59 research outputs found
Industrialisation of Additive Manufacturing ¿ A Holistic approach: From design to production
No full textL'abstract è presente nell'allegato / the abstract is in the attachmen
The Slavic Homer: From Grigorios Stavridis to Grigor Prličev
No full textIn 1860 Stavridis/Prličev’s poem Armatol unexpectedly won him the University of Athens poetry competition, which met with opposition from part of the Greek community and a smear campaign in the press. Despite his declarations of having a “Hellenic heart”, the author from Ohrid was not well received by Athenian society. He took part in the competition once more two years later, this time trying to match Homer himself and presenting an extensive though unfinished epic poem with Gjergj Kastrioti Skanderbeg as the protagonist. The paper, which serves as an introduction to the Polish translation of Skanderbeg, contains extensive excerpts from the reports of both competition committees, chaired by Alexandros Rangavis, especially the second one, when the judges justified why they could not award Stavridis the prize despite being impressed with his poem. His disappointment at his cool reception and his failure in the competition most likely contributed to a radical change in the attitude of the Slavic Homer, who not only stopped “serving Greece” but began vigorously eliminating any Greek influences in his native Ohrid
Optimisation of Downskin Parameters to produce Metallic Parts Via Laser Powder Bed Fusion process: an overview
No full textAdditive manufacturing technologies are considered as advanced processes in which it is possible to produce complex shape components in a layer-by-layer manner. In these technologies, it is reported that in the production of parts with angles higher than 45 degrees, no support is required. Whereas, below this angle, depending on the material it is necessary to use the support structures to dissipate the heat and counterbalance the force of the recoding blade. There is a risk of part detachment at these angles during the building process and, consequently, failure. On the other hand, if no failure happens, a heavy dross formation on the downskin surface will occur, resulting in a surface with high roughness. Hence, many studies have been undertaken to face this topic and study the effect of various parameters, such as layer thickness, laser power, and scan speed, on the quality of the downskin surface of the minimum printable angle without the support requirement. This paper offers an overview of the last progress on the effect of process parameters on the surface quality of the downward surfaces in the production of complex parts via the laser powder bed fusion process. This review highlights the best practices that may be considered for future works to find the effective parameters for producing complex shape components with low angles without support structure
Le discours politico-littéraire du poète chypriote Hilmî Efendi entre critique du local et éloge du pouvoir ottoman central
No full textPreoperative tumor marking with indocyanine green (ICG) prior to minimally invasive colorectal cancer: a systematic review of current literature
No full textAim: To describe the currently available evidence regarding the efficacy and safety of preoperative tumor marking using indocyanine green (ICG) prior to laparoscopic or robotic colorectal resections. Methods: A systematic search for relevant studies was conducted using the following databases: Embase (OVID), MEDLINE® (OVID), APA PsycInfo (OVID), Global Health (OVID) and HMIC Health Management Information Consortium (OVID) through June 2022 reported according to PRISMA 2020 guidelines. Primary outcome was the detection rate of the tumor sites preoperatively marked with ICG. Secondary outcomes were timing of ICG injection in days prior to the operation and