1,721,086 research outputs found
A new cave-dwelling species of Plakina (Porifera: Homoscleromorpha) from Crete, Greece (South Aegean Sea)
No full textLage, Anaíra, Araujo, Hannah Paola Mota, Gerovasileiou, Vasilis, Muricy, Guilherme (2018): A new cave-dwelling species of Plakina (Porifera: Homoscleromorpha) from Crete, Greece (South Aegean Sea). Zootaxa 4466 (1): 39-48, DOI: 10.11646/zootaxa.4466.1.
Plakinidae Schulze 1880
No full textFamily PLAKINIDAE Schulze, 1880 Definition. Homosclerophorida with siliceous spicules, when present, represented by diods, triods and/or calthrops; spicules are lacking in two species. Aquiferous system sylleibid-like or leuconoid, made up by eurypylous or aphodal choanocyte chambers (Lage et al. 2018).Published as part of Lage, Anaíra, Araujo, Hannah Paola Mota, Gerovasileiou, Vasilis & Muricy, Guilherme, 2018, A new cave-dwelling species of Plakina (Porifera: Homoscleromorpha) from Crete, Greece (South Aegean Sea), pp. 39-48 in Zootaxa 4466 (1) on page 40, DOI: 10.11646/zootaxa.4466.1.5, http://zenodo.org/record/144210
FIGURE 1 in A new cave-dwelling species of Plakina (Porifera: Homoscleromorpha) from Crete, Greece (South Aegean Sea)
No full textFIGURE 1. Plakina strongylata sp. nov. A–B, living specimens in situ (os, oscules). C, transverse section of the whole sponge body (bc, basal cavities; ch, choanosome; em, embryos; s, surface). D, ectosome in transverse section (ls, lophose spicules). E, diods. F, detail of the extremities of diods. G, triods (E–G, SEM).Published as part of Lage, Anaíra, Araujo, Hannah Paola Mota, Gerovasileiou, Vasilis & Muricy, Guilherme, 2018, A new cave-dwelling species of Plakina (Porifera: Homoscleromorpha) from Crete, Greece (South Aegean Sea), pp. 39-48 in Zootaxa 4466 (1) on page 43, DOI: 10.11646/zootaxa.4466.1.5, http://zenodo.org/record/144210
Plakina Schulze 1880
No full textGenus PLAKINA Schulze, 1880 Type species. Plakina monolopha Schulze, 1880. Synonyms. [Achinoe] Gray, 1867: 546 (unavailable name). Plakina Schulze, 1880: 448. Placina Topsent, 1890: 231. Plakoosa de Laubenfels, 1936: 462 (after Topsent 1937: 7). Definition. Encrusting Plakinidae usually with diods, triods, calthrops (all may be absent), and always with at least one type of homolophose calthrops, which may have one to four lophate actines and different ramification patterns. Irregular spicules are common and intraspecific variation in spicule shape may be high. One species has papillae and a microcavity-filling habit, and in another species the skeleton is absent (Ruiz et al. 2017; Lage et al. 2018).Published as part of Lage, Anaíra, Araujo, Hannah Paola Mota, Gerovasileiou, Vasilis & Muricy, Guilherme, 2018, A new cave-dwelling species of Plakina (Porifera: Homoscleromorpha) from Crete, Greece (South Aegean Sea), pp. 39-48 in Zootaxa 4466 (1) on page 40, DOI: 10.11646/zootaxa.4466.1.5, http://zenodo.org/record/144210
Going Beyond Counting First Authors in Author Co-citation Analysis
Get PDFThe present study examines one of the fundamental aspects of author co-citation analysis (ACA) - the way co-citation
counts are defined. Co-citation counting provides the data on which all subsequent statistical analyses and mappings
are based, and we compare ACA results based on two different types of co-citation counting - the traditional type that
only counts the first one among a cited work's authors on the one hand and a non-traditional type that takes into
account the first 5 authors of a cited work on the other hand. Results indicate that the picture produced through this non-traditional author co-citation counting contains more coherent author groups and is therefore considerably clearer. However, this picture represents fewer specialties in the research field being studied than that produced through the traditional first-author co-citation counting when the same number of top-ranked authors is selected and analyzed. Reasons for these effects are discussed
Biodiversity of marine caves in the North Aegean sea
