlerinden olan İbnü’t-Tahhân tarafından kaleme alınmış olup eldeki kaynaklara göre Fâtımîler döneminden günümüze ulaşabilmiş bilinen tek mûsikî eseridir. Erken dönem mûsikî kaynakları arasında Hâvi’l-Fünûn ve Selvetü’lMahzûn’u farklı kılan en önemli özelliklerinden birisi, eserin Fâtımîler dönemi mûsikî kültürüne ışık tutmasının yanı sıra, eserde câhiliye dönemi ile müellifin yaşadığı Fâtımîler dönemi arasında yaşamış beş yüze yakın mûsikîşinasın isimlerinin tasnifli bir şekilde zikredilmesidir. Profesyonel bir müzisyen tarafından kaleme alınan bu eser, mûsikî sanatının ilmi ve ameli yönlerinin ele alındığı iki ana makaleden oluşmakta ve içerisinde yer alan yüz iki konu başlığı ile ansiklopedik bir özellik taşımaktadır. Eserde kadim Grek filozoflarından çeşitli alıntılar yapılmış ve onlara ait bilinmeyen bazı mûsikî eserlerinden bahsedilmiştir. Diğer taraftan Abbâsî döneminin en meşhur mûsikîşinaslarından olan İbrahim el-Mevsılî (ö. 804), İbn Câmî (ö. 808), İbrahim b. el-Mehdî (ö. 839) ve İshâk elMevsılî’den (ö. 850) bahsedilmesi ve onlara çeşitli atıflar yapılması, ayrıca Tahhân ailesi, Huveylâ ailesi, İbnü’ş-Şâmiyye, Şerif Hüseyin er-Rassî gibi Fâtımî döneminin meşhur müzisyen aileleri ve şahısları hakkında aktarılan rivayetler, müellif ile Fâtımî devlet yöneticileri arasında geçen bazı diyaloglar vb. dolayısıyla mûsikî tarihi açısından önemli bilgiler içermektedir. Eserde mûsikînin nazarî ve ameli yönünün nasıl olması gerektiği mûsikî felsefesi, mûsikînin tanımı, tesiri, fazileti, hükmü, müzisyenin vasıfları, klasik Arap ğınâsının seçkin yüz eseri, klasik mûsikî ve modern mûsikî üzerine yapılan tartışmaların yanı sıra, sesin oluşumu, ses oranları, nağme, cins, perdeler, lâhin türleri, tarîkalar, bisât, telhîn, îkâ‘ gibi nazarî konulardan bahsedilmesi, müzisyenin vasıfları, imtihan edilmesi, eğitimi, müzisyenin meclislerde ve sultanın huzurundaki konumu, müzisyenlerle ilgili methiye ve hiciv örnekleri, icrâyı güzelleştiren yöntemleri içeren terimler sözlüğü, ikâ‘ı güzelleştiren yöntemleri içeren terimler sözlüğü, hançere türlerinden bahseden boğaz terimleri sözlüğü, mûsikî icrâsının tertibi, repertuar, müzik dinleme âdâbı, insan hançeresinin kusurları, boğaza iyi gelen ve zarar veren şeyler, hançerenin çalgılara uydurulması gibi hususların yanında udun menşei, ölçüleri, yapımı, telleri, perdelerin bağlanması, akordu başta olmak üzere tambur, ney, mi’zef, rebâb, def, erğanun, kaysâra, şelyak, salîh ve kenkele gibi çalgılar hakkında da bilgiler bulunmaktadır. Bu çalışmada, öncelikle okunmasında ve anlaşılmasında ciddi zorluklar bulunan mevcut yazma nüsha tahkik edilerek daha anlaşılır bir metin oluşturulmaya çalışılmış ve ardında eserin Türkçe tercümesi yapılmıştır. Daha sonra eserin muhtevası, kendinden önceki ve kendi döneminde kaleme alınan Kindî’nin mûsikîye dair risâleleri, Fârâbî’nin Mûsikâ’l-Kebîr, İbn Sînâ’nın Cevâmiu İlmi’l-Mûsîkâ, İbn Hurdâzbih’in Kitâbü’l-Lehv ve’l-Melâhî, Harezmî’nin Mefâtihu’l-Ulûm, İhvân-ı Safâ’nın er-Resâil, İbn Zeyle’nin el-Kâfî fi’lMûsîkâ ve Ali el-Kâtib’in Kemalü Edebi’l-Ğınâ adlı eserlerinde bulunan ilgili bölümlerle mukayese edilerek dönemin mûsikî kültürünün aydınlatılmasına katkı sunmaya çalışılmıştır.The work named Ḥāwī al-funūn wa-salwat al-maḥzūn was written by one of the palace musicians, Ibn al-Ṭaḥḥān, between 10-11th centuries, during the Fatimids period. According to the available data, it is the only known musical work that has survived from the Fatimid period. One of the most important features that distinguishes Ḥāwī al-funūn wa-salwat al-maḥzūn among the early music sources is that it sheds light on the music culture of the work of the Fatimid period, as well as the names of the five hundred musicians who lived between the period of Jāhiliyya and Fatimids. This work, written by a professional musician, consists of two main articles dealing with the scientific and de facto aspects of musical art, and has an encyclopedic feature with a hundred and two topics. Various quotations from the ancient Greek philosophers