technique-related complications. Results: Eight single center studies, published between 2008 and 2022, were identified yielding a total of 1,061 patients, of whom 696 were preoperatively tattooed with ICG. Injection dosage of diluted ICG ranged from 0.1-1.5 ml. Four studies used the saline test injection method prior to ICG injection. When the marking was placed within one week, the visualization rate was 650/668 (97%), whereas when it was longer than one week, the detection rate was 8/56 (14%). No severe complications were reported. Conclusion: Preoperative tumor marking using ICG prior to minimally invasive colorectal resections is safe and effective, allowing intraoperative tumor site location when performed up to a week prior to surgery without disturbing the surgical view in potential mild complications
Association between Sprinting Performance and Force-Velocity Mechanical Profile of Men’s and Women’s World-Class Sprinters
No full textStudy of the relationship between strength, velocity, power and analysis of kinematic running characteristics in high level athletes
No full textThe ability of neuromuscular system to produce maximum level of force and power is essential parameter on athletic performance. The force, velocity and power producing capacities of leg muscles could be well described using the linear force-velocity (F-v) and the parabolic power–velocity (P-v) relationships. During the sprint acceleration phase, the F-v and P-v relationships characterize the change in the athlete’s maximal horizontal force and power production capabilities when the running velocity increases. From Newton's second law of motion, the forces applied to the athlete’s body center of mass during sprinting can be used to calculate the variables of the horizontal F-v-P profile. Athlete’s theoretical maximum power output (Pmax), theoretical maximum horizontal force (F0), theoretical maximum horizontal velocity (v0), the ratio of the total force production which directed in the horizontal direction (RFmax) and the decrease in the ratio of horizontal force as the running velocity increases (DRF), can be estimated using established field methods. The early phase of acceleration distinguished by large contact times enabling the development and application of high levels of force into the ground, at low running velocities. Whereas, during the late phase of acceleration the force is applied in a different way, requiring smaller forces than during the first steps, but applied at higher running speed. The capability to produce horizontal force onto the ground over the entire acceleration phase seem to be the crucial factor that differentiates the sprinting performances between higher and slower athletes. However, only few studies have examined the sprint mechanical characteristics of high-level athletes as well as the training methods which can alter the sprint mechanical properties during the early and late phases of acceleration. The aim of the thesis was the explore the mechanical properties that distingue the sprint acceleration phases in high-level athletes. To fulfil the purpose of the thesis 3 studies were performed.In the first study examined the horizontal and vertical force-velocity-power profile (F-v-P) between high-level female sprinters and hurdlers. Additionally, examined the sprint mechanics and kinematics characteristics between high-level men and women sprinters and lower-level competitors. The testing procedures consisted of 2 maximal 30-m sprints and 5 to 6 vertical jumps with additional loads. According to the results, the female sprinters showed higher v0 (Effect Size (ES = 1,50) and RF at 10 m (ES = 1,48), compared to female hurdlers. Moreover, the high-level male sprinters, showed higher Pmax, v0, RFmax (ES = 1,21, 1,56, 1,14, respectively), step frequency (ES = from 1,07 – to 1,62) and shorter ground contact