No full textMarine caves constitute typical ecosystems of the Mediterranean rocky coasts. However, scientific data on their biodiversity is fragmented and little information exists for the eastern Mediterranean basin. In the present study, 4 marine caves of the North Aegean Sea with different topographic features were surveyed. In order to visualize the cave morphology, a rapid and cost efficient method with minimum requirements regarding equipment and number of dives was developed. The outputs of this method were three-dimensional cave models which were used for the depiction of cave communities. Biodiversity of the studied caves was recorded qualitatively; in two of the caves spatial heterogeneity of sessile benthos was studied quantitatively with a non-destructive method (photoquadrats). Sponge samples were also collected from different cave zones to investigate their role as ecosystem engineers in this habitat. In total, 296 taxa were found. The results concerning the synthesis of the studied communities revealed differences from marine caves in other Mediterranean areas, such as species endemic to the eastern basin, absence of octocoral facies and dominance of sponges. Distance from the entrance and position in the caves had a significant effect on community structure. These results combined with the three-dimensional cave models revealed a marked spatial heterogeneity, highlighting the significance of topography for the recorded patterns. Porifera dominated in the studied communities in terms of species richness and spatial coverage and they could be used as a surrogate taxon for the study of spatial community variability. Sponge morphological diversity could function as a surrogate measure for describing spatial patterns of the overall benthic community, outreaching limitations in the taxonomic identification when photographic methods are used. Additionally, sponges were found to maintain their functional role as ecosystem engineers across the different cave zones, providing a microhabitat to numerous symbiotic species. Meta-analysis of the available data on Mediterranean marine cave biodiversity (307 studies) was performed in an effort to examine the significance of the cave habitat for the Mediterranean ecosystem. Biodiversity data from the present study combined with data derived from the literature revealed that caves constitute reservoirs of biodiversity, supporting a large number of taxa (2,167 taxa belonging to 58 major groups) and considerable percentage of the Mediterranean diversity for particular taxonomic groups. Mediterranean sponges were highly represented in marine caves at the species (46.7%), generic (70%), and family level (88%). Sponge species richness and taxonomic diversity varied among Mediterranean areas, while geography was more influential than illumination level across the different ecological cave zones. The marine cave environment seems to favour the development of rich communities with a broad taxonomic range as well as several exclusive, rare, bathyal, protected, and commercial species. The record of 56 alien species in caves, mainly in the southeastern Mediterranean, highlights the need for monitoring their communities. Differences between marine cave communities from different geographical areas combined to the marked spatial heterogeneity due to the site-specific cave topography indicate the need to protect different morphological types of caves in every biogeographical region.Τα υποθαλάσσια σπήλαια αποτελούν χαρακτηριστικό οικοσύστημα των βραχωδών ακτών της Μεσογείου. Ωστόσο, η επιστημονική πληροφορία σχετικά με τη βιοποικιλότητά τους είναι κατακερματισμένη ενώ υπάρχουν ελάχιστα στοιχεία από την ανατολική Μεσόγειο. Στην παρούσα εργασία διερευνήθηκαν 4 υποθαλάσσια σπήλαια του Βόρειου Αιγαίου με διαφορετικά τοπογραφικά χαρακτηριστικά. Για την αναπαράσταση της μορφής των σπηλαίων αναπτύχθηκε μια ταχεία και οικονομική μέθοδος με ελάχιστες απαιτήσεις σε εξοπλισμό και αριθμό καταδύσεων, από την οποία προέκυψαν ψηφιακές τρισδιάστατες αναπαραστάσεις που χρησιμοποιήθηκαν για την απεικόνιση των βιοκοινοτήτων. Έγινε ποιοτική καταγραφή της βιοποικιλότητας σε όλα τα σπήλαια και σε δύο από αυτά διερευνήθηκαν ποσοτικά τα πρότυπα διαβάθμισης των βιοκοινοτήτων με χρήση μη καταστρεπτικής μεθόδου (φωτογραφικά πλαίσια). Επίσης, προκειμένου να διερευνηθεί o ρόλος των σπόγγων ως μηχανικών οικοσυστήματος συλλέχθηκαν δείγματα από διαφορετικές θέσεις των σπηλαίων. Συνολικά, καταγράφηκαν 296 τάξα. Τα αποτελέσματα της έρευνας ανέδειξαν διαφορές σε σχέση με τα σπήλαια άλλων μεσογειακών περιοχών, όπως η παρουσία ενδημικών ειδών της ανατολικής Μεσογείου, η απουσία φάσεων οκτωκοραλλίων και η συντριπτική επικράτηση των σπόγγων. Η διαβάθμιση στη δομή των βιοκοινοτήτων φάνηκε να ερμηνεύεται από τη συνδυαστική δράση της απόστασης από την είσοδο των σπηλαίων και της θέσης εντός αυτών. Τα αποτελέσματα αυτά