1,721,138 research outputs found
Analysis of painted artworks’ color appearance under various lighting settings
No full textDesigning suitable lighting arrangements for art exhibitions is extremely relevant in order to provide a real appreciation of the artworks for museums’ and art shows’ visitors. The light sources’ features, as well as the design of museum spaces, have a huge impact on people’s visual perception of artworks and, in particular, their colors. This project aims to analyze the parameters affecting people’s perception of paintings and their preferences about the lighting arrangements. It was possible, through surveys conducted in
the laboratory, to establish how people’s preference about artworks’ lighting varies and which factors mostly affect it
Going Beyond Counting First Authors in Author Co-citation Analysis
Full text linkThe present study examines one of the fundamental aspects of author co-citation analysis (ACA) - the way co-citation
counts are defined. Co-citation counting provides the data on which all subsequent statistical analyses and mappings
are based, and we compare ACA results based on two different types of co-citation counting - the traditional type that
only counts the first one among a cited work's authors on the one hand and a non-traditional type that takes into
account the first 5 authors of a cited work on the other hand. Results indicate that the picture produced through this non-traditional author co-citation counting contains more coherent author groups and is therefore considerably clearer. However, this picture represents fewer specialties in the research field being studied than that produced through the traditional first-author co-citation counting when the same number of top-ranked authors is selected and analyzed. Reasons for these effects are discussed
Variations on the Author
Full text link“Variations on the Author” discusses two of Eduardo Coutinho’s recent films (Um Dia na Vida, from 2010, and Últimas Conversas, posthumously released in 2015) and their contribution to the general question of documentary authorship. The director’s filmography is characterized by a consistent yet self-effacing form of authorial self-inscription: Coutinho often features as an interviewer that rather than express opinions propels discourses; an interviewer that is good at listening. This mode of self-inscription characterizes him as an author who is not expressive but who is nonetheless markedly present on the screen. In Um Dia na Vida, however, Coutinho is completely absent form the image, while Últimas Conversas, on the contrary, includes a confessional prologue that moves the director from the margins to the center of his films. This article examines the ways in which these works stand out in the filmography of a director who offers new insights into the notion of cinematic authorship
New Methods and Models Improving the Prediction of Visual Gloss Perception
No full textGloss is generally considered as an appearance attribute related to the directionally selective reflectance properties of the front surface, with a preference toward the specular reflection direction. Together with the colour and the texture, the aspect of gloss is of particular importance in several industrial applications for which the final appearance of the object determines the quality impression (automobile, paint, steel, etc.). However, quality control is generally restricted to a visual inspection of the end product by one or several employees, appointed to this task because of their many years' experience in the product development process. Besides a visual inspection, surface gloss is often quantified instrumentally by use of a specular glossmeter. This commercially available device quantifies gloss from the degree of specular reflection, measured in one to three measurement geometries, and allows for a differentiation between surfaces of similar appearance. Nowadays, more sophisticated instruments are also being introduced to analyze surface nonuniformities related to gloss, such as orange peel.The agreement between human visual