time (ES = from 1,20 to 1,45) compared to lower-level sprinters. Similarly, high-level female sprinters showed greater Pmax, v0, RFmax (ES = 1,63, 3,15, 1,29, respectively), step frequency (ES = from 1,26 to 1,73) and shorter contact time (ES = from 0,83 to 1,26), compared to lower-level females.In the second study examined the relationship between the sprint mechanical variables with the Peak Force (PF) and the Rate of Force Development (RFD), which achieved during the Isometric Mid-Thigh Pull (IMTP) and CMJ tests. Also, examined the relationship between the same mechanical variables of the horizontal and vertical mechanical F-v-P profile. Study results revealed that isometric PF and RFD were associated with F0 (r2 = from 0,50 to 0,66) and Pmax (r2 = from 0,50 to 0,63). The v0 were not related with IMTP and CMJ RFD. However, the PF achieved in CMJ related with v0 (r2 = 0,65) and Pmax (r2 = 0,43). Furthermore, the same mechanical variables v0 and Pmax of the horizontal and vertical mechanical F-v-P profile showed large relationships (r2 = 0,44 – 0,52, respectively). Whereas, the variables F0 and SFv were not significantly correlated between the sprinting and jumping tasks.In the third study examined the effect of 6 weeks sled pulling training program with 3 conditions (Vdec50%, 10%BM and Control) on the sprinting performance and on the sprint mechanical and kinematics characteristics. The results of the study showed that the subjects of Vdec50% condition significantly improved in all sprint distance intervals (ES = from 1,81 to 2,39). Additionally, the condition Vdec50% showed higher F0, RFmax and Pmax (ES = 0,74, 0,93, 0,86, respectively) as well as achieved higher mean running velocity (ES = from 0,78 to 1,91), step frequency (ES = from 0,98 to 1,20) and shorter flight time (ES = from 0,60 to 1,21) after the end of the training program. No differences were observed for the rest training groups post training.Study results suggests that horizontal and vertical F-v-P profile tests should be performed in order to ensure a more specific, accurate and comprehensive characterization of high-level athletes’ physical qualities. In practical terms, this type of data can reveal the neuromuscular and technical components affecting the sprint acceleration performance and guide coaches to detect the strengths and weaknesses in their athletes depending on whether a force-oriented or velocity-oriented profile dominates in order to design appropriate training programs.Η ικανότητα εφαρμογής δύναμης, ταχύτητας και ισχύος είναι ένας από τους σημαντικότερους παράγοντες για την επίτευξη υψηλών επιδόσεων στους δρόμους ταχύτητας. Οι σχέσεις που συνδέουν τη μυϊκή δύναμη και την ταχύτητα κίνησης είναι η ταχυτητοδυναμική σχέση (F-v) και η σχέση ισχύος-ταχύτητας (P-v). Στην πρώιμη και ύστερη φάση της επιτάχυνσης ενός sprint, οι σχέσεις F-v και P-v, χαρακτηρίζουν τις μηχανικές ιδιότητες του νευρομυϊκού συστήματος και ιδιαίτερα την ικανότητα παραγωγής οριζόντιας δύναμης και ισχύος καθώς αυξάνεται η δρομική ταχύτητα. Με βάση τους θεμελιώδεις νόμους της δυναμικής που εφαρμόζονται στο κέντρο μάζας σώματος κατά την επιτάχυνση ενός αθλητή, οι σχέσεις F-v και P-v δύνανται να ποσοτικοποιήσουν την ικανότητα παραγωγής μέγιστης οριζόντιας δύναμης (F0), ταχύτητας (v0), ισχύος (Pmax), το λόγο της οριζόντιας προς τη συνολική παραχθείσα δύναμη (RFmax) και τη μείωση του λόγου της οριζόντιας προς τη συνολική δύναμη (DRF) κατά την αύξηση της δρομικής ταχύτητας. Η πρώιμη φάση της επιτάχυνσης χαρακτηρίζεται από μεγάλη (χρονικά) διάρκεια επαφής του πέλματος με το έδαφος, υψηλή παραγόμενη οριζόντια δύναμη και χαμηλή ταχύτητα κίνησης. Η ύστερη φάση της επιτάχυνσης χαρακτηρίζεται από σύντομο χρόνο επαφής, χαμηλή παραγόμενη οριζόντια δύναμη και υψηλή ταχύτητα κίνησης. Η ικανότητα εφαρμογής της δύναμης στις διακριτές φάσεις της επιτάχυνσης δύναται να