were made in the work and some unknown musical works of them were mentioned. On the other hand, in the work, Ibrāhīm al-Mawṣilī (d. 804), Ibn Djāmī (d. 808), Ibrāhīm b. al-Mahdi (d. 839) and Ishaq al- Mawṣilī (d. 850) are mentioned and various references are made to them. There are also rumors about the famous musician families and individuals of the Fatimid period such as Ṭaḥḥān family, Huwayla family, Ibn al-Shamiya, Sharif Husayn al-Rassi. This work, for all these reasons and since it contains some dialogues between the author and the Fatimid state administrators, has an important place in musical history. In his work, the author has dealt with how the theoritical and experimental directions of music should be, his philosophy of music, the definition, influence, virtue, judgement of the music, the qualifications of the musician. Besides, besides the discussions on the distinguished face work of classical Arab music, classical music and modern music, the topics such as the formation of sound, sound ratios, tune, genus, curtains, melody types, dates, bishat, telhîn, ikâ ‘are mentioned. Musician's qualifications, test, education; the position of the musician in assemblies and in the presence of the sultan, examples of praise and satire about musicians, a glossary of terms containing methods that beautify the performance, a glossary of words that speak of types of dagger (hançere), the composition of the musical performance, the repertoire, the talent of listening to music, things that are good for the throat and harm to the throat, and the alignment of the dagger with the instruments are also included in the work. In addition to these, there is also information about the origin, dimensions, construction, wires, pitch of lute, tuning, instruments such as drum, flute, mi'zef, rebâb, def, erganun, kaysâra, sheliya, salih and kenkele. In this study, it is tried to create a more understandable text by examining the existing manuscript, which has serious difficulties in reading and understanding, and then the Turkish translation of the work is done. Then the content of the work was compared with the relevant sections in some of the works that were written before and in his own period. These works are as follows: al-Kindī’s tales on music, al Fārābī's Kitāb al-Mūsīqā al-Kabīr, Avicenna's Jawāmi' ilm al-musiqa, Ibn Khordadbeh's Kitāb al-lahw wa-l-malahi, al-Khwārizmī's Mafātīḥ al-ʿUlūm, Rasāʾil ikhwān aṣ-ṣafāʾ wa khillān al-wafāʾ, Ibn Zaylā's Kitāb al-Kāfī fī l-Mūsīqī and Ali al-Kātib's Kitāb Kamāl Adab al-Ghina. Thus, it was tried to contribute to the enlightenment of the musical culture of the period
Investigation of sülâsi̇yyât tradition in the district of hadi̇th and the works of "Şerhun Alâ Sülâsi̇yyâti̇'l-Bukhâri̇ of Muhammed Şâh Balikesi̇rî"
No full textBu tezin konusunu "Hadis İlminde Sülâsiyyât Geleneği ve Muhammed Şâh Balıkesirî'nin Şerhun alâ Sülâsiyyâti'l-Buhârî Adlı Eserinin İncelenmesi" oluşturmaktadır. İsnad ile alakalı olan bu çalışmada Sülâsiyyât Geleneği'nin oluşumu ve gelişimi incelenecektir. Sülâsiyyât alanında yazılan eserler tanıtılacaktır. Aynı zamanda Muahmmed Şâh Balıkesirî'nin hayatı ve yazmış olduğu eseri hakkında bilgi verilmektedir. Çalışma bir giriş, iki bölüm ve sonuç kısımlarından oluşmaktadır. Girişte konun önemine, amacına ve konusuna değinilmiştir. Birinci bölümde Sülâsiyyât Geleneği'nin oluşumu, gelişimi ve bu gelenek alanında ortaya çıkan literatürtanıtılmaya çalışıldı. Çalışmamızın son kısmında ise müellif ve eserin tanıtılmaktadır.The subject of this thesis is Ad The Analysis of the Sülâsiyyât Tradition in the Hadith and the Study of Muhammed Şah Balıkesirî Şerhun alâ Sülâsiyyâti'l-Bukhârî. In this study related to Isnad, the formation and development of Sülâsiyyât Tradition will be examined. Artifacts written in the Sülâsiyyat area will be introduced. At the same time, information is given about Muahmmed Şah Balıkesirî life and his work. The study consists of an introduction, two parts and conclusion sections. In the introduction, the importance, purpose and the subject of the subject are mentioned. In the first part, the formation and development of Sülâsiyyât Tradition and the literature that emerged in this tradition were introduced. In the last part of the study, the author and his work are introduced