gloss impression and instrumental gloss quantification by means of a glossmeter is rather disappointing. This is due to the fact that besides the amount of specular reflection, many other visual criteria may be used to assess the glossiness of a surface: the distinctness of the reflected image, the contrast between the reflected image and the surrounding surface colour, etc. These criteria are not only influenced by the intrinsic surface properties of the material, but also by the properties of the illumination and the viewing conditions of the observer.The principal aim of this doctoral research is to investigate if alternative optical measurement methods and models could be formulated, which allow for a better description of the reflection properties of a surface and for a better prediction of human visual gloss perception, respectively.The most universal method to describe the scattering properties of a material is through the bidirectional scatter distribution function (BSDF). This function describes the reflection and transmission properties for any angle of illumination or viewing, thereby offering a complete characterization of the spectral and angular optical characteristics of the surface. Many BSDF measuring methods and instruments have been developed with a specific application in mind, restricting the general applicability. As a first part of this doctoral thesis, a universal goniometric measuring instrument which allows for an absolute determination of the spectral BSDF is presented.The advent and application of photorealistic digital image representations when studying various aspects of visual appearance has recently led to important insights into the understanding of surface gloss perception. In the second part of this thesis, the question of gloss quantification in agreement with visual gloss perception is addressed, taking into account a number of recentlydemonstrated influences.Three studies are described, in the course of which visual experiments were performed in a specially designed light booth to demonstrate, among other things, the influence of the illumination geometry on gloss perception and the multidimensionality of gloss perception. In each study, test results are related to BSDF and gloss measurements, and to luminance measurements performed in the adopted conditions of illumination and viewing. In this way, the shortcomings of the specular glossmeter are revealed, and the advantages and possibilities of alternative measuring techniques are discussed. In addition, several statistical and analytical techniques are used to demonstrate the complex way in which the human visual system incorporates and distinguishes between various cues to derive a consistent impression of surface gloss. Indeed, visual gloss impression seems not only to be influenced by a huge amount of available cues; observers seem also to weigh the available cues differently.It is clear that the results presented in this thesis, deduced from visual experiments with real samples observed in a real lit environment, do not elucidate every issue in the field of gloss measurement and gloss perception. Yet, they are complementary to recent research results from digital imagery studies, and provide important new insights and suggestions for future research.status: Publishe
Appropriate Similarity Measures for Author Cocitation Analysis
Full text linkWe provide a number of new insights into the methodological discussion about author cocitation analysis. We first argue that the use of the Pearson correlation for measuring the similarity between authors’ cocitation profiles is not very satisfactory. We then discuss what kind of similarity measures may be used as an alternative to the Pearson correlation. We consider three similarity measures in particular. One is the well-known cosine. The other two similarity measures have not been used before in the bibliometric literature. Finally, we show by means of an example that our findings have a high practical relevance.information science;Pearson correlation;cosine;similarity measure;author cocitation analysis
