1,721,095 research outputs found
Investigation of the regulation of SRC and SRC-related MAPK and STAT3 signaling pathways in Type 1 and Type 2 diabetic patients
No full textAmaç: Amacımız, Tip1 ve Tip2 diyabet hastalarında hücre dejenerasyonlarına ve ölümüne neden olan Src ve Src' la ilişkili MapK VE STAT-3 sinyal yolaklarının araştırılması, bu proteazlarda meydana gelen ekspresyon düzeylerinin belirlenmesidir. Gereç ve Yöntem: 15'er Tip1, Tip2 diyabet hastaları ve sağlıklı bireylerden toplanan 20 ml total kandan periferik kan mononükleer hücreleri izole edildi. Western Blot ve İmmünohistokimyasal yöntemler kullanılarak MapK'lar, Src ve Stat-3 aktiviteleri araştırıldı. Bulgular: Tip1 diyabet grubunda Lenfosit, B tipi lenfosit, nötrofil ve trombositlerde Stat-3 ekspiresyonunda artış, lenfositlerin çoğunda Src ekspiresyonu negatif bazı nötrofillerin nükleuslarında pozitif görüldü. P38 ekspresyonu nötrofil hücrelerinin nükleuslarında belirgin, lenfosit ve monosit hücrelerinin bazılarında hafif gözlendi. Lenfosit ve monosit nükleuslarında ve küçük trombosit pulcuklarında Erk ½ ekspresyonunda pozitif artış gözlendi. Tip2 diyabet grubunda ise lenfosit, monosit ve nötrofillerde negatif, bazı lökositer yapıların membranında ve trombositlerde hafif düzeyde Stat-3 ekspiresyonu görüldü. Lenfosit, monosit ve özellikle nötrofil nükleus ve stoplazmalarında Src ekspresyonu pozitif görüldü. Lenfositler, monositler, bazı dejenere olmuş nötrofil nükleuslarında ve trombosit pulcuklarında P38 ekspresyonu artış göstermiştir. Bazı nötrofillerin nükleer yapılarında pozitif Erk ½ ekspresyonu gözlenirken lenfosit, monosit, diğer nötrofil ve granüllü lökositlerde negatif gözlendi. Sonuç: Kontrol grubu ile kıyaslandığında Tip1 hastalarında Tip2'nin aksine Stat-3 ekspresyonunun arttığı ve fosforilasyonun baskılandığı görülmüştür. Src ve P38 için kontrol ve Tip1 grubunda ekspresyon düzeyinin baskılanıp fosforilasyonun arttığı izlenirken, Tip2 grubunda Src ve P38 fosforilasyonunun baskılanıp ekspresyonun arttığı gözlemlenmiştir. Erk ½ ekspresyonu Tip1 ve Kontrol grubunda artıp, fosforilasyonu baskılanırken,Tip2 grubunda ekspresyon ve fosforilasyon düzeyinin baskılandığı görülmüştür. Hücresel olarakta sonuçlar desteklenmiştir.Aim: Our aim is to investigate the Src and Src-related MapK and STAT-3 signaling pathways that cause cell degeneration and death in Type 1 and Type 2 diabetes patients, and to determine the expression levels occurring in these proteases. Material and methods: Peripheral blood mononuclear cells were isolated from 20 ml total blood collected from 15 patients with Type 1, Type 2 diabetes and healthy individuals. MapKs, Src and Stat-3 activities were investigated by using Western blot and immunohistochemical methods. Results: An increase in Stat-3 expression in lymphocytes, B-type lymphocytes, neutrophils and platelets in the type 1 diabetes group was found positive in the nucleus of some neutrophils negative for Src expression in most lymphocytes. The expression of P38 was evident in the nuclei of neutrophil cells and mild in some of the lymphocyte and monocyte cells. A positive increase in Erk ½ expression was observed in lymphocytes and monocyte nuclei and small platelet platelets. In Type 2 diabetes, lymphocytes, monocytes and neutrophils were negative, while some leukocytic structures were found to have a slight Stat-3 expression in the membranes and platelets. Src expression was found positive in lymphocytes, monocytes and especially neutrophil nuclei and its stains. P38 expression in lymphocytes, monocytes, some degenerated neutrophil nuclei, and platelet scales increased. Positive expression of Erk ½ was observed in nuclear structures of some neutrophils, but negative for lymphocytes, monocytes, other neutrophils and granular leukocytes. Conclusion: Contrary to type 2, Stat-3 expression increased and phosphorylation was suppressed in Type 1 patients compared to control group. For Src and P38, it was observed that the expression level was suppressed and phosphorylation increased in the control and Tip1 groups, whereas in the Type 2 group Src and P38 phosphorylation was suppressed and expression increased. While expression of Erk ½ was increased in Type 1 and Control groups, phosphorylation was suppressed and expression and phosphorylation level were suppressed in Type 2 group. Cellular , results are supported.Dicle Üniversitesi Bilimsel Araştırma Projeleri Komisyonu Başkanlığı (DÜBAP) tarafından TIP.18.032 numaralı proje kapsamında desteklenmiştir
