131,646 research outputs found
Terrein Douven, Horst Gemeente Horst aan de Maas
No full textIn opdracht van Janssen de Jong Projectontwikkeling heeft archeologisch onderzoeksbureau Becker & Van de Graaf bv in juli 2008 een Inventariserend Veldonderzoek (IVO) verkennende fase uitgevoerd op het terrein Douven aan de Americaanseweg in Horst, gemeente Horst aan de Maas. De aanleiding voor dit onderzoek is de geplande sanering van het terrein en de nieuwbouw van 35 woningen. Hierbij zal de bodem door graafwerkzaamheden worden verstoord tot een nog onbekende diepte. Daarom is van een verstoringsdiepte van maximaal 2,0 m beneden het maaiveld uitgegaan. Hierbij bestaat de kans dat eventueel aanwezige archeologische waarden verstoord dan wel vernietigd zullen worden. Een bureau- en inventariserend veldonderzoek, verkennende fase zijn uitgevoerd. De doelstelling van het bureauonderzoek was het krijgen van informatie met bestaande bronnen over de bekende of verwachte archeologische waarden binnen het plangebied. Hiermee is een specifieke archeologische verwachting opgesteld.
Het doel van het veldonderzoek was het aanvullen en vaststellen van de opgestelde verwachting en om inzicht te krijgen in de genese van de afzettingen in de ondergrond van het plangebied. Bij het veldonderzoek is de opbouw van de ondergrond onderzocht en is gekeken of er archeologische indicatoren in de boringen aanwezig waren. Na de geplande zes boringen was onduidelijk of er wel of geen archeologische waarden in het plangebied aanwezig waren. Daarom zijn drie extra boringen gezet. Het plangebied ligt op een dekzandvlakte. De zandafzettingen dateren uit het Weichselien, de laatste koude periode van het Pleistoceen (laatste ijstijd) vóór het huidige warme Holoceen. Door plaggenbemesting is een esdek ontstaan. Het aanwezige bodemtype kan worden geclassificeerd als een hoge zwarte enkeerdgrond dat begraven is geraakt onder een dun pakket geroerde grond. Dit pakket geroerde grond is hoofdzakelijk recent ontstaan bij het verwijderen van de aanwezige bebouwing en bestrating.
Het plangebied staat op de IKAW aangegeven als een gebied met een onbekende archeologische verwachtingswaarde doordat het plangebied in bebouwd gebied ligt. Uit nabij gelegen onbebouwde gebieden blijkt dat de archeologische verwachting in het plangebied hoog is. De CHW geeft eveneens een hoge archeologische verwachting. De archeologische verwachting is hoog door de ligging op een dekzandrug.
Bij het veldonderzoek bleek dat de top van het esdek meer of minder is omgewerkt. Toch resteert veelal circa 45 tot 70 cm van het esdek in het plangebied. In ieder geval is de onderkant van het esdek in vrijwel het gehele plangebied intact. Eventuele archeologische resten onder het esdek zullen dan ook intact zijn. In het esdek zijn vooral archeologische indicatoren aangetroffen die als groep te dateren zijn in de Nieuwe tijd en dan vermoedelijk met name in de 19e en 20e eeuw. De kans is groot dat in die tijd het grootste deel van het esdek ontstond. Archeologisch het meest interessant zijn de volgende twee indicatoren, die helaas niet dateerbaar zijn. Beide zijn afkomstig uit de onderste laag van het esdek, op de overgang naar C-horizont. De ene is een in drie stukjes uiteengevallen brokje van vermoedelijk verbrande leem en de andere een brokje houtskool. Gezien de positie aan de onderkant van het esdek kunnen de indicatoren zowel afkomstig zijn uit voor bemesting aangevoerde grond als uit de oorspronkelijk bouwvoor (oude akkerlaag). In dat laatste geval kunnen de indicatoren een aanwijzing zijn voor eventuele archeologische resten in het plangebied. Eventuele archeologische resten zijn aanwezig in de top van de het pakket gele zand onder het esdek, dus in de top van de C-horizont op een diepte van circa 70 à 100 cm onder het huidige maaiveld.
