518 research outputs found
Energetska varnost v času krize: študiji primera Bolgarije in Srbije
No full textThis thesis aims to assess the EU’s external energy policy and to what degree it has been embraced by small states during the energy crisis by posing the question, “How does European Union membership influence the external energy policy decisions of small states within the foreign policy dimension during energy security crises?”. To answer this, the research is taking Bulgaria and Serbia as case studies due to their similar population sizes, GDP, and energy consumptions. This research conceptualizes energy security and energy diplomacy to understand how diplomacy and energy dependencies are interrelated and how this relationship can be utilised as a tool in international relations. Through supporting the qualitative work on foreign policy analysis with the quantitative analysis of the energy industry structures and energy dependencies of Serbia and Bulgaria in a comparative manner, this research is conducting mixed research on the issue. The comparison of Bulgaria and Serbia enables the author to analyse and understand the role of EU membership
Kanser Tanısı Alan Hastaların Birinci Derece Yakınlarında Sigara Bırakma Davranışının Değerlendirilmesi
No full textTobacco use is one of the most important causes of morbidity and mortality. As a consequence, quitting smoking is a fundamental aim of primary prevention of diseases. Diagnosing a smoker or his/her relative with cancer may result in increased motivation for quitting. This study aimed to evaluate the quitting wills and behaviors of first degree relatives of patients diagnosed with cancer, and also to assess whether the quit rates are different between primary caregivers and other first-degree relatives. A total of 176 relatives of patients diagnosed with cancer between July 2017-December 2017 at Hacettepe University Medical Oncology Outpatient Unit were recruited for the study. Mean age of the participants was 42.4±11.6 years, 54 were females (30.7%), and 122 were males (69.3%). The evaluations on the 30th day after first interview revealed that 134 (76.1%) continued smoking, and 42 (23.9%) have quitted. Comparisons of 30th day smoking status between groups revealed that quitting rates were higher in females (p=0.006). Quitting rates were higher in primary caregivers than others (27% vs 17%, p=0.08), but this difference was not statistically significant. Quitting rate was higher in relatives of lung cancer patients (40.4%) than those with other cancers (16.9%) (p=0.001). In conclusion, we have observed that smokers were more motivated for quitting if one of their relatives are diagnosed with a serious illness. Higher quit rates might be achieved if these individuals are supported adequately.Tütün kullanımı en önemli morbidite ve mortalite nedenlerindendir. Bu nedenle sigara bıraktırma, hastalıkların primer korunmasında temel hedeflerden biridir. Sigara içen kişiye veya bir yakınına kanser tanısı konması, sigarayı bırakma konusunda motivasyon artışına neden olabilmektedir. Bu çalışmada kanser tanısı alan hastaların birinci derece yakınlarının bu süreçte sigara bırakma niyet ve davranışları incelenmiş ve tanı sonrası sigara bırakma oranlarının hastaya asıl bakım veren yakını ile diğer birinci derece yakınları arasında farklılık gösterip göstermediğinin araştırılması planlanmıştır. Çalışmaya Temmuz 2017 - Aralık 2017 tarihleri arasında Hacettepe Üniversitesi Medikal Onkoloji Polikliniği’ne başvuran kanser hastalarının yakınlarından 176 kişi dahil