Immunohistochemical investigation of cannabinoid receptor 1 and 2 in intrauterine growth retardation (IUGR), placenta previa and preeclamsia
No full textAmaç: Normal gebelik, preeklampsi,plasenta previa ve IUGRplasentalarda hücre içi sinyal yollarının aktivasyonunu uyaran Endokannabinoid reseptörlerinin plasental gelişimine etkisinin araştırması amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem:10 adet preeklemsi,10 adet plasenta previa, 10 adet IUGR ve 10 adet normol gebeden toplam 40 tane plasenta toplanarak rutin histolojik doku takibine alındı. Kesitlere Hematoksilen-Eozin ve Kanabinoid reseptörü 1/2 immünohistokimyasal boyamaları yapıldı. Preparatlar değerlendirilerek resimleriçekildi. Bulgular:Preeklemsi, placenta previa ve IUGR plasentalarında fibrinoid doku ve vasküler dilatasyon ve konjesyon,tersiyer villus yapılarında hiyalinizasyon, dejenerasyon ve vakuoller gözlendi. Sitotrofoblast ve sinsityotrofoblastlarda apoptotik görünüm, piknosis ve hipertrofi izlendi.Preeklempside desidual hücrelerin çekirdeklerindeve bazıtersiyer villusların sitotrofoblast hücrelerinde orta düzeyde CB1 ekspresyonugörüldü. Desidual hücrelerin özellikle sitoplazmalarında CB2 eksperesyonun orta seviyede pozitif ancak kök villusların sitotrofoblast hücrelerinde negatif olduğu tespit edildi. Plasenta previa gurubunda kök villusları ve yüzen villusların sitotrofoblast hücrelerinde hafif düzeyde CB1 eksperese eden hücreler gözlenirken genel anlamda sitotrofoblastlarda CB1 eksperesyonu negatifti. Bazı vasküler endotel hücrelerinde ve sinsisyal düğüm alanlarında CB1 eksperesyonu pozitif olarak görüldü. Desidual hücrelerin nukleus ve sitoplazmalarındave bazı küçük damarların endotel hücrelerinde pozitif CB2 eksperesyonu izlendi. IUGR plasentasına ait kesitlerde maternal bölümden uzanan kök villusları içindeki bazı sinsisyal düğümlerdeözelikle kanama alanlarında mononükleer hücre infiltrasyon şeklinde bulunan hücrelerde CB1 ekspresyonu pozitf olarak işaretlendi.Sinsityotrofoblast hücrelerinde genel anlamda CB1 ekspresyonu negatifti. Sonuç:Preeklemsi, plasenta previa ve IUGR plasentalarda desidual hücrelerdeki gelişimde trofoblastik invazyonda, sinsisyal düğümlerin artışınde ve intervillöz alandaki kanamaların dejeneratif süreçle başladığı apopitotik gelişime neden olduğu ve bunun sonucu olarak CB1,CB2 reseptörlerin varlığına bağlı değişim gösterebileceği ön görülmüştür.Aim:Tto investigate effect of endocannabinoid receptors on placental development that stimulate activation of intracellular signaling pathways in normotensive, preeclampsia, placenta previa and IUGR placentas. Materials and Methods: A total of 40 placentas(10 preeclampsia, 10 placenta previa, 10 IUGR and 10 normal placentas)were subjected to routine histological tissue protocol. Hematoxylin-Eosin andcannabinoid receptor 1/2immunohistochemical staining were performed. Preparations were evaluated and micrographed under light microscopy. Results: Fibrinoid tissue, vascular dilatation and congestion, hyalinization, degeneration and vacuolar structures were observed in tertiary villi structures of preeclampsia, placenta previa and IUGR placentas. Apoptotic appearance, pycnosis and hypertrophy were observed in cytotrophoblasts and syncytiotrophoblasts. In preeclampsia, CB1 reaction was observed in decidual nuclei and cytotrophoblasts of some tertiary villi. CB2 expression was moderately positive in decidualcytoplasm, but negative in cytotrophoblasts of root villi.Mild CB1 expression was observed in cytotrophoblasts of stem villi and tertiary villi in placenta previa group, butmainly negative in cytotrophoblasts. CB1 expression was positive in some vascular endothelial cells and syncytial nodes. CB2 was positively expressed in the nucleus and