εξηγήσει, σε μεγάλο βαθμό, τη διαφορά στη δρομική ταχύτητα μεταξύ αθλητών διαφορετικού αγωνιστικού επιπέδου. Ωστόσο, υπάρχει περιορισμένη βιβλιογραφία σε σχέση με τα μηχανικά και κινηματικά χαρακτηριστικά τα οποία διακρίνουν τους αθλητές υψηλού αγωνιστικού επιπέδου, όπως επίσης, και σε σχέση με τις προπονητικές μεθόδους που δύνανται να μεταβάλουν τις μηχανικές ιδιότητες που διέπουν την πρώιμη και ύστερη φάση της επιτάχυνσης. Σκοπός της παρούσας διατριβής ήταν η διερεύνηση των μηχανικών ιδιοτήτων που χαρακτηρίζουν τις φάσεις της επιτάχυνσης σε αθλητές υψηλού αγωνιστικού επιπέδου. Για την εκπλήρωση του σκοπού της διατριβής πραγματοποιήθηκαν 3 μελέτες.Στην πρώτη μελέτη πραγματοποιήθηκε σύγκριση των μηχανικών μεταβλητών, όπως αυτές εξήχθησαν από την αξιολόγηση του οριζόντιου και κάθετου προφίλ δύναμης-ταχύτητας-ισχύος (F-v-P) μεταξύ γυναικών sprinter υψηλού επιπέδου των 100 m και 100 m μετ’ εμποδίων. Επίσης, πραγματοποιήθηκε σύγκριση των μηχανικών και κινηματικών δρομικών χαρακτηριστικών του sprint ανάμεσα σε άνδρες και γυναίκες δρομείς ταχύτητας υψηλού και χαμηλότερου αγωνιστικού επιπέδου. Για την αξιολόγηση του οριζόντιου F-v-P προφίλ εκτελέστηκαν 2 sprint των 30 m με μέγιστη ταχύτητα. Ενώ, για την αξιολόγηση του κάθετου F-v-P προφίλ εκτελέστηκαν 5-6 άλματα χωρίς προδιάταση (SJ) με προοδευτικά αυξανόμενο φορτίο. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της μελέτης οι γυναίκες sprinter έχουν την ικανότητα να αναπτύσσουν υψηλότερη v0 (Μέγεθος Επίδρασης (ΜΕ) = 1,5) και RF στην απόσταση των 10 m (ΜΕ = 1,48), σε σχέση με τις αθλήτριες που επιδίδονται στους δρόμους ταχύτητας με εμπόδια. Αντίστοιχα, οι άνδρες sprinter υψηλών επιδόσεων έχουν την ικανότητα να αναπτύσσουν υψηλότερη Pmax, v0, RFmax (ΜΕ = 1,21, 1,56, 1,14, αντίστοιχα), συχνότητα βήματος (ΜΕ = από 1,07 έως 1,62) και συντομότερο χρόνο επαφής (ΜΕ = από 1,20 έως 1,45) συγκριτικά με τους αθλητές χαμηλότερου αγωνιστικού επιπέδου. Ομοίως, οι γυναίκες sprinter υψηλού επιπέδου έχουν την ικανότητα να αναπτύσσουν υψηλότερη Pmax, v0, RFmax (ΜΕ = 1,63, 3,15, 1,29, αντίστοιχα), συχνότητα βήματος (ΜΕ = από 1,26 έως 1,73) και συντομότερο χρόνο επαφής (ΜΕ = από 0,83 έως 1,26) συγκριτικά με τις αθλήτριες χαμηλότερου αγωνιστικού επιπέδου.Στη δεύτερη μελέτη εξετάστηκε η σχέση των μηχανικών μεταβλητών της επιτάχυνσης με τη μέγιστη δύναμη (ΜΔ) και το ρυθμό εφαρμογής της δύναμης (ΡΕΔ), όπως αξιολογήθηκαν κατά την ισομετρική έλξη μπάρας από το ύψος του μέσου των μηρών (IEMM), καθώς και από το κατακόρυφο άλμα με αντίθετη προπαρασκευαστική κίνηση (CMJ). Επιπλέον, εξετάστηκε η συσχέτιση μεταξύ των μηχανικών μεταβλητών του οριζόντιου και κάθετου F-v-P προφίλ σε δρομείς ταχυτήτων υψηλού επιπέδου. Τα αποτελέσματα της μελέτης έδειξαν ότι η ΜΔ και ο ΡΕΔ, όπως εξήχθησαν από την ισομετρική αξιολόγηση σχετίζονται με την F0 (r2 = από 0,50 έως 0,66) και την Pmax (r2 = από 0,50 έως 0,63). Η v0 δε συσχετίστηκε με τον ΡΕΔ, όπως αξιολογήθηκε κατά την ΙΕΜΜ και το CMJ. Ωστόσο, η ΜΔ που επιτεύχθηκε στο CMJ συσχετίστηκε με την v0 (r2 = 0,65) και την Pmax (r2 = 0,43). Επίσης, οι μεταβλητές του κάθετου F-v-P προφίλ: v0 και Pmax εμφάνισαν μεγάλες συσχετίσεις με τις αντίστοιχες μεταβλητές του οριζόντιου F-v-P προφίλ (r2 = 0,44 – 0,52, αντίστοιχα). Ενώ, οι μεταβλητές F0 και SFv που εξήχθησαν από την αξιολόγηση των δυο μηχανικών προφίλ δε συσχετίστηκαν στατιστικώς σημαντικά.Στην τρίτη μελέτη διερευνήθηκε η επίδραση ενός προγράμματος που περιλάβανε προπόνηση sprint με διαφορετικά ρυμουλκούμενα φορτία αντίστασης (V50%μείωση, ΣΒ10%φορτίο, Ομάδα ελέγχου) διάρκειας 6 εβδομάδων, στην επίδοση του sprint, καθώς και στα μηχανικά και στα κινηματικά χαρακτηριστικά που διέπουν τις φάσεις της επιτάχυνσης. