83 research outputs found
Effect of solution molarity on microstructural and optical properties of CdCr2S4 thin films
No full textTransparent conducting cadmium chromium sulfide [CdCr2S4, (CCS)] thin films with various precursor molarities were deposited onto Si (100) substrates by simple chemical bath deposition (CBD) process. X-ray diffraction (XRD), scanning electron microscope (SEM), energy dispersive X-ray analysis (EDX), atomic force microscope (AFM), and optical absorption techniques were used to characterize the coated CCS thin films. The XRD exhibits a reasonably crystalline cubic structure that defines the thin film patterns. The molar effect on film quality has also been investigated. The correlation between the molar effect, structural and optical properties reveals that the band gap energy of the thin films is influenced by the size of the crystallites composing the thin films. The roughness of CCS thin films and the roughness-precursor molarity dependence have been established by AFM measurements. Increasing grain size of CCS thin films leads to a shift in the band gap energy from 2.65 to 2.47 eV. The quantum confinement effect should be the reason for possible band gap energy shifts. (c) 2015 Elsevier Ltd. All rights reserved
Molarite Effects on the Structural and Optical Properties of CdCr2S4Thin Films
No full textFarklı molarite değerlerinde saydam kadmiyum kromiyum sülfat çözeltisi [CdCr2S4, (CCS)] cam altlıkların yüzeyi üzerine kimyasal banyo yöntemi ile kaplanmıştır. Yapısal analiz, film kalınlığı, elemental komposizyon analizi ve yüzey morfolojisi için X‐ışını kırınımı (XRD), taramalı elektron mikroskobu (SEM), enerji dağıtıcı X‐ışını spektrometresi ve atomik kuvvet mikroskobu (AFM) ölçüm teknikleri kullanılmıştır. Filmlerin optik özelliklerini belirlemek için UV‐1800 spektrum analiz cihazı kullanılmıştır. XRD sonuçlarından, ince film örneklerinde molarite arttıkça pik şiddetinde azalma olduğu görülmüştür. AFM sonuçları, molarite arttıkça filmlerin oluşturduğu yüzey yapısının iki boyutlu yapıdan (2B), üç boyutlu (3B) yapıya geçtiğini göstermiştir. Parçacık büyüklüğü molarite ile doğru orantılı olarak değişmiştir. CCS ince filmlerinin optik ölçümleri, yasak bant optik enerji aralıklarının 2,6 – 2,7 eV aralığında değiştiğini göstermiştir. Optik bant enerji aralığındaki enerji kaymasında kuantum kafesleme etkisinin bir sonucu olduğu fikri öne sürülmüştür.Transparent cadmium chromium sulphate thin films in different molarity values [CdCr2S4 (CCS)] were coated on the surface of the glass substrate using chemical bath method. In order to scrutinize the structural analysis, film thickness, elemental composition analysis and surface morphology of the thin film samples, X‐ray diffraction (XRD), Scanning electron microscopy (SEM), X‐ray spectrometry, and Atomic force microscopy (AFM) techniques were caried out. For optical measurement, UV‐1800 spectrum analyzer was also used. XRD results show that, the peak intensity of each reflection on the samples decreases with increasing molar concentration ratio of the thin films. According to AFM results, surface morphology of the films shifted from two dimension (2D) to three dimension (3D) by increasing molar concentration ratio of the films. Particule size increased with increasing molar concentration ratio. Optical measurement of CCS thin films show that the optical band gap changed between 2.6 and 2.7 eV. In order to explain shifting of the optical band gap energy, quantum confinement effect was proposed
Cem-Tafriq as a Problem of Narrator Identity
No full textRâviler, hadislerin sonraki nesillere intikali için emek sarfeden, bir mekanizmanın parçaları edasıyla hareket ederek silsile halinde bilgiyi muhafaza eden kimselerdir. Rical ilmi ise râvilere ait her türlü bilgiyi karışıklıktan koruyarak, hadislerin gelecek nesillere kimler aracılığıyla ulaştığını tespit ederek güvenceye alan disiplindir. Râvilere ait isim, künye, lakap ve nisbe gibi kimlik bilgilerinde yaşanan bazı problemler ise rical ilminin işlerliğine engel olmaktadır. Bu problemlerden biri aynı râvinin farklı kişiler zannedilmesi veya farklı râvilerin aynı kişi zannedilmesi anlamındaki cem-tefrîktir.