cytoplasm of decidual and endothelial cells of some small vessels.Mild CB1 expression was detected in some syncytial nodes inmaternal root villi in IUGR placentaand in mononuclear cells especially around hemorrhagic areas. CB1 expression was generally negative in syncytiotrophoblast cells. Conclusion:Development of decidual cells in preeclampsia, placenta previa and IUGR causedtrophoblastic invasion, increased syncytial nodes and apoptotisand degenerative process. Therefore, this situation depends on CB1 and CB2 receptors presence.Dicle Üniversitesi Bilimsel Araştırma Projeleri Koordinatörlüğü (DÜBAP) tarafından TIP.20.020 numaralı proje ile desteklenmiştir
Investigation of the protective effect of terebinth (pistacia terebinthus L.) against ovarian ischemia/reperfusion damage in rats
No full textAmaç: Pistacia terebinthus L. (menengiç) yağı tedavisinin sıçanlarda deneysel ovaryum iskemi ve reperfüzyon hasarı üzerine tedavi edici ve koruyucu etkisinin araştırılmasıdır. Gereç ve Yöntem: Çalışmada 32 adet Sprague-Dawley cinsi dişi rat; her grupta 8 adet olacak şekilde kontrol, iskemi, iskemi/reperfüzyon (I/R), iskemi/reperfüzyon+menengiç yağı (I/R+menengiç yağı) olmak üzere 4 gruba ayrıldı. Menengiç yağı günlük 2 ml/kg dozda 4 hafta boyunca oral gavaj yoluyla uygulandı. Ovaryum dokularında histopatolojik inceleme, immün aktivite ve Western Blot (WB) analizleri yapıldı. Bulgular: Ovaryum kesitlerinin histopatolojik incelenmesinde kontrol grubu düzenli bir histolojik görünüm gösterdi. İskemi ve I/R gruplarında epitelde dejenerasyonlar, lamina propriya bölgesinde inflamatuar hücre infiltrasyonları ve genişleyen damarlarda tromboza bağlı kanamalar olduğu görüldü. Ovaryum I/R hasarı sonrasında menengiç yağının epitel dokuyu koruduğu, bağ dokuda inflamasyonu azalttığı ve arter-ven kontürlerini düzenli bir görünüme getirdiği tespit edildi. İmmünohistokimya analizi gerçekleştirilen ovaryum kesitlerinde, menengiç yağı uygulanan grupta, I/R grubuna oranla ezrin protein ekspresyonu epitel hücrelerinde pozitif, damar çevresinde negatif reaksiyon gösterdi. Radiksin ve moesin protein ekspresyonlarının granuloza hücrelerinde pozitif reaksiyon gösterdiği görüldü. Ancak, radiksin stromal alanlarda negatif reaksiyon gösterirken, moesin pozitif reaksiyon gösterdi. Sonuç: Sonuç olarak, menengiç yağının anti-inflamatuar ve antioksidan özelliğinden kaynaklı ovaryum iskemi/reperfüzyon hasarının tedavisinde iyileştirici ve koruyucu etkiye sahip olduğu ortaya konuldu.Aim: The aim of this study is to investigate the therapeutic and protective effects of Pistacia terebinthus L. (terebinth) oil treatment on experimental ovarian ischemia and reperfusion injury in rats. Material and Method: In the study, 32 Sprague-Dawley female rats; They were divided into 4 groups: control, ischemia, ischemia/reperfusion (I/R), ischemia/reperfusion + terebinth oil (I/R + terebinth oil), 8 in each group. Terebinth oil was applied via oral gavage at a daily dose of 2 ml/kg for 4 weeks. Histopathological examination, immune activity and Western Blot (WB) analyzes were performed on ovarian tissues. Results: In histopathological examination of ovarian sections, the control group showed a regular histological appearance. In the ischemia and I/R groups, degenerations in the epithelium, inflammatory cell infiltration in the lamina propria region, and bleeding due to thrombosis in the enlarged vessels were observed. It was determined that terebinth oil protected the epithelial tissue after ovarian I/R injury, reduced inflammation in the connective tissue, and brought the artery-vein contours to a regular appearance. In the ovarian sections where immunohistochemistry analysis was performed, ezrin protein expression showed a positive reaction in the epithelial cells and a negative reaction around the vessels in the terebinth oil applied group compared to the I/R group. It was observed that radixin and moesin protein expressions showed positive reactions in granulosa cells. However, radixin showed a negative reaction in stromal areas, while moesin showed a positive reaction. Conclusion: As a result, it was revealed that terebinth oil has a healing and protective effect in the treatment of ovarian ischemia/reperfusion injury due to its anti-inflammatory and antioxidant properties.Dicle Üniversitesi Bilimsel Araştırma Projeleri Koordinatörlüğü (DÜBAP) tarafından TIP.22.034 proje numarası ile desteklenmiştir
