1,720,959 research outputs found
Rrethanat ekonomike, kulturore dhe arsimore në Ferizaj dhe rrethinë (1918—1945)
Get PDFFerizaj et ses evirons ë:ait une contrëe trës arriërëe au point de vue ëconomique. Pendant les deux guerres mondiales ii eut eu quelques petites entreprises industrielles avec un artisanat bien developpë. Une boruie partie de la population de Ferizaj s’occupait de l’ëlëvage et de l’agriculture quoique la ville se situait au carrefour des routes. Aprës l’occupation du pays, les i'ascites pillaient le pays, cela arrive më- me a Ferizaj. Un des ëtablissements imp«Drtants de Ferizaj ëtait SASTEB,- -association commerciale aui s’occupe de l’achat du blë de la part du peuple afin de le remettre & roccupant. Pour l’occupant, les mlnes du chr6me ont *Ctë trës importantes „Jezerina” — prfes de Shtërpce.
Pendant l’ancienne Yougoslavie, l’enselgnement et la culture etaient au niveau assez bas est en serbocroate tandlsque les cours frëquentalent un petit nombre d’ëlfeves albanais.
Au temps de l’occupation, dans la zone envaliie par les Italiens surtout dans la zone allemande furent ouvertes des ëcoles oti l’enseignement se faisait uniquement en albanais, tandisque dans la zone occupëe par les Bulgares, elles ne fonctionnaient pas. Quoique les ëcoles ëtaient ouvertes par les occupants italiens et allemands elles travaillaient d’aprfes le plan et le programme de la politique italienne et allemande. Lfe il y avait des instituteurs qu’ils ëtaient lies et avaient participë au Mouvement de la rëslstance nationale, et avaient fait des propagandes non seulement parmi les ëlfeves, mais dans la population aussi sur aes positions ideo- politiques du P.C.Y.Me aktin e unjësimit, prej 1 dhjetorit të vitit 1918, në kuadrin e Mbretërisë SKS u gjetën pesë kombe të formuara: serb, kroat, slloven, maqedon dhe malazez. Në shtetin e ri u gjetën edhe një numër kombesh dhe kombësish të tjera. Së bashku me këtë, si ndër detyrat e para që iu imponuan shtetit të ri ishte zgjidhja e çështjes kombëtare dhe sigurimi i zhvillimit kombëtar pa pengesa i të gjitha kombeve dhe kombësive. Nga zgjidhja e drejtë e çë- shtjes kombëtare, si dhe e çështjes agrare e sociale, varej konsolidimi i Mbretërisë SKS si shtet
Reforma agrare dhe kolonizimi në rrethinën e Nerodimes (Ferizajt) midis dy luftave botërore 1918-1941
Get PDFKolonizimi i Kosovës, e së bashku me këtë edhe i trevës së Ferizajt, ka zgjatur gjatë tërë kohës së ekzistimit të Mbretërisë Jugosllave, përkatësisht prej vitit 1918 deri më 1941. Intensiteti i kolonizimit ka qenë i ndryshëm dhe i cili është varur prej rrethanave ekonomiko-politike në Kosovë dhe në tërë shtetin. Puna e parë e organizuar për zbatimin e Reformés Agrare pat filluar me themelimin e Drejtorisë Agrare në Shkup, sipas “Urdhresës për konstituimin e Ministrisë për Reformën Agrare” të 12.11.1920 si dhe me formimin e drejtorateve qarkore agrare në të gjitha qendrat e mëdha kolonizuese të “Serbisë Jugore”. Një drejtorat (besueshmëri) i tillë agrar e kishte selinë e vet edhe në Ferizaj. Por zbatimi i plotë i reformés agrare filloi me Urdhresën për kolonizimin e pjesëve jugore të 24.IX.1920. Kjo njëherit ishte etapa e parë e procesit të kolonizimit. Etapa e dytë e kolonizimit prej vitit 1931 deri më 1941 është kryer në bazë të Ligjit mbi kolonizimin e viseve jugore të 11.VI.1931 dhe ndërrimeve e plotësimeve që u janë bërë këtij Ligji më 5.XÜ.1933
Rezistenca kundër ripushtimit jugosllav në vise të Ferizajt korrik 1944 - korrik 1945
No full textViset e Ferizajt, gjatë së kaluarës historike patën të njëjtin fat tragjik me viset e tjera të trojeve etnike shqiptare. Gjatë së kaluarës edhe kjo trevë pëijetoi peshën e rëndë të pushtuesve të ndryshëm të cilët lanë pas veti gjurmë të pashlyeshme të barbarive që ushtruan me shekuj mbi popullin shqiptar. Kundër këtyre pushtuesve shekullor edhe populli shqiptar i trevës së Ferizajt organizoi rezistencë të armatosur për liri dhe pavarësi. Ferizaj ishte i vetmi qytet në Kosovë, që falë rezistencës shqiptare, ushtria pushtuese serbe u detyrua ta pushtojë dy herë në fund të tetorit të vitit 1912, kur ushtria serbe masakroi dhe pushkatoi 3500 shqiptarë
Rezistenca kundër pushtetit turk në Ferizaj e rrethinë (1909— 1910)
Get PDFNë periudhën pas Revolucionit të Turqve të Rinj, ka të dhëna kontradiktore dhe shpesh të njëanshme për marrëdhëniet agrare në Ferizaj dhe rrethinat e tij. Kjo vlen veçanërisht për literaturën, por shpesh edhe për dokumentet e asaj kohe, që vijnë si nga Serbia borgjeze ashtu edhe nga historiografia e asaj kohe.