Bu çalışmada râvi kimlik bilgileriyle alakalı olan cem-tefrîk problemi sistemleştirilmeye çalışılmıştır. Öncelikle râvi kimliğinin neden gerekli olduğu, sahabe, tabiîn ve etbâu’t-tabiîn dönemlerinde hangi aşamalardan geçerek kitaplaştığı incelenmiştir. Ardından râvi kimliğini oluşturan isim, künye, lakap, nisbe ve tabaka/vefat bilgilerinin nasıl ortaya çıktığı, şahısların ayırt edilmesindeki rolü ve özellikle rical ilmi açısından hangi fonksiyonu icra ettiği sorgulanmıştır. Râvi kimliğine ait bilgilerin temeli oluşturulduktan sonra cem-tefrîkin ne olduğu, nasıl bir süreçten geçerek meydana geldiği üzerinde durulmuştur. Gerçekleşmesine etki eden sebepler detaylıca incelenmek suretiyle problemin esas kaynağı aranmaya çalışılmıştır. Ardından bu tür bir probleme çözüm olacak hususlar belirlenerek örnekler üstünde uygulanmıştır. Özellikle cem-tefrîke dair veriler işlenirken her zaman örnekler üzerinden gidilerek konunun karakterize edilmesi hedeflenmiştir. Ayrıca cem-tefrîkin bulunabileceği birçok kaynak olduğu, ancak bunlar içerisinde hususî anlamda literatürü oluşturan dört eser olduğu beyan edilmiş ve kronolojik olarak tanıtılmıştır. Son olarak cem-tefrîkin diğer alanlara temas eden yönleri irdelenmiştir. Evvela hadis usûlü içerisindeki konumu tartışılmış, ardından cem-tefrîk konu olan veya sebep olan râvi/muhaddis, cerh-ta’dil kapsamında değerlendirilmiş ve nihayetinde oryantalistik çalışmaların cem-tefrîki değerlendirmeleri ve örneklendirmeleri incelenmiştir.Narrators are those who strive for the transmission of hadiths to the next generations and preserve knowledge in sequences by acting as parts of a mechanism. Rijal science, on the other hand, is the discipline that protects all kinds of information belonging to the narrators from confusion and determines through whom the hadiths reach future generations. Some problems experienced in the identity information such as names, imprints, nicknames and imprints of the Narrators prevent the functioning of the rijal science. One of these problems is cem - tafrīq, which means that the same narrator is thought to be different people or that different narrators are thought to be the same person.
In this study, the cem - tafrīq problem related to narrator credentials was addressed by systematizing. First of all, it was examined why the identity of the narrator was necessary and the stages through which it was published in the periods of the Companions, Tâbiîn and Atbau’t-Tâbiîn. Then, it was questioned how the name, imprint, nickname and stratum/death information constituting the identity of the narrator emerged, its role in the separation of individuals and what function it performed, especially in terms of rijal science. After the foundation of the information about the narrator identity was established, it was emphasized what cem - tafrīq was and what kind of process it went through. The main source of the problem was tried to be determined by examining the reasons affecting its realization in detail. Then, the issues that will be the solution to such a problem are determined and applied on the examples. In particular, when processing the data on cem - tafrīq, it is always aimed to characterize the subject by going through examples. In addition, there are many sources where the cem - tafrıq can be found, but within these there are four works that make up the literature in a special sense and introduced chronologically. In the last part, the aspects of cem - tafrīq that touch other areas are examined. First, its position in the hadith methodology was discussed, then the narrator, which was made or performed in cem - tafrıq, was evaluated within the scope of Carh-Ta’dil, and finally the view of Orientalist studies on cem - tafrīq was examined
Effect of different ammonium and nitrate ratios on growth of pelargonium (pelargonium zonale) plant grown in pot