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της μελέτης η πειραματική ομάδα που προπονήθηκε με το φορτίο που οδήγησε σε μείωση της v0 κατά 50%, βελτίωσε σημαντικά την επίδοση σε όλες τις ενδιάμεσες αποστάσεις του sprint 30 m (ΜΕ = από 1,81 έως 2,39). Επίσης, στην ομάδα V50%μείωση αυξήθηκε σημαντικά μετά από την προπονητική παρέμβαση η F0, η RFmax και η Pmax (ΜΕ = 0,74, 0,93, 0,86, αντίστοιχα), καθώς και η μέση δρομική ταχύτητα (ΜΕ = από 0,78 έως 1,91), η μέση συχνότητα βήματος (ΜΕ = από 0,98 έως 1,20), ενώ μειώθηκε ο χρόνος πτήσης (ΜΕ = από 0,60 έως 1,21). Καμία μεταβολή δε σημειώθηκε μετά την παρέμβαση στις υπόλοιπες ομάδες.Τα αποτελέσματα των μελετών της διατριβής υποστηρίζουν την αναγκαιότητα αξιολόγησης του οριζόντιου και κάθετου F-v-P προφίλ στους αθλητές υψηλών επιδόσεων, προκειμένου να αποκτηθεί μια βαθύτερη εικόνα αναφορικά με τις μηχανικές ιδιότητες του νευρομυϊκού συστήματος των κάτω άκρων. Από πρακτικής πλευράς, η αξιολόγηση των μηχανικών και κινηματικών χαρακτηριστικών στις φάσεις της επιτάχυνσης και στο κατακόρυφο άλμα, θα μπορούσε να βοηθήσει τους προπονητές να διακρίνουν τα ελλείματα των αθλητών τους ως προς την ικανότητα ανάπτυξης δύναμης και ταχύτητας στο οριζόντιο και κάθετο επίπεδο της κίνησης. Επιπλέον, δύνανται να αξιοποιηθούν από τους προπονητές τα μηχανικά και κινηματικά δεδομένα των αθλητών υψηλών επιδόσεων της μελέτης, με σκοπό να συγκριθούν με τα αντίστοιχα δεδομένα των αθλητών τους, στοχεύοντας στον καλύτερο προσανατολισμό των προπονητικών παρεμβάσεων, για τη μεγιστοποίηση της αθλητικής απόδοσης
Μελέτη της σχέσης δύναμης, ταχύτητας, ισχύος και ανάλυση κινηματικών δρομικών χαρακτηριστικών σε αθλητές υψηλού αγωνιστικού επιπέδου
No full textΗ ικανότητα εφαρμογής δύναμης, ταχύτητας και ισχύος είναι ένας από τους σημαντικότερους παράγοντες για την επίτευξη υψηλών επιδόσεων στους δρόμους ταχύτητας. Οι σχέσεις που συνδέουν τη μυϊκή δύναμη και την ταχύτητα κίνησης είναι η ταχυτητοδυναμική σχέση (F-v) και η σχέση ισχύος-ταχύτητας (P-v). Στην πρώιμη και ύστερη φάση της επιτάχυνσης ενός sprint, οι σχέσεις F-v και P-v, χαρακτηρίζουν τις μηχανικές ιδιότητες του νευρομυϊκού συστήματος και ιδιαίτερα την ικανότητα παραγωγής οριζόντιας δύναμης και ισχύος καθώς αυξάνεται η δρομική ταχύτητα. Με βάση τους θεμελιώδεις νόμους της δυναμικής που εφαρμόζονται στο κέντρο μάζας σώματος κατά την επιτάχυνση ενός αθλητή, οι σχέσεις F-v και P-v δύνανται να ποσοτικοποιήσουν την ικανότητα παραγωγής μέγιστης οριζόντιας δύναμης (F0), ταχύτητας (v0), ισχύος (Pmax), το λόγο της οριζόντιας προς τη συνολική παραχθείσα δύναμη (RFmax) και τη μείωση του λόγου της οριζόντιας προς τη συνολική δύναμη (DRF) κατά την αύξηση της δρομικής ταχύτητας. Η πρώιμη φάση της επιτάχυνσης χαρακτηρίζεται από μεγάλη (χρονικά) διάρκεια επαφής του πέλματος με το έδαφος, υψηλή παραγόμενη οριζόντια δύναμη και χαμηλή ταχύτητα κίνησης. Η ύστερη φάση της επιτάχυνσης χαρακτηρίζεται από σύντομο χρόνο επαφής, χαμηλή παραγόμενη οριζόντια δύναμη και υψηλή ταχύτητα κίνησης. Η ικανότητα εφαρμογής της δύναμης στις διακριτές φάσεις της επιτάχυνσης δύναται να εξηγήσει, σε μεγάλο βαθμό, τη διαφορά στη δρομική ταχύτητα μεταξύ αθλητών διαφορετικού αγωνιστικού επιπέδου. Ωστόσο, υπάρχει περιορισμένη βιβλιογραφία σε σχέση με τα μηχανικά και κινηματικά χαρακτηριστικά τα οποία διακρίνουν τους αθλητές υψηλού αγωνιστικού επιπέδου, όπως επίσης, και σε σχέση με τις προπονητικές μεθόδους που δύνανται να μεταβάλουν τις μηχανικές ιδιότητες που διέπουν την πρώιμη και ύστερη φάση της επιτάχυνσης. Σκοπός της παρούσας διατριβής ήταν η διερεύνηση των μηχανικών ιδιοτήτων που χαρακτηρίζουν τις φάσεις της επιτάχυνσης σε αθλητές υψηλού αγωνιστικού επιπέδου. Για την εκπλήρωση του σκοπού της διατριβής πραγματοποιήθηκαν 3 μελέτες. Στην πρώτη μελέτη πραγματοποιήθηκε σύγκριση των μηχανικών μεταβλητών, όπως αυτές εξήχθησαν από την αξιολόγηση του οριζόντιου και κάθετου προφίλ δύναμης-ταχύτητας-ισχύος (F-v-P) μεταξύ γυναικών sprinter υψηλού επιπέδου των 100 m και 100 m μετ’ εμποδίων. Επίσης, πραγματοποιήθηκε σύγκριση των μηχανικών και κινηματικών δρομικών χαρακτηριστικών του sprint ανάμεσα σε άνδρες και γυναίκες δρομείς ταχύτητας υψηλού και χαμηλότερου αγωνιστικού επιπέδου. Για την αξιολόγηση του οριζόντιου F-v-P προφίλ εκτελέστηκαν 2 sprint των 30 m με μέγιστη ταχύτητα. Ενώ, για την αξιολόγηση του κάθετου F-v-P προφίλ εκτελέστηκαν 5-6 άλματα χωρίς προδιάταση (SJ) με προοδευτικά αυξανόμενο φορτίο. