233 research outputs found
The breastfeeding experiences of COVID-19-positive women: A qualitative study in Turkey
No full textAim The aim of the study was to determine the breastfeeding experiences of COVID-19-positive women. Methods This was a qualitative study of 14 women diagnosed with COVID-19. One-to-one telephone interviews were conducted and recorded. The data were analyzed thematically. Results Three main themes were identified. Theme 1 was increased emotional load, outlining the emotional effects of the disease in the women, such as feeling sad and inadequate, in addition to anxiety and fear. Theme 2 was breastfeeding during the disease, which illustrated the effects of the treatment process on the women, the disease-related symptoms, their influence on breastfeeding attitudes and behavior, and the effects of social media and television. Theme 3 was perceived social support and need, defining the social support perceived and expected by the women during isolation with needs. Conclusion Women who could not get the professional support they expected had to face the difficult choice between taking medical treatment and breastfeeding. Many women refused drug treatment for COVID-19 and continued to breastfeed with all the resultant emotional and physical difficulties, as they believed in the benefits of mother's milk. The experiences of the women were discussed with an approach that enabled developing health care services further. It was concluded that Turkish health care professionals need to develop an evidence-based and female-centered approach for COVID-19 management in breastfeeding women
Narrative strategies in Ford Madox Ford's Parade's End and The Good Soldier
No full textCataloged from PDF version of article.Includes bibliographical references leaves 117-121In opposition to theories which gave the author pride of place as the
creator of literary works embodying definite meanings, the French thinker
Roland Barthes maintained that it was the reader, and not the author, who
attached meanings to a text. According to Barthes, the major factor which
enabled readers to interpret works of fiction, or to render them "intelligible,"
was their narrative structure. Following Barthes, the French critic Gérard
Genette developed a comprehensive theory of narratives. In the light of
Barthes’s views and Genette’s theory, this dissertation will analyse the English
novelist Ford Madox Ford’s Parade’s End and The Good Soldier. Both works
have narrators who undergo a process of identification with a major character.
Through an analysis of the narrative strategies employed by the narrators, the
dissertation aims to discuss the implications of this process in the
interpretation of these works.Raw, Meltem Kıra
Propping in the Pyramidal Business Groups in Turkey
No full textGürünlü, Meltem (Arel Author)This article investigates the existence of propping in Turkish business group firms for the years 2010-2016 (150 firms and 1,050 firm-year data in total). It is claimed that pyramidal ownership in Turkey is used to prop up intra-group funds and is a beneficial vehicle providing a less costly way of financing. The empirical results of the research indicate the existence of propping in the Turkish business groups and bring a debt and dividends (debt service hypothesis) related explanation for the propping phenomenon in the pyramidal business groups. Accordingly, the key findings indicate that firms within the business group transfer funds to each other via debt and dividends channels in order to reduce financial distress. Hence, business groups in Turkey use pyramidal ownership as a financing vehicle to increase internal capital market funds and a substitute for incomplete financial markets. Propping provides an implicit insurance against bankruptcy risk