No full textABSTRACT Master Thesis EFFECT OF DIFFERENT AMMONIUM AND NITRATE RATIOS ON GROWTH OF PELARGONIUM {Pelargonium Zonule ) PLANT GROWN IN POT Ghlomareza HOSSEINPOOR Ankara University Graduate School of Natural and Applied Sciences Department of Soil Science Supervisor: Assoc.Prof.Dr. Cihat KÜTÜK The objective of this study was to evaluate the effect of different NH4/NO3 ratios on some quality parameters and mineral composition of pelargonium {Pelargonium zonule cv. Springtime Irene) plant. Plants were grown for 7 months in peat-perlite medium applied five NH4/NO3 ratios (0:100, 25:75, 50:50, 75:25 and 100:0) in greenhouse with natural irradiance conditions. As esthetical appearence score, total flower number, flower longevity, shoot number and height of plant take into consideration, it was obtained that the best results were in 25:75 and 50:50 of NH4/NO3 ratios. The NH4/NO3 ratio did not affect inflorescence time, flower stem lenght and leaf number. Plant growth were found significantly different in respect to NH4/NO3 ratios. The highest fresh and dry weight of plant were obtained in 50:50 treatment On the other hand, the lowest fresh and dry weights were observed in 0:100 treatment 111Total nitrogen and organically bound nitrogen were found the highest in 50:50 of NH4/NO3 ratio. Nitrate nitrogen and potassium contents of plants were determined the highest in 0:100 treatments and tended to decrease with the increase in ammonium concentration. In contrast, phosphorus content was found higher in high ammonium applications. 2001, Pages: 72 KEY WORDS: Ammonium, nitrate, pelargonium, nutrients IV ''".^f-.'!;' ??????ÖZET Yüksek Lisans Tezi FARKLI AMONYUM VE NİTRAT ORANLARININ SAKSIDA YETİŞTİRİLEN SARDUNYA (Pelargonium zonule) BİTKİSİNİN GELİŞİMİ ÜZERİNE ETKİSİ Gholamreza HOSSEESFOOR Ankara Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Toprak Anabilim Dalı Danışman: Doç.Dr. Cihat KÜTÜK Bu çalışmanın amacı, sardunya {Pelargonium zonule ev. Springtime Irene) bitkisinin bazı kalite ölçütleri ile mineral madde kapsamı üzerine farklı NH4/NO3 oranlarının etkisini incelemektir. Bitkiler doğal ışıklanmanın olduğu sera koşullarında yaklaşık 7 aylık bir süre boyunca 5 farkü NH4/NO3 oranı (0:100, 25:75, 50:50, 75:25 ve 100:0) uygulanarak yetiştirilmiştir. Estetik gürünüm puanı, toplam çiçek sayısı, çiçekte kalma süresi, sürgün sayısı ve bitki boyu yününden en iyi sonuçlar NH4/NO3 oranlarının 25:75 ve 50:50 uygulamalarında elde edilmiştir. NH4/NO3 oram çiçeklenme zamanı ve çiçek sapı uzunluğu üzerine önemli bir etki yapmamıştır. Bitki gelişimi NH4/NO3 oranlarına bağlı olarak önemli derecede ayrımlı bulunmuştur. En yüksek yaş ve kuru ağırlık değerleri 50:50 uygulamasında elde edilmiştir. Buna karşın en düşük yaş ve kuru ağırlık değerleri ise 0:100 uygulamasında saptanmıştır.Toplam azot ve organik bağb azot NH4/NO3 oranı 50:50 olduğunda en yüksek bulunmuştur. Nitrat azotu ve potasyum kapsamı 0:100 uygulamasında en yüksek düzeyde belirlenmiş ve artan amonyum konsantrasyonuna bağlı olarak bu değerlerde düşme eğilimi görülmüştür. Bunun tersine fosfor, kapsamı yüksek amonyum uygulamalarında daha fazla bulunmuştur. 2001, Sayfa: 72 ANAHTAR KELİMELER: Amonyum, nitrat, sardunya, besin maddeler
The Problem of Narrative Conflation (Jamʿ) and Separation (Tafrīq) in Hadith Studies
No full textHadis âlimleri, rivayetlerin sıhhatini korumak ve sahih bilgiye ulaşmak adına büyük bir ilmî titizlik göstermiş, isnad sistemini geliştirerek râvilerin adalet ve zabt derecelerini belirleme yönünde asırlar süren ciddi bir birikim oluşturmuşlardır. Bu süreçte en fazla önem verilen meselelerden biri, râvilerin kimliklerinin doğru tespit edilmesidir. Zira râvilerin şahsiyetine dair yapılacak yanlış bir değerlendirme, sadece rivayet halkasını değil, doğrudan hadisin güvenilirliğini de zedeleyebilir. Bu çerçevede cem-tefrik problemleri, râvi temyîzi sürecinde karşılaşılan en mühim zorluklar arasında yer alır. Cem, birden fazla râviye ait farklı bilgilerin tek bir şahısta birleştirilmesi; tefrik ise tek bir râviye ait bilgilerin farklı kimlik unsurları sebebiyle birden fazla kişiymiş gibi ayrıştırılmasıdır. Bu tür karışıklıklar, sadece râvi biyografilerinde teknik hatalara yol açmakla kalmaz aynı zamanda isnad yapısının bozulmasına, dolayısıyla hadisin güvenilirlik derecesinin yanlış belirlenmesine de sebebiyet verir. Yazı hataları (tashîf ve tahrîf), benzer isim, künye, lakap ve nisbe gibi ortak kimlik unsurları, zaman ve mekân uyumsuzlukları, hoca-talebe ilişkilerindeki aktarım farkları ve kitapların istinsah süreçlerinde meydana gelen tasarruflar, bu problemlerin başlıca sebepleri arasında sayılabilir. Muhaddisler bu problemleri erken dönemlerden itibaren fark etmiş hem genel ricâl literatüründe hem de doğrudan bu konuya hasredilen müstakil eserlerde çeşitli çözüm yolları geliştirmişlerdir. Râvilerin kimliklerinin doğru biçimde tayin edilebilmesi için yazılan “mu’telif-muhtelif”, “müttefik-müfterik” ve “tashîf-tahrîf” türündeki eserler, bu