1,721,000 research outputs found
Going Beyond Counting First Authors in Author Co-citation Analysis
Get PDFThe present study examines one of the fundamental aspects of author co-citation analysis (ACA) - the way co-citation
counts are defined. Co-citation counting provides the data on which all subsequent statistical analyses and mappings
are based, and we compare ACA results based on two different types of co-citation counting - the traditional type that
only counts the first one among a cited work's authors on the one hand and a non-traditional type that takes into
account the first 5 authors of a cited work on the other hand. Results indicate that the picture produced through this non-traditional author co-citation counting contains more coherent author groups and is therefore considerably clearer. However, this picture represents fewer specialties in the research field being studied than that produced through the traditional first-author co-citation counting when the same number of top-ranked authors is selected and analyzed. Reasons for these effects are discussed
Variations on the Author
Get PDF“Variations on the Author” discusses two of Eduardo Coutinho’s recent films (Um Dia na Vida, from 2010, and Últimas Conversas, posthumously released in 2015) and their contribution to the general question of documentary authorship. The director’s filmography is characterized by a consistent yet self-effacing form of authorial self-inscription: Coutinho often features as an interviewer that rather than express opinions propels discourses; an interviewer that is good at listening. This mode of self-inscription characterizes him as an author who is not expressive but who is nonetheless markedly present on the screen. In Um Dia na Vida, however, Coutinho is completely absent form the image, while Últimas Conversas, on the contrary, includes a confessional prologue that moves the director from the margins to the center of his films. This article examines the ways in which these works stand out in the filmography of a director who offers new insights into the notion of cinematic authorship
Appropriate Similarity Measures for Author Cocitation Analysis
Get PDFWe provide a number of new insights into the methodological discussion about author cocitation analysis. We first argue that the use of the Pearson correlation for measuring the similarity between authors’ cocitation profiles is not very satisfactory. We then discuss what kind of similarity measures may be used as an alternative to the Pearson correlation. We consider three similarity measures in particular. One is the well-known cosine. The other two similarity measures have not been used before in the bibliometric literature. Finally, we show by means of an example that our findings have a high practical relevance.information science;Pearson correlation;cosine;similarity measure;author cocitation analysis
Dispelling the Myths Behind First-author Citation Counts
Get PDFWe conducted a full-scale evaluative citation analysis study of scholars in the XML research field to explore just how different from each other author rankings resulting from different citation counting methods actually are, and to demonstrate the capability of emerging data and tools on the Web in supporting more realistic citation counting methods. Our results contest some common arguments for the continued
use of first-author citation counts in the evaluation of scholars, such as high correlations between author rankings by first-author citation counts and other citation
counting methods, and high costs of using more realistic citation counting methods that are not well-supported by the ISI databases. It is argued that increasingly available digital full text research papers make it possible for citation analysis studies to go beyond what the ISI databases have directly supported and to employ more
sophisticated methods
Prostat kanserini saptamada 3 tesla multiparametrik MR incelemenin yeri