Mikroişlemcilerde Yazmaç Öbeğinin Enerji Tasarrufu için Bölümlenmesi
No full textBu tezde günümüz işlemcilerinde önemli bir yere sahip olan elemanlardan yazmaç öbeğinde enerji tasarrufu sağlayacak iyileştirmeler üzerinde durulmuştur. Yazmaç öbeği işlemci içindeki en yakın ve erişilmesi en kolay bellek görevini görür. Bu nedenle hızlı erişimi sağlanacak şekilde normal belleklere göre çok daha fazla enerji tüketimine sebep olacak şekilde üretilmiştir. Bu çalışmada da yazmaç öbeğinin harcadığı enerjinin dar değerler kullanılarak azaltılması sağlanmıştır. Dar değerler veriyolu genişliğinden daha az sayıda bitle gösterilebilen değerlerdir. Daha az sayıda bit ile gösterilen değerler hem durağan hem de devingen olarak enerjiyi daha verimli kullanırlar. Çalışma sonunda tasarlanan yazmaç öbeğinde, veriler kendi genişliklerine göre farklı yazmaç öbeği bloklarına yazılırlar. Bu farklı yazmaç öbeği bloklarının boyutları da işlemcinin başarımının düşmemesi için devingen olarak değiştirilebilir şekilde tasarlanmıştır. Çalıştırılan programın ihtiyaçlarına göre darlık gruplarının büyüklüğünü devingen olarak artırıp azaltan bu yöntem ile enerjiden yaklaşık %65 verim elde edilirken başarımdan neredeyse hiç kayıp olmamıştır.This thesis is basically about energy efficient register file techniques. Register file is one of the important parts inside microprocessors. It is the smallest memory used by all the instructions for at least one time. That is the reason why they are constructed with energy consuming fast materials. Reducing energy dissipation of register file by using narrow values is the subject of this work. Narrow values method is expressing data with fewer bits than actual data width of the processor. By using narrow values, register file stores fewer bits and needs less static and dynamic energy. By the end of this work, designed register file stores data in narrow value groups and values are written to those groups according to their widths. Size of narrow value groups can be set dynamically with the needs of the program for having the same performance as normal processor. The register file which has dynamically changing narrow value groups saved 65% of energy with negligible performance loss
Scale-Model And Simulation-Based Assessments For Design Alternatives Of Daylight Redirecting Systems In A Side-Lighting Educational Room
No full textDaylight has been proven to have positive effects on well-being, comfort
and performance of occupants in buildings; it specifically increases learning
performance in educational buildings. Side-lighting from one direction
leads to unbalanced and insufficient illuminance, especially in large and
deep spaces. A design studio at the Izmir Institute of Technology (IZTECH)
in Urla, Turkey, has been chosen as an example of a space in such a context.
Its geometrical attributes has taken to be the baseline. First, four daylight
redirecting systems are applied on its 1/15 scale model to understand and
compare their redirection behavior visually. Second, measurements on the
scale model are taken to compare the daylight illuminance distributions.
Third, to assess the overall performance in the sunny climate, illuminance
and luminance maps for photorealistic visualization are calculated in
monthly steps over one year. For efficient calculation of the time-steps to
be considered, the daylight coefficient method has been applied. Though
light ducts are found to be effective for high sun angles, in summer and
equinoxes; very low illuminance in entire space make them fail in winter.
Light shelves are determined to be the most convenient ones for this space,