Kur’ân’da Ruhani Varlıkların Mahiyeti: Mealler Üzerinden Bir İnceleme
No full textThe Qur’an, which was revealed as a guide to humanity, is being shared with readers in non-Arabic speaking countries through translations. For this reason meanings have an important place for societies whose language is not Arabic to be aware of the meanings of the Qur’an. Due to this need, many translations of the Qur’an have been made in different languages until today. The translation activity of the Qur’an into Turkish continues to increase. This intense meaning activity also brings with it some problems. Some of these problems are related to issues such as language, style, and translation techniques. In addition, it is seen that the pre-acceptances and ideological approaches of the translation author also cause some problems in meaning. Since these negative examples exist among the translations that aim to bring the Qur’an closer to the reader, it highlights the importance of selecting a translation carefully for the reader of the translation. Our study was conducted through document examination and content analysis methods. According to the statement, the translations of Hakkı Yılmaz and R. İhsan Eliaçık have been central in the study. These meanings have been preferred because they contain many examples related to our subject.İnsanlığa hidayet rehberi olarak nâzil olan Kur’ân, ana dili arapça olmayan ülkelerde tercümeler yoluyla okuyucuyla buluşmaktadır. Bu yüzden mealler, Kur’ân’ın manalarından haberdar olma amacına matuf olarak ana dili Arapça olmayan toplumlar için önemli bir yere sahiptir. Bu ihtiyaca bağlı olarak günümüze kadar Kur’ân’ın farklı dilde pek çok çevirisi yapılmıştır. Kur’ân’ın Türkçeye çeviri faaliyeti de artarak devam etmektedir. Bu yoğun meal faaliyeti aynı zamanda birtakım problemleri de beraberinde getirmektedir. Bu problemlerden bir kısmı dil, üslup, tercüme teknikleri gibi hususlarla alakalıdır. Bunun yanında, meal yazarının ön kabullerinin, ideolojik yaklaşımlarının da meallerde birtakım sorunlara yol açtığı görülmektedir. Kur’ân’ı okuyucuyla buluşturması arzulanan mealler arasında bu tür olumsuz örneklerin olması, okur açısından meal seçiminin son derece önemli bir husus olduğunu ortaya koymaktadır. Bu doğrultuda Kur’ân’ın ele aldığı konulardan biri olan “ruhani varlıklar” Kur’ân’da ve meallerde yer almaları itibarıyla incelenmiştir. Bu vesileyle meallerde işlenen ruhani varlıkların ne derece Kur’ân’ı yansıttığı ve Kur’ân’ı anlama yöntemlerine ne derece riayet edildiği ortaya konulmuştur. Kur’ân’da yer alan iblis/şeytan, melek ve cin kavramları; örnek olarak ele alınan meallerde te’vil, anlambilim ve yorumbilim gibi Kur’ân’ı doğru anlama ilkeleri çiğnenerek anlaşıldığı tespit edilmiştir. Bu çerçevede melekler bereket, sevgi, merhamet; iblis/şeytan düşünce yetisi; cin ise ışın, radyasyon, ajan ve casus olarak açıklanarak çağdaş paradigmaların Kur’ân’a dayatılmaya çalışıldığı gözlemlenmektedir. Çalışmamız doküman incelemesi ve içerik analizi yöntemi ile yapılmıştır. Buna göre çalışmada Hakkı Yılmaz ve R. İhsan Eliaçık’ın mealleri merkeze alınmıştır. Bu mealler konumuzla ilgili çokça örnek içermeleri nedeniyle tercih edilmiştir
Ibn Habīb al- Nishābūrī and his tafsīr narratıons in Sa‘lābī’s tafsīr al Kashf wa’l-Bayān