Modelling and Evaluation of High-Power Light-Emitting Diodes for General Lighting
Full text linkDe voorbije jaren hebben light-emitting diodes beter bekend als LEDs zowel voor Jan met de pet als in de onderzoekswereld enorm aan populariteit gewonnen. Omwille van de complexiteit en huidige implementatieproblemen van hoogvermogen LEDs hebben verlichtingsbedrijven echter weinig ervaring met deze nieuwe lichtbronnen. Hierdoor zijn zij afhankelijk van de informatie van diodeproducenten, die dikwijls eerder misleidend is. Doel van het hier beschreven onderzoek is deze technologische begripskloof tussen LED- en armatuurproducenten op twee manieren te reduceren.In de eerste plaats worden modellen opgesteld die maximale LED-karakterisatie aan de hand van een minimum aantal metingen en het inschatten van LED-prestaties in verlichtingstoepassingen mogelijk maken. Door vergelijking met andere model- en simulatietechnieken werd de gray-box-benadering gekozen tot beste optie voor dit werk. De constructie van semi-empirische modellen, die zowel op theorie als experimentele data zijn gebaseerd, is meteen de belangrijkste onderzoeksbijdrage voor de academische wereld. Simulatie van LED-karakteristieken achteraf maakt onmiddellijke validatie van de modellen mogelijk.Meetresultaten die voor het modelleren werden gebruikt kunnen daarnaast ook voor een uitgebreide evaluatie van de huidige LED-technologie worden toegepast. Het integreren van hoogvermogen LEDs in algemene verlichting kan dus beschouwd worden als het eindproduct van meting, modellering, simulatie en validatie, in deze specifieke volgorde. Deze academische onderzoeksbenadering kan echter verschillen van zijn toepassing in de praktijk. Daarom worden ook aanbevelingen voor best practice verstrekt. In combinatie met commerciële vermogensbronnen, meetapparatuur en een oven werden twee integrerende sferen and twee goniofotometers gebruikt voor alle experimenten. Eén van de sferen heeft een diameter van 50 cm en werd speciaal voor dit werk ontworpen, gebouwd en gekarakteriseerd. Het typische hemisferische stralingspatroon van LEDs werd daarbij benut om de nauwkeurigheid van de metingen te verhogen. Recentelijk in de literatuur voorgestelde technieken zoals een externe referentiebron en spectrale detectie werden bovendien gecombineerd met een specifieke poortgeometrie en een geminimaliseerde oppervlakte van de baffle, zodat een zeer uniforme sfeerrespons werd verkregen. De directionele respons van de detector werd gebruikt om deze sfeerrespons te verifiëren. Stralingsstromen zijn in zeer goede overeenstemming met waarden verkregen met een goniofotometer. Stroom-spanning-karakteristieken van tien commerciële single-die hoogvermogen LEDs werden opgemeten bij zes verschillende temperaturen tussen 295 en 400 K. Voor LEDs gebaseerd op InGaN halfgeleiderlegeringen konden duidelijk drie stroomgebieden onderscheiden worden. Het intermediaire stroomgebied werd als gebruikelijk gemodelleerd met de experimentele Shockley-vergelijking. De idealiteitsfactor bleek daarbij weinig afhankelijk van de junctietemperatuur. Aangezien stroom-spanning-karakteristieken niet louter door een diffusie- of recombinatiestroom kunnen verklaard worden, werd de idealiteitsfactor ook expliciet in de uitdrukking van de saturatiestroom geïntroduceerd. Daarnaast werd ook de temperatuursafhankelijkheid van de verboden energiezone in rekening gebracht. Uit dit model kan het lineaire gedrag van de voorwaartse spanning in functie van junctietemperatuur voorspeld worden, maar slechts voor een gelimiteerd stroombereik. Metingen bevestigen de theorie met fittingcoëfficiënten hoger dan 0.99 voor alle geteste LED-samples. Bijkomende stroom-spanning-karakteristieken van tien multi-die LEDs bij verschillende temperaturen lieten toe het voorwaartse spanningsmodel te verifiëren voor een veralgemeende junctietemperatuur. Daarbij konden de idealiteitsfactoren en interne serieweerstanden gerelateerd worden aan diegene van de individuele diodes.Voor zowel single-die als multi-die LEDs werd het oorspronkelijke spanningsmodel uitgebreid met de