since they provided sufficient, uniform and high illuminance in equinoxes
and winter.Gün ışığının, bina kullanıcılarının refahı, konforu ve performansı
üzerinde pozitif etkisi olduğu kanıtlanmıştır. Günışığı, özellikle, eğitim
yapılarında öğrenme performansını da artıran bir etmendir. Tek yönlü
yan aydınlatma, özellikle geniş ve derin hacimlerde, aydınlık düzeyinin
dengesiz ve yetersiz olmasına yol açar. Bu bağlamda, İzmir Yüksek
Teknoloji Enstitüsü (İYTE)’nde (Urla-Türkiye) bir tasarım stüdyosu, örnek
olarak seçilmiştir. Geometrik özellikleri temel alınmıştır. İlk olarak, dört
farklı ışık yönlendirme sistemi, ışık yönlendirme davranışlarının görsel
olarak anlaşılması ve birbirleriyle karşılaştırılması için, 1/15 ölçekli makette
uygulanmıştır. İkinci olarak, günışığı aydınlık düzeyi dağılımlarını
karşılaştırabilmek için makette ölçümler yapılmıştır. Üçüncü olarak,
performansın güneşli bir iklimde değerlendirilmesi amacıyla, aydınlık
düzeyi ve fotogerçekçi görselleştirme adına parıltı dağılımları, tüm yıl
boyunca aylık olarak hesaplanmıştır. Verimliliklerin istenilen zamanlarda
hesaplanabilmesi için günışığı katsayısı yöntemi uygulanmıştır. Güneş açılarının yüksek olduğu durumlar için ışık bacalarının daha etkin olduğu
bulunmuş; buna karşın, kışın tüm hacimdeki aydınlık düzeyi çok düşük
olduğundan bu sistemler başarısız olmuştur. Işık rafları ise bu hacim için
en uygun sistem olarak belirlenmiştir; çünkü bu sistemler, ekinoks ve yaz
dönemlerinde aydınlık düzeyini yeterli bir şekilde, düzgün dağılımlı ve
yüksek olarak sağlamıştır
Kompozit Tamirinde Farklı Yüzey Hazırlama Yöntemlerinin ve Yaşlandırma Sürelerinin Bağlanma Dayanıklılığına Etkisi
No full textDursun, M.N. The Effect of Different Surface Preparation Methods and Various Aging Periods on Bond Strength for Composite Repair. Hacettepe University, Faculty of Dentistry, Department of Restorative Dentistry, Specialization Thesis, Ankara, 2019. The aim of this in vitro study was to evaluate the effect of various aging periods and different surface preparation methods on microtensile bond strength (μTBS), for repairing a nanohybrid composite resin in combination with a three-step etch&rinse adhesive system. 112 composite resin blocks were formed by using a current universal nanohybrid composite resin (Harmonized, Kerr) and the samples were divided into 4 groups according to surface preparation methods (n=28): Control Group (Unrepaired sound composite blocks); Er,Cr:YSGG Laser group; Air Abrasion Group; Silicon carbide (SiC) group. All samples were then divided into 4 subgroups according to various aging periods: No aging; Aging by 10,000 thermocycling; Aging by 30,000 thermocycling; Aging by 50,000 thermocycling. The surface topography of one randomly selected sample from each group was examined by a Scanning Electron Microscope (SEM). In the groups with surface preparation process, the nanohybrid composite repairs were bonded to the sample surfaces, using a three-step etch&rinse adhesive (Optibond FL, Kerr) according to the manufacturer's recommendations. Consequently, 1x1x8 mm sized beams were obtained from all samples under water cooling and 30 beams from each group were subjected to μTBS test with a crosshead speed of 1.0 mm/min. The fracture modes were evaluated under a stereomicroscope at x10 magnification. The data were analyzed by using Two-Way Analysis of Variance, Post-hoc Bonferroni and Chi-Square tests (p=0.05). When different surface preparation methods were evaluated together, no aging and 10,000 times thermocycling groups showed higher μTBS values than those aged with 30,000 and 50,000 thermocycling (p0.001). SEM images were in accordance with μTBS findings. Within the limitations of this in vitro study; it was concluded that various aging periods, different surface preparation methods and the interaction of these factors with each other affected the μTBS, when repairing the tested nanohybrid composite resin by using a three-step etch&rinse adhesive system.