No full textBu çalışmada hicrî V. asrın başlarında vefat etmiş Nişabur bölgesi müfessirlerinden ve Nişabur tefsir okulunun en önemli temsilcilerinden biri olan İbn Habîb en-Nisâbûrî'nin ilmî biyografisi ve tefsire dair çalışmaları ele alınacak ve tefsir rivayetlerini talebesi Ebu İshak es-Sa'lebî'nin el-Keşf ve'l-Beyân isimli eseri özelinde incelenecektir. Temel amacı metin kaynak incelemesi olan bu çalışmada bu iki müfessirin ilişkisi (hoca-talebe) üzerinde de durulmaya çalışılacaktır. Çalışmamız iki ana bölümden oluşmaktadır. İlk bölümde İbn Habîb'in ilmî biyografisi ve yetiştiği muhit incelenecek; istifade ettiği isimler ele alınıp kendisinin içerisinde bulunduğu ilmî ilişki ağı ortaya konulmaya çalışılacaktır. Kur'ân ve tefsire dair yaptığı çalışmalar özelinde eserler incelenecek ve kendisine yöneltilen Kerrâmiyyü'l-mezheb iddiası değerlendirilmeye çalışılacaktır. İkinci bölümde Sa'lebî'nin el-Keşf ve'l-Beyân'da hocası İbn Habîb'ten aktardığı rivayetlerin isnadlarının tespiti, bu rivayetlerin niteliği, tasnifi ve rivayetlerin metin ve isnad yönünden analizi yapılmaya çalışılacaktır. Rivayetlerin değerlendirilmesi yazar ve yazarın yetiştiği ilmî muhit dikkate alınarak yapılması amaçlanmaktadır. Yine bu bölümde İbn Habîb'in tefsir rivayet tarikleri ve bu tariklerin mukayesesi, kullandığı dil, tarih ve edebiyat vb. malzemesinin niteliği; kısacası tefsirciliği ve bunun Nişabur tefsir okuluna etkisi irdelenmeye çalışılacaktır.In this study, the scholarly biography and exegetical works of Ibn Habīb al-Nishābūrī, one of the most important representatives of the Nishābūr school of exegesis and one of the commentators of the Nishābūr region, who died at the beginning of the Vth century, will be discussed and his tafsir narrations will be analyzed in the context of his student Abu Ishāq al-Saʿlabī's al-Kashf wa'l-Bayān. In this study, the main purpose of which is to analyze the textual sources, the relationship between these two exegetes (teacher and student) will also be emphasized. Our study consists of two main parts. In the first part, Ibn Habīb's scholarly biography and the neighborhood he grew up in will be examined; the names he benefited from will be discussed and the network of scholarly relations in which he was involved will be revealed. It will examine his works on the Qur'ān and tafsīr in particular and try to evaluate the allegation of al-Karrāmī al-madhhab directed against him. In the second part, the determination of the isnads of the narrations Sa'labī narrated from his teacher Ibn Habīb in al-Kashf wa'l-Bayān, the quality and classification of these narrations, and the analysis of the narrations in terms of text and isnad will be tried to be made. The evaluation of the narrations will be done by taking into account the author and the scholarly environment in which the author grew up. Again, in this section, Ibn Habīb's tafsir narration traditions and their comparison, the quality of the language, history, literature, etc. material he used; in short, his tafsirism and its impact on the Nishābūr school of tafsir will be analyzed
Article On “The Word Of God Can Not Be Translated By A Human Being” And An Evaluation
No full textLisân-ı Beşer Lisân-ı Kur’ân’a Tercümân Olamaz’ adlı makale, Sebilürreşâd dergisi’nde Cumhuriyetin ilk yıllarında yayımlanmıştır. Makalede İlahi kelam olan Kur’ân’ın, Türkçe’ye tercümesi meselesi -makale yazarının başlıkta uygun gördüğü şekliyle- ‘lisân-ı beşer’in lisân-ı Kur’an’a tercüman olamayacağı’ kesin yargısı ortaya konularak işlenmiştir. Kur’ân’ın tercümesi meselesinde farklı maksatlardan bahseden makale sahibi, hüsn-i niyet sahiplerinin dikkatli olmalarını da ifade etmekten geri durmamıştır. ‘İslâm’ı Türkleştirme ve Millî Müslümanlık’ adıyla yürütülen büyük bir inkılâp projesinin2 işlediği bir süreçte önemli bir uyarı niteliğinde değerlendirilmesi gereken bu makale, tarafımızca Osmanlıcadan Latin harflerine aktarılarak aynen verilmiş ve bir de değerlendirme yapılmıştır. Değerlendirmede makalenin yayınlandığı dergi ve yazarı hakkında müfid-muhtasar şekliyle bilgiler verilmiştir. Daha sonra makaleden çıkarılabilecek yargılar, maddeler halinde zikredilmiş ve bunların delillendirilmesi de makale içerisinden bizzat yazarının ifadeleri ile irtibatlandırılmıştır. Burada amaç; yaklaşık bir asır öncesine tekabül eden bir zaman diliminde, üzerinde yaşadığımız topraklarda ele alınan Kur’ân’ın tercümesi gibi bir meselenin nasıl ele alındığına dair bir örnek ortaya koymaktır.The