Shqiptarët fillimisht e mbështetën Revolucionin e Turqve të Rinj, duke qenë të bindur se çdo revolucion duhet të sillte diçka të re edhe për popullin shqiptar që kishte qenë në skllavëri për shekuj. Asgjë nuk doli nga e gjithë kjo, sepse, siç dihet, turqit vetëm sa e forcuan qeverinë e tyre dhe vazhduan si më parë. Që shqiptarët u diferencuan prej tyre u pa menjëherë në mars 1909 kur ata shprehën hapur pakënaqësinë e tyre ndaj regjimit të ri. Turqit e Rinj e vunë re këtë dhe menjëherë përqendruan forcat e tyre të mëdha ushtarake për të ndërhyrë në rast të kryengritjeve shqiptare, dhe kështu ndodhi.
Kryengritjet shqiptare të viteve 1909-1910 kanë rëndësi të madhe në historinë e popullit shqiptar për lirinë dhe pavarësinë e tyre kombëtare. Ato janë të njohura në të gjithë kontinentin e vjetër. Shumë qeveri borgjeze fqinje kishin frikë nga suksesi i tyre, por Perandoria Osmane arriti t'i mbante këto zona nën qeverisjen e saj edhe për dy ose tre vjet të tjera. Kryengritjet shqiptare gjatë viteve 1909/10 u zhvilluan kryesisht rreth Ferizajt, i cili është marrë si objekt i këtij studimi
Bashkimi i Rinisë Komuniste të Jugosllavisë (BRKJ) në Ferizaj dhe rrethinë 1919 — 1945
Get PDFNë lidhje me këtë temë deri tani nuk është shkruar ndonjë punim. Për BRKJ në Ferizaj dhe rrethinë është shkruar aty-këtu, e sidomos në ato raste kur është trajtuar problemi i Lëvizjes komuniste dhe Nacionalçlirimtare në këtë trevë. Shumica e këtyre punimeve nuk janë të mbështetura në burimet e dorës së parë, por janë të punuara në bazë të burimeve të dorës së dytë siç është lënda memoare. Prandaj, këto punime vuajnë nga subjektivizmi, sepse autorët e tyre janë vënë edhe në pozita tendencioze. Një qëndrim i tillë tendencioz shihet te punimet e Nikolla Vidaçiqit. Ky tendenciozitet ka ardhur në shprehje kur është fjala e pjesëm arrjes e rinisë shqiptare të Ferizajit në LNÇ dhe në Revolucionin popullor.Për hartim in e këtij punimi kemi shfrytëzuar materialin arkival që ruhet në Arkivin e Institutit të Historisë të Kosovës në Prishtinë, Arkivin e Muzeut të Kosovës në Prishtinë, në Institutin e Historisë të Lëvizjes Punëtore të Serbisë në Beograd etj. Po ashtu kemi shfrytëzuar deklarata dhe kujtim et e aktivistëve dhe pjesëmarrësve të LNÇ-së, të cilat i kemi mbledhë personalisht gjatë vjetëve 1977, 1978 dhe 1979. Pos këtij materiali, për hartim in e këtij punimi kemi përdorur edhe literaturën, e cila ka të bëjë drejtpërdrejt apo tërthorazi me këtë temë.Veprimtarinë e rinisë revolucionare në Ferizaj dhe rrethinë e karakterizojnë dy etapa: veprimtaria midis dy luftërave (1919 — 1941) dhe ajo gjatë LNÇ-së (1941 — 1945)
Një dokument mbi aktivitetin e delegacionit shqiptar në Londër në janar të vitit 1913
No full textPas shpalljes së pavarësisë së Shqipërisë më 28 nëntor 1912, nga mesi i dhjetorit, kur u mor vesh lajmi i hapjes së afërt të Konferencës së Ambasadorëve në Londër, nisja e një delegacioni shqiptar shtrohej me ngutësi të madhe. Delegacioni i Qeverisë së Përkohshme duhej të ndodhej pa vonesë në kryeqytetin e Anglisë për të parashtruar pikëpamjet shqiptare. Veç vështirësive politike që paraqiste dërgimi i delegacionit drejtpërsëdrejti prej Shqipërie, haste edhe në një pengesë të madhe të natyrës materiale: në këtë kohë bregdeti shqiptar ishte i bllokuar nga flota greke. Në këto rrethana Qeverisë së Përkohshme të Vlorës nuk i mbetej veçse të caktonte me ngut si delegatë të saj në Londër disa personalitete shqiptare që ndodheshin përjashta si në Francë, itali e g jetkë. Këtë çështje Qeveria e Përkohshme e shqyrtoi në mbledhjen e saj të jashtëzakonshme më 23 dhjetor 1912, ku edhe u caktua delegacioni.