Investigation of PLGF, sFlt-1 expression in plasenta previa, plasenta accreta and normotensive plasentas in the 3rd trimester of pregnancy
No full textAmaç: Normotensif, Plasenta akreata (PA) ve Plasenta previa (PP); Plasenta büyüme faktör (PLGF) ve Soluble Fms-Benzeri Tirozin Kinaz-1 (sFlt-1) proteinlerin ekspresyon düzeyinin immünohistokimyasal olarak incelenmesini amaçladık. Gereç ve Yöntem: Çalışmaya 20 Nomotensif plasenta, 20 Plasenta previa ve 20 Plasenta akreata tanısı konmuş kadına ait plasenta örnekleri olmak üzere 3 grup oluşturulmuştur. Plasentalardan 4-6 ?m kalınlığında kesitler alındı, elde edilen kesitlere Hematoksilen eozin (H-E) boyama, PLGF ve sFlt1 immün boyama uygulanarak dokulardaki ekspresyon şiddetleri ve lokalizasyonları belirlendi. Bulgular: Kontrol gruplarının H-E ile boyanmış preparatlarında normal desidua hücreler ve fibrinoid yapıların düzenli dağıldığı izlendi. PA ve PP H-E boyamada villusların sinsisyal ve sitotoblastik bölgelerinde dejeneratif değişiklikler, damarlarda dilatasyon ve villüslarda ödem izlendi. Kontrol plasenta grubu PLGF ve sFlt-1 boyama; hofbauer hücreler, sinsityal nodlar ve kas hücrelerinin nükleuslarında sFlt-1 ve PLGF pozitif ekspresyonu izlendi. PP ve PA grubu sFlt-1 boyama, desidua hücreler, hofbauer hücrelerinde ve dilate damar endotelinde sFlt-1 ekspresyonu, PLGF boyama, sinsityal düğümlerde negatif ve hofbauer hücrelerinde ve endotel hücrelerinde pozitif PLGF ekspresyonu izlendi. Sonuç: PP ve PA olgularında görülen trofoblastik dejenerasyon, apopitotik hücreler; anjiyogenezisin artmasına ve implantasyonda dengesizliğin gerçekleşmesinde sFlt-1 ve PLGF önemli bir sinyal uyarıcı ve işaretleyici olabileceği düşünülebilinir.Aim: We aimed to immunohistochemically examine the expression level of Placental growth factor (PLGF) and Soluble FMS-like tyrosine kinase-1(sFlt-1) proteins in normotensive, Placenta accreta (PA) and Placenta previa(PP). Material and Method: Three groups were created for the study: 20 Nomotensive placentas, 20 Placenta previa and 20 Placenta accreta from women diagnosed with placenta samples. 4-6 ?m thick sections were taken from the placentas, Hematoxylin eozin (H-E) staining, PLGF and sFlt-1 immunostaining were applied to the obtained sections, and their expression intensities and localizations in the tissues were determined. Results: In the H-E stained preparations of the control groups, normal decidua cells and fibrinoid structures were observed to be regularly distributed. In PA and PP H-E staining, degenerative changes in the syncytial and cytotoblastic regions of the villi, dilatation in the vessels and edema in the villi were observed. Control placenta group sFlt-1 and PLGF staining; sFlt-1 and PLGF positive expression was observed in the nuclei of Hofbauer cells, syncytial nodes and muscle cells. PP and PA group sFlt-1 staining, sFlt-1 expression in decidua cells, Hofbauer cells and dilated vascular endothelium, PLGF staining, negative PLGF expression in syncytial nodes and positive PLGF expression in Hofbauer cells and endothelial cells were observed. Conclusion: It can be thought that sFlt-1 and PLGF may be important signal stimulators and markers in the trophoblastic degeneration, apoptotic cells, increase in angiogenesis and imbalance in implantation seen in cases of PP and PADicle Üniversitesi Bilimsel Araştırma Projeleri Koordinatörlüğü (DÜBAP) tarafından TIP.23.003 proje numarası ile desteklenmiştir
Preeklamptik ve normotansif plasentalardaki desidua hücrelerinde bax, tip-IV kollajen ve cd68 ekspresyon düzeylerinin immünohistokimyasal yöntem ile gösterimi