No full textAmaç: Prostat kanserini saptamada 3.0 T multiparametrik prostat manyetik rezonans görüntülemenin katkısı ve bulguların histopatolojik korelasyonu . Gereç-Yöntem: Bu çalışmada Ağustos 2012 ile Temmuz 2014 tarihleri arasında EÜTF hastanesi Radyoloji ünitesinde 3.0 T multiparametrik prostat manyetik rezonans görüntüleme (MRG) yapılan prostat kanseri tanılı 30 olgunun dijital radyoloji arşiv sisteminde (PACS) kayıtlı olan görüntüleri retrospektif olarak değerlendirildi. Bu olguların görüntüleme protokolü; T2A TSE aksiyel-koronal, Difüzyon ağırlıklı görüntüleme (aksiyel), Dinamik MRg ve MR Spektroskopi serilerinden oluşmaktaydı. MR görüntülemede lezyonların yeri, morfolojisi, T2 sinyalleri, difüzyon kısıtlılığı, kontrast tutuluşu, MR spektroskopide anormal metabolit varlığı değerlendirildi ve bu parametrelere yönelik puanlama yapıldı. Daha sonra bu bulgular radikal prostatektomi sonrası elde edilen histopatolojik sonuçlar ile karşılaştırıldı. Bulgular arasındaki ilişki SPSS 18.0 programı ile hesaplandı. Bulgular: Çalışmaya alınan 30 hastanın yaş ortalaması 60.72 ± 5,34 (52 - 71)'dir. Lezyonların multiparametrik puanı ile tümör tanısı arasındaki ilişki istatistiksel olarak anlamlı bulunmadı. Gleason skorları ve multiparametrik puan arasında ise istatistiksel olarak anlamlı ilişki bulundu. Tümörlerin multiparametrik puanları ile Gleason skorları arasında pozitif korelasyon bulundu. Sonuç: Multiparametrik prostat MRG noninvaziv şekilde prostat kanserini ortaya koyan en değerli yöntem konumundadır. Bu yöntemin tedavi edilmesi gereken asıl lezyonları belirleyerek, biyopsiye daha doğru rehberlik etmesi giderek önem kazanmaktadır. Bunun yanısıra belirsiz PSA yüksekliği saptanan veya kanserin ön planda düşünülmediği olgularda biyopsi ihtiyacını ortadan kaldırabilir. Tüm bu nedenlerden dolayı; artan çalışmalar eşliğinde multiparametrik prostat MRG'nin kanser şüphesi bulunan olgularda klinik olarak önemli kanseri yakalamak adına biyopsi öncesi değerlendirme testi olarak kullanılabileceğini düşünmekteyiz
Comparison of chemical shift imaging sequences at 3t (2d and 3d dual gradient echo, 3d dual gradient echo dixon) and 1.5t (2d dual gradient echo) for characterization of adrenal lesions
No full textGiriş ve Amaç: İnsidental adrenal lezyonlar günlük radyoloji pratiğinde sık olarak karşılaşılmakta olup çoğunluğunu benign adenomlar oluşturmaktadır. Ancak primer malignitesi bilinen olgularda adrenal adenom ile adenom dışı lezyonların ayrımının yapılması kritik öneme sahiptir. Bu konuda 1.5T MRG'de sekans parametreleri yapılan çalışmalar ile optimize edilmişken, 3T MRG'de ise kullanılacak optimal sekans hakkında görüş birliği bulunmamaktadır. Çalışmamızda 3T MRG'de kimyasal kayma görüntüleme (KKG) için kullanılabilen 2D spoiled gradient eko (sGRE), 3D VIBE ve 3D VIBE two point Dixon sekanslarının adrenal adenomlardaki mikroskobik yağı göstermedeki etkinliğini ve adenom ile adenom dışı lezyonları ayırt edebilme yeteneğini 1.5T MRG'de KKG için kullanılan 2D sGRE sekansı ile karşılaştırmayı amaçladık. Gereç ve Yöntem: Araştırmaya 77 hastadaki 97 adrenal lezyon dahil edildi. Olguların yaşları 32-77 yıl arasında değişmekteydi (ortalama 59.05 yıl). 52 olgu kadın, 25 olgu erkekti. Tüm olgular bölümümüzde mevcut olan 1.5T ve 3T MRG cihazları ile incelendi. 1.5T MRG cihazında KKG 2D sGRE sekansı ile elde olundu. 3T MRG cihazında ise adrenal lezyona yönelik 2D sGRE, 3D VIBE ve 3D VIBE two point Dixon sekansları uygulandı. Tüm hastalarda 1.5T ve 3T cihazlarda elde edilen karşıt faz/iç faz görüntüler ve Dixon sekansından elde edilen sadece su/sadece yağ içeren görüntüler iş istasyonunda yan yana koyularak ölçüm yapılacak kesitler belirlendi. Tüm sekanslar için sinyal intensite indeks (SII) değeri ve Dixon sekansı için yağ fraksiyonu hesaplandı. Tüm lezyonlar için hesaplanan SII/yağ fraksiyonu değerleriyle sekansların adrenal adenom ile adenom dışı lezyonları ayırmadaki performansları ve adrenal adenom için her bir sekanstan elde edilen Sİİ değerleri arasında anlamlı fark olup olmadığı sırsıyla ROC eğrisi analizi ve Wilcoxon işaretli sıra testi ile istatistiksel olarak analiz edildi. Bulgular: Çalışmamıza dahil edilen 77 hastanın 66'sında bulunan 78 lezyona adenom tanısı konuldu. Elli sekiz olgudaki 67 