edildi. Çalışmaya katılanların yaş ortalaması 42,4±11,6 yıl, 54’ü (%30,7) kadın, 122’si (%69,3) erkek cinsiyette idi. Katılımcıların başlangıç görüşmesinden sonraki 30. gün yapılan telefon görüşmelerinde 134’ünün (%76,1) sigara içmeye devam ettiği, 42’sinin (%23,9) ise sigarayı bıraktığı tespit edildi. Katılımcıların 30. gün sigara bırakma durumları demografik gruplar arasında karşılaştırıldığında kadınların sigara bırakma oranlarının anlamlı derecede daha yüksek olduğu (p=0,006) görüldü. Hastaya asıl bakım veren hasta yakınlarında sigarayı bırakma oranları, diğer hasta yakınlarından daha yüksek bulundu (%27 vs %17, p=0,08) ancak aradaki fark istatistiksel anlamlılığa ulaşmadı. Yakınlarına akciğer kanseri tanısı konan katılımcıların sigara bırakma oranlarının (%40,4) diğer kanser türlerine göre (%16,9) anlamlı derecede yüksek olduğu (p=0,001) tespit edildi. Sonuç olarak sigara içen kişilerin yakınlarında kanser gibi ciddi bir hastalık ortaya çıktığı durumlarda sigara bırakma konusunu daha motive oldukları görülmüştür. Bu kişilere gerekli destek sağlandığında daha yüksek sigara bırakma oranları sağlanabilir
Kronik Periodontiti Olan Hastalarda Kanser İnsidansının Değerlendirilmesi
No full textPrevious studies have noted possible associations between periodontitis and the risk of various cancers, particularly head and neck cancers, esophageal cancer, lung cancer, pancreatic cancer, breast cancer and non-Hodgkin lymphoma. However, the differences in the design of such studies with respect to the definition of periodontal disease (self-reported data by the patients vs. dentist diagnosed), adjustment for confounding factors, and constitution of study groups lead to variations in the results. We herein assessed cancer risk in a cohort of patients with severe periodontitis and we compared the age- and gender-standardized incidence rates with corresponding figures from Turkish National Cancer Registry (TNCR). Patients diagnosed with severe periodontitis by an experienced periodontist team between 2002 and 2009 were identified from the hospital registry. Data on the diagnosis of any cancer after periodontitis were collected from patient files and oncology hospital registries where available. Patients younger than 35 years of age and those with a prior cancer diagnosis were excluded. TNCR 2013 data were used for age- and gender-specific incidence rates. The standardized incidence ratio (SIR) was calculated by dividing the number of observed cases by the number of expected cases. A total of 280 patients with severe periodontitis were included. Median age was 49.6 and 54% of the cases were females. Median follow-up was 12 years. Twenty-five new cancer cases were observed on follow-up. The most common cancer was breast cancer in females (5/13 patients) and prostate, lung and hematological cancers (each in 3/12 patients) in males. Patients with periodontitis had 77% increased risk of cancer compared with the expected counts at the corresponding age and sex group. (SIR 1.77, 95% CI 1.17-2.58, p=0.004). Women with periodontitis had significantly higher risk of breast cancer (SIR 2.4, 95% CI 0.88-5.33) and men with periodontitis had significantly higher risk of prostate cancer (SIR 3.75, 95% CI 0.95-10.21) and hematological cancers (SIR 6.97, 95% CI 1.77-18.98). Although showing a casual association necessitates further investigation, our results support that severe periodontitis increased the risk of hematological cancer, breast cancer, and prostate cancer.İÇİNDEKİLER
ONAY SAYFASI iii
YAYIMLAMA VE FİKRİ MÜLKİYET HAKLARI BEYANI iv