Get PDFLisansüstü tezlerin elektronik ortamda toplanması, düzenlenmesi ve erişime açılması konusuna ilişkin yök'ün 18.06.2018 tarihli yönergesine istinaden artık bu tarihten sonra gizlilik şartı aranmayan bütün tezler erişime açılacaktır.Amaç: Bu çalışmadaki amacımız desidua hücrelerinde apoptozis için BAX, makrofaj etkisi için CD68 ve bağlantı sapı bölgesindeki Tip IV kollajen dağılımının immunohistkimyasal yöntemle gösterilmesidir. Gereç ve Yöntem: Çalışmamızda 20 Normotansif ve 20 Preeklamptik plasenta alındı. Rutin histolojik yöntemlerle takip edildi. Bu dokulardan 4-6 µm kalınlığında kesitler alınarak Hematoksilen-Eozin, PAS, Masson-Trikrom ile boyandı. Ayrıca BAX, CD68, ve Tip IV kollajen antikorları kullanılarak İmmünhistokimyasal boyama yapıldı. Bulgular: Kontrol grubuyla karşılaştırıldığında preeklamptik doku kesitlerinde; ana kök villusların piknotik desidua hücrelerinde apoptozisin artmış olduğu, terminal villuslarda bazı sinsityal düğümlerde ve hipertrofik desidual hücrelerinin sitoplazmalarında BAX ekspresyonu pozitif olarak gözlendi. Dejenere desidual hücrelerde, infiltre olan bazı mononükleer hücrelerinde ve dilate olmuş hemorajik kan damarların etrafındaki makrofaj hücrelerinde CD68 ekspresyonu pozitif olarak gözlendi. Ekstasellüler matriks alanındaki lifsel yapılarda, terminal villusların bağ dokusunda, damar çevresindeki liflerde ve bazal membranda Tip IV kollajen ekspresyonu pozitif olarak gözlendi. Sonuç: Preeklampsi, plasentadaki desidual gelişimde ve trofoblastik invazyonda olumsuz etkiler göstermiştir. Preeklampside, desidual hücrelerde apoptotik reaksiyonun artmasından dolayı BAX ve CD68 ekspresyonu artmış olup makrofaj ve dejenere desidual hücrelerde artışa sebep olmuştur. Preeklampsinin plasentada gerek desidual hücre apoptozisini gerekse ekstrasellüler matriksteki makrofajlar ile Tip IV kollajen salınımını ve anjiyogenik gelişimi olumsuz yönde etkileyebileceği düşünülmüştür.Aim: Our purpose in this study was to investigate CD68 expression for macrophage effect, BAX expression for apoptosis and distribution of Type IV collagen in connective stalk area by immunohistochemical methods in decidua cells. Materials and Methods: 20 normotensive and 20 preeclamptic placentas were included in our study. Routine paraffin embedding protocol was followed. 4-6 ?m histologic sections were cut from these tissues and stained with Hematoxylin-Eosin, Periodic Acid Schiff, Masson-Trichrome. Immunohistochemical staining was also performed using BAX, CD68, and Type IV collagen antibodies. Results: When compared with the control group in preeclamptic tissue sections; apoptosis was increased in the pyknotic decidua cells of the main root villi; BAX expression was positively observed in some syncytial nodes of terminal villi and cytoplasm of hypertrophic decidual cells. CD68 expression was positive in degenerated decidual cells, in some infiltrating mononuclear cells, and in macrophage cells around dilated hemorrhagic blood vessels. Type IV collagen expression was positive in the fibrous structures of the extracellular matrix, connective tissue of the terminal villi, in the fibers around the vessel, and in the basement membrane. Conclusion: Preeclampsia has negative effects on decidual development of placenta and trophoblastic invasion. In preeclampsia, expression of BAX and CD68 were increased due to elevated apoptotic reaction in decidual cells, thus leading to an increase in macrophages and degenerated decidual cells. It is thought that in placenta, preeclampsia may negatively affect decidual cell apoptosis, macrophages in extracellular matrix, distribution of type IV collagen and angiogenic development.TIP.17.016 proje koduyla Dicle Üniversitesi Bilimsel Araştırma Projeleri Koordinatörlüğü (DÜBAP) tarafından desteklenmiştir
Immunohistochemical evaluation of cannabinoid 1 and cannabinoid 2 protein expressions in covid 19 placentas