temperatuursafhankelijkheid van de interne serieweerstand. Meetresultaten tonen aan dat de weerstand een negatieve exponentiële afhankelijkheid van de junctietemperatuur vertoont, maar deze wordt in praktijk dikwijls door een lineair gedrag benaderd. Bij nominale stuurstromen gaat ongeveer 10 tot 35 % van het ingangsvermogen ten gevolge van de interne serieweerstand aan warmte verloren. Dat maakt deze weerstand de tweede grootste reden voor opwarming van de diodejunctie. Gedeeltelijk gebaseerd op het spanning-temperatuur model werd uit de thermische weerstandsdefinitie voor LEDs een uitdrukking voor de junctietemperatuur in functie van de stuurstroom opgesteld. De variatie van het elektrische ingangsvermogen en de stralingsflux met stroom en junctietemperatuur werd experimenteel bepaald voor negen commerciële LEDs. Zowel voor de flux als het ingangsvermogen werd een kwadratische afhankelijkheid van de stroom en een lineair verband met de temperatuur gevonden. Het combineren van deze afhankelijkheden leidt tot simpele uitdrukkingen voor het elektrische en radiometrische vermogen en hun verschil in functie van stroom en temperatuur. Mits kennis van de thermische weerstand kunnen deze modellen gebruikt worden om de junctietemperatuur te berekenen uit de stuurstroom in praktische LED-toepassingen. In- en uitgangsvermogens kunnen dan ook meteen voor elke stroominstelling bepaald worden. Deze methode werd gevalideerd door gemeten resultaten met gesimuleerde data te vergelijken. De maximale afwijkingen tussen beide benaderingen bleken niet groter dan enkele procenten. De spectrale stralingsstroom van zeven commerciële hoogvermogen LEDs afkomstig van twee producenten werd gemeten met de zelfontworpen integrerende sfeer bij verschillende junctietemperaturen tussen 290 en 340 K. Met frequentie of energie in plaats van golflengte als onafhankelijke variabele werd uit de metingen een model voor enkelkleurige spectra geconstrueerd (bij 300 K). De variatie van de initiële modelparameters met junctietemperatuur werd daarna onderzocht. In tegenstelling tot een aantal louter wiskundige modellen uit de literatuur, werden daarbij het exponentiële Boltzmann-gedrag en de shift van de verboden energiezone met temperatuur expliciet in het model opgenomen. Voor het merendeel van de modelparameters konden bovendien de waarden voor AlGaInP halfgeleiders onderscheiden worden van diegene van InGaN diodes. Een Gaussiaanse functie met temperatuurafhankelijke piekwaarde, piekfrequentie en breedte bleek voldoende om fluorescentiespectra te modelleren en te simuleren. Zeer hoge fittingcoëfficiënten werden gevonden, wat wijst op een goede overeenkomst tussen de modellen en experimentele data. Beide modellen werden gevalideerd door vergelijking van flux en kleurcoördinaten van gemeten en gesimuleerde spectra bij een junctietemperatuur van 340 K. Afgezien van een rode LED met een duidelijke spectrale afwijking werden respectievelijk verschillen kleiner dan 2.5 % en kleiner dan de straal van een driestap MacAdam ellips gevonden. Tien commerciële LEDs met een proximate of remote vlakke fosfor werden gemeten met een goniofotometer. De resultaten werden gebruikt voor het modelleren van de ruimtelijke kleurvariaties van deze lichtbronnen. Voor alle geteste LEDs veranderden de kleurcoördinaten langs een rechte lijn in het CIE chromaticiteitsdiagram, waarbij beide kleurwaarden toenamen met de kijkhoek. Als gevolg hiervan kon het modelleren van de ruimtelijke kleurverdeling worden gereduceerd tot het modelleren van de geel-blauw-verhouding in het spectrum en de verandering ervan in functie van de kijkhoek. Deze verhouding kon worden gerelateerd aan de relatieve schijnbare fosfordikte. Een bijkomende modelparameter werd ingevoerd om het model uit te breiden tot fosforwitte LEDs met eenvoudige optieken. Een zeer goede overeenkomst tussen meting en simulatie met alle fittingcoëfficiënten groter dan 0.94 werd gevonden.Het vooropgestelde model laat toe de zichtbaarheid van ruimtelijke kleurverschillen en dus de relevantie van kleurbinning aan het einde van LED-productielijnen te evalueren. Een