ETİK BEYAN SAYFASI v
TEŞEKKÜR vi
ÖZET vii
ABSTRACT viii
İÇİNDEKİLER ix
SİMGELER VE KISALTMALAR x
ŞEKİLLER DİZİNİ xi
TABLOLAR DİZİNİ xii
1. GİRİŞ 1
2. GENEL BİLGİLER 2
2.1. Ülkemizde ve dünyada kanser sıklığı ve ölüm oranları 2
2.2. Kanser etiyolojisi 2
2.3. Kronik inflamasyon ve kanser 3
2.4. Periodontitis sistemik hastalık ilişkisi 5
2.5. Periodontitis kanser ilişkisi 7
2.6. Patogenez 8
2.6.1. Mikroorganizmaların direk toksik etkileri 8
2.6.2. İnflamasyon yoluyla indirek etki 9
2.6.3. Diğer karsinojenlere karşı kolaylaştırıcı etki 9
2.6.4. Diğer etkiler 10
3. HASTALAR ve YÖNTEM 11
3.1. İstatistiksel analiz 11
4. BULGULAR 13
5. TARTIŞMA 17
6. SONUÇ VE ÖNERİLER 21
7. KAYNAKLAR
8. EKLER
Ek 1: Çalışma için alınan Etik Kurul onayı
9. ÖZGEÇMİŞPeriodontitis ile çeşitli kanserler arasındaki ilişki geçmişte bazı çalışmalarda gösterilmiştir. Bu kanserlerin başında baş-boyun kanserleri, özefagus kanseri, akciğer, pankreas ve meme kanserleri ve non-Hodgkin lenfoma gelmektedir. Ancak bu konuda yapılmış çalışmaların sonuçları çelişkilidir çünkü çalışmalardaki periodontal hastalık tanı kriterleri (hastanın kendi beyanı ya da diş hekimi tanılı periodontal hastalık), eşlik eden diğer faktörlerin analizi gibi metodolojik farklılıklar sonuçlardaki bu çelişkilere neden olabilmektedir. Bu çalışmada ileri derece periodontitisi olan hastalarda kanser sıklığı belirlendi ve elde edilen veriler Türk Kanser Kayıt Veri Tabanı 2013 yılı verileri ile karşılaştırılarak bu hastaların kanser riskinin genel topluma kıyasla artmış olup olmadığı araştırıldı. Çalışmamıza 2002-2009 yılları arasında Hacettepe Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesi Periodontoloji Anabilim Dalı’nda, tecrübeli bir periodontist tarafından orta-ileri derece periodontitis tanısı konmuş olan hastalar dahil edildi. Periodontitis tanısı aldıktan sonra takip sürecinde hastanın kanser tanısı alıp almadığı hasta dosyasından ve hastane otomasyon sisteminden araştırıldı. Periodontitis tanısından önce kanser tanısı almış olanlar ve 35 yaşın altındaki hastalar çalışmaya dahil edilmedi. Yaş ve cinsiyete spesifik kanser insidansları Türk Kanser Kayıt Veritabanı 2013 yılı verilerinden elde edildi. Standardize insidans oranı (SIR), belirli bir yaş ve cinsiyet grubunda gözlenen kanserli olgu sayısının, beklenen sayıya bölünmesiyle hesaplandı. Orta ileri derece periodontitisi olan 280 hasta çalışmaya dahil edildi. Hastaların %54’ü kadındı ve ortanca yaşı 49,6 idi. Ortanca takip süresi 12 yıldı. İzlemde 25 yeni kanser olgusu tespit edildi. En sık gözlenen kanserler kadınlarda meme kanseri (13 olgunun 5’i), erkeklerde ise prostat, akciğer ve hematolojik kanserler (her bir kanser 12 olgunun 3’ünde) olarak bulundu. Periodontitisi olan hastaların kanser riski benzer yaş ve cinsiyet gruplarında kıyaslandığında genel toplum verilerine kıyasla %77 daha yüksek bulundu (SIR 1,77, 95% CI 1,17-2,58, p=0,004). Periodontitisi olan kadınlarda meme kanseri riski anlamlı olarak daha yüksek bulundu (SIR 2,4, 95% CI 0,88-5,33). Yine erkeklerde prostat kanseri (SIR 3.75, 95% CI 0,95-10,21) ve hematolojik kanser riskleri (SIR 6,97, 95% CI 1,77-18,98) benzer yaş ve cinsiyet gruplarındaki genel toplum verilerine kıyasla daha yüksek bulundu. Bu çalışmada ciddi periodontitis varlığının, artmış meme kanseri, prostat kanseri ve hematolojik kanser riski ile ilişkili olduğu gösterilmiştir. Sebep-sonuç ilişkisini ortaya koyabilmek için buna yönelik planlanmış yeni çalışmalar gereklidir
Hacettepe Üniversitesine 2000-2016 yılları arasında başvuran Diffüz Büyük B Hücreli Lenfoma vakalarının incelenmesi.