No full textAmaç: COVID-19 gebe hastaların plasentalarında Kanabinoid-1 ve Kanabinoid-2 antikorları kullanılarak plasental histopatolojik yapı incelemektir. Gereç ve yöntem: Çalışmamızda Dicle Üniversitesi Tıp Fakültesi Kadın Hastalıkları ve Doğum kliniğine yatan 20 COVID-19 tanısı alan gebe ve 20 normal gebe hastanın plasentalarından histolojik takip için küçük parçalar alındı. Plasentala örnekleri hematoksilen-eozin, Kanabinoid 1-2 immünohistokimya boyamaları ile boyanarak ışık mikroskobunda incelendi. Bulgular: Kontrol grubuna ait plasentalarda normal histoloji yapı izlendi. COVID-19 grubuna ait hastaların plasenta örneklerinde, desidua hücrelerinin çekirdeklerinde piknotik değişikliklerle birlikte apopitotik sürecin arttığı görüldü. Fibrinoid doku alanlarında artış ve koryonik villuslarda sinsisyal köprülerin genişlemiş olduğu tespit edildi. Kök villüslarının bulunduğu alanda bazal membranda aşırı incelmeyle birlikte membran yapısında bozulma ve damarların oldukça dilate ve konjesyone olduğu görüldü. İntervillöz alanda bol miktarda serbest halde dağılmış eritrosit ve lökositler invazyonu , hiyalinize alanlar ve Hofbauer hücrelerinde hipertrofi dikkat çekiciydi. İmmunohistokimyasal incelemede; kontrol grubuna göre COVİD-19 grubunda , maternal bölgede desidua hücrelerinde sitotrofoblastlarda ve Hofbauer hücrelerinde kanabinoid -1 ekspresyonunu arttığı izlendi. COVİD-19 grubuna ait diğer kesitte özellikle desidua hücelerinde, sitotrofoblastlarda, sinsityal köprülerde kanabinoid-2 ekspresyonu artış gösterdiği görüldü. Sonuç: COVID-19' geçiren annelerin oksidatif strese bağlı gelişen inflamasyon sürecinde hücre proliferesyonu baskılanması, sitokin aktivitesinin değişiminde endokanabinoidlerin aktivasyonu hastalığın gelişimini ve şiddetini önlemede ve etkilemede rol oynayabileceği plasental gelişimdeki trofoblastik invazyonda ve damarlardaki angigenezis düzenlenmesinde fetus gelişim aşamasında CB-1 ve CB-2 reseptörlerinin önemli bir belirteç olabileceği düşünülmüştür.Aim: The aim of our study is to examine the placental histopathological structure of the placentas of pregnant patients with COVID-19 by using Cannabinoid-1 and Cannabinoid-2 antibodies. Materials and methods: In our study, small pieces of placenta were taken for histological follow-up from 20 pregnant and 20 normal pregnant patients diagnosed with COVID-19 who were hospitalized in the Dicle University Faculty of Medicine Gynecology and Obstetrics clinic. Placental samples were stained with hematoxylin-eosin, Cannabinoid 1-2 immunohistochemistry staining and examined under light microscope. Results: Normal histological structure was observed in the placentas of the control group. In the placenta samples of patients belonging to the COVID-19 group, it was observed that the apoptotic process increased with pycnotic changes in the nuclei of decidua cells. An increase in fibrinoid tissue areas and enlarged syncytial bridges in chorionic villi were detected. In the area where the root villus was located, it was observed that the basement membrane was excessively thinned, along with the deterioration of the membrane structure, and the vessels were highly dilated and congested. Abundant invasion of freely dispersed erythrocytes and leukocytes in the intervillous space, hyalinized areas and hypertrophy in Hofbauer cells were remarkable. In immunohistochemical examination; It was observed that cannabinoid-1 expression increased in the decidua cells, cytotrophoblasts and Hofbauer cells in the maternal region, in the COVID-19 group compared to the control group. In the other section of the COVID-19 group, cannabinoid-2 expression increased especially in decidua cells, cytotrophoblasts, and syncytial bridges.Conclusion: CB-1 and CB-2 receptors are important in fetal development in trophoblastic invasion in placental development and in the regulation of angiogenesis in the vessels, which may play a role in preventing and affecting the development and severity of the disease, suppression of cell proliferation in the inflammation process due to oxidative stress in mothers with COVID-19, activation of endocannabinoids in the change of cytokine activity. thought to be a marker.Dicle Üniversitesi Bilimsel Araştırma Projeleri Koordinatörlüğü (DÜBAP) tarafından TIP.22.007 proje numarası ile desteklenmiştir
Investigation of the effects of quince jelly, thymoquinone and hesperidin in rats with endometriosis model