Key words: Repair, Composite Resin, Etch&Rinse Adhesive, Micro Tensile Bond Strength
This research was supported by Scientific Research Project Coordination Unit of Hacettepe University. (Project number: THD-2018-16711)Dursun, M.N. Kompozit Tamirinde Farklı Yüzey Hazırlama Yöntemlerinin ve Yaşlandırma Sürelerinin Bağlanma Dayanıklılığına Etkisi. Hacettepe Üniversitesi, Diş Hekimliği Fakültesi, Restoratif Diş Tedavisi Anabilim Dalı, Uzmanlık Tezi, Ankara, 2019. Bu in vitro çalışmada bir nanohibrit kompozit rezinin üç aşamalı bir etch&rinse adeziv sistem kullanılarak tamirinde, farklı yaşlandırma sürelerinin ve farklı yüzey hazırlama yöntemlerinin mikro gerilim bağlanma dayanıklılığına (μGBD) etkisinin değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Güncel bir üniversal nanohibrit kompozit rezin (Harmonize, Kerr) kullanılarak, 112 adet kompozit rezin blok oluşturulmuş ve örnekler yüzey hazırlama yöntemlerine göre 4 gruba ayrılmıştır (n=28): Kontrol Grubu (Tamir uygulanmayan sağlam kompozit bloklar); Er,Cr:YSGG Lazer grubu; Air Abrazyon grubu; Silikon karbit (SiC) grubu. Ardından tüm örnekler, yaşlandırma sürelerine göre 4 alt gruba ayrılmıştır: Yaşlandırma yok; 10.000 kez termal siklusla yaşlandırma; 30.000 kez termal siklusla yaşlandırma; 50.000 kez termal siklusla yaşlandırma. Her gruptan rastgele seçilen birer örneğin yüzeyi Tarama Elektron Mikroskobu (SEM) ile incelenmiştir. Yüzey hazırlama işlemi uygulanan gruplarda, örnek yüzeylerine üretici firma önerilerine göre üç aşamalı bir etch&rinse adeziv (Optibond FL, Kerr) uygulanmış, aynı nanohibrit kompozit rezin kullanılarak tamir işlemi yapılmıştır. Ardından tüm örneklerden, su soğutması altında 1x1x8 mm boyutlarında çubuklar elde edilmiş, her gruptan 30’ar çubuk, 1,0 mm/dk kafa hızında μGBD testine tabi tutulmuştur. Kırılma tipleri bir stereomikroskop ile x10 büyütmede değerlendirilmiştir. Elde edilen veriler, istatistiksel olarak İki Yönlü Varyans Analizi, Post-hoc Bonferroni ve Ki-Kare testleri kullanılarak analiz edilmiştir (p=0,05). Farklı yüzey hazırlama yöntemleri bir arada değerlendirildiğinde, yaşlandırma uygulanmayan ve 10.000 kez termal siklus uygulanan gruplar, 30.000 ve 50.000 kez yaşlandırma uygulanan gruplardan daha yüksek μGBD değerleri sergilemişlerdir (p<0,05). Tüm yaşlandırma süreleri birlikte değerlendirildiğinde, Air abrazyonla yüzey hazırlama yönteminin Lazer ve SiC’e kıyasla daha yüksek μGBD’ı sağladığı görülmüştür (p<0,05). Farklı yaşlandırma süreleriyle, farklı yüzey hazırlama yöntemlerinin etkileşimi incelendiğinde; tüm yaşlandırma sürelerinde, yüzey hazırlama yöntemleri arasında μGBD değerleri açısından anlamlı farklılıklar olduğu ve Kontrol, Lazer ve Air Abrazyon gruplarında farklı yaşlandırma sürelerinin μGBD değerleri üzerinde anlamlı değişikliklere yol açtığı bulunmuştur (p<0,05). Kırılma tipi dağılımları açısından, yüzey hazırlama yöntemleri arasında istatistiksel olarak anlamlı fark bulunurken (p˂0,001), farklı yaşlandırma sürelerine göre anlamlı bir fark bulunmamıştır (p˃0,001). SEM görüntüleri, μGBD bulgularını destekler niteliktedir. Bu in vitro çalışmanın sınırlamaları dahilinde, test edilen nanohibrit kompozit rezinin üç aşamalı bir etch&rinse adeziv sistemle tamirinde, farklı yaşlandırma sürelerinin, farklı yüzey hazırlama yöntemlerinin ve bu etkenlerin birbirleriyle etkileşiminin μGBD’ı üzerine etkisi olduğu sonucuna varılmıştır.
Anahtar Kelimeler: Tamir, Kompozit Rezin, Etch&Rinse Adeziv, Mikro Gerilim Bağlanma Dayanıklılığı.