meseleye gösterilen ilmî dikkatin somut yansımalarıdır. İbn Ebî Hâtim’in Beyânu hatâi Muhammed b. İsmâîl el-Buhârî fî târîhihî, Abdülganî el-Ezdî’nin Îzâhu’l-işkâl ve Hatîb el-Bağdâdî’nin el-Muvazzıh li evhâmi’l-cem‘ ve’t-tefrîk ile Gunyetü’l-mültemis adlı eserleri, cem-tefrik problemine doğrudan eğilen, sistematik ve karşılaştırmalı yaklaşımların öncüleridir. Bu makalede, öncelikle cem ve tefrik kavramları tanımlanmış ardından söz konusu problemin hadis literatüründe nasıl ortaya çıktığı ve râvi tespiti üzerindeki etkileri analiz edilmiştir. Ayrıca cem-tefrik kaynaklı hataların hangi şartlarda ortaya çıktığı incelenmiş, bu bağlamda muhaddislerin geliştirdiği çözüm yöntemleri sistematik biçimde sınıflandırılmıştır. Bu yöntemler arasında ikincil kaynakların karşılaştırılması (muâraza/mukâbele), zaman ve mekân verilerinin kullanılması, hoca-talebe ilişkilerinin izlenmesi ve ricâl literatüründen doğrudan yararlanılması gibi usuller öne çıkmaktadır. Makale, klasik dönem ricâl geleneğinin yanında modern akademik literatürde bu konunun nasıl tartışıldığını da dikkate almaktadır. Bu bağlamda özellikle G.H.A. Juynboll gibi oryantalist araştırmacıların cem-tefrik temelli eleştirileri örnekler üzerinden değerlendirilmiş ve bu yaklaşımların ilmî temelliliği tartışılmıştır. Bu yönüyle çalışma, hadis ilminin klasik dönemden itibaren bu tür problemlere karşı geliştirdiği metodolojik duyarlılığı ve iç tutarlılığı ortaya koymayı ve de modern eleştirel yaklaşımlar karşısında ricâl disiplininin ilmî reflekslerini vurgulamayı amaçlamaktadır. Böylece cem-tefrik problemi, yalnızca tarihî bir rivayet sorunu değil hadis ilminin süreklilik arz eden epistemolojik hassasiyetlerinin de bir göstergesi olarak ele alınmıştır.Hadith scholars have demonstrated remarkable scholarly precision in preserving the authenticity of transmitted reports and attaining reliable knowledge. Through the development of the isnād system, they built a rigorous framework for evaluating the integrity (‘adāla) and accuracy (ḍabṭ) of transmitters (rāwīs), thereby contributing to a rich tradition spanning centuries. One of the most critical issues in this process has been the accurate identification of transmitters. Misjudgments regarding the identity of a narrator may not only distort the transmission chain but also compromise the authenticity of the hadith itself. In this context, the problems of conflation (jam‘) and differentiation (tafrīq) represent some of the most significant challenges in transmitter distinction. Jam‘ refers to the conflation of data from multiple individuals into one single figure, whereas tafrīq describes the fragmentation of information about one person, resulting in its attribution to multiple fictitious individuals. Such confusions lead to technical inaccuracies in narrator biographies and directly affect the integrity of isnād structures and the determination of hadith authenticity. Scribal errors (taṣḥīf and taḥrīf), similar names, teknonyms (kunyas), honorifics (laqabs), nisbas, temporal and geographical inconsistencies, differences in student-teacher relationships, and alterations during the manuscript copying process are among the primary causes of these issues. Hadith scholars became aware of these problems from early on and developed various solutions, both in general biographical compilations and in works specifically dedicated to the jam‘-tafrīq problem. Notable among these are works categorized under muʾtalif-mukhtalif, muttafiq-muftariq, and taṣḥīf-taḥrīf, which reflect the scholarly attention given to these issues. Exemplary texts such as Ibn Abī Ḥātim’s Bayān ḳaṭaʾ Muḥammad b. Ismāʿīl al-Bukhārī fī Tārīkhih, ʿAbd al-Ghanī al-Azdī’s Īḍāḥ al-ishkāl, and al-Khaṭīb al-Baghdādī’s al-Muwaḍḍiḥ li-Awhām al-Jamʿ wa’l-Tafrīq and Ghuniyat al-multamis present systematic and comparative analyses of this problem. This article first defines the terms jam‘ and tafrīq and explores the emergence of these problems in the hadith literature, with particular attention to their impact on transmitter identification. It also investigates the causes underlying jam‘- and tafrīq-related errors, categorizing them through a systematic lens. Proposed scholarly solutions—such as cross-comparison of secondary sources (muʿāraḍa/muqābala), analysis of chronological and geographical data, tracking of teacher-student connections, and critical use of biographical literature—are also outlined. In