De voorgenomen graafwerkzaamheden kunnen archeologische waarden in het plangebied bedreigen. De gaafwerkzaamheden reiken naar verwachting tot onder het esdek, waar archeologisch resten aanwezig kunnen zijn. Op basis van de resultaten van het Inventariserend Veldonderzoek wordt geadviseerd om vervolgonderzoek uit te laten voeren
Dynamic Systems of Social Interactions
No full textWe state conditions for existence and uniqueness of equilibria in evolu- tionary models with an infinity of locally and globally interacting agents. Agents face repeated discrete choice problems. Their utility depends on the actions of some designated neighbors and the average choice throughout the whole population. We show that the dynamics on the level of aggregate be- havior can be described by a deterministic measure-valued integral equation. If some form of positive complementarities prevails we establish convergence and ergodicity results for aggregate activities. We apply our convergence re- sults to study a class of population games with random matching.evolutionary dynamics, social interaction, equilibrium, interacting particle systems, coordination games
Weberia Horst 1915
No full textWeberia Horst, 1915 pustulata Horst, 1915: N Soembawa. NML 1472.2, 1472.1Published as part of Salazar-Vallejo, Sergio I., Carrera-Parra, Luis F., Muir, Alexander I., León-González, Jesús Angel De, Piotrowski, Christina & Sato, Masanori, 2014, Polychaete species (Annelida) described from the Philippine and China Seas, pp. 1-68 in Zootaxa 3842 (1) on page 34, DOI: 10.11646/zootaxa.3842.1.1, http://zenodo.org/record/492848
Horst Afheldt. Defensive Verteidigung
No full textKlein. Horst Afheldt. Defensive Verteidigung. In: Politique étrangère, n°1 - 1984 - 49ᵉannée. pp. 147-149
Archeologisch onderzoek Kerkeveld te Horst
No full textIn opdracht van de gemeente Horst aan de Maas heeft Geonius Archeologie in januari 2020 een archeologisch bureauonderzoek en IVO-O verkennende vorm uitgevoerd voor het plangebied Kerkeveld te Horst, gemeente Horst aan de Maas.
Aanleiding voor het uitvoeren van het onderzoek is de geplande herinrichting van het parkeerterrein aan het Kerkeveld te Horst. Gezien de ligging van het plangebied in een zone, waar volgens het vigerende bestemmingsplan een dubbelbestemming waarde archeologie geldt, wordt archeologisch onderzoek noodzakelijk geacht.
Het plangebied is niet gekarteerd op de geomorfologische kaart van Nederland, uit extrapolatie van het omliggende gebied lijkt het aannemelijk dat het plangebied op een dekzandvlakte, dekzandrug of dalvormige laagte ligt. Ook op de bodemkaart is het plangebied niet gekarteerd, maar kan op basis van de directe omgeving van het plangebied aangenomen worden dat binnen het plangebied hoge zwarte enkeerdgronden voorkomen.
Het plangebied ligt binnen een terrein met een hoge archeologische verwachting op het voorkomen van sporen uit de late Middeleeuwen en Nieuwe tijd, het betreft de historische kern van Horst. Daarnaast zijn 15 vondstlocaties en waarnemingen bekend in de directe omgeving van het plangebied, die voornamelijk uit de Middeleeuwen en Nieuwe tijd dateren.
Het plangebied is in het verleden in gebruik geweest als bouwland, tuin en boomgaard en werd voor het eerst bebouwd rond 1883. Deze bebouwing werd weer gesloopt en vervolgens werd er pas weer in de jaren ’70 binnen het plangebied gebouwd. In 1999 verdween alle bebouwing binnen het plangebied om plaats te maken voor een
parkeerterrein dat tot op heden in gebruik is.
Voor het plangebied geldt een lage verwachting op het voorkomen van archeologische waarden uit het Laat Paleolithicum, Mesolithicum, Neolithicum, Bronstijd, Romeinse tijd en vroege Middeleeuwen. Voor de perioden IJzertijd, late Middeleeuwen en Nieuwe tijd geldt een middelhoge verwachting.