No full textAccording to the Turkish Health Ministry 2010 Statistics, Non-Hodgkin lymphoma (NHL) incidence is 5.2/100000 in women 7.7 in men. Although diffuse large B-cell lymphoma (DLBCL) accounts for majority of cases; little known about real incidence, clinical and demographical data and prognosis of this prevalent NHL subtype. The aim of this study is to summarize the demographics of DLBCL patients of past 16 years and to investigate histopathologic characteristics from the pathology department of a tertiary reference hospital of Turkey. A total of 939 cases who were diagnosed in or referred to University of Hacettepe between 1/2000 and 11/2015 were included. Mean age of patients was 54±17; 56.2% of patients were males and 43.8% were females. It was found that 15.8% of patients were diagnosed at stage I; 23.4% patients Stage II; 21.1% were in stage III and 39.7% were diagnosed in stage IV. There was no differences in groups of stages when compared according to gender. When categorized according to the organs of involvement, it was found that they were diagnosed most frequently from the lymph nodes (39.9%) followed by the gastrointestinal system (17.3%). When gender differences was examined according to extranodal involvement, no difference was found (p = 0,18). GIS, CNS and bone involvement were the most common sites of EN involvement. There were no gender predominance in these involvement areas (0,33). Bone marrow involvement was not related to DBBHL subgroup according to Hans criteria (p = 0.76). Median overall survival is 94±12.3 months. At 5 years, 93.2% of patients were alive and at 10 years 85.2% of patients were alive. DLBCL is the most common subtype of NHL in our center with distinctive features. Although the presented results of this study was valid for single center experience, the pathology department of Hacettepe University is a tertiary reference center who get consultation around Turkey. Hence, these results might be extrapolated to whole Turkey.ONAY iii
YAYIMLAMA VE FİKRİ MÜLKİYET HAKLARI BEYANI iv
ETİK BEYAN v
TEŞEKKÜR vi
ÖZET vii
ABSTRACT viii
KISALTMALAR x
ŞEKİLLER xi
TABLOLAR xii
1. GİRİŞ 13
2. GENEL BİLGİLER 15
2.1. B Lenfosit Gelişimi, B Hücreli Lenfomalar ile Hodgkin Dışı Lenfomaların Sınıflandırılması 15
2.2. DBBHL: Tanımı, Patobiyolojisi ve Sınıflaması 22
2.3. DBBHL Epidemiyolojisi ve Risk Faktörleri 24
2.4. DBBHL Klinik Özellikleri ve Evrelendirilmesi 25
2.5. DBBHL Prognozu 26
3. GEREÇ ve YÖNTEM 30
4. BULGULAR 34
5. TARTIŞMA 49
6. SONUÇ ve ÖNERİLER 57
7. KAYNAKLAR 59
8. ÖZGEÇMİŞ 65Türk Sağlık Bakanlığı 2010 İstatistiklerine göre Hodgkin dışı lenfoma insidansı erkeklerde 7,7/ 100.000, kadınlarda 5,2 / 100.000'dir. Diffüz büyük B-hücreli lenfoma (DBBHL) vakaların çoğunu oluştursa da gerçek insidans, klinik ve demografik veriler ile prognoz hakkında bilgi kısıtlıdır. Bu çalışmanın amacı, son 16 yılda Türkiye'deki bir referans hastanenin patoloji anabilim dalına olan başvuruların retrospektif olarak incelenmesi ile DBBHL hastalarının demografik ve histopatolojik özellikleri araştırmaktır. Bu amaçla çalışmaya 1/2000 ve 12/2015 arasında patoloji bilim dalında tanı alan 939 vaka dahil edilmiştir. Yaş ortalaması 54±17 