361 research outputs found
Risicodragende uitvoering AWBZ door zorgverzekeraars verhoogt de kosten
Het plan van het kabinet om de AWBZ, vaak langdurige zorg voor mensen met een aandoening of beperking, risicodragend te laten uitvoeren door zorgverzekeraars gaat extra geld kosten. Dat stellen CPB-economen Paul Besseling, Wouter Elsenburg en Casper van Ewijk. De mate waarin zorgverzekeraars risicodragend worden is nog niet bekend. Als ze alleen financieel verantwoordelijk worden voor de zorginkoop, wat vrij waarschijnlijk is, ontstaat opwaartse druk op het aantal indicaties voor langdurige zorg. Om zorgverzekeraars meer risico te laten dragen is verre van eenvoudig. Dan ontstaan problemen bij het switchen van verzekeraar en bij het ontwerpen van een vereveningssysteem. Daardoor blijft kans op selectie van patiënten op basis van verwachte zorgkosten. Hier komt nog bij dat verzekeraars een reserve moeten creëren van 1,5 tot 30 mld euro, afhankelijk van de mate waarin ze het schaderisico krijgen toebedeeld
Risicodragende uitvoering AWBZ door zorgverzekeraars verhoogt de kosten
Het plan van het kabinet om de AWBZ, vaak langdurige zorg voor mensen met een aandoening of beperking, risicodragend te laten uitvoeren door zorgverzekeraars gaat extra geld kosten. Dat stellen CPB-economen Paul Besseling, Wouter Elsenburg en Casper van Ewijk. De mate waarin zorgverzekeraars risicodragend worden is nog niet bekend. Als ze alleen financieel verantwoordelijk worden voor de zorginkoop, wat vrij waarschijnlijk is, ontstaat opwaartse druk op het aantal indicaties voor langdurige zorg. Om zorgverzekeraars meer risico te laten dragen is verre van eenvoudig. Dan ontstaan problemen bij het switchen van verzekeraar en bij het ontwerpen van een vereveningssysteem. Daardoor blijft kans op selectie van patiënten op basis van verwachte zorgkosten. Hier komt nog bij dat verzekeraars een reserve moeten creëren van 1,5 tot 30 mld euro, afhankelijk van de mate waarin ze het schaderisico krijgen toebedeeld. <br/
Risicodragende uitvoering AWBZ door zorgverzekeraars verhoogt de kosten
Het plan van het kabinet om de AWBZ, vaak langdurige zorg voor mensen met een aandoening of beperking, risicodragend te laten uitvoeren door zorgverzekeraars gaat extra geld kosten. Dat stellen CPB-economen Paul Besseling, Wouter Elsenburg en Casper van Ewijk. De mate waarin zorgverzekeraars risicodragend worden is nog niet bekend. Als ze alleen financieel verantwoordelijk worden voor de zorginkoop, wat vrij waarschijnlijk is, ontstaat opwaartse druk op het aantal indicaties voor langdurige zorg. Om zorgverzekeraars meer risico te laten dragen is verre van eenvoudig. Dan ontstaan problemen bij het switchen van verzekeraar en bij het ontwerpen van een vereveningssysteem. Daardoor blijft kans op selectie van patiënten op basis van verwachte zorgkosten. Hier komt nog bij dat verzekeraars een reserve moeten creëren van 1,5 tot 30 mld euro, afhankelijk van de mate waarin ze het schaderisico krijgen toebedeeld. <br/
Kapitaalopbouw voor zorg, zekerheid, en pensioen
In het stelsel van sociale zekerheid van de toekomst wordt eigen kapitaalopbouw belangrijker in verhouding tot collectief verzekeren. Niet alleen legt de overheid risico’s steeds meer bij de burger, ook neemt de behoefte aan maatwerk en eigen regie door de burger toe. Zekerheid en sparen worden onderdeel van financiële planning over levensloop. Dit stelt nieuwe eisen aan het stelsel van sociale zekerheid, met een spilfunctie voor de kapitaalgedekte aanvullende pensioenen. Met name is er behoefte aan grotere flexibiliteit en meer ruimte voor maatwerk. Daarbij passen ook modernere vormen van sturing van het individueel gedrag. Meer ‘zacht paternalisme’ door gerichte keuze-architectuur in plaats van het ouderwets ‘hard paternalisme’ van verplichte uniforme regelingen. Dit betekent niet dat alle sociale verzekeringen vervangen worden door sparen: voor grote individuele (‘idiosyncratische’) risico’s en voor risico’s laat in het leven – zoals ouderenzorg – blijft verzekeren essentieel
Impliciete en expliciete leeftijdsdifferentiatie in pensioencontracten
Dit design paper van Roel Mehlkopf (Tilburg University), Jan Bonenkamp, Casper van Ewijk, Harry ter Rele en Ed Westerhout (allen Centraal Planbureau) gaat in op twee vormen van leeftijdsdifferentiatie in pensioencontracten: impliciete en expliciete leeftijdsdifferentiatie. Zij laten hierin zien dat in huidige pensioencontracten sprake is van impliciete leeftijdsdifferentiatie: de aanspraken van jongere deelnemers hebben een risicovoller profiel dan die van oudere deelnemers. Maar expliciete leeftijdsdifferentiatie heeft een aantal voordelen menen de auteurs. Zij gaan in dit paper in op de potentiële voordelen van een overgang van huidige, uniforme contracten met impliciete leeftijdsdifferentiatie naar nieuwe contracten met expliciete leeftijdsdifferentiatie