No full textAmaç: Estradiol benzoat (EB) etkisiyle oluşturulan Endometriozis (EM) modelinde P13K/AKT, mTOR, MAPK sinyal yolaklarının etkinliği ve uterus mukozasında oluşan hasara karşı Ayva jeli (AJ), Hesperidin (HES) ve Timokinon (TİM)'un koruyucu etkisinin biyokimyasal, histopatolojik, immunohistokimyasal, western blot ve ultrastruktürel incelenmesi amaçlanmıştır. Materyal ve Metod: 7 gün boyunca 3 µg/kg EB %5'lik mısır yağında çözülerek sıçanlara subkutan olarak verildi. Sham, EM, EM+ayva jeli (AJ), EM+AJ+TİM, EM+AJ+HES ve EM+AJ+HES+TİM olmak üzere 6 gruba ayrıldı. Vaginadan 21 gün süre ile 2cc AJ+30 mg/kg HES ve 50 mg/kg TİM uygulandı. Kan örneklerinden MDA, MPO, GSH-Px, SOD, CAT değerleri incelendi. Uterus dokusu histolojik, immunohistokimyasal, western blot ve elektron mikroskobu için alındı. Bulgular: Endometriozis sonrasında uterus epitelinde incelme, hiperplazik nukleus, artan inflamatuvar hücre infiltrasyonları, damar dilatasyonu ve konjesyonu görüldü. AJ uygulamasında epitel yapının bütünlüğünü koruduğu inflamasyonun azalma yönünde olduğu, TİM ve HES karışımının uterus mukozasının organizasyonunda ve inflamasyon azalmasında önemli olduğu görüldü. EM sonrasında artış gösteren PI3K-Akt-mTOR-MAPK sinyal yolaklarının AJ uygulamasında, AJ+HES, AJ+TİM ve AJ+HES+TİM uygulamasında inhibisyona uğradığı gerek inflamasyon gerekse hücre dejenerasyonu ve apoptozisi yavaşlatma yönünde etki gösterdiği ve sonucun western blot ile uyumlu olduğu görülmüştür. Endometriozis sonrası epitel hücrelerindeki dejenerasyona bağlı olarak AJ+HES+TİM ile tedavi edilen grubun ultrastruktürel düzeyde hücre nükleuslarında ve sitoplazmadaki mitokondrilerde yapısal bütünlüğün korunmasında önemli etki gösterdiği görülmüştür. Sonuç: Endometriozis, multifaktörel etki sonucu gelişen bir hastalık olup PI3K-Akt-mTOR ve MAP kinaz, sinyal yollarının önemli olduğu hastalığın tedavisinde hücresel büyümeyi ve proliferasyonu düzenleyerek hücresel enerji dengesini korumak mitokondriyal fonksiyonları, translasyonel aktiviteyi geliştirmek için AJ ile birlikte antioksidanlardan TİM'in alternatif etki gösterebileceği düşünülmüştür.Aim: To examine efficacy of protective effect of Quince gel (AJ), Hesperidin (HES) and Thymoquinone (TIM) against damage to uterine mucosa in P13K/AKT, mTOR, MAPK signaling pathways in Endometriosis (EM) model created by effect of estradiol benzoate (EB) by biochemical, histopathological immunohistochemical and ultrastructural methods. Materials and methods: For 7 days, 3 µg/kg EB was dissolved in 5% corn oil and given subcutaneously to rats. 6 groups was divided as Sham, EM, EM+AJ, EM+AJ+TIM, EM+AJ+HES and EM+AJ+HES+TİM. 2cc AJ+30 mg/kg HES and 50 mg/kg TIM were administered through vagina for 21 days. MDA, MPO, GSH-Px, SOD, CAT values were analyzed from blood samples. Uterine tissue was taken for histological, immunohistochemical, western blot and electron microscopy. Results: After endometriosis, thinning of uterine epithel, hyperplasic nucleus, increased inflammatory cell infiltrations, vessel dilatation and congestion were observed. In AJ application, integrity of the epithelial structure was preserved, inflammation was reduced, mixture of TIM and HES was important for uterine mucosa. PI3K-Akt-mTOR-MAPK pathways, which increase after EM, are inhibited in AJ application, AJ+HES, AJ+TIM and AJ+HES+TIM application, they slow down both inflammation, cell degeneration and apoptosis. Due to the degeneration of epithelial cells after endometriosis, AJ+HES+TIM had a significant effect on the preservation of structural integrity in nucleus at the ultrastructural level and the mitochondria in the cytoplasm. Conclusion: Endometriosis is a disease due to multifactorial effect, TIM with AJ, can have an alternative effect to maintain cellular energy balance by regulating cellular growth and proliferation in treatment of the disease in which PI3K-Akt-mTOR and MAP kinase signaling pathways are important.Dicle Üniversitesi Bilimsel Araştırma Projeleri Koordinatörlüğü (DÜBAP) tarafından TIP.22.011 proje numarası ile desteklenmiştir
Going Beyond Counting First Authors in Author Co-citation Analysis
Get PDFThe present study examines one of the fundamental aspects of author co-citation analysis (ACA) - the way co-citation