addition to exploring the classical rijāl tradition, the article considers how modern academic literature has approached the issue. In particular, the critiques raised by Orientalist scholars like G.H.A. Juynboll are assessed through selected examples, and the epistemological validity of their claims is discussed. In this respect, the study aims to highlight the internal coherence and scholarly reflexes of the classical hadith tradition in addressing such problems, while also engaging with contemporary critical approaches. Ultimately, the jam‘-tafrīq problem is not merely a historical issue of transmission but stands as a reflection of the hadith discipline’s enduring epistemic sensitivity and scholarly rigor
Author Correction: A new ape from Türkiye and the radiation of late Miocene hominines
No full textCorrection to: Communications Biology, published online 23 August 2023. In the original version of the Article, two authors and their affiliations were omitted. In the original version of the Article, author first names were not provided for all authors. The corrected author list and affiliations are provided below. This has now been corrected in the HTML and PDF versions of the article. Ayla Sevim-Erol1, David R. Begun2, Alper Yavuz3, Erhan Tarhan4, Çilem Sönmez Sözer1, Serdar Mayda5, Lars W. van den Hoek Ostende6, Robert M. G. Martin2 ; M. Cihat Alçiçek7 1 Ankara University, Faculty of Languages History and Geography, Department of Anthropology, Ankara, Türkiye 2 Department of Anthropology, University of Toronto, Toronto, ON, Canada 3 Mehmet Akif Ersoy University of Science and Letters, Department of Anthropology, Burdur, Türkiye 4 Hitit University Faculty of Science and Letters, Department of Anthropology, Çorum, Türkiye 5 Ege University Fakulty of Science, Department of Biology, İzmir, Türkiye 6 Naturalis Biodiversity Center, Leiden, The Netherlands 7 Pamukkale University, Department of Geology, 20070 Denizli, Türkiye The Author Contributions section should read “A.S.E. is the PR of the project, secured funding for excavations and lab analysis and directed excavations. A.S.E. and D.R.B. are responsible for data curation, acquired funding and supervised research. D.R.B. conceptualized the analysis, conducted the investigation, developed the methodology, prepared the original draft and all subsequent versions. C.S.S., S.M., L.W.vdH. and C.A. contributed their analysis of geological and paleontological results. R.M.G.M. was responsible for the segmentation and analysis of the scans of the mandible. A.Y and E.T. participated in the excavations.” This has now been corrected in the HTML and PDF versions of the article. © 2023, Springer Nature Limited
Effect of samarium addition on physical and electrical properties of copper oxide thin films
No full textBu çalışmada, farklı ağırlık oranlarında (0, 1, 2 ve 3 wt%) samaryum (Sm) katkılı bakır oksit (CuO) filmleri, dönel kaplama inc film elde etme yöntemi kullanılarak mikroskop camı cam altlıklar üzerine biriktirilmiştir. Çalışmanın amacı, farklı Sm katkı konsantrasyonlarının CuO'nun yapısal, yüzeysel ve optik özellikleri üzerindeki etkisini incelemektir. Filmlerin yapısal analizi X-ışını difraksiyonu (XRD) ile gerçekleştirilmiş ve filmlerin çok kristalli yapıda olduğu, (-111) kristalografik yönelimi boyunca tercihli bir yönelime sahip olduğu belirlenmiştir. Elde edilen samaryum katkılı CuO filmler için kristalit büyüklüğü ( D_hkl ), dislokasyon yoğunluğu (δ_hkl), FWHM (β_hkl) ve mikro-gerinim (ε_hkl) değerleri, XRD verileri kullanılarak değerlendirildi Örneklerin optik özellikleri UV–Vis spektrofotometresi kullanılarak karakterize edilmiştir. Kristalit büyüklüğü (-111) yönelimli pik için 30,04 nm'den 16,52 nm'ye düşerken, dislokasyon yoğunluğu değeri, 11,08 x 1014 m- 2'den 36,66 x 1014 m- 2'ye ve mikro gerinim değeri ise, 4,01 x 10-4'den 7,12 x 10–4'e yükselmiştir. (200) yönelimi için ise kristal büyüklüğü 27,78 nm'den 15,21 nm'ye düşerken, dislokasyon yoğunluğu 12,96 x 1014 m-2'den 43,25 x 1014 m-2'ye ve mikro gerinim değeri 4,22 x 10-3'den 7,12 x 10–3'e artmıştır. CuO için farklı bir morfoloji gözlenmiştir; yapılar daha çok yarı küresel biçimde olup, küçük topaklamalar göstermektedir. Elde edilen örneklerin yüzey davranışları, CuO yapısında Sm konsantrasyonunun önemli değişimlere yol açtığını ortaya koymaktadır. Elde edilen sonuçlar, Sm katkısının CuO'nun bant aralığı üzerinde belirgin bir etkisi olduğunu