2,007 research outputs found
Rules for rebuilding the campus:Bauhütte's Tilburg University Master Plan
No full textInterview Christian Rapp door Esther Gramsbergen, 12 april 2017, over Masterplan Tilburg University door ontwerpende onderzoeksgroep Bauhütte
Rules for rebuilding the campus:Bauhütte's Tilburg University Master Plan
No full textInterview Christian Rapp door Esther Gramsbergen, 12 april 2017, over Masterplan Tilburg University door ontwerpende onderzoeksgroep Bauhütte
Huis aan de Vest
Get PDFThe city gate is long gone but anyone entering the centre of Dordrecht via the Sint Jorisbrug will still be conscious of crossing a boundary. Rather than the bridge spanning the Spuihaven, which is pretty inconspicuous, it is greenery along the water that makes this a recognisable transition point. On the left-hand side the eye is caught by a group of majestic trees standing in the deep gardens of the houses lining the Vest. One of those houses, Vest 84, was recently rebuilt from the ground up. The project was both designed and built by Ber Mooren.The house is not big. With a footprint of approximately 45 m2 and built over two floors it is a compact home for a one-child family. Size says very little about the complexity, however. The design employs great ingenuity in resolving several issues: the need to respect the on-site remains of the medieval town wall, the technical limitations of self-build with only a small team of helpers, and a limited budget. And because the Vest is part of a protected townscape there was another aspect to consider: ensuring that the new architecture was in keeping with the historical character of the city centre.De stadspoort is allang verdwenen, maar wie over de Sint Jorisbrug de Dordtse binnenstad binnenkomt zal het niet ontgaan dat je een grens passeert. De brug over de Spuihaven is onopvallend, het is eerder de begroeiing langs het water die dit punt tot een herkenbare cesuur maakt. Aan de linkerkant valt een groep monumentale bomen op, ze staan in de diepe tuinen van de huizen aan de Vest. Een van die huizen, Vest 84, werd onlangs volledig herbouwd. Het project is zowel ontworpen alsook gebouwd door Ber Mooren.Het huis is niet groot. Met een footprint van ongeveer 45 m2 en opgetrokken in twee bouwlagen is het een compact ontworpen woonhuis voor een gezin met één kind. Grootte zegt niet veel over complexiteit. Met inventiviteit worden in het ontwerp zaken samengebracht: de noodzaak de resten van de middeleeuwse stadmuur op het perceel de respecteren, de technische mogelijkheden van het eigenhandig bouwen met hulp van slechts een klein team en de beschikbaarheid van een bescheiden budget. Omdat de Vest onderdeel is van een beschermd stadsgezicht speelt ook nog een ander aspect een rol: de aansluiting van de nieuwe architectuur op het historische karakter van de binnenstad
Author Interview with Novelist Esther Laforce
Get PDFNovelist\u27s Corner:
Author Interview with novelist Esther Laforce, author of: In the Early Days of the Anthropocene (Aux premiers temps de l’Anthropocène). Ottawa, CA: Leméac Editeur, 201
Rondom de Rotte: Herontwerp van een boezemlandschap
Get PDFThe Dutch landscape is about to be reconfigured yet again. This time not in order to make the delta inhabitable through reclamation or to organise it more efficiently for agriculture through land consolidation but, in this age of climate change and population growth, to make the land more resilient and liveable for human beings, flora and fauna. Owing to sea level rise, an increase in torrential rainfall events, summer droughts, progressive soil subsidence and saline seepage, water-related problems are on the rise.Fundamental to the organisation of the lowlying western part of the Netherlands is the socalled polder-boezem system. Created to drain the soggy soil and then keep it dry, this water system consists of ditches, leats, drainage canals, navigation canals, waterways, city canals, pondsand lakes connected by scores of hydraulic works. The water level in this system is controlled by dykes, dams, sluices and pumping stations, with excess water being drained via the boezems into the major rivers and the sea. While the need for continuous water management and drainage is incontestable, it is clear that the system is not up to the task of dealing with future problems.By the end of the twentieth century, hydraulic engineers were already drawing attention to the inadequacy of the usual measures, such as installing more powerful pumps, building higher and stronger dykes and letting in more water in times of drought. In 2000, to ensure a safe and effective water management system in the new century, the Committee for Water Management for the 21st Century established the ‘water triad’: a three-step plan of water capture followed by water storage and, as and when necessary, water drainage. This strategy has been the basis of every spatial project in the Netherlands since 2003.De inrichting van het Nederlandse landschap moet wederom op de schop. Dit keer niet om de delta door