Si kryetar i delegacionit u caktua Rasih Dino. Ky ishte nga Preveza, i biri i Abedin Pashë Dinos, që kishte qenë ministër i jashtëm i Turqisë më 1880. Rasih Dino ishte i njohur për veprimtarinë e tij patriotike në klubin shqiptar të Filatit që më 1909, si dhe nga përpjekjet që kishte bërë për hapjen e shkollave të para shqipe në Çamëri. R. Dinoja në këtë kohë ndodhej në Paris.
Anëtarë tjerë të delegacionit ishin edhe: Mehmet Konica, që e kishte filluar karierën diplomatike si konsull i Turqisë në Korfuzë dhe do ta vazhdonte duke zënë një vend të rëndësishëm në diplomacinë e shtetit të ri shqiptar; Filip Noga, një nga patriotët më të mirë nga radhët e shqiptarëve katolik të Shkodrës; Sotir Kolea, patriot dhe lëvrues i gjuhës shqipe, një nga aktivistët e shquar të kolonisë shqiptare të Egjiptit
Brigada III e Kosovë-Metohisë »Millan Zeçar«
Get PDFLe 3e brigade de la Kossova et Mëtohia »Miilan Zeçar« a ëtë crëëe a l’ëpoque des combats finals pour la libëration non seulement de la Kossova, mais aussi des autres rëgions de Yougoslavie. II est difficile d’ëtablir l’identitë nationale des combattants de cette brigade, les documents n’ayant pas ëtë conservës. Grace a l’hëroisme manifestë par ses combattants, la 3e brigade de Kossova et Mëtohia a ëtë proclamëe brigade de choc. 4Qysh me 2 tctor të vitit 1943 Svetozar Vukmanoviq-Tempo në udhë-zimet e veta, të cilat ia dërgoi Komitetit Krahinor të PKJ-së për Kosovë e Mctohi shkruante se shqiptarët duhct të organizohen në aradhat partizane të Zonës së Rrafshit të Dugagjinit, kurse të gjithë serbët dhe malazczët tc dcrgohen mc ngut nc Zonën Opcrativc të Kosovës që atje të armatoscn dhc të veprojnë.1 Nga këto udhëzimc shihct se qvsh më parë ishtc vendosur që njcrëzit nga Kosova të shkojnë në drejtim të Jabllanicës së Epërme, ku gjendcj Zona I Operativc, kursc nga Rrafshi i Dugagjinit, në drejtim të Malësisë së Gjakovës, ku ishtc selia c Zonës II Operative dhe e Shtabit Kryesor të UNÇ dhe AP për Kosovë c Metoh
Going Beyond Counting First Authors in Author Co-citation Analysis
Get PDFThe present study examines one of the fundamental aspects of author co-citation analysis (ACA) - the way co-citation
counts are defined. Co-citation counting provides the data on which all subsequent statistical analyses and mappings
are based, and we compare ACA results based on two different types of co-citation counting - the traditional type that
only counts the first one among a cited work's authors on the one hand and a non-traditional type that takes into
account the first 5 authors of a cited work on the other hand. Results indicate that the picture produced through this non-traditional author co-citation counting contains more coherent author groups and is therefore considerably clearer. However, this picture represents fewer specialties in the research field being studied than that produced through the traditional first-author co-citation counting when the same number of top-ranked authors is selected and analyzed. Reasons for these effects are discussed
Variations on the Author
Get PDF“Variations on the Author” discusses two of Eduardo Coutinho’s recent films (Um Dia na Vida, from 2010, and Últimas Conversas, posthumously released in 2015) and their contribution to the general question of documentary authorship. The director’s filmography is characterized by a consistent yet self-effacing form of authorial self-inscription: Coutinho often features as an interviewer that rather than express opinions propels discourses; an interviewer that is good at listening. This mode of self-inscription characterizes him as an author who is not expressive but who is nonetheless markedly present on the screen. In Um Dia na Vida, however, Coutinho is completely absent form the image, while Últimas Conversas, on the contrary, includes a confessional prologue that moves the director from the margins to the center of his films. This article examines the ways in which these works stand out in the filmography of a director who offers new insights into the notion of cinematic authorship
- …