göstermiştir. Katkısız CuO ve %1, %2 ve %3 Sm katkılı CuO örneklerinin enerji bant aralığı sırasıyla 1,80, 1,90, 2,10 ve 2,20 eV olarak bulunmuştur. Elde edilen sonuçlara göre, CuO'ya eklenen Sm oranı %0'dan %3'e çıktıkça, bant aralığı değeri 1,80 eV'dan 2,20 eV'a kadar önemli bir artış göstermiştir. Katkısız ve Sm katkılı CuO filmlerinin kırılma indisleri ve dielektrik sabitleri Moss, Herve & Vandamme ve Ravindra yöntemleri kullanılarak hesaplanmıştır. Farklı yöntemlerle elde edilen hesaplama sonuçları tutarlıdır ve malzemenin optik karakterizasyonunun güvenilir olduğunu göstermektedir. Çalışma, filmlerin soğurma katsayısının katkılı Sm'nin parçacık boyutuyla ters orantılı olduğunu ortaya koymuştur. Sm ile katkılanmış filmler daha küçük parçacık boyutları göstermiş ve bu da soğurma katsayısında bir azalmaya neden olmuştur. Sönüm katsayısı açısından ise, katkısız CuO örneği, görünür bölgede diğer örneklere kıyasla belirgin bir pik göstermiştir ve bu durum bu bölgede daha güçlü bir soğurma olduğunu göstermektedir. Yüksek kristalin yapıya sahip olan katkısız CuO örneği, görünür bölgede daha yüksek foton enerjilerini soğurma eğiliminde olup, bu da düşük bant aralığı bölgesinde artan bir optik iletkenliğe yol açmıştır. Bu davranış, katkısız CuO örneğini, görünür spektrumda ışık soğurma açısından daha verimli hale getirmiştir. Buna karşın, Sm katkılı CuO filmler, daha düşük foton soğurması nedeniyle nispeten azalmış optik iletkenlik sergilemiştir. Genel olarak, bu çalışma Sm katkısının CuO filmlerinin yapısal ve optik özellikleri üzerindeki etkisini ortaya koymaktadır. Bulgular, CuO'nun Sm ile katkılanmasının malzemenin optik davranışını değiştirdiğini; katkısız CuO'nun görünür bölgede daha yüksek optik iletkenlik sergilediğini, ancak Sm katkılı CuO filmlerin optoelektronik ve güneş enerjisi uygulamaları için umut verici potansiyel taşıdığını göstermektedir. n-Si/CuO/Ag diyotunun lnI-V grafiğinden idealite faktörü n=2,84, engel yüksekliği; 0,793 eV ve kısa devre akımı ise, 5,4 x10-8 A, n-Si/%1Sm:CuO/Ag diyotunun grafiğinden idealite faktörü n=1,99, engel yüksekliği; 0,73 eV ve kısa devre akımı ise, 7,1 x10-7 A, n-Si/%2Sm:CuO/Ag diyotunun idealite faktörü n=2,84, engel yüksekliği; 0,793 eV bulunurken, n-Si/%3Sm:CuO/Ag diyotunun idealite faktörü n=2,57, engel yüksekliği; 0,725 eV ve kısa devre akımı ise, 6,9 x10-9 A bulunmuştur.In this research, samarium (Sm)-doped copper oxide (CuO) samples were successfully fabricated on soda-lime glass substrates using the spin coating method, with Sm concentrations of 0, 1, 2, and 3 weight percent. The primary objective was to examine how varying levels of Sm doping influence the structural, topological, and optical characteristics of CuO. Structural evaluation conducted via X-ray diffraction (XRD) confirmed that the obtained samples exhibit a polycrystalline structure, predominantly oriented along the (-111) crystallographic plane. Crystallite size (D_hkl), interplaner distance (d_hkl), dislocation density (δ_hkl), full width at half maximum (β_hkl), and micro-strain (ε_hkl) for the Sm-doped CuO samples were evaluated related to the XRD data. For the (-111) plane, crystallite size decreased from 30.04 nm to 16.52 nm, dislocation density increased from 11.08 × 1014 m-2 to 36.66 × 1014 m-2, and microstrain increased from 4.01 × 10-4 to 7.12 × 10-4. Similarly, for the (200) plane, crystallite size decreased from 27.78 nm to 15.21 nm, dislocation density increased from 12.96 × 1014 m-2 to 43.25 × 1014 m-2, and microstrain increased from 4.22 × 10-3 to 7.12 × 10-3. Morphologically, CuO exhibited a quasi-spherical shape with small agglomerations. Surface analyses demonstrated that Sm doping significantly altered the CuO film morphology. Optical characterizations were conducted using UV–Vis measurement system. The findings demonstrated that samarium doping significantly influenced the band gap value of CuO samples. The estimated band gap values were 1.80 eV for the undoped sample, increasing progressively to 1.90 eV, 2.10 eV, and 2.20 eV for the films doped with 1%, 2%, and 3% Sm, respectively. These outcomes reveal a notable widening of the band gap as the Sm doping concentration upsurges from 0% to 3%. The dielectric constants and refractive indices of both pure and Sm-doped CuO samples were estimated using theoretical models proposed by Moss relation, Hervé & Vandamme relation, and Ravindra relation. The consistency among