Bu araştırma Hacettepe Üniversitesi Bilimsel Araştırma Projeleri Koordinasyon Birimi tarafından desteklenmiştir. (Proje No: THD-2018-16711
Optimum gün ışığı kalitesini sağlamak için çift cidarlı cephe seçenekleri: İzmir'de bir ofis örmeği
No full textThesis (Master)--Izmir Institute of Technology, Architecture, Izmir, 2019Includes bibliographical references (leaves: 87-95)Text in English; Abstract: Turkish and EnglishDSF buildings have been designed and used mainly for the purposes of improving human comfort and decreasing energy consumption in new and renovated structures. However, there has been scarce studies in literature concerning daylighting in DSF buildings in comparison to thermal and ventilation systems. Actually, lighting is responsible for %30 to %40 of all the energy utilized in office buildings. This value is remarkable to take into consideration the daylight efficiency of DSF building at the design phase. This study examines the effect of double-skin facades system variables on daylight performance. In accordance with this purpose, an office in Izmir Institute of Technology (Iztech) has been selected and primarily, it has been tested to measure the reliability of the daylight simulation software (Relux) to be used. Later, the effect of the second skin on daylight performance has been analyzed by comparing single skin glass curtain wall and double skin facade simulations. Various components generally used in the double-skin facades have been detected and their effects on daylight level have been studied. These components are glass types, replacement of internal and external facade layers and the depth of cavity. The simulation findings have been distributed to various comparison groups and the ratios of meeting 300 lx – 500 lx value suggested in office buildings have been analyzed. When the obtained results are examined, it can be understood that the daylight can be used at an optimal level with some interventions that can be applied in the design process of the double-skin facades.Günümüzde, çift cidarlı cephe sistemleri yaygın olarak kullanılmaktadır. Bu cephe sistemi, doğal kaynakları etkili kullanarak insan konforunu artırmakta ve enerji tüketimini azaltmaktadır. Literatürde mevcut çift cidarlı cephe sistemlerini incelediğimizde öncelikli olarak havalandırma tüketim değerlerini azaltmaya yönelik tasarlandığı ve günışığının etkin kullanılması üzerine yeterli çalışma yapılmadığı görülmektedir. Ofis binalarının enerji tüketim değerlerine baktığımızda kullanılan enerji 30% ile 40% oranında yapay aydınlatma için kullanılmaktadır. Bu tüketim değeri göz ardı edilemeyecek kadar yüksektir ve çift cidarlı cephelerin tasarım aşamasında göz önünde bulundurulması için araştırılmalıdır. Bu çalışma, çift cidarlı cephelerin sistem değişkenlerinin gün ışığı performansı üzerinde etkisini incelemektedir. Bu amaç doğrultusunda, İzmir Yüksek Teknoloji Enstitüsü Mimarlık Fakültesi'nde bulunan bir ofis seçilmiş, kullanılacak günışığı simülasyon programının (Relux) güvenilirliğini ölçmek için simülasyon sonuçlarıyla saha ölçümleri karşılaştırılarak test edilmiş ve sonuçlar tutarlı çıkmıştır. Daha sonra tek katmanlı cam giydirme cephe ile çift cidarlı cephe simülasyonları karşılaştırılarak gelen ikinci cidarın günışığı performansı üzerindeki etkisi analiz edilmiştir. Çift cidarlı cephelerde genellikle kullanılan farklı bileşenler saptanmış ve bunların aydınlık düzeyi üzerindeki etkisi irdelenmiştir. Bu bileşenler, sistemde kullanılan cam çeşitleri, iç ve dışta bulunan cephe katmanının yer değiştirmesi ve iki cidar arasındaki hava boşluğudur. Benzetim bulguları farklı karşılaştırma gruplarına ayrılarak ofis binalarında önerilen 300 lx – 500 lx değerini karşılama oranları analiz edilmiştir. Elde edilen sonuçlara bakıldığında, Çift cidarlı cephelerin tasarım aşamasında yapılabilecek bazı müdahalelerle günışığından optimal düzeyde fayda sağlanabilmektedir
Optimum gün ışığı kalitesini sağlamak için çift cidarlı cephe seçenekleri: İzmir'de bir ofis örmeği