σε συνδυασμό με την τρισδιάστατη απεικόνιση της μορφής των σπηλαίων ανέδειξαν τη χωρική ετερογένεια και τη σημασία της τοπογραφίας στην οικολογική διαβάθμιση. Οι σπόγγοι, που αποτελούσαν βασικό συστατικό των κοινοτήτων από πλευράς αριθμού ειδών και επιφάνειας κάλυψης φάνηκε ότι μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως υποκαταστάτες για τη μελέτη της κατανομής των κοινοτήτων των σπηλαίων. Ειδικότερα, η μορφολογική ποικιλότητα των σπόγγων λειτούργησε πολύ καλά ως υποκαταστάτης για την εκτίμηση των προτύπων κατανομής των βιοκοινοτήτων συμβάλλοντας στην αντιμετώπιση των περιορισμών του ταξινομικού προσδιορισμού που προκύπτουν κατά τη χρήση φωτογραφικών μεθόδων. Επίσης, οι σπόγγοι διατηρούν το ρόλο τους ως μηχανικοί οικοσυστήματος στις διαφορετικές ζώνες των σπηλαίων παρέχοντας ενδιαίτημα σε πλήθος συμβιωτών. Τέλος, η μετα-ανάλυση της επιστημονικής πληροφορίας που συγκεντρώθηκε από τη βιβλιογραφία (307 μελέτες), αξιοποιήθηκε για την ανάδειξη της σημασίας των υποθαλάσσιων σπηλαίων για το θαλάσσιο οικοσύστημα της Μεσογείου. Τα δεδομένα βιοποικιλότητας της παρούσας έρευνας σε συνδυασμό με τα αποτελέσματα της βιβλιογραφικής ανασκόπησης έδειξαν ότι τα σπήλαια αποτελούν «ταμιευτήρες βιοποικιλότητας» καθώς φιλοξενούν μεγάλο αριθμό ειδών (2.167 τάξα από 58 ανώτερες ομάδες) και σημαντικό ποσοστό της μεσογειακής βιοποικιλότητας για πολλές ομάδες οργανισμών. Συγκεκριμένα, φιλοξενούν 46,7% των ειδών, 70% των γενών και 88% των οικογενειών των Μεσογειακών σπόγγων. Η ταξινομική ποικιλότητα και ο αριθμός ειδών σπόγγων στα σπήλαια διέφερε ανάμεσα στις περιοχές της Μεσογείου. Ο παράγοντας της γεωγραφικής θέσης φάνηκε να επιδρά σημαντικότερα στην ομαδοποίηση των συνευρέσεων σπόγγων στα Μεσογειακά σπήλαια από ότι η διαβάθμιση του φωτισμού εντός των σπηλαίων. Γενικά το περιβάλλον των υποθαλάσσιων σπηλαίων φάνηκε ότι ευνοεί την ανάπτυξη πλούσιων συνευρέσεων με μεγάλο ταξινομικό εύρος καθώς και είδη αποκλειστικά, σπάνια, βαθύβια, προστατευόμενα και εμπορικά. Η καταγραφή 56 αλλόχθονων ειδών σε σπήλαια, κυρίως της νοτιοανατολικής Μεσογείου, καταδεικνύει την αναγκαιότητα μελέτης τους. Η γεωγραφική διαφοροποίηση στη σύνθεση των βιοκοινοτήτων σε συνδυασμό με τη χωρική ετερογένεια λόγω των μοναδικών τοπογραφικών χαρακτηριστικών κάθε σπηλαίου, δείχνουν την αναγκαιότητα προστασίας διαφορετικών μορφολογικών τύπων σπηλαίων σε κάθε βιογεωγραφική περιοχή
Variations on the Author
Get PDF“Variations on the Author” discusses two of Eduardo Coutinho’s recent films (Um Dia na Vida, from 2010, and Últimas Conversas, posthumously released in 2015) and their contribution to the general question of documentary authorship. The director’s filmography is characterized by a consistent yet self-effacing form of authorial self-inscription: Coutinho often features as an interviewer that rather than express opinions propels discourses; an interviewer that is good at listening. This mode of self-inscription characterizes him as an author who is not expressive but who is nonetheless markedly present on the screen. In Um Dia na Vida, however, Coutinho is completely absent form the image, while Últimas Conversas, on the contrary, includes a confessional prologue that moves the director from the margins to the center of his films. This article examines the ways in which these works stand out in the filmography of a director who offers new insights into the notion of cinematic authorship
Appropriate Similarity Measures for Author Cocitation Analysis
Get PDFWe provide a number of new insights into the methodological discussion about author cocitation analysis. We first argue that the use of the Pearson correlation for measuring the similarity between authors’ cocitation profiles is not very satisfactory. We then discuss what kind of similarity measures may be used as an alternative to the Pearson correlation. We consider three similarity measures in particular. One is the well-known cosine. The other two similarity measures have not been used before in the bibliometric literature. Finally, we show by means of an example that our findings have a high practical relevance.information science;Pearson correlation;cosine;similarity measure;author cocitation analysis
Supplementary material 1 from: Gerovasileiou V, Rosso A (2016) Marine Bryozoa of Greece: an annotated checklist. Biodiversity Data Journal 4: e10672. https://doi.org/10.3897/BDJ.4.e10672
No full textTaxonomic checklist of Bryozoa known to occur in the Greek seas
- …