these methods confirms the reliability of the optical characterization. The study also revealed an inverse relationship between the absorption coefficient and particle size, where Sm doping resulted in smaller crystallite sizes and a consistent reduction in the absorption coefficient. The pure CuO film displayed a distinct peak within the visible spectrum compared to the other CuO samples, suggesting enhanced light absorption in that wavelength region. The high crystallinity of the undoped CuO promoted absorption of greater photon energies (hν) in the visible spectrum, contributing to enhanced optical conductivity value at lower energy band. Consequently, the undoped CuO showed higher light absorption efficiency in the visible region. In contrast, Sm-doped CuO samples demonstrated reduced photon absorption and correspondingly lower optical conductivity. In summary, this study demonstrates that Sm doping significantly influences the structural, topological, and optical characteristics of CuO samples. The results indicate that while undoped CuO exhibits greater optical conductivity within the visible range, the incorporation of Sm alters the material's optical properties in ways that make the doped films promising candidates for use in optoelectronic devices and solar energy applications. The electrical characterization of the n-Si/CuO/Ag heterojunction diode revealed the following parameters resulting from the ln(I)-V plot: for the undoped CuO diode, the ideality factor was 2.84, barrier height was 0.793 eV, and leakage current was 5.4 × 10-8 A; for the 1% Sm-doped CuO diode, n = 1.99, barrier height 0.73 eV, and leakage current 7.1 × 10-7 A; for the 2% Sm-doped CuO diode, n = 2.84 and barrier height 0.793 eV; and for the 3% Sm-doped CuO diode, n = 2.57, barrier height 0.725 eV, and leakage current 6.19 × 10-9 A
Down sendromlu olgularda egzersiz tedavisinin kemik mineral yoğunluğuna olan etkisi
No full textGiriş: Down Sendromlular (DS) genetik anomaliye bağlı, muskuloskelatal sorunlar, endokrinolojik bozukluk ve sedanter yaşam tarzı nedeni ile artmış osteoporoz riski altındadırlar. Bu bireylerin 60’lı yaşlara kadar yaşadığı düşünülürse osteoporoz ileri yaşlarda önemli morbitide nedeni olabilir. Çalışmamızın amacı DS olgularında egzersiz tedavisinin kemik mineral yoğunluğuna (KMY) , kemik mineral içeriğine (KMİ) olan etkisini araştırmaktır. Yöntem: Çalışmaya alınan 10-30 yaş arası olgular DS’li ve sağlıklı gruplar olarak randomize edildi. DS ve sağlıklı gruplar izlem ve egzersiz olarak dört guruba ayrıldı. Sağlıklı izlem grubu 18, egzersiz grubu 20, DS izlem grubu 15, egzersiz grubu 17 kişi olarak çalışmayı tamamladı. DS egzersiz grubuna 3 ay araştırıcı tarafından, 3 ay beden eğitimi öğretmenleri tarafından egzersiz verildi, kontrol grubuna egzersizleri öğretildi ve ev programı şeklinde uygulandı. Grupların DXA (HOLOGIC 4500 A ) cihazı ile 0. ve 6. ay lomber total, femur boyun, femur total KMY’ sine ve KMİ’ sine bakıldı. Grupların el kas gücü (kg) 0. ve 6. ay Jamar el dinamometresi ile ölçüldü. Grupların boy, yaş, kilo ve vücut kitle indeks (VKİ) leri çalışma başında ve 6. ay sonunda değerlendirildi. Sağlıklı ve DS’li gruplar arasındaki farkı değerlendirmek için Mann-Whitney u testinden, uygulama ve izlem grupları arasındaki farkı ve 0, 6. ay farkı değerlendirmek için varyans analizlerinden yararlanıldı. Sonuçlar: Grupların yaş, kilo, VKİ’leri arasında anlamlı fark yoktu (p>0,05), DS izlem grubunun boy ortalaması sağlıklı gruplara göre düşük (p0,05). DS’li olguların, normallere göre lomber, femur total KMY’si sırasıyla %10, % 7,7 (p0,05) daha düşük saptandı. DS’li bireylerde sağlıklı kontrollere göre KMİ lomber total, femur boyun ve total bölgede sırası ile % 24, % 40, % 20 oranında daha düşük saptandı. 6. ay sonunda gruplar arasında istatiksel olarak anlamlı KMY, KMİ değişimi saptanmadı (p>0,05). DS egzersiz grubunda 6. ay sonunda KMY ve KMİ’de istatiksel olarak anlamlı olmayan azalma saptandı (p>0,05). El kas gücü DS’li grupta normallere göre düşük (p0,05). Tartışma: Çalışmada DS’li olguların total vertebra, femur boynu ve total femur KMY, KMİ değerleri normallere göre düşük saptanmıştır. 6 aylık güçlendirme ve zıplama egzersizlerinin DS’li olguların total vertebra, femur boynu ve total femur KMY ve KMİ’ sine anlamlı etkisi olmamıştır, ancak KMY ve KMİ’deki azalma beklenmeyen bir bulgudur, bu durum daha uzun süreli ve daha çok katılımın sağlandığı çalışmalar ile araştırılmalıdır