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της μελέτης οι γυναίκες sprinter έχουν την ικανότητα να αναπτύσσουν υψηλότερη v0 (Μέγεθος Επίδρασης (ΜΕ) = 1,5) και RF στην απόσταση των 10 m (ΜΕ = 1,48), σε σχέση με τις αθλήτριες που επιδίδονται στους δρόμους ταχύτητας με εμπόδια. Αντίστοιχα, οι άνδρες sprinter υψηλών επιδόσεων έχουν την ικανότητα να αναπτύσσουν υψηλότερη Pmax, v0, RFmax (ΜΕ = 1,21, 1,56, 1,14, αντίστοιχα), συχνότητα βήματος (ΜΕ = από 1,07 έως 1,62) και συντομότερο χρόνο επαφής (ΜΕ = από 1,20 έως 1,45) συγκριτικά με τους αθλητές χαμηλότερου αγωνιστικού επιπέδου. Ομοίως, οι γυναίκες sprinter υψηλού επιπέδου έχουν την ικανότητα να αναπτύσσουν υψηλότερη Pmax, v0, RFmax (ΜΕ = 1,63, 3,15, 1,29, αντίστοιχα), συχνότητα βήματος (ΜΕ = από 1,26 έως 1,73) και συντομότερο χρόνο επαφής (ΜΕ = από 0,83 έως 1,26) συγκριτικά με τις αθλήτριες χαμηλότερου αγωνιστικού επιπέδου. Στη δεύτερη μελέτη εξετάστηκε η σχέση των μηχανικών μεταβλητών της επιτάχυνσης με τη μέγιστη δύναμη (ΜΔ) και το ρυθμό εφαρμογής της δύναμης (ΡΕΔ), όπως αξιολογήθηκαν κατά την ισομετρική έλξη μπάρας από το ύψος του μέσου των μηρών (IEMM), καθώς και από το κατακόρυφο άλμα με αντίθετη προπαρασκευαστική κίνηση (CMJ). Επιπλέον, εξετάστηκε η συσχέτιση μεταξύ των μηχανικών μεταβλητών του οριζόντιου και κάθετου F-v-P προφίλ σε δρομείς ταχυτήτων υψηλού επιπέδου. Τα αποτελέσματα της μελέτης έδειξαν ότι η ΜΔ και ο ΡΕΔ, όπως εξήχθησαν από την ισομετρική αξιολόγηση σχετίζονται με την F0 (r2 = από 0,50 έως 0,66) και την Pmax (r2 = από 0,50 έως 0,63). Η v0 δε συσχετίστηκε με τον ΡΕΔ, όπως αξιολογήθηκε κατά την ΙΕΜΜ και το CMJ. Ωστόσο, η ΜΔ που επιτεύχθηκε στο CMJ συσχετίστηκε με την v0 (r2 = 0,65) και την Pmax (r2 = 0,43). Επίσης, οι μεταβλητές του κάθετου F-v-P προφίλ: v0 και Pmax εμφάνισαν μεγάλες συσχετίσεις με τις αντίστοιχες μεταβλητές του οριζόντιου F-v-P προφίλ (r2 = 0,44 – 0,52, αντίστοιχα). Ενώ, οι μεταβλητές F0 και SFv που εξήχθησαν από την αξιολόγηση των δυο μηχανικών προφίλ δε συσχετίστηκαν στατιστικώς σημαντικά. Στην τρίτη μελέτη διερευνήθηκε η επίδραση ενός προγράμματος που περιλάβανε προπόνηση sprint με διαφορετικά ρυμουλκούμενα φορτία αντίστασης (V50%μείωση, ΣΒ10%φορτίο, Ομάδα ελέγχου) διάρκειας 6 εβδομάδων, στην επίδοση του sprint, καθώς και στα μηχανικά και στα κινηματικά χαρακτηριστικά που διέπουν τις φάσεις της επιτάχυνσης. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της μελέτης η πειραματική ομάδα που προπονήθηκε με το φορτίο που οδήγησε σε μείωση της v0 κατά 50%, βελτίωσε σημαντικά την επίδοση σε όλες τις ενδιάμεσες αποστάσεις του sprint 30 m (ΜΕ = από 1,81 έως 2,39). Επίσης, στην ομάδα V50%μείωση αυξήθηκε σημαντικά μετά από την προπονητική παρέμβαση η F0, η RFmax και η Pmax (ΜΕ = 0,74, 0,93, 0,86, αντίστοιχα), καθώς και η μέση δρομική ταχύτητα (ΜΕ = από 0,78 έως 1,91), η μέση συχνότητα βήματος (ΜΕ = από 0,98 έως 1,20), ενώ μειώθηκε ο χρόνος πτήσης (ΜΕ = από 0,60 έως 1,21). Καμία μεταβολή δε σημειώθηκε μετά την παρέμβαση στις υπόλοιπες ομάδες. Τα αποτελέσματα των μελετών της διατριβής υποστηρίζουν την αναγκαιότητα αξιολόγησης του οριζόντιου και κάθετου F-v-P προφίλ στους αθλητές υψηλών επιδόσεων, προκειμένου να αποκτηθεί μια βαθύτερη εικόνα αναφορικά με τις μηχανικές ιδιότητες του νευρομυϊκού συστήματος των κάτω άκρων. Από πρακτικής πλευράς, η αξιολόγηση των μηχανικών και κινηματικών χαρακτηριστικών στις φάσεις της επιτάχυνσης και στο κατακόρυφο άλμα, θα μπορούσε να βοηθήσει τους προπονητές να διακρίνουν τα ελλείματα των αθλητών τους ως προς την ικανότητα ανάπτυξης δύναμης και ταχύτητας στο οριζόντιο