The future of multi-pillar pension systems
This paper takes stock of the evolution in pension systems and the challenges that remain for the future. It derives a typology of pension systems and uses this to discuss the strengths and weaknesses of alternative systems. After describing how pension systems in the industrial world have been facing similar challenges, this paper argues that pension contracts in various countries have developed in similar directions. In observing that the way that pensions are organized still differs substantially between countries, the paper discusses that this international heterogeneity is likely to remain in the future. A unique answer to what is the optimal pension system apparently does not exist; several alternative solutions exist alongside each other, depending on the specific historical, political and institutional context of each country
Defined ambition: Een noodzakelijke stap in de evolutie van het pensioencontract naar een duurzaam evenwicht tussen "willen" en "kunnen"
Defined benefit is niet vol te houden. Vanwege de almaar stijgende levensverwachting en de sterk veranderde verhouding tussen jong en oud moeten de onvoorwaardelijkheid van de opgebouwde aanspraken en de vaste pensioenleeftijd worden los gelaten. De stap moet worden gezet van defined benefit naar defined ambition. In dit boek biedt Jan Tamerus inzicht in de achtergronden van de noodzaak van deze ingrijpende stap. Alleen zo kan vanuit de focus op het doel van pensioen de economische en sociale zelfstandigheid van gepensioneerden een nieuw evenwicht gekozen worden tussen ‘willen en kunnen’. Zekerheid en resultaat (‘willen’) die duurzaam zijn te dragen door betaalbaarheid, solidariteit tussen jong en oud en arbeidsmarkt (‘kunnen’). En alleen zo kunnen wij gebruik blijven maken van de ‘sterkmakers’ collectiviteit, solidariteit en verplichtstelling. Loslaten om te behouden. Die stap kan alleen met succes worden gezet als gepensioneerden en oudere werknemers zich realiseren dat vasthouden aan de zekerheid van de opgebouwde rechten het contract zal opblazen. En als werkgevers laten zien dat zij verantwoordelijkheid blijven nemen voor een goed pensioenresultaat en snel ernst maken met arbeidsmarktbeleid dat het mogelijk en aantrekkelijk maakt voor oudere werknemers om langer door te werken
Ageing and the sustainability of Dutch public finances
The ageing of the population jeopardises the sustainability of public finances in the Netherlands. The doubling of the ratio between the number of retirees and the number of workers destroys the balance between future public expenditure and tax revenues. Read also the accompanying press release .Indeed, the increase in expenditure on public pensions and health and long-term care will outweigh the increase in tax revenues. Budgetary reforms are therefore necessary in order to avoid that future generations will have to raise taxes or economize on public expenditure. Reforms in the field of social security of the last few years are a step in the right direction, but are insufficient. In particular, the decline of interest rates and the reduced wealth of pension funds have worsened the sustainability of public finances. The effects of reforms on the intergenerational balance are important for the question which further reforms are most attractive.
Intergenerational redistribution in representative democracies
This thesis deals with political decision making on intergenerational redistributive policies via public debt, public pensions and public investment. Members of different generations have different preferences on these redistributive policies. The resulting intergenerational conflict is resolved in the political process. Using a representative democracy framework, the decision making on these policies is performed by politicians who are chosen to represent the different generations present. Future generations not yet alive are therefore not represented though they may be confronted with the effects of current policy choices. The evolution of public policies due to this political conflict is analysed where the effect of current policy choices on future policy choices is taken into account. Besides, comparisons are made to social welfare maximizing governments and central planners. Also the effects of different sets of policy instruments on the policy choice are analysed
Werkenden met tekortschietend pensioen:Oplossingsroutes voor de witte en grijze vlek en de pensioenopbouw van zelfstandigen
Ruim 10% van de werknemers bouwt geen pensioen op via de werkgever. Slechts enkele zelfstandigen zorgen voor opbouw van pensioen naast de AOW. Dit rapport analyseert de oorzaken en reikt oplossingsrichtingen aan
- …