Ankilozan spondilit hastalarında global postural reedukasyon programı ve radar tedavisinin hastalık aktivitesi, fonksiyonellik, spinal mobilite, yaşam kalitesi ve depresyon üzerine etkisi
No full textGiriş ve amaç: Bu randomize kontrollü çalışmanın amacı; AS hastalarında konvansiyonel egzersizlere üstünlüğü literatürde gösterilmiş olan global postural reedukasyon (GPR) programı ve radar (mikrodalga) tedavisinin ağrı, hastalık aktivitesi, fonksiyonel durum, spinal mobilite ve depresyon üzerine olan etkisinin araştırılmasıdır. Gereç ve yöntem: Modifiye New York ve/veya ASAS aksiyel spondiloartropati kriterlerini karşılayan 77 AS tanılı hasta çalışmaya alındı. Hastalar önceden belirlenen randomizasyon şemasına göre 3 gruba ayrıldı.1.gruba hastanede supevizör eşliğinde 5-6 kişilik grup seansları şeklinde 3 hafta boyunca haftada 5 gün, günde 45-60 dakika süren GPR programı verildi. 2.gruba aynı egzersiz programı aynı sürede verilirken, ek olarak egzersiz öncesi lomber paraspinal kaslar üzerine günde 20 dakika radar tedavisi uygulandı. 3 haftanın sonunda 2 gruba da aynı egzersizler ev programı şeklinde verildi. 3.grup ise sadece medikal tedavi alan kontrol grubu hastalardı. Tüm hastalar tedavi öncesi, tedavi sonrası 3.hafta, 3.ay ve 6.ayda değerlendirildi. Değerlendirme parametreleri olarak; Bath ankilozan spondilit metroloji indeksi (BASMI), Bath ankilozan spondilit hastalık aktivitesi (BASDAI) ve fonksiyonel indeksi (BASFI), görsel analog skala (VAS gündüz ve gece), Beck depresyon ölçeği, ankilozan spondilite özgü yaşam kalitesi indeksi (ASQoL) ve kısa form-36 (SF-36) kullanıldı. Bulgular: Hastaların demografik özellikleri kıyaslandığında, gruplar arası anlamlı fark bulunmadı. Grup içi değerlendirmede; egzersiz grubunda tedavi öncesine göre tedavi sonrası 6.ayda SF-36 emosyonel rol alt başlığı hariç tüm değerlendirme parametrelerinde istatistiksel anlamlı fark olduğu gözlendi. Egzersiz+radar alan grupta ise tedavi öncesine göre tedavi sonrası 6.ayda tüm parametrelerde olumlu yönde gelişme olduğu saptandı. Kontrol grubunda da ise tedavi öncesine göre tedavi sonrası 6.ayda servikal rotasyon, göğüs ekspansiyonu, BASDAI ve Beck depresyon skorları dışındaki parametrelerde istatistiksel anlamlı fark olmadığı gözlendi. Bu parametrelerdeki gelişme istatistiksel olarak anlamlı olsa da, klinik anlamlılığa ulaşmadığı gözlendi. Gruplar arası karşılaştırmada; tedavi öncesine göre tedavi sonrası 6.ayda tüm parametrelerde istatistiksel anlamlı fark saptandı (SF-36'nın emosyonel rol alt başlığı hariç). Bu farkın tüm dönemlerde egzersiz ve egzersiz+radar alan gruplardaki gelişmelerin kontrol grubuna göre daha fazla olmasından kaynaklandığı görüldü. Egzersiz ve egzersiz+radar alan gruplar karşılaştırıldığında ise, 3.hafta oksiput-duvar mesafesi, 3.ay intermalleolar mesafe ve 3.ay ile 6.ayda bakılan fiziksel fonksiyon alt başlık skorunda istatistiksel anlamlı fark saptandı. Bu parametrelerdeki gelişmenin egzersiz+radar alan gruba göre egzersiz grubunda daha fazla olduğu gözlendi. Sonuç: AS hastalarında verilen GPR yönteminin hastalık aktivitesi, spinal mobilite, fonksiyonellik, yaşam kalitesi ve depresyon üzerine olumlu etkisi olduğu görüldü. Ancak bu çalışmada egzersiz öncesi ısıtıcı etkisinden yararlanılmak üzere verilen radar tedavisinin bu gelişmelere ek katkı sağlamadığı gözlendi. Radar gibi fizik tedavi modalitelerinin AS hastalarında etkinliğini gösterebilmek için daha fazla hastanın katılımı ile yapılacak daha geniş kapsamlı çalışmalara gereksinim vardır
Kemal Erdoğan ile sözlü tarih görüşmesi
No full textBu görüşme, Doç. Dr. Betül İpşirli Argıt'ın Marmara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi'nde verdiği Tarih Usul ve Tenkidi isimli ders kapsamında yapılmıştır. Derse katılan öğrenciler tarafından gerçekleştirilen görüşme sayısı 68'dir.1937 yılında Ordu ilinin Mesudiye ilçesinde doğan Kemal Erdoğan, sekiz çocuklu bir ailenin üyesidir. Çocukluğu köyde geçer ve askerlik dönüşü çalışmak için İstanbul'a gelir. İstanbul’da ev tutarak eşini getirir, bu sırada kardeşi çalışmak için Almanya’ya gider. Kardeşi Almanya’da 2 sene çalıştıktan sonra kendisini de Almanya’ya işçi olarak gider. Görüşmede İstanbul'daki çalışma hayatını, kardeşinin ve kendisinin Almanya’ya gidiş süreçlerini, Almanya'daki hayatını detaylı olarak anlatır. Almanya’da 17 sene çalıştıktan sonra 1983 yılında Türkiye'ye kesin dönüş yapar.Betül İpşirli Argı
- …
