1,720,972 research outputs found
Rhythmic interlimb coordination of the lower limbs in multiple sclerosis during auditory pacing to three different frequencies
No full textBackground: Multiple sclerosis (MS) is a demyelinating disorder of the central nervous system with heterogeneous symptoms. Persons with MS (PwMS) show reduced walking capacity with changes in their gait pattern. It is unknown to which extent coordination deficits are present in PwMS, which can be measured by seated lower leg interlimb coordination tasks, and to which extent they are related to motor and cognitive function.
Research question: How is the control of interlimb coordination of the lower limbs characterized in PwMS compared to healthy controls (HC) during a seated rhythmical coordination task and what is the relationship between interlimb coordination, motor or cognitive function?
Methods: Rhythmical interlimb coordination was assessed during a single session in 38 PwMS and 13 HC, using a seated rhythmical coordination task, comprising of antiphase flexion-extension of the lower limbs, to metronomes at 0.75 Hz, 1.00 Hz, 1.50 Hz. Outcomes were phase coordination index (PCI), movement amplitude and movement frequency. Correlations between interlimb coordination, motor, and cognitive function were examined.
Results: PwMS showed impaired walking capacity but preserved cognitive function. Mixed model analysis revealed a significant effect of group and metronome frequency for PCI, attenuated by the variability in generating knee (antiphase flexion-extension) movements. Movement amplitude was highest at metronome frequency 1.00 Hz. In PwMS significant correlations were found between PCI and cognitive function when performing the task at metronome frequencies 0.75 Hz and 1.50 Hz, as well as motor function at 1.50 Hz.
Significance: PwMS had a higher variability in interlimb coordination compared to HC. The most stable interlimb antiphase coordination mode was performed at 1.00 Hz. Significant correlations support the existence of a relationship between information processing speed, as well as walking impairment, with interlimb coordination. While cognitive and motor control are always needed for interlimb coordination movements, associations are strongest in the deviant higher and lower metronome rhythms
Rijsimulatoronderzoek naar het effect op de verkeersveiligheid van vrij programmeerbare verlichte borden (VPVB)
No full textnde locatie (41 m en 65 m ten opzichte van een
voetgangersoversteek). De scenario’s werden in een gerandomiseerde volgorde aan de
proefpersonen aangeboden.
Scenario’s waarin een VPVB aanwezig was, leidde tot een hogere nadersnelheid van de
aandachtsverhogende locatie en de minimale nadersnelheid werd later bereikt (dichter bij de
aandachtsverhogende locatie). Een weergavetijd van 3 s leidde tot de hoogste nadersnelheid.
Vermits de laagste snelheid later werd bereikt indien er een VPVB aanwezig was, is de kans op
een aanrijding groter en is de kans op een ernstige afloop ook groter. Hogere snelheden genereren
immers een hogere botsimpact bij een ongeval, waarbij de kans op zwaargewonden en/of doden
stijgt. De aanwezigheid van een VPVB en de manipulatie van weergavetijd en afstand van VPVB
ten opzichte van de voetgangersoversteek, hadden geen significante invloed op de
standaardafwijking van de laterale positie (SDLP). Er was echter een indicatie dat er een hogere
SDLP is wanneer er een VPVB is geplaatst terwijl een kleine SDLP in de literatuur als meer
verkeersveilig wordt beschouwd. De eerste keer dat een voetganger overstak in het
overgangsgebied naar de bebouwde kom (verrassingseffect) was de reactietijd ten opzichte van
de overstekende voetganger hoger wanneer er een VPVB aanwezig was. Bijkomend was er een
indicatie dat men vaker niet stopte voor de overstekende voetganger als er een VPVB aanwezig
was dat op 41 m van de oversteek stond en waarbij de boodschap om de 3 s veranderde.