eenvoudige lineaire benadering toont aan dat een maximaal kleurverschil in overeenstemming met een vierstap MacAdam ellips optreedt van zodra de primaire modelparameter gelijk is aan 0.6. Meetresultaten die werden gebruikt voor de constructie van wiskundige modellen werden ook aangewend om de huidige LED-technologie grondig te evalueren. Deze evaluatie focust op drie aspecten, zijnde de betrouwbaarheid van LED-datasheets, studie van vermogensverliezen in LEDs en een voorstel tot het hanteren van een kwaliteitsschaal voor LED-toepassingen. De binning van spanning, lichtstroom en kleur aan het einde van LED-productielijnen werd geverifieerd met behulp gepulste metingen onder gelijkaardige stroom- en temperatuurcondities. Resultaten werden bovendien vergeleken met metingen in thermisch evenwicht. Daarbij werden twaalf fosforwitte en twee rode diodes van in totaal drie producenten (Cree, Nichia en Seoul Semiconductor) onderzocht.Hoewel Cree geen binning volgens voorwaartse spanning doorvoert,werden de spanningswaarden voor alle fabrikanten succesvol geverifieerd. In thermisch evenwicht bleef echter enkel de binning van Seoul Semiconductor (SSC) geldig.De binning van lichtstroom blijkt een grote moeilijkheid te vormen voor diodeproducenten. Omwille van de selectie van zeer nauwe fluxbins slaagden zowel Cree als Nichia packages er niet in om aan de eigen binningsvereisten te voldoen. Enkel LEDs van producent SSC stemden overeen met de opgegeven fluxbin tijdens de gepulste meting. Voor werking in thermisch evenwicht zakten alle lichtstromen echter onder de ondergrens vermeld in de datasheet.Het is opmerkelijk dat, in tegenstelling tot de zeer goede resultaten voor spanning en lichtstroom, SSC LEDs typisch niet aan hun kleurspecificaties voldoen. Kleurcoördinaten van Cree en Nichia packages situeren zich daarentegen wel in de respectievelijke bins. Diodeproducenten hebben het dus blijkbaar zeer moeilijk met het gelijktijdig vervullen van alle drie de binningsvereisten. Voor fosforwitte LEDs zijn de kleurveranderingen tengevolge van een veranderende junctietemperatuur echter nog steeds kleiner dan de ruimtelijke kleurvariaties waarvan eerder sprake. Verschillende verliesfactoren die aanwezig zijn in hoogvermogen LED-packages werden geëvalueerd voor een selectie van stromen en junctietemperaturen. Het vermogensverlies in de interne serieweerstand bleek daarbij de voornaamste oorzaak voor de dalende diode-efficiëntie met toenemende stroom. De externe kwantumefficiëntie is de dominante verliesfactor, die bovendien voor witte LEDs gerelateerd is aan de kleurtemperatuur. De absorptie van fotonen in de fosfor is het inderdaad grootst voor warmwitte LEDs. De externe kwantumefficiëntie is eveneens verantwoordelijk voor de dalende specifieke lichtstroom met stijgende junctietemperatuur. Verliezen ten gevolge van de Stokes-shift bedragen ongeveer 2 tot 5 % van het ingangsvermogen. Hoewel het conversieverlies per foton groter is voor warmwitte LEDs, lijkt dit effect gecompenseerd te worden door het kleinere aantal uitgestuurde fotonen. Voor fosforwitte LED-spectra is het resterende zichtbare gedeelte van de output steeds net iets kleiner dan het visuele verlies.De fosfortemperatuur van remote fosforwitte LEDs neemt evenredig met de pompflux en junctietemperatuur toe. De stijging hangt af van de kwantumefficiëntie van de fosfor en de thermische weerstand tussen de fosfor en de diodejunctie. De effectieve kwantumefficiëntie (EQE) van drie LED-modules werd berekend uit spectrale fluxmetingen. In typische werkingsomstandigheden is de daling van de EQE met de pompflux (ongeveer 0.1 %/W) verwaarloosbaar in vergelijking met het effect van een toenemende fosfortemperatuur (ongeveer 0.03 %/K). De efficiëntie-evaluatie van LEDs werd in vijf stukken onderverdeeld. In eerste instantie werd de efficiëntie van RGB (rood-groen-blauw) en fosforwitte packages op twee manieren vergeleken. Zowel de benadering met constante junctietemperatuur als diegene met vast koelelement toonde aan dat voor een gelijke lichtstroom en kleur de specifieke lichtstroom van fosforwitte LEDs