Uit het IVO-O is gebleken dat de bodemopbouw in het gehele plangebied verstoord is, waarbij een deel van de C-horizont is opgenomen in de verstoring. Op basis van de vastgestelde verstoringen binnen het plangebied tot in de C-horizont worden, behoudens dieper ingegraven sporen (voor zover deze mochten voorkomen in het plangebied), geen archeologische waarden meer verwacht binnen het plangebied. Mochten nog resten van sporen voorkomen zal de informatiewaarde daarvan gering zijn. Derhalve wordt geen archeologisch vervolgonderzoek aanbevolen maar wordt aanbevolen het plangebied vrij te geven voor de geplande ingrepen
Pherecardites Horst 1912
No full textGenus <i>Pherecardites</i> Horst, 1912 <p> <i>Pherecardites</i> Horst, 1912: 33.</p> <p> <i>Branchamphinome</i> Hartman, 1967: 42 <b>n. syn.</b></p> <p> TYPE SPECIES. — <i>Pherecardites parva</i> Horst, 1912, by monotypy.</p> <p> GENDER. — Feminine, after the epithet originally proposed for the type species, <i>parva</i>; Brown (1954: 590) indicates <i>parvus</i> is a Latin masculine adjective, meaning little or small (<i>parva</i> feminine, <i>parvum</i> neuter (see below).</p> <p>DIAGNOSIS. — Amphinominae with chaetiger 1 dorsally incomplete. Caruncle with a median ridge and separate, diverging lateral lobes. Branchiae from chaetiger 1. Neurochaetae spurred, with denticles along inner side.</p> <p>REMARKS</p> <p> <i>Pherecardites</i> Horst, 1912 was described without an illustration of the anterior end. Fauchald (1977) included <i>Pherecardites</i> Horst, 1912 in his key to all genera; however, Fauchald regarded the body shape of <i>Branchamphinome</i> as oval, whereas for <i>Pherecardites</i> it was assumed as rectangular. Nevertheless, Hartman (1967: 43) indicated the body shape of the type species, <i>B. antarctica</i> Hartman, 1967 changes during development: “Smaller individuals resemble the short <i>Chloeia</i> whereas longer ones are more like <i>Eurythoe</i>.” The latter has been regarded as having rectangular body.</p> <p> Consequently, <i>Pherecardites</i> and <i>Branchamphinome</i> have the same body shape and types of chaetae. What about the caruncle? Horst (1912: 33) indicated “caruncle consisting of a median axis and some lateral lamellae, directed backwards.” And in describing the type species, <i>P. parva</i>, a few lines below, he wrote: “its caruncle extends over three segments and consists of a median axis and four lateral lobes, directed backwards.” Hartman (1967: 43) indicated, in the description of the type species, <i>B. antarctica</i>, “the caruncle is tripartite, consisting of a larger, longer median lobe with lateral branches, and a pair of shorter lateral lobes […]” These two descriptions indicate a very similar shape, and after the study of type specimens, the two genera are herein regarded as synonyms.</p> <p> <i>Pherecardites</i> Horst, 1912 might be regarded as a name applied to fossils (ICZN 1999, Art. 20) and consequently, it could not “be used as the valid name of a taxon”. Further, as indicated in the example given for the same article, the genus-group name might be available if proposed “for genus-group of taxa of fossils […] and not merely to indicate fossil members of genera of extant animals”. Horst (1912) proposed <i>Pherecardites</i>, forming the name after <i>Pherecardia</i> Horst, 1886, but he was not referring to any fossil members of the same group. Consequently, it cannot be rejected as a valid name.</p> <p> There are a few instances where a similarly ending genus-group name has been regarded as valid, such as <i>Tringites</i> Cabanis <i>in</i> Gundlach, 1856 (Aves, Scolopacidae), or <i>Oceanites</i> Keyserling & Blasius, 1840 (Aves, Hydrobatidae).On the other hand, Read & Fauchald (2022) explained the etymology as: “The name of the genus is formed by the postposition of the suffix of Greek origin - <i>ites</i>, used to form adjectives, especially those to identify groups as ‘those belonging to’, to the name of the genus <i>Pherecardia</i> Horst, 1886, and seems to be used to indicate the resemblance of the new genus <i>Pherecardites</i> with <i>Pheracardia</i>.” On the other hand, the suffix - <i>ites</i> is “to be treated as masculine unless its author, when establishing the name, stated that it had another gender or treated it as such by combining it with an adjective species-group name in another gender form” (ICZN 1999, Art. 30.1.4.4). As indicated above, because Horst used the feminine (<i>parva</i>) species-group name, the gender of the genus must be treated as feminine.</p> <p> Hartman (1967) compared <i>Branchamphinome</i> with <i>Benthoscolex</i> Horst, 1912 because both have tripartite caruncle, and concluded they differ because the former has eyes, and branchiae from chaetiger 1, whereas the latter had no eyes, and branchiae from chaetiger 6. Kudenov (1993) modified the diagnosis but restricted the comparison to <i>Benthoscolex</i>. After Horst (1912) the presence of spurred neurochaetae with denticles along the inner side in <i>Pherecardites</i> resembles <i>Hermodice</i>, although some other genera also have this type of neurochaetae such as <i>Benthoscolex</i>, <i>Linopherus</i> de Quatrefages, 1866, <i>Paramphinome</i> Sars <i>in</i> Sars, 1872 and <i>Pareurythoe</i> Gustafson, 1930. Horst likely restricted the comparison to <i>Hermodice</i> and <i>Pherecardia</i> because they also have complex caruncle, as opposed to those present in the other genera. <i>Benthoscolex</i>, however, has a caruncle with three longitudinal lobes directed posteriorly, but they rise from the same point, not from a single median ridge, as is the case in <i>Pherecardites</i>.