lezyon en az 12 aylık MRG takibinde herhangi bir boyutunda %10'dan fazla artış görülmemesi ile tanı alırken, 8 olgudaki 11 lezyon ise kontrastsız BT'de 10 HU değerin altında dansite değerlerine sahip olması ile adenom tanısı aldı. Geriye kalan 11 olgudaki 19 adenom dışı lezyondan 18 tanesine metastaz, 1 tanesine ise feokromositoma tanısı konuldu. Dokuz hastada bulunan 17 metastatik lezyon, primer malignite öyküsü bilinen olgularda lezyonların takipte gelişmesi nedeniyle tanı alırken, 2 olgudaki 2 lezyon cerrahi operasyon sonucunda histopatolojik olarak metastaz ve feokromositoma tanısı aldı. Adrenal adenom ile uyumlu olarak değerlendirilen lezyonların 1.5T 2D sGRE, 3T 2D sGRE, 3D VIBE ve 3D VIBE-Dixon sekanslarındaki ortalama SII değerleri ve standart sapmaları sırası ile 72.32±13.66, 58.44±11.25, 69.11±11.39, 57.76±13.17 olarak hesaplandı. 1.5T MRG de elde edilen ortalama Sİİ değeri ile 3T MRG deki üç sekanstan elde edilen ortalama SII değerleri arasında Wilcoxon işaretli sıra testi ile yapılan analizde istatistiksel anlamlı farklılık bulundu (p=0.001). 3T 2D sGRE ve 3D VIBE-Dixon sekanslarındaki ortalama Sİİ değerleri arasında ise istatistiksel olarak anlamlı farklılık saptanmadı (p=0.685). Çalışmada kullanılan her bir sekansın adrenal adenom ile adenom dışı lezyonu ayırmadaki performansı ROC eğrisi analizi ile değerlendirildi. 1.5T 2D sGRE, 3T 2D sGRE, 3D VIBE ve 3D VIBE-Dixon sekanslarındaki duyarlılık/özgüllük/doğruluk değerleri sırası ile %100/100/100, %97.4/89.5/95.9, %98.7/94.7/98, %98.7/94.7/98 olarak hesaplandı. Ayrıca 3D VIBE-Dixon sekansından elde edilen yağ fraksiyonu değerinin duyarlılık/özgüllük/doğruluk değerleri sırası ile %98.7/100/99 olarak hesaplandı. Sonuç: 1.5T ve 3T MRG' de elde olunan KKG arasında adrenal lezyonların karakterizasyonu açısından istatistiksel olarak anlamlı farklılık olmamakla birlikte çalışmamızda sekans parametreleri optimize edilmiş 1.5T MRG'de duyarlılık/özgüllük/doğruluk değerleri daha yüksek olarak saptandı.Aims and Objectives: Incidental adrenal lesions are frequently encountered in daily practice of radiology. Majority of these lesions are asymptomatic adenomas. However, accurate differentiation of benign adenomas and non-adenomas is crucial in patients with a known primary malignancy. The use of chemical shift imaging for characterization of adrenal lesions at 1.5T is well established, but there is paucity of data at 3T. Furthermore there is no consensus in the literature about the optimal sequence parameters for chemical shift MRI at 3T. The purpose of this study was to compare three chemical shift MRI sequences (two dimensional (2D) spoiled gradient echo (sGRE), 3D VIBE and 3D VIBE-Dixon) at 3T and 2D sGRE chemical shift imaging at 1.5T to assess the ability of detecting microscopic fat in adrenal adenoma and their usefulness for differentiation between adrenal adenomas and non-adenomas.
Methods and Materials: We evaluated 97 adrenal masses (78 adenomas, 19 non-adenomas) in 78 patients. There were 52 female and 25 male raging in age from 32 to 77 years (mean 59.05). All of the patients underwent both 1.5T and 3T chemical shift MRI. After localization imaging, T1W/T2W and chemical shift imaging were acquired. Chemical shift MRI was performed with 2D sGRE at 1.5T and 2D sGRE, 3D VIBE, 3D VIBE-Dixon at 3T MR unit. For each lesion, in/opposed phase and water/fat only images were viewed on the same screen to detect the slice that was used in quantitative image analysis and signal intensity (SI) values were measured. Using mean SI values of adrenal lesions on the in/opposed phase and water/fat only images, the signal intensity index (SII) and fat fraction values were calculated. The Wilcoxon signed-ranked test was used to determine if there was statistically significant difference between the SII values of the each sequence to assess their ability of detecting microscopic fat in adrenal adenomas. ROC analysis was performed for the SII values of each sequence and the fat fraction values of 3D VIBE-Dixon sequence to identify optimal thresholds that maximizing the average of sensitivity and specificity.