No full textThesis (Master)--Izmir Institute of Technology, Architecture, Izmir, 2019Includes bibliographical references (leaves: 87-95)Text in English; Abstract: Turkish and EnglishDSF buildings have been designed and used mainly for the purposes of improving human comfort and decreasing energy consumption in new and renovated structures. However, there has been scarce studies in literature concerning daylighting in DSF buildings in comparison to thermal and ventilation systems. Actually, lighting is responsible for %30 to %40 of all the energy utilized in office buildings. This value is remarkable to take into consideration the daylight efficiency of DSF building at the design phase. This study examines the effect of double-skin facades system variables on daylight performance. In accordance with this purpose, an office in Izmir Institute of Technology (Iztech) has been selected and primarily, it has been tested to measure the reliability of the daylight simulation software (Relux) to be used. Later, the effect of the second skin on daylight performance has been analyzed by comparing single skin glass curtain wall and double skin facade simulations. Various components generally used in the double-skin facades have been detected and their effects on daylight level have been studied. These components are glass types, replacement of internal and external facade layers and the depth of cavity. The simulation findings have been distributed to various comparison groups and the ratios of meeting 300 lx – 500 lx value suggested in office buildings have been analyzed. When the obtained results are examined, it can be understood that the daylight can be used at an optimal level with some interventions that can be applied in the design process of the double-skin facades.Günümüzde, çift cidarlı cephe sistemleri yaygın olarak kullanılmaktadır. Bu cephe sistemi, doğal kaynakları etkili kullanarak insan konforunu artırmakta ve enerji tüketimini azaltmaktadır. Literatürde mevcut çift cidarlı cephe sistemlerini incelediğimizde öncelikli olarak havalandırma tüketim değerlerini azaltmaya yönelik tasarlandığı ve günışığının etkin kullanılması üzerine yeterli çalışma yapılmadığı görülmektedir. Ofis binalarının enerji tüketim değerlerine baktığımızda kullanılan enerji 30% ile 40% oranında yapay aydınlatma için kullanılmaktadır. Bu tüketim değeri göz ardı edilemeyecek kadar yüksektir ve çift cidarlı cephelerin tasarım aşamasında göz önünde bulundurulması için araştırılmalıdır. Bu çalışma, çift cidarlı cephelerin sistem değişkenlerinin gün ışığı performansı üzerinde etkisini incelemektedir. Bu amaç doğrultusunda, İzmir Yüksek Teknoloji Enstitüsü Mimarlık Fakültesi'nde bulunan bir ofis seçilmiş, kullanılacak günışığı simülasyon programının (Relux) güvenilirliğini ölçmek için simülasyon sonuçlarıyla saha ölçümleri karşılaştırılarak test edilmiş ve sonuçlar tutarlı çıkmıştır. Daha sonra tek katmanlı cam giydirme cephe ile çift cidarlı cephe simülasyonları karşılaştırılarak gelen ikinci cidarın günışığı performansı üzerindeki etkisi analiz edilmiştir. Çift cidarlı cephelerde genellikle kullanılan farklı bileşenler saptanmış ve bunların aydınlık düzeyi üzerindeki etkisi irdelenmiştir. Bu bileşenler, sistemde kullanılan cam çeşitleri, iç ve dışta bulunan cephe katmanının yer değiştirmesi ve iki cidar arasındaki hava boşluğudur. Benzetim bulguları farklı karşılaştırma gruplarına ayrılarak ofis binalarında önerilen 300 lx – 500 lx değerini karşılama oranları analiz edilmiştir. Elde edilen sonuçlara bakıldığında, Çift cidarlı cephelerin tasarım aşamasında yapılabilecek bazı müdahalelerle günışığından optimal düzeyde fayda sağlanabilmektedir
Double-Skin Facade Options for Optimum Daylight Quality: an Office Case in Izmir