Op basis van de kijkdata kan besloten worden dat een hoge wisselfrequentie van de boodschap
op een VPVB tot meer oogsprongen leidde. Een korte weergavetijd van de boodschap leidde met
andere woorden tot meer oogblikken naar het bord. De totale duurtijd van de oogblikken op het
VPVB was voor geen enkele weergavetijd hoger dan 2 s wat als veiligheidsgrens geldt. Er kan dus
besloten worden dat men er slechts korte tijd naar kijkt. Er zijn echter meer oogblikken weg van
de rijweg, dus een VPVB (met korte weergavetijd) zorgt toch voor een onveilig kijkgedrag (hoewel
die oogblikken telkens minder dan 2 s duren).
De overgrote meerderheid (89%) van de proefpersonen vond dat LED-reclameborden in de
werkelijkheid voor afleiding zorgen en 40% gaf mondeling aan dat een LED-reclamepaneel in de
praktijk al eens geleid heeft tot een gevaarlijke wegsituatie. De NASA Task Load Index toonde aan dat de aanwezigheid van een VPVB leidde tot een significant hogere eigen inschatting van mentale
belasting van de rijtaak en tot een lagere inschatting van de eigen waardering van de mate van
succes van de rijtaak.
Er kan besloten worden dat afhankelijk van de locatie een VPVB wel of niet toegelaten kan
worden. Op basis van de resultaten is het duidelijk dat een VPVB een nadelige invloed heeft op het
rij- en kijkgedrag. Het blijkt dat een VPVB met een weergavetijd van 3 s het meest nadelige effect
heeft waardoor dit beter niet wordt geplaatst. Bijkomend dient een VPBV ook niet te kort bij een
aandachtsverhogende situatie te staan. In dit onderzoek is enkel naar een stroomopwaartse
afstand van 41 en 65 m gekeken waardoor op basis van deze studie wordt aanbevolen om als
minimumafstand 65 m te voorzien. Veiligheidshalve kan er best een marge worden gehanteerd
waardoor een stroomopwaartse afstand van 100 m ten opzichte van een aandachtsverhogende
situatie naar voor wordt geschoven als grenswaarde
Differences in scalp-to-cortex tissues across age groups, sexes and brain regions: Implications for neuroimaging and brain stimulation techniques
No full textAging affects the scalp -to -cortex distance (SCD) and the comprising tissues. This is crucial for noninvasive neuroimaging and brain stimulation modalities as they rely on traversing from the scalp to the cortex or vice versa. The specific relationship between aging and these tissues has not been comprehensively investigated. We conducted a study on 250 younger and older adults to examine age -related differences in SCD and its constituent tissues. We identified region -specific differences in tissue thicknesses related to age and sex. Older adults exhibit larger SCD in the frontocentral regions compared to younger adults. Men exhibit greater SCD in the inferior scalp regions, while women show similar -to -greater SCD values in regions closer to the vertex compared to men. Younger adults and men have thicker soft tissue layers, whereas women and older adults exhibit thicker compact bone layers. CSF is considerably thicker in older adults, particularly in men. These findings emphasize the need to consider age, sex, and regional differences when interpreting SCD and its implications for noninvasive neuroimaging and brain stimulation.This work was supported by the Research Foundation Flanders (Principial Investigator [PI]: Sybren Van Hoornweder, G1129923N), Special Research Fund (BOF) of Hasselt University (PI: Raf L.J. Meesen: BOF20KP18) and an NIH NINDS F31 NRSA grant (PI: Kevin A. Caulfield; 1F31NS126019-01). Data were provided by the Human Connectome Project, WU-Minn Consortium (PI: David Van Essen and Kamil Ugurbil; 1U54MH091657) funded by the 16 NIH Institutes and Centers that support the NIH Blueprint for Neuroscience Research; and by the McDonnell Center for Systems Neuroscience at Washington University
Rijsimulatoronderzoek naar het effect op de verkeersveiligheid van vrij programmeerbare verlichte borden (VPVB)
No full textnde locatie (41 m en 65 m ten opzichte van een
voetgangersoversteek). De scenario’s werden in een gerandomiseerde volgorde aan de
proefpersonen aangeboden.