tot meer dan het dubbele van de overeenkomstige RGB-combinatie bedraagt.De dalende efficiëntie van fosforwitte LEDs met afnemende kleurtemperatuur werd verklaard aan de hand van de vorm van het spectrum. Om een lagere kleurtemperatuur te verkrijgen moet namelijk zowel de relatieve bijdrage als de piekgolflengte van het fluorescentiespectrum toenemen.Om een vergelijking tussen LED-efficiënties van verschillende producenten zo eerlijk mogelijk te maken, werden enkel single-die packages bij een stuurstroom van 350 mA en een junctietemperatuur van 330 K beschouwd, en dit voor twee productieperiodes (2006-2007 en 2008-2009). In vergelijking met de eerste periode stegen de specifieke lichtstromen van producenten Cree, Lumileds en SSC met ruwweg een derde tegen 2008-2009. Toch werden zelfs voor de meest bekende hedendaagse LED-producenten zeer grote efficiëntieverschillen gevonden.Verlichtingstoepassingen met LEDs zouden een pak efficiënter kunnen gemaakt worden door elke package met nominale stuurstroom te vervangen door een schakeling van diodes met gereduceerde sturing. Alternatief kan een single-die package vervangen worden door een multi-die package waarbij het initiële ingangsvermogen wordt verdeeld over de verschillende dies. Dit statement werd geverifieerd met behulp van simulaties en experimenten.De lichtstroom van vier LED-lampen en zes LED-engines (met hun bijhorende koelelementen) werd bepaald in thermisch evenwicht. Voor alle lampen werden specifieke lichtstromen tussen 35 en 45 lm/W gemeten. Fosforwitte LED-engines vertonen gelijkaardige efficiënties, wat erop wijst dat praktische toepassingen met LEDs nu vergelijkbaar zijn met compact fluorescentielampen (CFLs). Uit alle voorgaande onderzoek werden tien modelparameters geselecteerd die nauw verbonden zijn met de diodekwaliteit. Daar werden drie parameters aan toegevoegd om ook de lichtstroomdegradatie in functie van de tijd in rekening te brengen. De efficiëntie van voorschakelapparatuur en secundaire optieken zullen een bijkomende invloed hebben op de performantie van de finale LED-applicatie. Dit brengt het totaal aantal kwaliteitsparameters op vijftien. Het is aan toekomstige designers van verlichtingstoepassingen om een aantal LED-types te selecteren op basis van vooropgestelde ontwerpcriteria en om deze daarna te vergelijken voor elke kwaliteitsparameter afzonderlijk of een gewogen functie. Alle werk ter modellering en evaluatie van LEDs zou geen weerslag vinden als het niet kon worden gebruikt door diegenen waarvoor het werd bedoeld. Daarom werd aan de verschillende onderzoeksonderdelen een best practice toegevoegd die typisch bestaat uit een beschrijving van minimale model-, simulatie- en evaluatie-inspanningen of richtlijnen voor het bekomen van optimale LED-prestaties. Een overkoepelende best practice voor de integratie van hoogvermogen LEDs in algemene verlichting werd daar aan toegevoegd. Voldoende nauwkeurige bepaling van de junctietemperatuur is enkel mogelijk als ten minste twee spanning-temperatuur calibratiemetingen worden uitgevoerd. Om te controleren of de meetstroom zich voor alle relevante temperaturen in het intermediaire stroominterval bevindt, moeten twee stroom-spanning-karakteristieken bij ongeveer de uiterste temperatuurwaarden opgemeten worden.Hoewel minder exact kan een lineair spanning-temperatuur verband ook worden toegepast bij nominale stromen. In praktische toepassingen verschilt de meetstroom echter typisch van de stuurstroom. De spanningsmeting mag in dat geval slechts een milliseconde (of minder) duren om het effect ervan op de junctietemperatuur te minimaliseren. De junctietemperatuur en het elektrische en optische vermogen van geïntegreerde LEDs kunnen ook rechtstreeks uit de stroom berekend worden. Daarvoor zijn vier calibratiemetingen vereist: drie integrerende sfeermetingen en één meting van het ingangsvermogen in thermisch evenwicht op een vast koelelement. De simulatie van LED-prestaties door verlichtingsdesigners zou echter sterk vereenvoudigd worden indien modelparameters en thermische weerstanden op voorhand gekend zouden zijn. Sommige