No full textGünümüzde, çift cidarlı cephe sistemleri yaygın olarak kullanılmaktadır. Bu cephe sistemi, doğal kaynakları etkili kullanarak insan konforunu artırmakta ve enerji tüketimini azaltmaktadır. Literatürde mevcut çift cidarlı cephe sistemlerini incelediğimizde öncelikli olarak havalandırma tüketim değerlerini azaltmaya yönelik tasarlandığı ve günışığının etkin kullanılması üzerine yeterli çalışma yapılmadığı görülmektedir. Ofis binalarının enerji tüketim değerlerine baktığımızda kullanılan enerji 30% ile 40% oranında yapay aydınlatma için kullanılmaktadır. Bu tüketim değeri göz ardı edilemeyecek kadar yüksektir ve çift cidarlı cephelerin tasarım aşamasında göz önünde bulundurulması için araştırılmalıdır. Bu çalışma, çift cidarlı cephelerin sistem değişkenlerinin gün ışığı performansı üzerinde etkisini incelemektedir. Bu amaç doğrultusunda, İzmir Yüksek Teknoloji Enstitüsü Mimarlık Fakültesi'nde bulunan bir ofis seçilmiş, kullanılacak günışığı simülasyon programının (Relux) güvenilirliğini ölçmek için simülasyon sonuçlarıyla saha ölçümleri karşılaştırılarak test edilmiş ve sonuçlar tutarlı çıkmıştır. Daha sonra tek katmanlı cam giydirme cephe ile çift cidarlı cephe simülasyonları karşılaştırılarak gelen ikinci cidarın günışığı performansı üzerindeki etkisi analiz edilmiştir. Çift cidarlı cephelerde genellikle kullanılan farklı bileşenler saptanmış ve bunların aydınlık düzeyi üzerindeki etkisi irdelenmiştir. Bu bileşenler, sistemde kullanılan cam çeşitleri, iç ve dışta bulunan cephe katmanının yer değiştirmesi ve iki cidar arasındaki hava boşluğudur. Benzetim bulguları farklı karşılaştırma gruplarına ayrılarak ofis binalarında önerilen 300 lx – 500 lx değerini karşılama oranları analiz edilmiştir. Elde edilen sonuçlara bakıldığında, Çift cidarlı cephelerin tasarım aşamasında yapılabilecek bazı müdahalelerle günışığından optimal düzeyde fayda sağlanabilmektedir.DSF buildings have been designed and used mainly for the purposes of improving human comfort and decreasing energy consumption in new and renovated structures. However, there has been scarce studies in literature concerning daylighting in DSF buildings in comparison to thermal and ventilation systems. Actually, lighting is responsible for %30 to %40 of all the energy utilized in office buildings. This value is remarkable to take into consideration the daylight efficiency of DSF building at the design phase. This study examines the effect of double-skin facades system variables on daylight performance. In accordance with this purpose, an office in Izmir Institute of Technology (Iztech) has been selected and primarily, it has been tested to measure the reliability of the daylight simulation software (Relux) to be used. Later, the effect of the second skin on daylight performance has been analyzed by comparing single skin glass curtain wall and double skin facade simulations. Various components generally used in the double-skin facades have been detected and their effects on daylight level have been studied. These components are glass types, replacement of internal and external facade layers and the depth of cavity. The simulation findings have been distributed to various comparison groups and the ratios of meeting 300 lx – 500 lx value suggested in office buildings have been analyzed. When the obtained results are examined, it can be understood that the daylight can be used at an optimal level with some interventions that can be applied in the design process of the double-skin facades
Leptoglossus occidentalis (Heidemann)’in mücadelesinde termal toplanma tuzağının etkinliği
No full textLeptoglossus occidentalis (Heidemann) iğne yapraklı ağaç türlerinin tohumlarına zarar veren istilacı bir türdür ve etkili bir mücadele yöntemi henüz ortaya konulmamıştır. Zararlıya karşı etkili bir mücadele yöntemi geliştirmenin amaçlandığı bu araştırma, en fazla zarar yaptığı fıstık çamında ve Bergama- Kozak Havzası’nda yürütülmüştür. Erginlerin kışlamak için sıcak yerleri tercih ettiği gözlendiğinden havzanın farklı dört noktasında güneş enerjisi ile beslemeli infrared tuzaklar yerleştirilmiştir. Bu tuzaklarda üç yıl süreyle sıcaklık değişimleri ölçülmüş ve tuzağa gelen ergin tespitleri yapılmıştır. İnfrared ve kontrol tuzakları arasında oluşan sıcaklık farklarının, erginlerin toplanmasındaki etkisi t testi ile karşılaştırlmıştır. İstatistiki olarak fark çıkmamasına rağmen, toplam üç yıllık süre sonunda infrared ısıtıcılı tuzaklarda ergin sayısının kontrole göre %32 fazla olduğu belirlenmiştir. Yıllara göre popülasyonda keskin dalgalanmaların olduğu, 2019 ve 2021 yıllarında tuzağa giren ergin sayısı fazla olmasına rağmen, 2020 yılındaki erginlerin hem tuzaklarda hem de böceğin kışladığı yerlerde çok az olduğu belirlenmiştir
- …