Scenario’s waarin een VPVB aanwezig was, leidde tot een hogere nadersnelheid van de
aandachtsverhogende locatie en de minimale nadersnelheid werd later bereikt (dichter bij de
aandachtsverhogende locatie). Een weergavetijd van 3 s leidde tot de hoogste nadersnelheid.
Vermits de laagste snelheid later werd bereikt indien er een VPVB aanwezig was, is de kans op
een aanrijding groter en is de kans op een ernstige afloop ook groter. Hogere snelheden genereren
immers een hogere botsimpact bij een ongeval, waarbij de kans op zwaargewonden en/of doden
stijgt. De aanwezigheid van een VPVB en de manipulatie van weergavetijd en afstand van VPVB
ten opzichte van de voetgangersoversteek, hadden geen significante invloed op de
standaardafwijking van de laterale positie (SDLP). Er was echter een indicatie dat er een hogere
SDLP is wanneer er een VPVB is geplaatst terwijl een kleine SDLP in de literatuur als meer
verkeersveilig wordt beschouwd. De eerste keer dat een voetganger overstak in het
overgangsgebied naar de bebouwde kom (verrassingseffect) was de reactietijd ten opzichte van
de overstekende voetganger hoger wanneer er een VPVB aanwezig was. Bijkomend was er een
indicatie dat men vaker niet stopte voor de overstekende voetganger als er een VPVB aanwezig
was dat op 41 m van de oversteek stond en waarbij de boodschap om de 3 s veranderde.
Op basis van de kijkdata kan besloten worden dat een hoge wisselfrequentie van de boodschap
op een VPVB tot meer oogsprongen leidde. Een korte weergavetijd van de boodschap leidde met
andere woorden tot meer oogblikken naar het bord. De totale duurtijd van de oogblikken op het
VPVB was voor geen enkele weergavetijd hoger dan 2 s wat als veiligheidsgrens geldt. Er kan dus
besloten worden dat men er slechts korte tijd naar kijkt. Er zijn echter meer oogblikken weg van
de rijweg, dus een VPVB (met korte weergavetijd) zorgt toch voor een onveilig kijkgedrag (hoewel
die oogblikken telkens minder dan 2 s duren).
De overgrote meerderheid (89%) van de proefpersonen vond dat LED-reclameborden in de
werkelijkheid voor afleiding zorgen en 40% gaf mondeling aan dat een LED-reclamepaneel in de
praktijk al eens geleid heeft tot een gevaarlijke wegsituatie. De NASA Task Load Index toonde aan dat de aanwezigheid van een VPVB leidde tot een significant hogere eigen inschatting van mentale
belasting van de rijtaak en tot een lagere inschatting van de eigen waardering van de mate van
succes van de rijtaak.
Er kan besloten worden dat afhankelijk van de locatie een VPVB wel of niet toegelaten kan
worden. Op basis van de resultaten is het duidelijk dat een VPVB een nadelige invloed heeft op het
rij- en kijkgedrag. Het blijkt dat een VPVB met een weergavetijd van 3 s het meest nadelige effect
heeft waardoor dit beter niet wordt geplaatst. Bijkomend dient een VPBV ook niet te kort bij een
aandachtsverhogende situatie te staan. In dit onderzoek is enkel naar een stroomopwaartse
afstand van 41 en 65 m gekeken waardoor op basis van deze studie wordt aanbevolen om als
minimumafstand 65 m te voorzien. Veiligheidshalve kan er best een marge worden gehanteerd
waardoor een stroomopwaartse afstand van 100 m ten opzichte van een aandachtsverhogende
situatie naar voor wordt geschoven als grenswaarde
Interlimb coordination performance in seated position in persons with multiple sclerosis : reduced amplitude over 6 min and higher coordination variability in persons with walking fatigability
Full text linkBackground: Walking fatigability is prevalent in MS and can be measured by a percentage distance decline during a 6-min walking test. Walking is characterized by an accurate and consistent interlimb antiphase coordination pattern. A decline in coordination each minute during a 6-min walking test is observed in persons with MS (pwMS). Measuring coordination during a 6-min seated coordination task with minimized balance and strength requirements, is assumed to examine a more fundamental interlimb antiphase coordination pattern in pwMS. This research aimed to answer the following research question: How does interlimb antiphase coordination pattern change during a seated coordination task in pwMS with walking fatigability (WF), non-walking fatigability (NWF) and Healthy Controls (HC)?