diodeproducenten vermelden reeds experimentele data van de vermogensvariatie in functie van stroom en temperatuur in hun datasheets, maar expliciete vermelding van modelparameters zou handig zijn. Het modelleren en simuleren van een diodespectrum voor elke junctietemperatuur vereist twee spectrale fluxmetingen. De eerste meting dient daarbij als referentie. Voor enkelkleurige spectra kunnen vier van de zeven modelparameters bepaald worden uit een exponentiële benadering van de lage en hoge energiezijde van het spectrum. Voor de lage energiezijde kunnen echter vaste coëfficiënten van 22.5 10-14 Hz-1 en 7.5 10-14 Hz-1 voor respectievelijk AlGaInP- en InGaN-diodes gehanteerd worden. Het verschil tussen de combinatie van de exponentiëlen en het gemeten referentiespectrum wordt gemodelleerd met een Gaussiaanse functie. Fluorescentiespectra kunnen rechtstreeks door een Gaussiaan benaderd worden.Lineaire approximaties bleken voldoende om de temperatuursafhankelijkheid van de initiële modelparameters te beschrijven. Daarom is slechts één bijkomende spectrale fluxmeting nodig om het gedrag van een LED-spectrum in functie van de junctietemperatuur te voorspellen. Door de verandering van de schijnbare fosfordikte in functie van de kijkhoek, vertonen vlakke fosforen in bichromatische witte LEDs een onvermijdelijke ruimtelijke kleurspreiding. In praktijk zijn voor Lambertiaanse stralers twee spectrale intensiteitsmetingen voldoende om de relatieve verandering van de geel-blauw-verhouding in het spectrum voor alle kijkhoeken te kennen. Voor fosforwitte LEDs met een evenredig bundelende optiek is daarvoor minstens één bijkomende intensiteitsmeting nodig.Er werd een hoge correlatie tussen de primaire modelparameter C1 en de maximale kleurspreiding waargenomen met R² = 0.92. Een maximaal kleurverschil dat overeenkomt met een vierstap MacAdam ellips of typisch één kleurbin wordt verkregen voor de LEDs met C1 = 0.6. Deze waarde kan dus ook als een kleurevaluatiecriterium worden gehanteerd. Voor LEDs met C1 > 0.6 is kleurbinning volgens een vierstap MacAdam ellips enkel geldig voor een deel van de bundel en dus irrelevant voor de volledige lichtoutput. Het gebruik van remote sferische fosforverdelingen is de beste optie om tot minimale ruimtelijke kleurverdelingen te komen. Vanuit commercieel oogpunt focust een evaluatie van de huidige LED-technologie typisch op betrouwbaarheidstesten voor binning door producenten en vergelijking van producten op een kwaliteitsschaal. Vermogensverliezen en efficiënties kunnen echter met behulp van hetzelfde beperkte aantal metingen berekend en vergeleken worden.Twee integrerende sfeermetingen bij verschillende junctietemperaturen zijn nodig en voldoende voor het testen van de betrouwbaarheid van LED-specificaties. Dezelfde data kunnen gebruikt worden voor de berekening van alle vermogensverliezen en hun verandering met temperatuur. Minstens één bijkomende meting bij een afwijkende stroom is vereist om het gedrag van deze verliezen in functie van het ingangsvermogen te kennen. Deze metingen moeten herhaald worden voor een ruimere selectie van LEDs om efficiëntievergelijking mogelijk te maken.Acht van de tien geselecteerde kwaliteitsparameters kunnen bepaald worden uit twee stroom-spanningsmetingen en drie integrerende sfeermetingen. Daarnaast laten twee vermogens- en intensiteitsmetingen toe respectievelijk de thermische weerstand en het kleurevaluatiecriterium voor fosforwitte LEDs vast te leggen. Om de kwaliteitsschaal verder uit te breiden tot LED-lampen of volledige armaturen is nog minstens één meting van de lichtstroom nodig. Daaruit kunnen de efficiënties van voorschakelapparatuur en secundaire optieken worden berekend. De voorgaande paragrafen tonen aan dat het modelleren, karakteriseren en evalueren van LEDs kan uitgevoerd worden met behulp van een zeer beperkte hoeveelheid meettoestellen. Indien een verlichtingproducent zelf een middelmatige commerciële versie van elk van deze toestellen wil bemachtigen bedraagt de initiële totaalkost ruwweg 60 000 euro.Naast de reproduceerbaarheid die gerelateerd is aan de variatie