olarak saptandı. Olguların %43,8'i kadın (n=411); %56,2'si (n=528) erkekti. Ann-Arbor evrelerine göre sınıflandırıldığında %15,8 hasta Evre I; %23,4 hasta Evre II; %21,1 hasta Evre III ve %39,7 hasta Evre IV ile tanı aldıkları tespit edildi. Bu evre grupları arasında cinsiyet açısından farklılık saptanmadı. Vakaların en sık lenf nodundan tanı aldıkları (%39,9), bunu gastrointestinal (GI) sistemin (%17,3) takip ettiği tespit edilmiştir. Ekstranodal tutulumu olanlarda kadın/erkek oranı bakımından fark olmadığı saptandı (p=0,18). En sık EN tutulum alanı olan GI sistem, santral sinir sistemi ile kemik tutulumlu vakaların dağılımı incelendiğinde cinsiyet açısından farklılık olmadığı görüldü (p=0,33). Kemik iliği tutulumunun DBBHL subgrubu ile ilişkili olmadığı sonucu tespit edildi (p=0,76).Medyan genel sağkalım süresi 94 ay (Standart hata: 12,3; %95 GA 69,9-118,1) idi. DBBHL merkezimizde tanı alan en sık lenfoma türüdür ve farklı histomorfolojik özelliklere sahiptir. HÜTF Patoloji AD tek bir merkez olsa da tüm Türkiye'den hasta konsülte edilen tersiyer bir ünite olması; vaka sayısı, dağılımı ve heterojenitesi nedeniyle bu araştırmanın sonuçları ülke genelini yansıtmakta önem taşımaktadır
Investigation of Factors That May Affect the Commitment of Healthcare Professionals to Their Works During the COVID-19 Pandemic Period
No full textThe environment of uncertainty created by the COVID-19 pandemic period has caused difficulties especially for healthcare professionals in their work activities. The purpose of this research is to find out which variables might affect the commitment of healthcare professionals to their works during this COVID-19 period. Based on the data announced by the Ministry of Health during the pandemic in the first quarter of 2021, it was decided to conduct a research on doctors, nurses, caregivers, and medical secretaries working in hospitals in the cities of the Eastern Black Sea Region of Turkey which generally show high risk. In the developed research model, satisfactory conditions (SC), emotional commitment to change (ECC), and psychological ownership (PO) as variables that may directly or indirectly affect the commitment of healthcare professionals to their works (CW) were used. The Smart PLS program was used in the analysis of the research model and hypothesis. It was seen that the ECC of healthcare professionals has a positive and significant (.694; p .086). Looking at the indirect (intermediary) effects obtained as a result of the research, it was seen that all of the hypotheses consist of positive coefficients. This situation reveals that the mediating variables have complementary effects on the obtained results. © The Author(s) 2022.WOS:00078698580000
Bibliometric profile of articles published in the field of gastronomy (2013-2017)
No full textBu araştırmanın amacı Türkiye’de gastronomi alanında yazılmış makalelerin
bibliyometrik olarak incelenmesidir. Araştırmanın evrenini, Türkiye’de 2013-2017
yılları arasında gastronomi alanında yayınlanan makaleler oluşturmaktadır. 2013-
2017 yılları arasında 14 farklı dergide gastronomi alanında 202 makale tespit
edilmiş olup, bu makaleler toplam 443 yazar tarafından kaleme alınmıştır.