Methods: Thirty-five pwMS and 13 HC participated. Interlimb coordination was assessed by a seated 6-min coordination task (6MCT) with the instruction to perform antiphase lower leg movements as fast as possible. Outcomes were Phase Coordination Index (PCI) and movement parameters (amplitude, frequency).
Results: Mixed models revealed a significant effect of time for the the variability of generating interlimb movements, with a difference in mean values between WF and HC. A significant group∗time interaction effect was found for movement amplitude, represented by a significant decrease in movement amplitude in the WF group from minute 1 to the end of the task.
Conclusion: The higher variability in interlimb coordination and decrease in movement amplitude over time during the 6MCT in the WF group could be an indicator of decreased control of fundamental antiphase coordination pattern in pwMS with walking fatigability
Going Beyond Counting First Authors in Author Co-citation Analysis
Full text linkThe present study examines one of the fundamental aspects of author co-citation analysis (ACA) - the way co-citation
counts are defined. Co-citation counting provides the data on which all subsequent statistical analyses and mappings
are based, and we compare ACA results based on two different types of co-citation counting - the traditional type that
only counts the first one among a cited work's authors on the one hand and a non-traditional type that takes into
account the first 5 authors of a cited work on the other hand. Results indicate that the picture produced through this non-traditional author co-citation counting contains more coherent author groups and is therefore considerably clearer. However, this picture represents fewer specialties in the research field being studied than that produced through the traditional first-author co-citation counting when the same number of top-ranked authors is selected and analyzed. Reasons for these effects are discussed
Variations on the Author
Full text link“Variations on the Author” discusses two of Eduardo Coutinho’s recent films (Um Dia na Vida, from 2010, and Últimas Conversas, posthumously released in 2015) and their contribution to the general question of documentary authorship. The director’s filmography is characterized by a consistent yet self-effacing form of authorial self-inscription: Coutinho often features as an interviewer that rather than express opinions propels discourses; an interviewer that is good at listening. This mode of self-inscription characterizes him as an author who is not expressive but who is nonetheless markedly present on the screen. In Um Dia na Vida, however, Coutinho is completely absent form the image, while Últimas Conversas, on the contrary, includes a confessional prologue that moves the director from the margins to the center of his films. This article examines the ways in which these works stand out in the filmography of a director who offers new insights into the notion of cinematic authorship
Appropriate Similarity Measures for Author Cocitation Analysis
Full text linkWe provide a number of new insights into the methodological discussion about author cocitation analysis. We first argue that the use of the Pearson correlation for measuring the similarity between authors’ cocitation profiles is not very satisfactory. We then discuss what kind of similarity measures may be used as an alternative to the Pearson correlation. We consider three similarity measures in particular. One is the well-known cosine. The other two similarity measures have not been used before in the bibliometric literature. Finally, we show by means of an example that our findings have a high practical relevance.information science;Pearson correlation;cosine;similarity measure;author cocitation analysis
Dispelling the Myths Behind First-author Citation Counts
Full text linkWe conducted a full-scale evaluative citation analysis study of scholars in the XML research field to explore just how different from each other author rankings resulting from different citation counting methods actually are, and to demonstrate the capability of emerging data and tools on the Web in supporting more realistic citation counting methods. Our results contest some common arguments for the continued
use of first-author citation counts in the evaluation of scholars, such as high correlations between author rankings by first-author citation counts and other citation
counting methods, and high costs of using more realistic citation counting methods that are not well-supported by the ISI databases. It is argued that increasingly available digital full text research papers make it possible for citation analysis studies to go beyond what the ISI databases have directly supported and to employ more
sophisticated methods
- …