die optreedt tussen resultaten van metingen van eenzelfde testobject, moet bij karakterisatie van LED-toepassingen ook rekening gehouden worden met de reproduceerbaarheid die het gevolg is van het optreden van verschillen tussen LEDs van eenzelfde type of bin. Bovendien kunnen modelparameters die initieel gelijk zijn na verloop van tijd toch van elkaar afwijken. Verlichtingsontwerpers moeten hiervan op de hoogte zijn wanneer zij het gedrag van hun toepassingen op basis van modelparameters gaan simuleren. Niet enkel de specifieke lichtstromen van commerciële LED-toepassingen zijn op dit moment van dezelfde grootteorde als die van compact fluorescentielampen. Kleurverschuivingen ten gevolge van veranderingen van de junctietemperatuur zijn vergelijkbaar met de kleurveranderingen van CFLs tijdens de opstartperiode. Aangezien daarnaast ook de kleurweergave-indices van LEDs en CFLs equivalent zijn, kan besloten worden dat beide technologieën in dezelfde mate voor algemene verlichtingstoepassingen geschikt zijn. Uiteraard heeft elke technologie echter zijn eigen optimale applicatiedomeinen.Een belangrijk nadeel van een LED ten opzichte van een CFL is zijn dikwijls zichtbare ruimtelijke kleurspreiding. Het gebruik van remote sferische fosforen moet dit euvel in de toekomst verhelpen. Dit maakt de gelijkenis
Modelleren van de perceptie van lichtbronnen
No full textColour Appearance Models (CAM) attempt to predict the colour appearance of a stimulus by taking the physical properties of the stimulus and its surroundings into account. The fundamental goal is to look for correlates between the measured optical spectral data of a stimulus and its surrounding and the corresponding perceptual attributes. There are three absolute colour attributes (Brightness, Colourfulness and Hue) and three relative colour attributes (Lightness, Chroma and Saturation).
Most of the existing CAMs are developed to describe the perception of related surface colours which implicitly assume the presence of a light source illuminating the target and one or more other surfaces. One of them, CIECAM02 is recommended by the "Commission Internationale d'Eclairage" (CIE). Recently, a new CAM (CAM15u) was developed for unrelated light sources (i.e. self-luminous stimuli seen in a completely dark environment). However, at this moment, there is no colour appearance model for light sources seen in a specific luminous context (e.g. a traffic signal at daytime).
A first crucial step is to gather relevant optical data (spectral radiances) and the corresponding perceptual data of the colour attributes of observers. With this new data a new and comprehensive colour appearance model will be developed for these self-luminous stimuli seen in relation to a self-luminous background using the spectral optical data of the stimulus and the background as basic input, and taking into account as much as possible input from the physiologic and neurologic processes of the visual system. This new model can immediately be used when investigating the brightness perception of LED-signalisation.status: Publishe
Dispelling the Myths Behind First-author Citation Counts
Full text linkWe conducted a full-scale evaluative citation analysis study of scholars in the XML research field to explore just how different from each other author rankings resulting from different citation counting methods actually are, and to demonstrate the capability of emerging data and tools on the Web in supporting more realistic citation counting methods. Our results contest some common arguments for the continued
use of first-author citation counts in the evaluation of scholars, such as high correlations between author rankings by first-author citation counts and other citation
counting methods, and high costs of using more realistic citation counting methods that are not well-supported by the ISI databases. It is argued that increasingly available digital full text research papers make it possible for citation analysis studies to go beyond what the ISI databases have directly supported and to employ more
sophisticated methods
- …