και κάθετο επίπεδο της κίνησης. Επιπλέον, δύνανται να αξιοποιηθούν από τους προπονητές τα μηχανικά και κινηματικά δεδομένα των αθλητών υψηλών επιδόσεων της μελέτης, με σκοπό να συγκριθούν με τα αντίστοιχα δεδομένα των αθλητών τους, στοχεύοντας στον καλύτερο προσανατολισμό των προπονητικών παρεμβάσεων, για τη μεγιστοποίηση της αθλητικής απόδοσης.The ability of neuromuscular system to produce maximum level of force and power is essential parameter on athletic performance. The force, velocity and power producing capacities of leg muscles could be well described using the linear force-velocity (F-v) and the parabolic power–velocity (P-v) relationships. During the sprint acceleration phase, the F-v and P-v relationships characterize the change in the athlete’s maximal horizontal force and power production capabilities when the running velocity increases. From Newton's second law of motion, the forces applied to the athlete’s body center of mass during sprinting can be used to calculate the variables of the horizontal F-v-P profile. Athlete’s theoretical maximum power output (Pmax), theoretical maximum horizontal force (F0), theoretical maximum horizontal velocity (v0), the ratio of the total force production which directed in the horizontal direction (RFmax) and the decrease in the ratio of horizontal force as the running velocity increases (DRF), can be estimated using established field methods. The early phase of acceleration distinguished by large contact times enabling the development and application of high levels of force into the ground, at low running velocities. Whereas, during the late phase of acceleration the force is applied in a different way, requiring smaller forces than during the first steps, but applied at higher running speed. The capability to produce horizontal force onto the ground over the entire acceleration phase seem to be the crucial factor that differentiates the sprinting performances between higher and slower athletes. However, only few studies have examined the sprint mechanical characteristics of high-level athletes as well as the training methods which can alter the sprint mechanical properties during the early and late phases of acceleration. The aim of the thesis was the explore the mechanical properties that distingue the sprint acceleration phases in high-level athletes. To fulfil the purpose of the thesis 3 studies were performed. In the first study examined the horizontal and vertical force-velocity-power profile (F-v-P) between high-level female sprinters and hurdlers. Additionally, examined the sprint mechanics and kinematics characteristics between high-level men and women sprinters and lower-level competitors. The testing procedures consisted of 2 maximal 30-m sprints and 5 to 6 vertical jumps with additional loads. According to the results, the female sprinters showed higher v0 (Effect Size (ES = 1,50) and RF at 10 m (ES = 1,48), compared to female hurdlers. Moreover, the high-level male sprinters, showed higher Pmax, v0, RFmax (ES = 1,21, 1,56, 1,14, respectively), step frequency (ES = from 1,07 – to 1,62) and shorter ground contact time (ES = from 1,20 to 1,45) compared to lower-level sprinters. Similarly, high-level female sprinters showed greater Pmax, v0, RFmax (ES = 1,63, 3,15, 1,29, respectively), step frequency (ES = from 1,26 to 1,73) and shorter contact time (ES = from 0,83 to 1,26), compared to lower-level females. In the second study examined the relationship between the sprint mechanical variables with the Peak Force (PF) and the Rate of Force Development (RFD), which achieved during the Isometric Mid-Thigh Pull (IMTP) and CMJ tests. Also, examined the relationship between the same mechanical variables of the horizontal and vertical mechanical F-v-P profile. Study results revealed that isometric PF and RFD were associated with F0 (r2 = from 0,50 to 