Results: In 66 of 77 patients, 78 adrenal lesions were diagnosed as adenoma. Diagnostic confirmation of the 67 adrenal adenomas in 58 patients was based on less than 10% variation in the lesion’s maximum transverse diameter during MR imaging follow up for a minimum duration of 12 months. 11 adrenal lesions in 8 patients were classified as a benign adrenal adenoma on the basis of unenhanced CT attenuation values of less than 10 HU. The remaining 19 lesions in 11 patients were diagnosed as non-adenoma which included 18 metastases and 1 pheochromocytoma. Among the non-adenomas, 17 lesions in 9 patients were classified as metastasis due to new occurrence in follow up MR images. Proof of diagnosis was obtained on the basis of histological confirmation in two lesions (1 metastasis, 1 pheochromocytoma) after surgery. The mean SII values (± standard deviation of mean) of adrenal adenomas in 2D sGRE technique at 1.5T and 2D sGRE, 3D VIBE, 3D VIBE-Dixon techniques at 3T were calculated as 72.32±13.66, 58.44±11.25, 69.11±11.39, 57.76±13.17 respectively. The mean SII value of 2D sGRE technique at 1.5T was significantly higher than all of the chemical shift imaging techniques at 3T (p=0.001). There was no significant difference between the mean SII values of 2D sGRE and 3D VIBE-Dixon techniques at 3T (p=0.685). The sensitivity/specificity/accuracy values of 2D sGRE technique at 1.5T and 2D sGRE, 3D VIBE, 3D VIBE-Dixon techniques at 3T were calculated respectively as %100/100/100, %97.4/89.5/95.9, %98.7/94.7/98, %98.7/94.7/98 for the SII and %98.7/100/99 for the fat fraction values of 3D VIBE-Dixon technique at 3T.
Conclusion: Although there is no significant difference between diagnostic performance of chemical shift imaging techniques at 1.5T and 3T for differentiation adrenal adenomas from non-adenomas, the sensitivity/specificity/accuracy values were higher at 1.5T which has well established sequence parameters
koamabayili/VECTRON-author-checklist: VECTRON author checklist
No full textWe have done our best to complete the author checklist relating to the use of animals in the hut study. Note that the objective for the hut study was to evaluate the IRS treatment applications for residual efficacy against Anopheles mosquitoes, including the local An. coluzzii mosquito population. Cows were only used to attract mosquitoes into the huts and no tests were carried out directly on the cows. The author checklist is intended for use with studies where experiments are carried out on animals, which is why we have had such difficulty in completing this for the hut study, as many of the questions do not relate to how the cows were used
Kronik karaciğer parankim hastalığı bulunan olgularda erken evre hepatoselüler karsinom saptamada kısaltılmış manyetik rezonans görüntüleme protokollerinin değerlendirilmesi
No full textAmaç: Hepatoselüler kanser (HSK) tanısında görüntüleme bulguları yeterli olmaktadır. Kronik karaciğer parankim hastalığı nedeniyle sürveyansta olan hastalarda tarama programı 6 aylık aralıklar ile ultrasonografi (USG) ve serum alfa fetoprotein (AFP) kontrolleri ile yapılmaktadır. Tarama sürecinde HSK kuşkusu varlığında hepatospesifik kontrast maddenin kullanıldığı konvansiyonel dinamik kontrastlı abdomen manyetik rezonans görüntüleme (MRG) ile değerlendirme yapılmaktadır. Özellikle son iki dekattır geliştirilen kısaltılmış "abbreviated" MRG (AMRI) protokollerinin, sürveyanstaki hasta gruplarında, HSK saptamada başarısına yönelik çalışmalar yapılmaktadır. Çalışmamızda, kronik karaciğer parankim hastalığı nedeniyle HSK taramasında olan olgularda erken evre lezyonların tespitinde farklı AMRI protokollerin lezyon saptama, protokoller arası ve referans görüntülemeye göre başarısını göstermek amaçlanmıştır. Gereç ve yöntem: Retrospektif, tek merkezli çalışmada Ege Üniversitesi Hastanesi Radyoloji Anabilim Dalı'nda Ocak 2014- Eylül 2024 tarihleri arasında kronik karaciğer parankim hastalığı nedeniyle takip sürecinde Barselona Klinik Karaciğer Kanseri (BCLC) evreleme sistemine göre çok erken ve erken evre HSK tanısı