article was published in Sebilurreşad Magazine in the early years of the Republic. The issue of translating the Qur'an, which is the Divine Word of God, into Turkish has been discussed in this article and it has been argued whether the divine word cannot be translated into human language or not. The author mentioned different purposes in the translation of the Qur'an and the also invited people to be careful in this regard. The author has pointed out to a process that is carried out by a great revolution project like 'Turkification of Islam and National Islam'. Moreover, the article was transferred from Ottoman letters to Latin letters, as it is, and the evaluation has been added. In the evaluation, it was given briefly and helpful information about the author and the journal published. Then it was mentioned judges that can be obtained from the article. these judgments have been substantiated by the author's expressions. The aim here is; is to find out how the Qur'an's translation issue was addressed about a century ago
Aliyyu'l-Kârî's 'Ez-Zubde fî şerhi Kasideti'l-Burde' critical textual edition
No full textBu çalışmadaki amacımız, Bûsîrî'nin Kaside-i Burde'sine Nuruddîn Ali b. Sultan Muhammed el-Kârî'nin kaleme aldığı şerhin tenkitli metin neşrini, müellifin ve şarihin hayatı ile birlikte sunmaktır. Bu çalışma, İslam tarihi boyunca üzerine yüzlerce şerh, tahmis ve taştîrler yapılan ve pek çok şair ve edebiyatçılara ilham kaynağı olan, kalbi Peygamber aşkıyla yanıp tutuşan Bûsîrî'nin felçli iken, Hz. Peygamber (s.a.v.)'i medih için yazdığı kasidenin Aliyyu'l-Kârî tarafından yapılan şerhi içermektedir. Giriş bölümünde araştırmanın konusu, amacı ve metodu verilmiştir. Birinci bölümde Bûsîrî'nin hayatı, eğitimi, yaptığı görevleri ve Kaside-i Burde'si hakkında bilgi verilmiştir. Devamında Aliyyu'l-Kârî'nin hayatı, ilmi şahsiyeti ve eserlerine değinilmiştir. İkinci bölümde, Aliyyu'l-Kârî'nin Kaside-i Burde Şerhi ve tenkitli metinde kullanılan yazma nüshalar hakkında bilgi verilmiştir. Üçüncü bölümde ise ''ez-Zubde fî Şerhi Kasideti'l-Burde'' isimli eser üç nüsha üzerinden tahkik edilerek müellif nüshasına yakın bir metin ortaya konmaya çalışılmıştır. Tahkikini yaptığımız bu eserde müellif, Kaside-i Burde'yi sözlük, gramer ve dinî ilimler çerçevesinde ele almış ve daha kolay anlaşılması amacıyla sade bir dil kullanmıştır. Bu çalışma ile birlikte, sayısı yüzleri bulan burde şerhleri üzerinde birçok araştırmacının yeni araştırmalar yapması ümit edilmektedir. Anahtar Sözcükler: Aliyyu'l-Kârî, Kasidetu'l-Burde, Kaside-i Burde Şerhi.The aim of this study is to present critical textual edition of Nuruddîn Ali b. Sultan Muhammed el-Kârî's commentary on Bûsîrî's 'Kaside-i Burde' with lifes of author and commentator. This study comprehends the commentary of Aliyyu'l-Kârî on Bûsîrî's ode which has been an inspiration for many poets and writers with its hundreds of commentaries, takhmis and tastir in Islamic history. Bûsîrî wrote this ode to praise the Prophet (pbuh) while he was paralyzed and burning with love of Prophet (pbuh). In the prologue the subject, goal and method of research are given. In the first part Bûsîrî's life, education and tasks also the information about his piece Kaside-i Burde are given. Subsequently it is emphasized that Aliyyu'l-Kârî's life, scientific personality and works. In the second part, information about the manuscripts used in Aliyyu'l-Kârî's Kaside-i Burde commentary and critical edition is given. In the third part, it has been tried to put forward a close copy of the author's copy via verification of three copies of 'ez-Zubde fî Şerhi Kasideti'l-Burde'. In this work which we examined the author had approached the piece Kaside-i Burde with frame of dictionary, grammar and religious sciences using a simple language in order to be understandable more easily. With this study, it is hoped that many researchers will do new searches about the hundreds commentaries of burde. Key Words: Aliyyu'l-Kârî, Kasidetu'l-Burde, Kaside-i Burde Commentary