counts are defined. Co-citation counting provides the data on which all subsequent statistical analyses and mappings
are based, and we compare ACA results based on two different types of co-citation counting - the traditional type that
only counts the first one among a cited work's authors on the one hand and a non-traditional type that takes into
account the first 5 authors of a cited work on the other hand. Results indicate that the picture produced through this non-traditional author co-citation counting contains more coherent author groups and is therefore considerably clearer. However, this picture represents fewer specialties in the research field being studied than that produced through the traditional first-author co-citation counting when the same number of top-ranked authors is selected and analyzed. Reasons for these effects are discussed
Effect of JNK inhibition on endoplasmic reticulum stress in diabetic testicular tissues
No full textDoktoraDiyabetin neden olduğu testiküler hasarın altında yatan mekanizmalar günümüzde halen tam olarak anlaşılamamıştır. Hiperglisemi ile indüklenen oksidatif stres, aşırı kalsiyum salınımını tetikler ve ER homeostazını bozar. Katlanmamış ya da yanlış katlanmış proteinlerin birikimi ile oluşan ER stresi JNK, CHOP ve kaspazlar (3,9 ve 12) aracılığı ile apoptotik yolakların aktive edilmesine neden olur. JNK; proliferasyon, apoptozis ve inflamatuvar yanıt oluşturan; kanser, fibrozis, inflamasyon, nörodejeneratif hastalıklar, obezite ve diyabet gibi hastalıklarda önemli rol oynayan önemli bir moleküldür. JNK inhibitörlerinden biri olan SP600125, JNK'nın patolojik etkilerinin ortadan kaldırılması amacıyla, sıklıkla tercih edilmektedir. Çalışmamızda; 3 aylık, 27 adet Sprague Dawley erkek sıçan 3 gruba ayrılmıştır; C grubu: Kontrol grubu, pH'sı 4,2 olan 0,1M'lik sitrat tamponu verilen grup (n=9), D grubu: Diyabet grubu, tek doz 50 mg/kg STZ verilen grup (n=9), I grubu: İnhibisyon grubu, tek doz 50 mg/kg STZ intraperitoneal (i.p.) verilerek diyabet oluşturulduktan sonra, JNK inhibitörü olan SP600125'in i.p. 15 mg/kg 4 gün boyunca günde 1 kez verildikten sonra 30. günde sakrifiye edilen grup (n=9). D grubu testis dokusunda artan kan glukoz düzeylerinin I grubunda azaldığı, D grubunda azalan vücut ve testis ağırlıkları, seminifer tübül çapı ve Johnsen skor değerlerinin I grubunda arttığı, kaspaz 3, f-JNK, kaspaz 12 ve CHOP değerlerinin D grubuna kıyasla I grubunda azaldığı tespit edilmiştir. Sonuç olarak, JNK inhibitörünün diyabetik testis dokusunda oluşan ER stresi üzerindeki etkili olduğu, diyabete bağlı olarak oluşan testiküler hasarı engelleyerek, testisin histolojik yapısı ve ER stresine bağlı apoptozisin gelişmesini önemli ölçüde durdurmuştur.The mechanisms underlying testicular damage caused by diabetes still have not understood today. Oxidative stress induced by hyperglycemia triggers excessive calcium release and deterioration ER homeostasis. ER stress caused by the accumulation of unfolded or misfolded proteins activates apoptotic pathways by activation of JNK, CHOP and caspases (3,9 and 12). JNK is an important molecule that plays an important role in diseases such as cancer, fibrosis, inflammation, neurodegenerative diseases, obesity and diabetes. SP600125, one of the JNK inhibitors, is often preferred to eliminate the pathological effects of JNK. In our study; animals divided into 3 groups; C: Control group, with 0.1M citrate buffer with pH 4.2 (n = 9), D: Diabetes group, with a single dose of 50 mg / kg STZ (n = 9), I: Inhibition group, after administration of a single dose of 50 mg / kg STZ intraperitoneal (ip), SP600125 15 mg / kg given once a day for 4 days (n = 9). It was determined that blood glucose level decreased in group I compared to group D, body and testicular weights, seminiferous tubule diameter and Johnsen score values increased in group I compared to group D. Caspase 3, phospho (p)-JNK, caspase 12 and CHOP values decreased in group I compared to group D. As a result, JNK inhibitor is effective on ER stress in diabetic testicular tissue. significantly improved testicular damage caused by diabetes and the development of ER stress-induced apoptosis
- …