alan olguların hepatospesifik kontrast maddenin kullanıldığı rutin protokolde elde olunan dinamik üst abdomen MRG incelemeleri deneyimli iki gözlemci tarafından değerlendirilmiştir. Rutin protokolde saptanan HSK lezyonları boyut ve sayılarına göre sınıflandırılmış olup altın standart olarak kullanılacak referans veriler oluşturulmuştur. Konvansiyonel protokol üzerinden oluşturulan 3 farklı AMRI protokolü; kontrastsız kısaltılmış manyetik rezonans görüntüleme (NC-AMRI) protokolü, dinamik kontrastlı kısaltılmış manyetik rezonans görüntüleme (DCE-AMRI) ve hepatobiliyer faz kısaltılmış manyetik rezonans görüntüleme (HBP-AMRI) protokolü belirlenmiş olup farklı deneyimdeki 3 radyolog tarafından her protokol değerlendirilmiştir. Değerlendiriciler her AMRI için belirlenmiş değerlendirme kriterlerine göre; lezyon pozitif/negatifliği, boyuta göre lezyon sınıflandırılması ve AMRI kalite skoru değerlendirmesini gerçekleştirmiştir. Elde olunan AMRI protokollerine yönelik veriler altın standart olarak kabul edilen referans veriler ile değerlendirilerek protokollerin başarısı değerlendirilmiştir. Bulgular: Bu çalışmada, hepatosellüler karsinom (HCC) tanısında farklı manyetik rezonans görüntüleme (MRG) protokollerinin (NC-AMRI, DCE-AMRI ve HBP-AMRI) değerlendirici bazlı duyarlılık performansları incelenmiştir. Retrospektif olarak tasarlanan çalışmada, 129 hasta (toplam 170 lezyon) değerlendirilmiş olup, ortalama yaş 64,8 yıl olarak hesaplanmıştır. Lezyon boyutları 6-78 mm arasında değişmekte olup, en sık gözlenen lezyon boyutu 1-2 cm'dir (%42,9). Lezyon boyutuna göre duyarlılık analizinde, NC-AMRI ve DCE-AMRI protokollerinde duyarlılığın lezyon boyutu arttıkça yükseldiği, ancak küçük lezyonlarda daha düşük kaldığı belirlenmiştir. DCE-AMRI protokolü, özellikle küçük ve orta boyutlu lezyonlarda NCAMRI'ye kıyasla daha yüksek duyarlılık sağlamış, ancak g5 cm lezyonlarda duyarlılığı azalmıştır. HBP-AMRI protokolü, tüm lezyon boyutlarında en yüksek duyarlılığı sağlayarak (%99,4) en stabil ve güvenilir performansı göstermiştir. Değerlendiriciler arası uyum açısından, NC-AMRI ve DCE-AMRI protokollerinde değerlendiriciler arasında anlamlı farklar gözlenmiştir. NC-AMRI'de deneyim farkının belirgin olduğu, DCE-AMRI protokolünde ise değerlendirici bazlı farklılıkların daha fazla olduğu saptanmıştır. HBP-AMRI protokolü, mükemmel değerlendirici uyumu sağlayarak en güvenilir yöntem olarak öne çıkmıştır (Kappa=1). Kalite skoruna göre duyarlılık değişimi analiz edildiğinde, NC-AMRI ve DCE-AMRI protokollerinde kalite skorunun duyarlılığı doğrudan etkilediği, özellikle düşük kalite skoru bulunan görüntülerde duyarlılığın anlamlı derecede azaldığı gözlemlenmiştir. HBP-AMRI protokolünde ise kalite skorundan bağımsız olarak tüm lezyon boyutlarında yüksek ve stabil duyarlılık sağlanmıştır. Kalite skoruna etki eden değişkenler incelendiğinde, NC-AMRI protokolünde cihazın Tesla gücünün kalite skoru üzerinde istatistiksel olarak anlamlı bir etkiye sahip olduğu belirlenmiştir (p<0.001). DCE-AMRI protokolünde ise cihazın Tesla gücünün kalite skoru üzerindeki etkisi istatistiksel olarak anlamlı bulunmamakla birlikte (p=0.062), anlamlılık sınırına yakın bir eğilim göstermiştir. Asit varlığı ve Child-Pugh skoru açısından ise hiçbir protokolde anlamlı bir fark gözlenmemiştir. Sonuç: HBP-AMRI protokolü hem değerlendirici uyumu hem de duyarlılık açısından en yüksek ve stabil performansı sunarken, NC-AMRI ve DCE-AMRI protokollerinin duyarlılığı lezyon boyutu ve kalite skoru gibi değişkenlerden etkilenmiştir.Objective: Imaging findings are sufficient to diagnose hepatocellular carcinoma (HCC). In patients under surveillance for chronic liver parenchymal disease, the screening program includes ultrasonography (USG) and serum alpha-fetoprotein (AFP) testing at 6-month intervals. If HCC is suspected at screening, evaluation is performed with conventional dynamic contrast-enhanced abdominal magnetic resonance imaging (MRI) with hepatospecific contrast agent. The success of abbreviated MRI (AMRI) protocols, especially developed in the last two decades, to