Çalışmada nitel araştırma yöntemi tercih edilmiş olup, verilerin analizinde betimsel
analiz yöntemi kullanılmıştır. Makaleler yayınlanan dergi, yıl, dil, anahtar kelime,
yazar sayısı, tema, araştırma metotları ve referans kaynakları gibi değişkenler ele
alınarak incelenmiştir. Araştırma sonuçlarına göre, makalelerin en çok Turizm ve
Gastronomi Araştırmaları dergisinde yayınlandığı, 2017 yılında gastronomi temalı
makalelerin sayıca fazla olduğu, makalelerin %46,5 oran ile en çok iki yazar
tarafından ortak yayınlandığı, en çok makale yayınlayan üniversitenin Gazi
Üniversitesi olduğu, makalelerin en çok “Gastronomi ve Yiyecek İçecek
Endüstrisi” temasında yazıldığı tespit edilmiştirThe aim of this research is to examine the bibliometric of articles written in Turkey
in the field of gastronomy. The universe of the study consists of articles published
in the field of gastronomy in Turkey between the years 2013-2017. 202 articles on gastronomy in 14 different journals between 2013 and 2017 have been identified
and these articles have been written by 443 authors. Qualitative research method
was preferred in this study and descriptive analysis method was used in data
analysis. Articles such as journal, year, language, keyword, author number, theme,
research methods and reference sources were examined. According to the results of
the research, the most of the articles were published in the Journal of Tourism and
Gastronomy Researches, in 2017 there were a large number of gastronomy-themed
articles. It has been found that it is written in the “Gastronomy and Food Beverage
Industry” theme
Mean Esophageal Radiation Dose is Predictive of the Grade of Acute Esophagitis in Lung Cancer Patients Treated with Concurrent Radiotherapy and Chemotherapy
No full textThe intention of this research was to define the predictive factors for acute esophagitis (AE) in lung cancer patients treated with concurrent chemotherapy and three-dimensional conformal radiotherapy. The data for 72 lung cancer patients treated with concurrent chemoradiotherapy between 2008 and 2010 were prospectively evaluated. Mean lung dose, mean dose of esophagus, volume of esophagus irradiated and percentage of esophagus volume treated were analysed according to esophagitis grades. The mean esophageal dose was associated with an increased risk of esophageal toxicity (Kruskal-Wallis test, P < 0.001). However, the mean lung dose and the volume of esophagus irradiated were not associated with an increased risk of esophageal toxicity (Kruskal-Wallis test, P = 0.50 and P = 0.41, respectively). The mean radiation dose received by the esophagus was found to be highly correlated with the duration of Grade 2 esophagitis (Spearman test, r = 0.82, P < 0.001). The mean dose of esophagus ≥28 Gy showed statistical significance with respect to AE Grade 2 or worse (receiver operating characteristic curve analysis, 95% CI, 0.929–1.014). In conclusion, the mean esophageal dose was significantly associated with a risk of esophageal toxicity in patients with lung cancer treated with concurrent radiotherapy and chemotherapy.WoSScopusPubMe
Effects of different segmental spinal stabilization exercise protocols on postural stability in asymptomatic subjects: Randomized controlled trial
No full textWOS: 000304912300006PubMed ID: 22684202Background and objectives: The aim was to assess and compare the postural stability effects of the "Progressive Dynamic Spine Stabilization Exercise Protocols" (PDSSEP) which were designed for different spinal segments. Material and Method: The asymptomatic, sedentary, and female volunteers (21.26 +/- 1.30 years old) were allocated randomly into Cervical (n = 22), Lumbar (n = 21), Thoracic (n = 20), Combined (n = 20), and Control (n = 21) Groups. All training groups participated into the related PDSSEP for six weeks, 3 days/week. The assessments were carried out at the baseline, after 6th week, and on the 12th week. "Tetrax Interactive Posturography and Balance System" (Tetrax System, Ramat Gan, Israel) was used to assess the overall postural stability (SI), weight distribution (WDI) and somatosensory reactions. "Kruskal Wallis Test" for the differences of the pre-6th weeks, pre-12th weeks within the groups, "Mann-Whitney U Test" for control and inter-group comparisons were used. Results: The differences were observed for eyes closed SI, and WDI in head right rotated position (p < 0.05) between the baseline and after completing the programs. Eyes closed SI in solid surface was shown statistically different in Thoracic group in comparison to controls (p < 0.02). SI on soft surface, SI head left rotated position and somatosensory reactions with head flexed position improved in Thoracic Group at the 12th week (p < 0.01). WDI significantly improved in Cervical Group (p < 0.01). Conclusion: Thoracic spine can be considered as a hidden source for improving overall postural stability. It may be appropriate to focus on thoracic region in the kinetic chain for the treatment or training
- …