</p> <p> As currently redefined, <i>Pherecardites</i> Horst, 1912 includes <i>Branchamphinome</i> Hartman, 1967. Consequently, the species described in the latter genus must be newly combined such that <i>Pherecardites</i> includes <i>P. antarctica</i> (Hartman, 1967) n. comb., <i>P. islandica</i> (Detinova, 1968) n. comb., <i>P. kohtsukai</i> (Jimi <i>in</i> Jimi <i>et al.</i> 2021) n. comb., <i>P. parva</i> Horst, 1912, <i>P. quinquemaculata</i> Augener, 1927, and <i>P. tropicalis</i> (Barroso, Ranauro & Kudenov, 2017) n. comb.</p> KEY TO SPECIES OF <i>PHERECARDITES</i> HORST, 1912 <p> (modified after Jimi <i>et al.</i> 2021)</p> <p>1. Prostomium with eyes, sometimes coalescent; first branchiae with 3 or more filaments............................ 2</p> <p> — Prostomium with indistinct eyes; body pale; first branchiae with 1-2 filaments............................................................................................................................................................. <i>P. parva</i> Horst, 1912, Indonesia</p> <p> 2(1). Median segments branchiae with 15-20 filaments; body colorless................................................................................................. <i>P. antarctica</i> (Hartman, 1967) n. comb. (redescr. Kudenov 1993: 95), Antarctic Seas</p> <p>— Median segments branchiae with 4-12 filaments; body variable............................................................... 3</p> <p> 3(2). Body pale; eyes nearly coalescent, forming an 8-shaped spot............................................................................. <i>P. islandica</i> (Detinova, 1968) n. comb. (recorded as <i>B. antarctica</i> by Amoureux 1982: 34), NE Atlantic</p> <p>— Body with dorsal pigmentation; eyes separate, not coalescent................................................................... 4</p> <p>4(3). Median branchiae with 4-8 filaments....................................................................................................... 5</p> <p> — Median segments with about 12 filaments; dorsal pigmentation includes 5 spots, three dorsal and two interramal.............................................................................. <i>P. quinquemaculata</i> Augener, 1927, New Zealand</p> <p> 5(4). Venter of first four chaetigers broadly pigmented, following segments pale................................................................................................................................. <i>P. kohtsukai</i> (Jimi <i>in</i> Jimi <i>et al.</i>, 2021) n. comb., Japan</p> <p> — Venter with similar pigmentation along body................................................................................................................................................. <i>P. tropicalis</i> (Barroso, Ranauro & Kudenov, 2017) n. comb., SW Atlantic</p>Published as part of <i>Bleeker, Joke, Harris, Leslie, Ten Hove, Harry A. & Salazar-Vallejo, Sergio I., 2023, Pherecardites Horst, 1912 and Branchamphinome Hartman, 1967 are synonyms (Annelida, Amphinomidae, Amphinominae), pp. 435-443 in Zoosystema 45 (13)</i> on pages 437-439, DOI: 10.5252/zoosystema2023v45a13, <a href="http://zenodo.org/record/8177448">http://zenodo.org/record/8177448</a>
Changing Identity: The Emergence of Social Groups
No full textThe original Homo Economicus has progressed from an atomistic and self-interested individual to a socially embedded agent in modern economics. In particular, social interaction models suggest that the individual’s own utility of undertaking an action may be influenced by the number of peers taking this same action. Hence, people gain by conforming to, or differentiating their behaviour from that of others. A number of papers have also suggested why people want to conform. In particular, Akerlof and Kranton (2000, 2002, 2005) suggest that people belong to certain groups and wish to adopt the corresponding social identity by behaving according to the behavioural prescriptions of these groups. In this paper, we present a social interaction model that is based on a different account of identity. The concept of identity used here is on a more personal level and suggests that people have desired self-images of themselves that they wish to attain at some time in the future. Hence, individuals aim to transform their current individual characteristics into those of their self-image. They try to achieve this by joining social groups and adopting the typical characteristics of these groups. However, groups will be modified over time by the people joining them. This may induce individuals to revise their previous choices and eventually to move on and to choose different groups. The model thus presents an endogeneous interaction structure and offers an account of endogenous group formation as well as an endogenous evolution of personal identity. We further study in what sense and under what conditions the dynamics at the individual and at the social level will reach an “equilibrium” and what the nature of such an equilibrium is.Economic agent, social interaction, conformity, personal identity, self-image, change
Das Modell der literarischen Übersetzung
No full textTurk Horst. Das Modell der literarischen Übersetzung. In: Équivalences, 18e année-n°2-3, 1990. pp. 79-88
Heidermann Horst : Erwachsenenbildung in Afrika und Asien
No full textHeidermann Horst : Erwachsenenbildung in Afrika und Asien. In: Tiers-Monde, tome 7, n°26, 1966. Blocages et freinages de la croissance et du développement (1) p. 424
Nouveaux procédés hydrométriques, de Horst Andreae
No full textChartier Anne-Marie, Chartier Marcel M. Nouveaux procédés hydrométriques, de Horst Andreae. In: Annales de Géographie, t. 77, n°420, 1968. pp. 209-210
- …