detect HCC in surveillance populations has been investigated. In our study, we aimed to demonstrate the success of different AMRI protocols in the detection of early-stage lesions in patients being screened for HCC due to chronic liver parenchymal disease in comparison to lesion detection, inter-protocol, and reference imaging. Materials and Methods: In this retrospective, single-center study, two experienced observers evaluated the dynamic upper abdominal MRI examinations obtained in the routine protocol using hepatospecific contrast agent in patients diagnosed with very early and early stage hepatocellular carcinoma (HCC) according to the Barcelona Clinical Liver Cancer (BCLC) staging system during follow-up for chronic liver parenchymal disease at Ege University Hospital, Department of Radiology between January 2014 and September 2024. The HCC lesions identified in the standard protocol were classified according to their size and number, and the reference data to be used as the gold standard were established. Three distinct AMRI protocols were derived from the conventional protocol: the non-contrast abbreviated magnetic resonance imaging (NC-AMRI) protocol, the dynamic contrast-enhanced abbreviated magnetic resonance imaging (DCE-AMRI) protocol, and the hepatobiliary phase abbreviated magnetic resonance imaging (HBP-AMRI) protocol. Each protocol was evaluated by three radiologists with varying degrees of experience. The evaluators assessed lesion positivity/negativity, lesion classification by size, and AMRI quality score according to the evaluation criteria specified for each AMRI.The data obtained for the AMRI protocols were evaluated together with the gold standard reference data to assess the success of the protocols. Results: This study evaluates the diagnostic sensitivity performance of different magnetic resonance imaging (MRI) protocols (NC-AMRI, DCE-AMRI, and HBP-AMRI) in the assessment of hepatocellular carcinoma (HCC) based on reader-specific evaluations. In this retrospective study, 129 patients (a total of 170 lesions) were analyzed, with a mean age of 64.8 years. Lesion sizes ranged between 6-78 mm, with 1-2 cm lesions being the most frequently observed (42.9%). Sensitivity analysis based on lesion size revealed that in the NC-AMRI and DCE-AMRI protocols, sensitivity increased with lesion size, whereas it remained lower for small lesions. The DCE-AMRI protocol exhibited higher sensitivity for small to medium-sized lesions compared to NC-AMRI, but sensitivity decreased for lesions g5 cm. The HBP-AMRI protocol demonstrated the highest and most stable performance across all lesion sizes, achieving an overall sensitivity of 99.4%. Interobserver agreement analysis showed significant differences between readers in the NCAMRI and DCE-AMRI protocols. Experience-based differences were more prominent in NCAMRI, whereas reader-specific variations were more pronounced in DCE-AMRI. HBPAMRI demonstrated excellent interobserver agreement, emerging as the most reliable protocol (Kappa=1). When evaluating sensitivity variation according to image quality score, sensitivity was directly influenced by quality score in NC-AMRI and DCE-AMRI, with significantly lower sensitivity in cases with poor-quality images. HBP-AMRI, however, maintained high and stable sensitivity regardless of image quality score. Analysis of factors affecting image quality score revealed that the Tesla strength of the MRI scanner had a statistically significant effect on the quality score in the NC-AMRI protocol (p<0.001). In DCE-AMRI, the effect of Tesla strength was not statistically significant but approached the threshold (p=0.062), indicating a potential trend. No significant differences were observed concerning the presence of ascites or Child-Pugh score in any protocol. Conclusion: HBP-AMRI protocol demonstrated the highest and most consistent performance in terms of both interobserver agreement and diagnostic sensitivity. In contrast, NC-AMRI and DCE-AMRI were significantly influenced by lesion size and image quality score
- …