0,66) and Pmax (r2 = from 0,50 to 0,63). The v0 were not related with IMTP and CMJ RFD. However, the PF achieved in CMJ related with v0 (r2 = 0,65) and Pmax (r2 = 0,43). Furthermore, the same mechanical variables v0 and Pmax of the horizontal and vertical mechanical F-v-P profile showed large relationships (r2 = 0,44 – 0,52, respectively). Whereas, the variables F0 and SFv were not significantly correlated between the sprinting and jumping tasks. In the third study examined the effect of 6 weeks sled pulling training program with 3 conditions (Vdec50%, 10%BM and Control) on the sprinting performance and on the sprint mechanical and kinematics characteristics. The results of the study showed that the subjects of Vdec50% condition significantly improved in all sprint distance intervals (ES = from 1,81 to 2,39). Additionally, the condition Vdec50% showed higher F0, RFmax and Pmax (ES = 0,74, 0,93, 0,86, respectively) as well as achieved higher mean running velocity (ES = from 0,78 to 1,91), step frequency (ES = from 0,98 to 1,20) and shorter flight time (ES = from 0,60 to 1,21) after the end of the training program. No differences were observed for the rest training groups post training. Study results suggests that horizontal and vertical F-v-P profile tests should be performed in order to ensure a more specific, accurate and comprehensive characterization of high-level athletes’ physical qualities. In practical terms, this type of data can reveal the neuromuscular and technical components affecting the sprint acceleration performance and guide coaches to detect the strengths and weaknesses in their athletes depending on whether a force-oriented or velocity-oriented profile dominates in order to design appropriate training programs
The Effects of Heavy Resisted Sled Pulling on Sprint Mechanics and Spatiotemporal Parameters
No full textStavridis, I, Ekizos, A, Zisi, M, Agilara, G-O, Tsolakis, C, Terzis, G, and Paradisis, G. The effects of heavy resisted sled pulling on sprint mechanics and spatiotemporal parameters. J Strength Cond Res 37(12): 2346-2353, 2023 - This study examines the effects of 2 resisted sled sprinting (RSS) training programs: with a load corresponding to the running velocity associated with the apex of the individual velocity-power relationship (50%vdec), with a load equal to 10% of body mass (10% BM), and of an unresisted sprint training (URS). We measured the 30-m sprint performance in intervals of 5 m examining sprint acceleration, mechanical properties (theoretical maximal horizontal power [Pmax], force [F0], velocity [v0], slope of the force-velocity relationship [SFv], maximal ratio of horizontal-to-resultant force [RFmax], rate of decrease in RF [Drf]), and spatiotemporal parameters (step frequency [SF], step length [SL], flight time [FT], and contact time [CT]). Twenty-seven sprinters were randomly assigned into the 50%vdec, 10% BM, and URS groups, performing 12 sessions over 6 consecutive weeks (2 sets of 5 sprints per session). The 50%vdecgroup significantly improved (p < 0.05) their performance in all 30-m intervals. Posttraining, the 50%vdecgroup showed significantly increased Pmax, F0, and RFmax(mean differences: 1.46 ± 1.70 W·kg-1, 0.51 ± 0.68 N·kg-1, and 0.17 ± 0.18%, respectively), compared with pretraining. The 50%vdecgroup achieved higher SF, whereas FT decreased postintervention. No significant changes (p > 0.05) were found in the performance and mechanical and spatiotemporal variables in the other groups. In conclusion, RSS training with a load of 50%vdecprovides an effective loading stimulus to induce adaptations that improve sprint acceleration performance. The improvements are explained by greater amounts of force and power, efficient force application, and higher step frequencies. © 2023 NSCA National Strength and Conditioning Association. All rights reserved
- …