ontginning bewoonbaar te maken of door ruilverkaveling efficënter in te richten voor de landbouw, maar om het land in deze tijd van klimaatverandering en bevolkingsgroei bestendiger en leefbaarder te maken voor mens, flora en fauna. Door zeespiegelstijging, toename van de hoeveelheid neerslag in een korte tijdspanne, droogteperioden in de zomer, voortschrijdende bodemdaling en zoute kwel hopen de watergerelateerde problemen zich op. Aan de basis van de inrichting van laag-Nederland ligt het zogeheten poldeboezemsysteem.Dit watersysteem, gemaakt om het land droog te leggen en te houden, bestaat uit sloten, weteringen, tochten, vaarten, kanalen, grachten, singels, plassen en meren die door tal van waterwerken met elkaar in verbinding staan. Door dijken, dammen, sluizen en gemalen wordt het waterpeil in dit stelsel gecontroleerd en wordt overtollig water via boezems naar de grote rivieren en de zee afgevoerd. De noodzaak om het water continu te beheren en het laagland te bemalen is evident, maar het systeem is niet voldoende om toekomstige problemen het hoofd te bieden.Al aan het einde van de vorige eeuw constateerden waterbouwers dat de gangbare handelwijze van het inzetten van zwaardere pompen, hogere en sterkere dijken en het inlaten van meer water bij droogte niet langer toereikend is. Om voor de nieuwe eeuw een veilig en bruikbaar waterbeheer te kunnen waarborgen, stelde de Commissie Waterbeheer 21e eeuw in 2000 de zogeheten watertrits vast: een driestappenplan dat bestaat uit eerst water vasthouden, dan water bergen en indien nodig water afvoeren. Deze strategie vormt sinds 2003 het uitgangspunt bij elke ruimtelijke opgave
Uitbreiding en centrumvorming van Amsterdam in twee kaartreeksen
No full textAround 1850, Amsterdam was surrounded by water, on a tongue of land between the River IJ to the north, the Zuiderzee (then still an inlet of the North Sea) to the east and the Haarlemmermeer lake to the south-west. The Singelgracht canal, dug in the seventeenth century, still marked the boundary between the city and the countryside. Although the fortifications no longer served any military purpose, landward access to the city was still controlled via the city gates, so that municipal excise taxes could be levied. The western and eastern port islands were also protected by docks, and the River Amstel could be sealed off near the Damrak canal. Besides the port and work areas located inside the city boundaries (marked in grey) there was a large unbroken work area to the west of the city between the Singelgracht and Kostverloren Vaart canals, with large numbers of industrial mills...History, Form & Aesthetic
[Bespreking van: E. Gramsbergen (2014) Kwartiermakers in Amsterdam : stedelijke instellingen als aanjagers van de ruimtelijke ontwikkeling, 1580-1880]
Get PDFBoekbespreking van een boek geschreven door Esther Gramsbergen
Rossi, Ungers and Koolhaas: Three positions on the relation between Architecture and Planning
No full textOLD Public Buidin
Kwartiermakers in Amsterdam: Ruimtelijke transformatie onder invloed van stedelijke instellingen, 1580-1880
No full textStedelijke instellingen spelen niet alleen in de organisatie van het publieke leven van de stad een rol, maar zetten ook een niet te miskennen stempel op de vorm van de stad en de transformatie daarvan in de loop van de tijd. Zij zijn opdrachtgevers van omvangrijke bouwwerken, die zelf weer belangrijke bouwstenen zijn van de structuur van de stad. Esther Gramsbergen onderzoekt in Kwartiermakers in Amsterdam de betekenis van de stedelijke instellingen voor de wording en omvorming van de stadsplattegrond van Amsterdam in de periode 1580-1880. Zij analyseert drie gebieden waarin instellingen van handel, bestuur, zorg, cultuur en wetenschap ruimtelijke ontwikkeling aanjoegen en bepaalden. Het gaat om de omgeving van de Dam, waar het stadscentrum vorm krijgt door gebouwen die onderdak bieden aan bestuur en handel, om het kloosterkwartier in de Nes, waar de sociale en zorginstellingen de aanjagers zijn van het transformatieproces van de bestaande toestand, en om de Plantage, waar die rol wordt vervuld door culturele en wetenschappelijke instellingen. Een van conclusies van Kwartiermakers in Amsterdam is dat het voor de levensvatbaarheid van het historische centrum van Amsterdam van het grootste belang is dat deze gebieden, die brandpunten waren van het publieke leven, deze rol blijven vervullen en dat vernieuwing in het teken staat van het behoud van hun publieke betekenis.ArchitectuurArchitecture and The Built Environmen
The Esther Forbes Papers
Get PDFThe Esther Forbes Papers contain original manuscripts written by Forbes during her childhood and college years. They also contain manuscripts for The Running of the Tide, Rainbow on the Road, and Paradise. With the papers are housed bibliographic material about Esther Forbes collected by Jack Bales and published as: Esther Forbes: A Bio-Bibliography of the Author of Johnny Tremain, by The Scarecrow Press, Inc., Lanham, Md., 1998, Scarecrow Author Bibliographic Series, No. 98
- …
